5. Η πίστη στον Θεό δεν πρέπει να είναι μόνο η αναζήτηση της ειρήνης και των ευλογιών

Σχετικά λόγια του Θεού:

Τι είναι εκείνο που έχει κερδίσει ο άνθρωπος από τη στιγμή που άρχισε να πιστεύει στον Θεό; Τι έχεις καταφέρει να μάθεις για τον Θεό; Πόσο πολύ έχεις αλλάξει λόγω της πίστης σου στον Θεό; Σήμερα, όλοι σας γνωρίζετε πως η πίστη του ανθρώπου στον Θεό δεν προορίζεται αποκλειστικά για τη σωτηρία της ψυχής και την ευημερία της σάρκας, ούτε για να εμπλουτίσει τη ζωή του μέσα από την αγάπη για τον Θεό, και ούτω καθεξής. Εκ των πραγμάτων, αν αγαπάς τον Θεό χάριν της ευημερίας της σάρκας ή της στιγμιαίας απόλαυσης, τότε, ακόμη κι αν τελικά η αγάπη σου για τον Θεό φτάσει στο αποκορύφωμά της και δεν ζητάς τίποτε παραπάνω, η αγάπη αυτή που αναζητάς δεν είναι ακόμη αγνή αγάπη και δεν ευχαριστεί τον Θεό. Εκείνοι που χρησιμοποιούν την αγάπη προς τον Θεό για να εμπλουτίσουν την ανιαρή τους ύπαρξη και για να γεμίσουν ένα κενό στην καρδιά τους είναι το είδος των ανθρώπων που γυρεύουν διακαώς μια ζωή γεμάτη ανέσεις, όχι εκείνοι που επιζητούν αληθινά να αγαπήσουν τον Θεό. Αυτό το είδος αγάπης είναι βεβιασμένο, αποτελεί την επιδίωξη της πνευματικής ικανοποίησης, κι ο Θεός δεν την έχει ανάγκη. Τι είδους αγάπη, λοιπόν, είναι η δική σου; Για ποιον λόγο αγαπάς τον Θεό; Πόση αληθινή αγάπη έχεις μέσα σου για τον Θεό αυτήν τη στιγμή; Η αγάπη των περισσοτέρων από εσάς είναι του είδους που αναφέρθηκε παραπάνω. Αυτό το είδος αγάπης μπορεί μόνο να συντηρεί την υπάρχουσα κατάσταση· δεν μπορεί να πετύχει αιώνια σταθερότητα, ούτε μπορεί να ριζώσει στον άνθρωπο. Αυτό το είδος αγάπης είναι μόνο σαν ένα λουλούδι που ανθίζει και μαραίνεται χωρίς να καρποφορεί. Με άλλα λόγια, αφού αγάπησες μία φορά τον Θεό με τέτοιον τρόπο, αν δεν υπάρχει κάποιος να σε καθοδηγήσει στο μονοπάτι εμπρός, τότε θα καταρρεύσεις. Αν μπορείς να αγαπάς τον Θεό μόνο την εποχή που αγαπάς τον Θεό, μα κατόπιν η διάθεση της ζωής σου παραμένει αμετάβλητη, τότε θα παραμένεις κάτω από το πέπλο της επιρροής του σκότους χωρίς να μπορείς να αποδράσεις, και θα είσαι ανήμπορος να απελευθερωθείς από τα δεσμά και τα κόλπα του Σατανά. Κανένας τέτοιος άνθρωπος δεν μπορεί να κερδηθεί πλήρως από τον Θεό· στο τέλος, το πνεύμα του, η ψυχή και το σώμα του θα εξακολουθούν να ανήκουν στον Σατανά. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία περί αυτού. Όλοι όσοι δεν μπορούν να κερδηθούν πλήρως από τον Θεό θα επιστρέψουν από εκεί που ήρθαν αρχικά, δηλαδή πίσω στον Σατανά, και θα πέσουν στη λίμνη της φωτιάς και του θειαφιού για να δεχθούν το επόμενο στάδιο της τιμωρίας από τον Θεό. Εκείνοι που θα κερδηθούν από τον Θεό είναι όσοι απαρνούνται τον Σατανά και δραπετεύουν από τη σφαίρα επιρροής του. Αυτοί έχουν προσμετρηθεί επισήμως μεταξύ του λαού της βασιλείας. Έτσι θα δημιουργηθεί τελικά ο λαός της βασιλείας.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Τι στάση οφείλουν να κρατούν οι πιστοί» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Σήμερα, πρέπει να ακολουθήσεις το σωστό μονοπάτι αφού πιστεύεις στον πρακτικό Θεό. Αφού έχεις πίστη στον Θεό, δεν θα πρέπει να αναζητάς μόνο ευλογίες, αλλά να επιζητείς ν’ αγαπάς τον Θεό και να γνωρίσεις τον Θεό. Μέσω της διαφώτισης από Αυτόν και της δικής σου επιδίωξης, μπορείς να φας και να πιεις τον λόγο Του, να αναπτύξεις μια πραγματική κατανόηση του Θεού και να έχεις πραγματική αγάπη για τον Θεό που πηγάζει από τα βάθη της καρδιάς σου. Με άλλα λόγια, η αγάπη σου για τον Θεό είναι η πιο γνήσια, τέτοια που κανένας δεν μπορεί να καταστρέψει ή να σταθεί εμπόδιο στην αγάπη σου γι’ Αυτόν. Τότε είσαι στον σωστό δρόμο της πίστης στον Θεό. Αυτό αποδεικνύει ότι ανήκεις στον Θεό, διότι η καρδιά σου έχει γίνει κτήμα του Θεού και τότε δεν μπορείς να καταληφθείς από τίποτε άλλο. Λόγω της εμπειρίας σου, του τιμήματος που πλήρωσες και του έργου του Θεού, είσαι σε θέση να αναπτύξεις αυτόκλητη αγάπη για τον Θεό. Τότε έχεις ελευθερωθεί από την επιρροή του Σατανά και ζεις στο φως του λόγου του Θεού. Μόνο όταν έχεις απελευθερωθεί από την επιρροή του σκότους μπορεί να θεωρηθεί ότι έχεις κερδίσει τον Θεό. Στην πίστη σου στον Θεό, πρέπει να επιζητείς αυτόν τον στόχο. Αυτό αποτελεί καθήκον καθενός από εσάς. Κανείς δεν θα πρέπει να είναι εφησυχασμένος με την κατάσταση ως έχει. Δεν μπορείτε να είστε δίγνωμοι ως προς το έργο του Θεού ούτε να το εκλαμβάνετε ελαφρά τη καρδία. Θα πρέπει να σκέφτεστε τον Θεό από όλες τις απόψεις και ανά πάσα στιγμή, και να πράττετε τα πάντα για χάρη Του. Όταν μιλάτε ή κάνετε πράξεις, θα πρέπει να βάζετε πρώτα τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Μόνο αυτό συμμορφώνεται με το θέλημα του Θεού.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Οφείλεις να ζεις για την αλήθεια αφού πιστεύεις στον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Κάποιος που υπηρετεί τον Θεό δεν θα πρέπει να ξέρει μόνο πώς να υποφέρει για χάρη Του. Θα πρέπει, πολύ περισσότερο, να καταλάβει πως η πίστη στον Θεό αποσκοπεί στην επιδίωξη της αγάπης για τον Θεό. Ο Θεός δεν σε χρησιμοποιεί μόνο για να σε εξευγενίσει ή για να σε κάνει να υποφέρεις, αλλά αντιθέτως, σε χρησιμοποιεί για να γνωρίσεις τις ενέργειές Του, να γνωρίσεις την πραγματική σημασία της ανθρώπινης ζωής και, ειδικότερα, για να μάθεις πως το να υπηρετείς τον Θεό δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το να βιώνεις το έργο του Θεού δεν έχει να κάνει με το να απολαμβάνεις χάρη, αλλά αντιθέτως με το να υποφέρεις λόγω της αγάπης σου γι’ Αυτόν. Εφόσον απολαμβάνεις τη χάρη του Θεού, πρέπει να απολαμβάνεις και την παίδευσή Του· πρέπει να τα βιώσεις όλα αυτά. Μπορείς να βιώσεις τη διαφώτιση του Θεού μέσα σου, όπως και τον τρόπο με τον οποίο σε αντιμετωπίζει και σε κρίνει. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η εμπειρία σου θα είναι ολοκληρωμένη. Ο Θεός έχει επιτελέσει πάνω σου το έργο της κρίσης και της παίδευσης. Ο λόγος του Θεού σε έχει αντιμετωπίσει, και όχι μόνο. Επιπλέον, σε έχει διαφωτίσει και σε έχει φωτίσει. Όταν είσαι αρνητικός και αδύναμος, ο Θεός ανησυχεί για σένα. Ολόκληρο το έργο αυτό γίνεται για να σε κάνει να δεις πως όλα όσα αφορούν τον άνθρωπο βρίσκονται εντός των ενορχηστρώσεων του Θεού. Μπορεί να νομίζεις πως το να πιστεύεις στον Θεό έχει να κάνει με το να υποφέρεις ή να κάνεις κάθε λογής πράγματα γι’ Αυτόν· ίσως νομίζεις ότι η πίστη στον Θεό αποσκοπεί στο να ηρεμήσει η σάρκα σου ή να κυλίσουν όλα ομαλά στη ζωή σου, ή να είσαι άνετος και ήρεμος παντού. Εντούτοις, κανένα απ’ αυτά δεν αποτελεί σκοπό που θα πρέπει να ενσωματώνουν οι άνθρωποι στην πίστη τους στον Θεό. Αν πιστεύεις για χάρη αυτών των σκοπών, τότε η οπτική σου είναι εσφαλμένη και, απλούστατα, είναι αδύνατον τελειωθείς. Οι ενέργειες του Θεού, η δίκαιη διάθεσή Του, η σοφία Του, ο λόγος Του, η θαυμαστότητα και η ακαταληπτότητά Του είναι όλα πράγματα που οφείλουν να κατανοήσουν οι άνθρωποι. Αφού τα κατανοήσεις αυτά, θα πρέπει να χρησιμοποιήσεις αυτήν την κατανόηση για να απαλλαγείς από όλες τις προσωπικές σου απαιτήσεις, ελπίδες και αντιλήψεις μέσα σου. Μόνο εξαλείφοντας τα παραπάνω μπορείς να πληροίς τις προϋποθέσεις που απαιτεί ο Θεός και μόνο κάνοντας αυτά μπορείς να αποκτήσεις ζωή και να ικανοποιείς τον Θεό. Η πίστη στον Θεό αποσκοπεί στο να Τον ικανοποιεί κανείς και να βιώνει τη διάθεση που Αυτός απαιτεί, έτσι ώστε οι ενέργειες και η δόξα Του να εκδηλωθούν μέσω αυτής της ομάδας ανάξιων ανθρώπων. Αυτή είναι η σωστή οπτική για να πιστεύει κανείς στον Θεό, καθώς και ο στόχος που θα πρέπει να επιδιώκεις. Θα πρέπει να πιστεύεις στον Θεό απ’ τη σωστή σκοπιά και να επιζητάς να λαμβάνεις τον λόγο του Θεού. Πρέπει να τρως και να πίνεις τον λόγο του Θεού, να είσαι σε θέση να βιώνεις την αλήθεια και, ειδικότερα, να μπορείς να δεις τις πρακτικές Του πράξεις, τις υπέροχες πράξεις Του σε όλο το σύμπαν, καθώς και το πρακτικό έργο που Αυτός επιτελεί στη σάρκα. Μέσω των πραγματικών τους εμπειριών, οι άνθρωποι μπορούν να εκτιμήσουν με ποιον ακριβώς τρόπο εκτελεί ο Θεός έργο πάνω τους και ποιο είναι το θέλημά Του γι’ αυτούς. Όλα αυτά γίνονται με σκοπό να εξαλειφθεί η διεφθαρμένη σατανική διάθεση των ανθρώπων. Αφού εξαλείψεις όλη την ακαθαρσία και την αδικία μέσα σου, αφού απαλλαγείς από τις λαθεμένες σου προθέσεις και αναπτύξεις αληθινή πίστη στον Θεό —μόνο έχοντας πραγματική πίστη μπορείς να αγαπήσεις αληθινά τον Θεό. Μόνο με βάση την πίστη σου στον Θεό μπορείς να Τον αγαπήσεις αληθινά. Μπορείς να καταφέρεις να αγαπήσεις τον Θεό χωρίς να πιστεύεις σ’ Αυτόν; Εφόσον πιστεύεις στον Θεό, δεν μπορείς να είσαι συγκεχυμένος στην πίστη σου. Κάποιοι άνθρωποι γεμίζουν σθένος όταν βλέπουν πως η πίστη στον Θεό θα τους αποφέρει ευλογίες, ωστόσο χάνουν πάσα ενέργεια τη στιγμή που βλέπουν πως πρέπει να υποστούν εξευγενισμούς. Είναι αυτό πίστη στον Θεό; Εν τέλει, πρέπει να επιτύχεις ολοκληρωμένη και απόλυτη υπακοή ενώπιον του Θεού στην πίστη σου. Πιστεύεις στον Θεό αλλά εξακολουθείς να έχεις απαιτήσεις απ’ Αυτόν, έχεις πολλές θρησκευτικές αντιλήψεις που δεν μπορείς να αφήσεις πίσω, προσωπικά συμφέροντα που δεν μπορείς να αποχωριστείς, και παρόλα αυτά εξακολουθείς να αναζητάς ευλογίες της σάρκας και θέλεις ο Θεός να σώσει τη σάρκα σου, να σώσει την ψυχή σου —όλα αυτά είναι συμπεριφορές ανθρώπων που έχουν εσφαλμένη οπτική. Παρόλο που οι άνθρωποι με θρησκευτικές πεποιθήσεις έχουν πίστη στον Θεό, δεν επιδιώκουν αλλαγή διάθεσης και δεν επιδιώκουν να γνωρίσουν τον Θεό, αλλά αντιθέτως, επιζητούν μόνο τα συμφέροντα της σάρκας τους. Πολλοί ανάμεσά σας έχουν πίστη που εμπίπτει στην κατηγορία των θρησκευτικών πεποιθήσεων· αυτή δεν συνιστά αληθινή πίστη στον Θεό. Για να πιστέψουν στον Θεό οι άνθρωποι πρέπει να κατέχουν καρδιά που είναι έτοιμη να υποφέρει γι’ Αυτόν και τη θέληση να παραδοθούν. Αν δεν πληρούν τις δύο αυτές προϋποθέσεις, η πίστη τους στον Θεό δεν είναι έγκυρη και δεν θα είναι σε θέση να επιτύχουν αλλαγή στη διάθεσή τους. Μόνο οι άνθρωποι που επιδιώκουν πραγματικά την αλήθεια, αναζητούν τη γνώση για τον Θεό και επιδιώκουν τη ζωή είναι αυτοί που πιστεύουν αληθινά στον Θεό.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Όσοι πρόκειται να οδηγηθούν στην τελείωση πρέπει να υποβληθούν σε εξευγενισμό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Τώρα καταλαβαίνετε τι είναι η πίστη στον Θεό; Πίστη στον Θεό σημαίνει να βλέπετε σημεία και τέρατα; Σημαίνει ανάληψη στον ουρανό; Η πίστη στον Θεό δεν είναι διόλου εύκολη. Αυτές οι θρησκευτικές ασκήσεις θα πρέπει να απορριφθούν· το να επιδιώκει κανείς τη θεραπεία των αρρώστων και την εκδίωξη των δαιμονίων, να εστιάζει στα σημεία και τέρατα, να ποθεί περισσότερη από τη χάρη, τη γαλήνη και τη χαρά του Θεού, να επιδιώκει τις προοπτικές και τις ανέσεις της σάρκας —αυτές είναι θρησκευτικές ασκήσεις, και τέτοιες θρησκευτικές ασκήσεις αποτελούν ένα αόριστο είδος πίστης. Τι είναι η πραγματική πίστη στον Θεό σήμερα; Είναι η αποδοχή του λόγου του Θεού ως πραγματικότητας της ζωής σου και η γνώση του Θεού μέσα από τον λόγο Του για να επιτευχθεί αληθινή αγάπη γι’ Αυτόν. Για να είμαστε σαφείς: Η πίστη στον Θεό αποσκοπεί στο να υπακούς στον Θεό, να αγαπάς τον Θεό και να εκπληρώνεις το καθήκον που θα πρέπει να εκπληρώνει ένα πλάσμα του Θεού. Αυτός είναι ο στόχος της πίστης στον Θεό. Πρέπει να καταφέρεις να αποκτήσεις γνώση για το κάλλος του Θεού, για το γεγονός ότι ο Θεός είναι άξιος σεβασμού, για το γεγονός ότι, στα πλάσματά Του, ο Θεός επιτελεί το έργο της σωτηρίας και της τελείωσης —αυτά είναι τα απολύτως απαραίτητα στοιχεία της πίστης σου στον Θεό. Η πίστη στον Θεό είναι κατά κύριο λόγο η αλλαγή από μια ζωή της σάρκας σε μια ζωή αγάπης για τον Θεό· από το να ζεις μες στη διαφθορά στο να ζεις μες στη ζωή των λόγων του Θεού· είναι το να εξέρχεσαι από τη σφαίρα επιρροής του Σατανά και να ζεις υπό τη φροντίδα και την προστασία του Θεού· είναι το να μπορείς να επιτύχεις υπακοή στον Θεό και όχι υπακοή στη σάρκα· είναι το να δίνεις τη δυνατότητα στον Θεό να κερδίσει ολόκληρη την καρδιά σου, να δίνεις τη δυνατότητα στον Θεό να σε οδηγήσει στην τελείωση και να απελευθερώνεσαι από τη διεφθαρμένη σατανική διάθεση. Η πίστη στον Θεό αποσκοπεί, κατά κύριο λόγο, στο να μπορέσουν η δύναμη και η δόξα του Θεού να εκδηλωθούν μέσα σου, ώστε να μπορέσεις να κάνεις το θέλημα του Θεού και να πραγματοποιήσεις το σχέδιο του Θεού και να είσαι σε θέση να γίνεις μάρτυρας για τον Θεό ενώπιον του Σατανά. Η πίστη στον Θεό δεν θα πρέπει να περιστρέφεται γύρω από την επιθυμία να βλέπεις σημεία και τέρατα, ούτε θα πρέπει να υφίσταται για χάρη της προσωπικής σου σάρκας. Θα πρέπει να αφορά την επιδίωξη της γνώσης του Θεού και την ικανότητα να υπακούει κανείς στον Θεό και, όπως ο Πέτρος, να Τον υπακούει ως τον θάνατο. Αυτοί είναι οι βασικοί στόχοι της πίστης στον Θεό. Ο άνθρωπος τρώει και πίνει τον λόγο του Θεού προκειμένου να γνωρίσει τον Θεό και να Τον ικανοποιήσει. Η βρώση και η πόση του λόγου του Θεού σού δίνει μεγαλύτερη γνώση του Θεού, και μόνο κατόπιν τούτου μπορείς να Τον υπακούς. Μόνο με γνώση του Θεού μπορείς να Τον αγαπάς, κι αυτός είναι ο στόχος που θα πρέπει να έχει ο άνθρωπος κατά την πίστη του στον Θεό. Εάν, κατά την πίστη σου στον Θεό, προσπαθείς μονίμως να δεις σημεία και τέρατα, τότε η οπτική αυτής της πίστης στον Θεό είναι λανθασμένη. Η πίστη στον Θεό είναι κυρίως η αποδοχή του λόγου του Θεού ως πραγματικότητας της ζωής. Μόνο κάνοντας πράξη τα λόγια από το στόμα του Θεού και εκτελώντας τα μέσα σου μπορεί να επιτευχθεί ο στόχος του Θεού. Κατά την πίστη στον Θεό, ο άνθρωπος θα πρέπει να επιδιώκει να οδηγηθεί στην τελείωση από τον Θεό, να είναι σε θέση να υποτάσσεται στον Θεό και να έχει απόλυτη υπακοή στον Θεό. Εάν μπορείς να υπακούς στον Θεό αδιαμαρτύρητα, να λαμβάνεις υπόψη τις επιθυμίες του Θεού, να επιτύχεις το ανάστημα του Πέτρου και να έχεις το ύφος του Πέτρου για το οποίο κάνει λόγο ο Θεός, τότε θα έχεις πετύχει την πίστη στον Θεό και αυτό θα σημαίνει ότι έχεις αποκτηθεί από τον Θεό.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Όλα επιτυγχάνονται δια του λόγου του Θεού» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Ελπίζεις ότι η πίστη σου στον Θεό δεν θα προκαλέσει καμία πρόκληση ή δοκιμασία ούτε την παραμικρή δυσκολία. Πάντα επιδιώκεις εκείνα τα πράγματα που είναι άχρηστα και δεν αποδίδεις αξία στη ζωή, αλλά βάζεις τις δικές σου εξωφρενικές σκέψεις πάνω από την αλήθεια. Είσαι τόσο άχρηστος! Ζεις σαν χοίρος —ποια είναι η διαφορά ανάμεσα σ’ εσένα και τους χοίρους και τα σκυλιά; Δεν είναι όλοι εκείνοι που δεν ακολουθούν την αλήθεια ενώ αγαπούν την σάρκα σαν θηρία; Δεν είναι όλοι αυτοί οι νεκροί χωρίς πνεύμα σαν όρθια πτώματα; Πόσα λόγια έχουν ειπωθεί ανάμεσά σας; Έχει γίνει μόνο λίγο έργο ανάμεσά σας; Πόσα σας έδωσα; Και γιατί δεν τα κέρδισες; Τι παράπονο έχεις; Μήπως δεν έχεις κερδίσει τίποτα επειδή είσαι πολύ ερωτευμένος με τη σάρκα; Και μήπως αυτό συμβαίνει επειδή οι σκέψεις σου είναι υπερβολικές; Δεν είναι επειδή είσαι πολύ ηλίθιος; Εάν δεν είσαι σε θέση να κερδίσεις αυτές τις ευλογίες, μπορείς να κατηγορήσεις τον Θεό που δεν σε έσωσε; Αυτό που επιδιώκεις είναι να είσαι σε θέση να κερδίσεις την ειρήνη αφού πιστέψεις στον Θεό —για να είναι τα παιδιά σου απαλλαγμένα από ασθένειες, για να έχει ο σύζυγός σου μια καλή δουλειά, για να βρει ο γιος σου μια καλή σύζυγο, για να βρει η κόρη σου έναν αξιοπρεπή σύζυγο, για να οργώνουν τα βοοειδή και τα άλογά σου καλά τη γη, για μια χρονιά καλού καιρού για τις καλλιέργειές σου. Αυτό επιδιώκεις. Η επιδίωξή σου είναι μόνο να ζεις με άνεση, για να μην συμβούν ατυχήματα στην οικογένειά σου, για να σε προσπεράσουν οι άνεμοι, για να μην αγγίξουν τα χαλίκια το πρόσωπό σου, για να μην πλημμυρίσει η σοδειά της οικογένειάς σου, για να μην επηρεαστείς από οποιαδήποτε καταστροφή, για να ζήσεις στην αγκαλιά του Θεού, να ζήσεις σε μια άνετη φωλιά. Ένας δειλός όπως εσύ, ο οποίος πάντα επιδιώκει τα σαρκικά, έχει καρδιά, έχει πνεύμα; Δεν είσαι απλώς ένα θηρίο; Σου δίνω την αληθινή οδό, χωρίς να ζητήσω τίποτα σε αντάλλαγμα, όμως δεν την επιδιώκεις. Είσαι ένας από εκείνους που πιστεύουν στον Θεό; Σου παρέχω την πραγματική ανθρώπινη ζωή, όμως δεν την επιδιώκεις. Είσαι λοιπόν διαφορετικός από έναν χοίρο ή έναν σκύλο; Οι χοίροι δεν επιδιώκουν τη ζωή του ανθρώπου, δεν επιδιώκουν να εξαγνίζονται και δεν καταλαβαίνουν τι είναι η ζωή. Κάθε μέρα, μετά το φαγητό τους, απλώς κοιμούνται. Σου έδωσα την αληθινή οδό, όμως δεν την έχεις κερδίσει: Είσαι με άδεια χέρια. Είσαι πρόθυμος να συνεχίσεις με αυτή τη ζωή, τη ζωή ενός χοίρου; Τι σημασία έχει να μένουν ζωντανοί αυτοί οι άνθρωποι; Η ζωή σου είναι αξιοπεριφρόνητη και ποταπή, ζεις μέσα στη βρομιά και στην ανηθικότητα, και δεν έχεις κανέναν στόχο. Η ζωή σου δεν είναι η πλέον ποταπή; Έχεις το θράσος να κοιτάξεις τον Θεό; Εάν συνεχίζεις να έχεις τέτοιες εμπειρίες, θα αποκτήσεις τίποτα; Η αληθινή οδός σού έχει δοθεί, αλλά κατά πόσο μπορείς να την κερδίσεις τελικά εξαρτάται από την προσωπική σου επιδίωξη.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Οι εμπειρίες του Πέτρου: η γνώση του για την παίδευση και την κρίση» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Πόσο ακριβώς αγαπάς τον Θεό σήμερα; Και πόσα ακριβώς ξέρεις για όλα όσα έχει κάνει μέσα σου ο Θεός; Αυτά είναι τα πράγματα που θα πρέπει να μάθεις. Όταν έρθει ο Θεός στη γη, όλα όσα έχει κάνει στον άνθρωπο και όσα έχει επιτρέψει στον άνθρωπο να δει είναι ώστε ο άνθρωπος να Τον αγαπήσει και να Τον γνωρίσει πραγματικά. Το ότι ο άνθρωπος είναι ικανός να υποφέρει για τον Θεό και ότι κατάφερε να φθάσει μέχρι εδώ είναι, από μια άποψη, χάρη στην αγάπη του Θεού, και από την άλλη, είναι χάρη στη σωτηρία του Θεού· επίσης, είναι χάρη στο έργο της κρίσεως και του παιδέματος που έχει επιτελέσει ο Θεός στον άνθρωπο. Εάν εσείς δεν έχετε κριθεί, παιδευτεί και δοκιμαστεί από τον Θεό, και αν ο Θεός δεν σας έχει κάνει να υποφέρετε, τότε, ειλικρινά, δεν αγαπάτε στ’ αλήθεια τον Θεό. Όσο μεγαλύτερο είναι το έργο του Θεού μέσα στον άνθρωπο και όσο περισσότερο υποφέρει ο άνθρωπος, τόσο περισσότερο μπορεί να δείξει πόσο σημαντικό είναι το έργο του Θεού, τόσο περισσότερο μπορεί η καρδιά του ανθρώπου να αγαπήσει αληθινά τον Θεό. Πώς μαθαίνεις πώς να αγαπήσεις τον Θεό; Χωρίς βασανιστήρια και ραφινάρισμα, χωρίς επίπονες δοκιμασίες —και αν, επιπλέον, όλα όσα έδινε ο Θεός στον άνθρωπο ήταν χάρη, αγάπη και έλεος— θα ήσουν ικανός να επιτύχεις αληθινή αγάπη για τον Θεό; Από τη μία, κατά τις δοκιμασίες του Θεού, ο άνθρωπος μαθαίνει τις αδυναμίες του και βλέπει ότι είναι ασήμαντος, ποταπός τιποτένιος, ότι δεν έχει τίποτα, δεν είναι τίποτα. Από την άλλη, κατά τις δοκιμασίες Του, ο Θεός δημιουργεί για τον άνθρωπο διαφορετικά περιβάλλοντα, τα οποία τον καθιστούν ικανότερο να βιώσει την ομορφιά του Θεού. Παρόλο που ο πόνος είναι μεγάλος, και πολλές φορές ανυπόφορος —φθάνοντας, μάλιστα, μέχρι το σημείο της συντριπτικής θλίψης— όταν τον βιώσει, ο άνθρωπος βλέπει πόσο όμορφο είναι το έργο του Θεού σ’ αυτόν, και μόνο πάνω σ’ αυτό το θεμέλιο γεννιέται στον άνθρωπο η αληθινή αγάπη για τον Θεό. Σήμερα, ο άνθρωπος βλέπει ότι μονάχα με τη χάρη, την αγάπη και το έλεος του Θεού, δεν είναι ικανός να γνωρίσει αληθινά τον εαυτό του, πόσο μάλλον να γνωρίσει την ουσία του ανθρώπου. Μόνο μέσα από το ραφινάρισμα και την κρίση του Θεού, μόνο κατά τη διάρκεια ενός τέτοιου ραφιναρίσματος μπορεί ο άνθρωπος να γνωρίσει τις αδυναμίες του και να μάθει ότι δεν έχει τίποτα. Επομένως, η αγάπη του ανθρώπου για τον Θεό χτίζεται πάνω στα θεμέλια του ραφιναρίσματος και της κρίσης του Θεού. Εάν απολαμβάνεις μόνο τη χάρη του Θεού, με μια ήσυχη οικογενειακή ζωή ή με υλικές ευλογίες, τότε δεν έχεις κερδίσει τον Θεό και η πίστη σου στον Θεό δεν μπορεί να θεωρηθεί επιτυχής. Ο Θεός έχει ήδη φέρει εις πέρας ένα στάδιο από το έργο της χάρης στη σάρκα και έχει ήδη δώσει υλικές ευλογίες στον άνθρωπο, αλλά ο άνθρωπος δεν μπορεί να οδηγηθεί στην τελείωση μόνο με τη χάρη, την αγάπη και το έλεος. Στις εμπειρίες του, ο άνθρωπος συναντά μερική από την αγάπη του Θεού, βλέπει την αγάπη και το έλεος του Θεού, αλλά μετά από κάποιο διάστημα εμπειριών, βλέπει ότι η χάρη του Θεού και η αγάπη και το έλεός Του είναι ανίκανα να οδηγήσουν τον άνθρωπο στην τελείωση, είναι ανίκανα να αποκαλύψουν τι είναι διεφθαρμένο μέσα στον άνθρωπο, ούτε είναι ικανά να τον απαλλάξουν από τη διεφθαρμένη του διάθεση ή να οδηγήσουν στην τελείωση την αγάπη και την πίστη του. Το έργο της χάρης του Θεού ήταν το έργο μιας περιόδου, και ο άνθρωπος δεν μπορεί να βασίζεται στο να απολαμβάνει τη χάρη του Θεού για να γνωρίσει τον Θεό.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Την ομορφιά του Θεού μπορείς να τη γνωρίσεις μόνο βιώνοντας επίπονες δοκιμασίες» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Πολλοί από όσους ακολουθούν τον Θεό ενδιαφέρονται μόνο για το πώς θα κερδίσουν ευλογίες ή θα αποτρέψουν την καταστροφή. Μόλις γίνεται μνεία για το έργο και τη διαχείριση του Θεού, σιωπούν και χάνουν κάθε ενδιαφέρον. Νομίζουν ότι η κατανόηση τέτοιων κουραστικών ζητημάτων δεν θα βοηθήσει τη ζωή τους να αναπτυχθεί, ούτε θα προσφέρει κάποιο όφελος. Κατά συνέπεια, μολονότι έχουν ακούσει για τη διαχείριση του Θεού, δεν της δίνουν και πολλή προσοχή. Δεν τη βλέπουν ως κάτι πολύτιμο που πρέπει να γίνει αποδεκτό, και πολύ περισσότερο δεν τη λαμβάνουν ως μέρος της ζωής τους. Οι άνθρωποι αυτού του είδους έχουν έναν μόνο απλό στόχο ακολουθώντας τον Θεό, και αυτός είναι να λαμβάνουν ευλογίες. Οι άνθρωποι αυτοί δεν μπαίνουν στον κόπο να προσέξουν οτιδήποτε άλλο δεν αφορά άμεσα αυτόν τον στόχο. Δεν υπάρχει για αυτούς κανένας πιο θεμιτός στόχος από το να πιστεύουν στον Θεό για να λαμβάνουν ευλογίες —αυτή είναι η αξία της πίστης τους. Εάν κάτι δεν συμβάλλει σε αυτόν τον στόχο, παραμένουν εντελώς ασυγκίνητοι. Αυτό ισχύει για τους περισσότερους ανθρώπους που πιστεύουν στον Θεό σήμερα. Ο στόχος και η πρόθεσή τους φαίνονται θεμιτά επειδή, πιστεύοντας στον Θεό, δαπανούν επίσης για τον Θεό, αφιερώνονται σε Αυτόν και εκτελούν το καθήκον τους. Εγκαταλείπουν τα νιάτα τους, απαρνούνται την οικογένεια και τη σταδιοδρομία τους, περνούν και χρόνια ακόμη μακριά από το σπίτι τους απασχολημένοι. Για χάρη του απώτερου στόχου τους, αλλάζουν τα ενδιαφέροντά τους, τη στάση τους για τη ζωή, ακόμη και την κατεύθυνση που αναζητούν· κι όμως δεν μπορούν να αλλάξουν τον στόχο της πίστης τους στον Θεό. Τρέχουν παντού για τη διαχείριση των δικών τους ιδανικών· ανεξάρτητα από το πόσο μακρύς είναι ο δρόμος και από το πόσες δυσκολίες και εμπόδια υπάρχουν στην πορεία, παραμένουν ανυποχώρητοι και δεν φοβούνται τον θάνατο. Ποια δύναμη τούς αναγκάζει να συνεχίζουν να αφιερώνονται κατ’ αυτόν τον τρόπο; Μήπως η συνείδησή τους; Ο σπουδαίος και ευγενής χαρακτήρας τους; Η αποφασιστικότητά τους να πολεμήσουν τις δυνάμεις του κακού μέχρι τέλους; Η πίστη τους να καταθέσουν μαρτυρία για τον Θεό χωρίς να ζητούν ανταμοιβή; Η αφοσίωσή τους, όντας πρόθυμοι να εγκαταλείψουν τα πάντα για να επιτύχουν το θέλημα του Θεού; Ή μήπως το πνεύμα αφοσίωσής τους, ώστε να απαρνούνται διαρκώς τις υπερβολικές προσωπικές απαιτήσεις; Να εξακολουθεί να δίνει τόσο πολλά κάποιος που δεν έχει καταλάβει ποτέ το έργο της διαχείρισης του Θεού, αυτό κι αν είναι θαύμα! Προς το παρόν, ας μη συζητήσουμε το πόσα έχουν προσφέρει αυτά τα άτομα. Η συμπεριφορά τους, ωστόσο, αξίζει κατά πολύ την ανάλυσή μας. Εκτός από τα οφέλη που συνδέονται τόσο στενά με αυτούς, θα μπορούσαν να υπάρχουν και άλλοι λόγοι για τους οποίους άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουν ποτέ τον Θεό, θα πρόσφεραν τόσο πολλά για Εκείνον; Ως προς αυτό, ανακαλύπτουμε ένα άγνωστο ως τώρα πρόβλημα: Η σχέση του ανθρώπου με τον Θεό είναι απλά και μόνο σχέση συμφέροντος. Είναι σχέση μεταξύ κάποιου που δέχεται και κάποιου που δωρίζει ευλογίες. Για να το πούμε απλά, είναι παρόμοια με τη σχέση μεταξύ εργαζομένου και εργοδότη. Ο εργαζόμενος δουλεύει μόνο για να λαμβάνει τις ανταμοιβές που παρέχει ο εργοδότης. Δεν υπάρχει στοργή σε μια τέτοια σχέση, μόνο συναλλαγή. Δεν αγαπάει ούτε αγαπιέται κανείς, υπάρχει μόνο φιλανθρωπία και έλεος. Δεν υπάρχει κατανόηση, μόνο καταπιεσμένη αγανάκτηση και εξαπάτηση. Δεν υπάρχει οικειότητα, μόνο ένα αδιαπέραστο χάσμα. Τώρα που τα πράγματα έχουν φτάσει σε αυτό το σημείο, ποιος μπορεί να αντιστρέψει μια τέτοια πορεία; Και πόσοι άνθρωποι είναι ικανοί να καταλάβουν πραγματικά πόσο φρικτή πραγματικά έχει γίνει αυτή η σχέση; Πιστεύω ότι όταν οι άνθρωποι πλέουν στην αγαλλίαση τού να ευλογούνται, κανείς δεν μπορεί να φανταστεί πόσο εξευτελιστική και απεχθής είναι μια τέτοια σχέση με τον Θεό.

Το πλέον λυπηρό όσον αφορά την πίστη της ανθρωπότητας στον Θεό είναι ότι ο άνθρωπος επιτελεί τη δική του διαχείριση εν μέσω του έργου του Θεού, κι όμως δεν δίνει καμία σημασία στη διαχείριση του Θεού. Η μεγαλύτερη αποτυχία του ανθρώπου έγκειται στο ότι ο άνθρωπος κατασκευάζει τον δικό του ιδανικό προορισμό και σχεδιάζει πώς να λάβει τη μεγαλύτερη ευλογία και τον καλύτερο προορισμό, ταυτόχρονα με την προσπάθειά του να υποτάσσεται στον Θεό και να Τον λατρεύει. Ακόμη και αν κάποιος κατανοεί πόσο αξιολύπητος, απαίσιος και θλιβερός είναι, πόσοι μπορούν πρόθυμα να εγκαταλείψουν τα ιδανικά και τις ελπίδες τους; Και ποιοι μπορούν να σταματήσουν τα βήματά τους και να μη σκέφτονται μόνο τον εαυτό τους; Ο Θεός χρειάζεται όσους θα συνεργαστούν στενά μαζί Του για να ολοκληρώσει τη διαχείρισή Του. Χρειάζεται όσους θα υποταχθούν σε Αυτόν, αφιερώνοντας ολόκληρο το μυαλό και το σώμα τους στο έργο της διαχείρισής Του. Δεν χρειάζεται ανθρώπους που απλώνουν τo χέρι ικετεύοντάς Τον κάθε μέρα, πόσω μάλλον όσους δίνουν λίγα και στη συνέχεια περιμένουν να ανταμειφθούν. Ο Θεός σιχαίνεται εκείνους που συνεισφέρουν πενιχρά και στη συνέχεια αναπαύονται στις δάφνες τους. Μισεί εκείνους τους ψυχρούς ανθρώπους που φθονούν το έργο της διαχείρισής Του και θέλουν μόνο να μιλούν για το πώς θα πάνε στον παράδεισο και θα κερδίσουν ευλογίες. Ακόμη μεγαλύτερη αποστροφή τρέφει για όσους εκμεταλλεύονται την ευκαιρία που παρουσιάζεται από το έργο, το οποίο κάνει για τη σωτηρία της ανθρωπότητας. Αυτό συμβαίνει επειδή οι άνθρωποι ετούτοι δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ για το τι θέλει να επιτύχει και να αποκτήσει ο Θεός μέσω του έργου της διαχείρισής Του. Ενδιαφέρονται μόνο για το πώς μπορούν να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία που παρέχει το έργο του Θεού για να κερδίσουν ευλογίες. Δεν ενδιαφέρονται για την καρδιά του Θεού, όντας πλήρως απασχολημένοι με τις δικές τους προοπτικές και τη δική τους μοίρα. Όσοι φθονούν το έργο διαχείρισης του Θεού και δεν έχουν το παραμικρό ενδιαφέρον για το πώς ο Θεός σώζει την ανθρωπότητα και για το θέλημά Του, κάνουν μόνο ό,τι ευχαριστεί τους ίδιους κατά τρόπο αποστασιοποιημένο από το έργο διαχείρισης του Θεού. Τη συμπεριφορά τους ούτε τη θυμάται ούτε την εγκρίνει ο Θεός —και πολύ περισσότερο δεν τη βλέπει με θετικό μάτι.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Ο άνθρωπος μπορεί να σωθεί μόνο μέσα από τη διαχείριση του Θεού» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Τι θα πρέπει να επιδιώκεις τώρα; Αυτά που πρέπει να αναζητάς τώρα είναι τα εξής: Αν είσαι ικανός ή όχι να καταθέσεις μαρτυρία για το έργο του Θεού, αν είσαι σε θέση ή όχι να γίνεις μαρτυρία και εκδήλωση του Θεού και αν είσαι κατάλληλος ή όχι να χρησιμοποιηθείς απ’ Αυτόν. Πόσο έργο έχει εκτελέσει πραγματικά ο Θεός μέσα σου; Πόσο έχεις δει, πόσο έχεις αγγίξει; Πόσο έχεις βιώσει και γευτεί; Ανεξάρτητα από το αν ο Θεός σε έχει δοκιμάσει, αντιμετωπίσει ή πειθαρχήσει, οι ενέργειες και το έργο Του έχουν επιτελεστεί πάνω σου. Μα ως πιστός στον Θεό και ως κάποιος που είναι πρόθυμος να επιδιώξει να οδηγηθεί στην τελείωση απ’ Αυτόν, είσαι σε θέση να καταθέσεις μαρτυρία για το έργο του Θεού βάσει της πρακτικής εμπειρίας σου; Μπορείς να βιώσεις τον λόγο του Θεού μέσω της πρακτικής εμπειρίας σου; Είσαι σε θέση να παρέχεις στους άλλους μέσω της δικής σου πρακτικής εμπειρίας και να δαπανάς όλη τη ζωή σου για να καταθέτεις μαρτυρία για το έργο του Θεού; Για να καταθέτεις μαρτυρία για το έργο του Θεού πρέπει να στηρίζεσαι στις εμπειρίες σου, τις γνώσεις σου και το τίμημα που έχεις πληρώσει. Μόνο έτσι θα μπορέσεις να ικανοποιήσεις το θέλημά Του. Είσαι κάποιος που καταθέτει μαρτυρία για το έργο του Θεού; Έχεις αυτήν τη φιλοδοξία; Αν είσαι σε θέση να καταθέσεις μαρτυρία για το όνομά Του και, ακόμη περισσότερο, για το έργο Του και αν μπορείς να βιώσεις την εικόνα που Αυτός απαιτεί από τον λαό Του, τότε είσαι μάρτυρας για τον Θεό. Πώς καταθέτεις ουσιαστικά μαρτυρία για τον Θεό; Με το να αναζητάς και να λαχταράς να βιώσεις τον λόγο του Θεού, και με το να καταθέτεις μαρτυρία με τα λόγια σου, δίνοντας τη δυνατότητα στους ανθρώπους να γνωρίσουν το έργο Του και να δουν τις ενέργειές Του. Αν πράγματι αναζητάς όλα τα παραπάνω, τότε ο Θεός θα σε οδηγήσει στην τελείωση. Αν το μόνο που αναζητάς είναι να τελειωθείς από τον Θεό και στο τέλος να ευλογηθείς, τότε η οπτική της πίστης σου στον Θεό δεν είναι αγνή. Θα πρέπει να επιδιώκεις το πώς θα δεις τις πράξεις του Θεού στην πραγματική ζωή, το πώς θα Τον ικανοποιήσεις όταν σου αποκαλύψει το θέλημά Του, και να αναζητάς το πώς οφείλεις να καταθέσεις μαρτυρία για τη θαυμαστότητα και τη σοφία Του και το πώς θα καταθέσεις μαρτυρία για το πώς σε πειθαρχεί και σε αντιμετωπίζει Αυτός. Όλα αυτά είναι πράγματα που θα πρέπει να συλλογίζεσαι τώρα. Αν η αγάπη σου για τον Θεό υφίσταται αποκλειστικά για να συμμετάσχεις στη δόξα του Θεού αφού σε οδηγήσει στην τελείωση, τότε παραμένει ανεπαρκής και δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του Θεού. Πρέπει να μπορείς να καταθέτεις μαρτυρία για το έργο του Θεού, να ικανοποιείς τις απαιτήσεις Του και να βιώνεις το έργο που έχει εκτελέσει Αυτός πάνω στους ανθρώπους με πρακτικό τρόπο. Είτε πρόκειται για πόνο, για δάκρυα είτε για στενοχώρια, πρέπει να τα βιώνεις όλα αυτά στην άσκησή σου. Όλα αυτά έχουν στόχο να σε οδηγήσουν στην τελείωση ως κάποιον που καταθέτει μαρτυρία για τον Θεό. Τι είναι αυτό ακριβώς που σε αναγκάζει τώρα να υποφέρεις και να αναζητάς την τελείωση; Το ότι υποφέρεις τώρα γίνεται πράγματι για χάρη της αγάπης για τον Θεό και της κατάθεσης μαρτυρίας γι’ Αυτόν; Ή υποφέρεις για χάρη των ευλογιών της σάρκας, για τις μελλοντικές προοπτικές και τη μοίρα σου; Όλες οι προθέσεις, τα κίνητρα και οι στόχοι που επιδιώκεις πρέπει να διορθωθούν και δεν μπορούν να καθοδηγούνται από τη δική σου βούληση.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Όσοι πρόκειται να οδηγηθούν στην τελείωση πρέπει να υποβληθούν σε εξευγενισμό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Προηγούμενο: 4. Η άγια ευπρέπεια που οι πιστοί του Θεού πρέπει να κατέχουν

Επόμενο: 6. Το νόημα του πόνου και τι είδους ταλαιπωρία πρέπει να αντέξουν οι πιστοί του Θεού

Οι καταστροφές αποτελούν συχνό φαινόμενο, κι έχουν εμφανιστεί τα σημεία της επιστροφής του Κυρίου. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να υποδεχθούμε τον Κύριο; Σας προσκαλούμε εγκάρδια να επικοινωνήσετε μαζί μας για να βρείτε τον τρόπο.

Σχετικό περιεχόμενο

Ρυθμίσεις

  • Κείμενο
  • Θέματα

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Περιεχόμενα

Αναζήτηση

  • Αναζήτηση σε αυτό το κείμενο
  • Αναζήτηση σε αυτό το βιβλίο