Σχετικά λόγια του Θεού:

Τι είναι εκείνο που έχει κερδίσει ο άνθρωπος από τη στιγμή που άρχισε να πιστεύει στον Θεό; Τι έχεις καταφέρει να μάθεις για τον Θεό; Πόσο πολύ έχεις αλλάξει λόγω της πίστης σου στον Θεό; Σήμερα, όλοι σας γνωρίζετε πως η πίστη του ανθρώπου στον Θεό δεν έχει στόχο αποκλειστικά τη σωτηρία της ψυχής και τη σαρκική ευημερία, ούτε για να εμπλουτίσει τη ζωή του μέσα από την αγάπη για τον Θεό, και ούτω καθεξής. Εκ των πραγμάτων, αν αγαπάς τον Θεό χάριν της σαρκικής ευημερίας ή της στιγμιαίας απόλαυσης, τότε, ακόμη κι αν τελικά η αγάπη σου για τον Θεό φτάσει στο αποκορύφωμά της και δεν ζητάς τίποτε παραπάνω, η αγάπη αυτή που επιδιώκεις εξακολουθεί να είναι νοθευμένη και δεν ευχαριστεί τον Θεό. Εκείνοι που χρησιμοποιούν το γεγονός ότι αγαπούν τον Θεό για να εμπλουτίσουν την ανιαρή τους ύπαρξη και για να γεμίσουν ένα κενό στην καρδιά τους είναι το είδος των ανθρώπων που λαχταρούν ανέσεις, όχι εκείνοι που επιζητούν αληθινά να αγαπήσουν τον Θεό. Αυτό το είδος αγάπης είναι βεβιασμένο, αποτελεί την επιδίωξη της πνευματικής ικανοποίησης, κι ο Θεός δεν την έχει ανάγκη. Τι είδους αγάπη, λοιπόν, είναι η δική σου; Για ποιον λόγο αγαπάς τον Θεό; Πόση αληθινή αγάπη έχεις μέσα σου για τον Θεό αυτήν τη στιγμή; Η αγάπη των περισσοτέρων από εσάς είναι του είδους που αναφέρθηκε παραπάνω. Αυτό το είδος αγάπης μπορεί μόνο να συντηρεί την υπάρχουσα κατάσταση· δεν μπορεί να πετύχει αιώνια σταθερότητα, ούτε μπορεί να ριζώσει στον άνθρωπο. Αυτό το είδος αγάπης είναι μόνο σαν ένα λουλούδι που ανθίζει και μαραίνεται χωρίς να καρποφορεί. Με άλλα λόγια, αφού αγάπησες μία φορά τον Θεό με τέτοιον τρόπο, αν δεν υπάρχει κάποιος να σε καθοδηγήσει στο μονοπάτι εμπρός, τότε θα καταρρεύσεις. Αν μπορείς να αγαπάς τον Θεό μόνο την εποχή που αγαπάς τον Θεό, μα κατόπιν η διάθεση της ζωής σου παραμένει αμετάβλητη, τότε θα παραμείνεις κάτω από το πέπλο της επιρροής του σκότους, θα είσαι ανήμπορος να ξεφύγεις, και θα συνεχίσεις να μην μπορείς να απελευθερωθείς από τα δεσμά του Σατανά και από το να είσαι το κορόιδο του. Κανένας τέτοιος άνθρωπος δεν μπορεί να κερδηθεί πλήρως από τον Θεό· στο τέλος, το πνεύμα του, η ψυχή και το σώμα του θα εξακολουθούν να ανήκουν στον Σατανά. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία περί αυτού. Όλοι όσοι δεν μπορούν να κερδηθούν πλήρως από τον Θεό θα επιστρέψουν από εκεί που ήρθαν αρχικά, δηλαδή θα επιστρέψουν στον Σατανά, και θα πέσουν στη λίμνη της φωτιάς και του θειαφιού για να δεχθούν το επόμενο στάδιο της τιμωρίας από τον Θεό. Εκείνοι που θα κερδηθούν από τον Θεό είναι όσοι επαναστατούν ενάντια στον Σατανά και δραπετεύουν από τη δύναμή του. Αυτοί έχουν προσμετρηθεί επισήμως μεταξύ του λαού της βασιλείας. Από εκεί προέρχεται ο λαός της βασιλείας.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Τι στάση οφείλουν να κρατούν οι πιστοί

Εσύ σήμερα, ως πιστός στον πρακτικό Θεό, πρέπει να πατήσεις στο σωστό μονοπάτι. Στην πίστη σου στον Θεό, δεν θα πρέπει απλώς να επιζητείς ευλογίες· αντίθετα, θα πρέπει να επιδιώκεις να αγαπάς τον Θεό και να γνωρίζεις τον Θεό. Μέσω της διαφώτισής Του, μέσω της δικής σου προσωπικής επιδίωξης, θα πρέπει να μπορείς να τρως και να πίνεις τον λόγο Του, να αναπτύξεις μια αληθινή κατανόηση για τον Θεό, και να έχεις μια αληθινή αγάπη για τον Θεό που προέρχεται από τα βάθη της καρδιάς σου. Με άλλα λόγια, όταν η αγάπη σου για τον Θεό είναι η πιο γνήσια, και κανείς δεν μπορεί να καταστρέψει την αγάπη σου για Εκείνον ή να σταθεί εμπόδιο σ’ αυτήν, τότε είναι που βρίσκεσαι στο σωστό μονοπάτι στην πίστη σου στον Θεό. Αυτό αποδεικνύει ότι ανήκεις στον Θεό, διότι η καρδιά σου είναι ήδη στην κατοχή του Θεού και τίποτε άλλο δεν μπορεί να σε πάρει στην κατοχή του. Μέσω της εμπειρίας σου, μέσω του τιμήματος που έχεις πληρώσει και μέσω του έργου του Θεού, είσαι σε θέση να αναπτύξεις αυτόκλητη αγάπη για τον Θεό, και όταν το κάνεις, θα ελευθερωθείς από την επιρροή του Σατανά και θα φτάσεις να ζεις στο φως του λόγου του Θεού. Μόνο όταν έχεις απελευθερωθεί από την επιρροή του σκότους μπορεί να ειπωθεί ότι έχεις κερδίσει τον Θεό. Στην πίστη σου στον Θεό, πρέπει να προσπαθείς να επιδιώκεις αυτόν τον στόχο. Αυτό αποτελεί ευθύνη καθενός από εσάς. Κανείς από εσάς δεν θα πρέπει να είναι ικανοποιημένος με την τωρινή κατάσταση. Δεν μπορείτε να είστε δίγνωμοι ως προς το έργο του Θεού ούτε μπορείτε να το αντιμετωπίζετε ελαφρά τη καρδία. Θα πρέπει να σκέφτεστε τον Θεό από όλες τις απόψεις και ανά πάσα στιγμή, και να πράττετε τα πάντα για χάρη Του. Και στα λόγια και στις πράξεις σας, θα πρέπει να βάζετε πρώτα τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Μόνο έτσι μπορείτε να συμβαδίζετε με τις προθέσεις του Θεού.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Οφείλεις να ζεις για την αλήθεια αφού πιστεύεις στον Θεό

Κάποιος που υπηρετεί τον Θεό δεν θα πρέπει να ξέρει μόνο να υποφέρει για χάρη Του. Θα πρέπει, πολύ περισσότερο, να καταλάβει πως η πίστη στον Θεό αποσκοπεί στην επιδίωξη της αγάπης για τον Θεό. Ο Θεός δεν σε χρησιμοποιεί μόνο για να σε εξευγενίσει ή για να σε κάνει να υποφέρεις, αλλά αντιθέτως, σε χρησιμοποιεί για να γνωρίσεις τις πράξεις Του, να γνωρίσεις την πραγματική σημασία της ανθρώπινης ζωής και, ακόμα περισσότερο, για να μάθεις πως το να υπηρετείς τον Θεό δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το να βιώνεις το έργο του Θεού δεν έχει να κάνει με το να απολαμβάνεις χάρη· αντίθετα, περισσότερο έχει να κάνει με το να υποφέρεις για χάρη της αγάπης σου γι’ Αυτόν. Εφόσον απολαμβάνεις τη χάρη του Θεού, πρέπει να απολαμβάνεις και την παίδευσή Του· πρέπει να τα βιώσεις όλα αυτά. Αν μπορέσεις να βιώσεις τη διαφώτιση από τον Θεό, και μπορέσεις επίσης να βιώσεις το κλάδεμα και την κρίση σου από Αυτόν, η εμπειρία σου θα είναι ολοκληρωμένη. Ο Θεός έχει επιτελέσει σ’ εσένα το έργο της κρίσης Του και, επίσης, έχει επιτελέσει το έργο Του που έχει να κάνει με την παίδευσή σου. Ο λόγος του Θεού σε έχει κλαδέψει, αλλά και σε έχει διαφωτίσει και φωτίσει. Όταν είσαι αρνητικός και αδύναμος, ο Θεός νιώθει ανησυχία για σένα. Ολόκληρο το έργο αυτό γίνεται για να σου γίνει δίδαγμα πως όλα όσα αφορούν τον άνθρωπο βρίσκονται εντός των ενορχηστρώσεων του Θεού. Μπορεί να νομίζεις πως το να πιστεύεις στον Θεό έχει να κάνει μόνο με το να υποφέρεις, ή να κάνεις πολλά πράγματα γι’ Αυτόν, ή να είναι γαλήνια η σάρκα σου, ή να κυλούν όλα ομαλά για σένα, και να είσαι άνετος και ήρεμος παντού. Κανένα απ’ αυτά δεν αποτελεί σκοπό που θα πρέπει να έχουν οι άνθρωποι κατά την πίστη τους στον Θεό. Αν πιστεύεις για χάρη αυτών των σκοπών, τότε η οπτική σου είναι εσφαλμένη και, απλούστατα, είναι αδύνατον να τελειωθείς. Οι πράξεις του Θεού, η δίκαιη διάθεσή Του, η σοφία Του, ο λόγος Του, το ότι είναι θαυμαστός και ασύλληπτος είναι όλα πράγματα που οφείλουν να κατανοήσουν οι άνθρωποι. Μέσα από αυτήν την κατανόηση, θα πρέπει να καταφέρεις να απαλλαγείς από τις προσωπικές απαιτήσεις, ελπίδες και αντιλήψεις που έχεις μέσα σου. Μόνο εξαλείφοντας τα παραπάνω μπορείς να πληροίς τις προϋποθέσεις που απαιτεί ο Θεός. Μόνο μέσα απ’ αυτό μπορείς να αποκτήσεις ζωή και να ικανοποιείς τον Θεό. Η πίστη στον Θεό αποσκοπεί στο να Τον ικανοποιεί κανείς και να βιώνει τη διάθεση που Αυτός απαιτεί, έτσι ώστε οι πράξεις και η δόξα Του να εκδηλωθούν μέσω αυτής της ομάδας ανάξιων ανθρώπων. Αυτή είναι η σωστή οπτική για να πιστεύει κανείς στον Θεό, καθώς και ο στόχος που θα πρέπει να επιδιώκεις. Θα πρέπει να είναι σωστή η οπτική σου για την πίστη στον Θεό και να επιζητάς να κερδίσεις τα λόγια του Θεού. Πρέπει να τρως και να πίνεις τον λόγο του Θεού, να είσαι σε θέση να βιώνεις την αλήθεια και, ειδικότερα, να μπορείς να δεις τις πρακτικές Του πράξεις, τις υπέροχες πράξεις Του σε όλο το σύμπαν, καθώς και το πρακτικό έργο που Αυτός επιτελεί στη σάρκα. Μέσω των πραγματικών τους εμπειριών, οι άνθρωποι θα πρέπει να εκτιμήσουν με ποιον ακριβώς τρόπο εκτελεί ο Θεός το έργο Του πάνω τους και ποιες είναι οι προθέσεις Του γι’ αυτούς. Ο σκοπός όλων αυτών είναι να μπορέσουν να αποβάλουν τις σατανικές διεφθαρμένες διαθέσεις τους. Αποβάλλοντας όλη την ακαθαρσία και την αδικία μέσα σου και αποβάλλοντας τις λανθασμένες προθέσεις σου, θα αναπτύξεις αληθινή πίστη στον Θεό. Μόνο με αληθινή πίστη μπορείς να αγαπήσεις αληθινά τον Θεό. Μπορείς να αγαπήσεις αληθινά τον Θεό μόνο πάνω στο θεμέλιο της πίστης σ’ Αυτόν. Μπορείς να επιτύχεις την αγάπη για τον Θεό χωρίς να Τον πιστεύεις; Εφόσον πιστεύεις στον Θεό, δεν μπορείς να είσαι μπερδεμένος σχετικά μ’ αυτό. Κάποιοι άνθρωποι αποκτούν κίνητρο μόλις δουν πως η πίστη στον Θεό θα τους φέρει ευλογίες, αλλά έπειτα χάνουν κάθε κίνητρο μόλις δουν πως πρέπει να υποστούν εξευγενισμούς. Είναι αυτό πίστη στον Θεό; Εν τέλει, πρέπει να επιτύχεις ολοκληρωμένη και απόλυτη υποταγή ενώπιον του Θεού στην πίστη σου. Πιστεύεις στον Θεό αλλά αν εξακολουθείς να προβάλλεις απαιτήσεις απ’ Αυτόν, έχεις πολλές θρησκευτικές αντιλήψεις που δεν μπορείς να αφήσεις πίσω, προσωπικά συμφέροντα που δεν μπορείς να αποχωριστείς, και παρόλα αυτά εξακολουθείς να αναζητάς τις ευλογίες της σάρκας και θέλεις ο Θεός να σώσει τη σάρκα σου, να σώσει την ψυχή σου, τότε παρουσιάζεις τη συμπεριφορά κάποιου που έχει εσφαλμένη οπτική. Παρόλο που οι άνθρωποι με θρησκευτικές πεποιθήσεις έχουν πίστη στον Θεό, δεν επιδιώκουν αλλαγή διάθεσης και δεν επιδιώκουν να γνωρίσουν τον Θεό, αλλά αντιθέτως, επιζητούν μόνο τα συμφέροντα της σάρκας τους. Πολλοί ανάμεσά σας έχουν πίστη που εμπίπτει στην κατηγορία των θρησκευτικών πεποιθήσεων· αυτή δεν συνιστά αληθινή πίστη στον Θεό. Για να πιστέψουν στον Θεό, οι άνθρωποι πρέπει να έχουν καρδιά που είναι έτοιμη να υποφέρει γι’ Αυτόν και την αποφασιστικότητα να παραδοθούν. Αν δεν πληρούν τις δύο αυτές προϋποθέσεις, η πίστη τους στον Θεό δεν είναι έγκυρη και δεν θα είναι σε θέση να επιτύχουν αλλαγή στις διαθέσεις τους. Μόνο οι άνθρωποι που επιδιώκουν πραγματικά την αλήθεια, τη γνώση για τον Θεό και τη ζωή είναι αυτοί που πιστεύουν αληθινά στον Θεό.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Όσοι πρόκειται να οδηγηθούν στην τελείωση πρέπει να υποβληθούν σε εξευγενισμό

Τώρα καταλαβαίνετε τι είναι η πίστη στον Θεό; Πίστη στον Θεό σημαίνει να βλέπετε σημεία και τέρατα; Σημαίνει να πας στον ουρανό; Η πίστη στον Θεό δεν είναι σε καμία περίπτωση απλή υπόθεση. Οι θρησκευτικοί τρόποι πίστης θα πρέπει να εξαλειφθούν· η επιδίωξη της θεραπείας των αρρώστων και της εκβολής δαιμόνων, η εστίαση σε σημεία και τέρατα, η απληστία για περισσότερη από τη χάρη, την ειρήνη και τη χαρά του Θεού, η επιδίωξη των προοπτικών και των ανέσεων της σάρκας —αυτοί είναι θρησκευτικοί τρόποι πίστης και τέτοιοι τρόποι πίστης αποτελούν ένα ασαφές είδος πίστης. Τι είναι η πρακτική πίστη στον Θεό σήμερα; Είναι η αποδοχή του λόγου του Θεού ως ζωή-πραγματικότητά σου, η γνώση για τον Θεό από τον λόγο Του, και συνεπώς η επίτευξη αληθινής αγάπης γι’ Αυτόν. Για να είμαστε ξεκάθαροι: Η πίστη στον Θεό υπάρχει για να μπορέσεις να υποταχθείς στον Θεό, να αγαπήσεις τον Θεό και να εκπληρώσεις το καθήκον που θα πρέπει να εκπληρώνεται από ένα δημιουργημένο ον. Αυτός είναι ο σκοπός της πίστης στον Θεό. Πρέπει να καταφέρεις να γνωρίσεις το κάλλος του Θεού, το πόσο άξιος σεβασμού είναι ο Θεός, και το ότι το έργο που κάνει ο Θεός στα δημιουργημένα όντα Του είναι η σωτηρία τους και η τελείωσή τους —αυτά είναι τα απολύτως απαραίτητα της πίστης σου στον Θεό. Η πίστη στον Θεό είναι πρωτίστως η μετάβαση από μια ζωή της σάρκας σε μια ζωή αγάπης για τον Θεό, και από το να ζεις μέσα στη διαφθορά στο να ζεις τη ζωή των λόγων του Θεού· είναι το να βγεις από τη δύναμη του Σατανά και να ζεις υπό τη φροντίδα και την προστασία του Θεού· υπάρχει για να μπορέσεις να υποταχθείς στον Θεό αντί για τη σάρκα, για να κερδίσει ο Θεός ολόκληρη την καρδιά σου και να σε οδηγήσει στην τελείωση, και για να ελευθερωθείς από τις σατανικές διεφθαρμένες διαθέσεις. Η πίστη στον Θεό υπάρχει πρωτίστως για να φανερωθούν μέσα σου η μεγάλη δύναμη και η δόξα του Θεού, για να ακολουθήσεις το θέλημα του Θεού, για να εκπληρωθεί το σχέδιο του Θεού και για να δώσεις μαρτυρία για τον Θεό ενώπιον του Σατανά. Η πίστη στον Θεό δεν θα πρέπει να περιστρέφεται γύρω από την επιθυμία να βλέπεις σημεία και τέρατα ούτε θα πρέπει να υπάρχει για χάρη της δικής σου σάρκας. Θα πρέπει να αφορά την επιδίωξη της γνώσης για τον Θεό, της ικανότητας για υποταγή στον Θεό και, σαν τον Πέτρο, την υποταγή σ’ Αυτόν μέχρι θανάτου. Ο κύριος σκοπός είναι να επιτευχθεί αυτό. Επίσης, τρώει και πίνει κάποιος τον λόγο του Θεού προκειμένου να γνωρίσει τον Θεό και να Τον ικανοποιήσει. Η βρώση και η πόση του λόγου του Θεού σού δίνει μεγαλύτερη γνώση του Θεού, και μόνο κατόπιν τούτου μπορείς να υποταχθείς σ’ Αυτόν. Μόνο με γνώση του Θεού μπορείς να Τον αγαπάς, και μόνο αυτός είναι ο στόχος που θα πρέπει να έχει ο άνθρωπος κατά την πίστη του στον Θεό. Αν, στην πίστη σου στον Θεό, επιθυμείς πάντα να βλέπεις σημεία και τέρατα, τότε αυτή η άποψη για την πίστη στον Θεό είναι λανθασμένη. Η πίστη στον Θεό είναι κυρίως να αποδέχεται κάποιος τα λόγια του Θεού ως τη ζωή-πραγματικότητά του. Όταν όλα τα λόγια που βγαίνουν από το στόμα του Θεού γίνονται πράξη και και εφαρμόζονται μέσα του, ο σκοπός του Θεού επιτυγχάνεται. Πιστεύοντας στον Θεό, ο άνθρωπος πρέπει να επιδιώκει να οδηγηθεί στην τελείωση από τον Θεό, να είναι ικανός να υποτάσσεται στον Θεό και να επιτύχει την πλήρη υποταγή στον Θεό. Εάν μπορείς να υποταχθείς στον Θεό αδιαμαρτύρητα, να νοιάζεσαι για τις προθέσεις του Θεού και να επιτύχεις το ανάστημα του Πέτρου, έχοντας το ύφος του Πέτρου για το οποίο μίλησε ο Θεός, τότε θα έχεις πετύχει την πίστη στον Θεό και αυτό θα σημαίνει ότι έχεις κερδηθεί από τον Θεό.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Όλα πραγματοποιούνται διά του λόγου του Θεού

Ελπίζεις ότι η πίστη σου στον Θεό δεν θα εμπεριέχει καμία δυσκολία ή θλίψη ούτε το παραμικρό βάσανο. Πάντα επιδιώκεις εκείνα τα πράγματα που είναι άχρηστα και δεν αποδίδεις αξία στη ζωή, αλλά βάζεις τις δικές σου εξωφρενικές σκέψεις πάνω από την αλήθεια. Είσαι τόσο άχρηστος! Ζεις σαν χοίρος —ποια είναι η διαφορά ανάμεσα σ’ εσένα και τους χοίρους και τα σκυλιά; Δεν είναι όλοι εκείνοι που δεν επιδιώκουν την αλήθεια μα αγαπούν τη σάρκα θηρία; Δεν είναι όρθια πτώματα όλοι αυτοί οι νεκροί χωρίς πνεύμα; Πόσα λόγια έχουν ειπωθεί ανάμεσά σας; Έχει γίνει μόνο λίγο έργο ανάμεσά σας; Πόσα σας έδωσα; Άρα, γιατί δεν τα κέρδισες; Τι παράπονο έχεις; Μήπως δεν έχεις κερδίσει τίποτα επειδή είσαι πολύ ερωτευμένος με τη σάρκα; Και μήπως αυτό συμβαίνει επειδή οι σκέψεις σου είναι υπερβολικές; Δεν είναι επειδή είσαι πολύ ανόητος; Εάν δεν καταφέρεις να κερδίσεις αυτές τις ευλογίες, μπορείς να κατηγορήσεις τον Θεό που δεν σε έσωσε; Το μόνο που επιδιώκεις είναι να είσαι σε θέση να κερδίσεις ειρήνη αφού πιστέψεις στον Θεό —να είναι τα παιδιά σου απαλλαγμένα από ασθένειες, να έχει ο σύζυγός σου μια καλή δουλειά, να βρει ο γιος σου μια καλή σύζυγο, να βρει η κόρη σου έναν καλό σύζυγο, να οργώνουν τα βοοειδή και τα άλογά σου καλά τη γη, να έρθει μια χρονιά καλού καιρού για τις καλλιέργειές σου. Αυτό επιδιώκεις. Η επιδίωξή σου είναι μόνο να ζεις με άνεση —να μην συμβούν ατυχήματα στην οικογένειά σου, να σε προσπεράσουν οι άνεμοι, να μην αγγίξουν τα χαλίκια το πρόσωπό σου, να μην πλημμυρίσει η σοδειά της οικογένειάς σου— να μην επηρεαστείς από οποιαδήποτε συμφορά, να ζήσεις στην «αγκαλιά του Θεού», να ζήσεις σε μια άνετη φωλιά. Ένας δειλός όπως εσύ, ο οποίος πάντα επιδιώκει τα σαρκικά, έχει καρδιά, έχει πνεύμα; Δεν είσαι απλώς ένα θηρίο; Σου παραχωρώ την αληθινή οδό, χωρίς να ζητήσω τίποτα σε αντάλλαγμα, όμως δεν την επιδιώκεις. Εξακολουθείς να είσαι ένας από εκείνους που πιστεύουν στον Θεό; Σου παρέχω πραγματική ανθρώπινη ζωή, όμως δεν την επιδιώκεις. Δεν ανήκεις στο ίδιο είδος που ανήκουν οι χοίροι και οι σκύλοι; Οι χοίροι δεν επιδιώκουν τη ζωή του ανθρώπου, δεν επιδιώκουν να εξαγνίζονται και δεν καταλαβαίνουν τι είναι η ζωή. Κάθε μέρα, μετά το φαγητό τους, απλώς κοιμούνται. Σου παραχώρησα την αληθινή οδό, όμως δεν την έχεις κερδίσει, παραμένεις με άδεια χέρια. Είσαι πρόθυμος να συνεχίσεις με αυτή τη ζωή, τη ζωή ενός χοίρου; Τι σημασία έχει να μένουν ζωντανοί αυτοί οι άνθρωποι; Η ζωή σου είναι αξιοπεριφρόνητη και ποταπή, ζεις μέσα στη βρομιά και στην ανηθικότητα, και δεν επιδιώκεις κανέναν στόχο, άρα η ζωή σου δεν είναι η πλέον ποταπή; Έχεις το θράσος να αντικρίσεις τον Θεό; Εάν συνεχίζεις να βιώνεις με τέτοιον τρόπο, θα αποκτήσεις τίποτα; Η αληθινή οδός σού έχει παραχωρηθεί, αλλά το αν μπορείς να την κερδίσεις τελικά ή όχι εξαρτάται από την επιδίωξή σου.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Οι εμπειρίες του Πέτρου: η γνώση του για την παίδευση και την κρίση

Πόσο ακριβώς αγαπάς τον Θεό σήμερα; Και πόσα ακριβώς ξέρεις για όλα όσα έχει κάνει πάνω σου ο Θεός; Αυτά είναι τα μαθήματα που θα πρέπει να διδαχθείς. Όταν έρθει ο Θεός στη γη, όλα όσα έχει κάνει πάνω στον άνθρωπο και όσα έχει επιτρέψει στον άνθρωπο να δει είναι ώστε ο άνθρωπος να Τον αγαπήσει και να Τον γνωρίσει πραγματικά. Το ότι ο άνθρωπος είναι ικανός να υποφέρει για τον Θεό και ότι κατάφερε να φθάσει μέχρι εδώ είναι, από μια άποψη, χάρη στην αγάπη του Θεού, και από την άλλη, είναι χάρη στη σωτηρία του Θεού· ακόμα περισσότερο, είναι χάρη στην κρίση και στο έργο της παίδευσης που έχει επιτελέσει ο Θεός στον άνθρωπο. Εάν εσείς δεν έχετε κριθεί, παιδευτεί και δοκιμαστεί από τον Θεό, και αν ο Θεός δεν σας έχει κάνει να υποφέρετε, τότε, με κάθε ειλικρίνεια, δεν θα αγαπάτε στ’ αλήθεια τον Θεό. Όσο μεγαλύτερο είναι το έργο του Θεού στον άνθρωπο, όσο μεγαλύτερο είναι το βάσανο του ανθρώπου, τόσο περισσότερο αποδεικνύεται πόσο μεγάλο νόημα έχει το έργο του Θεού, και τόσο περισσότερο μπορεί η καρδιά του ανθρώπου να αγαπήσει αληθινά τον Θεό. Πώς φτάνει κανείς να μάθει ν’ αγαπά τον Θεό; Χωρίς κακουχίες και ραφινάρισμα, χωρίς επίπονες δοκιμασίες —και αν, επιπλέον, όλα όσα παραχωρούσε ο Θεός στον άνθρωπο ήταν χάρη, στοργική καλοσύνη και έλεος— θα ήσουν ικανός να φτάσεις σε σημείο να αγαπάς αληθινά τον Θεό; Από τη μία, κατά τις δοκιμασίες του Θεού, ο άνθρωπος μαθαίνει τις ελλείψεις του και βλέπει ότι είναι ασήμαντος, ποταπός και τιποτένιος, ότι δεν έχει τίποτα, δεν είναι τίποτα. Από την άλλη, κατά τις δοκιμασίες ο Θεός διαμορφώνει για τον άνθρωπο ορισμένα περιβάλλοντα, έτσι ώστε μέσα σ’ αυτά ο άνθρωπος να μπορέσει να βιώσει καλύτερα το κάλλος του Θεού. Παρόλο που ο πόνος είναι μεγάλος, και πολλές φορές ανυπόφορος —φθάνοντας, μάλιστα, μέχρι το σημείο της συντριπτικής θλίψης— αφότου τον βιώσει, ο άνθρωπος βλέπει πόσο αξιαγάπητο είναι το έργο του Θεού σ’ αυτόν, και μόνο πάνω σ’ αυτό το θεμέλιο γεννιέται στον άνθρωπο αληθινή αγάπη για τον Θεό. Σήμερα, ο άνθρωπος βλέπει ότι μονάχα με τη χάρη, τη στοργή και το έλεος του Θεού, δεν είναι ικανός να γνωρίσει αληθινά τον εαυτό του, πόσο μάλλον να γνωρίσει την ουσία του ανθρώπου, και ότι μόνο μέσα από την κρίση και το ραφινάρισμα του Θεού, και μόνο κατά τη διάρκεια της ίδιας της διαδικασίας του ραφιναρίσματος μπορεί ο άνθρωπος να γνωρίσει τις αδυναμίες του και να μάθει ότι δεν έχει τίποτα. Επομένως, η αγάπη του ανθρώπου για τον Θεό χτίζεται πάνω στα θεμέλια του ραφιναρίσματος και της κρίσης του Θεού. Αν απολαμβάνεις μόνο τη χάρη του Θεού, έχοντας μια γαλήνια οικογενειακή ζωή ή υλικές ευλογίες, αυτό δεν σημαίνει ότι έχεις κερδίσει τον Θεό ούτε σημαίνει ότι είσαι επιτυχημένος στην πίστη σου στον Θεό. Ο Θεός έχει ήδη φέρει εις πέρας ένα στάδιο από το έργο της χάρης στη σάρκα και έχει πράγματι δώσει υλικές ευλογίες στον άνθρωπο, αλλά ο άνθρωπος δεν μπορεί να οδηγηθεί στην τελείωση μόνο με τη χάρη, τη στοργή και το έλεος. Στις εμπειρίες του, ο άνθρωπος γεύεται ένα μέρος της αγάπης του Θεού, βλέπει τη στοργή και το έλεος του Θεού, αλλά μετά από κάποιο διάστημα εμπειριών, βλέπει ότι η χάρη του Θεού και η στοργή και το έλεός Του είναι ανίκανα να οδηγήσουν τον άνθρωπο στην τελείωση, ανίκανα να εκθέσουν τι είναι διεφθαρμένο μέσα στον άνθρωπο και ανίκανα να τον απαλλάξουν από τη διεφθαρμένη του διάθεση ή να οδηγήσουν στην τελείωση την αγάπη και την πίστη του. Το έργο της χάρης του Θεού ήταν το έργο μιας περιόδου, και ο άνθρωπος δεν μπορεί να βασίζεται στο να απολαμβάνει τη χάρη του Θεού για να γνωρίσει τον Θεό.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Την ομορφιά του Θεού μπορείς να τη γνωρίσεις μόνο βιώνοντας επίπονες δοκιμασίες

Πολλοί από όσους ακολουθούν τον Θεό ενδιαφέρονται μόνο για το πώς θα κερδίσουν ευλογίες ή θα αποτρέψουν τη συμφορά. Μόλις γίνεται μνεία για το έργο και τη διαχείριση του Θεού, σιωπούν και χάνουν κάθε ενδιαφέρον. Νομίζουν ότι η κατανόηση τέτοιων ανιαρών ζητημάτων δεν θα βοηθήσει τη ζωή τους να αναπτυχθεί ούτε θα προσφέρει κάποιο όφελος. Κατά συνέπεια, μολονότι έχουν ακούσει πληροφορίες για τη διαχείριση του Θεού, την προσεγγίζουν με έλλειψη σοβαρότητας. Δεν τη βλέπουν ως κάτι πολύτιμο που πρέπει να αποδεχθούν ούτε, βέβαια, την κατανοούν ως μέρος της ζωής τους. Ο σκοπός με τον οποίο αυτού του είδους οι άνθρωποι ακολουθούν τον Θεό είναι πολύ απλός· το κάνουν για έναν και μόνο στόχο: να λαμβάνουν ευλογίες. Οι άνθρωποι αυτοί δεν μπαίνουν στον κόπο να προσέξουν οτιδήποτε άλλο που δεν έχει καμία σχέση μ’ αυτόν τον στόχο. Για αυτούς, το να κερδίζουν ευλογίες είναι ο πιο θεμιτός σκοπός της πίστης τους στον Θεό —είναι η ίδια η αξία της πίστης τους. Αν κάτι δεν εξυπηρετεί αυτόν τον σκοπό, ό,τι κι αν είναι αυτό, παραμένουν ασυγκίνητοι απέναντί του. Αυτό ισχύει για τους περισσότερους ανθρώπους που πιστεύουν στον Θεό σήμερα. Ο σκοπός και η πρόθεσή τους φαίνονται θεμιτά επειδή, πιστεύοντας στον Θεό, δαπανούν επίσης για τον Θεό, αφιερώνονται σε Αυτόν και κάνουν το καθήκον τους. Εγκαταλείπουν τα νιάτα τους, απαρνούνται την οικογένεια και τη σταδιοδρομία τους, περνούν και χρόνια ακόμη μακριά από το σπίτι τους μέσα σε ένα διαρκές τρέξιμο. Για χάρη του απώτερου σκοπού τους, αλλάζουν τα ενδιαφέροντά τους, τη στάση τους για τη ζωή, ακόμη και την κατεύθυνση που επιδιώκουν· κι όμως δεν μπορούν να αλλάξουν τον σκοπό της πίστης τους στον Θεό. Τρέχουν παντού για τη διαχείριση των δικών τους βλέψεων· ανεξάρτητα από το πόσο μακρύς είναι ο δρόμος και από το πόσες δυσκολίες, πόσοι κίνδυνοι και πόσα εμπόδια υπάρχουν στην πορεία, παραμένουν ανυποχώρητοι και δεν φοβούνται τον θάνατο. Ποια δύναμη τους αναγκάζει να συνεχίζουν να αφιερώνονται κατ’ αυτόν τον τρόπο; Μήπως η συνείδησή τους; Ο σπουδαίος και ευγενής χαρακτήρας τους; Η αποφασιστικότητά τους να πολεμήσουν τις δυνάμεις του κακού μέχρι τέλους; Η πίστη που κατέχουν ώστε να καταθέσουν μαρτυρία για τον Θεό χωρίς να αναζητούν ανταμοιβή; Η αφοσίωσή τους στην προθυμία τους να εγκαταλείψουν τα πάντα για να εκπληρώσουν το θέλημα του Θεού; Ή μήπως το αφοσιωμένο πνεύμα τους να απαρνούνται διαρκώς τις υπερβολικές προσωπικές απαιτήσεις; Να είναι σε θέση να δαπανά τόσο πολύ από το αίμα της καρδιάς του κάποιος που δεν έχει καταλάβει ποτέ το έργο της διαχείρισης του Θεού, αυτό κι αν είναι θαύμα! Προς το παρόν, ας μη συζητήσουμε το πόσα έχουν προσφέρει αυτά τα άτομα. Ωστόσο, αξίζει οπωσδήποτε να αναλύσουμε τη συμπεριφορά τους. Εκτός από τα οφέλη που συνδέονται τόσο στενά με αυτούς, θα μπορούσαν να υπάρχουν και άλλοι λόγοι για τους οποίους άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουν ποτέ τον Θεό, θα πλήρωναν τόσο μεγάλο τίμημα για Εκείνον; Εδώ, ανακαλύπτουμε ένα πρόβλημα που ως τώρα ο άνθρωπος δεν είχε αναγνωρίσει: Η σχέση του ανθρώπου με τον Θεό είναι μόνο μια σχέση απροκάλυπτης ιδιοτέλειας. Είναι σχέση μεταξύ κάποιου που δέχεται και κάποιου που παραχωρεί ευλογίες. Για να το πούμε απλά, είναι η σχέση μεταξύ εργαζομένου και εργοδότη. Ο εργαζόμενος δουλεύει σκληρά μόνο για να λαμβάνει τις ανταμοιβές που παρέχει ο εργοδότης. Δεν υπάρχει συγγενική στοργή σ’ αυτού του είδους τη σχέση που βασίζεται στο συμφέρον, μόνο συναλλαγή. Δεν αγαπάει ούτε αγαπιέται κανείς, υπάρχει μόνο φιλανθρωπία και έλεος. Δεν υπάρχει κατανόηση, μόνο αβοήθητη καταπιεσμένη αγανάκτηση και εξαπάτηση. Δεν υπάρχει οικειότητα, μόνο ένα αγεφύρωτο χάσμα. Τώρα που τα πράγματα έχουν φτάσει σε αυτό το σημείο, ποιος μπορεί να αναστρέψει μια τέτοια πορεία; Και πόσοι άνθρωποι είναι ικανοί να καταλάβουν πραγματικά πόσο κρίσιμη έχει γίνει αυτή η σχέση; Πιστεύω ότι, όταν οι άνθρωποι πλέουν στη χαρούμενη ατμόσφαιρα του να ευλογούνται, κανείς δεν μπορεί να φανταστεί πόσο ντροπιαστική και άσχημη είναι μια τέτοια σχέση με τον Θεό.

Το πιο θλιβερό πράγμα σχετικά με την πίστη της ανθρωπότητας στον Θεό είναι ότι ο άνθρωπος ασχολείται με το δικό του εγχείρημα μέσα στο έργο του Θεού, κι ωστόσο δεν δίνει καμία σημασία στη διαχείριση του Θεού. Η μεγαλύτερη αποτυχία της πίστης του ανθρώπου στον Θεό είναι ότι, καθώς επιδιώκει να υποταχθεί στον Θεό και να λατρεύει τον Θεό, ταυτόχρονα χτίζει το δικό του όνειρο για έναν προορισμό σύμφωνα με τις βλέψεις του και μηχανορραφεί πώς να κερδίσει τη μεγαλύτερη ευλογία και τον καλύτερο προορισμό. Ακόμη κι αν οι άνθρωποι κατανοούν πόσο αξιολύπητοι, μισητοί και οικτροί είναι, πόσοι μπορούν να εγκαταλείψουν πρόθυμα τις βλέψεις και τις ελπίδες τους; Και ποιος είναι ικανός να σταματήσει τα δικά του βήματα και να πάψει να κάνει σχέδια για λογαριασμό του; Ο Θεός χρειάζεται εκείνους που θα συνεργαστούν στενά μαζί Του για να ολοκληρώσουν τη διαχείρισή Του. Χρειάζεται εκείνους που θα αφοσιώσουν ολόκληρο το μυαλό και το σώμα τους στο έργο της διαχείρισής Του προκειμένου να υποταχθούν σε Εκείνον. Δεν χρειάζεται ανθρώπους που απλώνουν τα χέρια τους για να ζητιανέψουν από Εκείνον καθημερινά, πόσο μάλλον εκείνους που δαπανούν λίγο τον εαυτό τους για Εκείνον κι έπειτα περιμένουν για να απαιτήσουν να τους το ανταποδώσει. Ο Θεός μισεί εκείνους που κάνουν μια ασήμαντη συνεισφορά κι έπειτα επαναπαύονται στις δάφνες τους. Μισεί αυτούς τους ψυχρούς ανθρώπους που νιώθουν αποστροφή προς το έργο της διαχείρισής Του και θέλουν μόνο να μιλούν για το πώς θα πάνε στον ουρανό και θα κερδίσουν ευλογίες. Τρέφει ακόμη μεγαλύτερο μίσος για εκείνους που εκμεταλλεύονται την ευκαιρία που παρουσιάζεται από το έργο της σωτηρίας Του για δικό τους όφελος. Αυτό συμβαίνει επειδή αυτοί οι άνθρωποι δεν νοιάστηκαν ποτέ για το τι θέλει να επιτύχει και να κερδίσει ο Θεός μέσω του έργου της διαχείρισής Του. Ενδιαφέρονται μόνο για το πώς μπορούν να χρησιμοποιήσουν την ευκαιρία που παρέχεται από το έργο του Θεού για να αποκτήσουν ευλογίες. Δεν νοιάζονται καθόλου για την καρδιά του Θεού, όντας απόλυτα απορροφημένοι με τις δικές τους προοπτικές και τη μοίρα τους. Εκείνοι που νιώθουν αποστροφή προς το έργο της διαχείρισης του Θεού, και δεν έχουν έστω και το παραμικρό ενδιαφέρον για το πώς σώζει ο Θεός την ανθρωπότητα και για τις προθέσεις Του, κάνουν όλοι πράγματα που τους αρέσει να κάνουν εκτός του πεδίου του έργου διαχείρισης του Θεού. Ο Θεός ούτε θυμάται ούτε εγκρίνει τις πράξεις τους, πόσο μάλλον να τις βλέπει ευνοϊκά.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο άνθρωπος μπορεί να σωθεί μόνο μέσα στη διαχείριση του Θεού

Τι θα πρέπει να επιδιώκεις τώρα; Αυτά που πρέπει να επιδιώκεις τώρα είναι τα εξής: Αν είσαι ικανός να καταθέσεις μαρτυρία για το έργο του Θεού, αν είσαι σε θέση να γίνεις μαρτυρία στον Θεό και εκδήλωση του Θεού και αν είσαι κατάλληλος να χρησιμοποιηθείς απ’ Αυτόν. Πόσο έργο έχει εκτελέσει πραγματικά ο Θεός πάνω σου; Πόσο έχεις δει, πόσο έχεις συλλάβει; Πόσο έχεις βιώσει και γευτεί; Ανεξάρτητα από το αν ο Θεός σε έχει δοκιμάσει, κλαδέψει ή πειθαρχήσει, οι πράξεις και το έργο Του έχουν επιτελεστεί πάνω σου. Μα ως πιστός στον Θεό και ως κάποιος που είναι πρόθυμος να επιδιώξει να οδηγηθεί στην τελείωση απ’ Αυτόν, είσαι σε θέση να καταθέσεις μαρτυρία για το έργο του Θεού βάσει της πρακτικής εμπειρίας σου; Μπορείς να βιώσεις τον λόγο του Θεού μέσω της πρακτικής εμπειρίας σου; Είσαι σε θέση να προμηθεύεις τους άλλους μέσω της δικής σου πρακτικής εμπειρίας και να δαπανάς όλη τη ζωή σου για να καταθέτεις μαρτυρία για το έργο του Θεού; Για να καταθέτεις μαρτυρία για το έργο του Θεού πρέπει να στηρίζεσαι στις εμπειρίες σου, τις γνώσεις σου και το τίμημα που έχεις πληρώσει. Μόνο έτσι θα μπορέσεις να ικανοποιήσεις τις προθέσεις Του. Είσαι κάποιος που καταθέτει μαρτυρία για το έργο του Θεού; Έχεις αυτήν την αποφασιστικότητα; Αν είσαι σε θέση να καταθέσεις μαρτυρία για το όνομά Του και, ακόμη περισσότερο, για το έργο Του, και αν μπορείς να βιώσεις την εικόνα του λαού Του που απαιτεί Αυτός, τότε είσαι μάρτυρας για τον Θεό! Πώς ακριβώς καταθέτεις μαρτυρία για τον Θεό; Αν αναζητάς και λαχταράς να βιώσεις τον λόγο του Θεού, και να καταθέτεις μαρτυρία με το ίδιο σου το στόμα, έτσι ώστε οι άνθρωποι να γνωρίσουν το έργο Του και να δουν τις πράξεις Του —αν πράγματι επιδιώκεις όλα τα παραπάνω, τότε ο Θεός θα σε οδηγήσει στην τελείωση. Αν το μόνο που επιδιώκεις είναι να οδηγηθείς στην τελείωση από τον Θεό και στο τέλος να ευλογηθείς, τότε η οπτική της πίστης σου στον Θεό δεν είναι αγνή. Θα πρέπει να επιδιώκεις το πώς θα δεις τις πράξεις του Θεού στην πραγματική ζωή, το πώς θα Τον ικανοποιήσεις όταν σου φανερώσει τις προθέσεις Του, και να επιδιώκεις το πώς οφείλεις να καταθέσεις μαρτυρία για τη θαυμαστότητα και τη σοφία Του, και το πώς θα καταθέσεις μαρτυρία για το πώς σε πειθαρχεί και σε κλαδεύει Αυτός. Όλα αυτά είναι πράγματα που θα πρέπει να συλλογίζεσαι τώρα. Αν έχεις μια καρδιά που αγαπά τον Θεό αποκλειστικά για να κερδίσεις δόξα μαζί με τον Θεό αφότου σε οδηγήσει στην τελείωση, αυτό και πάλι δεν αρκεί και δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του Θεού. Πρέπει να μπορείς να καταθέτεις μαρτυρία για το έργο του Θεού, να ικανοποιείς τις απαιτήσεις Του και να βιώνεις το έργο που κάνει Αυτός πάνω στους ανθρώπους με πρακτικό τρόπο. Είτε πρόκειται για πόνο, είτε για δάκρυα είτε για θλίψη, πρέπει να τα βιώνεις όλα αυτά πρακτικά. Όλα αυτά έχουν στόχο να σε οδηγήσουν στην τελείωση ως μάρτυρα του Θεού. Τι είναι αυτό ακριβώς που σε αναγκάζει τώρα να υποφέρεις και να επιδιώκεις να οδηγηθείς στην τελείωση; Το ότι υποφέρεις τώρα γίνεται πράγματι για χάρη της αγάπης για τον Θεό και της κατάθεσης μαρτυρίας σ’ Αυτόν; Ή υποφέρεις για χάρη των ευλογιών της σάρκας, για τις μελλοντικές προοπτικές και τη μοίρα σου; Όλες οι προθέσεις, τα κίνητρα και οι στόχοι που επιδιώκεις πρέπει να διορθωθούν και δεν μπορούν να καθοδηγούνται από τη δική σου βούληση.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Όσοι πρόκειται να οδηγηθούν στην τελείωση πρέπει να υποβληθούν σε εξευγενισμό