Μαρτυρίες των νικητών

28 άρθρα 7 βίντεο

Η Αγάπη του Θεού δεν έχει όρια

Έχω υπομείνει στο έπακρο τις δυστυχίες ετούτης της ζωής. Δεν ήμουν πολλά χρόνια παντρεμένη όταν απεβίωσε ο σύζυγός μου και, από εκείνη τη στιγμή, η βαριά ευθύνη της οικογενειακής φροντίδας έπεσε απευθείας στους ώμους μου. Έχοντας ένα μικρό παιδί, έζησα δύσκολη ζωή. Αποτελούσα πάντοτε στόχο της χλεύης και της περιφρόνησης των άλλων· αδύναμη και αβοήθητη, έπλενα κάθε μέρα το πρόσωπό μου με τα δάκρυά μου, νιώθοντας πως η ζωή σε ετούτον τον κόσμο ήταν πολύ σκληρή. Την εποχή που παράδερνα στα βάθη της απαισιοδοξίας και της απόγνωσης, μία αδελφή μοιράστηκε μαζί μου το ευαγγέλιο του έργου του Παντοδύναμου Θεού τις έσχατες ημέρες. Η καρδιά μου πλημμύρισε από θέρμη όταν διάβασα τα εξής λόγια από τον Παντοδύναμο Θεό: «Όταν θα είσαι κουρασμένος κι όταν θα αρχίσεις να νιώθεις την απόγνωση του κόσμου αυτού, μη μπερδευτείς, μην κλάψεις. Ο Παντοδύναμος Θεός, ο Παρατηρητής, θ’ αγκαλιάσει την άφιξή σου ανά πάσα στιγμή» («Ο αναστεναγμός του Παντοδύναμου» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Ο Θεός με κάλεσε σαν στοργική μητέρα, και ένιωσα πως είχα βρει επιτέλους το σπίτι μου, πως είχα βρει το στήριγμά μου και ένα μέρος ανάπαυσης για το πνεύμα μου. Έκτοτε, διάβαζα τον λόγο του Θεού κάθε μέρα, και κατέληξα να διδαχτώ πως ο Θεός είναι η πηγή κάθε ζωής, πως ο Θεός εξουσιάζει τη μοίρα κάθε ανθρώπου και πως ο Παντοδύναμος Θεός είναι το αποκλειστικό στήριγμα και η μοναδική σωτηρία της ανθρωπότητας. Προκειμένου να κατανοήσω περισσότερες αλήθειες, παρακολουθούσα ενεργά τις εκκλησιαστικές συγκεντρώσεις και, στην Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού, είδα με τα μάτια μου πως όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές συμπεριφέρονταν μεταξύ τους με απλότητα και ειλικρίνεια. Όταν ήμουν μαζί τους, ένιωθα άνετα, ένιωθα στην καρδιά μου μια έντονη αίσθηση ανακούφισης και απολάμβανα μία ευτυχία και μία χαρά που δεν είχα ξανανιώσει ποτέ στον κόσμο. Έτσι, γέμισα σιγουριά και ελπίδα για το μέλλον μου. Άρχισα να εκτελώ το καθήκον μου στην εκκλησία, προκειμένου να ξεπληρώσω την αγάπη του Θεού. Παρ’ όλα αυτά, προς έκπληξή μου, η κυβέρνηση του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας δεν επιτρέπει σε κανέναν να πιστεύει στον αληθινό Θεό ή να ακολουθεί τον σωστό δρόμο, και στα χέρια της υποβλήθηκα σε στυγνή και απάνθρωπη καταδίωξη και αιχμαλωσία, απλώς και μόνο εξαιτίας της πίστης μου.

Ο Θεός έχει δώσει δύναμη στην καρδιά μου

Στην οικογένειά μου, όλοι τα πάμε πολύ καλά πάντα. Ο σύζυγός μου είναι ένας πολύ συνετός και στοργικός άντρας, και ο γιος μου είναι πολύ λογικός και πάντα δείχνει σεβασμό στους μεγαλύτερούς του. Επιπλέον, είμαστε αρκετά ευκατάστατοι. Θεωρητικά, θα έπρεπε να ήμουν πολύ ευτυχής, αλλά στην πραγματικότητα δεν ήταν έτσι. Ανεξάρτητα από το πόσο καλά μου φέρονταν ο σύζυγος και ο γιος μου και άσχετα από το πόσο πλούσιοι ήμαστε, τίποτα απ’ όλα αυτά δεν μπορούσε να με κάνει ευτυχισμένη. Τις νύχτες δεν μπορούσα ποτέ να κοιμηθώ, επειδή ανέπτυξα αρθρίτιδα, και επίσης υπόφερα από σοβαρή αϋπνία, κάτι που οδήγησε σε μειωμένη κυκλοφορία του αίματος στον εγκέφαλό μου και γενική αδυναμία στα άκρα μου. To μαρτύριο από αυτές τις ασθένειες, σε συνδυασμό με τη συνεχή πίεση της διεύθυνσης μιας επιχείρησης, μ’ έκαναν να ζω σε απερίγραπτο πόνο. Προσπάθησα να τον ξεπεράσω με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, αλλά τίποτα δεν φαινόταν να βοηθάει.

Στο χείλος του θανάτου, ο Παντοδύναμος Θεός ήλθε προς ενίσχυσή μου

Όταν ήμουν πιστός του Κυρίου Ιησού Χριστού, διώχθηκα από την κυβέρνηση του ΚΚΚ. Η κυβέρνηση χρησιμοποίησε το «έγκλημα» της πίστης μου στον Κύριο Ιησού ως αιτιολογία για να με κάνει συχνά να κακοπερνάω και να με καταπιέζει. Μάλιστα, διέταξε τα στελέχη του χωριού να κάνουν συχνές επισκέψεις στο σπίτι μου για να διερευνούν την άσκηση της πίστης μου. Το 1998, αποδέχτηκα το έργο του Παντοδύναμου Θεού τις έσχατες ημέρες. Όταν άκουσα τα λόγια που είχε προφέρει προσωπικά ο Δημιουργός, ενθουσιάστηκα και συγκινήθηκα κατά τρόπο που δεν μπορώ καν να περιγράψω. Με την ενθάρρυνση της αγάπης του Θεού, πήρα την εξής απόφαση: θα ακολουθούσα τον Παντοδύναμο Θεό ως το τέλος, ό,τι κι αν συνέβαινε. Εκείνη την περίοδο, παρευρισκόμουν με ενθουσιασμό σε συναντήσεις και διέδιδα το ευαγγέλιο, κάτι το οποίο προσέλκυσε για άλλη μια φορά την προσοχή της κυβέρνησης του ΚΚΚ. Αυτήν τη φορά, η εκ μέρους τους δίωξή μου ήταν χειρότερη από ποτέ. Έγινε τόσο άγρια, που δεν μπορούσα να ασκήσω την πίστη μου κανονικά στο ίδιο μου το σπίτι και αναγκάστηκα να φύγω για να εκπληρώνω τα καθήκοντά μου.

Ο Θεός με καθοδηγεί να υπερνικήσω τη σκληρότητα των δαιμόνων

Η κόρη μου και εγώ είμαστε και οι δύο χριστιανές της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού. Ενώ ακολουθούσαμε τον Θεό, η κόρη μου και εγώ συλληφθήκαμε και καταδικαστήκαμε σε αναμόρφωση μέσω εργασίας από την κυβέρνηση του ΚΚΚ. Εγώ καταδικάστηκα σε τρία χρόνια και η κόρη μου, σε ένα. Παρ’ όλο που υπέστην απάνθρωπες διώξεις και σωματικές βλάβες από την κυβέρνηση του ΚΚΚ, κάθε φορά που ένοιωθα απελπισμένη και σε κίνδυνο, ο Θεός ήταν εκεί, προσέχοντάς με κρυφά, προστατεύοντάς με, και ανοίγοντάς μου μια έξοδο διαφυγής. Τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού μού έδωσαν το θάρρος και το κίνητρο να συνεχίσω να ζω, με καθοδήγησαν να υπερνικήσω το μαρτύριο του σκληρού βασανισμού μου, και με βοήθησαν να επιμείνω επί τρία χρόνια σε εκείνη τη φυλακή της κολάσεως. Μέσα στις αντιξοότητες, έγινα μάρτυρας της αγάπης και της σωτηρίας του Παντοδύναμου Θεού, και βίωσα την εξουσία και τη δύναμη των λόγων Του. Αισθάνομαι ευνοημένη που έχω κερδίσει τόσα πολλά, και είμαι αποφασισμένη να ακολουθώ τον Θεό σταθερά και να βαδίζω στο σωστό μονοπάτι στη ζωή.

Το φως του Θεού με καθοδηγεί μέσα από τις δυσκολίες

Όταν ήμουν παιδί, ζούσα στα βουνά. Δεν είχα δει ποτέ μεγάλο μέρος του κόσμου και, πραγματικά, δεν είχα μεγαλύτερες φιλοδοξίες. Παντρεύτηκα και απέκτησα παιδιά, οι δύο γιοι μου μεγάλωσαν και έγιναν λογικοί και υπάκουοι, κι ο σύζυγός μου εργαζόταν σκληρά. Μολονότι δεν είχαμε ποτέ πολλά χρήματα, ζούσαμε μαζί αρμονικά ως οικογένεια, κι εγώ αισθανόμουν πολύ χαρούμενη και ικανοποιημένη. Το 1996, παρουσίασα ξαφνικά μια σοβαρή ασθένεια που με οδήγησε στην πίστη στον Κύριο Ιησού. Από τότε, διάβαζα συχνά τη Βίβλο και παρευρισκόμουν ενεργά σε εκκλησιαστικές συγκεντρώσεις. Προς έκπληξή μου, η ασθένειά μου άρχισε σταδιακά να βελτιώνεται και έτσι, η πίστη μου να ακολουθώ τον Κύριο Ιησού έγινε ακόμη ισχυρότερη.

Με την καθοδήγηση των λόγων του Θεού, νίκησα την καταπίεση των δυνάμεων του σκότους

Πίστευα στον Κύριο Ιησού μαζί με τη μητέρα μου από τότε που ήμουν κοριτσάκι· την εποχή που ακολουθούσα τον Κύριο Ιησού, συχνά με συγκινούσε η αγάπη Του. Ένοιωθα ότι μας αγαπούσε τόσο πολύ, που σταυρώθηκε και έχυσε και την τελευταία σταγόνα του αίματός Του, για να μας λυτρώσει. Εκείνον τον καιρό, οι αδελφοί και οι αδελφές της εκκλησίας μας ήταν όλοι στοργικοί και υποστηρικτικοί μεταξύ τους, αλλά, δυστυχώς, η πίστη μας στον Κύριο συνάντησε διωγμούς και καταπιέσεις στα χέρια της κυβέρνησης του ΚΚΚ. Το ΚΚΚ ορίζει τον Χριστιανισμό και τον Καθολικισμό ως «Σιε Τζιάο» και χαρακτηρίζει τις συναθροίσεις στις κατ’ οίκον εκκλησίες ως «παράνομες συγκεντρώσεις». Η αστυνομία συχνά έκανε επιδρομές στα μέρη όπου μαζευόμασταν, λέγοντάς μας ότι, για να μπορούμε να οργανώνουμε συναθροίσεις, πρώτα έπρεπε να πάρουμε έγκριση και άδεια από την κυβέρνηση, αλλιώς θα μας συλλάμβαναν και θα μας επέβαλλαν πρόστιμο ή θα μας έστελναν στη φυλακή. Μια φορά, η μητέρα μου και πέντε-έξι άλλοι αδελφοί και αδελφές συνελήφθησαν και ανακρίνονταν για μια ολόκληρη μέρα. Στο τέλος, η αστυνομική έρευνα επιβεβαίωσε ότι όλοι τους ήταν συνηθισμένοι χριστιανοί και τους άφησαν ελεύθερους. Από τότε, όμως, έπρεπε να συναντιόμαστε κρυφά, για να αποφεύγουμε τις κυβερνητικές επιδρομές. Παρ’ όλα αυτά, η πίστη μας δεν εξασθένισε ποτέ. Στα τέλη του 1998, ένας συγγενής μου μού κήρυξε ότι ο Κύριος Ιησούς είχε επιστρέψει ως Παντοδύναμος Θεός, ο οποίος είχε ενσαρκωθεί κατά τις έσχατες ημέρες. Ο εν λόγω συγγενής μού διάβασε, επίσης, πολλά από τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού, τα οποία βρήκα απολύτως συναρπαστικά. Απέκτησα τη βεβαιότητα ότι τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού είναι οι ομιλίες από το Άγιο Πνεύμα προς τις εκκλησίες, και ότι ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο επιστρέψας Κύριος Ιησούς. Η σκέψη ότι μπορούσα πραγματικά να ξανασυναντήσω τον Κύριο κατά τη διάρκεια της ζωής μου, με συγκίνησε πέρα από κάθε περιγραφή και έκλαψα από χαρά. Από τότε, καθημερινά καταβρόχθιζα αχόρταγα τα λόγια του Θεού και, μέσα από αυτά, έφτασα να κατανοήσω πολλές αλήθειες και μυστήρια —έτσι, το διψασμένο μου πνεύμα ποτίστηκε και τράφηκε. Απολαμβάνοντας τη χαρά και παρηγοριά που μας έφερε το σπουδαίο έργο του Αγίου Πνεύματος, ο σύζυγός μου και εγώ βουτήξαμε στην ευτυχία και τη χαρά της επανένωσης με τον Κύριο. Συχνά, μαθαίναμε να τραγουδάμε ύμνους και να χορεύουμε με άλλους αδελφούς και αδελφές προς δόξα του Θεού, και συγκεντρωνόμασταν τακτικά για να συναναστραφούμε πάνω στα λόγια Του. Το πνεύμα μου αισθανόταν ανανεωμένο και αναζωογονημένο, και ένοιωθα σαν να μπορούσα να δω ήδη μπροστά στα μάτια μου την όμορφη σκηνή της βασιλείας που γίνεται ορατή επί γης και όλοι χαίρονται. Ωστόσο, δεν θα μπορούσα ποτέ να προβλέψω ότι, καθώς ακολουθούσαμε τον Θεό και βαδίζαμε στον σωστό δρόμο στη ζωή με ολοένα αυξανόμενη πίστη, η κυβέρνηση του ΚΚΚ θα άρχιζε να μας διώκει σκληρά.

Περνώντας το απόγειο της νιότης στη φυλακή

Όλοι λένε ότι το απόγειο της νιότης μας είναι η πιο θαυμάσια και αγνή εποχή της ζωής. Ίσως για πολλούς, τα χρόνια αυτά να είναι γεμάτα όμορφες αναμνήσεις, αλλά αυτό που δεν περίμενα ποτέ ήταν να περάσω το απόγειο της δικής μου νιότης στη φυλακή. Μπορεί να με θεωρήσετε παράξενη, αλλά δεν το μετανιώνω. Παρόλο που ο χρόνος που πέρασα πίσω από τα κάγκελα ήταν γεμάτος πίκρα και δάκρυα, ήταν το πολυτιμότερο δώρο της ζωής μου και κέρδισα πάρα πολλά από αυτόν.

Ένα τραγούδι ζωής μέσα στη συμφορά

Το 1999, είχα την τύχη να δεχτώ το έργο του Παντοδύναμου Θεού τις έσχατες ημέρες. Διαβάζοντας τον λόγο του Θεού, αντιλήφθηκα την εξουσία και τη δύναμη που κατέχει και αισθάνθηκα ότι τα λόγια αυτά είναι η φωνή του Θεού. Το να μπορώ να ακούω τα λόγια που εξέφρασε στην ανθρωπότητα ο Δημιουργός με συγκίνησε απερίγραπτα και, για πρώτη φορά, ένιωσα στα βάθη του πνεύματός μου την αίσθηση της ειρήνης και της χαράς που φέρνει το έργο του Αγίου Πνεύματος στον άνθρωπο. Από τη στιγμή εκείνη και μετά, έγινα μια όλο και φανατικότερη αναγνώστρια του λόγου του Θεού. Αφού έγινα μέλος στην Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού, διαπίστωσα ότι η εκκλησία ήταν ένας εντελώς νέος κόσμος, ολότελα διαφορετικός από τον κόσμο της κοινωνίας. Όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές ήταν απλοί και ευγενικοί, αγνοί και γεμάτοι ζωή. Αν και δεν συνδεόμασταν μεταξύ μας με δεσμούς αίματος, και ο καθένας προέρχονταν από διαφορετικό υπόβαθρο και είχε τη δική του ταυτότητα, ήμασταν όλοι σαν αδελφές ψυχές που αγαπούν η μία την άλλη και στηρίζουν η μία την άλλη, ενωμένες μαζί στη χαρά. Η διαπίστωση αυτή με έκανε να αισθάνομαι πραγματικά πόσο ευτυχισμένη και χαρούμενη, πόσο όμορφη και γλυκιά είναι η ζωή που περνά κανείς λατρεύοντας τον Θεό. Αργότερα, είδα τα παρακάτω λόγια του Θεού: «Ως μέλη του ανθρώπινου γένους και πιστοί Χριστιανοί, αποτελεί ευθύνη και υποχρέωση όλων μας να προσφέρουμε ως θυσία τον νου και το σώμα μας για την εκπλήρωση της αποστολής του Θεού, διότι ολόκληρη η ύπαρξή μας προήλθε από τον Θεό, και υπάρχει χάρη στην κυριαρχία του Θεού. Αν ο νους και το σώμα μας δεν είναι για την αποστολή από τον Θεό και για τον δίκαιο σκοπό της ανθρωπότητας, τότε οι ψυχές μας θα είναι ανάξιες αυτών που μαρτύρησαν για την αποστολή του Θεού, πολύ πιο ανάξιες του Θεού, που μας τα παρείχε όλα» («Ο Θεός προΐσταται της μοίρας όλης της ανθρωπότητας» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Ο λόγος του Θεού μού επέτρεψε να κατανοήσω ότι, ως δημιούργημα, θα πρέπει να ζω για τον Δημιουργό και να αφιερώνω και να ξοδεύω ό,τι έχω για να διαδίδω και να καταθέτω μαρτυρία για το ευαγγέλιο των εσχάτων ημερών του Θεού —μόνον αυτό είναι η πολυτιμότερη και γεμάτη νόημα ζωή. Έτσι λοιπόν, όταν άκουσα ότι πολλοί άνθρωποι που ζουν σε μακρινές, δυσπρόσιτες περιοχές δεν είχαν ακούσει το ευαγγέλιο των εσχάτων ημερών του Παντοδύναμου Θεού, αποχαιρέτησα με αποφασιστικότητα τους αδελφούς και τις αδελφές μου στη γενέτειρά μου και ξεκίνησα το ταξίδι μου να διαδώσω το ευαγγέλιο της βασιλείας.

Μια βαθύτερη εμπειρία της αγάπης του Θεού μέσω της εισόδου σε ένα λημέρι δαιμόνων

Παρά το γεγονός ότι μεγάλωσα με την τρυφερή φροντίδα των γονιών μου, από τότε που ήμουν παιδί, στην καρδιά μου, αισθανόμουν συχνά μόνη κι ότι δεν είχα κανέναν στον οποίο να μπορώ να βασιστώ. Πάντα φαινόταν να με πιάνει κάποια ανεξήγητη θλίψη που δεν κατάφερνα να ξεπεράσω. Συχνά ρωτούσα τον εαυτό μου: Γιατί ζουν οι άνθρωποι; Πώς πρέπει να ζούμε; Αλλά δεν μπορούσα ποτέ να βρω μια απάντηση. Το 1999, τελικά είχα την τύχη να αποδεχτώ το έργο των εσχάτων ημερών του Παντοδύναμου Θεού. Η τροφή και η παροχή του λόγου του Θεού παρηγόρησαν τη μοναχική καρδιά μου, και ένιωσα ότι τελικά έφτασα στο σπίτι μου. Ένιωσα ιδιαίτερα ασφαλής και προστατευμένη. Μόνο τότε κατάλαβα τελικά τι σημαίνει να είσαι ευτυχισμένος. Αργότερα, διάβασα στον λόγο του Θεού ότι: «Ένας κόσμος στην καρδιά του ανθρώπου χωρίς καμιά θέση για τον Θεό είναι σκοτεινός, κενός, χωρίς ελπίδα. […] Η θέση κι η ζωή του Θεού δεν μπορούν να αντικατασταθούν από οποιονδήποτε άνθρωπο. Η ανθρωπότητα δεν απαιτεί απλώς μια δίκαιη κοινωνία, στην οποία όλοι είναι καλοταϊσμένοι, ίσοι και ελεύθεροι, αλλά τη σωτηρία του Θεού και την δική Του παροχή ζωής σε αυτούς» («Ο Θεός προΐσταται της μοίρας όλης της ανθρωπότητας» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). Εδώ, τελικά ανακάλυψα ότι το να τρώει κανείς καλά, να φοράει ακριβά ρούχα και να διασκεδάζει δεν είναι αυτό που οι άνθρωποι χρειάζονται για να ζήσουν. Αυτό που χρειάζονται οι άνθρωποι είναι η σωτηρία και η παροχή ζωής του Θεού. Μόνο με αυτά τα πράγματα μπορεί να γεμίσει το κενό στα πνεύματα των ανθρώπων. Τα ερωτήματα που με απασχολούσαν για τόσον καιρό τελικά απαντήθηκαν: ο Θεός φροντίζει για κάθε ζωντανό πλάσμα στη δημιουργία· οι άνθρωποι θα πρέπει να ζουν βασιζόμενοι στον Θεό και θα πρέπει να ζουν για τον Θεό, γιατί μόνο αν ζουν κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι ζωές των ανθρώπων έχουν νόημα. Καθώς διάβαζα περισσότερο τον λόγο του Θεού, σταδιακά κατάλαβα ένα μέρος της αλήθειας, και αργότερα ανέλαβα καθήκοντα στην εκκλησία. Συχνά πήγαινα σε συναντήσεις και συναναστρεφόμουν με τους αδελφούς και τις αδελφές μου, και περνούσα τις ημέρες μου νιώθοντας ότι ζούσα μια πλήρη, ικανοποιητική ζωή. Αλλά μια ξαφνική σύλληψη κατέστρεψε την ήσυχη ζωή μου και με έριξε σε ένα λημέρι δαιμόνων...

Αφύπνιση εν μέσω δεινών και δυσκολιών

Είμαι χριστιανός στην Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού. Ήμουν το πιο τυχερό παιδί μεταξύ των ομήλικών μου, γιατί στην ηλικία των οκτώ, ακολούθησα τους γονείς μου αποδεχόμενος το έργο του Παντοδύναμου Θεού τις έσχατες ημέρες. Παρόλο που ήμουν νέος την εποχή εκείνη, ήμουν πολύ ευτυχής που πίστευα στον Θεό και διάβαζα τον λόγο του Θεού. Συνεχίζοντας να διαβάζω τον λόγο του Θεού και να συναναστρέφομαι τα παλαιότερα μέλη της εκκλησίας, μετά από αρκετά χρόνια, κατόρθωσα να κατανοήσω ένα μέρος της αλήθειας. Ιδιαίτερα όταν έβλεπα όλους τους αδελφούς και τις αδελφές μου να επιδιώκουν την αλήθεια και να εργάζονται για να γίνουν έντιμοι άνθρωποι, και τους έβλεπα όλους να έχουν αρμονικές σχέσεις, ένιωθα ότι αυτές ήταν οι πιο ευτυχισμένες, οι πιο χαρούμενες στιγμές. Αργότερα, άκουσα το εξής σε ένα κήρυγμα: «Στην ηπειρωτική Κίνα, αν κάποιος πιστεύει στον Θεό, επιδιώκει την αλήθεια και ακολουθεί τον Θεό, παίζει πραγματικά τη ζωή του κορώνα γράμματα. Αυτό δεν αποτελεί επ’ ουδενί υπερβολή» (από το κεφάλαιο «Ερωτήσεις και απαντήσεις» στο βιβλίο «Κηρύγματα και Συναναστροφή για την Είσοδο στη Ζωή, Τόμος Γ'»).Τότε, δεν κατάλαβα τι σήμαινε αυτό, αλλά μέσω της συναναστροφής των αδελφών μου, έμαθα ότι οι πιστοί στον Θεό συλλαμβάνονται από την αστυνομία και ότι επειδή η Κίνα είναι αθεϊστική χώρα, δεν υπάρχει ανεξιθρησκεία. Ωστόσο, εκείνη τη στιγμή, δεν πίστεψα αυτά τα λόγια. Νόμιζα ότι επειδή ήμουν παιδί, ακόμα κι αν με συνελάμβαναν, η αστυνομία δεν θα μου έκανε τίποτα. Αυτό άλλαξε την ημέρα που προσωπικά βίωσα τη σύλληψη και τη βαναυσότητα στα χέρια της αστυνομίας. Τελικά, είδα ξεκάθαρα ότι οι αστυνομικοί, τους οποίους εκτιμούσα σαν να ήταν θείοι μου, ήταν στην πραγματικότητα μια αγέλη μοχθηρών διαβόλων!

Ο λόγος του Θεού είναι η δύναμή μου στη ζωή

Στο παρελθόν, ήμουν βαθιά επηρεασμένος από τις παραδοσιακές αξίες της Κίνας και είχα βάλει σκοπό της ζωής μου το να αγοράσω ακίνητη περιουσία για τα παιδιά και τα εγγόνια μου. Για να το επιτύχω αυτό, αφοσιώθηκα στο να μάθω για την τεχνολογία επισκευής αυτοκινήτων. Άνοιξα, επίσης, ένα συνεργείο αυτοκινήτων και η δουλειά πήγαινε πολύ καλά. Εκείνη την περίοδο της ζωής μου πίστευα ότι ήλεγχα τη μοίρα μου, έτσι όταν η κουνιάδα μου κήρυξε σ’ εμένα το ευαγγέλιο του Κυρίου Ιησού, όχι μόνο αρνήθηκα να το αποδεχτώ, μα στην ουσία την κορόιδεψα, καθώς ένιωθα ότι μπορούσα να ζήσω το ίδιο καλά χωρίς να πιστεύω στον Κύριο. Ωστόσο, οι καλές εποχές δεν κράτησαν. Η δουλειά πήγαινε όλο και χειρότερα στο συνεργείο μου και, όσο σκληρά κι αν εργαζόμουν, δεν μπορούσα να αντιστρέψω τα πράγματα. Ξεπατωνόμουν προσπαθώντας να αλλάξω την κατάσταση και ήμουν εξαντλημένος και δυστυχισμένος, έτσι στράφηκα στο να πίνω αλκοόλ όλη την ημέρα ώστε να ανακουφίσω το άγχος μου. Κατά συνέπεια, μια μέρα οδηγούσα απρόσεκτος και κατέληξα να εμπλακώ σε ένα τροχαίο ατύχημα. Το αυτοκίνητό μου έγινε αγνώριστο από τη ζημιά, μα ευτυχώς, ως εκ θαύματος, επέζησα. Λίγο καιρό μετά, την άνοιξη του 1999, η σύζυγός μου μου κήρυξε το ευαγγέλιο των εσχάτων ημερών του Παντοδύναμου Θεού. Κατάφερα να κατανοήσω ορισμένες αλήθειες διαβάζοντας τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού και έμαθα ότι ο λόγος για τον οποίον ζούσα σε μια τόσο δυστυχισμένη και αβοήθητη κατάσταση ήταν ότι είχα αποδεχτεί τις αρχές ζωής με τις οποίες κάνει πλύση εγκεφάλου ο Σατανάς στους ανθρώπους. Ήθελα να στηριχτώ στη δική μου προσπάθεια για να δημιουργήσω ένα ευτυχισμένο σπιτικό για τον εαυτό μου και το αποτέλεσμα αυτού ήταν ότι γελάστηκα σαν ανόητος, σε σημείο που βρέθηκα να υποφέρω τόσο πολύ και παραλίγο να χάσω τη ζωή μου. Ο Παντοδύναμος Θεός με επανέφερε από τα πρόθυρα του θανάτου και με έφερε στον οίκο Του, και Τον ευγνωμονούσα απίστευτα για το έλεος που μου επέδειξε. Από τότε και στο εξής, κάθε μέρα διάβαζα τα λόγια του Θεού, ενώ παρευρισκόμουν και σε συναθροίσεις και συναναστρεφόμουν με αδελφούς και αδελφές, και η καρδιά μου γέμισε με φως. Το απολάμβανα και χαιρόμουν πάρα πολύ που είχα βρει το αληθινό μονοπάτι στη ζωή. Ωστόσο, δεν πέρασε πολύς καιρός μέχρι να γίνω στόχος σύλληψης από την κυβέρνηση του ΚΚΚ, λόγω της πίστης μου στον Θεό, και αναγκάστηκα να αφήσω την οικογένειά μου και να κρυφτώ. Εκείνο το διάστημα, αν και είχα περάσει περιόδους αδυναμίας, πίστευα πως όπου κι αν πήγαινα και όσο κι αν με κυνηγούσαν οι δαίμονες του Σατανά, τα λόγια του Θεού θα με καθοδηγούσαν. Μετά από δέκα και πλέον χρόνια, μέσω της καθοδήγησης και της πρόνοιας του λόγου του Θεού, κατάφερα σταδιακά να κατανοήσω κάποιες αλήθειες και η ζωή μου ήταν πια ιδιαίτερα ικανοποιητική. Την περίοδο που ακολούθησε, κατά την οποία συνελήφθην και υπέστην διώξεις, βίωσα ακόμα πιο πρακτικά το ότι ο λόγος του Θεού είναι η δύναμή μου στη ζωή, γιατί ο λόγος του Θεού μού επέτρεψε να παραμείνω δυνατός, σταθερός και χωρίς φόβο εν μέσω του σκληρού μαρτυρίου και βασανιστηρίου του Σατανά, κι έτσι τελικά κατάφερα να ταπεινώσω εντελώς τον Σατανά. Μετά από αυτήν την εμπειρία, εκτίμησα ακόμα περισσότερο τον λόγο του Θεού, και δεν μπορούσα να αποχωριστώ τον λόγο του Θεού ούτε για μια στιγμή.

Ο λόγος του Θεού με οδήγησε να γίνω μάρτυρας

Γεννήθηκα σε ένα φτωχό, οπισθοδρομικό μέρος της επαρχίας και, ως παιδί, έζησα μια δύσκολη και πάμφτωχη ζωή. Προκειμένου να αποκτήσω μια καλύτερη ζωή το συντομότερο δυνατόν, αφότου παντρεύτηκα, έπεσα με τα μούτρα στη δουλειά. Ωστόσο, κατέληξα να αρρωστήσω από την υπερβολική δουλειά, και από εκεί που είχα καλή φυσική κατάσταση και υγεία, βρέθηκα να ταλανίζομαι από ασθένειες. Ζούσα σε μια κατάσταση πόνου, την οποία είχαν προκαλέσει οι ασθένειές μου, και αναζητούσα ιατρικές συμβουλές και αγωγή οπουδήποτε μπορούσα. Κατέληξα να ξοδέψω πολλά χρήματα, αλλά οι αρρώστιές μου δεν βελτιώθηκαν ποτέ. Την άνοιξη του 1999, δύο αδελφές μού κήρυξαν το ευαγγέλιο του έργου των εσχάτων ημερών του Παντοδύναμου Θεού. Διαβάζοντας τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού, αντιλήφθηκα την εξουσία και τη δύναμη του λόγου του Θεού, γνώριζα ότι δεν υπήρχε περίπτωση να τα έχει αρθρώσει κανένα ανθρώπινο ον και ότι τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού είναι πράγματι η φωνή του Θεού. Βεβαιώθηκα απόλυτα ότι ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο Κύριος Ιησούς που έχει επιστρέψει, κι ότι Εκείνος μπορεί να μας σώσει από όλον τον πόνο μας. Καθώς διάβαζα τα λόγια του Θεού όλο και περισσότερο, έφτασα στο σημείο να κατανοήσω κάποιες αλήθειες και απέκτησα μια σε βάθος κατανόηση για πολλά πράγματα στον κόσμο. Το πονεμένο, καταπιεσμένο πνεύμα μου ένιωσε απελευθερωμένο, κι εγώ ανάρρωσα σταδιακά από τις ασθένειές μου. Η ευγνωμοσύνη μου προς τον Θεό ήταν απεριόριστη, κι άρχισα να κηρύττω ενεργά το ευαγγέλιο και να γίνομαι μάρτυρας για το έργο των εσχάτων ημερών του Θεού.

Ο λόγος του Θεού δημιουργεί θαύματα ζωής

Η μητέρα μου πέθανε όταν ήμουν μικρό κορίτσι, κι έτσι χρειάστηκε να αναλάβω το βαρύ φορτίο των οικιακών ευθυνών από νεαρή ηλικία. Αφού παντρεύτηκα, οι ευθύνες μου έγιναν τόσο επίπονες που μόλις και μετά βίας μπορούσα να αναπνεύσω υπό το βάρος τους. Έχοντας βιώσει αρκετές δυσκολίες και δυστυχία στη ζωή, με την πάροδο του χρόνου ένιωθα κατάθλιψη και απογοήτευση, ήμουν χαμηλών τόνων και επιφυλακτική, και σπαταλούσα άσκοπα τη μία μέρα μετά την άλλη. Το 2002, όταν μερικοί αδελφοί και αδελφές μοιράστηκαν μαζί μου το ευαγγέλιο του έργου του Παντοδύναμου Θεού τις έσχατες ημέρες, το αποδέχθηκα με χαρά και στη συνέχεια έφερα μαζί μου ενώπιον του Θεού και τον σύζυγο και τα παιδιά μου. Από εκεί και πέρα, αδελφοί και αδελφές έρχονταν συχνά σπίτι μας για συγκεντρώσεις και συναναστρεφόμασταν σχετικά με τον λόγο του Θεού, ψάλλαμε, χορεύαμε και Τον αινούσαμε· αυτό μου έδινε απίστευτη ευχαρίστηση και δεν αισθανόμουν πλέον κατάθλιψη ή ανησυχία. Τα παιδιά μου έλεγαν ότι φαίνομαι νεότερη και πιο χαρούμενη όλη την ώρα. Συχνά διαβάζαμε τον λόγο του Θεού μαζί ως οικογένεια και, μέσα από τον λόγο Του, καταλήξαμε να κατανοούμε πολλές αλήθειες, καθώς και το επείγον θέλημά Του να σώσει την ανθρωπότητα. Ταξίδευα παντού, διέδιδα το ευαγγέλιο και γινόμουν μάρτυρας για τον Θεό ώστε να ξεπληρώσω την αγάπη Του και να επιτρέψω σε όσους είχαν υποστεί, όπως εγώ, το μαρτύριο του Σατανά, να έλθουν ενώπιον του Θεού και να σωθούν από Αυτόν το συντομότερο δυνατό. Ποτέ δεν φαντάστηκα ότι, εξαιτίας αυτού, θα γινόμουν στόχος σκληρής δίωξης από την κυβέρνηση του ΚΚΚ.

Έχοντας ρημαχτεί από τους δαίμονες, συνειδητοποιώ ακόμα περισσότερο πόσο πολύτιμη είναι η χάρις του Θεού

Ονομάζομαι Ξου Κιάνγκ. Παλιά εργαζόμουν ως εργολάβος μηχανικός, επικεφαλής μεγάλων ομάδων ανθρώπων σε μηχανικά έργα κάθε χρόνο, και είχα σεβαστό εισόδημα. Στα μάτια των συναδέλφων μου, είχα μια τέλεια οικογένεια, μια ομαλή καριέρα και απεριόριστες προοπτικές‧ πρέπει να με θεωρούσαν τον τυχερότερο των ανθρώπων. Ωστόσο, την ίδια στιγμή που απολάμβανα έναν υλιστικό τρόπο ζωής, είχα πάντα μια ανεξήγητη αίσθηση κενού. Αυτό ίσχυε ιδιαίτερα στις συνεχείς μου προσπάθειες στα πολεοδομικά έργα: Έπρεπε να κερδίζω την εύνοια των επικεφαλής των σχετικών τμημάτων, προσπαθώντας να διαβάσω τις σκέψεις τους από τη γλώσσα του σώματος και πάντα χρειαζόταν να βάζω τη σωστή ποσότητα δουλοπρέπειας και κολακείας για να παίρνω αυτό που ήθελα‧ ειδάλλως, δεν θα έβγαζα καθόλου χρήματα. Πέρα από όλα αυτά, έπρεπε να αντιμετωπίζω και τις ραδιουργίες μεταξύ των συναδέλφων μου, τη διαρκή επιφυλακτικότητα του ενός εναντίον του άλλου, και τους υπολογισμούς τους. Όλα αυτά με έκαναν να σπάω το κεφάλι μου ακόμη περισσότερο... Για τους λόγους αυτούς, ένοιωθα πολύ αποκαρδιωμένος και υπερβολικά εξουθενωμένος‧ φαινόταν ότι είχα μετατραπεί σε ανδρείκελο, μια μηχανή παραγωγής χρήματος, και είχα χάσει εντελώς όλη την αξιοπρέπεια και την ακεραιότητά μου. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι το 1999, όταν αποδέχτηκα το έργο του Παντοδύναμου Θεού τις έσχατες ημέρες. Ήμουν βαθιά συγκινημένος από την ανακούφιση που έφερε η εκκλησιαστική ζωή και την απλότητα και ειλικρίνεια των αδελφών μου. Ήθελα πάρα πολύ να ζήσω αυτήν τη ζωή της εκκλησίας, συναναστρεφόμενος με τους αδελφούς και τις αδελφές μου πάνω στον λόγο του Θεού και μιλώντας με τον ένα και τον άλλον για τις προσωπικές μας εμπειρίες και τη γνώση των λόγων του Θεού. Επίσης, υπεραγαπούσα αυτές τις ώρες. Καθώς συνέχιζα να διαβάζω τις ομιλίες του Θεού και να συμμετέχω σε συναθροίσεις, κατάφερα να κατανοήσω πολλές αλήθειες και η ψυχή μου βρήκε τεράστια ανακούφιση. Ήμουν ιδιαίτερα ευτυχής που τελικά είχα βρει την αληθινή οδό της ζωής και την αληθινή ευτυχία. Η καρδιά μου ήταν γεμάτη ευγνωμοσύνη προς τον Θεό: Αν δεν με είχε σώσει ο Θεός από τη θάλασσα του πόνου του κόσμου, δεν θα είχα τίποτα να προσβλέπω στη ζωή. Αργότερα, άρχισα να διαδίδω ενεργά το ευαγγέλιο, συζητώντας χαρούμενα και ακούραστα με όσους διερευνούσαν την αληθινή οδό και δίνοντας τη δυνατότητα, και σε αυτούς επίσης, να ακούσουν τη φωνή του Θεού και να αποκτήσουν τη σωτηρία του Παντοδύναμου Θεού.

Μπορώ πλέον να διακρίνω ξεκάθαρα την αγάπη από το μίσος μέσω της πίκρας του διωγμού

Με λένε Ζάο Ζι και γίνομαι 52 ετών φέτος. Ακολουθώ τον Παντοδύναμο Θεό εδώ και 14 χρόνια. Πριν αποκτήσω την πίστη μου, ήμουν επιχειρηματίας. Ήμουν συχνά απασχολημένος ψυχαγωγώντας, στέλνοντας δώρα σε ανθρώπους και κάνοντας δημόσιες σχέσεις. Μπαινόβγαινα συνεχώς σε κέντρα διασκέδασης, όπως χώρους καραόκε και αίθουσες τυχερών παιχνιδιών. Είχα διαρκώς διαφωνίες με τη σύζυγό μου για αυτό το θέμα και, στο τέλος, κατέληξε να με απειλεί ότι θα με χωρίσει και θα φύγει από το σπίτι μας. Εκείνη την εποχή, είχα πέσει σ’ αυτό το τέλμα και δεν μπορούσα να ξεφύγω, και παρόλο που έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα για να φροντίσω σωστά την οικογένειά μας, απλώς αδυνατούσα. Ένιωθα ότι η ζωή ήταν πραγματικά άθλια. Ήμουν εξαντλημένος. Τον Ιούνιο του 1999, ήρθε πάνω μας η χάρη της σωτηρίας του Παντοδύναμου Θεού και διαβάζοντας τα λόγια του Θεού και έχοντας συναναστραφεί αδελφούς και αδελφές, η σύζυγός μου συνειδητοποίησε ότι το σκοτάδι στον κόσμο και η ανθρώπινη διαφθορά οφείλονται εξ ολοκλήρου στον Σατανά που μας βλάπτει και μας περιπαίζει. Εξέφρασε την κατανόησή της για την κατάστασή μου και άνοιξε την καρδιά της για να με συναναστραφεί. Μέσα από την καθοδήγηση των λόγων του Θεού, είδα, επίσης, ότι βυθιζόμουν στον βούρκο της αμαρτίας, και ότι το γεγονός αυτό είχε προκαλέσει την απέχθεια και το μίσος του Θεού. Ακόμα περισσότερο, είδα ότι δεν είχα ενεργήσει διόλου ως ανθρώπινο ον. Αισθάνθηκα τύψεις και ενοχές, οπότε αποφάσισα ενώπιον του Θεού να γίνω άλλος άνθρωπος. Από τότε και εφεξής, η γυναίκα μου και εγώ προσευχόμασταν και διαβάζαμε τα λόγια του Θεού κάθε μέρα, και συχνά συναθροιζόμαστε με αδελφούς και αδελφές για να συναναστραφούμε. Πριν το καταλάβουμε, οι συγκρούσεις μεταξύ μας και η στενοχώρια που είχαμε αισθανθεί διαλύθηκαν σαν ένα σύννεφο καπνού, και η ζωή μας γέμισε γαλήνη και αγαλλίαση. Είχα συνειδητοποιήσει βαθιά μέσα μου ότι ο Παντοδύναμος Θεός είχε σώσει την οικογένειά μας όταν βρισκόταν στα πρόθυρα της καταστροφής και μας είχε φέρει μια εντελώς νέα ζωή. Εκτός από το ότι ένιωθα απίστευτη ευγνωμοσύνη, αποφάσισα, επιπλέον, σιωπηρά να προσφέρω ολόκληρο το είναι μου για να ξεπληρώσω τη χάρη του Θεού. Κατόπιν τούτου, άρχισα να ρίχνομαι στην εκτέλεση του καθήκοντός μου και να κηρύττω το ευαγγέλιο, έτσι ώστε να μπορούν περισσότεροι άνθρωποι να κερδίσουν τη σωτηρία που μας έφερε ο Θεός κατά τις έσχατες ημέρες. Ωστόσο, η αθεϊστική κυβέρνηση του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος δεν επιτρέπει στους ανθρώπους να λατρεύουν τον Θεό ή να ακολουθούν το σωστό μονοπάτι, και ιδιαίτερα, δεν επιτρέπει στους ανθρώπους να διαδίδουν το ευαγγέλιο και να γίνονται μάρτυρες του Θεού. Επειδή πίστευα στον Θεό και διέδιδα το ευαγγέλιο, η κυβέρνηση του ΚΚΚ με συνέλαβε και με δίωξε.

Η υπερβατικότητα και το μεγαλείο της δύναμης ζωής του Θεού

Γεννήθηκα σε μια φτωχή αγροτική οικογένεια και, επειδή η οικογένειά μας δεν είχε δύναμη ή κύρος, από νεαρή ηλικία οι άλλοι με καταφρονούσαν και συχνά αποτελούσα αντικείμενο εκφοβισμού. Κάθε φορά που συνέβαινε αυτό, αισθανόμουν ιδιαίτερα ταπεινωμένη και δυστυχής, και περίμενα με λαχτάρα τη μέρα που θα έλθει ένας σωτήρας να αλλάξει τη μοίρα μου. Αφού παντρεύτηκα, επειδή η ζωή ήταν δύσκολη και ο γιος μου συχνά άρρωστος, οι γείτονές μου μού μίλησαν σχετικά με την πίστη στον Ιησού, και όταν έμαθα ότι ο Κύριος Ιησούς μπορεί να σώσει όσους υποφέρουν από τα βάσανα και τις ταλαιπωρίες τους, συγκινήθηκα πολύ. Αισθάνθηκα ότι είχα βρει τελικά τον Σωτήρα μου, και έτσι από τότε πίστεψα στον Ιησού και παρευρισκόμουν με πάθος σε συναντήσεις και άκουγα κηρύγματα παντού όπου μπορούσα. Όμως, αργότερα, συνειδητοποίησα ότι οι εκκλησίες ερημώνονταν ολοένα και περισσότερο και ότι οι ζήλιες, οι διαμάχες και οι δολοπλοκίες στους κόλπους των πιστών γίνονταν όλο και σοβαρότερες. Δεν ήταν καθόλου διαφορετικά από την ευρύτερη κοινωνία. Δεν μπόρεσα να μην απογοητευτώ πολύ, η πίστη που αισθάνθηκα αρχικά, σταδιακά ξεθώριασε και δεν πήγαινα πλέον στις συναντήσεις.

Το βίωμα μιας βάναυσης δίωξης έχει ενδυναμώσει την πίστη μου στον Θεό

Ονομάζομαι Ζάο Ρουί. Λόγω της χάριτος του Θεού, σύσσωμη η οικογένειά μου άρχισε να ακολουθεί τον Κύριο Ιησού το 1993. Το 1996, όταν ήμουν δεκαέξι, με τράβηξε η αγάπη του Κυρίου Ιησού και άρχισα να εργάζομαι στην εκκλησία και να κηρύττω. Ωστόσο, όχι πολύ αργότερα, άρχισα να παρατηρώ πολλά πράγματα μέσα στην εκκλησία που με απογοήτευαν οικτρά. Συνεργάτες επιδίδονταν σε ίντριγκες μεταξύ τους, περιθωριοποιούσαν αλλήλους και ανταγωνίζονταν για εξουσία και οικονομικό κέρδος. Ήταν λες και η διδασκαλία του Κυρίου να αγαπάμε αλλήλους είχε προ πολλού λησμονηθεί. Εκείνα τα κηρύγματα προσφοράς έδειχναν να μην έχουν τίποτα να πουν και δεν υπήρχε ευχαρίστηση να αντλήσει κανείς από την εκκλησιαστική ζωή. Πολλές αδελφές και πολλοί αδελφοί είχαν γίνει αρνητικοί και αδύναμοι και μέχρι που έπαψαν να παρευρίσκονται σε συναθροίσεις… Αντιμέτωπη με την ψυχρότητα και ερήμωση της εκκλησίας, ένιωθα ιδιαίτερα πικραμένη και αδύναμη. Τον Ιούλιο του 1999, από μία θαυμαστή ενορχήστρωση και ρύθμιση του Θεού, καλωσόρισα την επιστροφή του Κυρίου Ιησού —τον Παντοδύναμο Θεό. Μέσα από αναγνώσεις των λόγων του Παντοδύναμου Θεού και την ανάμειξή μου στη ζωή της εκκλησίας, απολάμβανα για άλλη μία φορά το έργο του Αγίου Πνεύματος. Όταν παρευρισκόμουν σε συναθροίσεις με τους αδελφούς και τις αδελφές μου, ο θρησκευτικός τρόπος ζωής που είχα ακολουθήσει κάποτε εκμηδενιζόταν. Ο καθένας μπορούσε να πει πώς πραγματικά ένιωθε, συναναστρεφόμασταν για το φως που μας παρείχε η διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος και συζητούσαμε πώς βιώναμε τον λόγο του Θεού, όπως και πώς να βασιζόμαστε στον Θεό για να απαλλαγούμε από τη διαφθορά. Επιπλέον, οι αδελφοί και οι αδελφές ζούσαν με τρόπο πολύ ευσεβή και αξιοπρεπή. Συγχωρούσαν και ανέχονταν τα ελαττώματα και τα δείγματα διαφθοράς ο ένας του άλλου και ήταν αλληλέγγυοι. Αν κάποιος περνούσε δυσκολίες, κανείς δεν τον υποτιμούσε ούτε τον ταπείνωνε, αλλά αναζητούσαν την αλήθεια από κοινού για να βρεθεί λύση στα προβλήματά τους. Αυτή ήταν η ζωή στην εκκλησία που ανέκαθεν επιθυμούσα —η αληθινή οδός, την οποία αναζητούσα τόσα χρόνια! Είχα, εντέλει, επιστρέψει ενώπιον του Θεού μετά από τόσα χρόνια που ήμουν χαμένη! Ανέλαβα μια δέσμευση απέναντι στον Θεό: «Θα φέρω εκείνες τις αθώες ψυχές που ζουν ακόμα στο σκοτάδι ενώπιον του Θεού, θα τους δώσω τη δυνατότητα να ζήσουν με την καθοδήγηση και την ευλογία του έργου του Αγίου Πνεύματος και να ποτιστούν με το θείο ζων ύδωρ της ζωής. Αυτή είναι η αποστολή μου ως πλάσμα και είναι ο πιο ουσιαστικός και πολύτιμος τρόπος να ζω τη ζωή μου». Και με αυτό, ρίχτηκα στην εκτέλεση των καθηκόντων μου.

Μετά την ταλαιπωρία που υπέμεινα, η αγάπη μου για τον Θεό είναι ακόμα πιο δυνατή

Το όνομά μου είναι Ζου Ρουί και είμαι χριστιανός της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού. Από τη στιγμή που άρχισα να καταλαβαίνω τον κόσμο, έβλεπα τους γονείς μου να εργάζονται σκληρά από το πρωί ως το βράδυ στους αγρούς για να βγάλουν τα ως προς το ζην. Παρά τις σημαντικές προσπάθειές τους, κέρδιζαν ελάχιστα χρήματα κάθε χρόνο, έτσι η οικογένειά μας ζούσε πάντα σε μεγάλη φτώχεια. Όποτε έβλεπα τους ανθρώπους με δύναμη και επιρροή που ζούσαν άνετα χωρίς να χρειάζεται να δουλεύουν σκληρά, ένοιωθα ζήλια γι’ αυτούς, γι’ αυτό, πήρα μια ακλόνητη απόφαση: Όταν μεγάλωνα, θα αποκτούσα οπωσδήποτε μια επιτυχημένη καριέρα ή θα καταλάμβανα κάποιο κυβερνητικό πόστο, προκειμένου να επανορθώσω τη φτώχεια και την υστέρηση της οικογένειάς μου, ώστε οι γονείς μου να μπορέσουν να ζήσουν κι εκείνοι τη ζωή των πλουσίων. Ωστόσο, αν και αγωνίστηκα πολλά χρόνια για αυτό το ιδανικό, ποτέ δεν κατάφερα να πετύχω αυτό που ήθελα· συνέχισα να διάγω έναν φτωχικό βίο. Συχνά, αναστέναζα από ανησυχία που δεν είχα να επιδείξω τίποτα για το πόσο απασχολημένος ήμουν και, σταδιακά, έχασα την πίστη μου στη ζωή. Μόλις είχα αρχίσει να αποκαρδιώνομαι και να απελπίζομαι για τη ζωή, με βρήκε η σωτηρία του Παντοδύναμου Θεού τις έσχατες ημέρες. Μέσα από τα λόγια Του, κατανόησα κάποιες αλήθειες και, τελικά, έμαθα τη βασική αιτία του ανθρώπινου πόνου στον κόσμο. Κατάλαβα, επίσης, πώς πρέπει να ζουν οι άνθρωποι, προκειμένου να διάγουν έναν βίο πιο ουσιαστικό και που να αξίζει τον κόπο. Από τότε, παρ’ όλο που ήμουν μπερδεμένος και απροστάτευτος, βρήκα την κατεύθυνσή μου στη ζωή. Αφήνοντας κατάθλιψη και αποκαρδίωση πίσω, ένοιωσα μια νέα ζωτικότητα και όρεξη για ζωή και είδα την ελπίδα στη ζωή. Στη συνέχεια, προκειμένου κι εκείνοι που ζούσαν ακόμα μέσα στον πόνο και την ανημποριά να μπορέσουν να αποκτήσουν αυτή την εξαιρετικά σπάνια σωτηρία, άρχισα να πηγαίνω από τόπο σε τόπο, κηρύσσοντας ενεργά τη σωτηρία του Θεού τις έσχατες ημέρες. Αυτό που δεν περίμενα, ωστόσο, ήταν, κατά τη διάδοση του ευαγγελίου, να συλληφθώ δυο φορές από την κινεζική κυβέρνηση και να υποστώ κτηνώδη και απάνθρωπα βασανιστήρια... Σε αυτή τη σκοτεινή άβυσσο των τερατωδιών, ο Παντοδύναμος Θεός δεν έφυγε ποτέ από το πλευρό μου· τα λόγια Του μου έδιναν πίστη και δύναμη, οδηγώντας με ξανά και ξανά σε νίκη επί των σκοτεινών δυνάμεων του Σατανά και ενισχύοντας την αγάπη μου για Αυτόν.