Στίχοι της Βίβλου για παραπομπή:

«Όταν ο δίκαιος επιστραφή από της δικαιοσύνης αυτού και πράξη αδικίαν και αποθάνη εν αυτή, διά την αδικίαν αυτού την οποίαν έπραξε θέλει αποθάνει. Και όταν ο άνομος επιστραφή από της ανομίας αυτού, την οποίαν έπραξε, και πράξη κρίσιν και δικαιοσύνην, ούτος θέλει φυλάξει ζώσαν την ψυχήν αυτού. Επειδή εσυλλογίσθη και επέστρεψεν από πασών των ανομιών αυτού, τας οποίας έπραξε, θέλει εξάπαντος ζήσει, δεν θέλει αποθάνει» (Ιεζεκιήλ 18:26-28).

«Και έγεινε λόγος Ιεχωβά προς Ιωνάν εκ δευτέρου, λέγων, Σηκώθητι, ύπαγε εις Νινευή, την πόλιν την μεγάλην, και κήρυξον προς αυτήν το κήρυγμα, το οποίον εγώ λαλώ προς σε. Και εσηκώθη ο Ιωνάς και υπήγεν εις Νινευή κατά τον λόγον του Ιεχωβά. Η δε Νινευή ήτο πόλις μεγάλη σφόδρα, οδού τριών ημερών· Και ήρχισεν ο Ιωνάς να διέρχηται εις την πόλιν οδόν μιας ημέρας και εκήρυξε και είπεν, Έτι τεσσαράκοντα ημέραι και η Νινευή θέλει καταστραφή. Και οι άνδρες της Νινευή επίστευσαν εις τον Θεόν και εκήρυξαν νηστείαν και ενεδύθησαν σάκκους από μεγάλου αυτών έως μικρού αυτών· διότι ο λόγος είχε φθάσει προς τον βασιλέα της Νινευή και εσηκώθη από του θρόνου αυτού και αφήρεσε την στολήν αυτού επάνωθεν εαυτού και εσκεπάσθη με σάκκον και εκάθησεν επί σποδού. Και διεκηρύχθη και εγνωστοποιήθη εν τη Νινευή διά ψηφίσματος του βασιλέως και των μεγιστάνων αυτού και ελαλήθη, οι άνθρωποι και τα κτήνη, οι βόες και τα πρόβατα, να μη γευθώσι μηδέν, μηδέ να βοσκήσωσι, μηδέ ύδωρ να πίωσιν· αλλ’ άνθρωπος και κτήνος να σκεπασθώσι με σάκκους και να φωνάξωσιν ισχυρώς προς τον Θεόν· και ας επιστρέψωσιν έκαστος από της οδού αυτού της πονηράς και από της αδικίας, ήτις είναι εν ταις χερσίν αυτών. Τις εξεύρει αν επιστρέψη και μεταμεληθή ο Θεός και επιστρέψη από της οργής του θυμού αυτού και δεν απολεσθώμεν; Και είδεν ο Θεός τα έργα αυτών, ότι επέστρεψαν από της οδού αυτών της πονηράς· και μετεμελήθη ο Θεός περί του κακού, το οποίον είπε να κάμη εις αυτούς· και δεν έκαμεν αυτό» (Ιωνάς 3:1-10).

Σχετικά λόγια του Θεού:

Ο σκοπός του έργου του Θεού επί των ανθρώπων είναι να τους δοθεί η δυνατότητα να ικανοποιήσουν τις προθέσεις του Θεού, και γίνεται για να τους φέρει σωτηρία. Επομένως, ενόσω Εκείνος σώζει τον άνθρωπο, δεν επιτελεί το έργο της τιμωρίας του. Ενώ φέρνει σωτηρία στον άνθρωπο, ο Θεός δεν τιμωρεί το κακό ούτε ανταμείβει το καλό, ούτε αποκαλύπτει τον προορισμό των διαφόρων ειδών ανθρώπων. Αντ’ αυτού, μόνο μετά την ολοκλήρωση του τελικού σταδίου του έργου Του θα επιτελέσει το έργο της τιμωρίας του κακού και της ανταμοιβής του καλού, και μόνο τότε θα αποκαλύψει την κατάληξη όλων των διαφορετικών ειδών ανθρώπων. Όσοι τιμωρηθούν θα είναι όσοι πράγματι δεν μπορούν να σωθούν, ενώ όσοι σωθούν θα είναι όσοι έχουν λάβει τη σωτηρία του Θεού κατά τη διάρκεια της σωτηρίας του ανθρώπου από Αυτόν. Όσο επιτελείται το έργο της σωτηρίας του Θεού, κάθε άνθρωπος που μπορεί να σωθεί θα σωθεί στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, και κανείς τους δεν θα απορριφθεί, καθώς ο σκοπός του έργου του Θεού είναι η σωτηρία του ανθρώπου. Όλοι όσοι, κατά τη διάρκεια της σωτηρίας του ανθρώπου από τον Θεό, δεν μπορούν να επιτύχουν αλλαγή στη διάθεσή τους —καθώς και όλοι όσοι αδυνατούν να υποταχθούν ολοκληρωτικά στον Θεό— θα υποστούν τιμωρία. Αυτό το στάδιο του έργου —του έργου των λόγων— θα ξεκλειδώσει για τους ανθρώπους όλες τις οδούς και όλα τα μυστήρια που δεν κατανοούν, έτσι ώστε να μπορέσουν να κατανοήσουν τις προθέσεις του Θεού και τις απαιτήσεις του Θεού από τους ίδιους, και ώστε να μπορέσουν να πληρούν τις προϋποθέσεις για να κάνουν πράξη τα λόγια του Θεού και να επιτύχουν αλλαγές στη διάθεσή τους. Ο Θεός χρησιμοποιεί μόνο λόγια για να επιτελέσει το έργο Του και δεν τιμωρεί τους ανθρώπους επειδή είναι λίγο επαναστατικοί· αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τώρα είναι ο καιρός του έργου της σωτηρίας. Αν τιμωρούνταν όποιος ενεργούσε ανυπάκουα, τότε κανείς δεν θα είχε την ευκαιρία να σωθεί· όλοι θα τιμωρούνταν και θα έπεφταν στον Άδη. Ο σκοπός των λόγων που κρίνουν τον άνθρωπο είναι να του επιτρέψει να γνωρίσει τον εαυτό του και να υποταχθεί στον Θεό· δεν είναι να τον τιμωρήσει με αυτήν την κρίση. Κατά τη διάρκεια του έργου των λόγων, πολλοί άνθρωποι θα αποκαλύψουν την παρακοή και την απείθειά τους, καθώς και την έλλειψη υποταγής τους προς τον ενσαρκωμένο Θεό. Ωστόσο, Εκείνος δεν θα τιμωρήσει όλους αυτούς τους ανθρώπους εξαιτίας αυτού, αλλά, αντιθέτως, θα απορρίψει μόνο όσους είναι διεφθαρμένοι μέχρι το μεδούλι και δεν μπορούν να σωθούν. Θα δώσει τη σάρκα τους στον Σατανά και, σε ορισμένες περιπτώσεις, θα εξαλείψει τη σάρκα τους. Όσοι απομείνουν θα συνεχίσουν να ακολουθούν και να βιώνουν το κλάδεμα. Αν, ενόσω ακολουθούν, αυτοί οι άνθρωποι εξακολουθούν να αδυνατούν να δεχτούν το κλάδεμα, και εκφυλίζονται όλο και περισσότερο, τότε θα έχουν χάσει την ευκαιρία τους για σωτηρία. Κάθε άνθρωπος που έχει αποδεχθεί την κατάκτησή του μέσω των λόγων του Θεού θα έχει πολλές ευκαιρίες για σωτηρία· στη σωτηρία καθενός εξ αυτών των ανθρώπων από τον Θεό, Εκείνος θα τους αντιμετωπίσει με τη μέγιστη δυνατή χαλαρότητα. Με άλλα λόγια, θα τους επιδειχθεί η υπέρτατη επιείκεια. Εφόσον οι άνθρωποι επιστρέψουν από το λανθασμένο μονοπάτι και εφόσον μπορέσουν να μετανοήσουν, ο Θεός θα τους δώσει ευκαιρίες να αποκτήσουν τη σωτηρία Του. Όταν οι άνθρωποι επαναστατούν για πρώτη φορά εναντίον του Θεού, Εκείνος δεν επιθυμεί να τους θανατώσει· αντ’ αυτού, κάνει ό,τι μπορεί για να τους σώσει. Εάν κάποιος δεν έχει πραγματικά περιθώριο σωτηρίας, τότε ο Θεός θα τον απορρίψει. Ο λόγος για τον οποίο ο Θεός αργεί να τιμωρήσει ορισμένους ανθρώπους είναι επειδή επιθυμεί να σώσει όλους όσοι δύνανται να σωθούν. Κρίνει, διαφωτίζει και καθοδηγεί τους ανθρώπους μόνο με λόγια και δεν χρησιμοποιεί ράβδο για να τους θανατώσει. Η χρήση λόγων για να φέρει σωτηρία στους ανθρώπους είναι ο σκοπός και η σημασία του τελικού σταδίου του έργου.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Θα πρέπει να αφήσετε κατά μέρος τις ευλογίες του κύρους και να κατανοήσετε την πρόθεση του Θεού, το οποίο είναι να φέρει σωτηρία στον άνθρωπο

«Η βλασφημία και η συκοφαντία κατά του Θεού είναι μια αμαρτία που θα μείνει ασυγχώρητη και σε αυτήν τη ζωή και στον επερχόμενο κόσμο, και αυτοί που θα τη διαπράξουν δεν θα μετενσαρκωθούν ποτέ». Αυτό σημαίνει ότι η διάθεση του Θεού δεν ανέχεται την προσβολή από τον άνθρωπο. Είναι βέβαιο πέρα από κάθε αμφιβολία ότι η βλασφημία και η συκοφαντία κατά του Θεού είναι κάτι ασυγχώρητο και σε αυτήν τη ζωή και στον επερχόμενο κόσμο. Η βλασφημία κατά του Θεού, είτε είναι ηθελημένη είτε όχι, είναι κάτι που προσβάλλει τη διάθεσή Του, και τα βλάσφημα λόγια εναντίον Του, ανεξαρτήτως αιτίας, σίγουρα θα καταδικαστούν. Βέβαια, κάποιοι άνθρωποι ξεστομίζουν κατακριτέα, βλάσφημα λόγια σε διάφορες καταστάσεις χωρίς να το συνειδητοποιήσουν, ή σε περιπτώσεις στις οποίες άλλοι τους έχουν παραπλανήσει, χειραγωγήσει ή περιορίσει. Αφού πουν αυτά τα λόγια, αισθάνονται άβολα. Νιώθουν ότι έχουν κάνει κάτι κακό και αισθάνονται πολλές τύψεις. Μετά από αυτό, κάνουν αρκετές καλές πράξεις, ενώ παράλληλα αποκτούν γνώση και αλλάζουν, κι έτσι ο Θεός δεν θυμάται πια τις προηγούμενες παραβάσεις τους. Πρέπει να γνωρίζετε τους λόγους του Θεού με ακρίβεια και να μην τους εφαρμόζετε αυθαίρετα σύμφωνα με τις αντιλήψεις σας και τις φαντασιοκοπίες σας. Πρέπει να καταλάβετε σε ποιους στοχεύουν οι λόγοι Του και εντός ποιου πλαισίου μιλά. Μην εφαρμόζετε αυθαίρετα τους λόγους του Θεού ούτε να τους οριοθετείτε πρόχειρα. Εκείνοι που δεν ξέρουν πώς να βιώσουν τα πράγματα δεν κάνουν αυτοκριτική για τίποτα, και δεν συγκρίνουν τον εαυτό τους με τα λόγια του Θεού· απ’ την άλλη, εκείνοι που έχουν κάποιες εμπειρίες και έχουν αποκτήσει κάποια γνώση έχουν την τάση να είναι υπερευαίσθητοι, κι έτσι συγκρίνουν αυθαίρετα τον εαυτό τους με τα λόγια του Θεού όταν διαβάζουν να καταριέται ή να απεχθάνεται και να αποκλείει τους ανθρώπους. Αυτοί οι άνθρωποι δεν κατανοούν τους λόγους του Θεού και πάντα Τον παρερμηνεύουν. Κάποιοι άνθρωποι δεν διάβασαν τους τωρινούς λόγους του Θεού ούτε διερεύνησαν το τωρινό έργο Του, πόσο μάλλον έλαβαν τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος. Μιλούσαν επικριτικά για τον Θεό και, τότε, κάποιος τους διέδωσε το ευαγγέλιο, το οποίο αποδέχτηκαν. Κατόπιν, μετανιώνουν για τις πράξεις τους και είναι πρόθυμοι να μετανοήσουν· σ’ αυτήν την περίπτωση, θα δούμε ποιες θα είναι οι συμπεριφορές και οι εκδηλώσεις τους από δω και στο εξής. Εάν η συμπεριφορά τους αφού ξεκινήσουν να πιστεύουν είναι πάρα πολύ κακή, και σαν να μην έφτανε αυτό, σκέφτονται: «Βασικά, έχω ήδη μιλήσει με βλάσφημο, συκοφαντικό και επικριτικό τρόπο για τον Θεό, και εάν Αυτός καταδικάζει τέτοιους τους ανθρώπους, τότε οι επιδιώξεις μου είναι άσκοπες», τότε είναι παντελώς καταδικασμένοι. Έχουν αφεθεί στην απελπισία, σκάβοντας τον λάκκο τους.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο

Κάποιοι άνθρωποι, όταν έχουν διαπράξει μια μικρή παράβαση, εικάζουν: «Με έχει αποκαλύψει και αποκλείσει ο Θεός; Θα με πατάξει;» Αυτήν τη φορά, ο Θεός ήρθε να εργαστεί όχι για να πατάξει τους ανθρώπους, αλλά για να τους σώσει στον μέγιστο δυνατό βαθμό. Κανείς δεν είναι χωρίς λάθη —αν όλοι πατάσσονταν, θα ήταν «σωτηρία» αυτό; Κάποιες παραβάσεις γίνονται εσκεμμένα, ενώ άλλες είναι ακούσιες. Αν ήσουν σε θέση να αλλάξεις αφότου αναγνώριζες τα όσα πράττεις άθελά σου, θα σε πάτασσε ο Θεός πριν το κάνεις; Θα έσωζε ο Θεός τους ανθρώπους κατ’ αυτόν τον τρόπο; Δεν εργάζεται κατ’ αυτόν τον τρόπο! Ανεξάρτητα από το εάν έχεις επαναστατική διάθεση ή ενεργήσει ακούσια, να θυμάσαι αυτό: Θα πρέπει να κάνεις αυτοκριτική και να γνωρίσεις τον εαυτό σου. Μεταστρέψου αμέσως και πάσχισε για την αλήθεια με όλη σου τη δύναμη —και, όποιες συνθήκες κι αν προκύψουν, μην παραδίνεσαι στην απελπισία. Το έργο που επιτελεί ο Θεός είναι το έργο της σωτηρίας του ανθρώπου και δεν θα πατάξει αδιάφορα τους ανθρώπους που θέλει να σώσει. Αυτό είναι βέβαιο. Ακόμα και αν υπήρχε πράγματι ένας πιστός στον Θεό τον οποίο Αυτός θα πάτασσε στο τέλος, αυτό που θα έκανε ο Θεός θα ήταν και πάλι σίγουρα δίκαιο. Με τον καιρό, θα σου γνωστοποιούσε τον λόγο για τον οποίο πάταξε εκείνο το άτομο, ώστε να πειστείς απόλυτα. Αυτήν τη στιγμή, να κοπιάζετε απλώς για την αλήθεια, να εστιάζετε στη ζωή-είσοδο και να επιδιώκετε την καλή εκτέλεση του καθήκοντός σας. Αυτό είναι απολύτως σωστό! Όπως κι αν σε χειριστεί ο Θεός στο τέλος, είναι εγγυημένο ότι θα είναι δίκαιο· δεν θα πρέπει να το αμφισβητείς, και δεν χρειάζεται να ανησυχείς. Ακόμα κι αν δεν μπορείς να καταλάβεις τη δικαιοσύνη του Θεού αυτήν τη στιγμή, θα έρθει μια μέρα που θα πειστείς. Ο Θεός εργάζεται δίκαια και έντιμα· αποκαλύπτει τα πάντα ανοιχτά. Αν το σκεφτείτε προσεκτικά, θα καταλήξετε στο ακλόνητο συμπέρασμα ότι το έργο του Θεού είναι αυτό της σωτηρίας των ανθρώπων και της μεταμόρφωσης των διεφθαρμένων διαθέσεών τους. Δεδομένου ότι το έργο του Θεού είναι αυτό της μεταμόρφωσης των διεφθαρμένων διαθέσεων των ανθρώπων, είναι αδύνατον οι άνθρωποι να μην αποκαλύπτουν διαφθορά. Μόνο όταν αποκαλύπτουν τη διεφθαρμένη διάθεσή τους μπορούν να γνωρίσουν τον εαυτό τους και να παραδεχτούν ότι έχουν διεφθαρμένη διάθεση, καθώς και να είναι πρόθυμοι να δεχτούν τη σωτηρία του Θεού. Εάν οι άνθρωποι δεν δέχονται καθόλου την αλήθεια αφού έχουν αποκαλύψει μια διεφθαρμένη διάθεση, και συνεχίσουν να ζουν σύμφωνα με τη διεφθαρμένη τους διάθεση, τότε είναι πιθανό να προσβάλουν τη διάθεση του Θεού. Ο Θεός θα προβεί σε ποικίλους βαθμούς ανταπόδοσης, και θα πληρώσουν το τίμημα για τις παραβάσεις τους. […]

Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, τα γεγονότα του παρελθόντος μπορούν να διαγραφούν μεμιάς, το μέλλον να αντικαταστήσει το παρελθόν, και η ανοχή του Θεού είναι απέραντη όσο και η θάλασσα. Ωστόσο, υπάρχουν και αρχές σε αυτά τα λόγια. Δεν ισχύει ότι ο Θεός θα διαγράψει κάθε αμαρτία που έχεις διαπράξει, όσο μεγάλη κι αν είναι. Ο Θεός κάνει όλο Του το έργο με αρχές. Στο παρελθόν, ορίστηκε ένα διοικητικό διάταγμα που αφορά το εξής ζήτημα: Ο Θεός συγχωρεί και δίνει χάρη για όλες τις αμαρτίες που διαπράττει κανείς προτού αποδεχτεί το όνομά Του. Δεν είναι όμως το ίδιο για όσους συνεχίζουν να αμαρτάνουν αφού πιστέψουν σε Εκείνον: Σε όποιον επαναλαμβάνει μια αμαρτία μία φορά δίνεται η ευκαιρία να μετανοήσει, ενώ όσοι την επαναλαμβάνουν δύο φορές ή αρνούνται να αλλάξουν παρά τις επανειλημμένες επιπλήξεις, αποβάλλονται, χωρίς περαιτέρω ευκαιρία μεταμέλειας. Ο Θεός είναι πάντα ανεκτικός με τους ανθρώπους στον μέγιστο δυνατό βαθμό στο έργο Του. Είναι, λοιπόν, φανερό ότι έργο του Θεού είναι όντως το έργο της σωτηρίας των ανθρώπων. Εάν, όμως, σε αυτό το τελευταίο στάδιο έργου, εσύ εξακολουθείς να διαπράττεις ασυγχώρητες αμαρτίες, τότε πραγματικά δεν είναι δυνατόν να λυτρωθείς, δεν θα διασωθείς.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο

Πολλοί άνθρωποι αντιστέκονται στον Θεό, αλλά υπάρχουν, επίσης, πολλοί και διάφοροι τρόποι με τους οποίους αντιστέκονται στον Θεό. Όπως υπάρχουν πολλά είδη πιστών, έτσι υπάρχουν και πολλών ειδών άνθρωποι που αντιστέκονται στον Θεό, ο ένας διαφορετικός από τους άλλους. Ούτε ένας από όσους αδυνατούν να αναγνωρίσουν ξεκάθαρα τον σκοπό του έργου του Θεού δεν μπορεί να σωθεί. Ανεξάρτητα από τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος είχε αντισταθεί στον Θεό στο παρελθόν, όταν ο άνθρωπος καταφέρει να κατανοήσει τον σκοπό του έργου του Θεού και αφιερώνει τις προσπάθειές του για να ικανοποιήσει τον Θεό, ο Θεός θα σβήσει όλες τις πρότερες αμαρτίες του. Εφόσον ο άνθρωπος αναζητά την αλήθεια και κάνει πράξη την αλήθεια, ο Θεός δεν κρατάει κατά νου το τι είχε κάνει. Επιπλέον, ο Θεός δικαιολογεί τον άνθρωπο με βάση το πώς αυτός κάνει πράξη την αλήθεια. Αυτή είναι η δικαιοσύνη του Θεού. Προτού ο άνθρωπος δει τον Θεό ή βιώσει το έργο Του, ανεξάρτητα από το πώς φέρεται ο άνθρωπος απέναντι στον Θεό, Εκείνος δεν το κρατάει κατά νου. Εντούτοις, από τη στιγμή που ο άνθρωπος δει τον Θεό και βιώσει το έργο Του, όλες οι πράξεις και οι ενέργειες του ανθρώπου θα καταγραφούν από τον Θεό στα «χρονικά», διότι ο άνθρωπος έχει δει τον Θεό και έχει ζήσει εν μέσω του έργου Του.

Όταν ο άνθρωπος δει αληθινά αυτό που έχει και αυτό που είναι ο Θεός, όταν δει ότι είναι Ύψιστος και όταν καταφέρει αληθινά να γνωρίσει το έργο του Θεού, και επιπλέον, όταν αλλάξει η παλιά διάθεση του ανθρώπου, τότε ο άνθρωπος θα έχει αποτινάξει εντελώς την επαναστατική του διάθεση που αντιστέκεται στον Θεό. Μπορεί να ειπωθεί ότι όλοι έχουν κάποια στιγμή αντισταθεί στον Θεό και όλοι έχουν κάποια στιγμή επαναστατήσει ενάντια στον Θεό. Εντούτοις, αν υποτάσσεσαι πρόθυμα στον ενσαρκωμένο Θεό, και εφεξής ικανοποιείς την καρδιά του Θεού με την αφοσίωσή σου, κάνεις πράξη όπως οφείλεις, εκτελείς το καθήκον σου όπως οφείλεις, και τηρείς τους κανονισμούς όπως οφείλεις, τότε είσαι πρόθυμος να αποτινάξεις την παρακοή σου για να ικανοποιήσεις τον Θεό και μπορείς να τελειωθείς από τον Θεό. Αν αρνείσαι πεισματικά να δεις τα λάθη σου και δεν έχεις πρόθεση να μετανοήσεις, αν επιμένεις στην επαναστατική σου συμπεριφορά χωρίς την παραμικρή πρόθεση να συνεργαστείς με τον Θεό και να Τον ικανοποιήσεις, τότε είσαι πεισματάρης και αδιόρθωτος και θα τιμωρηθείς οπωσδήποτε, και σίγουρα δεν θα τελειωθείς ποτέ από τον Θεό. Σ’ αυτήν την περίπτωση, είσαι εχθρός του Θεού σήμερα, και αύριο θα είσαι ακόμα εχθρός του Θεού, και θα παραμείνεις εχθρός του Θεού και την επόμενη μέρα· θα αντιστέκεσαι για πάντα στον Θεό και θα είσαι για πάντα εχθρός του Θεού. Σ’ αυτήν την περίπτωση, πώς θα μπορούσε ποτέ ο Θεός να σε αφήσει να ξεφύγεις;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Όλοι οι άνθρωποι που δεν γνωρίζουν τον Θεό είναι άνθρωποι που αντιστέκονται στον Θεό

Αν έχετε κάποιο ελάχιστο ίχνος ελπίδας τη στιγμή αυτή, είτε θυμάται ο Θεός τις παλιές σας παραβάσεις είτε όχι, ποια νοοτροπία θα πρέπει να έχετε; «Πρέπει να επιδιώξω να αλλάξει η διάθεσή μου, να επιδιώξω να γνωρίσω τον Θεό και να μη με ξεγελάσει πάλι ο Σατανάς· να μην ξανακάνω ποτέ κάτι που θα ντροπιάσει το όνομα του Θεού». Σήμερα, οι άνθρωποι είναι τόσο βαθιά διεφθαρμένοι και ανάξιοι. Ποιοι είναι οι βασικοί τομείς που θα καθορίσουν αν μπορούν να σωθούν και εάν υπάρχει ελπίδα για αυτούς; Το σημαντικότερο είναι κατά πόσο μπορείς να καταλάβεις την αλήθεια, αφού ακούσεις ένα κήρυγμα· κατά πόσο μπορείς να κάνεις πράξη την αλήθεια και κατά πόσο μπορείς να αλλάξεις. Αυτοί είναι οι βασικοί τομείς. Αν απλώς νιώθεις μεταμέλεια και όταν έρχεται η ώρα της πράξης, κάνεις ό,τι θες όπως έκανες και παλιά· αν όχι μόνο δεν να αναζητάς την αλήθεια, αλλά μένεις κιόλας προσκολλημένος σε παλιές απόψεις, μεθόδους και κανονισμούς· αν όχι μόνο δεν κάνεις αυτοκριτική και δεν προσπαθείς να γνωρίσεις τον εαυτό σου, αλλά γίνεσαι κιόλας ολοένα και χειρότερος· αν επιμένεις να ακολουθείς τις παλιές σου συνήθειες, τότε δεν έχεις ελπίδα και θεωρείσαι πλέον ξεγραμμένος. Αν γνωρίσεις καλύτερα τον Θεό και αποκτήσεις βαθύτερη αυτογνωσία, θα μπορέσεις πιο εύκολα να σταματήσεις να κάνεις το κακό και να αμαρτάνεις. Όσο πιο λεπτομερή γνώση της φύσης σου έχεις, τόσο καλύτερα μπορείς να προστατευτείς. Αφού συνοψίσεις τις εμπειρίες και τα μαθήματά σου, δεν θα αποτύχεις ξανά. Στην πραγματικότητα, όλοι έχουν ψεγάδια. Όμως ο Θεός δεν τους κατηγορεί για αυτά. Όλοι έχουν, απλώς σε διαφορετικό βαθμό. Μπορούμε να μιλήσουμε για μερικά, αλλά όχι για όλα. Κάποιοι άνθρωποι κάνουν πράγματα που γνωρίζει ο κόσμος, ενώ άλλοι ενεργούν χωρίς να το μαθαίνει κανείς. Όλοι κάνουν παραβάσεις και έχουν ψεγάδια· όλοι αποκαλύπτουν συγκεκριμένες διεφθαρμένες διαθέσεις, όπως η αλαζονεία ή η αυταρέσκεια· όλοι παρεκτράπηκαν στη δουλειά τους ή επέδειξαν περιστασιακά παρακοή. Όλα αυτά είναι κατανοητά. Δεν μπορεί να τα αποφύγει το διεφθαρμένο ανθρώπινο γένος. Αλλά από τη στιγμή που οι άνθρωποι κατανοήσουν την αλήθεια, θα πρέπει να είναι σε θέση να τα αποφεύγουν και να μην κάνουν πλέον παραβάσεις. Δεν υπάρχει λόγος να τους προβληματίζουν πια παλιότερες παραβάσεις. Σημασία έχει το κατά πόσο μετανοούν, αν έχουν πραγματικά αλλάξει. Όσοι μετανοούν και αλλάζουν είναι αυτοί που σώζονται· όσοι παραμένουν αμετανόητοι και απαράλλαχτοι πρέπει να αποκλειστούν. Αν, αφότου κατανοήσουν την αλήθεια, συνεχίζουν τις παραβάσεις τους εν γνώση τους, αν παραμένουν σταθερά αμετανόητοι, ίδιοι και απαράλλακτοι, όσο κι αν κλαδευτούν ή δεχτούν προειδοποιήσεις, τέτοιοι άνθρωποι δεν πρόκειται να σωθούν.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο

Για να ακολουθήσουμε τον πρακτικό Θεό, πρέπει να αποφασίσουμε το εξής: Όσο σπουδαία περιβάλλοντα κι αν συναντάμε, όποιες δυσκολίες κι αν αντιμετωπίζουμε, όσο αδύναμοι ή αρνητικοί κι αν είμαστε, δεν πρέπει να πάψουμε να πιστεύουμε στην αλλαγή της διάθεσής μας ή στα λόγια που έχει πει ο Θεός. Ο Θεός έχει υποσχεθεί κάτι στην ανθρωπότητα, και γι’ αυτό από τους ανθρώπους απαιτείται αποφασιστικότητα, πίστη και επιμονή για να υπομείνουν. Στον Θεό δεν αρέσουν οι δειλοί· Του αρέσουν οι αποφασιστικοί άνθρωποι. Ο Θεός δεν κοιτάζει αν έχεις αποκαλύψει πολλή διαφθορά, αν έχεις πάρει πολλές φορές το λάθος μονοπάτι, αν έχεις διαπράξει πολλές παραβάσεις, αν έχεις παραπονεθεί για τον Θεό, ή αν Του αντιστέκεσαι μέσα από τη θρησκεία σου ή από μέσα σου Τον βλασφημείς, και ούτω καθεξής. Κοιτάζει μόνο αν κάποιος επιδιώκει την αλήθεια και αν μπορεί μια μέρα να αλλάξει. Στη Βίβλο υπάρχει μια ιστορία για την επιστροφή του ασώτου υιού. Γιατί είπε αυτήν την παραβολή ο Κύριος Ιησούς; Για να καταλάβουν οι άνθρωποι ότι ο Θεός έχει την ειλικρινή πρόθεση να σώσει την ανθρωπότητα και ότι δίνει στους ανθρώπους την ευκαιρία να μετανοήσουν και να αλλάξουν. Κατά τη διαδικασία αυτή, ο Θεός κατανοεί τον άνθρωπο, γνωρίζοντας καλά τις αδυναμίες του και το πόσο διεφθαρμένος είναι. Γνωρίζει ότι οι άνθρωποι θα παραπαίουν και θα αποτυγχάνουν. Όπως ένα παιδί που μαθαίνει να περπατάει, όσο δυνατό κι αν είναι, όλο και κάποιες φορές θα παραπατάει ή θα σκοντάφτει πάνω στα πράγματα και θα πέφτει. Ο Θεός καταλαβαίνει κάθε άνθρωπο όπως μια μητέρα καταλαβαίνει το παιδί της. Καταλαβαίνει τις δυσκολίες, τις αδυναμίες και τις ανάγκες του, και ακόμα περισσότερο, καταλαβαίνει ποιες δυσκολίες, αδυναμίες και αποτυχίες θα αντιμετωπίσουν οι άνθρωποι ενώ προσπαθούν ν’ αλλάξουν τη διάθεσή τους. Αυτά ο Θεός τα καταλαβαίνει καλύτερα απ’ όλα. Αυτό σημαίνει ότι ο Θεός εξετάζει σχολαστικά τα βάθη της καρδιάς των ανθρώπων. Αν δεν απαρνηθείς το όνομα του Θεού και εγκαταλείψεις τον ίδιο και αυτήν την οδό, τότε, όσο αδύναμος κι αν είσαι, πάντα θα έχεις την ευκαιρία να αλλάξεις τη διάθεσή σου. Αν έχεις αυτήν την ευκαιρία, τότε υπάρχει ελπίδα να επιβιώσεις και, επομένως, να σε σώσει ο Θεός.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Το μονοπάτι άσκησης προς την αλλαγή διάθεσης