Στίχοι της Βίβλου για παραπομπή:

«Εν αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γην» (Γένεσις 1:1).

«Και είπεν ο Θεός, Γενηθήτω φώς· και έγεινε φώς· και είδεν ο Θεός το φως ότι ήτο καλόν· και διεχώρισεν ο Θεός το φως από του σκότους· και εκάλεσεν ο Θεός το φως, Ημέραν· το δε σκότος εκάλεσε, Νύκτα. Και έγεινεν εσπέρα και έγεινε πρωΐ, ημέρα πρώτη» (Γένεσις 1:3-5).

«Και είπεν ο Θεός, Γενηθήτω στερέωμα αναμέσον των υδάτων, και ας διαχωρίζη ύδατα από υδάτων. Και εποίησεν ο Θεός το στερέωμα, και διεχώρισε τα ύδατα τα υποκάτωθεν του στερεώματος από των υδάτων των επάνωθεν του στερεώματος. Και έγεινεν ούτω» (Γένεσις 1:6-7).

«Και είπεν ο Θεός, Ας συναχθώσι τα ύδατα τα υποκάτω του ουρανού εις τόπον ένα, και ας φανή η ξηρά. Και έγεινεν ούτω. Και εκάλεσεν ο Θεός την ξηράν, γήν· και το σύναγμα των υδάτων εκάλεσε, Θαλάσσας· και είδεν ο Θεός ότι ήτο καλόν. Και είπεν ο Θεός, Ας βλαστήση η γη χλωρόν χόρτον, χόρτον κάμνοντα σπόρον, και δένδρον κάρπιμον κάμνον καρπόν κατά το είδος αυτού, του οποίου το σπέρμα να ήναι εν αυτώ επί της γης. Και έγεινεν ούτω» (Γένεσις 1:9-11).

«Και είπεν ο Θεός, Ας γείνωσι φωστήρες εν τω στερεώματι του ουρανού, διά να διαχωρίζωσι την ημέραν από της νυκτός· και ας ήναι διά σημεία και καιρούς και ημέρας και ενιαυτούς· και ας ήναι διά φωστήρας εν τω στερεώματι του ουρανού, διά να φέγγωσιν επί της γης. Και έγεινεν ούτω» (Γένεσις 1:14-15).

«Και είπεν ο Θεός, Ας γεννήσωσι τα ύδατα εν αφθονία νηκτά έμψυχα και πετεινά ας πέτωνται επάνωθεν της γης κατά το στερέωμα του ουρανού. Και εποίησεν ο Θεός τα κήτη τα μεγάλα και παν έμψυχον κινούμενον, τα οποία εγέννησαν εν αφθονία τα ύδατα κατά το είδος αυτών, και παν πετεινόν πτερωτόν κατά το είδος αυτού. Και είδεν ο Θεός ότι ήτο καλόν» (Γένεσις 1:20-21).

«Και είπεν ο Θεός, Ας γεννήση η γη ζώα έμψυχα κατά το είδος αυτών, κτήνη και ερπετά και ζώα της γης κατά το είδος αυτών· και έγεινεν ούτω. Και έκαμεν ο Θεός τα ζώα της γης κατά το είδος αυτών, και τα κτήνη κατά το είδος αυτών, και παν ερπετόν της γης κατά το είδος αυτού. Και είδεν ο Θεός ότι ήτο καλόν» (Γένεσις 1:24-25).

«Και είπεν ο θεός, Ας κάμωμεν άνθρωπον κατ’ εικόνα ημών, καθ’ ομοίωσιν ημών· και ας εξουσιάζη επί των ιχθύων της θαλάσσης και επί των πετεινών του ουρανού και επί των κτηνών και επί πάσης της γης και επί παντός ερπετού, έρποντος επί της γης. Και εποίησεν ο Θεός τον άνθρωπον κατ’ εικόνα εαυτού· κατ’ εικόνα Θεού εποίησεν αυτόν· άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς» (Γένεσις 1:26-27).

Σχετικά λόγια του Θεού:

Ο Θεός είναι Αυτός που κυριαρχεί στα πάντα και που διοικεί τα πάντα. Αυτός δημιούργησε όλα όσα υπάρχουν, και διοικεί όλα όσα υπάρχουν· ταυτόχρονα, κυριαρχεί σε όλα όσα υπάρχουν, και φροντίζει όλα όσα υπάρχουν. Αυτή είναι η θέση του Θεού και αυτή είναι η ταυτότητά Του. Για τα πάντα και για όλα όσα υπάρχουν, η αληθινή ταυτότητα του Θεού είναι ο Δημιουργός και ο Κυρίαρχος των πάντων. Αυτή είναι η ταυτότητα που κατέχει ο Θεός, η οποία είναι μοναδική μεταξύ των πάντων. Κανένα από τα πλάσματα —είτε βρίσκονται μεταξύ των ανθρώπων είτε στο πνευματικό βασίλειο— δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε μέσο ή δικαιολογία για να μιμηθεί ή να αντικαταστήσει την ταυτότητα και τη θέση του Θεού, διότι υπάρχει μόνο Ένας, μεταξύ των πάντων, ο οποίος κατέχει αυτή την ταυτότητα, τη δύναμη, την εξουσία, και την ικανότητα να κυριαρχεί στα πάντα: ο μοναδικός μας ο Θεός ο ίδιος. Ζει και βαδίζει μεταξύ των πάντων. Μπορεί, επίσης, να φτάσει στο ψηλότερο μέρος, πάνω από τα πάντα. Μπορεί να ταπεινωθεί και να γίνει άνθρωπος, να γίνει ένας μεταξύ εκείνων με σάρκα και αίμα, να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τους ανθρώπους και να μοιραστεί τα καλά και τα άσχημα μαζί τους, ενώ ταυτόχρονα, κυβερνά όλα όσα υπάρχουν, και αποφασίζει τη μοίρα όλων όσων υπάρχουν και προς ποια κατεύθυνση κινούνται όλα. Επιπλέον, καθοδηγεί τη μοίρα ολόκληρης της ανθρωπότητας και ορίζει την κατεύθυνση προς την οποία προχωρά η ανθρωπότητα. Ένας τέτοιος Θεός θα πρέπει να τυγχάνει λατρείας, υποταγής και αναγνώρισης από όλους τους ανθρώπους που έχουν ζωή. Συνεπώς, ανεξαρτήτως σε ποια ομάδα ή τύπο μεταξύ των ανθρώπων ανήκεις, το να πιστεύεις στον Θεό, να ακολουθείς τον Θεό, να νιώθεις φόβο Θεού, να αποδέχεσαι την κυριαρχία Του και να αποδέχεσαι τις ρυθμίσεις Του για τη μοίρα σου είναι η μόνη επιλογή —η απαραίτητη επιλογή— για οποιοδήποτε άτομο, για οποιονδήποτε έχει ζωή.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ι΄

Μέσα στην απεραντοσύνη του κόσμου και του στερεώματος, αμέτρητα πλάσματα ζουν και αναπαράγονται, ακολουθούν σ’ έναν ατέλειωτο κύκλο τον νόμο της ζωής και συμμορφώνονται με έναν σταθερό κανόνα. Όσοι πεθαίνουν παίρνουν μαζί τους τις ιστορίες των ζωντανών, ενώ όσοι ζουν επαναλαμβάνουν την ίδια τραγική ιστορία εκείνων που χάθηκαν. Έτσι λοιπόν, ο άνθρωπος άθελά του αναρωτιέται: Γιατί ζούμε; Και γιατί πρέπει να πεθάνουμε; Ποιος κυβερνά αυτόν τον κόσμο; Και ποιος δημιούργησε αυτήν την ανθρωπότητα; Δημιουργήθηκε πραγματικά από τη φύση; Ελέγχει πραγματικά η ανθρωπότητα τη μοίρα της;… Αυτά είναι τα ερωτήματα που θέτει αδιάκοπα η ανθρωπότητα εδώ και χιλιάδες χρόνια. Δυστυχώς, όσο μεγαλύτερη είναι η εμμονή του ανθρώπου με αυτά τα ερωτήματα, τόσο μεγαλύτερη η δίψα που αναπτύσσει για την επιστήμη. Η επιστήμη προσφέρει σύντομη ικανοποίηση και προσωρινή απόλαυση της σάρκας, επ’ ουδενί, όμως, δεν επαρκεί για να ελευθερώσει τον άνθρωπο από τη μοναχικότητα, τη μοναξιά, και τον τρόμο και την αδυναμία που με δυσκολία κρύβει βαθιά μέσα στην ψυχή του. Ο άνθρωπος χρησιμοποιεί απλώς την επιστημονική γνώση που μπορεί να δει με γυμνό μάτι και να κατανοήσει με τον εγκέφαλό του προκειμένου να αναισθητοποιήσει την καρδιά του. Ωστόσο, οι επιστημονικές αυτές γνώσεις δεν επαρκούν για να εμποδίσουν τον άνθρωπο από το να εξερευνά μυστήρια. Ο άνθρωπος, πολύ απλά, δεν γνωρίζει ποιος είναι ο Κυρίαρχος του σύμπαντος και των πάντων, πόσω μάλλον την απαρχή και το μέλλον της ανθρωπότητας. Ο άνθρωπος απλώς ζει, αναγκαστικά, εν μέσω αυτού του νόμου. Κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει, γιατί ανάμεσα σε όλα τα πράγματα και στους ουρανούς υπάρχει μόνο Ένας εις τους αιώνας των αιώνων και κυρίαρχος επί των πάντων. Είναι Εκείνος που δεν έχει αντικρίσει ποτέ ο άνθρωπος, Εκείνος που δεν γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα, στην ύπαρξη του οποίου δεν πίστεψε ποτέ η ανθρωπότητα —και όμως είναι Εκείνος που εμφύσησε την ανάσα στους προγόνους του ανθρώπου και έδωσε ζωή στην ανθρωπότητα. Είναι Εκείνος που παρέχει και τρέφει τον άνθρωπο, επιτρέποντάς του να υπάρχει· και είναι Εκείνος που καθοδηγεί την ανθρωπότητα μέχρι και σήμερα. Επιπλέον, από Αυτόν και μόνο από Αυτόν εξαρτάται η ανθρωπότητα για την επιβίωση. Κυριαρχεί σε όλα τα πράγματα και όλα τα έμβια όντα στο σύμπαν. Κυβερνά τις τέσσερις εποχές, και είναι Αυτός που στέλνει τον άνεμο, τον παγετό, το χιόνι και τη βροχή. Φέρνει στους ανθρώπους τη λιακάδα και φέρνει τη νύχτα. Αυτός δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη, παρέχοντας στον άνθρωπο τα βουνά, τις λίμνες και τα ποτάμια και όλα τα ζωντανά μέσα τους. Τα έργα Του είναι πανταχού παρόντα, η δύναμή Του είναι πανταχού παρούσα, η σοφία Του είναι πανταχού παρούσα, το ίδιο και η εξουσία Του. Καθένας από αυτούς τους νόμους και κανόνες είναι η ενσάρκωση των πράξεών Του, μια αποκάλυψη της σοφίας και της εξουσίας Του. Ποιος μπορεί να εξαιρεθεί από την κυριαρχία Του; Και ποιος μπορεί να ξεφύγει από τα σχέδιά Του; Τα πάντα υπάρχουν υπό το βλέμμα Του και, επιπλέον, τα πάντα ζουν υπό την κυριαρχία Του. Οι πράξεις και η δύναμή Του δεν αφήνουν στην ανθρωπότητα άλλη επιλογή από το να αναγνωρίσει το γεγονός ότι όντως υπάρχει και κυριαρχεί επί των πάντων. Τίποτα εκτός από Αυτόν δεν μπορεί να κυβερνά το σύμπαν, πόσω μάλλον να παρέχει αδιάλειπτα σε αυτήν την ανθρωπότητα. Ανεξάρτητα από το αν είσαι σε θέση να αναγνωρίσεις τις πράξεις του Θεού, και από το κατά πόσο πιστεύεις στην ύπαρξή Του, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η μοίρα σου ορίζεται από Αυτόν, ούτε και υπάρχει αμφιβολία ότι ο Θεός θα κυριαρχεί για πάντα επί των πάντων. Η ύπαρξη και η εξουσία Του δεν βασίζονται στο κατά πόσο τις αναγνωρίζει και τις κατανοεί ή όχι ο άνθρωπος. Μόνο Αυτός γνωρίζει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του ανθρώπου, και μόνο Αυτός μπορεί να καθορίσει τη μοίρα της ανθρωπότητας. Ανεξάρτητα από το αν είσαι σε θέση να αποδεχτείς αυτό το γεγονός, δεν θα περάσει πολύς καιρός έως ότου ο άνθρωπος γίνει αυτόπτης μάρτυρας όλων ετούτων, και αυτό θα κάνει σύντομα να συμβεί ο Θεός. Η ανθρωπότητα ζει και πεθαίνει υπό το βλέμμα του Θεού. Ο άνθρωπος ζει για τη διαχείρισή Του και, όταν τα μάτια του κλείσουν για τελευταία φορά, κλείνουν και για αυτήν τη διαχείριση. Ο άνθρωπος έρχεται και φεύγει ξανά και ξανά, εμπρός-πίσω. Όλα ανεξαιρέτως είναι μέρος της κυριαρχίας του Θεού και του σχεδιασμού Του. Η διαχείριση του Θεού προχωρά αιωνίως· δεν έχει πάψει ποτέ. Θα κάνει την ανθρωπότητα να συνειδητοποιήσει την ύπαρξή Του, να πιστέψει στην κυριαρχία Του, να δει τις πράξεις Του και να επιστρέψει στη βασιλεία Του. Αυτό είναι το σχέδιό Του και το έργο που διαχειρίζεται εδώ και χιλιάδες χρόνια.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Παράρτημα Γ΄: Ο άνθρωπος μπορεί να σωθεί μόνο μέσα από τη διαχείριση του Θεού

Ο Θεός δημιούργησε αυτόν τον κόσμο, δημιούργησε αυτήν την ανθρωπότητα, και επιπροσθέτως ήταν ο αρχιτέκτονας της αρχαίας ελληνικής κουλτούρας και του ανθρώπινου πολιτισμού. Μόνο ο Θεός παρηγορεί αυτήν την ανθρωπότητα, και μόνο ο Θεός ενδιαφέρεται γι’ αυτήν την ανθρωπότητα μέρα και νύχτα. Η ανθρώπινη ανάπτυξη και πρόοδος είναι αδιαχώριστες από την κυριαρχία του Θεού, ενώ η ιστορία και το μέλλον της ανθρωπότητας είναι αδιάρρηκτα συνδεδεμένα με τα σχέδια του Θεού. Αν είσαι πραγματικός χριστιανός, τότε σίγουρα θα πιστεύεις ότι η άνοδος κι η πτώση οποιασδήποτε χώρας ή έθνους πραγματοποιείται σύμφωνα με τα σχέδια από τα χέρια του Θεού. Μόνο ο Θεός ξέρει την μοίρα μίας χώρας ή έθνους, και μόνο ο Θεός ελέγχει την πορεία αυτής της ανθρωπότητας. Αν η ανθρωπότητα επιθυμεί να έχει μια καλή μοίρα, αν μια χώρα επιθυμεί να έχει μια καλή μοίρα, τότε ο άνθρωπος πρέπει να υποκλιθεί στον Θεό με λατρεία, να μετανοήσει και να εξομολογηθεί μπροστά στον Θεό, διαφορετικά η μοίρα κι ο προορισμός του ανθρώπου θα είναι μια αναπόφευκτη καταστροφή.

Ανατρέξτε στην εποχή κατά την οποία ο Νώε έφτιαξε την κιβωτό: Η ανθρωπότητα είχε διαφθαρεί βαθιά, οι άνθρωποι είχαν ξεστρατίσει από την ευλογία του Θεού, δεν αποτελούσαν πλέον αντικείμενο ενδιαφέροντος για τον Θεό, κι είχαν χάσει τις υποσχέσεις του Θεού. Ζούσαν στο σκότος, χωρίς το φως του Θεού. Τότε, έγιναν έκφυλοι από την φύση τους, εγκατέλειψαν τον εαυτό τους σε ειδεχθή ανηθικότητα. Τέτοιοι άνθρωποι δεν μπορούσαν πια να λάβουν την υπόσχεση του Θεού. Δεν ήταν σε κατάλληλοι για να δουν το πρόσωπο του Θεού ή να ακούσουν την φωνή του Θεού, γιατί είχαν εγκαταλείψει τον Θεό, είχαν απορρίψει όλα όσα είχε παραχωρήσει σ’ αυτούς, και είχαν ξεχάσει τις διδασκαλίες του Θεού. Η καρδιά τους ξεστράτιζε όλο και πιο μακριά από τον Θεό, και καθώς ξεστράτιζε, εξαχρειώνονταν πέρα από κάθε λογική και ανθρωπιά, γίνονταν όλο και πιο μοχθηροί. Τότε, βάδισαν πιο κοντά στον θάνατο από ποτέ, και υπέπεσαν στην οργή και στην τιμωρία του Θεού. Μόνο ο Νώε λάτρευε τον Θεό και απέφευγε το κακό, κι έτσι ήταν σε θέση ν’ ακούσει την φωνή του Θεού και ν’ ακούσει τις οδηγίες Του. Έχτισε την κιβωτό σύμφωνα με τις οδηγίες του λόγου του Θεού, και συγκεντρώθηκαν κάθε είδος ζωντανών πλασμάτων. Και με αυτόν τον τρόπο, όταν όλα είχαν προετοιμαστεί, ο Θεός εξαπέλυσε την καταστροφή Του πάνω στον κόσμο. Μόνο ο Νώε και τα υπόλοιπα επτά μέλη της οικογενείας του επέζησαν της καταστροφής, γιατί ο Νώε λάτρευε τον Ιεχωβά και απέφευγε το κακό.

Τώρα, κοίταξε την παρούσα εποχή: Τέτοιου είδους δίκαιοι άνθρωποι όπως ο Νώε, που μπορούσαν να λατρεύουν τον Θεό και να αποφεύγουν το κακό, έχουν πάψει να υπάρχουν. Κι όμως, ο Θεός εξακολουθεί να είναι ελεήμων προς αυτήν την ανθρωπότητα, και εξακολουθεί να τη μεταχειρίζεται με επιείκεια αυτήν την ύστατη εποχή. Ο Θεός αναζητά εκείνους που λαχταρούν να εμφανιστεί. Αναζητά αυτούς που μπορούν ν’ ακούσουν τον λόγο Του, αυτούς που δεν έχουν λησμονήσει την ανάθεση από Αυτόν και προσφέρουν την καρδιά και το σώμα τους σε Αυτόν. Αναζητά αυτούς που υποτάσσονται σαν μωρά μπροστά Του, και δεν Του αντιστέκονται. Αν αφοσιώνεσαι στον Θεό ανεμπόδιστος από οποιαδήποτε τυχόν δύναμη ή εξουσία, τότε ο Θεός θα σε κοιτάξει με εύνοια και θα δώσει τις ευλογίες Του σ’ εσένα. Αν είσαι υψηλού κύρους, ευυπόληπτος, πολυμαθής, κάτοχος πληθώρας περιουσιακών στοιχείων, και υποστηρίζεσαι από πολλούς ανθρώπους, κι όμως όλα τα παραπάνω δεν σε εμποδίζουν να έρθεις μπροστά στον Θεό για να αποδεχτείς το κάλεσμά Του και την ανάθεση από Αυτόν, και να εκτελέσεις ό,τι σου ζητά, τότε όλα όσα κάνεις θα είναι ο πιο σημαντικός σκοπός στη γη και το πιο δίκαιο εγχείρημα της ανθρωπότητας. Αν απορρίπτεις το κάλεσμα του Θεού για χάρη της θέσης και για τους δικούς σου σκοπούς, τότε όλα όσα κάνεις θα είναι καταραμένα, ακόμα και απεχθή από τον Θεό. Ίσως είσαι πρόεδρος, επιστήμονας, πάστορας ή πρεσβύτερος, αλλά όσο ψηλά και αν βρίσκεται το αξίωμά σου, αν βασίζεσαι στην δική σου γνώση και ικανότητα στη σταδιοδρομία σου, πάντα θα είσαι μια αποτυχία, και πάντοτε θα στερείσαι τις ευλογίες του Θεού, γιατί ο Θεός δεν δέχεται οτιδήποτε κι αν κάνεις, δεν αναγνωρίζει ότι το εγχείρημά σου είναι δίκαιο, ή δεν αποδέχεται ότι δουλεύεις προς όφελος της ανθρωπότητας. Θα πει πως οτιδήποτε κι αν κάνεις είναι να χρησιμοποιείς τη γνώση και τη δύναμη της ανθρωπότητας για να ωθήσεις την προστασία του Θεού μακριά από τον άνθρωπο, ότι είναι άρνηση των ευλογιών του Θεού. Θα πει ότι οδηγείς την ανθρωπότητα προς το σκοτάδι, προς τον θάνατο και προς την έναρξη μιας ύπαρξης χωρίς όρια, στην οποία ο άνθρωπος έχει χάσει τον Θεό και την ευλογία Του.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Παράρτημα Β΄: Ο Θεός κυριαρχεί επί της μοίρας όλης της ανθρωπότητας

Από την επινόηση των κοινωνικών επιστημών από τον άνθρωπο, ο νους του έχει καταληφθεί από την επιστήμη και τη γνώση. Η επιστήμη και η γνώση έχουν γίνει, έπειτα, εργαλεία για την διακυβέρνηση της ανθρωπότητας, και δεν υπάρχει πλέον επαρκής χώρος στον άνθρωπο να λατρέψει τον Θεό, αλλά ούτε κι ευνοϊκές συνθήκες για την λατρεία του Θεού. Η θέση του Θεού έχει βυθιστεί ακόμα πιο κάτω στην καρδιά του ανθρώπου. Αν ο άνθρωπος δεν έχει θέση για τον Θεό στην καρδιά του, ο εσωτερικός του κόσμος είναι σκοτεινός, κενός και χωρίς ελπίδα. Επακολούθως, έχουν έρθει στο προσκήνιο τόσοι κοινωνικοί επιστήμονες, ιστορικοί και πολιτικοί που εκφράζουν θεωρίες κοινωνικής επιστήμης, την θεωρία της ανθρώπινης εξέλιξης, κι άλλες θεωρίες που έρχονται σε αντίφαση με την αλήθεια ότι ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο, για να γεμίζουν την καρδιά και τον νου της ανθρωπότητας. Με αυτόν τον τρόπο, αυτοί που πιστεύουν ότι όλα τα δημιούργησε ο Θεός όλο και λιγοστεύουν, κι αυτοί που πιστεύουν στην θεωρία της εξέλιξης, όλο και αυξάνονται. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τις καταγραφές του έργου του Θεού και των λόγων Του κατά την διάρκεια της εποχής της Παλαιάς Διαθήκης ως μύθους και θρύλους. Στην καρδιά τους, οι άνθρωποι γίνονται αδιάφοροι ως προς την αξιοπρέπεια και το μεγαλείο του Θεού, στην ύπαρξη του Θεού, καθώς και στην αρχή ότι ο Θεός κυριαρχεί στα πάντα. Η επιβίωση της ανθρωπότητας κι η μοίρα των χωρών και των εθνών δεν είναι πια σημαντική γι’ αυτούς και ο άνθρωπος ζει σε έναν κενό κόσμο, στον οποίο απασχολείται μόνο με το φαγητό, το ποτό και το κυνήγι της ευχαρίστησης… Λίγοι άνθρωποι αναλαμβάνουν να αναζητήσουν πού κάνει ο Θεός το έργο Του σήμερα, ή να αναζητήσουν το πώς έχει κυριαρχία στον προορισμό του ανθρώπου και πώς τον διευθετεί. Και με αυτόν τον τρόπο, εν αγνοία του ανθρώπου, ο ανθρώπινος πολιτισμός γίνεται όλο και λιγότερο ικανός να ακολουθήσει τις επιθυμίες του ανθρώπου, και υπάρχουν ακόμη πολλοί άνθρωποι, οι οποίοι, ζώντας σ’ ένα τέτοιο κόσμο, νιώθουν λιγότερο χαρούμενοι από εκείνους που έχουν ήδη αποβιώσει. Ακόμη και άτομα σε χώρες που κάποτε ήταν πολύ πολιτισμένες, εκφράζουν τέτοιου είδους παράπονα. Διότι, χωρίς την καθοδήγηση του Θεού, ακόμη κι αν οι κυβερνώντες και οι κοινωνιολόγοι στύβουν το μυαλό τους για να διατηρήσουν τον ανθρώπινο πολιτισμό, είναι μάταιο. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να γεμίσει το κενό που υπάρχει στην καρδιά των ανθρώπων, γιατί κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να είναι η ζωή του ανθρώπου και καμία κοινωνική θεωρία δεν μπορεί να απελευθερώσει τον άνθρωπο από τα προβλήματα της κενότητας. Η επιστήμη, η γνώση, η ελευθερία, η δημοκρατία, η απόλαυση και η άνεση φέρνουν στον άνθρωπο μόνο προσωρινή παρηγοριά. Ακόμη και με αυτά τα πράγματα, ο άνθρωπος συνεχίζει αναπόφευκτα να αμαρτάνει και να παραπονιέται για την αδικία της κοινωνίας. Αυτά τα πράγματα δεν μπορούν να εμποδίσουν τη λαχτάρα και την επιθυμία του ανθρώπου να εξερευνά. Αυτό συμβαίνει επειδή ο άνθρωπος φτιάχτηκε από τον Θεό και οι ανούσιες θυσίες και εξερευνήσεις του δεν μπορούν παρά να του φέρνουν όλο και μεγαλύτερη ανησυχία και να τον κάνουν να βρίσκεται σε μια συνεχή κατάσταση άγχους, χωρίς να ξέρει πώς να αντιμετωπίσει το μέλλον της ανθρωπότητας ή πώς να αντιμετωπίσει το μονοπάτι που βρίσκεται μπροστά του, σε τέτοιο βαθμό που ο άνθρωπος καταλήγει να φοβάται ακόμη και την επιστήμη και τη γνώση και να φοβάται ακόμη περισσότερο το αίσθημα κενότητας. Σε αυτόν τον κόσμο, είτε ζεις σε μια ελεύθερη χώρα είτε σε μια χώρα χωρίς ανθρώπινα δικαιώματα, είσαι εντελώς ανίκανος να ξεφύγεις από τη μοίρα της ανθρωπότητας. Είτε είσαι ο κυβερνών είτε ο κυβερνώμενος, είσαι εντελώς ανίκανος να ξεφύγεις από την επιθυμία να εξερευνήσεις τη μοίρα, τα μυστήρια και τον προορισμό της ανθρωπότητας ούτε είσαι, βέβαια, ικανός να ξεφύγεις από το ανεξήγητο αίσθημα της κενότητας. Τέτοιου είδους φαινόμενα, που είναι κοινά σε όλη την ανθρωπότητα, ονομάζονται κοινωνικά φαινόμενα από τους κοινωνιολόγους, αλλά κανένας σπουδαίος άνθρωπος δεν μπορεί να βγει μπροστά για να λύσει τέτοιου είδους προβλήματα. Ο άνθρωπος, εξάλλου, δεν είναι παρά άνθρωπος, και η θέση και η ζωή του Θεού δεν μπορούν να αντικατασταθούν από κανέναν άνθρωπο. Αυτό που χρειάζεται η ανθρωπότητα δεν είναι μόνο μια δίκαιη κοινωνία στην οποία όλοι είναι καλοταϊσμένοι, ίσοι και ελεύθεροι· αυτό που χρειάζεται η ανθρωπότητα είναι η σωτηρία του Θεού και η δική Του παροχή ζωής στον άνθρωπο. Μόνο όταν ο άνθρωπος λάβει την παροχή ζωής του Θεού και τη σωτηρία Του μπορούν να καλυφθούν οι ανάγκες του, η επιθυμία του να εξερευνά και το κενό που έχει μες στην καρδιά του. Αν ο λαός μιας χώρας ή ενός έθνους δεν μπορεί να λάβει τη σωτηρία και την προστασία του Θεού, τότε μια τέτοια χώρα ή ένα τέτοιο έθνος θα οδεύει προς την παρακμή, προς το σκότος, με αποτέλεσμα να αφανιστεί από τον Θεό.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Παράρτημα Β΄: Ο Θεός κυριαρχεί επί της μοίρας όλης της ανθρωπότητας

Στην απέραντη έκταση του κόσμου, είναι αμέτρητες οι φορές που ωκεανοί ξεχύνονται σε χωράφια και χωράφια πλημμυρίζουν κι ενώνονται με ωκεανούς. Δεν υπάρχει κανείς που να είναι σε θέση να οδηγήσει και να καθοδηγήσει αυτήν την ανθρώπινη φυλή εκτός από Εκείνον που είναι κυρίαρχος στα πάντα ανάμεσα σε όλα τα πράγματα. Δεν υπάρχει κανένας «ισχυρός άνθρωπος» για να μοχθήσει ή να κάνει προετοιμασίες για αυτήν την ανθρώπινη φυλή, πόσο μάλλον κάποιος που να μπορεί να την οδηγήσει προς τον προορισμό του φωτός και να την απελευθερώσει από τις αδικίες του κόσμου των ανθρώπων. Ο Θεός θρηνεί για το μέλλον της ανθρωπότητας, θλίβεται με την πτώση της ανθρωπότητας και πονάει που η ανθρωπότητα βαδίζει σταδιακά προς την παρακμή και το μονοπάτι χωρίς επιστροφή. Κανείς δεν έχει κάτσει ποτέ να σκεφτεί: Προς τα πού μπορεί να κατευθύνεται μια τέτοια ανθρωπότητα, η οποία έχει ραγίσει πέρα για πέρα την καρδιά του Θεού και Τον έχει απαρνηθεί για να αναζητήσει τον κακό; Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, κανείς δεν προσπαθεί να αισθανθεί την οργή του Θεού, κανείς δεν αναζητά την οδό που ευχαριστεί τον Θεό ούτε προσπαθεί να πλησιάσει τον Θεό και κανείς, βέβαια, δεν προσπαθεί να αντιληφθεί τη θλίψη και τον πόνο του Θεού. Ακόμη και αφού ακούσει τη φωνή του Θεού, ο άνθρωπος συνεχίζει στο δικό του μονοπάτι, συνεχίζει να γυρίζει την πλάτη του στον Θεό, να αποφεύγει τη χάρη και τη φροντίδα του Θεού και να αποφεύγει την αλήθεια Του, προτιμώντας να ξεπουληθεί στον Σατανά, τον εχθρό του Θεού. Και ποιος έχει σκεφτεί έστω και λίγο —σε περίπτωση που ο άνθρωπος εμμείνει στην ισχυρογνωμοσύνη του— πώς θα αντιμετωπίσει ο Θεός αυτήν την ανθρωπότητα που Τον αψηφά στον έσχατο βαθμό; Κανείς δεν ξέρει ότι ο λόγος για τον οποίο ο Θεός προσφέρει επανειλημμένα υπενθυμίσεις και προτροπές στον άνθρωπο είναι ότι έχει προετοιμάσει στα χέρια Του καταστροφές άνευ προηγουμένου, οι οποίες θα είναι αφόρητες για τη σάρκα και την ψυχή του ανθρώπου, όχι απλώς μια τιμωρία της σάρκας, αλλά καταστροφές που στοχεύουν στην ψυχή του ανθρώπου. Πρέπει να ξέρεις το εξής: Τι είδους οργή θα εξαπολύσει ο Θεός όταν το σχέδιό Του αποτύχει και όταν δεν ξεπληρωθούν οι υπενθυμίσεις Του και οι προτροπές Του; Δεν θα μοιάζει με τίποτα το οποίο έχει βιώσει ή έχει γνωρίσει ποτέ οποιοδήποτε δημιούργημα. Γι’ αυτό, λοιπόν, λέω πως αυτές οι καταστροφές είναι πρωτοφανείς και δεν θα επαναληφθούν ποτέ. Διότι το σχέδιο του Θεού είναι να δημιουργήσει την ανθρωπότητα μόνο αυτήν τη φορά και να σώσει την ανθρωπότητα μόνο αυτήν τη φορά. Αυτή είναι η πρώτη και είναι και η τελευταία φορά. Επομένως, κανείς δεν μπορεί να αντιληφθεί τις φιλόπονες προθέσεις και τη διακαή προσδοκία του Θεού να σώσει αυτήν τη φορά την ανθρωπότητα.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο Θεός είναι η πηγή της ζωής του ανθρώπου

Ο Θεός δημιούργησε αυτόν τον κόσμο και έφερε τον άνθρωπο, ένα ζωντανό ον στο οποίο έδωσε ζωή, μέσα του. Με τη σειρά του, ο άνθρωπος κατέληξε να έχει γονείς και συγγενείς, και δεν ήταν πλέον μόνος. Από την πρώτη στιγμή που ο άνθρωπος αντίκρισε αυτόν τον υλικό κόσμο, ήταν προορισμένος να υπάρξει μέσα στον προκαθορισμό του Θεού. Είναι η ανάσα της ζωής από τον Θεό που υποστηρίζει κάθε ζωντανό ον ξεχωριστά καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάπτυξής του μέχρι την ενηλικίωση. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, κανείς δεν νιώθει ότι ο άνθρωπος υπάρχει και αναπτύσσεται υπό τη φροντίδα του Θεού· αντιθέτως, πιστεύουν ότι ο άνθρωπος αναπτύσσεται υπό τη χάρη της γονικής ανατροφής και ότι την ανάπτυξή του την κατευθύνει το ίδιο το ζωτικό του ένστικτο. Αυτό συμβαίνει επειδή ο άνθρωπος δεν γνωρίζει ποιος του έδωσε τη ζωή ή από πού προήλθε αυτή, πολύ λιγότερο δε, γνωρίζει τον τρόπο με τον οποίο το ζωτικό ένστικτο δημιουργεί θαύματα. Γνωρίζει μόνο ότι η τροφή είναι η βάση πάνω στην οποία συνεχίζεται η ζωή του, ότι η επιμονή είναι η πηγή της ύπαρξης της ζωής του και ότι οι πεποιθήσεις που έχει στο μυαλό του είναι το κεφάλαιο από το οποίο εξαρτάται η επιβίωσή του. Ο άνθρωπος αγνοεί παντελώς τη χάρη και την πρόνοια του Θεού, και αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο χαραμίζει τη ζωή που του χάρισε ο Θεός… Ούτε ένας άνθρωπος, τον οποίο ο Θεός φροντίζει μέρα-νύχτα, δεν παίρνει την πρωτοβουλία να Τον λατρεύει. Ο Θεός συνεχίζει απλώς να εργάζεται πάνω στον άνθρωπο, για τον οποίο δεν υπάρχει καμία προσδοκία, όπως Εκείνος έχει σχεδιάσει. Το κάνει με την ελπίδα ότι μια μέρα ο άνθρωπος θα ξυπνήσει από το όνειρό του και θα συνειδητοποιήσει ξαφνικά την αξία και τη σημασία της ζωής, το τίμημα το οποίο έχει πληρώσει ο Θεός για όλα όσα του έχει δώσει και την ανυπομονησία με την οποία ο Θεός λαχταρά απελπισμένα να επιστρέψει σε Εκείνον ο άνθρωπος. Κανείς δεν έχει διερευνήσει ποτέ τα μυστικά που έχουν σχέση με την προέλευση και τη συνέχεια της ζωής του ανθρώπου. Μόνον ο Θεός που τα κατανοεί όλα αυτά, υπομένει σιωπηρά τον πόνο και τα χτυπήματα που ο άνθρωπος, ο οποίος έχει λάβει τα πάντα από τον Θεό αλλά δεν είναι ευγνώμων, Του δίνει. Ο άνθρωπος απολαμβάνει ό,τι φέρνει η ζωή ως δεδομένο, και παρομοίως, είναι «δεδομένο» ότι ο Θεός προδίδεται από τον άνθρωπο, λησμονείται από τον άνθρωπο και εκβιάζεται από τον άνθρωπο. Μήπως το σχέδιο του Θεού είναι πράγματι τόσο σημαντικό; Μήπως ο άνθρωπος, αυτό το ζωντανό ον που προέρχεται από το χέρι του Θεού, είναι όντως τόσο σημαντικός; Το σχέδιο του Θεού είναι μετά βεβαιότητας σημαντικό. Ωστόσο, αυτό το ζωντανό ον που δημιουργήθηκε από το χέρι του Θεού υπάρχει για χάρη του σχεδίου Του. Επομένως, ο Θεός δεν μπορεί να καταστρέψει το σχέδιό Του από μίσος γι’ αυτήν την ανθρώπινη φυλή. Για χάρη του σχεδίου Του και για την ανάσα που εξέπνευσε ο Θεός υπομένει όλα τα μαρτύρια, όχι για τη σάρκα του ανθρώπου αλλά για τη ζωή του ανθρώπου. Το κάνει για να πάρει πίσω όχι τη σάρκα του ανθρώπου αλλά τη ζωή που Αυτός εξέπνευσε. Αυτό είναι το σχέδιό Του.

Όλοι όσοι έρχονται σ’ αυτόν τον κόσμο πρέπει να περάσουν από τη ζωή και τον θάνατο, και στην πλειονότητά τους έχουν περάσει από τον κύκλο του θανάτου και της αναγέννησης. Όσοι είναι εν ζωή θα πεθάνουν σύντομα, κι οι νεκροί σύντομα θα επιστρέψουν. Όλα αυτά είναι η πορεία της ζωής που διευθέτησε ο Θεός για κάθε ζωντανό ον. Εντούτοις, αυτή η πορεία και αυτός ο κύκλος είναι αυτό ακριβώς το γεγονός που ο Θεός επιθυμεί να αντικρίσει ο άνθρωπος: ότι η ζωή που χάρισε ο Θεός στον άνθρωπο είναι ατέλειωτη, δεν δεσμεύεται από τη σάρκα, τον χρόνο ή τον χώρο. Αυτό είναι το μυστήριο της ζωής που δόθηκε στον άνθρωπο από τον Θεό, και η απόδειξη ότι η ζωή προήλθε από Εκείνον. Αν και πολλοί δεν πιστεύουν ότι η ζωή του ανθρώπου προήλθε από τον Θεό, ο άνθρωπος απολαμβάνει αναπόφευκτα όλα όσα προέρχονται από τον Θεό, είτε πιστεύει είτε αρνείται την ύπαρξή Του. Εάν ο Θεός κάποια μέρα ξαφνικά αλλάξει τη γνώμη Του και επιθυμήσει να ανακτήσει όλα όσα υπάρχουν στον κόσμο και να πάρει πίσω τη ζωή που έχει δώσει, τότε τίποτα δεν θα υπάρχει πια. Ο Θεός χρησιμοποιεί τη ζωή Του για να εφοδιάσει όλα τα πράγματα, τόσο τα έμβια όσο και τα άψυχα, φέρνοντας τα πάντα σε ευταξία χάρη στη δύναμη και την εξουσία Του. Αυτό είναι ένα γεγονός που κανένας δεν μπορεί να φανταστεί ή να κατανοήσει, και αυτά τα ακατανόητα γεγονότα είναι η ίδια η εκδήλωση κι η απόδειξη της ζωτικής δύναμης του Θεού. Θα σου πω τώρα ένα μυστικό: Το μεγαλείο της ζωής του Θεού και η δύναμη της ζωής Του είναι ασύλληπτα για οποιοδήποτε δημιούργημα. Έτσι είναι τώρα, όπως ήταν και στο παρελθόν, κι έτσι θα είναι και στο μέλλον. Το δεύτερο μυστικό που θα σου μεταλαμπαδεύσω είναι το εξής: Η πηγή της ζωής για όλα τα πλάσματα προέρχεται από τον Θεό· όσο και αν διαφέρουν σε μορφή ή δομή ζωής, και οποιουδήποτε είδους ζωντανό ον και αν είσαι, κανένα δημιούργημα δεν μπορεί να αντιταχθεί στην τροχιά της ζωής που έχει ορίσει ο Θεός. Εν πάση περιπτώσει, το μόνο που επιθυμώ είναι να καταλάβει ο άνθρωπος το εξής: Χωρίς τη φροντίδα, την προστασία και την παροχή του Θεού, ο άνθρωπος δεν μπορεί να λάβει όλα όσα του έμελλε να λάβει, ανεξάρτητα από το πόσο πολύ προσπαθεί ή πόσο σκληρά αγωνίζεται. Χωρίς την παροχή ζωής από τον Θεό, ο άνθρωπος χάνει την αξία του να ζει και το νόημα της ζωής. Πώς θα μπορούσε ο Θεός να επιτρέψει στον άνθρωπο που σπαταλά απερίσκεπτα την αξία της ζωής Του να είναι τόσο ανέμελος; Όπως έχω ξαναπεί: Μην ξεχνάς ότι ο Θεός είναι η πηγή της ζωής σου. Εάν ο άνθρωπος αδυνατεί να θεωρεί πολύτιμο ό,τι του έχει παράσχει ο Θεός, όχι μόνο θα πάρει πίσω ο Θεός ό,τι έδωσε στην αρχή, αλλά θα κάνει τον άνθρωπο να Του πληρώσει τα διπλά απ’ όλα όσα Εκείνος έχει δώσει.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο Θεός είναι η πηγή της ζωής του ανθρώπου

Η ανθρωπότητα, έχοντας απομακρυνθεί από την παροχή ζωής του Παντοδύναμου, έχει άγνοια του σκοπού της ύπαρξης, όμως, μολαταύτα, φοβάται τον θάνατο. Οι άνθρωποι δεν έχουν βοήθεια ούτε στήριξη, κι όμως εξακολουθούν να είναι απρόθυμοι να κλείσουν τα μάτια τους και προετοιμάζονται με σθένος να στηρίξουν αυτά τα σακιά της σάρκα τους, τα οποία δεν έχουν καμία πνευματική αίσθηση, παρατείνοντας μια ποταπή ύπαρξη σ’ αυτόν τον κόσμο. Ζεις κατ’ αυτόν τον τρόπο, δίχως ελπίδα, όπως κάνουν κι άλλοι, δίχως στόχο. Μόνο ο Πανάγιος του θρύλου θα σώσει τους ανθρώπους που, ενώ βογκούν εν μέσω των βασάνων τους, λαχταρούν απεγνωσμένα τον ερχομό Του. Για όσους δεν έχουν συνειδητότητα, αυτή η πεποίθηση παραμένει εδώ και καιρό απραγματοποίητη. Ωστόσο, εξακολουθούν να τη λαχταρούν έντονα. Ο Παντοδύναμος δείχνει έλεος σ’ αυτούς τους ανθρώπους που έχουν υποφέρει βαθύτατα· ταυτόχρονα, αποστρέφεται αυτούς τους ανθρώπους που δεν διαθέτουν καθόλου συνειδητότητα, καθώς πρέπει να περιμένει πάρα πολύ καιρό για να λάβει μια απάντηση από τους ανθρώπους. Θέλει να αναζητήσει, να αναζητήσει την καρδιά και το πνεύμα σου, και να σου φέρει νερό και τροφή ώστε να αφυπνιστείς και να μην διψάς ούτε να πεινάς πια. Όταν είσαι αποκαμωμένος και αισθάνεσαι κάπως τη ζοφερότητα αυτού του κόσμου, μη νιώθεις χαμένος, μην κλαις. Ο Παντοδύναμος Θεός, ο Φύλακας, θα καλοδεχθεί την άφιξή σου οποιαδήποτε στιγμή. Επαγρυπνεί στο πλευρό σου. Περιμένει να γυρίσεις πίσω, περιμένει την ημέρα που θα ανακτήσεις ξαφνικά τη μνήμη σου: που θα συνειδητοποιήσεις ότι προήλθες από τον Θεό και ότι σε άγνωστο χρόνο έχασες την κατεύθυνσή σου, ότι σε άγνωστο χρόνο έχασες καθ’ οδόν τη συνείδησή σου κι ότι σε άγνωστο χρόνο απέκτησες έναν «πατέρα»· που θα συνειδητοποιήσεις, επιπλέον, ότι ο Παντοδύναμος πάντα επαγρυπνούσε και περίμενε εκεί πέρα την επιστροφή σου πάρα πολύ καιρό. Λαχταρά απεγνωσμένα, περιμένει μια απόκριση δίχως απάντηση. Το ότι επαγρυπνεί είναι άκρως ανεκτίμητο και γίνεται για χάρη της ανθρώπινης καρδιάς και του ανθρώπινου πνεύματος. Ίσως να επαγρυπνεί επ’ αόριστον ή ίσως η επαγρύπνηση να έχει λάβει τέλος. Όμως θα πρέπει να γνωρίζεις ακριβώς πού βρίσκονται αυτήν τη στιγμή η καρδιά και το πνεύμα σου.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο στεναγμός του Παντοδύναμου