Σχετικά λόγια του Θεού:

Σε κάθε στάδιο του έργου του Θεού, υπάρχουν και οι αντίστοιχες απαιτήσεις από τον άνθρωπο. Όλοι όσοι βρίσκονται μέσα στο ρεύμα του Αγίου Πνεύματος, διακατέχονται από την παρουσία και την πειθαρχία του Αγίου Πνεύματος, και όσοι δεν βρίσκονται μέσα στο ρεύμα αυτό βρίσκονται υπό τη διοίκηση του Σατανά και χωρίς καθόλου από το έργο του Αγίου Πνεύματος. Οι άνθρωποι που βρίσκονται στο ρεύμα του Αγίου Πνεύματος είναι εκείνοι που δέχονται το νέο έργο του Θεού και που συνεργάζονται μέσα στο νέο έργο του Θεού. Αν αυτοί που βρίσκονται μέσα σε αυτό το ρεύμα είναι ανίκανοι να συνεργαστούν και δεν μπορούν να κάνουν πράξη την αλήθεια που απαιτεί ο Θεός κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, τότε θα πειθαρχηθούν και, στη χειρότερη περίπτωση, θα εγκαταλειφθούν από το Άγιο Πνεύμα. Όσοι αποδέχονται το καινούριο έργο του Αγίου Πνεύματος, θα ζουν μέσα στο ρεύμα του Αγίου Πνεύματος, και θα λάβουν τη φροντίδα και την προστασία του Αγίου Πνεύματος. Εκείνοι που είναι πρόθυμοι να κάνουν πράξη την αλήθεια είναι διαφωτισμένοι από το Άγιο Πνεύμα, και εκείνοι που δεν θέλουν να κάνουν πράξη την αλήθεια πειθαρχούνται από το Άγιο Πνεύμα και μπορεί ακόμη και να τιμωρηθούν. Ανεξάρτητα από το τι είδους άτομο είναι κάποιος, υπό την προϋπόθεση ότι βρίσκεται μέσα στο ρεύμα του Αγίου Πνεύματος, ο Θεός θα αναλάβει την ευθύνη για όλους εκείνους που δέχονται το νέο έργο Του για χάρη του ονόματός Του. Εκείνοι που δοξάζουν το όνομά Του και είναι πρόθυμοι να κάνουν πράξη τα λόγια Του, θα λάβουν τις ευλογίες Του. Όσοι επαναστατούν εναντίον Του και δεν κάνουν τα λόγια Του πράξη, θα λάβουν την τιμωρία Του. Οι άνθρωποι που βρίσκονται στο ρεύμα του Αγίου Πνεύματος, είναι αυτοί που αποδέχονται το νέο έργο και αφού έχουν αποδεχθεί το νέο έργο, θα πρέπει να συνεργάζονται κατάλληλα με τον Θεό και δεν θα πρέπει να ενεργούν ως αποστάτες που δεν εκτελούν το καθήκον τους. Αυτή είναι η μόνη απαίτηση του Θεού από τον άνθρωπο. Δεν συμβαίνει αυτό για τους ανθρώπους που δεν αποδέχονται το νέο έργο: Είναι έξω από το ρεύμα του Αγίου Πνεύματος και η πειθαρχία και η αποδοκιμασία του Αγίου Πνεύματος δεν ισχύουν γι’ αυτούς. Όλη την ημέρα, αυτοί οι άνθρωποι ζουν μέσα στη σάρκα, ζουν μέσα στο μυαλό τους και το μόνο που κάνουν είναι να ζουν σύμφωνα με το δόγμα που παράγεται από την ανάλυση και την έρευνα των δικών τους εγκεφάλων. Δεν είναι αυτό που απαιτεί το νέο έργο του Αγίου Πνεύματος, και ούτε είναι η συνεργασία με τον Θεό. Όσοι δεν αποδέχονται το νέο έργο του Θεού στερούνται της παρουσίας του Θεού και, επιπλέον, στερούνται των ευλογιών και της προστασίας του Θεού. Τα περισσότερα από τα λόγια και τις ενέργειές τους συμβαδίζουν με τις προηγούμενες απαιτήσεις του έργου του Αγίου Πνεύματος. Είναι δόγμα, όχι η αλήθεια. Ένα τέτοιο δόγμα και τέτοιοι κανόνες αρκούν για να αποδείξουν ότι η συνάθροιση αυτών των ανθρώπων δεν είναι τίποτα άλλο παρά θρησκεία· δεν είναι οι εκλεκτοί ή τα αντικείμενα του έργου του Θεού. Η συνάθροιση όλων αυτών μεταξύ τους μπορεί μόνο να ονομαστεί ως ένα μεγάλο συνέδριο της θρησκείας και δεν μπορεί να ονομαστεί εκκλησία. Αυτό είναι ένα αμετάβλητο γεγονός. Δεν έχουν το νέο έργο του Αγίου Πνεύματος· αυτό που κάνουν θυμίζει θρησκεία, αυτό που βιώνουν φαίνεται να είναι γεμάτο από θρησκεία· δεν έχουν την παρουσία και το έργο του Αγίου Πνεύματος και δεν είναι κατάλληλοι να λάβουν την πειθαρχία ή τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος. Αυτοί οι άνθρωποι είναι άψυχα πτώματα, τα σκουλήκια που στερούνται πνευματικότητας. Δεν έχουν καμία γνώση για την επαναστατικότητα και την αντίθεση του ανθρώπου, δεν έχουν γνώση όλου του κακού που κάνει ο άνθρωπος, πολύ λιγότερο δε, γνωρίζουν όλο το έργο του Θεού και τις σημερινές προθέσεις του Θεού. Όλοι τους είναι αδαείς και χαμηλού επιπέδου άνθρωποι, και είναι αποβράσματα ακατάλληλα να τους ονομάζουμε πιστούς! Τίποτα από όσα κάνουν δεν έχει την παραμικρή σχέση με τη διαχείριση του Θεού, κι ούτε μπορεί να επηρεάσει τα σχέδια του Θεού. Τα λόγια και οι πράξεις τους είναι υπερβολικά αηδιαστικά, πάρα πολύ αξιολύπητα και απλώς ανάξια λόγου. Οτιδήποτε γίνεται από εκείνους που δεν βρίσκονται μέσα στο ρεύμα του Αγίου Πνεύματος δεν σχετίζεται με το νέο έργο του Αγίου Πνεύματος. Εξαιτίας αυτού, ανεξάρτητα από το τι κάνουν, είναι εκτός της πειθαρχίας του Αγίου Πνεύματος και, επιπλέον, χωρίς τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος. Διότι είναι όλοι άνθρωποι που δεν έχουν αγάπη για την αλήθεια και τους οποίους αποστρέφεται και απορρίπτει το Άγιο Πνεύμα. Ονομάζονται κακοποιοί επειδή ζουν μέσα στη σάρκα και κάνουν ό,τι τους ευχαριστεί κάτω από την πινακίδα του Θεού. Ενώ ο Θεός εργάζεται, είναι εσκεμμένα εχθρικοί απέναντί Του και τρέχουν προς την αντίθετη κατεύθυνση με Αυτόν. Η αποτυχία του ανθρώπου να συνεργαστεί με τον Θεό είναι εξαιρετικά επαναστατική από μόνη της, επομένως, ιδίως εκείνοι οι άνθρωποι που σκοπίμως έρχονται σε αντίθεση με τον Θεό, δεν θα λάβουν τη δίκαιη ανταπόδοση τους;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το έργο του Θεού και οι πράξεις του ανθρώπου

«Σας λέγω δε ότι εδώ είναι κάποιος μεγαλήτερος του ιερού. Εάν όμως εγνωρίζετε τι είναι Έλεον θέλω και ουχί θυσίαν, δεν ηθέλετε καταδικάσει τους αθώους. Διότι ο Υιός του ανθρώπου είναι κύριος και του σαββάτου» (Ματθ. 12:6-8). Σε τι αναφέρεται η λέξη «ιερό» εδώ; Για να το θέσουμε απλά, αναφέρεται σε ένα μεγαλοπρεπές, ψηλό κτίριο και, κατά την Εποχή του Νόμου, το ιερό ήταν μέρος για να λατρεύουν οι ιερείς τον Θεό. Όταν ο Κύριος Ιησούς είπε «εδώ είναι κάποιος μεγαλήτερος του ιερού», σε ποιον αναφερόταν το «κάποιος»; Προφανώς, το «κάποιος» είναι ο Κύριος Ιησούς στη σάρκα, γιατί μόνο Αυτός ήταν μεγαλύτερος του ιερού. Τι έλεγαν τα λόγια αυτά στους ανθρώπους; Έλεγαν στους ανθρώπους να βγουν από το ιερό —ο Θεός είχε ήδη εγκαταλείψει το ιερό και δεν εργαζόταν πια μέσα σ’ αυτό, επομένως οι άνθρωποι έπρεπε να αναζητήσουν τ’ αχνάρια του Θεού έξω από το ιερό και να ακολουθήσουν τα βήματά Του στο νέο Του έργο. Όταν ο Κύριος Ιησούς το είπε αυτό, υπήρχε μια λογική βάση πίσω από τα λόγια Του, η οποία ήταν ότι υπό τον νόμο, οι άνθρωποι είχαν καταλήξει να βλέπουν το ιερό σαν κάτι μεγαλύτερο από τον Θεό τον ίδιο. Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι λάτρευαν το ιερό αντί να λατρεύουν τον Θεό, έτσι, ο Κύριος Ιησούς τους προειδοποίησε να μη λατρεύουν είδωλα, αλλά αντιθέτως να λατρεύουν τον Θεό, διότι είναι υπέρτατος. Έτσι, είπε: «Έλεον θέλω και ουχί θυσίαν». Είναι εμφανές πως, στα μάτια του Κυρίου Ιησού, οι περισσότεροι άνθρωποι που ζούσαν υπό τον νόμο δεν λάτρευαν πια τον Ιεχωβά, αλλά εκτελούσαν απλώς τη διαδικασία της θυσίας τυπικά, και ο Κύριος Ιησούς προσδιόρισε πως η διαδικασία αυτή συνιστούσε ειδωλολατρία. Οι ειδωλολάτρες αυτοί, έβλεπαν το ιερό σαν κάτι μεγαλύτερο και ανώτερο από τον Θεό. Στις καρδιές τους υπήρχε μόνο το ιερό, όχι ο Θεός, επομένως, αν επρόκειτο να χάσουν το ιερό, τότε θα έχαναν τον τόπο της κατοίκησής τους. Χωρίς το ιερό, δεν είχαν πού να λατρεύουν και δεν μπορούσαν να προσφέρουν τις θυσίες τους. Ο υποτιθέμενος «τόπος κατοίκησής» τους είναι ο τόπος όπου χρησιμοποιούσαν την ψεύτικη πρόφαση ότι λατρεύουν τον Ιεχωβά Θεό προκειμένου να παραμένουν στο ιερό και να εκτελέσουν τις δικές τους υποθέσεις. Η υποτιθέμενη «προσφορά θυσιών» ήταν απλώς η εκτέλεση των προσωπικών τους επαίσχυντων δοσοληψιών υπό το πρόσχημα της τέλεσης της υπηρεσίας τους στο ιερό. Αυτός ήταν ο λόγος που οι άνθρωποι της εποχής έβλεπαν το ιερό σαν κάτι μεγαλύτερο από τον Θεό. Ο Κύριος Ιησούς είπε αυτά τα λόγια ως προειδοποίηση προς τους ανθρώπους, επειδή χρησιμοποιούσαν το ιερό σαν βιτρίνα και τις θυσίες σαν κάλυψη για να εξαπατούν τους ανθρώπους και τον Θεό. Αν εφαρμόσετε τα λόγια αυτά στο παρόν, παραμένουν εξίσου έγκυρα και εξίσου σχετικά. Παρόλο που οι άνθρωποι σήμερα έχουν βιώσει διαφορετικό έργο του Θεού από αυτό που βίωσαν οι άνθρωποι στην Εποχή του Νόμου, η φύση-ουσία τους είναι η ίδια.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Το έργο του Θεού, η διάθεση του Θεού και ο ίδιος ο Θεός Γ΄

Εάν κάποιος που πιστεύει στον Θεό εμμένει στην αλήθεια σαν να ήταν ένα σύνολο κανονισμών, τότε δεν είναι πιθανό η πίστη του να μετατραπεί σε ενασχόληση με θρησκευτικές τελετουργίες; (Είναι.) Το να τηρεί κανείς θρησκευτικές τελετουργίες δεν έχει στην πραγματικότητα καμία διαφορά από τον χριστιανισμό· απλώς, όσοι το κάνουν αυτό είναι πιο προχωρημένοι και έχουν αναπτυχθεί περισσότερο όσον αφορά τη διδασκαλία και τη θεωρία, και είναι λίγο πιο εξελιγμένοι και πιο προχωρημένοι στην πίστη τους. Αυτό είναι όλο. Αν η πίστη στον Θεό μετατραπεί σε θρησκευτική πίστη, σε μελέτη της θεολογίας, σε ένα σύνολο κανονισμών ή τελετουργιών, τότε δεν έχει μετατραπεί σε χριστιανισμό; Οι νέες και οι παλιές διδασκαλίες διαφέρουν μεταξύ τους, αλλά αν εσύ καταλαβαίνεις την αλήθεια μόνο ως δόγμα, και δεν ξέρεις πώς να κάνεις πράξη την αλήθεια, πόσο μάλλον πώς να βιώσεις το έργο του Θεού, και αν, δεν κατανοείς πραγματικά την αλήθεια, δεν έχεις αποκτήσει την αλήθεια ούτε έχεις εισέλθει στην αλήθεια-πραγματικότητα όσα χρόνια κι αν πιστεύεις στον Θεό, όσες δυσχέρειες κι αν υποστείς, όσες καλές συμπεριφορές κι αν έχεις, τότε δεν πιστεύεις με τον ίδιο τρόπο όπως στον χριστιανισμό; Αυτή δεν είναι η ουσία του χριστιανισμού; (Ναι.) Οπότε, ποιες απόψεις ή καταστάσεις έχετε εσείς στις πράξεις σας ή στην εκτέλεση του καθήκοντός σας οι οποίες είναι παρόμοιες ή ίδιες με αυτές των ανθρώπων του χριστιανισμού; (Τηρούμε κανονισμούς και εξοπλιζόμαστε με λόγια και δόγματα.) Τηρείτε κανονισμούς, κηρύττετε λόγια και δόγματα, θεωρείτε την αλήθεια λόγια και δόγματα. Τι άλλο; (Επικεντρωνόμαστε στο να κάνουμε έργο, όχι στη ζωή-είσοδο.) Επικεντρώνεστε μόνο στο να καταβάλλετε προσπάθεια, όχι στο να κερδίσετε τη ζωή ή να εισέλθετε στην αλήθεια-πραγματικότητα. Τι άλλο; (Επικεντρωνόμαστε στο να παρουσιάσουμε πνευματικότητα και καλή συμπεριφορά.) Ωραία, είπατε αρκετά, οπότε θα τα συνοψίσω: Το να επιδιώκεις να παρουσιάσεις καλή συμπεριφορά και να προσπαθείς σκληρά να φορέσεις το προσωπείο της πνευματικότητας, και να κάνεις πράγματα που οι άνθρωποι θεωρούν σωστά σύμφωνα με τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους, πράγματα που έχουν την τάση να επιδοκιμάζουν, όλα αυτά δείχνουν ότι επιδιώκεις την ψευδή πνευματικότητα. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι υποκριτής που κηρύττει μέσα σε παραλήρημα λόγια και δόγματα, που καθοδηγεί τους άλλους να κάνουν καλές πράξεις και να είναι καλοί άνθρωποι, που παριστάνει τον πνευματικό. Ωστόσο, στις αλληλεπιδράσεις του με τους άλλους, στο πώς χειρίζεται τα ζητήματα και στην εκτέλεση του καθήκοντός του, δεν αναζητά ποτέ την αλήθεια, παρά ζει με σατανικές διαθέσεις. Ό,τι κι αν του συμβεί, πορεύεται όπως θέλει αυτός και παραμερίζει τον Θεό. Ποτέ δεν ενεργεί σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές· απλώς τηρεί κανονισμούς. Δεν καταλαβαίνει καθόλου την αλήθεια ούτε τις προθέσεις του Θεού, ούτε τα πρότυπα των απαιτήσεών Του για τον άνθρωπο, ούτε τι θα πετύχει ο Θεός με τη σωτηρία του ανθρώπου. Δεν εξετάζει ποτέ σοβαρά αυτές τις λεπτομέρειες της αλήθειας ούτε ρωτά γι’ αυτές. Το μόνο που αποκαλύπτουν αυτά τα ρητά και οι συμπεριφορές του ανθρώπου είναι η υποκρισία. Αν κάποιος κοιτάξει τις αληθινές καταστάσεις που έχουν μέσα τους αυτοί οι άνθρωποι μαζί με την εξωτερική τους συμπεριφορά, μπορεί να είναι βέβαιος ότι δεν κατέχουν καμία αλήθεια-πραγματικότητα, ότι ουσιαστικά είναι υποκριτές Φαρισαίοι, ότι είναι δύσπιστοι. Αν κάποιος πιστεύει στον Θεό χωρίς να επιδιώκει την αλήθεια, τότε είναι αληθινή η πίστη του; (Όχι.) Μπορεί κάποιος που πιστεύει στον Θεό, όσα χρόνια κι αν πιστεύει, αλλά δεν αποδέχεται καθόλου την αλήθεια, να αναπτύξει φόβο Θεού και να αποφεύγει το κακό; (Όχι.) Δεν μπορεί να φτάσει σ’ αυτό το σημείο. Ποια, λοιπόν, είναι η φύση της συμπεριφοράς αυτών των ανθρώπων; Σε τι μονοπάτι θα βαδίσουν; (Στο μονοπάτι των Φαρισαίων.) Με τι εξοπλίζονται καθημερινά; Δεν εξοπλίζονται με λόγια και δόγματα; Όλη μέρα εξοπλίζονται, ενδύονται με λόγια και δόγματα για να μοιάσουν περισσότερο στους Φαρισαίους, να γίνουν περισσότερο πνευματικοί, να μοιάσουν περισσότερο στους ανθρώπους που υπηρετούν τον Θεό· τι ακριβώς φύση έχουν όλες αυτές οι πράξεις; Αποτελούν λατρεία του Θεού; Αποτελούν αληθινή πίστη σ’ Αυτόν; (Όχι.) Τι κάνουν, λοιπόν; Εξαπατούν τον Θεό· απλώς περνάνε βήμα-βήμα από μια διαδικασία. Κουνάνε το λάβαρο της πίστης και εκτελούν θρησκευτικές τελετές, προσπαθώντας να εξαπατήσουν τον Θεό για να πετύχουν τον στόχο τους να κερδίσουν ευλογίες. Αυτοί οι άνθρωποι δεν λατρεύουν καθόλου τον Θεό. Στο τέλος, μια τέτοια ομάδα ανθρώπων θα καταλήξει ακριβώς όπως σαν κι εκείνους που βρίσκονται μέσα στις εκκλησίες, οι οποίοι υποτίθεται ότι υπηρετούν τον Θεό, υποτίθεται ότι πιστεύουν στον Θεό και Τον ακολουθούν.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μόνο με φόβο Θεού μπορεί κανείς να βαδίσει στο μονοπάτι της σωτηρίας

Αυτοί οι Ιουδαίοι Φαρισαίοι, αρχιερείς και γραμματείς της Εποχής του Νόμου πίστευαν θεωρητικά στον Θεό, αλλά γύρισαν την πλάτη τους στην οδό Του· μάλιστα, σταύρωσαν τον ενσαρκωμένο Θεό. Θα μπορούσε, άρα, η πίστη τους να κερδίσει την έγκριση του Θεού; (Όχι.) Ο Θεός τούς είχε ήδη χαρακτηρίσει ως ανθρώπους της ιουδαϊκής πίστης, ως μέλη θρησκευτικής ομάδας. Με τον ίδιο τρόπο βλέπει και εκείνους που πιστεύουν σήμερα στον Ιησού ως μέλη μιας θρησκευτικής ομάδας, εφόσον ο Θεός δεν τους αναγνωρίζει ως μέλη της εκκλησίας Του ούτε ως πιστούς Του. Γιατί να καταδικάσει έτσι ο Θεός τον θρησκευτικό κόσμο; Επειδή όλα τα μέλη των θρησκευτικών ομάδων, κυρίως οι υψηλόβαθμοι επικεφαλής των διάφορων δογμάτων, δεν έχουν θεοφοβούμενη καρδιά ούτε ακολουθούν το θέλημα του Θεού. Είναι όλοι τους δύσπιστοι. Δεν πιστεύουν στην ενσάρκωση, πόσο μάλλον αποδέχονται την αλήθεια. Ποτέ δεν αναζητούν, δεν ρωτάνε, δεν εξετάζουν και δεν αποδέχονται το έργο του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες ή τις αλήθειες που Αυτός εκφράζει· αντίθετα, κατευθείαν καταδικάζουν και βλασφημούν το έργο της ενσάρκωσης του Θεού τις έσχατες ημέρες. Απ’ αυτό φαίνεται ξεκάθαρα ότι μπορεί να πιστεύουν κατ’ όνομα στον Θεό, αλλά Εκείνος δεν τους αναγνωρίζει ως πιστούς Του· λέει ότι είναι κακοποιοί, ότι τίποτα απ’ αυτά που κάνουν δεν έχει την παραμικρή σχέση με το έργο Του για τη σωτηρία, ότι είναι άπιστοι που βρίσκονται έξω από τα λόγια Του. Αν πιστεύετε στον Θεό όπως πιστεύετε τώρα, δεν θα έρθει η μέρα που κι εσείς θα υποβαθμιστείτε σε υποστηρικτές της θρησκείας; Η πίστη στον Θεό στο πλαίσιο της θρησκείας δεν μπορεί να φέρει τη σωτηρία. Ποιος είναι ο λόγος γι’ αυτό; Αν δεν μπορείτε να εξηγήσετε τον λόγο, αυτό δείχνει ότι δεν καταλαβαίνετε στο ελάχιστο ούτε την αλήθεια ούτε τις προθέσεις του Θεού. Το πιο τραγικό που μπορεί να συμβεί στην πίστη στον Θεό είναι Εκείνος να την υποβαθμίσει σε θρησκεία και να την αποκλείσει. Αυτό είναι κάτι αδιανόητο για τον άνθρωπο, και όσοι δεν καταλαβαίνουν την αλήθεια δεν μπορούν ποτέ να αντιληφθούν ξεκάθαρα αυτό το θέμα. Πείτε Μου, όταν μια εκκλησία στα μάτια του Θεού έχει μετατραπεί σιγά σιγά σε θρησκεία και έχει γίνει δόγμα μέσα στα τόσα χρόνια που πέρασαν από την ίδρυσή της, τότε οι άνθρωποι που βρίσκονται σ’ αυτήν είναι, άραγε, αντικείμενα της σωτηρίας του Θεού; Είναι μέλη της οικογένειάς Του; (Όχι.) Δεν είναι. Σε ποιον δρόμο βαδίζουν αυτοί οι άνθρωποι που πιστεύουν μεν θεωρητικά στον αληθινό Θεό, αλλά Εκείνος τους θεωρεί θρησκευόμενους; Ο δρόμος στον οποίο βαδίζουν είναι ένας δρόμος στον οποίο κουβαλάνε το λάβαρο της πίστης στον Θεό, αλλά ποτέ δεν ακολουθούν την οδό Του· είναι ένας δρόμος στον οποίο πιστεύουν σ’ Αυτόν, αλλά δεν Τον λατρεύουν, και μάλιστα Τον απαρνούνται· είναι ένας δρόμος στον οποίο ισχυρίζονται ότι πιστεύουν στον Θεό, αλλά Του αντιστέκονται, πιστεύουν δήθεν στο όνομά Του, στον αληθινό Θεό, αλλά λατρεύουν τον Σατανά, τους διαβόλους, και ασχολούνται με ανθρώπινες δραστηριότητες, εγκαθιδρύοντας ένα ανεξάρτητο, ανθρώπινο βασίλειο. Σ’ αυτόν τον δρόμο βαδίζουν. Αν κοιτάξει κανείς τον δρόμο στον οποίο βαδίζουν, είναι προφανές ότι πρόκειται για μια ομάδα δύσπιστων, μια συμμορία αντίχριστων, μια ομάδα σατανάδων και διαβόλων που έχουν βάλει ξεκάθαρα σκοπό να αντισταθούν στον Θεό και να διαταράξουν το έργο Του. Αυτή είναι η ουσία του θρησκευτικού κόσμου. Μια ομάδα τέτοιων ανθρώπων έχει, άραγε, καμία σχέση με το σχέδιο διαχείρισης του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου; (Όχι.) Από τη στιγμή που ο Θεός ορίζει τον τρόπο που πιστεύουν οι πιστοί σ’ Αυτόν, όσοι κι αν είναι, ως δόγμα ή ομάδα, τότε ορίζει κι αυτούς ως άτομα που δεν μπορούν να σωθούν. Γιατί το λέω αυτό; Μια ομάδα που δεν έχει το έργο ή την καθοδήγηση του Θεού, η οποία δεν υποτάσσεται σ’ Αυτόν ούτε Τον λατρεύει καθόλου, μπορεί να πιστεύει σ’ Αυτόν θεωρητικά, αλλά ακολουθεί και υπακούει τους ιερείς και τους πρεσβυτέρους της θρησκείας, οι οποίοι είναι στην ουσία τους σατανάδες και υποκριτές. Άρα, αυτοί οι άνθρωποι ακολουθούν και υπακούν τους σατανάδες και τους διαβόλους. Μέσα τους, κάνουν πράξη την πίστη στον Θεό, αλλά στην πραγματικότητα τους χειραγωγεί ο άνθρωπος, υπόκεινται στις ανθρώπινες ενορχηστρώσεις και στην ανθρώπινη κυριαρχία. Έτσι, ουσιαστικά, αυτοί τους οποίους ακολουθούν και υπακούν είναι ο Σατανάς και οι διάβολοι, οι δυνάμεις του κακού που αντιστέκονται στον Θεό και οι εχθροί του Θεού. Θα έσωζε ο Θεός μια τέτοια συμμορία ανθρώπων; (Όχι.) Γιατί όχι; Είναι μήπως τέτοιοι άνθρωποι ικανοί να μετανοήσουν; Όχι, δεν πρόκειται να μετανοήσουν. Ασχολούνται με ανθρώπινες δραστηριότητες και ανθρώπινες επιχειρήσεις υπό το λάβαρο της πίστης στον Θεό, και αντιβαίνουν στο σχέδιο διαχείρισης του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου. Η τελική έκβαση είναι ότι ο Θεός τούς αποστρέφεται και τους απορρίπτει. Είναι αδύνατον να σώσει ο Θεός αυτούς τους ανθρώπους· είναι ανίκανοι να μετανοήσουν, και επειδή τους έχει παρασύρει ο Σατανάς, ο Θεός τούς παραδίδει σ’ αυτόν. Το αν ο Θεός εγκρίνει την πίστη κάποιου σ’ Αυτόν εξαρτάται μήπως από το πόσα χρόνια διαρκεί αυτή; Εξαρτάται από το τι τελετουργίες ή τι κανονισμούς τηρεί κανείς; Εξετάζει ο Θεός τις ανθρώπινες πρακτικές; Μήπως κοιτάζει τους αριθμούς τους; (Όχι.) Τι εξετάζει, λοιπόν; Όταν ο Θεός έχει επιλέξει μια ομάδα ανθρώπων, με ποιο κριτήριο αξιολογεί αν μπορούν να σωθούν, αν θα τους σώσει; Αυτό βασίζεται στο αν μπορούν να αποδεχτούν την αλήθεια· βασίζεται στην οδό όπου βαδίζουν. Μπορεί ο Θεός την Εποχή της Χάριτος να μην είχε πει στον άνθρωπο τόσες αλήθειες όσες λέει τώρα, και μάλιστα δεν ήταν τόσο συγκεκριμένες, αλλά και τότε μπορούσε να οδηγήσει τον άνθρωπο στην τελείωση, και υπήρχαν και τότε άνθρωποι που μπορούσαν να σωθούν. Έτσι, αν οι άνθρωποι της σημερινής εποχής, που έχουν ακούσει τόσες αλήθειες και καταλαβαίνουν τις προθέσεις του Θεού, δεν μπορέσουν να ακολουθήσουν την οδό Του ή να ξεκινήσουν να βαδίζουν στο μονοπάτι της σωτηρίας, τότε ποια θα είναι τελικά η έκβασή τους; Η τελική τους έκβαση θα είναι η ίδια μ’ εκείνη των πιστών στον χριστιανισμό και τον ιουδαϊσμό· σαν κι εκείνους, δεν θα μπορέσουν να σωθούν. Αυτή είναι η δίκαιη διάθεση του Θεού. Δεν έχει σημασία πόσα κηρύγματα έχεις ακούσει ή πόσες αλήθειες έχεις κατανοήσει. Αν συνεχίζεις να ακολουθείς τον άνθρωπο, αν συνεχίζεις να ακολουθείς τον Σατανά, και στο τέλος δεν μπορείς να ακολουθήσεις την οδό του Θεού ούτε να έχεις τον φόβο Του και να αποφεύγεις το κακό, τότε άνθρωποι σαν κι αυτούς τους αποστρέφεται και τους απορρίπτει ο Θεός. Οι άνθρωποι που ανήκουν στη θρησκεία ίσως μπορούν να κηρύξουν πολλές βιβλικές γνώσεις, και ίσως να καταλαβαίνουν κάποιο πνευματικό δόγμα, αλλά δεν μπορούν να υποταχθούν στο έργο του Θεού ούτε να κάνουν πράξη και να βιώσουν τα λόγια Του, ούτε να Τον λατρέψουν αληθινά, ούτε να έχουν φόβο Θεού και να αποφύγουν το κακό. Είναι όλοι τους υποκριτές, δεν είναι άνθρωποι που υποτάσσονται πραγματικά στον Θεό. Στα μάτια του Θεού, τέτοιοι άνθρωποι λογίζονται ότι ανήκουν σε ένα δόγμα, σε μια ανθρώπινη ομάδα, σε μια ανθρώπινη συμμορία, λογίζονται ως κατάλυμα του Σατανά. Όλοι μαζί, είναι η συμμορία του Σατανά, το βασίλειο των αντίχριστων, και ο Θεός τούς αποστρέφεται και τους απορρίπτει ολοκληρωτικά.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μόνο με φόβο Θεού μπορεί κανείς να βαδίσει στο μονοπάτι της σωτηρίας