ΙΑ) Κλασικά λόγια σχετικά με την είσοδο στην πραγματικότητα της αλήθειας

70. Οποιοσδήποτε μπορεί να χρησιμοποιήσει τα λόγια του και τις πράξεις του για να δείξει το αληθινό του πρόσωπο. Αυτό το αληθινό πρόσωπο είναι βεβαίως η φύση του. Αν είσαι κάποιος που μιλά με τρόπο που το πάει γύρω-γύρω, τότε έχεις μια διεστραμμένη φύση. Αν η φύση σου είναι πανούργα τότε ο τρόπος που συμπεριφέρεσαι είναι γλοιώδης και ύπουλος και εύκολα ξεγελάς τους ανθρώπους. Αν η φύση σου είναι πολύ μοχθηρή, τα λόγια σου μπορεί να είναι ευχάριστα στο άκουσμα, αλλά οι πράξεις σου δεν μπορούν να κρύψουν τον μοχθηρό σου χαρακτήρα. Αν η φύση σου είναι πολύ τεμπέλικη, τότε ό,τι λες έχει σκοπό να αποφύγει τη μομφή και την ευθύνη για την επιπολαιότητά σου και την τεμπελιά σου κι οι πράξεις σου θα είναι αργές και επιπόλαιες, και κρύβουν καλά την αλήθεια. Αν η φύση σου είναι πολύ ενθουσιώδης, τότε τα λόγια σου θα είναι λογικά και οι πράξεις σου θα συνάδουν πολύ με την αλήθεια. Αν η φύση σου είναι πολύ πιστή, τότε τα λόγια σου πρέπει να είναι ειλικρινή και να πατάς στα πόδια σου, χωρίς να υπάρχει λόγος να μη σε εμπιστεύεται ο κύριός σου. Αν η φύση σου είναι πολύ λάγνα ή άπληστη για χρήματα, τότε η καρδιά σου θα είναι συχνά γεμάτη από αυτά τα πράγματα και άθελά σου θα κάνεις αλλιώτικα και ανήθικα πράγματα, που δύσκολα θα τα ξεχάσουν οι άνθρωποι και επιπλέον θα τα σιχαθούν.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα: η προδοσία (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

71. Προκειμένου οι άνθρωποι να κατανοήσουν τον εαυτό τους, πρέπει να κατανοήσουν την πραγματική τους κατάσταση. Η σημαντικότερη πτυχή για την κατανόηση της δικής του κατάστασης είναι να αποκτήσει κανείς αντίληψη των σκέψεων και των ιδεών του. Σε κάθε χρονική περίοδο, οι σκέψεις των ανθρώπων βρίσκονταν υπό τον έλεγχο ενός σημαντικού πράγματος. Αν μπορείς να αποκτήσεις έλεγχο επί των σκέψεών σου, μπορείς να αποκτήσεις έλεγχο επί των πραγμάτων που κρύβονται πίσω τους. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να ελέγξουν τις σκέψεις και τις ιδέες τους, αλλά πρέπει να γνωρίζουν από πού προέρχονται αυτές οι σκέψεις και οι ιδέες, ποια είναι τα κίνητρα πίσω από αυτές, πώς δημιουργούνται αυτές οι σκέψεις και ιδέες, τι τις ελέγχει και ποια είναι η φύση τους. Αφού μεταμορφωθεί η διάθεσή σου, οι σκέψεις και οι ιδέες σου, οι επιθυμίες που επιζητεί η καρδιά σου και οι απόψεις σου σχετικά με τα πράγματα που επιδιώκεις —τα οποία έχουν δημιουργηθεί από τα κομμάτια σου που έχουν μεταμορφωθεί— θα είναι διαφορετικές. Αυτές οι σκέψεις και οι ιδέες που προέρχονται από τα κομμάτια σου που δεν έχουν αλλάξει, τα πράγματα που δεν κατανοείς ξεκάθαρα και τα πράγματα που δεν έχεις αντικαταστήσει με τις εμπειρίες της αλήθειας είναι ακάθαρτα, μιαρά και άσχημα. Οι σημερινοί άνθρωποι που έχουν βιώσει το έργο του Θεού επί σειρά ετών αντιλαμβάνονται και συνειδητοποιούν εν μέρει αυτά τα ζητήματα. Όσοι έχουν βιώσει το έργο του Θεού για μικρό χρονικό διάστημα δεν κατανοούν ακόμα αυτά τα ζητήματα· εξακολουθούν να είναι σε σύγχυση. Δεν γνωρίζουν πού είναι η αχίλλειος πτέρνα τους ή σε ποιους τομείς είναι πιθανή η πτώση τους. Δεν γνωρίζετε, επί του παρόντος, τι είδους άνθρωποι είστε και, μολονότι οι άλλοι μπορούν να δουν σε κάποιον βαθμό το ποιόν σας, εσείς δεν μπορείτε να το συνειδητοποιήσετε. Δεν μπορείτε να διακρίνετε ξεκάθαρα τις συνηθισμένες σκέψεις ή προθέσεις σας και δεν κατανοείτε με σαφήνεια ποια είναι η ουσία αυτών των ζητημάτων. Όσο πιο βαθιά κατανοείς μια πτυχή, τόσο περισσότερο θα μεταμορφώνεσαι σε αυτήν την πτυχή· ως εκ τούτου, τα πράγματα που κάνεις θα συνάδουν με την αλήθεια, θα είσαι σε θέση να πληροίς τις απαιτήσεις του Θεού και θα πλησιάσεις το θέλημα του Θεού. Μόνο επιζητώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορείς να επιτύχεις αποτελέσματα.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Οι άνθρωποι που έχουν μονίμως απαιτήσεις από τον Θεό είναι οι λιγότερο λογικοί» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

72. Πώς κατανοείς την ανθρώπινη φύση; Η κατανόηση της φύσης σου στην πραγματικότητα σημαίνει ανάλυση του βάθους της ψυχής σου· περιλαμβάνει αυτό που υπάρχει στη ζωή σου. Είναι η λογική του Σατανά και οι πολλές οπτικές του Σατανά σύμφωνα με τις οποίες ζούσες ανέκαθεν· δηλαδή, η ζωή του Σατανά είναι αυτή σύμφωνα με την οποία ζεις. Μόνο ξεθάβοντας τα σημεία βαθιά μες στην ψυχή σου μπορείς να κατανοήσεις τη φύση σου. Πώς μπορούν να ξεθαφτούν αυτά τα πράγματα; Πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να τα ξεθάψουν και να τα αναλύσουν με απλές ενέργειες· επιπλέον, μπορεί να χρειαστούν τρία ή πέντε χρόνια έως ότου μπορέσεις να αποκτήσεις έστω και λίγη συνειδητοποίηση και κατανόηση πάνω σ’ αυτά. Τώρα, προκειμένου να γνωρίσεις τη φύση σου, πρέπει να κατορθώσεις κάποια πράγματα. Πρώτον, πρέπει να έχεις σαφή κατανόηση του τι σου αρέσει. Αυτό δεν αναφέρεται σε αυτά που σου αρέσει να τρως ή να φοράς· αντίθετα, αναφέρεται στα πράγματα που απολαμβάνεις, που φθονείς, που λατρεύεις, που αναζητάς και στα οποία δίνεις προσοχή μες στην καρδιά σου. Το ξεκαθαρίσατε αυτό; Γνωρίζεις τι είδους πράγματα περιλαμβάνονται σ’ αυτά που σου αρέσουν; Είναι αυτά που συνήθως προσέχεις, αυτά που προσκυνάς, τα είδη των ανθρώπων με τα οποία χαίρεσαι να έρχεσαι σε επαφή, το είδος των πραγμάτων που σου αρέσει να κάνεις, και τα είδη των ανθρώπων που έχεις στην καρδιά σου ως είδωλα. Για παράδειγμα, στους περισσότερους ανθρώπους αρέσουν οι άνθρωποι με μεγάλη υπόληψη, οι άνθρωποι που είναι εκλεπτυσμένοι στον λόγο και τη διαγωγή τους ή τους αρέσουν εκείνοι που χρησιμοποιούν εύγλωττη κολακεία ή εκείνοι που προσποιούνται. Τα παραπάνω αφορούν τους ανθρώπους με τους οποίους τους αρέσει να έρχονται σε επαφή. Όσον αφορά τα πράγματα που απολαμβάνουν οι άνθρωποι, αυτά περιλαμβάνουν το να είναι πρόθυμοι να κάνουν ορισμένα πράγματα που είναι εύκολα, το να απολαμβάνουν να κάνουν πράγματα που οι άλλοι θεωρούν καλά και που θα έκαναν τους ανθρώπους να τους εγκωμιάζουν και να τους κάνουν φιλοφρονήσεις. Στη φύση των ανθρώπων υπάρχει ένα γενικό χαρακτηριστικό των πραγμάτων που τους αρέσουν. Δηλαδή, τους αρέσουν πράγματα και άνθρωποι τα οποία οι άλλοι φθονούν λόγω της εξωτερικής εμφάνισης, τους αρέσουν πράγματα και άνθρωποι που φαίνονται όμορφα και πολυτελή και τους αρέσουν πράγματα και άνθρωποι που κάνουν τους άλλους να τους λατρεύουν λόγω της εμφάνισης. Τα πράγματα που αρέσουν στους ανθρώπους είναι σπουδαία, εκθαμβωτικά, πανέμορφα και μεγαλοπρεπή. Όλοι οι άνθρωποι λατρεύουν αυτά τα πράγματα. Μπορεί να δει κανείς πως οι άνθρωποι δεν έχουν κατέχουν καθόλου αλήθεια ούτε και έχουν την ομοιότητα αληθινών ανθρώπινων όντων. Δεν υπάρχει ο παραμικρός βαθμός αξίας στη λατρεία αυτών των πραγμάτων, κι όμως εξακολουθούν να αρέσουν στους ανθρώπους. […] αυτά που σου αρέσουν, αυτά στα οποία επικεντρώνεσαι, αυτά που λατρεύεις, αυτά που φθονείς κι αυτά που σκέφτεσαι στην καρδιά σου κάθε μέρα είναι όλα αντιπροσωπευτικά της φύσης σου. Αρκούν για να αποδειχθεί πως στη φύση σου αρέσει η αδικία και σε σοβαρές περιπτώσεις η φύση σου είναι κακή και αθεράπευτη. Πρέπει να αναλύσεις τη φύση σου κατ’ αυτόν τον τρόπο· δηλαδή, να εξετάσεις τι σου αρέσει και τι εγκαταλείπεις στη ζωή σου. Ίσως να είσαι προσωρινά καλός απέναντι σε κάποιον, μα αυτό δεν αποδεικνύει πως τον συμπαθείς. Αυτό που πραγματικά σου αρέσει είναι ακριβώς αυτό που είναι στη φύση σου· ακόμη κι αν τα κόκαλά σου είχαν σπάσει, και πάλι θα το απολάμβανες και δεν θα μπορούσες ποτέ να το εγκαταλείψεις. Αυτό δεν είναι εύκολο να αλλάξει.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Τι πρέπει να γνωρίζει κανείς για την αλλαγή της διάθεσής του» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

73. Τι σημαίνει να γνωρίζει κάποιος τη φύση του; Πώς μπορεί να καταστεί γνωστή; Μέσα από ποιες πλευρές μπορεί να καταστεί γνωστή; Επιπλέον, πώς ακριβώς πρέπει να εξεταστεί η φύση κάποιου μέσα από τα πράγματα που έχει αποκαλύψει; Πρώτα απ’ όλα, μπορείς να δεις τη φύση ενός ατόμου μέσα από τα ενδιαφέροντά του. Πώς; Για παράδειγμα, σε μερικούς αρέσει ιδιαίτερα ο χορός, σε ορισμένους αρέσουν ιδιαίτερα οι τραγουδιστές ή οι κινηματογραφικοί αστέρες, και κάποιοι ειδωλοποιούν ιδιαιτέρως ορισμένους διάσημους. Από την εξέταση των παραπάνω ενδιαφερόντων, ποια είναι η φύση των ανθρώπων αυτών; Θα δώσω άλλο ένα απλό παράδειγμα: Μερικοί μπορεί πραγματικά να έχουν ως είδωλό τους κάποιον τραγουδιστή, ακόμη και σε σημείο να έχουν εμμονή με την κάθε κίνηση, το κάθε χαμόγελο και την κάθε λέξη του τραγουδιστή. Εστιάζουν στον τραγουδιστή, και φωτογραφίζουν μάλιστα ό,τι φορά ο τραγουδιστής και το μιμούνται. Τι δείχνει το συγκεκριμένο επίπεδο ειδωλοποίησης για τη φύση κάποιου; Δείχνει ότι ένας τέτοιος άνθρωπος έχει μόνο αυτά τα πράγματα στην καρδιά του, και όχι τον Θεό. Όλα τα πράγματα που σκέφτεται, αγαπά και αναζητά αυτός ο άνθρωπος αποκαλύπτονται εξ ολοκλήρου από τον Σατανά· καταλαμβάνουν την καρδιά του ατόμου αυτού, η οποία παραδίνεται σε αυτά τα πράγματα. Ποιο είναι το πρόβλημα εδώ; Αν κάτι αγαπιέται ακραία, τότε μπορεί να καταστεί όλη η ζωή κάποιου και να καταλάβει την καρδιά του, αποδεικνύοντας πλήρως ότι το άτομο είναι λάτρης ειδώλων που δεν επιθυμεί τον Θεό, μα, αντιθέτως, αγαπά τον διάβολο. Συνεπώς, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η φύση ενός τέτοιου ατόμου αγαπά και λατρεύει τον διάβολο, δεν αγαπά την αλήθεια και δεν επιθυμεί τον Θεό. Είναι αυτός ο τρόπος εξέτασης της φύσης κάποιου απόλυτα σωστός; Είναι απόλυτα σωστός. Έτσι γίνεται η ανάλυση της φύσης ενός ατόμου.Για παράδειγμα, μερικοί άνθρωποι εξιδανικεύουν ιδιαιτέρως τον Παύλο. Τους αρέσει να βγαίνουν έξω και να δίνουν ομιλίες και να κάνουν έργο· τους αρέσει να συναντώνται και να μιλούν· τους αρέσει να τους ακούν οι άνθρωποι, να τους λατρεύουν και να τους περιβάλλουν. Τους αρέσει να έχουν κύρος στο μυαλό των άλλων και το εκτιμούν όταν οι άλλοι τιμούν την εικόνα τους. Ας αναλύσουμε τη φύση τους μέσα από αυτές τις συμπεριφορές: Τι είδους φύση κατέχουν οι άνθρωποι που έχουν τέτοιες συμπεριφορές; Αν πράγματι συμπεριφέρονται έτσι, τότε αρκεί να δείξει ότι είναι αλαζόνες και επηρμένοι. Δεν λατρεύουν καθόλου τον Θεό· επιδιώκουν υψηλότερη θέση και επιθυμούν να έχουν εξουσία πάνω στους άλλους, να τους καταλαμβάνουν και να έχουν κύρος στο μυαλό τους. Πρόκειται για κλασική εικόνα του Σατανά. Οι πτυχές της φύσης τους που ξεχωρίζουν είναι η αλαζονεία και η έπαρση, μια απροθυμία να λατρεύουν τον Θεό και μια επιθυμία να λατρεύονται από τους άλλους. Τέτοιες συμπεριφορές μπορούν να σας προσφέρουν μια πολύ ξεκάθαρη εικόνα της φύσης τους.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Πώς να γνωρίσουμε τη φύση του ανθρώπου» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

74. Όταν πρόκειται για τη γνώση της φύσης των ανθρώπων, το πιο σημαντικό είναι η εκμάθησή της μέσα από την οπτική της άποψής τους για τον κόσμο και των απόψεών τους για τη ζωή και τις αξίες. Όλοι όσοι ανήκουν στον διάβολο, ζουν για τον εαυτό τους. Οι απόψεις τους για τη ζωή και τα αποφθέγματά τους προέρχονται κυρίως από ρητά του Σατανά, όπως «Ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Τα λόγια που εκφέρονται από αυτούς τους αρχιδιαβόλους, τους σπουδαίους ανθρώπους και φιλόσοφους της γης έχουν γίνει η ζωή τους. Πιο συγκεκριμένα, τα περισσότερα από τα λόγια του Κομφούκιου, τον οποίο ο κινεζικός λαός εκθειάζει ως «σοφό», έχουν γίνει η ζωή των ανθρώπων. Υπάρχουν επίσης τα περίφημα γνωμικά του Βουδισμού και του Ταοϊσμού και τα κλασικά ρητά διάφορων διασήμων, τα οποία αναφέρονται συχνά· όλα τούτα αποτελούν σκιαγραφήσεις της φιλοσοφίας και της φύσης του Σατανά. Αποτελούν, επίσης, τις καλύτερες απεικονίσεις και επεξηγήσεις της φύσης του Σατανά. Όλα αυτά τα δηλητήρια, που έχουν ενσταλαχθεί στην ανθρώπινη καρδιά, προέρχονται από τον Σατανά· ούτε το ελάχιστο δεν προέρχεται από τον Θεό. Τέτοια ψέματα και ανοησίες βρίσκονται επίσης σε άμεση αντίθεση με τον λόγο του Θεού. Είναι απολύτως ξεκάθαρο ότι οι πραγματικότητες όλων των θετικών πραγμάτων προέρχονται από τον Θεό, και όλα τα αρνητικά πράγματα που δηλητηριάζουν τους ανθρώπους προέρχονται από τον Σατανά. Επομένως, η φύση ενός ατόμου και το σε ποιον ανήκει εκείνος μπορεί να διαφανεί από τις απόψεις του για τη ζωή και τις αξίες. Ο Σατανάς διαφθείρει τους ανθρώπους μέσα από την εκπαίδευση και την επιρροή των εθνικών κυβερνήσεων και των διασήμων και σπουδαίων. Οι ανοησίες τους έχουν γίνει η ζωή και η φύση του ανθρώπου. Το «ο σώζων εαυτόν σωθήτω» είναι ένα γνωστό σατανικό ρητό που έχει ενσταλαχθεί σε όλους και έχει καταστεί ζωή των ανθρώπων. Υπάρχουν και άλλα λόγια φιλοσοφίας της ζωής που είναι έτσι. Ο Σατανάς χρησιμοποιεί τον περίτεχνο παραδοσιακό πολιτισμό κάθε έθνους για να εκπαιδεύσει τους ανθρώπους, σπρώχνοντας την ανθρωπότητα να πέσει μέσα σε μια απέραντη άβυσσο καταστροφής που την καταπίνει και, τελικά, ο Θεός καταστρέφει τους ανθρώπους, επειδή υπηρετούν τον Σατανά και αντιστέκονται στον Θεό. Φανταστείτε ότι κάνετε την ακόλουθη ερώτηση σε κάποιον που δραστηριοποιείται στην κοινωνία για δεκαετίες, «έχεις ζήσει στον κόσμο για τόσο πολύν καιρό και έχεις επιτύχει τόσα πολλά· ποια διάσημα αποφθέγματα ακολουθείς στη ζωή σου;» «Το πιο σημαντικό είναι: “Όσοι δίνουν δώρα στους αξιωματούχους δεν βάλλονται από αυτούς, και όσοι δε χρησιμοποιούν την κολακεία, δεν καταφέρνουν ποτέ τίποτα”». Τέτοια λόγια δεν είναι αντιπροσωπευτικά της φύσης του; Η φύση του πρεσβεύει την εκμετάλλευση κάθε δυνατού τρόπου για την απόκτηση θέσης· το να είναι αξιωματούχος, του δίνει ζωή. Υπάρχουν πολλά ακόμα σατανικά δηλητήρια στη ζωή των ανθρώπων, στον χειρισμό των πραγμάτων και στη συμπεριφορά τους και στις δοσοληψίες τους με τους άλλους. Δεν έχουν σχεδόν ούτε ένα ίχνος αλήθειας. Για παράδειγμα, η φιλοσοφία που ακολουθούν στη ζωή τους, ο τρόπος με τον οποίο ενεργούν, και τα αξιώματά τους είναι γεμάτα με τα δηλητήρια του μεγάλου κόκκινου δράκοντα, και όλα αυτά προέρχονται από τον Σατανά. Επομένως, όλα τα πράγματα που ρέουν μέσα στα οστά και στο αίμα των ανθρώπων είναι όλα τους πράγματα του Σατανά. Όλοι αυτοί οι αξιωματούχοι, όσοι βρίσκονται στην εξουσία και όσοι πετυχαίνουν, ακολουθούν το δικό τους μονοπάτι και έχουν το δικό τους μυστικό επιτυχίας, άρα αυτό το μυστικό δεν αντιπροσωπεύει τέλεια τη φύση τους; Έχουν επιτελέσει τόσο μεγάλα πράγματα στον κόσμο, και κανείς δεν μπορεί να διακρίνει τις μηχανορραφίες που κρύβονται πίσω από αυτά. Αυτό δείχνει ότι η φύση τους είναι ιδιαίτερα ύπουλη και δηλητηριώδης. Η ανθρωπότητα έχει διαφθαρεί πολύ βαθιά από τον Σατανά. Το δηλητήριο του Σατανά κυλά μέσα στο αίμα κάθε ανθρώπου, και είναι εμφανές ότι η ανθρώπινη φύση είναι διεφθαρμένη, κακή και αντιδραστική, γεμάτη από τις φιλοσοφίες του Σατανά και βουτηγμένη σε αυτές, είναι, στο σύνολό της, μια φύση που προδίδει τον Θεό. Αυτός είναι ο λόγος που οι άνθρωποι αντιστέκονται και εναντιώνονται στον Θεό. Η φύση του ανθρώπου μπορεί να καταστεί γνωστή σε όλους, αν αναλυθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Πώς να γνωρίσουμε τη φύση του ανθρώπου» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

75. εάν η γνώση των ανθρώπων για τον ίδιο τον εαυτό τους είναι υπερβολικά ρηχή, θα τους είναι αδύνατο να λύσουν τα προβλήματα, και η διάθεση της ζωής τους απλώς δεν θα αλλάξει. Είναι απαραίτητο να γνωρίζει κανείς τον εαυτό του σε βαθύ επίπεδο —δηλαδή να γνωρίζει κανείς τη δική του φύση— και να γνωρίζει ποια στοιχεία περιλαμβάνει αυτή η φύση, πώς δημιουργούνται και από πού προέρχονται. Επιπλέον, είσαι όντως σε θέση να μισήσεις αυτά τα πράγματα; Έχεις δει τη δική σου άσχημη ψυχή και τη μοχθηρή σου φύση; Εάν είσαι πραγματικά σε θέση να δεις την αλήθεια για τον εαυτό σου, τότε θα αρχίσεις να απεχθάνεσαι τον εαυτό σου. Όταν σιχαθείς τον εαυτό σου και στη συνέχεια κάνεις πράξη τον λόγο του Θεού, θα είσαι σε θέση να απαρνηθείς τη σάρκα και να έχεις τη δύναμη να εφαρμόσεις την αλήθεια χωρίς δυσκολία. Γιατί πολλοί άνθρωποι ακολουθούν τις σαρκικές προτιμήσεις τους; Επειδή θεωρούν τον εαυτό τους πολύ καλό· νιώθουν ότι είναι δίκαιοι και δικαιωμένοι, ότι δεν έχουν κανένα ελάττωμα και, μάλιστα, ότι είναι απόλυτα σωστοί. Συνεπώς, μπορούν να ενεργούν με την παραδοχή ότι η δικαιοσύνη είναι με το μέρος τους. Όταν κάποιος αναγνωρίζει ποια είναι η πραγματική φύση του — πόσο άσχημη, απεχθής και αξιολύπητη είναι — τότε δεν είναι ιδιαίτερα περήφανος για τον εαυτό του, δεν είναι τόσο αχαλίνωτα αλαζόνας και ούτε τόσο ευχαριστημένος με τον εαυτό του όπως πριν. Ένας τέτοιος άνθρωπος πιστεύει: «Πρέπει να είμαι ειλικρινής και προσγειωμένος, και να κάνω πράξη κάποιο μέρος από τον λόγο του Θεού. Αν δεν το κάνω, τότε δεν θα ανταποκρίνομαι στο πρότυπο του να είμαι άνθρωπος και θα ντρέπομαι να ζω υπό την παρουσία του Θεού». Τότε θεωρεί πραγματικά τον εαυτό του ως ευτελή, ως πραγματικά ασήμαντο. Εκείνη τη στιγμή καθίσταται εύκολο για αυτόν να υλοποιήσει την αλήθεια και εκείνος θα έχει κάπως την όψη που θα έπρεπε να έχει ο άνθρωπος. Μόνο όταν οι άνθρωποι απεχθάνονται πραγματικά τον εαυτό τους είναι σε θέση να απαρνηθούν τη σάρκα. Εάν δεν σιχαθούν τον εαυτό τους, δεν θα είναι σε θέση να απαρνηθούν τη σάρκα. Το να μισήσει κανείς πραγματικά τον εαυτό του περιλαμβάνει ορισμένα πράγματα: Πρώτον, να γνωρίζει τη δική του φύση· και δεύτερον, να βλέπει τον εαυτό του ως ενδεή και ελεεινό, να βλέπει τον εαυτό του ως εξαιρετικά μικρό και ασήμαντο, και να βλέπει τη δική του ελεεινή και ακάθαρτη ψυχή. Όταν κάποιος βλέπει πλήρως αυτό που πραγματικά είναι και επιτυγχάνεται αυτό το αποτέλεσμα, τότε αποκτά πραγματικά γνώση του εαυτού του και μπορεί να ειπωθεί ότι έχει καταφέρει να γνωρίσει τον εαυτό του πλήρως. Μόνο τότε μπορεί κάποιος πραγματικά να μισήσει τον εαυτό του, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να καταραστεί τον εαυτό του, και να αισθανθεί πραγματικά ότι έχει διαφθαρεί βαθιά από τον Σατανά, σε σημείο ώστε να μη μοιάζει καν με ανθρώπινο ον. Τότε, μια μέρα, όταν εμφανιστεί η απειλή του θανάτου, ένα τέτοιο άτομο θα σκεφτεί: «Αυτή είναι η δίκαιη τιμωρία του Θεού. Ο Θεός είναι όντως δίκαιος· Θα έπρεπε στ’ αλήθεια να πεθάνω!» Σ’ αυτό το σημείο, δεν θα παραπονεθεί, πόσω δε μάλλον θα κατηγορήσει τον Θεό, νιώθοντας απλώς ότι ο ίδιος είναι τόσο αξιοθρήνητος, τόσο ακάθαρτος και διεφθαρμένος που θα έπρεπε να εξαλειφθεί από τον Θεό, και μια ψυχή σαν τη δική του δεν είναι κατάλληλη να ζει στη γη. Σε αυτό το σημείο, το συγκεκριμένο άτομο δεν θα αντισταθεί στον Θεό, πολύ λιγότερο δε, θα προδώσει τον Θεό και θα διαμαρτυρηθεί εναντίον Του. Εάν κάποιος δεν γνωρίζει τον εαυτό του και εξακολουθεί να θεωρεί τον εαυτό του πολύ καλό, τότε, όταν ο θάνατος χτυπήσει την πόρτα, το άτομο αυτό θα σκεφτεί: «Τα έχω καταφέρει τόσο καλά στην πίστη μου. Πόσο σκληρά έχω αναζητήσει! Έχω δώσει τόσο πολλά, έχω υποφέρει τόσο πολύ, αλλά, τελικά, ο Θεός μού ζητάει τώρα να πεθάνω. Δεν ξέρω πού έγκειται η δικαιοσύνη του Θεού. Γιατί μου ζητάει να πεθάνω; Εάν πρέπει να πεθάνει ακόμη κι ένα άτομο σαν κι εμένα, τότε ποιος θα σωθεί; Δεν θα έρθει το τέλος της ανθρώπινης φυλής;» Πρώτον, αυτό το άτομο τρέφει αντιλήψεις για τον Θεό. Δεύτερον, αυτό το άτομο διαμαρτύρεται και δεν δείχνει καμία απολύτως υποταγή. Αυτό έκανε ακριβώς και ο Παύλος: Όταν ήρθε η ώρα να πεθάνει, δεν γνώριζε τον εαυτό του, και όταν η τιμωρία του Θεού πλησίαζε, ήταν πολύ αργά για να μετανοήσει.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Το να γνωρίζει κανείς τον εαυτό του σημαίνει κυρίως να γνωρίζει την ανθρώπινη φύση» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

76. Ο Θεός έχει χρησιμοποιήσει πολλές διαφορετικές μεθόδους προκειμένου να δώσει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να γνωρίσουν τον εαυτό τους. Δίνει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να αποκτήσουν σταδιακά γνώση του εαυτού τους μέσω της εμπειρίας. Είτε πρόκειται για δοκιμασίες, κρίση ή παίδευση, ο Θεός δίνει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να αποκομίζουν συνεχώς εμπειρίες στα λόγια Του και σε πραγματικά γεγονότα. Οι άνθρωποι βιώνουν την κρίση, την παίδευση και την πειθαρχία των λόγων του Θεού και συνάμα βιώνουν τη διαφώτιση και τη φώτιση των λόγων του Θεού. Ταυτόχρονα, ο Θεός δίνει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να αναγνωρίζουν τη διαφθορά, την ανυπακοή και τη φύση τους. Ποιος είναι, λοιπόν, ο απώτερος στόχος όλων αυτών; Ο απώτερος στόχος είναι να δοθεί η δυνατότητα σε κάθε άτομο που βιώνει το έργο του Θεού να γνωρίζει τι εστί άνθρωποι. Τι σημαίνει η φράση «τι εστί άνθρωποι»; Σημαίνει το να δίδεται η δυνατότητα στους ανθρώπους να αναγνωρίζουν τη δική τους ταυτότητα, θέση, καθήκον και ευθύνη. Σου επιτρέπει να γνωρίσεις ποιοι είναι οι άνθρωποι και ποιος είσαι εσύ ο ίδιος. Αυτός είναι ο τελικός στόχος του Θεού που δίνει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να γνωρίσουν τον εαυτό τους.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Γ'» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

77. Καθετί που υπάρχει στην καρδιά μας έρχεται σε αντίθεση με τον Θεό. Αυτό περιλαμβάνει τα πράγματα που νομίζουμε ότι είναι καλά, ακόμα και εκείνα που ήδη πιστεύουμε ότι είναι θετικά. Έχουμε χαρακτηρίσει αυτά τα πράγματα ως αλήθειες, ως μέρος της κανονικής ανθρώπινης φύσης και ως θετικά πράγματα. Ωστόσο, από την άποψη του Θεού, αυτά είναι πράγματα που Αυτός απεχθάνεται. Πόσο μεγάλο είναι το χάσμα ανάμεσα σε αυτό που σκεφτόμαστε εμείς και στην αλήθεια για την οποία μιλά ο Θεός; Είναι απροσμέτρητο. Ως εκ τούτου, πρέπει να γνωρίζουμε τον εαυτό μας. Από τις ιδέες, τις απόψεις και τις ενέργειές μας ως την πολιτισμική εκπαίδευση που έχουμε λάβει, αξίζει κανείς να εντρυφά και να αναλύει καθετί διεξοδικά. Κάποια από αυτά προέρχονται από το κοινωνικό περιβάλλον, κάποια προέρχονται από την οικογένεια, κάποια προέρχονται από τη σχολική εκπαίδευση και κάποια προέρχονται από τα βιβλία. Κάποια προέρχονται, επίσης, από τις φαντασιώσεις και τις αντιλήψεις μας. Αυτού του είδους τα πράγματα είναι τα πιο τρομακτικά, επειδή δεσμεύουν και ελέγχουν τα λόγια και τις πράξεις μας, κυριαρχούν στο μυαλό μας και καθοδηγούν τα κίνητρα, τις προθέσεις και τους στόχους μας σε ό,τι κάνουμε. Εάν δεν φέρουμε αυτά τα πράγματα στην επιφάνεια, ποτέ δεν θα δεχθούμε απόλυτα τα λόγια του Θεού μέσα μας και ποτέ δεν θα αποδεχθούμε ανεπιφύλακτα τις απαιτήσεις του Θεού, ούτε θα τις κάνουμε πράξη. Όσο τρέφεις τις δικές σου ιδέες και απόψεις, καθώς και τις πεποιθήσεις για πράγματα που πιστεύεις ότι είναι σωστά, ποτέ δεν θα αποδεχτείς πλήρως ή ανεπιφύλακτα τα λόγια του Θεού, ούτε θα τα κάνεις πράξη στην αρχική τους μορφή· σίγουρα θα τα κάνεις πράξη μόνο αφού τα επεξεργαστείς πρώτα στο μυαλό σου. Έτσι θα ενεργείς και κατ’ αυτόν τον τρόπο θα βοηθάς τους άλλους: Αναμειγνύοντας μερικά ανθρώπινα στοιχεία με μερικά στοιχεία του Θεού. Θα συνεχίσεις να πιστεύεις ότι μια τέτοια συμπεριφορά σημαίνει ότι κάνεις πράξη την αλήθεια, ότι έχεις κερδίσει την κατανόηση της αλήθειας και ότι κατέχεις τα πάντα. Δεν είναι άραγε θλιβερή η κατάσταση της ανθρωπότητας; Δεν είναι τρομακτική;

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Μόνο γνωρίζοντας τις πλανεμένες απόψεις σου, μπορείς να γνωρίσεις τον εαυτό σου» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

78. Για να γνωρίσεις τον εαυτό σου, πρέπει να μάθεις τη δική σου διεφθαρμένη ουσία, τις δικές σου ζωτικές αδυναμίες, τη διάθεσή σου, καθώς και τη φύση σου. Πρέπει, επίσης, να γνωρίζεις, μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας, εκείνα τα πράγματα που αποκαλύπτονται στην καθημερινή σου ζωή —τα κίνητρά σου, οι προοπτικές σου και η στάση σου για το καθετί— είτε είσαι στο σπίτι είτε έξω, όταν βρίσκεσαι σε συναθροίσεις, όταν τρως και πίνεις τα λόγια του Θεού ή σε κάθε θέμα που αντιμετωπίζεις. Μέσα από αυτά τα πράγματα πρέπει να καταφέρεις να γνωρίσεις τον εαυτό σου. Για να γνωρίσεις τον εαυτό σου σε βαθύτερο επίπεδο, πρέπει να ενσωματώσεις τα λόγια του Θεού· μόνο όταν γνωρίσεις τον εαυτό σου με βάση τα λόγια Του μπορείς να επιτύχεις αποτελέσματα.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Η σημασία και το μονοπάτι της αναζήτησης της αλήθειας» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

79. Βασικό για την επίτευξη αλλαγής στη διάθεση είναι να γνωρίζει κανείς τη δική του φύση, και αυτό πρέπει να συμβεί σύμφωνα με τις αποκαλύψεις που προέρχονται από τον Θεό. Μόνο στον λόγο του Θεού μπορεί κάποιος να γνωρίσει την αποτρόπαια φύση του, να αναγνωρίσει τα διάφορα δηλητήρια του Σατανά στη δική του φύση, να συνειδητοποιήσει ότι είναι ανόητος και αδαής και να αναγνωρίσει τα αδύναμα και αρνητικά στοιχεία στη φύση του. Αφού τα γνωρίσεις αυτά πλήρως και είσαι πραγματικά σε θέση να μισήσεις τον εαυτό σου και να απαρνηθείς τη σάρκα, να εφαρμόσεις με συνέπεια τον λόγο του Θεού και να έχεις τη βούληση να υποταχθείς απόλυτα στο Άγιο Πνεύμα και στον λόγο του Θεού, τότε θα έχεις μπει στο μονοπάτι του Πέτρου.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Το να γνωρίζει κανείς τον εαυτό του σημαίνει κυρίως να γνωρίζει την ανθρώπινη φύση» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

80. Πώς μπορείτε να καταλάβετε ποια είναι η ουσία ενός ατόμου; Δεν μπορείς να καταλάβεις ποια είναι η φύση και η ουσία ενός ατόμου όταν δεν κάνει τίποτα ή όταν κάνει κάτι ασήμαντο. Αυτά φαίνονται σε όσα αποκαλύπτει κατά τακτά διαστήματα, στα κίνητρα πίσω από τις πράξεις του, στις προθέσεις πίσω από αυτό που κάνει, στις επιθυμίες που τρέφει και στο μονοπάτι στο οποίο βαδίζει. Ακόμη πιο σημαντικό είναι ότι αυτά τα πράγματα φαίνονται στο πώς αντιδρά όταν έρχεται αντιμέτωπος με ένα περιβάλλον που διευθέτησε ο Θεός, όταν έρχεται αντιμέτωπος με κάτι που του έκανε προσωπικά ο Θεός, όταν δοκιμάζεται και εξευγενίζεται ή αντιμετωπίζεται και κλαδεύεται ή, αντίθετα, όταν ο Θεός τον φωτίζει και τον καθοδηγεί προσωπικά. Τι αφορούν όλα αυτά; Αφορούν τις πράξεις ενός ατόμου, τον τρόπο που ζει κανείς και τις αρχές με τις οποίες συμπεριφέρεται. Αφορούν, επίσης, την κατεύθυνση και τους στόχους της επιδίωξής του, και τους τρόπους με τους οποίους επιδιώκει. Με άλλα λόγια, αφορούν το μονοπάτι που παίρνει αυτό το άτομο, το πώς ζει, τις αρχές βάσει των οποίων ζει και τη βάση της ύπαρξής του.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Πώς να διακρίνει κανείς τη φύση και την ουσία του Παύλου» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

81. Το βασικότερο για τον αυτοστοχασμό και τη γνώση του εαυτού σου είναι το εξής: Όσο περισσότερο αισθάνεσαι ότι τα έχεις πάει καλά ή ότι έχεις πράξει το σωστό, και όσο περισσότερο νομίζεις ότι μπορείς να ικανοποιήσεις το θέλημα του Θεού ή ότι αξίζεις να καυχιέσαι για συγκεκριμένους τομείς, τόσο περισσότερο αξίζει τον κόπο να γνωρίσεις τον εαυτό σου σε εκείνους τους τομείς και τόσο περισσότερο αξίζει τον κόπο να σκάψεις βαθιά μέσα τους για να δεις τι ανηθικότητες υπάρχουν μέσα σου, καθώς και ποια πράγματα μέσα σου δεν μπορούν να ικανοποιήσουν το θέλημα του Θεού. Ας πάρουμε τον Παύλο ως παράδειγμα. Ο Παύλος ήταν πολύ μορφωμένος και υπέφερε πολύ κατά το έργο του κηρύγματος. Πολλοί άνθρωποι τον λάτρεψαν ιδιαιτέρως. Ως εκ τούτου, αφού ολοκλήρωσε εκτενές έργο, υπέθεσε ότι θα υπήρχε γι’ αυτόν ένας στέφανος. Αυτό τον έκανε να προχωράει όλο και πιο μακριά στο λανθασμένο μονοπάτι, μέχρι που τελικά τιμωρήθηκε από τον Θεό. Αν, εκείνον τον καιρό, είχε αναλογιστεί τον εαυτό του και τον είχε αναλύσει, δεν θα είχε σκεφτεί κάτι τέτοιο. Με άλλα λόγια, ο Παύλος δεν είχε επικεντρωθεί στην αναζήτηση της αλήθειας μέσα από τα λόγια του Κυρίου Ιησού· είχε πιστέψει μόνο στις δικές του αντιλήψεις και φαντασιώσεις. Είχε σκεφτεί ότι εφόσον έκανε μερικά καλά πράγματα και έδειχνε καλή συμπεριφορά, ο Θεός θα τον επαινούσε και θα τον αντάμειβε. Τελικά, οι δικές του αντιλήψεις και φαντασιώσεις τύφλωσαν το πνεύμα του και κάλυψαν το αληθινό του πρόσωπο. Ωστόσο, οι άνθρωποι δεν το γνώριζαν αυτό, και επειδή ο Θεός δεν το αποκάλυψε, συνέχιζαν να παρουσιάζουν τον Παύλο ως πρότυπο, ως παράδειγμα προς μίμηση, και τον έβλεπαν ως κάποιον στον οποίο λαχταρούσαν να μοιάσουν. Ο Παύλος έγινε το αντικείμενο της επιδίωξης και μίμησής τους. Αυτή η ιστορία σχετικά με τον Παύλο χρησιμεύει ως προειδοποίηση για τον καθένα που πιστεύει στον Θεό, ότι δηλαδή όποτε αισθανόμαστε πως έχουμε κάνει κάτι ιδιαίτερα καλά ή πιστεύουμε πως είμαστε ιδιαίτερα χαρισματικοί σε κάποια πτυχή, ή νομίζουμε πως δεν χρειάζεται να αλλάξουμε ή να δεχθούμε αντιμετώπιση σε κάποια πτυχή, θα πρέπει να αγωνιστούμε να αναλογιστούμε και να γνωρίσουμε περισσότερο τον εαυτό μας σε αυτήν την πτυχή· αυτό έχει κρίσιμη σημασία. Αυτό συμβαίνει επειδή σίγουρα δεν έχεις φέρει στην επιφάνεια, δεν έχεις δώσει προσοχή ούτε και αναλύσει τις πτυχές του εαυτού σου στις οποίες νομίζεις πως τα πήγες καλά, ώστε να δεις αν πράγματι περιέχουν οτιδήποτε που αντιστέκεται στον Θεό.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Μόνο γνωρίζοντας τις πλανεμένες απόψεις σου, μπορείς να γνωρίσεις τον εαυτό σου» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

82. Αυτό σημαίνει πως υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ του τρόπου που οι άνθρωποι κατανοούν τη δική τους φύση και του τρόπου με τον οποίο ο Θεός έχει αποκαλύψει την ανθρώπινη φύση. Αυτό δεν αποτελεί λάθος σε αυτά που αποκαλύπτει ο Θεός, μα αντίθετα πρόκειται για έλλειψη βαθιάς κατανόησης της φύσης των ανθρώπων από τους ίδιους. Οι άνθρωποι δεν διαθέτουν θεμελιώδη ή ουσιαστική κατανόηση του εαυτού τους, αντίθετα επικεντρώνονται και αφιερώνουν την ενέργειά τους στις πράξεις τους και σε εξωτερικές εκφράσεις. Ακόμη κι αν κάποιος περιστασιακά είχε πει κάτι σχετικά με την κατανόηση του εαυτού του, αυτό δεν θα ήταν και πολύ βαθυστόχαστο. Κανείς δεν πίστεψε ποτέ πως είναι αυτού του είδους άνθρωπος ή διαθέτει αυτού του είδους τη φύση επειδή έκανε αυτού του είδους το πράγμα ή αποκάλυψε κάτι. Ο Θεός έχει αποκαλύψει τη φύση και την ουσία της ανθρωπότητας, αλλά οι άνθρωποι κατανοούν ότι ο τρόπος που ενεργούν και ο τρόπος που μιλούν είναι προβληματικοί και ελαττωματικοί· συνεπώς, αποτελεί επίπονο καθήκον για τους ανθρώπους το να κάνουν πράξη την αλήθεια. Οι άνθρωποι σκέφτονται πως τα λάθη τους είναι απλώς στιγμιαίες εκδηλώσεις που αποκαλύπτονται απερίσκεπτα, παρά αποκαλύψεις της δικής τους φύσης. Οι άνθρωποι που βλέπουν τον εαυτό τους κατ’ αυτόν τον τρόπο δεν είναι σε θέση να κάνουν πράξη την αλήθεια, επειδή δεν είναι σε θέση να αποδεχτούν την αλήθεια ως αλήθεια και δεν διψούν για την αλήθεια· Επομένως, όταν κάνουν πράξη την αλήθεια, ακολουθούν τους κανόνες μόνο διαδικαστικά. Οι άνθρωποι δεν βλέπουν τη δική τους φύση ως υπερβολικά διεφθαρμένη, και πιστεύουν ότι δεν είναι τόσο κακοί ώστε να πρέπει να καταστραφούν ή να τιμωρηθούν. Θεωρούν ότι δεν είναι μεγάλη υπόθεση να λένε πού και πού ψέματα και θεωρούν ότι έχουν βελτιωθεί πολύ σε σχέση με το παρελθόν· στην πραγματικότητα, ωστόσο, σύμφωνα με τα πρότυπα, υπάρχει μεγάλη διαφορά σ’ αυτό, καθώς οι άνθρωποι κάνουν μόνο ορισμένες ενέργειες που δεν παραβιάζουν φαινομενικά την αλήθεια, ενώ δεν κάνουν πράγματι πράξη την αλήθεια.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Κατανόηση της φύσης και εφαρμογή της αλήθειας στην πράξη» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

83. Μέχρι να βιώσουν οι άνθρωποι το έργο του Θεού και να αποκτήσουν την αλήθεια, η φύση του Σατανά είναι αυτή που αναλαμβάνει τον έλεγχο και τους εξουσιάζει εκ των έσω. Τι περιλαμβάνει ακριβώς αυτή η φύση; Για παράδειγμα, γιατί είσαι εγωιστής; Γιατί προστατεύεις τη θέση σου; Γιατί είναι τόσο ισχυρά τα συναισθήματά σου; Γιατί αγαπάς εκείνα τα πράγματα που είναι άδικα; Γιατί αγαπάς εκείνα τα κακά; Πού βασίζονται αυτά τα πράγματα; Από πού προέρχονται; Γιατί αποδέχεσαι αυτά τα πράγματα με τόση χαρά; Τώρα πια έχετε όλοι σας φτάσει στο σημείο να καταλάβετε ότι ο κύριος λόγος πίσω από όλα αυτά τα πράγματα είναι ότι περιέχουν το δηλητήριο του Σατανά. Όσο για το ποιο είναι το δηλητήριο του Σατανά, αυτό μπορεί να εκφραστεί πλήρως με λέξεις. Για παράδειγμα, αν ρωτήσεις κάποιους που πράττουν κακό γιατί ενεργούν κατ’ αυτόν τον τρόπο, αυτοί θα απαντήσουν: «Ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Αυτή η μία φράση εκφράζει την ίδια τη ρίζα του προβλήματος: Η λογική του Σατανά έχει γίνει η ζωή των ανθρώπων. Ενεργούν για τον έναν ή τον άλλο σκοπό, μα το κάνουν μόνο για τον εαυτό τους. Όλοι οι άνθρωποι πιστεύουν ότι «ο σώζων εαυτόν σωθήτω», ότι απλώς έτσι είναι τα πράγματα, άρα όλοι οφείλουν να ζουν μόνο για τον εαυτό τους, «εξασφαλίζοντας μια θέση με ανέσεις». «Ο σώζων εαυτόν σωθήτω» —αυτή είναι η ζωή και η φιλοσοφία του ανθρώπου, κι αυτό αντιπροσωπεύει επίσης και τη φύση του. Αυτή ακριβώς η δήλωση αποτελεί το δηλητήριο του Σατανά, και όταν οι άνθρωποι τη δεχτούν μέσα τους, τότε αυτή γίνεται η φύση τους. Η φύση του Σατανά αποκαλύπτεται μέσα απ’ αυτά τα λόγια και αντιπροσωπεύεται πλήρως απ’ αυτά. Αυτό το δηλητήριο γίνεται η ζωή των ανθρώπων και το θεμέλιο της ύπαρξής τους, και η διεφθαρμένη ανθρωπότητα κυριαρχείται μονίμως απ’ αυτό, εδώ και χιλιάδες χρόνια. Καθετί που κάνει ο Σατανάς το κάνει για τον εαυτό του. Επιθυμεί να ξεπεράσει τον Θεό, να απελευθερωθεί από Αυτόν και να αδράξει την εξουσία ο ίδιος, και να πάρει στην κατοχή του όλα τα πράγματα που έχει δημιουργήσει ο Θεός· επομένως, η φύση του ανθρώπου είναι η φύση του Σατανά. Στην πραγματικότητα, τα συνθήματα πολλών ανθρώπων είναι δυνατόν να αντιπροσωπεύουν και να αντικατοπτρίζουν τη φύση τους. Ανεξάρτητα από το πώς οι άνθρωποι προσπαθούν να την καλύψουν, δεν μπορούν να κρύψουν τη φύση τους σε ό,τι κάνουν και σε ό,τι λένε. Υπάρχουν κάποιοι που δεν λένε ποτέ την αλήθεια και είναι καλοί στο να προσποιούνται, αλλά μόλις οι άλλοι αλληλεπιδρούν μαζί τους για λίγο, η δόλια φύση τους και η ανειλικρίνειά τους θα αποκαλυφθεί. Συν τω χρόνω θα γίνει γνωστή. Μετά τη γνωριμία μαζί τους για κάποιο χρονικό διάστημα, η φύση τους θα φανεί. Τελικά, οι άλλοι συνάγουν το εξής συμπέρασμα: Αυτό το άτομο δεν λέει ποτέ την αλήθεια και είναι δόλιο. Αυτή η δήλωση αποτελεί την αλήθεια της φύσης ενός τέτοιου ατόμου· αποτελεί μαρτυρία και απεικόνιση της φύσης του· η φιλοσοφία της ζωής του είναι να μη λέει σε κανέναν την αλήθεια, αλλά και να μην πιστεύει κανέναν. Η σατανική φύση του ανθρώπου περιέχει πολλή φιλοσοφία. Μερικές φορές, εσύ ο ίδιος δεν το αντιλαμβάνεσαι καν και δεν το καταλαβαίνεις, όμως κάθε στιγμή της ζωής σου στηρίζεται σ’ αυτήν. Επιπλέον, νομίζεις ότι η φιλοσοφία αυτή είναι απολύτως σωστή, λογική και αλάνθαστη. Η φιλοσοφία του Σατανά έχει γίνει η αλήθεια των ανθρώπων, κι εκείνοι ζουν σε πλήρη συμφωνία με τη φιλοσοφία του Σατανά, χωρίς να επαναστατούν εναντίον της ούτε στο ελάχιστο. Επομένως, μονίμως αποκαλύπτουν τη σατανική τους φύση και ζουν διαρκώς σύμφωνα με τη σατανική φιλοσοφία τους απ’ όλες τις πλευρές. Η φύση του Σατανά είναι η ζωή του ανθρώπου.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Πώς να ακολουθήσετε το μονοπάτι του Πέτρου» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

Προηγούμενο: (Ε) Λόγια σχετικά με την κατανόηση του έργου του Αγίου Πνεύματος και την αναγνώριση του έργου των κακών πνευμάτων

Επόμενο: (Ζ) Λόγια σχετικά με το πώς να είσαι έντιμος άνθρωπος

Οι καταστροφές αποτελούν συχνό φαινόμενο, κι έχουν εμφανιστεί τα σημεία της επιστροφής του Κυρίου. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να υποδεχθούμε τον Κύριο; Σας προσκαλούμε εγκάρδια να επικοινωνήσετε μαζί μας για να βρείτε τον τρόπο.
Επικοινωνήστε μαζί μας μέσω Viber
Επικοινωνήστε μαζί μας μέσω Messenger

Σχετικό περιεχόμενο

Σε ποιον είσαι αφοσιωμένος;

Κάθε ημέρα που ζείτε σήμερα, είναι κρίσιμη και πολύ σημαντική για τον προορισμό και την μοίρα σας, επομένως πρέπει να εκτιμάτε όλα όσα...

Ρυθμίσεις

  • Κείμενο
  • Θέματα

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Περιεχόμενα

Αναζήτηση

  • Αναζήτηση σε αυτό το κείμενο
  • Αναζήτηση σε αυτό το βιβλίο