391. Ο Θεός δημιούργησε τους ανθρώπους, τους τοποθέτησε επί γης και τους έχει οδηγεί έκτοτε. Στη συνέχεια, τους έσωσε και πρόσφερε τον εαυτό Του ως θυσία περί αμαρτίας για την ανθρωπότητα. Στο τέλος, πρέπει να κατακτήσει την ανθρωπότητα, να σώσει πλήρως τους ανθρώπους και να αποκαταστήσει την αρχική τους ομοιότητα. Αυτό είναι το έργο με το οποίο ασχολείται από τις απαρχές —η αποκατάσταση της ανθρωπότητας στην αρχική της εικόνα και ομοιότητα. Ο Θεός θα εδραιώσει τη βασιλεία Του και θα αποκαταστήσει την αρχική ομοιότητα των ανθρωπίνων όντων, το οποίο σημαίνει ότι ο Θεός θα αποκαταστήσει την εξουσία Του επί γης και μεταξύ όλων των δημιουργημάτων. Η ανθρωπότητα έχασε τη θεοφοβούμενη καρδιά της, καθώς και τη λειτουργία που πρέπει να έχουν τα δημιουργήματα αφότου διαφθάρηκε από τον Σατανά, κι έτσι μετατράπηκε σε εχθρό που επαναστατεί ενάντια στον Θεό. Στη συνέχεια, η ανθρωπότητα ζούσε υπό την εξουσία του Σατανά και υπέστη τη χειραγώγηση του Σατανά· επομένως, ο Θεός δεν είχε τρόπο να εργαστεί μεταξύ των δημιουργημάτων Του, πόσο δε μάλλον μπορούσε να κερδίσει τον φόβο τους. Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν από τον Θεό και όφειλαν να λατρεύουν τον Θεό, αλλά, στην πραγματικότητα, γύρισαν την πλάτη τους σ’ Αυτόν και λάτρεψαν τον Σατανά αντ’ Αυτού. Ο Σατανάς έγινε το είδωλο στην καρδιά τους. Έτσι, ο Θεός έχασε τη θέση Του στην καρδιά τους, έχασε δηλαδή τη σημασία πίσω από τη δημιουργία της ανθρωπότητας από Εκείνον. Συνεπώς, για να αποκαταστήσει τη σημασία πίσω από τη δημιουργία της ανθρωπότητας από Εκείνον, πρέπει να αποκαταστήσει την αρχική ομοιότητά της και να απαλλάξει την ανθρωπότητα από τις διεφθαρμένες της διαθέσεις. Για να διεκδικήσει και πάλι τους ανθρώπους από τον Σατανά, πρέπει να τους σώσει από την αμαρτία. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί ο Θεός να αποκαταστήσει σταδιακά την αρχική ομοιότητα και λειτουργία τους και, τελικά, να αποκαταστήσει τη βασιλεία Του. Η ολοκληρωτική καταστροφή αυτών των υιών της επανάστασης, τελικά, θα πραγματοποιηθεί, επίσης, για να δώσει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να βελτιώσουν τη λατρεία τους στον Θεό και τη ζωή τους επί γης. Επειδή ο Θεός δημιούργησε τους ανθρώπους, θα τους κάνει να Τον λατρεύουν· επειδή επιθυμεί να αποκαταστήσει την αρχική λειτουργία της ανθρωπότητας, θα την αποκαταστήσει πλήρως και χωρίς καμία νόθευση. Η αποκατάσταση της εξουσίας Του σημαίνει πως θα κάνει τους ανθρώπους να Τον λατρεύουν και να υποτάσσονται σ’ Αυτόν· σημαίνει ότι ο Θεός θα κάνει τους ανθρώπους να ζουν λόγω Αυτού και θα κάνει τους εχθρούς Του να χάνονται ως αποτέλεσμα της εξουσίας Του. Σημαίνει ότι ο Θεός θα κάνει όλα όσα έχουν σχέση μ’ Αυτόν να κυριαρχήσουν μεταξύ των ανθρώπων χωρίς καμία αντίσταση από κανέναν. Η βασιλεία που επιθυμεί να εγκαθιδρύσει ο Θεός είναι η δική Του βασιλεία. Η ανθρωπότητα που επιθυμεί είναι μία που Τον λατρεύει, μία που υποτάσσεται πλήρως σ’ Αυτόν και που διακατέχεται από τη δόξα Του. Εάν ο Θεός δεν σώσει τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα, τότε η σημασία πίσω από τη δημιουργία της ανθρωπότητας από Εκείνον θα χαθεί. Δεν θα έχει άλλη εξουσία μεταξύ των ανθρώπων, και η βασιλεία Του δεν θα είναι πλέον σε θέση να υπάρχει πάνω στη γη. Εάν ο Θεός δεν καταστρέψει εκείνους τους εχθρούς που είναι επαναστατικοί απέναντι σ’ Αυτόν, δεν θα είναι σε θέση να αποκτήσει την πλήρη δόξα Του, ούτε θα είναι σε θέση να εδραιώσει τη βασιλεία Του πάνω στη γη. Αυτά θα είναι τα σημάδια της ολοκλήρωσης του έργου Του και του μεγάλου επιτεύγματός Του: να καταστρέψει τελείως εκείνους μεταξύ της ανθρωπότητας που είναι επαναστατικοί απέναντι σ’ Αυτόν και να φέρει στην ανάπαυση όσους έχουν ολοκληρωθεί. Όταν οι άνθρωποι αποκατασταθούν στην αρχική τους ομοιότητα, και όταν μπορέσουν να εκπληρώσουν τα αντίστοιχα καθήκοντά τους, μπορέσουν να διατηρήσουν τη δική τους σωστή θέση και να υποταχθούν σε όλες τις ρυθμίσεις του Θεού, ο Θεός θα έχει αποκτήσει μια ομάδα ανθρώπων πάνω στη γη που Τον λατρεύει, και θα έχει επίσης εγκαθιδρύσει μια βασιλεία πάνω στη γη που Τον λατρεύει.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο Θεός και ο άνθρωπος θα εισέλθουν στην ανάπαυση μαζί

392. Από τη στιγμή που πιστεύεις στον Θεό, πρέπει και να υποτάσσεσαι σ’ Αυτόν. Εάν είσαι ανίκανος να το πράξεις, τότε δεν έχει σημασία αν πιστεύεις στον Θεό ή όχι. Αν πιστεύεις στον Θεό εδώ και πολλά χρόνια και, παρόλα αυτά, ποτέ δεν έχεις υποταχθεί σ’ Αυτόν ούτε αποδέχεσαι τα λόγια Του καθ’ ολοκληρίαν, και αντ’ αυτού, ζητάς ο Θεός να υποταχθεί σε εσένα και να ενεργήσει σύμφωνα με τις δικές σου αντιλήψεις, τότε είσαι ο πλέον επαναστατικός απ’ όλους και είσαι δύσπιστος. Πώς θα μπορούσαν τέτοιοι άνθρωποι να υποταχθούν στο έργο και τα λόγια του Θεού που δεν συμμορφώνονται με τις αντιλήψεις του ανθρώπου; Οι πιο επαναστατικοί απ’ όλους είναι εκείνοι που σκοπίμως αψηφούν τον Θεό και Του αντιστέκονται. Είναι οι εχθροί του Θεού και οι αντίχριστοι. Διατηρούν μονίμως εχθρική στάση απέναντι στο νέο έργο του Θεού· δεν έχουν ποτέ την παραμικρή τάση να υποταχθούν, ούτε έχουν ποτέ υποταχθεί ούτε έχουν δείξει ταπεινότητα ευχαρίστως. Θεωρούν τον εαυτό τους ανώτατο ενώπιον των άλλων και ποτέ δεν υποτάσσονται σε κανέναν. Ενώπιον του Θεού, θεωρούν τους εαυτούς τους ως τους καλύτερους στην κήρυξη του λόγου, καθώς και τους πλέον επιδέξιους στο να εργάζονται πάνω σε άλλους. Ποτέ δεν απορρίπτουν τους «θησαυρούς» που έχουν στην κατοχή τους, αλλά τους αντιμετωπίζουν ως οικογενειακά κειμήλια για λατρεία και κήρυγμα προς άλλους, ενώ τους χρησιμοποιούν για να κατηχούν στους ανόητους εκείνους που τους θαυμάζουν. Πράγματι, υπάρχουν ορισμένοι τέτοιοι άνθρωποι στους κόλπους της εκκλησίας. Δύναται να λεχθεί ότι πρόκειται για «ακατάβλητους ήρωες» που, γενιά τη γενιά, παραμένουν στον οίκο του Θεού. Εκλαμβάνουν την κήρυξη του λόγου (δόγμα) ως το υψηλότερο καθήκον τους. Χρόνο με τον χρόνο, γενιά με τη γενιά, τριγυρνούν εδώ κι εκεί, υποστηρίζοντας σθεναρά το «ιερό και απαραβίαστο» καθήκον τους. Κανείς δεν τολμά να τους αγγίξει· ούτε ένας δεν τολμά να τους κατηγορήσει ανοιχτά. Με την πάροδο των ετών, γίνονται «βασιλείς» μέσα στον οίκο του Θεού, επιβάλλοντας ανεξέλεγκτα την τυραννία τους σε άλλους κάθε εποχή. Η συμμορία αυτή των δαιμόνων επιδιώκει να ενωθεί μαζί και να γκρεμίσει το έργο Μου· πώς μπορώ να επιτρέψω σε αυτούς τους ζωντανούς διαβόλους να υπάρχουν ενώπιόν Μου; Ακόμη και εκείνοι που υποτάσσονται κατά το ήμισυ αδυνατούν να συνεχίσουν μέχρι το τέλος, πόσο μάλλον αυτοί οι τύραννοι, που δεν έχουν την παραμικρή υποταγή στις καρδιές τους! Το έργο του Θεού δεν κερδίζεται εύκολα από τον άνθρωπο. Ακόμη κι αν χρησιμοποιήσουν όλη τη δύναμη που διαθέτουν, οι άνθρωποι μπορούν μόνο να κερδίσουν ένα απλό μερίδιο από αυτό, κάτι που τους επιτρέπει τελικά να τελειωθούν. Τι γίνεται, λοιπόν, με τα παιδιά του αρχαγγέλου, που επιδιώκουν να καταστρέψουν το έργο του Θεού; Δεν έχουν ακόμα λιγότερες ελπίδες να κερδηθούν από τον Θεό; Επιτελώντας το έργο της κατάκτησης, σκοπός Μου δεν είναι μόνο να κατακτήσω προς χάριν της κατάκτησης, αλλά να κατακτήσω έτσι ώστε να αποκαλύψω τη δικαιοσύνη και την αδικία, να αποκτήσω αποδείξεις για την τιμωρία του ανθρώπου, να καταδικάσω τους κακούς και, επιπλέον, να κατακτήσω προς χάριν της τελείωσης εκείνων που υποτάσσονται πρόθυμα. Τελικά, όλοι θα χωριστούν ανάλογα με το είδος, και αυτοί που θα τελειωθούν θα είναι εκείνοι των οποίων οι σκέψεις και οι ιδέες είναι γεμάτες με υποταγή. Αυτό είναι το έργο που θα πραγματοποιηθεί στο τέλος. Στο μεταξύ, εκείνοι των οποίων η κάθε πράξη είναι επαναστατική, θα τιμωρούνται και θα στέλνονται να καούν στη φωτιά, τα αντικείμενα αιώνιου αναθέματος. Όταν έρθει εκείνη η ώρα, αυτοί οι «σπουδαίοι και ακατάβλητοι ήρωες» των παλαιότερων χρόνων θα γίνουν οι χαμηλότεροι και οι πλέον απευκταίοι «αδύναμοι και ανίκανοι δειλοί». Μόνον τούτο δύναται να απεικονίσει κάθε πτυχή της δικαιοσύνης του Θεού και τη διάθεσή Του, η οποία είναι απρόσβλητη από τον άνθρωπο, και μόνον τούτο δύναται να κατευνάσει το μίσος μέσα στην καρδιά Μου. Δε συμφωνείτε ότι είναι κάτι απολύτως λογικό;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Εκείνοι που υποτάσσονται στον Θεό με ειλικρινή καρδιά θα κερδηθούν σίγουρα από τον Θεό

393. Το έργο που επιτελεί ο Θεός διαφέρει από περίοδο σε περίοδο. Αν δείχνεις μεγάλη υποταγή στο έργο του Θεού σε μία φάση, μα στην επόμενη η υποταγή σου προς το έργο Του είναι ανεπαρκής, ή δεν είσαι ικανός να υποταχθείς, τότε ο Θεός θα σε εγκαταλείψει. Εάν συμβαδίζεις με τον Θεό καθώς Εκείνος κάνει αυτό το βήμα, τότε πρέπει να συνεχίσεις στον ίδιο ρυθμό, όταν Εκείνος ανέβει στο επόμενο· μόνον τότε θα είσαι ένας άνθρωπος που υποτάσσεται στο Άγιο Πνεύμα. Από τη στιγμή που πιστεύεις στον Θεό, πρέπει να παραμείνεις σταθερός στην υποταγή σου. Δεν είναι δυνατόν να δείχνεις υποταγή όποτε το επιθυμείς και να μην υποτάσσεσαι όποτε δεν το επιθυμείς. Αυτό το είδος υποταγής δεν εγκρίνεται από τον Θεό. Εάν δεν μπορείς να συμβαδίσεις με το νέο έργο που Εγώ χορηγώ και συνεχίζεις να εμμένεις στις παρελθούσες ρήσεις, τότε πώς μπορεί να υπάρξει πρόοδος στη ζωή σου; Το έργο του Θεού είναι να σε εξοπλίσει μέσω των λόγων Του. Όταν υποτάσσεσαι και αποδέχεσαι τα λόγια Του, σίγουρα το Άγιο Πνεύμα θα εργαστεί μέσα σου. Το Άγιο Πνεύμα εργάζεται ακριβώς όπως Εγώ λέω· κάνε όσα Εγώ έχω πει, και αμέσως το Άγιο Πνεύμα θα εργαστεί μέσα σου. Εγώ απελευθερώνω ένα καινούργιο φως για να το αντικρύσετε, φέρνοντάς σας στο φως του παρόντος, και όταν περπατήσεις μέσα σε αυτό το φως, το Άγιο Πνεύμα θα εργαστεί αμέσως μέσα σου. Υπάρχουν μερικοί που μπορεί να είναι απρόθυμοι, λέγοντας: «Δεν εκτελώ αυτό που λες». Στην οποία περίπτωση, Εγώ σου λέω ότι έχεις φτάσει πλέον στο τέλος του δρόμου· έχεις στερέψει και δεν έχεις άλλη ζωή. Συνεπώς, την ώρα που βιώνετε τη μεταμόρφωση της διάθεσής σας, τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό από το να συμβαδίζετε με το παρόν φως. Το Άγιο Πνεύμα δεν εργάζεται μονάχα μέσα σε ορισμένους ανθρώπους τους οποίους χρησιμοποιεί ο Θεός, αλλά, επιπλέον, μέσα στην εκκλησία. Εκείνος θα μπορούσε να εργάζεται μέσα στον οποιονδήποτε. Μπορεί να εργάζεται μέσα σε εσένα επί του παρόντος, κι εσύ θα βιώσεις αυτό το έργο. Κατά την επόμενη περίοδο, Εκείνος μπορεί να εργαστεί μέσα σε κάποιον άλλον, στην οποία περίπτωση πρέπει να βιαστείς να ακολουθήσεις· όσο πιο στενά ακολουθείτε το παρόν φως, τόσο περισσότερο δύναται να αναπτυχθεί η ζωή σας. Ό,τι είδος ανθρώπου κι αν είναι κανείς, αν το Άγιο Πνεύμα εργάζεται μέσα του, τότε πρέπει να ακολουθήσεις. Δέξου τις εμπειρίες του μέσα από τις δικές σου και θα λάβεις ακόμη υψηλότερα πράγματα. Έτσι, η πρόοδός σου θα είναι ταχύτερη. Τούτο είναι το μονοπάτι της τελείωσης για τον άνθρωπο, καθώς και το μέσο με το οποίο αναπτύσσεται η ζωή. Το μονοπάτι προς την τελείωση επιτυγχάνεται μέσω της υποταγής σου στο έργο του Αγίου Πνεύματος. Εσύ δεν γνωρίζεις μέσω τίνος ανθρώπου ο Θεός θα εργαστεί για την τελείωσή σου, ούτε μέσα από ποιο άτομο, περιστατικό ή πράγμα θα σου επιτρέψει Εκείνος να αποκτήσεις ή να δεις πράγματα. Εάν μπορείς να βαδίσεις σε αυτόν τον σωστό δρόμο, τούτο δείχνει ότι έχεις πολλές ελπίδες να τελειωθείς από τον Θεό. Εάν δεν μπορείς, τούτο δείχνει ότι το μέλλον σου είναι ζοφερό, στερούμενο φωτός. Από τη στιγμή που θα μπεις στον σωστό δρόμο, θα σου αποκαλυφθούν τα πάντα. Ανεξάρτητα από το τι αποκαλύπτει το Άγιο Πνεύμα σε άλλους, αν εσύ προχωράς με βάση τη γνώση τους προκειμένου να βιώσεις πράγματα αφ’ εαυτού σου, τότε αυτή η εμπειρία θα καταστεί μέρος της ζωής σου και θα είσαι ικανός να εξοπλίσεις άλλους μέσα από αυτή την εμπειρία. Εκείνοι που εξοπλίζουν άλλους παπαγαλίζοντας λόγια είναι άνθρωποι που δεν έχουν καμία εμπειρία· πρέπει να μάθεις να ανακαλύπτεις, μέσα από τη διαφώτιση και τη φώτιση των άλλων, έναν τρόπο άσκησης, προτού να μπορέσεις να αρχίσεις να μιλάς για τη δική σου προσωπική εμπειρία και γνώση. Αυτό θα έχει και το μεγαλύτερο όφελος στη ζωή σου. Θα πρέπει να βιώνεις με τέτοιον τρόπο και να υποτάσσεσαι σε όλα όσα προέρχονται από τον Θεό. Θα πρέπει να αναζητάς τις προθέσεις του Θεού παντού και να παίρνεις κάποιο μάθημα από όλα τα πράγματα, ώστε η ζωή σου να δύναται να αναπτυχθεί. Μια τέτοια άσκηση παρέχει την ταχύτερη πρόοδο.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Εκείνοι που υποτάσσονται στον Θεό με ειλικρινή καρδιά θα κερδηθούν σίγουρα από τον Θεό

394. Η υποταγή στο έργο του Θεού πρέπει να είναι αληθινή και πραγματική και πρέπει να βιώνεται. Η επιφανειακή υποταγή και μόνο δεν δύναται να λάβει την έγκριση του Θεού, ενώ η απλή υποταγή στις επιφανειακές πτυχές του λόγου του Θεού, χωρίς την επιδίωξη αλλαγής στη διάθεση κάποιου, δεν συμβαδίζει με τις προθέσεις του Θεού. Η υποταγή στον Θεό και η υποταγή στο έργο Του είναι ένα και το αυτό. Αυτοί που υποτάσσονται μονάχα στον Θεό αλλά όχι και στο έργο Του δεν μπορούν να θεωρηθούν υποτακτικοί, πόσο μάλλον, εκείνοι που δεν υποτάσσονται αληθινά, αλλά είναι καταφανώς συκοφαντικοί. Όλοι εκείνοι που υποτάσσονται αληθινά στον Θεό, είναι ικανοί να ωφεληθούν από το έργο και να αποκτήσουν κατανόηση της διάθεσης και του έργου του Θεού. Μόνον αυτού του είδους οι άνθρωποι υποτάσσονται αληθινά στον Θεό. Τέτοιοι άνθρωποι είναι ικανοί να κερδίσουν νέες γνώσεις και να υποβληθούν σε νέες αλλαγές, από νέο έργο. Μόνον αυτοί οι άνθρωποι εγκρίνονται από τον Θεό, μόνον αυτοί οι άνθρωποι τελειώνονται και μόνον εκείνων των ανθρώπων οι διαθέσεις έχουν αλλάξει. Εκείνοι που εγκρίνονται από τον Θεό είναι αυτοί που ευχαρίστως υποτάσσονται σ’ Αυτόν και στον λόγο και στο έργο Του. Μόνον αυτού του είδους οι άνθρωποι βρίσκονται στον σωστό δρόμο, μόνον αυτού του είδους οι άνθρωποι επιθυμούν και αναζητούν ειλικρινά τον Θεό.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Εκείνοι που υποτάσσονται στον Θεό με ειλικρινή καρδιά θα κερδηθούν σίγουρα από τον Θεό

395. Κατά τη διάρκεια της ενσάρκωσης του Θεού, η υποταγή που Αυτός απαιτεί από τους ανθρώπους δεν αφορά το να απέχει κανείς από το να κρίνει ή να αντιστέκεται, όπως αυτοί φαντάζονται· αντίθετα, Αυτός απαιτεί οι άνθρωποι να χρησιμοποιήσουν τα λόγια Του ως βασική αρχή τους, σύμφωνα με την οποία θα ζουν, και ως θεμέλιο για την επιβίωσή τους, να κάνουν οπωσδήποτε πράξη την ουσία των λόγων Του και να ικανοποιούν πλήρως τις προθέσεις Του. Μια πτυχή της απαίτησης από τους ανθρώπους να υποτάσσονται στον ενσαρκωμένο Θεό αφορά στο να κάνουν πράξη τους λόγους Του, και μια άλλη πτυχή αφορά στην ικανότητα υποταγής στην κανονικότητα και την πρακτικότητά Του. Πρέπει και τα δυο να είναι απόλυτα. Εκείνοι που μπορούν να επιτύχουν και τις δύο πτυχές είναι όλοι εκείνοι που έχουν καρδιά που αγαπά τον Θεό. Είναι όλοι άνθρωποι τους οποίους έχει κερδίσει ο Θεός και όλοι τους αγαπούν τον Θεό όπως αγαπούν τη ζωή τους. […]

Η ομάδα των ανθρώπων, τους οποίους ο ενσαρκωμένος Θεός θέλει να κερδίσει σήμερα, είναι εκείνοι που εναρμονίζονται με τις προθέσεις Του. Πρέπει μόνο να υποταχθούν στο έργο Του και να σταματήσουν να ασχολούνται διαρκώς με τις επιθυμίες του Θεού στον ουρανό, να ζουν μέσα στην ασάφεια και να δυσκολεύουν τον ενσαρκωμένο Θεό. Αυτοί που είναι σε θέση να Του υποταχθούν είναι εκείνοι που ακούν απόλυτα τα λόγια Του και υπακούν στις ρυθμίσεις Του. Αυτού του είδους οι άνθρωποι δεν προσέχουν καθόλου το πώς ίσως να είναι στ’ αλήθεια ο Θεός στον ουρανό ή το τι είδους έργο ίσως κάνει τώρα στον άνθρωπο ο Θεός στον ουρανό· προσφέρουν πλήρως την καρδιά τους στον Θεό επί γης και θέτουν ολόκληρο το είναι τους ενώπιόν Του. Δεν ενδιαφέρονται ποτέ για τη δική τους ασφάλεια ούτε ασχολούνται με την κανονικότητα και την πρακτικότητα του ενσαρκωμένου Θεού. Εκείνοι που υποτάσσονται στον ενσαρκωμένο Θεό μπορούν να τελειωθούν από Αυτόν. Εκείνοι που πιστεύουν στον Θεό στον ουρανό δεν θα κερδίσουν τίποτα. Αυτό συμβαίνει γιατί ο Θεός επί γης, κι όχι ο Θεός στον ουρανό, είναι Αυτός που παρέχει υποσχέσεις και ευλογίες στους ανθρώπους. Οι άνθρωποι δεν θα πρέπει πάντα να τιμούν τον Θεό ως μέγα στον ουρανό και να βλέπουν τον Θεό επί γης σαν έναν απλό μέσο άνθρωπο· αυτό είναι άδικο. Ο Θεός στον ουρανό είναι μέγας και υπέροχος με θαυμαστή σοφία, μα αυτός ο Θεός στον ουρανό δεν υφίσταται σε καμία περίπτωση. Ο Θεός επί γης είναι πολύ συνηθισμένος και ασήμαντος και είναι, επίσης, πολύ κανονικός. Δεν έχει εξαιρετικό μυαλό και δεν κάνει συγκλονιστικές ενέργειες· απλώς εργάζεται και μιλά με πολύ κανονικό και πρακτικό τρόπο. Αν και δεν μιλά μέσω κεραυνών ούτε επικαλείται τον άνεμο και τη βροχή, είναι στ’ αλήθεια η ενσάρκωση του Θεού στον ουρανό, και είναι στ’ αλήθεια ο Θεός που ζει ανάμεσα στους ανθρώπους. Οι άνθρωποι δεν πρέπει από τη μία να θεωρούν ή να τιμούν ως μέγα εκείνον που μπορούν να κατανοήσουν ως Θεό και που συμφωνεί με αυτό που θεωρούν Θεό στις φαντασιοκοπίες τους, κι από την άλλη να βλέπουν ως ταπεινό εκείνον που δεν μπορούν να αποδεχτούν και δεν μπορούν να φανταστούν με τίποτα. Όλα αυτά προέρχονται από την επαναστατικότητα των ανθρώπων και συνιστούν την πηγή της αντίστασης των ανθρώπων στον Θεό.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Εκείνοι που αγαπούν αληθινά τον Θεό είναι εκείνοι που μπορούν να υποτάσσονται απόλυτα στην πρακτικότητά Του

396. Το κλειδί για την υποταγή στον Θεό είναι να αποδέχεσαι το νέο φως και να είσαι ικανός να το δεχτείς και να το εφαρμόσεις στην πράξη. Αυτό από μόνο του είναι πραγματική υποταγή. Όσοι δεν έχουν τη βούληση να λαχταρήσουν τον Θεό είναι ανίκανοι να Του υποταχθούν σκοπίμως, και μπορούν μόνο να αντιταχθούν στον Θεό ως αποτέλεσμα της ικανοποίησης τους με την υπάρχουσα κατάσταση. Όταν ο άνθρωπος δεν μπορεί να υποταχθεί στον Θεό, είναι επειδή κατέχεται από αυτό που προηγήθηκε. Τα πράγματα που προηγήθηκαν έχουν δημιουργήσει στους ανθρώπους κάθε είδους αντιλήψεις και διάφορες φαντασιοκοπίες για τον Θεό, και αυτές έχουν γίνει η εικόνα του Θεού στο μυαλό τους. Συνεπώς, πιστεύουν στις δικές τους αντιλήψεις και τα πρότυπα της δικής τους φαντασίας. Αν συγκρίνεις τον Θεό που πραγματοποιεί πρακτικό έργο σήμερα, με τον Θεό της φαντασίας σου, τότε η πίστη σου προέρχεται από τον Σατανά και είναι αλλοιωμένη από τις δικές σου προτιμήσεις· ο Θεός δεν θέλει τέτοιου είδους πίστη. Ανεξάρτητα από το πόσο ανωτέρου επιπέδου είναι τα διαπιστευτήρια τους και ανεξάρτητα από την αφοσίωσή τους —ακόμα κι αν έχουν αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή τους στο έργο Του και έχουν μαρτυρήσει— ο Θεός δεν εγκρίνει κανέναν με τέτοια πίστη. Απλώς τους παραχωρεί λίγη χάρη και τους επιτρέπει να την απολαμβάνουν για κάποιο χρονικό διάστημα. Άνθρωποι σαν κι αυτούς δεν είναι σε θέση να εφαρμόσουν την αλήθεια στην πράξη. Το Άγιο Πνεύμα δεν εργάζεται μέσα τους και ο Θεός θα τους αποκλείσει όλους έναν-έναν, με τη σειρά. Είτε ηλικιωμένοι είτε νέοι, εκείνοι που δεν υποτάσσονται στον Θεό μέσα από την πίστη τους και έχουν λανθασμένες προθέσεις είναι εκείνοι που αντιτίθενται και προκαλούν διαταράξεις, και είναι αναμφισβήτητο πως τέτοιου είδους άνθρωποι θα αποκλειστούν από τον Θεό. Όσοι δεν επιδεικνύουν την παραμικρή υποταγή στον Θεό, οι οποίοι μόλις κι αναγνωρίζουν το όνομά Του και έχουν κάποια αίσθηση της καλοσύνης και της ομορφιάς του Θεού, αλλά παρ’ όλα αυτά δεν συμβαδίζουν με τα βήματα του Αγίου Πνεύματος και δεν υποτάσσονται στο παρόν έργο και τον λόγο του Αγίου Πνεύματος· τέτοιοι άνθρωποι ζουν εν μέσω της χάριτος του Θεού και δεν θα κερδηθούν ή θα οδηγηθούν στην τελείωση από Αυτόν. Ο Θεός οδηγεί τους ανθρώπους στην τελείωση μέσα από την υποταγή τους, μέσα από τη βρώση, την πόση και την απόλαυση του λόγου του Θεού, καθώς και μέσα από την ταλαιπωρία και τον εξευγενισμό στη ζωή τους. Μόνο μέσω μιας πίστης όπως αυτή μπορεί να αλλάξει η διάθεση των ανθρώπων, και μόνο τότε μπορούν να κατέχουν την αληθινή γνώση του Θεού. Να μην είσαι ικανοποιημένος με το να ζεις μέσα στη χάρη του Θεού, να λαχταράς και να ψάχνεις για την αλήθεια και να επιδιώκεις να κερδηθείς από τον Θεό. Αυτή είναι η σημασία του να υποτάσσεσαι συνειδητά στον Θεό· και αυτό ακριβώς είναι το είδος της πίστης που θέλει Αυτός. Οι άνθρωποι που δεν κάνουν τίποτα περισσότερο από να απολαμβάνουν τη χάρη του Θεού δεν μπορούν να γίνουν τέλειοι ή να αλλάξουν, και η υποταγή τους, η ευσέβειά τους, η αγάπη και η υπομονή τους είναι όλα επιφανειακά. Εκείνοι που μόνο απολαμβάνουν τις χάρες του Θεού δεν μπορούν πραγματικά να γνωρίσουν τον Θεό, και ακόμη και όταν γνωρίσουν τον Θεό, η γνώση τους είναι επιφανειακή και λένε πράγματα όπως, «Ο Θεός αγαπά τον άνθρωπο» ή «Ο Θεός είναι συμπονετικός προς τον άνθρωπο». Αυτό δεν αντιπροσωπεύει τη ζωή του ανθρώπου και δεν δείχνει οι άνθρωποι να γνωρίζουν πραγματικά τον Θεό. Αν, όταν ο λόγος του Θεού τους εξευγενίσει ή όταν τους βρίσκουν οι δοκιμασίες Του, οι άνθρωποι αδυνατούν να υποταχθούν στον Θεό —κι αν, αντιθέτως, γίνονται δύσπιστοι και αποτυγχάνουν— τότε δεν είναι ούτε στο ελάχιστο υποτακτικοί. Μέσα τους έχουν πολλούς κανόνες και περιορισμούς, σχετικά με την πίστη στον Θεό, παλιές εμπειρίες που είναι αποτέλεσμα πολλών χρόνων πίστης ή διάφορους κανόνες βασισμένους στη Βίβλο. Θα μπορούσαν άνθρωποι όπως αυτοί να υποταχθούν τον Θεό; Αυτοί οι άνθρωποι είναι γεμάτοι ανθρώπινα πράγματα, πώς θα μπορούσαν να υποταχθούν στον Θεό; Η «υποταγή» τους είναι σύμφωνη με προσωπικές προτιμήσεις —θα επιθυμούσε ο Θεός μια τέτοια υποταγή; Αυτό δεν είναι υποταγή στον Θεό, αλλά τήρηση κανόνων· είναι ευχαρίστηση και ικανοποίηση του εαυτού τους. Αν υποστηρίξεις ότι αυτό είναι υποταγή στον Θεό, δεν Τον βλασφημείς;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Στην πίστη σου για τον Θεό πρέπει να υποτάσσεσαι στον Θεό

397. Όλοι αυτοί οι οποίοι δεν αναζητούν την υποταγή στον Θεό, μέσα από την πίστη τους Του εναντιώνονται. Ο Θεός ζητάει από τους ανθρώπους να αναζητούν την αλήθεια, να διψούν για τον λόγο Του και να τρώνε και να πίνουν τον λόγο Του και να τον κάνουν πράξη, ώστε να καταφέρουν να υποταχθούν στον Θεό. Εάν αυτές είναι οι πραγματικές προθέσεις σου, τότε ο Θεός σίγουρα θα σε επαινέσει και σίγουρα θα είναι ευγενικός απέναντι σου. Αυτό είναι αναμφίβολο και αδιαμφισβήτητο. Εάν πρόθεσή σου δεν είναι να υποταχθείς στον Θεό και έχεις άλλους σκοπούς, τότε όλα όσα λες και κάνεις —οι προσευχές σου ενώπιον του Θεού, ακόμη και κάθε πράξη σου— θα είναι σε αντίθεση μ’ Αυτόν. Μπορεί να είσαι γλυκομίλητος και ευγενής, κάθε μία πράξη και έκφρασή σου μπορεί να φαίνεται σωστή, και ίσως δείχνεις υποτακτικός, αλλά όταν πρόκειται για τις προθέσεις σου και τις απόψεις σου για την πίστη στον Θεό, ό,τι κάνεις αντιτίθεται στον Θεό· ό,τι κάνεις είναι μοχθηρό. Οι άνθρωποι που εμφανίζονται τόσο υπάκουοι σαν πρόβατα, αλλά οι καρδιές τους υποκρύπτουν κακές προθέσεις, είναι λύκοι με προβιά προβάτου. Προσβάλλουν άμεσα τον Θεό και ο Θεός δεν θα χαριστεί σε κανέναν από αυτούς. Το Άγιο Πνεύμα θα αποκαλύψει τον καθένα από αυτούς και θα δείξει στους πάντες ότι όλοι όσοι είναι υποκριτές σίγουρα θα κερδίσουν την αποστροφή και την απόρριψη του Αγίου Πνεύματος. Μην ανησυχείς: ο Θεός θα κάνει το ξεκαθάρισμα και θα ξεφορτωθεί τον κάθε έναν από αυτούς στην ώρα του.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Στην πίστη σου για τον Θεό πρέπει να υποτάσσεσαι στον Θεό

398. Το βασικότερο για να μετρήσουμε κατά πόσο οι άνθρωποι μπορούν να υποταχθούν στον Θεό είναι το αν έχουν ή όχι εξωφρενικές επιθυμίες ή απώτερα κίνητρα απέναντί Του. Αν έχουν συνεχώς απαιτήσεις από τον Θεό, αυτό αποδεικνύει ότι δεν Του υποτάσσονται. Ό,τι κι αν σου συμβεί, αν δεν το αποδεχθείς από τον Θεό και δεν αναζητήσεις την αλήθεια, κι αν πάντα υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου και θεωρείς πως μόνο εσύ έχεις δίκιο, και είσαι ικανός μέχρι και να αμφισβητείς το ότι ο Θεός είναι η αλήθεια και η δικαιοσύνη, τότε θα έχεις μπελάδες. Οι άνθρωποι που είναι έτσι είναι οι πιο αλαζόνες και επαναστατικοί απέναντι στον Θεό. Όσοι έχουν συνεχώς απαιτήσεις από τον Θεό δεν μπορούν να Του υποταχθούν αληθινά. Οι απαιτήσεις σου από τον Θεό αποδεικνύουν ότι προσπαθείς να κάνεις συμφωνία μαζί Του, ότι επιλέγεις τα δικά σου θέλω και ενεργείς σύμφωνα με αυτά. Έτσι, προδίδεις τον Θεό και δεν έχεις ίχνος υποταγής. Το να έχεις απαιτήσεις από τον Θεό είναι από μόνο του παράλογο. Αν πιστεύεις στ’ αλήθεια πως Αυτός είναι Θεός, τότε δεν θα τολμάς να απαιτείς πράγματα απ’ Αυτόν ούτε θα θεωρείς πως έχεις τα προσόντα να το κάνεις, είτε θεωρείς τις απαιτήσεις σου λογικές είτε όχι. Αν έχεις αληθινή πίστη στον Θεό και πιστεύεις πως είναι Θεός, τότε δεν έχεις άλλη επιλογή από το να Τον λατρεύεις και να υποτάσσεσαι σ’ Αυτόν. Οι άνθρωποι, σήμερα, όχι μόνο κάνουν τις δικές τους επιλογές, αλλά ζητούν κι από τον Θεό να ενεργεί σύμφωνα με τα δικά τους θέλω. Όχι μόνο δεν επιλέγουν να υποταχθούν στον Θεό, αλλά Του ζητούν μέχρι και να υποταχθεί Εκείνος σ’ αυτούς. Δεν είναι εντελώς παράλογο αυτό; Επομένως, αν κάποιος δεν έχει αληθινή πίστη ούτε πιστεύει ουσιαστικά, δεν θα μπορέσει ποτέ να λάβει την έγκριση του Θεού. Αν οι άνθρωποι καταφέρουν να μειώσουν τις απαιτήσεις που έχουν από τον Θεό, τότε θα έχουν περισσότερη αληθινή πίστη και υποταγή, ενώ η λογική τους θα είναι σχετικά κανονική. Πολύ συχνά, όσο μεγαλύτερη είναι η τάση των ανθρώπων να επιχειρηματολογούν και όσο περισσότερες δικαιολογίες προβάλλουν, τόσο πιο δύσκολο είναι να αντιμετωπιστούν. Δεν είναι μόνο ότι έχουν πολλές απαιτήσεις. Αν τους δώσεις θάρρος, θα το εκμεταλλευτούν και θα ζητήσουν περισσότερα. Με το που ικανοποιηθούν σε μια πτυχή, θα προβάλλουν απαιτήσεις σε κάποια άλλη. Πρέπει να ικανοποιηθούν στα πάντα. Αν αυτό δεν γίνει, αρχίζουν να παραπονιούνται, απελπίζονται για το καθετί και ενεργούν επιπόλαια. Και στη συνέχεια, αισθάνονται ότι χρωστάνε και νιώθουν τύψεις, κλαίνε με μαύρο δάκρυ και θέλουν να πεθάνουν. Τι νόημα έχει αυτό; Δεν είναι παράλογοι και άκρως εκνευριστικοί; Όλα αυτά τα προβλήματα πρέπει να λυθούν από τη ρίζα τους. Αν έχεις διεφθαρμένη διάθεση και δεν λύνεις το πρόβλημα αυτό, αλλά περιμένεις πρώτα να μπλέξεις σε μπελάδες ή να προκαλέσεις μια καταστροφή και μετά να το λύσεις, πώς θα μπορέσεις να αναπληρώσεις γι’ αυτήν την απώλεια; Δεν σου θυμίζει το ρητό «κάλλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρογύρευε»; Επομένως, για να επιλύσεις πλήρως το πρόβλημα της διεφθαρμένης σου διάθεσης, πρέπει να αναζητήσεις την αλήθεια για να το λύσεις με το που εμφανιστεί. Πρέπει να λύσεις το πρόβλημα της διεφθαρμένης διάθεσης με το που προκύψει, για να βεβαιωθείς ότι δεν θα κάνεις τίποτα λάθος και να αποτρέψεις μελλοντικά προβλήματα. Εάν μια διεφθαρμένη διάθεση ριζώσει και γίνει η σκέψη και η άποψη ενός ανθρώπου, θα μπορεί τότε να τον κατευθύνει να κάνει κακό. Επομένως, όταν κάποιος κάνει αυτοκριτική και αποκτά αυτογνωσία πρέπει κυρίως να ανακαλύψει τις διεφθαρμένες διαθέσεις του και να αναζητήσει γρήγορα την αλήθεια για να τις διορθώσει. Πρέπει να γνωρίζεις ποια πράγματα είναι στη φύση σου, τι σου αρέσει, τι επιδιώκεις και τι θέλεις να αποκτήσεις. Πρέπει να αναλύσεις αυτά τα πράγματα σύμφωνα με τα λόγια του Θεού για να δεις αν συμφωνούν με τις προθέσεις Του, και από ποια άποψη είναι παράλογα. Μόλις τα κατανοήσεις όλα αυτά, πρέπει να επιλύσεις το πρόβλημα της μη κανονικής λογικής σου, δηλαδή το πρόβλημα της παράλογης και άκρως εκνευριστικής συμπεριφοράς σου. Δεν είναι καθαρά πρόβλημα της διεφθαρμένης σου διάθεσης, αλλά έχει να κάνει και με το κατά πόσο διαθέτεις λογική ή όχι. Ειδικά σε ό,τι αφορά τα συμφέροντά τους, οι άνθρωποι που παρασύρονται από την ιδιοτέλειά τους δεν έχουν κανονική λογική. Εδώ μιλάμε για ένα ψυχολογικό πρόβλημα, καθώς και για την αχίλλεια πτέρνα των ανθρώπων. Είναι κάποιοι που θεωρούν ότι έχουν ένα ορισμένο επίπεδο και κάποια χαρίσματα, και θέλουν πάντα να είναι επικεφαλής και να ξεχωρίζουν. Ζητούν έτσι από τον Θεό να τους χρησιμοποιήσει. Αν δεν τους χρησιμοποιήσει όμως, λένε το εξής: «Πώς γίνεται να μη με ευνοεί ο Θεός; Θεέ μου, χρησιμοποίησέ με για κάτι σημαντικό, κι εγώ υπόσχομαι ότι θα δαπανήσω για Σένα!» Είναι σωστή μια τέτοια πρόθεση; Ναι μεν είναι καλό να δαπανούν για τον Θεό, αλλά υπάρχουν κίνητρα πίσω από την προθυμία τους να το κάνουν. Αυτό που αγαπούν είναι το κύρος και σε αυτό εστιάζουν. Μόνο αν κάποιος είναι ικανός να υποταχθεί στ’ αλήθεια, να ακολουθήσει τον Θεό με όλη του την καρδιά, είτε Εκείνος τον χρησιμοποιεί είτε όχι, και να δαπανήσει για τον Θεό, είτε έχει θέση είτε όχι, μπορεί να θεωρηθεί λογικός και υποταγμένος στον Θεό.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Οι άνθρωποι έχουν πάρα πολλές απαιτήσεις από τον Θεό

399. Όταν αντιμετωπίζεις αληθινά προβλήματα της ζωής, πώς πρέπει να γνωρίζεις και να κατανοείς την εξουσία και την κυριαρχία του Θεού; Όταν είσαι αντιμέτωπος με αυτά τα προβλήματα και δεν γνωρίζεις πώς να τα κατανοήσεις, να τα χειριστείς και να τα βιώσεις, ποια στάση πρέπει να υιοθετείς για να επιδείξεις ότι έχεις την πρόθεση και την επιθυμία να υποταχθείς στην κυριαρχία και τις διευθετήσεις του Θεού, καθώς και την πραγματικότητα αυτής της υποταγής; Πρώτα, πρέπει να μάθεις να περιμένεις· έπειτα, πρέπει να μάθεις να αναζητάς· στη συνέχεια, πρέπει να μάθεις να υποτάσσεσαι. Το να «περιμένεις» σημαίνει να περιμένεις τον χρόνο του Θεού, να περιμένεις τους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα που Αυτός έχει διευθετήσει για σένα, όπως και να περιμένεις να σου αποκαλυφθούν σταδιακά οι προθέσεις Του. Το να «αναζητάς» σημαίνει να εξετάζεις και να κατανοείς τις φιλόπονες προθέσεις του Θεού μέσω των ανθρώπων, των γεγονότων και των πραγμάτων που Αυτός έχει ενορχηστρώσει, να κατανοείς τις αλήθειες που σχετίζονται με αυτά, να κατανοείς τι πρέπει να κατορθώσουν οι άνθρωποι και ποιες οδούς πρέπει να ακολουθούν, να κατανοείς ποια αποτελέσματα και ποια κατορθώματα έχει ο Θεός σκοπό να επιτύχει στους ανθρώπους. Το να «υποτάσσεσαι», φυσικά, αναφέρεται στο να δέχεσαι τους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα που έχει ενορχηστρώσει ο Θεός, να δέχεσαι την κυριαρχία Του και, μέσα από αυτά, να βιώνεις πώς ο Δημιουργός κυριαρχεί στη μοίρα του ανθρώπου, πώς παρέχει στον άνθρωπο τη ζωή Του, πώς ενσωματώνει την αλήθεια μέσα στον άνθρωπο. Τα πάντα υπό τις διευθετήσεις και την κυριαρχία του Θεού υπακούν σε φυσικούς νόμους και, αν αποφασίσεις να αφήσεις τον Θεό να διευθετήσει τα πάντα για εσένα και να κυριαρχήσει σε αυτά, πρέπει να μάθεις να περιμένεις, πρέπει να μάθεις να αναζητάς και πρέπει να μάθεις να υποτάσσεσαι. Αυτή είναι η στάση που πρέπει να υιοθετήσει κάθε άνθρωπος που θέλει να υποταχθεί στην εξουσία του Θεού, ενώ είναι και η βασικότερη αρετή που πρέπει να κατέχει κάθε άνθρωπος που θέλει να αποδεχθεί την κυριαρχία και τις διευθετήσεις του Θεού. Για να διατηρείτε τέτοια στάση, για να κατέχετε τέτοια αρετή, πρέπει να εργαστείτε πιο σκληρά. Μόνο τότε θα μπορέσετε να εισέλθετε στην αληθινή πραγματικότητα.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Γ΄

400. Όταν ο Νώε έπραξε ό,τι του παρήγγειλε ο Θεός, δεν γνώριζε ποιες ήταν οι προθέσεις του Θεού. Δεν ήξερε τι ήθελε ο Θεός να επιτύχει. Ο Θεός απλώς του έδωσε μια εντολή και του παρήγγειλε να πράξει κάτι, και χωρίς πολλές εξηγήσεις, ο Νώε το έπραξε. Δεν προσπάθησε να καταλάβει μυστικά τις επιθυμίες του Θεού, ούτε αντιστάθηκε στον Θεό ή επέδειξε ανειλικρίνεια. Απλώς έπραξε ανάλογα, με καθαρή και απλή καρδιά. Έπραξε ό,τι τον έβαλε ο Θεός να πράξει, και το να υποτάσσεται στον λόγο του Θεού και να τον ακούει ήταν η πίστη που στήριζε τις πράξεις του. Αυτός ήταν ο τρόπος με τον οποίο ειλικρινά και απλά αντιμετώπισε αυτό που εμπιστεύτηκε ο Θεός. Η ουσία του —η ουσία των ενεργειών του ήταν η υποταγή, όχι η αμφισβήτηση, η αντίσταση και, πολύ λιγότερο, η σκέψη για τα προσωπικά του συμφέροντα ή τα κέρδη και τις απώλειές του. Περαιτέρω, όταν ο Θεός είπε ότι θα καταστρέψει τον κόσμο με κατακλυσμό, ο Νώε δεν ρώτησε πότε θα γίνει αυτό ούτε ρώτησε τι θα απογίνουν τα πάντα, και σίγουρα δεν ρώτησε τον Θεό με ποιον τρόπο επρόκειτο να καταστρέψει τον κόσμο. Απλώς έπραξε ό,τι παρήγγειλε ο Θεός. Ακολούθησε επακριβώς τις οδηγίες του Θεού σχετικά με το τι και το πώς, και, επίσης, ανέλαβε αμέσως δράση. Ενήργησε σύμφωνα με τις οδηγίες του Θεού, κρατώντας μια στάση που έδειχνε ότι επιθυμούσε να ικανοποιήσει τον Θεό. Μήπως το έκανε για να αποφύγει ο ίδιος τη συμφορά; Όχι. Μήπως ρώτησε τον Θεό πότε ακριβώς θα ερχόταν η καταστροφή του κόσμου; Όχι. Ρώτησε τον Θεό ή μήπως γνώριζε πόσον καιρό θα έπαιρνε η κατασκευή της κιβωτού; Ούτε αυτό το γνώριζε. Απλώς υποτάχθηκε, άκουσε και έπραξε αναλόγως.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Το έργο του Θεού, η διάθεση του Θεού και ο ίδιος ο Θεός Α΄

401. Στην πίστη του στον Θεό, ο Πέτρος προσπάθησε να ικανοποιήσει τον Θεό σε όλα και προσπάθησε να υποταχθεί σε όλα όσα προήλθαν από τον Θεό. Χωρίς το παραμικρό παράπονο, ήταν σε θέση να δεχτεί την παίδευση και την κρίση, καθώς και το ραφινάρισμα, τα δεινά και τις στερήσεις στη ζωή του, κανένα από τα οποία δεν μπορούσαν να μεταβάλουν την καρδιά του που αγαπούσε τον Θεό. Αυτή δεν ήταν η απόλυτη αγάπη για τον Θεό; Αυτή δεν ήταν η εκπλήρωση του καθήκοντος ενός δημιουργήματος; Είτε με παίδευση, κρίση ή ταλαιπωρία, είσαι πάντα σε θέση να επιτύχεις την υποταγή μέχρι θανάτου και αυτό είναι που πρέπει να επιτευχθεί από ένα δημιούργημα, αυτή είναι η αγνότητα της αγάπης προς τον Θεό. Εάν ο άνθρωπος μπορεί να επιτύχει τουλάχιστον αυτό, τότε πληροί τα κριτήρια ενός δημιουργήματος και δεν υπάρχει τίποτα που να ικανοποιεί καλύτερα τις προθέσεις του Δημιουργού. Φαντάσου να είσαι σε θέση να εργάζεσαι για τον Θεό, όμως να μην υποτάσσεσαι στον Θεό και να είσαι ανίκανος να αγαπάς πραγματικά τον Θεό. Με αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο δεν θα έχεις εκπληρώσει το καθήκον ενός δημιουργήματος, αλλά θα έχεις καταδικαστεί και από τον Θεό, επειδή είσαι κάποιος που δεν κατέχει την αλήθεια, ο οποίος είναι ανίκανος να υποταχθεί στον Θεό και ο οποίος επαναστατεί ενάντια στον Θεό. Εσύ φροντίζεις μόνο να εργάζεσαι για τον Θεό και δεν νοιάζεσαι να κάνεις την αλήθεια πράξη ή να γνωρίσεις τον εαυτό σου. Δεν καταλαβαίνεις ή δεν γνωρίζεις τον Δημιουργό και δεν υποτάσσεσαι σ’ Αυτόν ούτε Τον αγαπάς. Είσαι κάποιος που είναι εγγενώς επαναστατικός ενάντια στον Θεό, επομένως τέτοιοι άνθρωποι δεν αγαπιούνται από τον Δημιουργό.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Η επιτυχία ή η αποτυχία εξαρτάται από το μονοπάτι που βαδίζει ο άνθρωπος

402. Η κατάθεση ηχηρής μαρτυρίας για τον Θεό σχετίζεται κυρίως με το αν κατανοείς ή όχι τον πρακτικό Θεό, και με το αν μπορείς ή όχι να υποτάσσεσαι ενώπιον αυτού του ανθρώπου που δεν είναι μόνο συνηθισμένος, μα και κανονικός, και να υποτάσσεσαι μέχρι θανάτου. Αν, μέσω αυτής της υποταγής, στ’ αλήθεια καταθέσεις μαρτυρία για τον Θεό, αυτό σημαίνει ότι έχεις αποκτηθεί από τον Θεό. Αν μπορείς να υποταχθείς μέχρι θανάτου και, ενώπιόν Του, να μην παραπονιέσαι, να μην κρίνεις, να μη συκοφαντείς, να μην έχεις οποιεσδήποτε αντιλήψεις και οποιαδήποτε απώτερα κίνητρα, τότε, με τον τρόπο αυτόν, ο Θεός θα αποκτήσει δόξα. Η υποταγή ενώπιον ενός κοινού ανθρώπου που περιφρονείται από τον άνθρωπο και το να μπορεί κανείς να υποταχθεί μέχρι θανάτου χωρίς αντιλήψεις αποτελούν αληθινή μαρτυρία. Η πραγματικότητα στην οποία ο Θεός απαιτεί να εισέλθουν οι άνθρωποι είναι το να μπορείς να υποτάσσεσαι στα λόγια Του, να τα κάνεις πράξη, να υποκλίνεσαι ενώπιον του πρακτικού Θεού και να γνωρίζεις τη διαφθορά σου, να ανοίγεις την καρδιά σου ενώπιόν Του και, στο τέλος, να κερδηθείς από Αυτόν μέσω αυτών των λόγων Του. Ο Θεός δοξάζεται όταν αυτές οι ομιλίες σε κατακτούν και σε κάνουν να υποταχθείς πλήρως σ’ Αυτόν· έτσι, ντροπιάζει τον Σατανά και ολοκληρώνει το έργο Του. Όταν δεν έχεις καθόλου αντιλήψεις για την πρακτικότητα του ενσαρκωμένου Θεού, δηλαδή όταν παραμένεις σταθερός σ’ αυτήν τη δοκιμασία, τότε έχεις καταθέσει αυτήν τη μαρτυρία ικανοποιητικά. Αν έρθει μια μέρα που κατανοείς πλήρως τον πρακτικό Θεό και μπορείς να υποταχθείς μέχρι θανάτου, όπως έκανε ο Πέτρος, τότε θα κερδηθείς και θα τελειωθείς από τον Θεό. Ό,τι κάνει ο Θεός που δεν συμφωνεί με τις αντιλήψεις σου είναι δοκιμασία για σένα. Αν το έργο του Θεού συμφωνούσε με τις αντιλήψεις σου, δεν θα χρειαζόταν να υποφέρεις ή να εξευγενιστείς. Ακριβώς επειδή το έργο Του είναι τόσο πρακτικό και δεν συνάδει με τις αντιλήψεις σου απαιτεί να αποχωριστείς αυτές τις αντιλήψεις. Γι’ αυτόν τον λόγο αποτελεί δοκιμασία για σένα. Ακριβώς λόγω της πρακτικότητας του Θεού βρίσκονται όλοι οι άνθρωποι εν μέσω δοκιμασιών· το έργο Του είναι πρακτικό, όχι υπερφυσικό. Κατανοώντας πλήρως τα πρακτικά λόγια Του και τις πρακτικές ομιλίες Του χωρίς οποιεσδήποτε αντιλήψεις και όντας σε θέση να Τον αγαπάς αληθινά καθώς το έργο Του γίνεται όλο και πιο πρακτικό, θα κερδηθείς από Αυτόν. Η ομάδα των ανθρώπων, τους οποίους θα κερδίσει ο Θεός, είναι εκείνοι που Τον γνωρίζουν· δηλαδή, εκείνοι που γνωρίζουν την πρακτικότητά Του. Επιπλέον, είναι εκείνοι που μπορούν να υποταχθούν στο πρακτικό έργο του Θεού.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Εκείνοι που αγαπούν αληθινά τον Θεό είναι εκείνοι που μπορούν να υποτάσσονται απόλυτα στην πρακτικότητά Του

403. Πριν η ανθρωπότητα εισέλθει στην ανάπαυση, το εάν κάθε είδος ατόμου θα τιμωρηθεί ή θα ανταμειφθεί θα καθορίζεται ανάλογα με το αν έχει αναζητήσει την αλήθεια, αν γνωρίζει τον Θεό και αν μπορεί να υποταχθεί στον ορατό Θεό. Όσοι έχουν υπάρξει στη δούλεψη του ορατού Θεού, κι όμως ούτε Τον γνωρίζουν ούτε υποτάσσονται σ’ Αυτόν, στερούνται αλήθειας. Αυτοί οι άνθρωποι είναι κακοί και αναμφισβήτητα οι κακοί θα αποτελέσουν αντικείμενο τιμωρίας. Επιπλέον, θα τιμωρηθούν σύμφωνα με την κακή διαγωγή τους. Ο Θεός είναι για να πιστεύουν σ’ Αυτόν οι άνθρωποι και αξίζει, επίσης, την υποταγή τους. Εκείνοι που πιστεύουν μόνο στον ασαφή και αόρατο Θεό είναι άνθρωποι που δεν πιστεύουν στον Θεό και δεν είναι σε θέση να υποταχθούν στον Θεό. Αν αυτοί οι άνθρωποι εξακολουθούν να μην καταφέρνουν να πιστέψουν στον ορατό Θεό από τη στιγμή που θα τελειώσει το έργο Του της κατάκτησης, και εξακολουθούν να επαναστατούν ενάντια στον ορατό ενσαρκωμένο Θεό και να Του αντιστέκονται, τότε αυτοί, οι «ασαφιστές», θα αποτελέσουν αντικείμενο καταστροφής χωρίς αμφιβολία. Έτσι κάνουν και κάποιοι ανάμεσά σας —όποιος αναγνωρίζει προφορικά τον ενσαρκωμένο Θεό, κι όμως δεν μπορεί να κάνει πράξη την αλήθεια της υποταγής στον ενσαρκωμένο Θεό, πρόκειται τελικά να αποκλειστεί και να καταστραφεί. Επιπλέον, όποιος αναγνωρίζει προφορικά τον ορατό Θεό, τρώει και πίνει από την αλήθεια που εκφράζεται από Αυτόν, ενώ επίσης αναζητά τον ασαφή και αόρατο Θεό, σίγουρα θα αποτελέσει αντικείμενο καταστροφής. Κανείς από αυτούς τους ανθρώπους δεν θα είναι σε θέση να παραμείνει μέχρι την ώρα της ανάπαυσης που θα έρθει αφού τελειώσει το έργο του Θεού, ούτε μπορεί ένα άτομο που μοιάζει σ’ αυτούς τους ανθρώπους να παραμείνει εκείνη την ώρα της ανάπαυσης. Οι δαιμονικοί άνθρωποι είναι εκείνοι που δεν κάνουν πράξη την αλήθεια. Η ουσία τους είναι η αντίσταση και η επαναστατικότητα απέναντι στον Θεό, και δεν έχουν την παραμικρή πρόθεση να υποταχθούν σ’ Αυτόν. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι θα καταστραφούν.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο Θεός και ο άνθρωπος θα εισέλθουν στην ανάπαυση μαζί