404. Ως μέλη του ανθρώπινου γένους και πιστοί Χριστιανοί, αποτελεί ευθύνη και υποχρέωση όλων μας να προσφέρουμε ως θυσία τον νου και το σώμα μας για την εκπλήρωση της ανάθεσης από τον Θεό, διότι ολόκληρη η ύπαρξή μας προήλθε από τον Θεό, και υπάρχει χάρη στην κυριαρχία του Θεού. Αν ο νους και το σώμα μας δεν είναι αφοσιωμένα στην ανάθεση από τον Θεό και στον δίκαιο σκοπό της ανθρωπότητας, τότε οι ψυχές μας θα αισθάνονται ντροπή ενώπιον αυτών που μαρτύρησαν για την ανάθεση από τον Θεό, και ακόμα πιο μεγάλη ντροπή ενώπιον του Θεού, που μας τα παρείχε όλα.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Παράρτημα Β΄: Ο Θεός κυριαρχεί επί της μοίρας όλης της ανθρωπότητας

405. Είναι εξαιρετικά σημαντικό το πώς πρέπει να αντιμετωπίζετε τις αναθέσεις από τον Θεό· είναι πολύ σοβαρό το θέμα. Εάν δεν μπορείς να ολοκληρώσεις αυτά που σου έχει εμπιστευτεί ο Θεός, τότε δεν σου αξίζει να ζεις παρουσία Του και πρέπει να αποδεχθείς την τιμωρία σου. Είναι απολύτως φυσικό και δικαιολογημένο οι άνθρωποι να ολοκληρώνουν τις αναθέσεις που τους εμπιστεύεται ο Θεός. Αυτή είναι η υπέρτατη ευθύνη του ανθρώπου και είναι εξίσου σημαντική με την ίδια του τη ζωή. Εάν αντιμετωπίζεις ελαφρά τις αναθέσεις από τον Θεό, αυτό είναι η πιο σοβαρή προδοσία κατά του Θεού. Στο συγκεκριμένο θέμα, είσαι πιο αξιοθρήνητος κι απ’ τον Ιούδα, και πρέπει να αναθεματιστείς. Οι άνθρωποι πρέπει να κατανοήσουν πλήρως πώς να μεταχειρίζονται τις αναθέσεις από τον Θεό και πρέπει, τουλάχιστον, να κατανοούν το εξής: ο Θεός με τις αναθέσεις που εμπιστεύεται στον άνθρωπο τον εξυψώνει, του δείχνει ειδικά τη χάρη Του, είναι το πιο ένδοξο πράγμα, και όλα τα άλλα μπορεί κανείς να τα εγκαταλείψει —ακόμη και την ίδια του τη ζωή— αλλά οι αναθέσεις από τον Θεό πρέπει να ολοκληρωθούν.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Πώς να γνωρίσει κανείς τη φύση του ανθρώπου

406. Δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ του καθήκοντος του ανθρώπου και του αν αυτός θα λάβει ευλογίες ή θα υποφέρει από κακοτυχία. Καθήκον είναι αυτό που ο άνθρωπος οφείλει να εκπληρώσει· είναι η αποστολή που του στάλθηκε από τον ουρανό και πρέπει να το κάνει χωρίς να επιζητά ανταμοιβή και χωρίς όρους ή δικαιολογίες. Μόνο αυτό ονομάζεται εκτέλεση του καθήκοντος. Το να λαμβάνει κανείς ευλογίες αναφέρεται στις ευλογίες που απολαμβάνει ένας άνθρωπος όταν οδηγείται στην τελείωση αφότου βιώσει την κρίση. Το να υποφέρει κακοτυχία αναφέρεται στην τιμωρία που λαμβάνει ένας άνθρωπος όταν δεν αλλάζει η διάθεσή του αφότου υποβληθεί σε παίδευση και κρίση —όταν, με άλλα λόγια, δεν οδηγείται στην τελείωση. Όμως, ανεξάρτητα από το αν λαμβάνουν ευλογίες ή υποφέρουν από κακοτυχία, τα δημιουργημένα όντα οφείλουν να εκπληρώνουν το καθήκον τους, κάνοντας αυτά που οφείλουν να κάνουν και κάνοντας αυτά που μπορούν να κάνουν· αυτό είναι το ελάχιστο που οφείλει να κάνει ένας άνθρωπος που αναζητά τον Θεό. Δεν θα έπρεπε να εκτελείς το καθήκον σου μόνο για να λαμβάνεις ευλογίες και δεν θα έπρεπε να αρνείσαι να εκτελέσεις το καθήκον σου από φόβο μην υποφέρεις από κακοτυχία. Επιτρέψτε Μου να σας πω το εξής: Το να εκτελεί ο άνθρωπος το καθήκον του είναι αυτό που οφείλει να κάνει, και αν είναι ανίκανος να εκτελέσει το καθήκον του, τότε αυτό συνιστά την επαναστατικότητά του. Ο άνθρωπος αλλάζει σταδιακά μέσα από τη διαδικασία της εκτέλεσης του καθήκοντός του, και μέσω αυτής της διαδικασίας επιδεικνύει την αφοσίωσή του. Ως εκ τούτου, όσο περισσότερο είσαι σε θέση να εκτελέσεις το καθήκον σου, τόσο περισσότερο θα μπορείς να κερδίσεις μεγαλύτερο μέρος της αλήθειας και τόσο πιο πρακτική θα γίνεται η έκφρασή σου. Αυτοί που απλώς εκτελούν τυπικά το καθήκον τους και δεν αναζητούν την αλήθεια θα αποκλειστούν στο τέλος, καθώς τέτοιοι άνθρωποι δεν εκτελούν το καθήκον τους καθώς κάνουν πράξη την αλήθεια, και δεν κάνουν πράξη την αλήθεια κατά την εκτέλεση του καθήκοντός τους. Είναι αυτοί που παραμένουν αμετάβλητοι και θα υποφέρουν από κακοτυχία. Όχι μόνον είναι ακάθαρτες οι εκφράσεις τους, αλλά κι ό,τι εκφράζουν είναι κακία.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Η διαφορά μεταξύ της διακονίας του ενσαρκωμένου Θεού και του καθήκοντος του ανθρώπου

407. Ο Θεός εργάζεται για να διαχειριστεί και να σώσει την ανθρωπότητα. Βεβαίως, ο Θεός έχει απαιτήσεις από τους ανθρώπους, και αυτές οι απαιτήσεις είναι το καθήκον τους. Είναι ολοφάνερο ότι το καθήκον των ανθρώπων πηγάζει από το έργο του Θεού και από τις απαιτήσεις Του προς την ανθρωπότητα. Όποιο κι αν είναι το καθήκον που εκτελεί κανείς, αυτό είναι ό,τι πιο σωστό θα μπορούσε να κάνει, ό,τι πιο όμορφο και δίκαιο ανάμεσα στην ανθρωπότητα. Οι άνθρωποι, ως δημιουργήματα, οφείλουν να εκτελούν το καθήκον τους· μόνο τότε μπορούν να πάρουν την έγκριση του Δημιουργού. Τα δημιουργήματα ζουν υπό την κυριαρχία του Δημιουργού και αποδέχονται όλα όσα τους παρέχει ο Θεός και όλα όσα προέρχονται από Εκείνον, γι’ αυτό και πρέπει να εκπληρώνουν τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις τους. Κάτι τέτοιο είναι απόλυτα φυσικό και δικαιολογημένο, και το έχει ορίσει ο Θεός. Αυτό δείχνει ότι, όταν οι άνθρωποι εκτελούν το καθήκον ενός δημιουργήματος, αυτό είναι ό,τι πιο δίκαιο, πιο όμορφο και πιο ευγενές από οτιδήποτε άλλο κατά τη διάρκεια της ζωής τους στη γη· τίποτα μέσα στην ανθρωπότητα δεν έχει περισσότερο νόημα ή αξία και τίποτα δεν δίνει μεγαλύτερο νόημα και μεγαλύτερη αξία στη ζωή ενός δημιουργημένου ανθρώπου από το να εκτελεί το καθήκον ενός δημιουργήματος. Στη γη, οι μόνοι που υποτάσσονται στον Δημιουργό είναι η ομάδα των ανθρώπων που εκτελούν αληθινά και ειλικρινά το καθήκον τους ως δημιουργήματα. Αυτή η ομάδα δεν ακολουθεί τις κοσμικές τάσεις· υποτάσσεται στην ηγεσία και την καθοδήγηση του Θεού, ακούει μόνο τα λόγια του Δημιουργού, αποδέχεται τις αλήθειες που εκφράζει ο Δημιουργός και ζει με βάση τα λόγια του Δημιουργού. Αυτή είναι η πιο αληθινή και ηχηρή μαρτυρία, και αποτελεί την καλύτερη μαρτυρία πίστης στον Θεό. Αν ένα δημιούργημα μπορέσει να εκπληρώσει το καθήκον του ως δημιούργημα, μπορέσει να ικανοποιήσει τον Δημιουργό, είναι ό,τι πιο όμορφο υπάρχει στην ανθρωπότητα και κάτι που πρέπει να διαδοθεί σαν μια ιστορία που αξίζει τον έπαινο όλων. Τα δημιουργήματα πρέπει να αποδέχονται χωρίς όρους οτιδήποτε τους εμπιστεύεται ο Δημιουργός· για την ανθρωπότητα, είναι ζήτημα και ευτυχίας και προνομίου, ενώ για όλους εκείνους που εκπληρώνουν το καθήκον ενός δημιουργήματος, τίποτα δεν είναι πιο όμορφο ή περισσότερο άξιο να το θυμούνται· είναι κάτι θετικό. Κι όσο για το πώς μεταχειρίζεται ο Δημιουργός όσους μπορούν να εκπληρώσουν το καθήκον ενός δημιουργήματος και τι τους υπόσχεται, αυτό είναι ζήτημα που αφορά τον Δημιουργό· δεν είναι δουλειά της δημιουργημένης ανθρωπότητας. Για να το πω με λίγο πιο απλά και ξεκάθαρα λόγια, κάτι τέτοιο εξαρτάται από τον Θεό και οι άνθρωποι δεν έχουν κανένα δικαίωμα να ανακατευτούν. Θα πάρεις ό,τι σου δώσει ο Θεός, κι αν δεν σου δώσει τίποτα, τότε δεν σου πέφτει λόγος. Όταν ένα δημιούργημα αποδέχεται την ανάθεση από τον Θεό και συνεργάζεται με τον Δημιουργό για να εκτελέσει το καθήκον του και να βάλει τα δυνατά του, δεν πρόκειται για συναλλαγή ούτε για εμπόριο· δεν πρέπει οι άνθρωποι να προσπαθούν να ανταλλάξουν οποιεσδήποτε στάσεις ή πράξεις και συμπεριφορές τους για να κερδίσουν υποσχέσεις ή ευλογίες απ’ τον Θεό. Όταν σας εμπιστεύεται ο Δημιουργός αυτό το έργο, είναι σωστό και πρέπον, ως δημιουργήματα, να αποδεχτείτε αυτό το καθήκον και αυτήν την ανάθεση. Υπάρχει κανένα στοιχείο συναλλαγής σ’ αυτό; (Όχι.) Ο Δημιουργός, από τη μεριά Του, είναι πρόθυμος να εμπιστευτεί στον καθένα σας τα καθήκοντα που οφείλουν να εκτελούν οι άνθρωποι· και, από την πλευρά της δημιουργημένης ανθρωπότητας, οι άνθρωποι πρέπει να αποδέχονται με χαρά αυτό το καθήκον, και να το θεωρούν ως υποχρέωση της ζωής τους, ως την αξία που πρέπει να βιώσουν σ’ αυτήν τη ζωή. Δεν υπάρχει εδώ καμία συναλλαγή, δεν είναι μια ισότιμη ανταλλαγή, πόσο μάλλον αφορά κάποια ανταμοιβή ή κάποιες άλλες δηλώσεις που φαντάζονται οι άνθρωποι. Δεν είναι σε καμία περίπτωση εμπόριο· δεν αφορά την ανταλλαγή του τιμήματος που πληρώνουν οι άνθρωποι ή της σκληρής δουλειάς που καταβάλλουν όταν εκτελούν το καθήκον τους με κάτι άλλο. Ο Θεός δεν έχει πει ποτέ αυτό το πράγμα, και οι άνθρωποι δεν πρέπει να το εκλαμβάνουν έτσι. Ο Δημιουργός δίνει στην ανθρωπότητα μια ανάθεση, και ένα δημιούργημα, όταν πάρει από τον Δημιουργό την ανάθεση που του δίνει ο Θεός, αναλαμβάνει να εκτελέσει το καθήκον του. Στο ζήτημα αυτό, στη διαδικασία αυτή, δεν υπάρχει κανένα ίχνος συναλλαγής· είναι κάτι πολύ απλό και πρέπον. Το ίδιο συμβαίνει με τους γονείς, που, μόλις γεννήσουν το παιδί τους, το μεγαλώνουν χωρίς όρους και χωρίς παράπονα. Όσο για το αν το παιδί, όταν μεγαλώσει, θα φέρεται στους γονείς του με τον δέοντα σεβασμό, εκείνοι δεν έχουν τέτοιες απαιτήσεις από τη μέρα που γεννιέται. Ούτε ένας γονιός δεν υπάρχει που, μόλις γεννήσει ένα παιδί, να λέει: «Το μεγαλώνω μόνο με σκοπό στο μέλλον να με υπηρετεί και να με τιμά. Αν δεν πρόκειται να με τιμήσει, τότε θα το πνίξω τώρα αμέσως». Δεν υπάρχει ούτε ένας τέτοιος γονιός. Αν, λοιπόν, κρίνουμε από το πώς μεγαλώνουν οι γονείς τα παιδιά τους, πρόκειται για μια υποχρέωση, για μια ευθύνη, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Οι γονείς δεν θα σταματήσουν να μεγαλώνουν το παιδί τους, είτε τους σέβεται είτε όχι, και όποιες κι αν είναι οι δυσκολίες, θα το μεγαλώσουν μέχρι την ενηλικίωσή του και θα ευελπιστούν ό,τι καλύτερο γι’ αυτό. Δεν υπάρχει κανένας όρος και κανένα ίχνος συναλλαγής σ’ αυτήν την ευθύνη και την υποχρέωση που έχουν οι γονείς απέναντι στο παιδί τους. Όσοι έχουν σχετική εμπειρία το καταλαβαίνουν αυτό. Οι περισσότεροι γονείς δεν έχουν κανένα πρότυπο που να απαιτούν να τους δείχνει το παιδί τους τον δέοντα σεβασμό. Αν το παιδί τους τους σέβεται, θα είναι λίγο πιο χαρούμενοι από ό,τι θα ήταν σε άλλη περίπτωση, και θα είναι λίγο πιο ευτυχισμένοι στα γεράματά τους. Αν το παιδί τους δεν τους δείχνει τον δέοντα σεβασμό, δεν πρόκειται να κάνουν τίποτα. Έτσι θα σκεφτούν οι περισσότεροι γονείς που έχουν σχετικά ανοιχτό μυαλό. Συνολικά, είτε το θέμα είναι οι γονείς να μεγαλώνουν τα παιδιά τους είτε τα παιδιά να στηρίζουν τους γονείς τους, πρόκειται για ζήτημα ευθύνης και υποχρέωσης, και εντάσσεται στο πλαίσιο του αναμενόμενου ρόλου του καθενός. Φυσικά, όλα αυτά είναι μικροπράγματα σε σχέση με την εκτέλεση του καθήκοντος ενός δημιουργήματος, αλλά ανάμεσα στα ζητήματα του ανθρώπινου κόσμου, είναι πιο όμορφα και δίκαια. Εννοείται ότι αυτά ισχύουν ακόμα περισσότερο όσον αφορά την εκτέλεση του καθήκοντος ενός δημιουργήματος. Όταν κάποιος, ως δημιούργημα, προσέρχεται ενώπιον του Δημιουργού, οφείλει να εκτελεί το καθήκον του. Αυτό είναι κάτι πολύ πρέπον, και οφείλει να εκπληρώσει αυτήν την ευθύνη. Υπό την προϋπόθεση ότι τα δημιουργήματα εκτελούν τα καθήκοντά τους, ο Δημιουργός έχει κάνει ακόμα μεγαλύτερο έργο ανάμεσα στην ανθρωπότητα, έχει εκτελέσει ένα περαιτέρω βήμα έργου στους ανθρώπους. Και τι έργο είναι αυτό; Προσφέρει στους ανθρώπους την αλήθεια, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να αποκτήσουν την αλήθεια από τον Θεό όταν εκτελούν τα καθήκοντά τους, με αποτέλεσμα να αποβάλουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους και να εξαγνιστούν, να μπορέσουν να ικανοποιήσουν τις προθέσεις του Θεού και να βαδίσουν στο σωστό μονοπάτι στη ζωή και, τελικά, να είναι σε θέση να έχουν φόβο Θεού και να αποφεύγουν το κακό, να επιτύχουν πλήρη σωτηρία και να μην υποβάλλονται πλέον στα δεινά του Σατανά. Αυτό είναι το τελικό αποτέλεσμα που σκοπεύει να επιτύχει ο Θεός βάζοντας τους ανθρώπους να εκτελούν τα καθήκοντά τους. Επομένως, κατά τη διαδικασία εκτέλεσης του καθήκοντός σου, ο Θεός δεν σε κάνει απλώς να δεις ένα πράγμα καθαρά και να κατανοήσεις λίγη αλήθεια, ούτε απλώς σε αφήνει να απολαύσεις τη χάρη και τις ευλογίες που λαμβάνεις εκτελώντας το καθήκον σου ως δημιουργημένο ον. Αντίθετα, σου επιτρέπει να εξαγνιστείς και να σωθείς και, τελικά, να καταφέρεις να ζήσεις στο φως του προσώπου του Δημιουργού.

«Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο ένατο (Μέρος έβδομο)

408. Όταν ένα άτομο αποδεχτεί την ανάθεση από τον Θεό, ο Θεός έχει ένα μέτρο κρίσεως για το κατά πόσο οι πράξεις του είναι καλές ή κακές και για το αν έχει υποταχθεί, αν έχει ικανοποιήσει τις προθέσεις του Θεού και αν αυτό που πράττει το συγκεκριμένο άτομο ανταποκρίνεται στα πρότυπα. Εκείνο που ενδιαφέρει τον Θεό είναι η καρδιά του ατόμου, και όχι οι επιφανειακές του πράξεις. Ο Θεός δεν ευλογεί κάποιον για τις πράξεις του, ανεξαρτήτως του πώς τις πράττει. Τούτο έχουν παρεξηγήσει οι άνθρωποι ως προς τον Θεό. Ο Θεός δεν κοιτά μόνο το τελικό αποτέλεσμα των πραγμάτων, αλλά δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην καρδιά και τη στάση του ανθρώπου κατά την εξέλιξη των πραγμάτων, και εξετάζει αν, μέσα στην καρδιά του, υπάρχει υποταγή, νοιάξιμο και η επιθυμία να ικανοποιηθεί ο Θεός.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Το έργο του Θεού, η διάθεση του Θεού και ο ίδιος ο Θεός Α΄

409. Όποιο καθήκον κι αν εκτελείς, πρέπει να αναζητάς τις αλήθεια-αρχές, να κατανοείς τις προθέσεις του Θεού, να γνωρίζεις ποιες είναι οι απαιτήσεις Του σε σχέση με το συγκεκριμένο καθήκον και να κατανοείς τι αποτελέσματα πρέπει να πετύχεις κατά την εκτέλεση αυτού του καθήκοντος. Μόνο έτσι μπορείς να ενεργήσεις τελικά σύμφωνα με τις αρχές. Όταν εκτελείς το καθήκον σου, δεν μπορείς σε καμία περίπτωση να ακολουθείς τις προσωπικές σου προτιμήσεις με το να κάνεις ό,τι θες, ό,τι σε ευχαριστεί ή ό,τι θα βελτίωνε την εικόνα σου. Αυτό σημαίνει να ενεργεί κανείς κατά βούληση. Δεν είναι λάθος να εκτελείς το καθήκον σου με βάση τις προσωπικές σου προτιμήσεις, νομίζοντας ότι αυτό απαιτεί ο Θεός και ότι αυτό θα Τον ευχαριστήσει, και να επιβάλλεις βίαια στον Θεό τις προτιμήσεις σου ή να τις κάνεις πράξη σαν να ήταν η αλήθεια, να τις τηρείς σαν να ήταν οι αλήθεια-αρχές; Έτσι δεν εκτελείς το καθήκον σου, και αν το εκτελείς έτσι, δεν θα το μνημονεύσει ο Θεός. Ορισμένοι δεν κατανοούν την αλήθεια, και δεν ξέρουν τι σημαίνει να εκπληρώνουν καλά τα καθήκοντά τους. Νιώθουν ότι έχουν αφιερώσει την προσπάθειά τους και την καρδιά τους, έχουν επαναστατήσει ενάντια στη σάρκα τους και έχουν υποφέρει, αλλά γιατί δεν μπορούν ποτέ να κάνουν το καθήκον τους σύμφωνα με τα πρότυπα; Γιατί ο Θεός είναι πάντα δυσαρεστημένος; Πού έχουν σφάλει αυτοί οι άνθρωποι; Το σφάλμα τους ήταν ότι δεν αναζήτησαν τις απαιτήσεις του Θεού και, αντ’ αυτού, ενήργησαν σύμφωνα με τις δικές τους ιδέες —αυτός είναι ο λόγος· αντιμετώπισαν τις δικές τους επιθυμίες, προτιμήσεις και εγωιστικά κίνητρα ως την αλήθεια, και τις αντιμετώπισαν σαν να ήταν αυτό που αγαπούσε ο Θεός, σαν να ήταν τα πρότυπα και οι απαιτήσεις Του. Θεώρησαν ως την αλήθεια αυτά που πίστευαν ότι ήταν σωστά, καλά και όμορφα· αυτό είναι λάθος. Στην πραγματικότητα, παρόλο που οι άνθρωποι μπορεί να νομίζουν κάποιες φορές ότι κάτι είναι σωστό και ότι συνάδει με την αλήθεια, αυτό δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συνάδει με τις προθέσεις του Θεού. Όσο περισσότερο θεωρούν κάτι σωστό, τόσο πιο προσεκτικοί θα πρέπει να είναι και τόσο περισσότερο θα πρέπει να αναζητούν την αλήθεια για να δουν κατά πόσο αυτό που σκέφτονται πληροί τις απαιτήσεις του Θεού. Εάν είναι ακριβώς αντίθετο με τις απαιτήσεις και τα λόγια Του, τότε είναι απαράδεκτο να νομίζεις ότι είναι σωστό· δεν πρόκειται παρά για ανθρώπινη σκέψη, και δεν συνάδει με την αλήθεια, άσχετα από το πόσο σωστή νομίζεις ότι είναι. Το αν κάτι είναι σωστό ή λάθος πρέπει να κρίνεται από τα λόγια του Θεού. Άσχετα από το πόσο σωστό νομίζεις ότι είναι κάτι, αν δεν βασίζεται στα λόγια του Θεού, είναι λάθος και πρέπει να το απορρίπτεις. Είναι αποδεκτό μόνο όταν συνάδει με την αλήθεια, και μόνο τηρώντας τις αλήθεια-αρχές με αυτόν τον τρόπο μπορείς να εκτελέσεις το καθήκον σου σύμφωνα με το πρότυπο. Τι ακριβώς είναι το καθήκον; Είναι μια αποστολή που εμπιστεύτηκε ο Θεός στους ανθρώπους, είναι μέρος του έργου του οίκου του Θεού, καθώς και ευθύνη και υποχρέωση που πρέπει να φέρει κάθε ένας που ανήκει στον εκλεκτό λαό του Θεού. Είναι το καθήκον η καριέρα σου; Είναι προσωπική οικογενειακή υπόθεση; Ισχύει ότι από τη στιγμή που σου έχει ανατεθεί ένα καθήκον, το καθήκον αυτό γίνεται προσωπική σου υπόθεση; Δεν ισχύει σε καμία περίπτωση. Πώς οφείλεις, λοιπόν, να εκπληρώνεις το καθήκον σου; Ενεργώντας σύμφωνα με τις απαιτήσεις, τα λόγια και τα πρότυπα του Θεού, και βασίζοντας τη συμπεριφορά σου στις αλήθεια-αρχές και όχι στις ανθρώπινες υποκειμενικές επιθυμίες. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Από τη στιγμή που μου έχει ανατεθεί ένα καθήκον, δεν είναι δική μου υπόθεση; Το καθήκον μου είναι ευθύνη μου· δεν είναι δική μου υπόθεση αυτό που μου ανατέθηκε; Αν αντιμετωπίσω το καθήκον μου ως δική μου υπόθεση, αυτό δεν σημαίνει ότι θα το κάνω σωστά; Θα το έκανα καλά αν δεν το αντιμετώπιζα ως δική μου υπόθεση;» Είναι σωστά ή λάθος αυτά τα λόγια; Είναι λάθος, είναι αντίθετα με την αλήθεια. Το καθήκον δεν είναι δική σου προσωπική υπόθεση, είναι υπόθεση του Θεού, είναι μέρος του έργου του Θεού, και πρέπει να κάνεις αυτό που ζητάει ο Θεός· μόνο αν εκτελείς το καθήκον σου με καρδιά που υποτάσσεται στον Θεό θα πληροίς τις προϋποθέσεις. Αν εκτελείς πάντα το καθήκον σου σύμφωνα με τις δικές σου αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες, και σύμφωνα με τις δικές σου ροπές, τότε ποτέ δεν θα ανταποκριθείς στα πρότυπα. Αν εκτελείς πάντα το καθήκον σου όπως επιθυμείς, αυτό δεν αποτελεί εκτέλεση του καθήκοντός σου, διότι αυτό που κάνεις δεν εμπίπτει στο πεδίο της διαχείρισης του Θεού, δεν είναι έργο του οίκου του Θεού· αντίθετα, ασχολείσαι με το δικό σου εγχείρημα, εκτελείς τις δικές σου εργασίες, κι έτσι αυτό δεν μνημονεύεται από τον Θεό.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μόνο αν αναζητά κανείς τις αλήθεια-αρχές μπορεί να εκτελέσει καλά το καθήκον του

410. Ορισμένοι άνθρωποι, όποιο ζήτημα κι αν αντιμετωπίζουν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, δεν αναζητούν την αλήθεια και ενεργούν πάντοτε σύμφωνα με τις δικές τους σκέψεις, αντιλήψεις, φαντασιοκοπίες και επιθυμίες. Από την αρχή ως το τέλος, ικανοποιούν τις δικές τους επιθυμίες και οι διεφθαρμένες διαθέσεις τους ελέγχουν τις ενέργειές τους. Μπορεί να φαίνεται ότι ανέκαθεν εκτελούσαν τα καθήκοντά τους, αλλά επειδή ποτέ δεν αποδέχτηκαν την αλήθεια και δεν κατάφεραν να ενεργήσουν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, στο τέλος δεν κερδίζουν την αλήθεια και ζωή και γίνονται απλοί δουλευτές, άξιοι του τίτλου τους. Σε τι στηρίζονται, άρα, τέτοιου είδους άνθρωποι κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους; Δεν στηρίζονται ούτε στην αλήθεια ούτε στον Θεό. Αυτή η λίγη αλήθεια που όντως κατανοούν δεν έχει κυριαρχήσει στις καρδιές τους. Προκειμένου να εκτελέσουν αυτά τα καθήκοντα, στηρίζονται στα δικά τους χαρίσματα και ταλέντα, σε οποιαδήποτε γνώση έχουν αποκτήσει, καθώς επίσης και στη δική τους δύναμη της θέλησης ή στις δικές τους καλές προθέσεις. Και με αυτό το δεδομένο, θα είναι σε θέση να εκτελούν τα καθήκοντά τους σε αποδεκτό επίπεδο; Όταν οι άνθρωποι βασίζονται στη φυσική τους κατάσταση, στις αντιλήψεις τους, στις φαντασιοκοπίες τους, στις γνώσεις τους και στη μάθηση για να εκτελέσουν τα καθήκοντά τους, παρόλο που μπορεί να φαίνεται ότι εκτελούν τα καθήκοντά τους και δεν διαπράττουν κακό, δεν κάνουν πράξη την αλήθεια και δεν έχουν κάνει τίποτα που να ικανοποιεί τον Θεό. Υπάρχει, επίσης, κι ένα άλλο πρόβλημα που δεν μπορεί να αγνοηθεί: Κατά τη διαδικασία εκτέλεσης του καθήκοντός σου, αν οι αντιλήψεις, οι φαντασιοκοπίες και οι προσωπικές σου επιθυμίες δεν αλλάζουν ποτέ και δεν αντικαθίστανται ποτέ από την αλήθεια, και αν οι ενέργειες και οι πράξεις σου δεν γίνονται ποτέ σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, τότε ποιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα; Δεν θα έχεις ζωή-είσοδο, θα γίνεις ένας απλός δουλευτής, εκπληρώνοντας έτσι τα λόγια του Κυρίου Ιησού: «Πολλοί θέλουσιν ειπεί προς εμέ εν εκείνη τη ημέρα, Κύριε, Κύριε, δεν προεφητεύσαμεν εν τω ονόματί σου, και εν τω ονόματί σου εξεβάλομεν δαιμόνια, και εν τω ονόματί σου εκάμομεν θαύματα πολλά; Και τότε θέλω ομολογήσει προς αυτούς ότι ποτέ δεν σας εγνώρισα· φεύγετε απ’ εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν» (Κατά Ματθαίον 7:22-23). Γιατί αποκαλεί ο Θεός αυτούς τους ανθρώπους που καταβάλλουν προσπάθεια και που απλώς δουλεύουν κακοποιούς; Υπάρχει ένα πράγμα για το οποίο μπορούμε να είμαστε σίγουροι και αυτό είναι το εξής: Ανεξάρτητα από τα καθήκοντα ή το έργο που κάνουν αυτοί οι άνθρωποι, τα κίνητρα, η ώθηση, οι προθέσεις και οι σκέψεις τους προκύπτουν αποκλειστικά από τις δικές τους επιθυμίες, και είναι εξ ολοκλήρου για να προστατεύσουν τα δικά τους συμφέροντα και τις δικές τους προοπτικές, καθώς και για να σώζουν την υπόληψη και τη θέση τους και να ικανοποιούν τη ματαιοδοξία τους. Όλες οι εκτιμήσεις και όλοι οι υπολογισμοί που κάνουν περιστρέφονται γύρω απ’ αυτά τα πράγματα, δεν υπάρχει αλήθεια στην καρδιά τους και δεν έχουν καρδιά που έχει φόβο Θεού και υποτάσσεται στον Θεό. Αυτή είναι η ρίζα του προβλήματος. Σήμερα, τι είναι ζωτικής σημασίας να επιδιώξετε; Σε όλα τα πράγματα, πρέπει να αναζητάτε την αλήθεια, και πρέπει να εκτελείτε σωστά το καθήκον σας σύμφωνα με τις προθέσεις του Θεού και με ό,τι ζητά ο Θεός. Αν το κάνετε, θα λάβετε την έγκριση του Θεού. Άρα, συγκεκριμένα, τι συνεπάγεται η εκτέλεση του καθήκοντός σας σύμφωνα με αυτό που ζητά ο Θεός; Σε ό,τι κάνετε, πρέπει να μάθετε να προσεύχεστε στον Θεό, πρέπει να αναλογίζεστε ποιες προθέσεις έχετε, ποιες σκέψεις έχετε και αν αυτές οι προθέσεις και οι σκέψεις συμφωνούν με την αλήθεια· αν δεν συμφωνούν, πρέπει να τα παραμερίσετε, και στη συνέχεια πρέπει να ενεργήσετε σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές και να δεχτείτε την εξονυχιστική εξέταση του Θεού. Αυτό θα διασφαλίσει ότι θα κάνετε πράξη την αλήθεια. Αν έχετε τις δικές σας προθέσεις και στόχους, και γνωρίζετε πολύ καλά ότι παραβιάζουν την αλήθεια και έρχονται σε αντίθεση με τις προθέσεις του Θεού, αλλά παρόλα αυτά δεν προσεύχεστε στον Θεό και δεν αναζητάτε την αλήθεια για να βρείτε λύση, τότε αυτό είναι επικίνδυνο, είναι εύκολο να διαπράξετε κακό και να κάνετε πράγματα που αντιτίθενται στον Θεό. Αν διαπράξετε το κακό μία-δύο φορές και μετανοήσετε, τότε εξακολουθείτε να έχετε ελπίδα σωτηρίας. Αν συνεχίσετε να διαπράττετε κακό, τότε διαπράττετε κάθε είδους κακές πράξεις. Εάν εξακολουθείτε να μην μπορείτε να μετανοήσετε σε αυτό το σημείο, τότε έχετε πρόβλημα: Ο Θεός θα σας παραμερίσει ή θα σας εγκαταλείψει, πράγμα που σημαίνει ότι κινδυνεύετε να αποκλειστείτε· οι άνθρωποι που διαπράττουν κάθε είδους κακές πράξεις σίγουρα θα τιμωρηθούν και θα εξαλειφθούν.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο

411. Κάθε καθήκον που εκτελείς αφορά τη ζωή-είσοδο. Είτε το καθήκον σου είναι σχετικά σταθερό είτε απρόβλεπτο, βαρετό ή δραστήριο, πρέπει πάντα να φτάνεις στη ζωή-είσοδο. Κάποιοι άνθρωποι εκτελούν αρκετά μονότονα καθήκοντα· κάνουν το ίδιο πράγμα κάθε μέρα. Ωστόσο, όταν τα εκτελούν, οι καταστάσεις που αποκαλύπτουν αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι και πολύ ομοιογενείς. Μερικές φορές, όταν οι άνθρωποι είναι καλόκεφοι, είναι λίγο πιο επιμελείς και κάνουν καλύτερη δουλειά. Άλλες φορές, εξαιτίας κάποιας άγνωστης επιρροής, οι διεφθαρμένες σατανικές διαθέσεις τους γεννούν μέσα τους πονηριά, με αποτέλεσμα να σχηματίζουν ακατάλληλες απόψεις, να βρίσκονται σε κακή κατάσταση και να είναι κακόκεφοι· αυτό τους κάνει να εκτελούν τα καθήκοντά τους με επιπολαιότητα. Η εσωτερική κατάσταση των ανθρώπων αλλάζει διαρκώς· μπορεί να αλλάξει οπουδήποτε και οποτεδήποτε. Όπως κι αν αλλάζει η κατάστασή σου, είναι πάντα λάθος να ενεργείς σύμφωνα με τα κέφια σου. Αν, για παράδειγμα, τα πηγαίνεις λίγο καλύτερα όταν είσαι καλόκεφος και λίγο χειρότερα όταν είσαι κακόκεφος, ενεργείς σύμφωνα με τις αρχές; Θα σου δώσει κάτι τέτοιο τη δυνατότητα να εκτελείς το καθήκον σου σε αποδεκτό επίπεδο; Όπως κι αν είναι το κέφι τους, οι άνθρωποι πρέπει να γνωρίζουν να προσεύχονται ενώπιον του Θεού και να αναζητούν την αλήθεια· μόνο έτσι θα πάψουν να περιορίζονται από τα κέφια τους και να είναι έρμαιά τους. Όταν εκτελείς το καθήκον σου, θα πρέπει πάντα να εξετάζεις τον εαυτό σου για να βλέπεις αν ενεργείς σύμφωνα με τις αρχές, αν εκτελείς το καθήκον σου σε αποδεκτό επίπεδο, αν το κάνεις επιπόλαια ή όχι, αν έχεις προσπαθήσει να αποφύγεις τις ευθύνες σου και αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα στη στάση και τον τρόπο σκέψης σου. Αφού κάνεις την αυτοκριτική σου και ξεκαθαρίσεις αυτά τα πράγματα, θα σου είναι πιο εύκολο να εκπληρώσεις το καθήκον σου. Ό,τι κι αν αντιμετωπίσεις καθώς εκτελείς το καθήκον σου —είτε είσαι αρνητικός και αδύναμος είτε κακόκεφος μετά από κλάδεμα— θα πρέπει να το χειρίζεσαι σωστά, να αναζητάς την αλήθεια και να κατανοείς τις προθέσεις του Θεού. Αν τα κάνεις αυτά τα πράγματα, θα έχεις ένα μονοπάτι άσκησης. Αν θέλεις να εκτελείς καλά το καθήκον σου, δεν πρέπει να επηρεάζεσαι από το κέφι σου. Όσο αρνητικός ή αδύναμος κι αν νιώθεις, θα πρέπει να κάνεις πράξη την αλήθεια σε όλα όσα πράττεις με απόλυτη αυστηρότητα, καθώς και με συμμόρφωση προς τις αρχές. Αν το κάνεις αυτό, δεν θα σε εγκρίνουν μόνο οι άλλοι, αλλά θα είσαι αρεστός και στον Θεό. Ως εκ τούτου, θα είσαι ένας υπεύθυνος άνθρωπος που επωμίζεται κάποιο φορτίο και ένας πραγματικά καλός άνθρωπος που όντως εκτελεί τα καθήκοντά του σε αποδεκτό επίπεδο και βιώνει πλήρως την ομοιότητα ενός αληθινού ανθρώπου. Αυτοί οι άνθρωποι εξαγνίζονται και μεταμορφώνονται πραγματικά όταν εκτελούν τα καθήκοντά τους, ενώ μπορούμε να πούμε πως είναι ειλικρινείς στα μάτια του Θεού. Μόνο οι ειλικρινείς άνθρωποι μπορούν να κάνουν σταθερά πράξη την αλήθεια, να καταφέρουν να ενεργούν σύμφωνα με τις αρχές και να εκτελούν τα καθήκοντά τους σε αποδεκτό επίπεδο. Οι άνθρωποι που ενεργούν σύμφωνα με τις αρχές εκτελούν τα καθήκοντά τους σχολαστικά όταν είναι καλόκεφοι. Δεν εργάζονται επιπόλαια, δεν είναι αλαζόνες ούτε κάνουν φιγούρα έτσι ώστε οι άλλοι να τους έχουν σε μεγάλη εκτίμηση. Όταν είναι κακόκεφοι, μπορούν να ολοκληρώσουν τις καθημερινές εργασίες τους με την ίδια σοβαρότητα και υπευθυνότητα, ενώ, ακόμη κι αν αντιμετωπίζουν κάτι που βλάπτει την εκτέλεση των καθηκόντων τους, κάτι που τους ασκεί λίγη πίεση ή προκαλεί κάποια αναστάτωση καθώς εκτελούν τα καθήκοντά τους, εξακολουθούν να είναι σε θέση να γαληνεύουν την καρδιά τους ενώπιον του Θεού και να προσεύχονται, λέγοντας: «Όσο μεγάλο πρόβλημα κι αν αντιμετωπίσω, ακόμη κι αν έρθουν τα πάνω κάτω στον κόσμο, εφόσον είμαι ζωντανός, είμαι αποφασισμένος να κάνω ό,τι μπορώ για να εκπληρώσω το καθήκον μου. Πρέπει να εκτελώ καλά το καθήκον μου κάθε μέρα που ζω, ώστε να είμαι άξιος αυτού του καθήκοντος που μου ανέθεσε ο Θεός και της ανάσας που εμφύσησε στο σώμα μου. Όσες δυσκολίες κι αν αντιμετωπίζω, θα τις παραμερίζω όλες, αφού η εκπλήρωση του καθήκοντός μου είναι υψίστης σημασίας!» Όσοι δεν επηρεάζονται από κανέναν άνθρωπο και κανένα γεγονός, πράγμα ή περιβάλλον, δεν περιορίζονται από τα κέφια τους και τις εξωτερικές περιστάσεις και βάζουν πάνω απ’ όλα τα καθήκοντα και τις αναθέσεις που τους έχει εμπιστευθεί ο Θεός είναι άνθρωποι που είναι αφοσιωμένοι στον Θεό και υποτάσσονται πραγματικά σ’ Αυτόν. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν επιτύχει ζωή-είσοδο και έχουν εισέλθει στην αλήθεια-πραγματικότητα. Αυτή είναι μία από τις πιο γνήσιες και πρακτικές εκφράσεις βίωσης της αλήθειας.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η ζωή-είσοδος ξεκινά με την εκτέλεση του καθήκοντος

412. Ασχέτως του τι σας ζητά ο Θεός, εσείς πρέπει απλώς να δίνετε τα πάντα. Καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα είσαι ικανός να εκπληρώσεις την αφοσίωσή σου ενώπιον του Θεού αυτές τις τελευταίες ημέρες, και εφόσον θα μπορέσεις να δεις το χαμόγελο ικανοποίησης του Θεού επάνω στον θρόνο Του, ακόμα κι αν είναι η στιγμή του θανάτου σου, θα πρέπει να μπορείς να γελάς και να χαμογελάς, καθώς τα μάτια σου θα κλείνουν. Πρέπει να εκτελέσεις το τελευταίο σου καθήκον για τον Θεό όσο είσαι ζωντανός. Στο παρελθόν, ο Πέτρος σταυρώθηκε ανάποδα για χάρη του Θεού· αλλά εσύ θα πρέπει να ικανοποιήσεις τον Θεό αυτές τις τελευταίες ημέρες και να εξαντλήσεις όλη σου την ενέργεια για χάρη Του. Τι μπορεί να κάνει ένα δημιουργημένο ον για τον Θεό; Θα πρέπει, συνεπώς, να παραχωρήσεις τον εαυτό σου στον Θεό εκ των προτέρων, ώστε Εκείνος να σε ενορχηστρώσει όπως επιθυμεί. Εφόσον αυτό κάνει τον Θεό ευτυχισμένο και ευχαριστημένο, τότε ας κάνει ό,τι επιθυμεί με εσένα. Τι δικαίωμα έχουν οι άνθρωποι να εκφράζουν λόγια παραπόνου;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ερμηνείες των μυστηρίων των λόγων του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν, Κεφάλαιο 41

413. Σήμερα, αυτό που πρέπει να επιτύχετε δεν είναι οι πρόσθετες απαιτήσεις, αλλά το καθήκον του ανθρώπου και αυτό που πρέπει να γίνει από όλους. Εάν δεν είστε σε θέση ακόμα και να εκτελέσετε το καθήκον σας, ή να το κάνετε καλά, τότε δεν βάζετε τους εαυτούς σας σε μπελάδες; Δεν φλερτάρετε με τον θάνατο; Πώς θα μπορούσατε ακόμα να περιμένετε ότι θα έχετε μέλλον και προοπτικές; Το έργο του Θεού γίνεται για χάρη της ανθρωπότητας και η συνεργασία του ανθρώπου δίνεται για χάρη της διαχείρισης του Θεού. Αφότου ο Θεός έχει κάνει όλα όσα υποτίθεται ότι πρέπει να κάνει, ο άνθρωπος πρέπει να είναι γενναιόδωρος στις πράξεις του και να συνεργάζεται με τον Θεό. Στο έργο του Θεού, ο άνθρωπος πρέπει να καταβάλλει κάθε προσπάθεια, πρέπει να προσφέρει την αφοσίωσή του, και δεν πρέπει να επιδοθεί σε πολυάριθμες συλλήψεις ή να καθίσει παθητικά και να περιμένει τον θάνατο. Ο Θεός μπορεί να θυσιάσει τον εαυτό Του για τον άνθρωπο, οπότε γιατί ο άνθρωπος δεν μπορεί να προσφέρει την αφοσίωσή του στον Θεό; Ο Θεός έχει ενωμένη την καρδιά και το μυαλό για τον άνθρωπο, οπότε γιατί ο άνθρωπος δεν μπορεί να προσφέρει λίγη συνεργασία; Ο Θεός εργάζεται για την ανθρωπότητα, οπότε γιατί ο άνθρωπος δεν μπορεί να εκπληρώσει κάποιο από τα καθήκοντά του για χάρη της διαχείρισης του Θεού; Το έργο του Θεού έχει φτάσει μέχρι εδώ, κι όμως εξακολουθείτε να βλέπετε αλλά να μην ενεργείτε, να ακούτε αλλά να μην κινείστε. Δεν είναι τέτοιοι άνθρωποι αντικείμενα καταδίκης; Ο Θεός έχει ήδη αφιερώσει όλο Του το Είναι στον άνθρωπο, οπότε γιατί σήμερα ο άνθρωπος είναι ανίκανος να επιτελέσει σοβαρά το καθήκον του; Για τον Θεό, το έργο Του είναι η πρώτη προτεραιότητά Του και το έργο της διαχείρισής Του είναι υψίστης σημασίας. Για τον άνθρωπο, το να κάνει τα λόγια του Θεού πράξη και να εκπληρώσει τις απαιτήσεις Του είναι η πρώτη του προτεραιότητα. Αυτό όλοι πρέπει να το καταλάβετε.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το έργο του Θεού και οι πράξεις του ανθρώπου

414. Το να εκτελεί ο άνθρωπος το καθήκον του είναι, στην πραγματικότητα, η πραγματοποίηση όλων όσα είναι έμφυτα στον άνθρωπο, δηλαδή, ό,τι είναι εφικτό για τον άνθρωπο. Κι είναι τότε που το καθήκον του εκπληρώνεται. Τα ελαττώματα του ανθρώπου κατά την υπηρεσία του σταδιακά μειώνονται μέσω της βαθμιαίας εμπειρίας και της διαδικασίας υποβολής του σε κρίση· δεν παρεμποδίζουν ούτε επηρεάζουν το καθήκον του ανθρώπου. Αυτοί που σταματούν να υπηρετούν ή υποκύπτουν και υποχωρούν από φόβο ότι μπορεί να υπάρχουν ελαττώματα κατά την υπηρεσία τους είναι οι πιο δειλοί απ’ όλους. Αν οι άνθρωποι δεν μπορούν να εκφράσουν ό,τι οφείλουν να εκφράσουν κατά την υπηρεσία ή να επιτύχουν ό,τι είναι εγγενώς εφικτό γι’ αυτούς, κι αντ’ αυτού ενεργούν μηχανικά, τότε έχουν χάσει τη λειτουργία που θα έπρεπε να έχει ένα δημιουργημένο ον. Αυτού του είδους οι άνθρωποι είναι οι επονομαζόμενες «μετριότητες»· είναι άχρηστα σκουπίδια. Πώς είναι δυνατόν τέτοιοι άνθρωποι να αποκαλούνται δημιουργημένα όντα με την πραγματική έννοια; Δεν είναι διεφθαρμένα όντα που λάμπουν εξωτερικά, αλλά είναι σάπια εσωτερικά; Αν ένας άνθρωπος αποκαλεί τον εαυτό του Θεό, εντούτοις αδυνατεί να εκφράσει το είναι της θεϊκής φύσης, να κάνει το έργο του ίδιου του Θεού ή να εκπροσωπήσει τον Θεό, χωρίς αμφιβολία, δεν είναι Θεός, καθώς δεν έχει την ουσία του Θεού, και αυτό που ο Θεός μπορεί από τη φύση Του να κατορθώσει δεν υπάρχει μέσα σ’ αυτόν. Αν ο άνθρωπος χάσει αυτό που είναι από τη φύση του εφικτό για εκείνον, δεν μπορεί πια να θεωρηθεί άνθρωπος και δεν αξίζει να σταθεί ως δημιουργημένο ον ή να παρουσιαστεί ενώπιον του Θεού και να Τον υπηρετήσει. Επιπλέον, δεν του αξίζει να λάβει τη χάρη του Θεού ή να τον προσέξει ο Θεός, να τον προστατεύσει και να τον οδηγήσει στην τελείωση. Πολλοί που έχουν χάσει την εμπιστοσύνη του Θεού χάνουν στη συνέχεια τη χάρη του Θεού. Όχι μόνο δεν μισούν τις κακές τους πράξεις, αλλά αναίσχυντα διαδίδουν την άποψη ότι η οδός του Θεού είναι λανθασμένη, και οι επαναστατικοί αρνούνται μάλιστα την ύπαρξη του Θεού. Πώς μπορεί ένα τέτοιο είδος ανθρώπου, το οποίο διαθέτει τέτοια επαναστατικότητα, να έχει το δικαίωμα ν’ απολαμβάνει τη χάρη του Θεού; Όσοι δεν εκπληρώνουν το καθήκον τους είναι πολύ επαναστατικοί εναντίον του Θεού και οφείλουν πολλά σ’ Αυτόν, εντούτοις γυρίζουν και φωνάζουν ότι ο Θεός κάνει λάθος. Πώς μπορεί ένα τέτοιο είδος ανθρώπου ν’ αξίζει να οδηγηθεί στην τελείωση; Δεν είναι αυτό προάγγελος του ότι θα αποκλειστεί και θα τιμωρηθεί; Οι άνθρωποι που δεν κάνουν το καθήκον τους ενώπιον του Θεού είναι ήδη ένοχοι για τα πιο ειδεχθή εγκλήματα, για τα οποία ακόμα κι ο θάνατος είναι ανεπαρκής τιμωρία. Εντούτοις, έχουν το θράσος να διαφωνούν με τον Θεό και να Τον προκαλούν σε διαμάχη. Τι σημασία έχει να οδηγούνται τέτοιοι άνθρωποι στην τελείωση; Όταν οι άνθρωποι αποτυγχάνουν να εκπληρώσουν το καθήκον τους, θα πρέπει να αισθάνονται ενοχή και υποχρέωση. Θα έπρεπε να μισούν την αδυναμία και την ανικανότητά τους, την επαναστατικότητα και τη διαφθορά τους. Κι επιπλέον, θα πρέπει να αφιερώσουν τη ζωή τους στον Θεό. Μόνο τότε είναι δημιουργημένα όντα που πραγματικά αγαπούν τον Θεό, και μόνο τέτοιου είδους άνθρωποι αξίζουν ν’ απολαμβάνουν τις ευλογίες και την υπόσχεση του Θεού και να οδηγηθούν στην τελείωση απ’ Αυτόν. Και τι συμβαίνει με την πλειονότητά σας; Πώς αντιμετωπίζετε τον Θεό που ζει ανάμεσά σας; Πώς έχετε εκτελέσει το καθήκον σας ενώπιον Του; Έχετε κάνει όλα όσα κληθήκατε να κάνετε, ακόμα και σε βάρος της δικής σας ζωής; Τι έχετε θυσιάσει; Δεν έχετε λάβει πολλά από Εμένα; Μπορείτε να διακρίνετε; Πόσο αφοσιωμένοι είστε σ’ Εμένα; Πώς Με έχετε υπηρετήσει; Και τι συμβαίνει με όλα αυτά που σας έχω δώσει και έχω κάνει για σας; Τα έχετε μετρήσει όλα αυτά; Τα έχετε όλοι σας κρίνει και συγκρίνει με την όποια συνείδηση έχετε μέσα σας; Ποιος θα μπορούσε να αξίζει τα λόγια και τις πράξεις σας; Θα μπορούσε αυτή η απειροελάχιστη θυσία σας να αξίζει όλα όσα σας έχω δώσει; Δεν έχω άλλη επιλογή και έχω αφιερωθεί ολόψυχα σ’ εσάς, όμως εσείς τρέφετε πονηρές προθέσεις και είστε χλιαροί απέναντί Μου. Αυτό είναι το καθήκον που έχετε εκτελέσει, η πενιχρή σας λειτουργία. Δεν είναι έτσι; Δεν γνωρίζετε πως έχετε παταγωδώς αποτύχει να εκτελέσετε το καθήκον ενός δημιουργημένου όντος; Πώς μπορείτε να θεωρείστε δημιουργημένα όντα; Δεν σας είναι ξεκάθαρο τι είναι αυτό που εκφράζετε και βιώνετε; Έχετε αποτύχει να εκπληρώσετε το καθήκον σας, αλλά επιζητάτε να αποκτήσετε την ανοχή και την άφθονη χάρη του Θεού. Μια τέτοια χάρη δεν έχει ετοιμαστεί για κάποιους τόσο ανάξιους και ποταπούς όσο εσείς, αλλά γι’ αυτούς που δεν ζητούν τίποτα και κάνουν θυσίες ευχαρίστως. Άνθρωποι σαν εσάς, τέτοιας μετριότητας, είναι εντελώς ανάξιοι ν’ απολαμβάνουν την ουράνια χάρη. Μόνο κακουχίες και ατέλειωτη τιμωρία θα συνοδεύει τις μέρες σας! Αν δεν μπορείτε να είστε αφοσιωμένοι σ’ Εμένα, η μοίρα σας θα είναι γεμάτη ταλαιπωρίες. Αν δεν μπορείτε να είστε υπόλογοι του λόγου και του έργου Μου, το αποτέλεσμά σας θα είναι η τιμωρία. Όλη η χάρη, όλες οι ευλογίες και η υπέροχη ζωή της βασιλείας δεν θα έχουν καμιά σχέση μ’ εσάς. Αυτό είναι το τέλος που σας αξίζει να έχετε και μια συνέπεια που θα έχετε προκαλέσει εσείς οι ίδιοι στον εαυτό σας!

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Η διαφορά μεταξύ της διακονίας του ενσαρκωμένου Θεού και του καθήκοντος του ανθρώπου