ΙΑ) Κλασικά λόγια σχετικά με την είσοδο στην πραγματικότητα της αλήθειας

92. Το έργο του Αγίου Πνεύματος αλλάζει καθημερινά, ανερχόμενο όλο και πιο ψηλά με κάθε βήμα∙ η αποκάλυψη της αυριανής ημέρας είναι ακόμα υψηλότερη από τη σημερινή, με κάθε βήμα αναρριχάται όλο και υψηλότερα. Αυτό είναι το έργο, με το οποίο ο Θεός οδηγεί τον άνθρωπο στην τελείωση. Εάν ο άνθρωπος δεν μπορεί να συμβαδίσει, τότε μπορεί να μείνει πίσω ανά πάσα στιγμή. Αν ο άνθρωπος δεν διαθέτει υπάκουη καρδιά, τότε δεν μπορεί να ακολουθήσει μέχρι το τέλος. Η προηγούμενη εποχή έχει περάσει∙ τούτη είναι μια νέα εποχή. Και σε μια νέα εποχή, νέο έργο πρέπει να πραγματοποιηθεί. Ιδιαίτερα στην τελική εποχή κατά την οποία ο άνθρωπος θα τελειωθεί, ο Θεός θα επιτελεί νέο έργο όλο και ταχύτερα. Επομένως, χωρίς υπακοή στην καρδιά του, ο άνθρωπος θα δυσκολευτεί να ακολουθήσει τα βήματα του Θεού. Ο Θεός δεν συμμορφώνεται με κανόνες, ούτε αντιμετωπίζει οποιοδήποτε στάδιο του έργου Του ως αμετάβλητο. Αντιθέτως, το έργο Του γίνεται ολοένα και πιο καινούριο, ολοένα και υψηλότερο. Με κάθε βήμα, το έργο Του γίνεται όλο και πιο πρακτικό, εναρμονίζεται όλο και περισσότερο με τις πραγματικές ανάγκες του ανθρώπου. Μόνο μετά τη βίωση ενός τέτοιου έργου μπορεί ο άνθρωπος να επιτύχει την τελική μεταμόρφωση της διάθεσής του. Όπως η γνώση του ανθρώπου για τη ζωή αγγίζει ολοένα και υψηλότερα επίπεδα, έτσι και το έργο του Θεού αγγίζει ολοένα και υψηλότερα επίπεδα. Μόνο με αυτόν τον τρόπο ο άνθρωπος μπορεί να τελειωθεί και να είναι έτοιμος προς χρήσιν του Θεού. Ο Θεός εργάζεται έτσι, αφενός για να αντιμετωπίσει και να αντιστρέψει τις αντιλήψεις του ανθρώπου και, αφετέρου, για να οδηγήσει τον άνθρωπο σε μια υψηλότερη και πιο αληθινή κατάσταση, στο υψηλότερο επίπεδο πίστης στον Θεό, έτσι ώστε στο τέλος, το θέλημα του Θεού να δύναται να πραγματοποιηθεί.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Εκείνοι που υπακούουν στον Θεό με ειλικρινή καρδιά θα κερδηθούν σίγουρα από τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

93. Το έργο που επιτελεί ο Θεός διαφέρει από περίοδο σε περίοδο. Αν σε μία φάση επιδείξεις μεγάλη υπακοή, αλλά στην επόμενη φάση επιδείξεις λιγότερη ή και καθόλου, τότε ο Θεός θα σε εγκαταλείψει. Εάν συμβαδίζεις με τον Θεό καθώς Εκείνος ανεβαίνει τούτο το σκαλοπάτι, τότε πρέπει να συνεχίσεις στον ίδιο ρυθμό, όταν Εκείνος ανέβει στο επόμενο. Μόνον τότε είσαι υπάκουος στο Άγιο Πνεύμα. Από τη στιγμή που πιστεύεις στον Θεό, πρέπει να παραμείνεις σταθερός στην υπακοή σου. Δεν είναι δυνατόν να είσαι υπάκουος όποτε το επιθυμείς και ανυπάκουος όποτε δεν το επιθυμείς. Αυτό το είδος υπακοής δεν επιδοκιμάζεται από τον Θεό. Εάν δεν μπορείς να συμβαδίσεις με το νέο έργο που Εγώ χορηγώ και συνεχίζεις να εμμένεις στις παρελθούσες ρήσεις, τότε πώς μπορεί να υπάρξει πρόοδος στη ζωή σου; Το έργο του Θεού είναι να σε εξοπλίσει μέσω των λόγων Του. Όταν υπακούς και δέχεσαι τα λόγια Του, τότε σίγουρα το Άγιο Πνεύμα θα εργαστεί μέσα σου. Το Άγιο Πνεύμα εργάζεται ακριβώς με τον τρόπο που Εγώ λέω. Κάνε όσα Εγώ έχω πει, και αμέσως το Άγιο Πνεύμα θα εργαστεί μέσα σου. Εγώ απελευθερώνω ένα καινούργιο φως για να το δείτε και να σας φέρει στο φως της σημερινής εποχής. Όταν περπατήσεις μέσα σε αυτό το φως, το Άγιο Πνεύμα θα εργαστεί αμέσως μέσα σου. Υπάρχουν μερικοί που μπορεί να είναι απρόθυμοι, λέγοντας: «Δεν εκτελώ αυτό που λες». Εγώ, τότε, σου λέω ότι έχεις φτάσει πλέον στο τέλος του δρόμου, έχεις στερέψει και δεν έχεις άλλη ζωή. Ως εκ τούτου, την ώρα που βιώνετε τη μεταμόρφωση της διάθεσής σας, είναι απολύτως ουσιώδες να συμβαδίζετε με το παρόν φως.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Εκείνοι που υπακούουν στον Θεό με ειλικρινή καρδιά θα κερδηθούν σίγουρα από τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

94. Εάν ακολουθήσεις και επιδιώξεις ό,τι λέει το Άγιο Πνεύμα, είσαι άνθρωπος που Το υπακούει και έτσι θα έχεις τη δυνατότητα να αλλάξεις τη διάθεσή σου. Η διάθεση του ανθρώπου αλλάζει με τον παρόντα λόγο του Αγίου Πνεύματος. Εάν τηρείς πάντα τις παλιές σου εμπειρίες και τους κανόνες, δεν θα αλλάξει η διάθεσή σου. Εάν μιλούσε σήμερα το Άγιο Πνεύμα για να πει σε όλους τους ανθρώπους να εισέλθουν στη ζωή της κανονικής ανθρώπινης φύσης, αλλά εσύ συνεχίζεις να εστιάζεις στην επιφάνεια κι είσαι σε σύγχυση ως προς την πραγματικότητα και δεν το παίρνεις σοβαρά, θα είσαι κάποιος που δεν συμβαδίζει με το έργο Του και όχι κάποιος που έχει εισέλθει στο μονοπάτι στο οποίο σε καθοδηγεί το Άγιο Πνεύμα. Το κατά πόσο μπορεί η διάθεσή σου να αλλάξει εξαρτάται από το αν συμβαδίζεις ή όχι με τον παρόντα λόγο του Αγίου Πνεύματος και έχεις γνήσια κατανόηση του λόγου αυτού. Αυτό διαφέρει από ό,τι καταλαβαίνατε παλιότερα.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Οι άνθρωποι, η διάθεση των οποίων έχει αλλάξει, είναι εκείνοι που έχουν εισέλθει στην πραγματικότητα του λόγου του Θεού» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

95. Όταν αντιμετωπίζεις αληθινά προβλήματα της ζωής, πώς πρέπει να γνωρίζεις και να κατανοείς την εξουσία και την κυριαρχία του Θεού; Όταν δεν γνωρίζεις πώς να κατανοήσεις, να χειριστείς και να βιώσεις αυτά τα προβλήματα, ποια στάση πρέπει να υιοθετείς για να δείξεις την πρόθεση, την επιθυμία και την πραγματικότητά σου να υποταχθείς στην κυριαρχία και τις διευθετήσεις του Θεού; Πρώτα, πρέπει να μάθεις να περιμένεις· έπειτα, πρέπει να μάθεις να αναζητάς· στη συνέχεια, πρέπει να μάθεις να υποτάσσεσαι. Το να «περιμένεις» σημαίνει να περιμένεις τον χρόνο του Θεού, να περιμένεις τους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα που Αυτός έχει διευθετήσει για σένα, όπως και να περιμένεις να σου αποκαλυφθεί σταδιακά το θέλημά Του. Το να «αναζητάς» σημαίνει να παρατηρείς και να κατανοείς τις καλόκαρδες προθέσεις του Θεού για σένα μέσω των ανθρώπων, των γεγονότων και των πραγμάτων που Αυτός έχει καθορίσει, να κατανοείς την αλήθεια μέσω αυτών, να κατανοείς τι πρέπει να κατορθώσουν οι άνθρωποι και ποιους τρόπους πρέπει να τηρούν, να κατανοείς ποια αποτελέσματα και ποια κατορθώματα έχει ο Θεός σκοπό να επιτύχει στους ανθρώπους. Το να «υποτάσσεσαι», φυσικά, αναφέρεται στο να δέχεσαι τους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα που έχει ενορχηστρώσει ο Θεός, να δέχεσαι την κυριαρχία Του και, μέσα από αυτά, να μαθαίνεις πώς υπαγορεύει ο Δημιουργός τη μοίρα του ανθρώπου, πώς παρέχει στον άνθρωπο τη ζωή Του, πώς ενσωματώνει την αλήθεια μέσα στον άνθρωπο. Τα πάντα υπό τις διευθετήσεις και την κυριαρχία του Θεού υπακούν σε φυσικούς νόμους και, αν αποφασίσεις να αφήσεις τον Θεό να διευθετήσει και να υπαγορεύσει τα πάντα για εσένα, πρέπει να μάθεις να περιμένεις, πρέπει να μάθεις να αναζητάς, πρέπει να μάθεις να υποτάσσεσαι. Αυτή είναι η στάση που πρέπει να διατηρεί κάθε άνθρωπος που θέλει να υποταχθεί στην εξουσία του Θεού, όπως και η βασική αρετή που πρέπει να κατέχει κάθε άνθρωπος που θέλει να δεχθεί την κυριαρχία και τις διευθετήσεις του Θεού. Για να διατηρείτε τέτοια στάση, για να κατέχετε τέτοια αρετή, πρέπει να εργαστείτε πιο σκληρά· μόνο έτσι μπορείτε να εισέλθετε στην αληθινή πραγματικότητα.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Γ'» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

96. Υπάρχει μια υπέρτατη αρχή για το πώς ο Κύριος της δημιουργίας συμπεριφέρεται στα αντικείμενα της δημιουργίας, και αυτή είναι και η πιο θεμελιώδης αρχή. Ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρεται στα αντικείμενα της δημιουργίας βασίζεται πλήρως στο σχέδιο της διαχείρισής Του και στις απαιτήσεις Του. Δεν χρειάζεται να συμβουλευτεί κανέναν, ούτε χρειάζεται να συμφωνήσει κανείς μαζί Του. Κάνει ό,τι πρέπει να κάνει και συμπεριφέρεται στους ανθρώπους κατά πώς πρέπει να τους συμπεριφερθεί, και ό,τι κάνει και ο τρόπος που συμπεριφέρεται στους ανθρώπους συνάδουν όλα με τις αρχές, τις αρχές βάσει των οποίων εργάζεται ο Κύριος της δημιουργίας. Το μόνο πράγμα που οφείλουν να κάνουν τα αντικείμενα της δημιουργίας είναι να υποταχθούν· δεν θα έπρεπε να έχουν άλλη επιλογή. Τι δείχνει άραγε αυτό; Ο Κύριος της δημιουργίας θα είναι πάντα Κύριος της δημιουργίας. Έχει τη δύναμη και τα προσόντα να ενορχηστρώνει και να κυβερνάει οποιοδήποτε αντικείμενο της δημιουργίας όπως θέλει, χωρίς να δίνει οποιονδήποτε λόγο. Αυτή είναι η εξουσία Του. Τι γίνεται με τα αντικείμενα της δημιουργίας; Κανένα απολύτως αντικείμενο της δημιουργίας δεν έχει τη δύναμη ούτε τα προσόντα να κρίνει το πώς θα πρέπει να ενεργεί ο Δημιουργός ή αν αυτό που κάνει Αυτός είναι σωστό ή λάθος, και κανένα αντικείμενο της δημιουργίας δεν έχει τα προσόντα να επιλέξει εάν θα πρέπει να κυβερνιέται, ή να ενορχηστρώνεται ή να διευθετείται από τον Κύριο της δημιουργίας. Ομοίως, κανένα απολύτως αντικείμενο της δημιουργίας δεν έχει τα προσόντα να επιλέξει τον τρόπο με τον οποίο κυβερνιέται και διευθετείται από τον Κύριο της δημιουργίας. Αυτή είναι η μεγαλύτερη αλήθεια. Ανεξάρτητα από το τι έχει κάνει ο Κύριος της δημιουργίας στα αντικείμενα της δημιουργίας και ανεξάρτητα από το πώς το έχει κάνει, οι άνθρωποι που δημιούργησε οφείλουν να κάνουν μόνο ένα πράγμα: Να επιζητούν, να υποτάσσονται, να γνωρίζουν και να αποδέχονται αυτό το γεγονός που έχει τεθεί σε εφαρμογή από τον Κύριο της δημιουργίας. Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι ότι ο Κύριος της δημιουργίας θα έχει ολοκληρώσει το σχέδιο διαχείρισής Του και θα έχει περατώσει το έργο Του, κάνοντας το σχέδιο διαχείρισής Του να προχωράει ανεμπόδιστα προς τα εμπρός· εν τω μεταξύ, επειδή τα αντικείμενα της δημιουργίας έχουν δεχτεί την κυριαρχία και τις διευθετήσεις του Δημιουργού και επειδή υποτάχθηκαν στην κυριαρχία και στις ρυθμίσεις Του, θα έχουν αποκτήσει την αλήθεια, θα έχουν κατανοήσει το θέλημα του Δημιουργού και θα έχουν καταφέρει να γνωρίσουν τη διάθεσή Του.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Μόνο μέσω της αναζήτησης της αλήθειας μπορείς να γνωρίσεις τις πράξεις του Θεού» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

97. Όταν ο Νώε έπραξε ό,τι του παρήγγειλε ο Θεός, δεν γνώριζε ποιες ήταν οι προθέσεις του Θεού. Δεν ήξερε τι ήθελε ο Θεός να επιτύχει. Ο Θεός απλώς του έδωσε μια εντολή, καθοδηγώντας τον να πράξει κάτι, αλλά χωρίς πολλές εξηγήσεις, και εκείνος το έπραξε. Δεν προσπάθησε να καταλάβει από μόνος του τις προθέσεις του Θεού, ούτε αντιστάθηκε στον Θεό ή υπήρξε δίβουλος. Απλώς έπραξε ανάλογα, με καθαρή και απλή καρδιά. Έπραξε ό,τι του επέτρεψε ο Θεός να πράξει, και πίστευε ότι έπρεπε να υπακούει και να ακούει τον λόγο του Θεού. Αυτός ήταν ο τρόπος με τον οποίο ειλικρινά και απλά αντιμετώπισε αυτό που εμπιστεύτηκε ο Θεός. Η ουσία του – η ουσία των ενεργειών του ήταν η υπακοή, όχι η αμφισβήτηση, η αντίσταση και, πολύ λιγότερο, η σκέψη για τα προσωπικά του συμφέροντα και τα κέρδη και τις απώλειές του. Περαιτέρω, όταν ο Θεός είπε ότι θα καταστρέψει τον κόσμο με κατακλυσμό, δεν ρώτησε πότε ούτε προσπάθησε να διαλευκάνει την υπόθεση, και σίγουρα δεν ρώτησε τον Θεό με ποιον ακριβώς τρόπο επρόκειτο να καταστρέψει τον κόσμο. Απλώς έπραξε ό,τι παρήγγειλε ο Θεός. Ακολούθησε επακριβώς τις οδηγίες του Θεού σχετικά με το τι και το πώς, και, επίσης, ανέλαβε αμέσως δράση. Ενήργησε σύμφωνα με τις οδηγίες του Θεού, κρατώντας μια στάση που έδειχνε ότι επιθυμούσε να ικανοποιήσει τον Θεό. Μήπως το έκανε για να αποφύγει ο ίδιος την καταστροφή; Όχι. Μήπως ρώτησε τον Θεό πότε ακριβώς θα ερχόταν η καταστροφή του κόσμου; Όχι. Ρώτησε τον Θεό ή μήπως γνώριζε πόσον καιρό θα έπαιρνε η κατασκευή της κιβωτού; Ούτε αυτό το γνώριζε. Απλώς υπάκουσε, άκουσε και έπραξε αναλόγως.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Το έργο του Θεού, η διάθεση του Θεού και ο ίδιος ο Θεός Α'» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

98. Ο Ιώβ δεν μιλούσε για συναλλαγές με τον Θεό και δεν υπέβαλε αιτήματα ούτε έθετε απαιτήσεις στον Θεό. Δοξολογούσε το όνομα του Θεού εξαιτίας της μεγάλης δύναμης και της εξουσίας του Θεού να κυβερνά τα πάντα, και δεν εξαρτιόταν από το αν είχε κερδίσει ευλογίες ούτε αν είχε πληγεί από συμφορές. Πίστευε ότι, ανεξάρτητα από το αν ο Θεός ευλογεί τους ανθρώπους ή τους φέρνει συμφορές, η δύναμη και η εξουσία του Θεού δεν αλλάζουν, επομένως, ανεξάρτητα από τις συνθήκες ενός ατόμου, το όνομα του Θεού θα έπρεπε να δοξολογείται. Αυτός ο άνθρωπος είναι ευλογημένος από τον Θεό εξαιτίας της κυριαρχίας του Θεού, και όταν η συμφορά πλήττει τον άνθρωπο, και αυτό οφείλεται στην κυριαρχία του Θεού. Η δύναμη και η εξουσία του Θεού κυριαρχούν και ρυθμίζουν τα πάντα γύρω από τον άνθρωπο. Οι ιδιοτροπίες της τύχης του ανθρώπου είναι η εκδήλωση της δύναμης και της εξουσίας του Θεού και, ανεξάρτητα από την άποψη καθενός, το όνομα του Θεού θα πρέπει να δοξολογείται. Αυτά βίωσε και κατάφερε να μάθει ο Ιώβ κατά τη διάρκεια της ζωής του. Όλες οι σκέψεις και οι πράξεις του Ιώβ έφτασαν στα αυτιά του Θεού και έφτασαν ενώπιον του Θεού και θεωρήθηκαν σημαντικές από τον Θεό. Ο Θεός αγάπησε αυτή τη γνώση του Ιώβ και εκτίμησε πολύ τον Ιώβ που είχε τέτοια καρδιά. Αυτή η καρδιά προσδοκούσε παντού και πάντοτε την εντολή του Θεού, και ανεξάρτητα από τον χρόνο ή τον τόπο, καλωσόριζε όποιο πλήγμα τον έβρισκε. Ο Ιώβ δεν απαιτούσε τίποτα από τον Θεό. Αυτό που απαιτούσε από τον ίδιο του τον εαυτό ήταν να περιμένει, να αποδέχεται, να αντιμετωπίζει και να υπακούει σε όλες τις ρυθμίσεις που προέρχονταν από τον Θεό. Ο Ιώβ πίστευε ότι αυτό ήταν το καθήκον του και ήταν ακριβώς αυτό που ήθελε ο Θεός.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Το έργο του Θεού, η διάθεση του Θεού και ο ίδιος ο Θεός Β'» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

99. Κατά τη διάρκεια της ενσάρκωσης του Θεού, η υπακοή που απαιτεί από τους ανθρώπους δεν είναι αυτό που φαντάζονται –να μην κρίνεις και να μην αντιστέκεσαι. Αντίθετα, ο Θεός απαιτεί οι άνθρωποι να κάνουν τα λόγια Του αρχή τους για τη ζωή και θεμέλιο για την επιβίωσή τους, να κάνουν απόλυτα πράξη την ουσία των λόγων Του και να ικανοποιούν απολύτως το θέλημά Του. Μια πτυχή της απαίτησης από τους ανθρώπους να υπακούν τον ενσαρκωμένο Θεό αφορά το να κάνουν πράξη τους λόγους Του, και μια άλλη πτυχή αφορά την ικανότητα υπακοής στην κανονικότητα και την πρακτικότητά Του. Πρέπει και τα δυο να είναι απόλυτα. Εκείνοι που μπορούν να επιτύχουν και τις δύο πτυχές είναι εκείνοι που έχουν μια καρδιά που αγαπά αληθινά τον Θεό. Είναι όλοι άνθρωποι κερδισμένοι από τον Θεό, και όλοι αγαπούν τον Θεό όσο αγαπούν τη ζωή τους.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Οι άνθρωποι που μπορούν να είναι απόλυτα υπάκουοι προς την πρακτικότητα του Θεού, είναι εκείνοι που αγαπούν αληθινά τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

100. Μια ηχηρή μαρτυρία για τον Θεό σχετίζεται κυρίως με το αν έχεις κατανόηση για τον πρακτικό Θεό ή όχι, και με το αν μπορείς ή όχι να υπακούς μπροστά σ’ αυτό το άτομο που δεν είναι μόνο συνηθισμένο, μα και κανονικό, και να υπακούς μέχρι θανάτου. Αν στ’ αλήθεια γίνεις μάρτυρας για τον Θεό μέσω της υπακοής, αυτό σημαίνει ότι έχεις αποκτηθεί από τον Θεό. Το να μπορείς να υπακούσεις μέχρι θανάτου και να μην παραπονιέσαι μπροστά Του, το να μην κρίνεις, να μην συκοφαντείς, να μην έχεις αντιλήψεις και άλλες προθέσεις, με τον τρόπο αυτόν ο Θεός θα δοξαστεί. Η υπακοή σε ένα κανονικό άτομο που υποτιμάται από τον άνθρωπο, και το να μπορείς να υπακούσεις μέχρι θανάτου χωρίς αντιλήψεις, αυτή είναι η πραγματική μαρτυρία. Η πραγματικότητα στην οποία ο Θεός απαιτεί να εισέλθουν οι άνθρωποι είναι το να μπορείς να υπακούς τα λόγια Του, να τα κάνεις πράξη, να υποκλίνεσαι ενώπιον του πρακτικού Θεού και να γνωρίζεις τη διαφθορά σου, να μπορείς να ανοίξεις την καρδιά σου ενώπιόν Του και, στο τέλος, να αποκτηθείς από Αυτόν μέσω αυτών των λόγων Του. Ο Θεός δοξάζεται όταν αυτά τα λόγια σε κατακτούν και σε κάνουν πλήρως υπάκουο προς Αυτόν. Μέσω αυτού ντροπιάζει τον Σατανά και ολοκληρώνει το έργο Του. Όταν δεν έχεις αντιλήψεις για την πρακτικότητα του ενσαρκωμένου Θεού, δηλαδή όταν παραμένεις σταθερός σε μια δοκιμασία, τότε καταθέτεις καλή μαρτυρία. Αν υπάρχει μια μέρα κατά την οποία έχεις πλήρη κατανόηση του πρακτικού Θεού και μπορείς να υπακούσεις μέχρι θανάτου, όπως ο Πέτρος, θα αποκτηθείς από τον Θεό και θα οδηγηθείς από Αυτόν στην τελείωση. Ό,τι κάνει ο Θεός που δε συμφωνεί με τις αντιλήψεις σου, είναι δοκιμασία για σένα. Αν συμφωνούσε με τις αντιλήψεις σου, δεν θα χρειαζόταν να υποφέρεις ή να εξευγενιστείς. Αυτό γιατί το έργο Του είναι τόσο πρακτικό και το γεγονός ότι δεν συμφωνεί με τις αντιλήψεις σου σημαίνει ότι πρέπει να τις παρατήσεις. Γι’ αυτόν τον λόγο, αποτελεί δοκιμασία για σένα. Λόγω της πρακτικότητας του Θεού, όλοι οι άνθρωποι βρίσκονται εν μέσω δοκιμασιών· το έργο Του είναι πρακτικό, όχι υπερφυσικό. Με την πλήρη κατανόηση των πρακτικών λόγων Του, των πρακτικών ομιλιών Του χωρίς καθόλου αντιλήψεις, και με το να μπορείς να Τον αγαπάς αληθινά όλο και περισσότερο ανάλογα με το πόσο πρακτικό είναι το έργο Του, θα αποκτηθείς από Αυτόν. Η ομάδα των ανθρώπων που θα κερδίσει ο Θεός είναι εκείνοι που Τον γνωρίζουν, δηλαδή που γνωρίζουν την πρακτικότητά Του και, ακόμα περισσότερο, είναι εκείνοι που μπορούν να υπακούσουν στο πρακτικό έργο του Θεού.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Οι άνθρωποι που μπορούν να είναι απόλυτα υπάκουοι προς την πρακτικότητα του Θεού, είναι εκείνοι που αγαπούν αληθινά τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

101. Η ομάδα των ανθρώπων που ο ενσαρκωμένος Θεός θέλει να κερδίσει σήμερα είναι εκείνοι που συμμορφώνονται με το θέλημά Του. Οι άνθρωποι χρειάζεται μόνο να υπακούν στο έργο Του, όχι πάντα να ανησυχούν για τις ιδέες του Θεού στον ουρανό, να ζουν μέσα στην ασάφεια ή να δυσκολεύουν τα πράγματα για τον ενσαρκωμένο Θεό. Αυτοί που μπορούν να Τον υπακούν είναι εκείνοι που ακούν απόλυτα τα λόγια Του και υπακούν σε αυτά που Εκείνος κανονίζει. Αυτοί οι άνθρωποι δεν ασχολούνται καθόλου με το πώς είναι στ’ αλήθεια ο ουράνιος Θεός ή το τι είδους έργο επιτελεί τώρα στην ανθρωπότητα ο ουράνιος Θεός, αλλά παραδίδουν πλήρως την καρδιά τους στον Θεό στη γη και θέτουν ολόκληρη την ύπαρξή τους ενώπιόν Του. Δεν ασχολούνται ποτέ με τη δική τους ασφάλεια, και ποτέ δεν δίνουν σημασία στην κανονικότητα και την πρακτικότητα του ενσαρκωμένου Θεού. Εκείνοι που υπακούν τον ενσαρκωμένο Θεό μπορούν να οδηγηθούν στην τελείωση από Αυτόν. Εκείνοι που πιστεύουν στον ουράνιο Θεό δεν θα κερδίσουν τίποτα. Αυτό γιατί δεν είναι ο ουράνιος Θεός, αλλά ο Θεός στη γη που παρέχει τις υποσχέσεις και τις ευλογίες στον άνθρωπο. Οι άνθρωποι δεν πρέπει πάντα να μεγαλοποιούν τον ουράνιο Θεό, και να βλέπουν τον Θεό στη γη σαν τον μέσο άνθρωπο. Αυτό είναι άδικο. Ο Θεός στον ουρανό είναι σπουδαίος και υπέροχος με θαυμαστή σοφία, μα αυτό δεν υπάρχει καθόλου. Ο Θεός στη γη είναι πολύ συνηθισμένος και ασήμαντος· είναι, επίσης, πολύ κανονικός. Δεν έχει εξαιρετικό μυαλό και δεν κάνει συγκλονιστικές πράξεις. Απλώς εργάζεται και μιλά με πολύ κανονικό και πρακτικό τρόπο. Ενώ δεν μιλά μέσω κεραυνών ή μέσω της επίκλησης των ανέμων και της βροχής, είναι στ’ αλήθεια η ενσάρκωση του Θεού στον ουρανό, και είναι στ’ αλήθεια ο Θεός που ζει ανάμεσα στους ανθρώπους. Οι άνθρωποι δεν πρέπει να μεγαλοποιούν εκείνον που μπορούν να καταλάβουν και που αντιστοιχεί στη φαντασία τους για τον Θεό, ή να βλέπουν Εκείνον που δεν μπορούν να αποδεχτούν και δεν μπορούν να φανταστούν με τίποτα ως ταπεινό. Όλα αυτά αποτελούν επαναστατικότητα από πλευράς των ανθρώπων· όλα αυτά είναι η πηγή της αντίστασης του ανθρώπου στον Θεό.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Οι άνθρωποι που μπορούν να είναι απόλυτα υπάκουοι προς την πρακτικότητα του Θεού, είναι εκείνοι που αγαπούν αληθινά τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

102. Για να μετρηθεί το κατά πόσο οι άνθρωποι μπορούν να υπακούν στον Θεό, το βασικότερο που πρέπει να εξεταστεί είναι το αν επιθυμούν τίποτε ακραίο από τον Θεό και το κατά πόσο έχουν άλλες προθέσεις. Αν οι άνθρωποι έχουν πάντα απαιτήσεις από τον Θεό, τότε αυτό αποδεικνύει ότι δεν έχουν υπακούσει σ’ Αυτόν. Ό,τι κι αν σου συμβεί, αν δεν μπορείς να το δεχθείς από τον Θεό, δεν μπορείς να αναζητήσεις την αλήθεια, πάντα μιλάς βάσει της υποκειμενικής σου λογικής, πάντα νιώθεις πως μόνο εσύ έχεις δίκιο και είσαι, μάλιστα, ικανός να αμφισβητείς τον Θεό, τότε θα έχεις μπελάδες. Τέτοιοι άνθρωποι είναι οι πιο αλαζονικοί και οι πιο ανυπάκουοι στον Θεό. Οι άνθρωποι που έχουν πάντα απαιτήσεις από τον Θεό δεν μπορούν ποτέ να Τον υπακούσουν στ’ αλήθεια. Αν απαιτείς πράγματα από τον Θεό, αυτό αποδεικνύει ότι κάνεις κάποια συμφωνία με τον Θεό, ότι επιλέγεις τις δικές σου σκέψεις και ενεργείς σύμφωνα με τις σκέψεις αυτές. Έτσι, προδίδεις τον Θεό και δεν διαθέτεις υπακοή. Δεν έχει καμία λογική το να απαιτείς πράγματα από τον Θεό· αν στ’ αλήθεια πιστεύεις πως Αυτός είναι Θεός, τότε δεν θα τολμήσεις να απαιτήσεις πράγματα απ’ Αυτόν ούτε θα έχεις τα προσόντα να απαιτήσεις πράγματα απ’ Αυτόν, είτε αυτά είναι λογικά είτε όχι. Αν διαθέτεις αληθινή πίστη και πιστεύεις πως είναι Θεός, τότε δεν θα έχεις καμία επιλογή παρά να Τον λατρεύεις και να Τον υπακούς. Οι άνθρωποι, σήμερα, όχι μόνο έχουν επιλογή, αλλά απαιτούν μάλιστα ο Θεός να ενεργεί σύμφωνα με τις δικές τους σκέψεις, επιλέγουν τις δικές τους σκέψεις και ζητούν ο Θεός να ενεργεί σύμφωνα μ’ αυτές, και δεν απαιτούν από τον ίδιο τον εαυτό τους να ενεργεί σύμφωνα με την πρόθεση του Θεού. Έτσι, δεν υπάρχει πραγματική πίστη μέσα τους, ούτε η ουσία που εμπεριέχεται σε τέτοια πίστη. Όταν θα είσαι σε θέση να έχεις λιγότερες απαιτήσεις από τον Θεό, η αληθινή πίστη σου και η υπακοή σου θα μεγαλώσουν και η σύνεσή σου θα γίνει, επίσης, σχετικά κανονική.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Οι άνθρωποι έχουν πάρα πολλές απαιτήσεις από τον Θεό» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

103. Όλοι αυτοί οι οποίοι δεν αναζητούν την υπακοή στον Θεό, μέσα από την πίστη τους εναντιώνονται στον Θεό. Ο Θεός ζητάει από τους ανθρώπους να αναζητούν την αλήθεια, να διψούν για τον λόγο του Θεού και να τρώνε και να πίνουν τον λόγο του Θεού και να τον κάνουν πράξη, ώστε να επιτύχουν την υπακοή στον Θεό. Εάν τα κίνητρά σου είναι πραγματικά τέτοια, τότε ο Θεός σίγουρα θα σε επαινέσει και σίγουρα θα είναι ευγενικός απέναντι σου. Κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει αυτό και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Εάν τα κίνητρά σου δεν είναι προς χάρη της υπακοής στον Θεό και έχεις άλλους σκοπούς, τότε όλα όσα λες και κάνεις – οι προσευχές σου ενώπιον του Θεού, ακόμη και κάθε πράξη σου – θα είναι σε αντίθεση με τον Θεό. Μπορεί να είσαι γλυκομίλητος και ευγενής, κάθε μία πράξη και έκφρασή σου μπορεί να φαίνεται σωστή, ίσως δείχνεις υπάκουος, αλλά όταν πρόκειται για τα κίνητρά σου και τις απόψεις σου για την πίστη στον Θεό, ό,τι κάνεις είναι μοχθηρό και αντιτίθεται στον Θεό. Οι άνθρωποι που εμφανίζονται τόσο υπάκουοι σαν πρόβατα, αλλά οι καρδιές τους υποκρύπτουν κακές προθέσεις, είναι λύκοι με προβιά προβάτου, προσβάλλουν άμεσα τον Θεό και ο Θεός δεν θα χαριστεί σε κανέναν από αυτούς. Το Άγιο Πνεύμα θα αποκαλύψει τον καθένα από αυτούς, έτσι ώστε όλοι να μπορούν να δουν ότι 0 κάθε ένας από εκείνους που είναι υποκριτές σίγουρα θα γίνει απεχθής και θα απορριφθεί από το Άγιο Πνεύμα. Μην ανησυχείς: ο Θεός θα αντιμετωπίσει και θα αποφασίσει για κάθε έναν από αυτούς στην ώρα του.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Στην πίστη σου για τον Θεό πρέπει να υπακούς τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Προηγούμενο: (Ζ) Λόγια σχετικά με το πώς να είσαι έντιμος άνθρωπος

Επόμενο: (Θ) Λόγια σχετικά με την επαρκή εκπλήρωση του καθήκοντός σου

Οι καταστροφές αποτελούν συχνό φαινόμενο, κι έχουν εμφανιστεί τα σημεία της επιστροφής του Κυρίου. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να υποδεχθούμε τον Κύριο; Σας προσκαλούμε εγκάρδια να επικοινωνήσετε μαζί μας για να βρείτε τον τρόπο.
Επικοινωνήστε μαζί μας μέσω Viber
Επικοινωνήστε μαζί μας μέσω Messenger

Σχετικό περιεχόμενο

Ρυθμίσεις

  • Κείμενο
  • Θέματα

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Περιεχόμενα

Αναζήτηση

  • Αναζήτηση σε αυτό το κείμενο
  • Αναζήτηση σε αυτό το βιβλίο