Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Κεφάλαιο 47

Για να ωριμάσουν οι άνθρωποι ως προς τη ζωή και για να καταφέρουν οι άνθρωποι κι Εγώ να επιτύχουμε αποτελέσματα στα κοινά μας ιδανικά, πάντα ενέδιδα στην ανθρωπότητα, επιτρέποντας στους ανθρώπους να αποκτήσουν τροφή και θρέψη από τον λόγο Μου και να λάβουν όλη την αφθονία Μου απ’ αυτόν. Ποτέ δεν έδωσα αιτία στους ανθρώπους για να νιώσουν αμηχανία, αλλά ο άνθρωπος δεν λαμβάνει ποτέ υπόψη τα συναισθήματά Μου. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι άνθρωποι είναι αναίσθητοι και «περιφρονούν» τα πάντα εκτός από Μένα. Επειδή οι άνθρωποι έχουν ελαττώματα, νιώθω συμπόνια γι’ αυτούς και κατά συνέπεια δεν φείδομαι προσπαθειών γι’ αυτούς, ώστε να μπορούν να απολαύσουν όλη την αφθονία της γης όσο τραβά η όρεξή τους κατά την παραμονή τους στη γη. Δεν μεταχειρίζομαι άδικα τον άνθρωπο και λαμβάνοντας υπόψη τους ανθρώπους που Με έχουν ακολουθήσει εδώ και πολλά χρόνια, έχω αναπτύξει μια τρυφερότητα στην καρδιά Μου γι’ αυτούς. Είναι σαν να μην αντέχω να βάλω τα χέρια Μου πάνω τους και να κάνω το έργο Μου. Οπότε, βλέπω λιπόσαρκους ανθρώπους που Με αγαπούν όπως αγαπούν και τον εαυτό Τους και στην καρδιά Μου υπάρχει πάντα μια ανεξήγητη αίσθηση πόνου, αλλά ποιος θα παραβίαζε τους τύπους εξαιτίας αυτού; Ποιος θα ενοχλείτο εξαιτίας αυτού; Παρόλα αυτά, έχω παραχωρήσει όλη Μου την αφθονία στους ανθρώπους, ώστε να μπορούν να την απολαύσουν στο έπακρο, και δεν τους έχω κακομεταχειριστεί σ’ αυτό το θέμα. Αυτός είναι και ο λόγος που οι άνθρωποι εξακολουθούν να βλέπουν το συμπονετικό και καλοπροαίρετο πρόσωπό Μου. Αυτό που κάνω πάντα είναι να υπομένω και να περιμένω. Όταν οι άνθρωποι απολαύσουν τα πάντα, ικανοποιηθούν και μετά βαρεθούν, θ’ αρχίσω να «ικανοποιώ» τα αιτήματά τους και θα επιτρέψω σ’ όλους να ξεφύγουν από την άδεια ζωή τους, και στη συνέχεια δεν θα ξαναέχω πλέον επαφή μαζί τους. Επάνω στη γη, παλιότερα κατέκλυσα την ανθρωπότητα με θαλασσινό νερό, την εξουσίασα με λιμούς, την απείλησα με μάστιγες από έντομα, και χρησιμοποίησα δυνατές βροχές για να την «ποτίσω», αλλά ο άνθρωπος ποτέ δεν ένιωσε πόσο κενή ήταν η ζωή του. Τώρα ο άνθρωπος ακόμα δεν κατανοεί τη σημασία της ζωής πάνω στη γη. Θα μπορούσε πιθανόν το γεγονός ότι ζει στην παρουσία Μου να είναι η πιο βαθιά και σημαντική πτυχή της ανθρώπινης ζωής; Μήπως όταν ζει κανείς μέσα Μου αυτό του επιτρέπει να ξεφύγει από την απειλή της καταστροφής; Πόσα ανθρώπινα σαρκία στη γη έχουν ζήσει με την ελευθερία της απόλαυσης του εαυτού; Ποιος έχει διαφύγει από την κενότητα της ζωής με το σαρκίο; Και ποιος θα το γνώριζε αυτό; Από τότε που Εγώ δημιούργησα την ανθρωπότητα και μέχρι τώρα, κανείς δεν έχει ζήσει πιο σημαντική ζωή στη γη, κι έτσι ο άνθρωπος πάντα έχει κατασπαταλήσει μια ζωή απόλυτης ασημαντότητας. Πάντως, κανείς δεν είναι πρόθυμος να ξεφύγει από αυτήν τη δυσάρεστη κατάσταση και κανένας δεν είναι πρόθυμος να αποφύγει την κενή και ανιαρή ζωή του. Στην εμπειρία της ανθρωπότητας, κανένας από όσους ζουν μες στη σάρκα δεν έχει ξεφύγει από τα έθιμα του ανθρώπινου κόσμου, έστω κι αν αυτοί εκμεταλλεύονται το γεγονός ότι Με απολαμβάνουν. Αντ’ αυτού, αφήνουν πάντα τη φύση να πάρει την πορεία της και εξαπατούν τον εαυτό τους.

Όταν θα έχω τερματίσει την ύπαρξη της ανθρωπότητας, δεν θα έχει απομείνει κανείς για να αντέξει τον διωγμό από τη γη, και, στη συνέχεια, το μεγάλο Μου έργο μπορεί να θεωρηθεί πλήρως ολοκληρωμένο. Κατά τις έσχατες ημέρες που έχω ενσαρκωθεί, αυτό που θέλω να πετύχω στο έργο Μου είναι να επιτρέψω στην ανθρωπότητα να κατανοήσει την κενότητα της ζωής μέσα στο σαρκίο, και με αυτόν τον τρόπο θα εξαλείψω τη σάρκα. Κατόπιν, δεν θα υπάρχουν άνθρωποι πάνω στη γη, κανείς δεν θα ξανακλάψει ποτέ για την κενότητα της γης, κανείς δεν θα ξαναμιλήσει για τις δυσκολίες της σάρκας, κανείς δεν θα ξαναδιαμαρτυρηθεί ότι είμαι άδικος, και όλοι οι άνθρωποι και τα πράγματα θα εισέλθουν σε ανάπαυση. Στη συνέχεια, κανείς δεν θα τρέχει από δω κι από κει, ούτε θα ψάχνει τριγύρω στη γη, γιατί οι άνθρωποι θα έχουν βρει έναν κατάλληλο προορισμό για τον εαυτό τους. Εκείνη τη στιγμή, ένα χαμόγελο θ’ απλωθεί πάνω στο πρόσωπό τους. Στη συνέχεια δεν θα ζητήσω τίποτα περισσότερο από τον άνθρωπο και δεν θα έχω καμία περαιτέρω διαμάχη μαζί του· δεν θα υπάρχει πλέον συνθήκη μεταξύ μας. Υπάρχω επάνω στη γη κι η ανθρωπότητα ζει πάνω στη γη. Ζω και κατοικώ ανάμεσά τους. Οι άνθρωποι αισθάνονται την απόλαυση της παρουσίας Μου· συνεπώς, είναι απρόθυμοι να φύγουν άνευ λόγου και αιτίας, και προτιμούν, αντίθετα, να μείνω λίγο παραπάνω. Πώς μπορώ να στέκομαι και να βλέπω σκηνές δυστυχίας διάχυτες πάνω στη γη και να μην κουνάω το δάχτυλό Μου για να βοηθήσω; Εγώ δεν είμαι από τη γη. Λόγω της υπομονής Μου και μόνο παραμένω στη γη έως τη σήμερον ημέρα, παρόλο που το κάνω αυτό με απροθυμία. Αν δεν υπήρχαν οι ατελείωτες δεήσεις των ανθρώπων, θα είχα φύγει εδώ και πολύ καιρό. Σήμερα οι άνθρωποι είναι σε θέση να φροντίζουν τον εαυτό τους και δεν χρειάζονται τη βοήθειά Μου γιατί αυτοί έχουν ωριμάσει και δεν χρειάζονται Εμένα να τους θρέψω. Συνεπώς, σκοπεύω να γιορτάσω τη νίκη μαζί με τους ανθρώπους, και μετά θα τους αποχαιρετήσω, ώστε να το γνωρίζουν αυτό. Φυσικά, αν αποχωρήσω υπό άσχημες συνθήκες αυτό δεν θα ήταν καλό επειδή δεν υπάρχουν παράπονα μεταξύ μας. Γι’ αυτό και η φιλία μεταξύ μας θα είναι αιώνια. Ελπίζω ότι αφότου χωριστούμε να μπορεί να συνεχιστεί η «κληρονομιά» Μου στην ανθρωπότητα. Μην ξεχνάτε τις διδασκαλίες που σας πρόσφερα στη διάρκεια της ζωής Μου, μην κάνετε τα πράγματα αυτά που φέρνουν ντροπή στο όνομά Μου και κρατήστε τον λόγο Μου κατά νου. Ελπίζω να βάλουν τα δυνατά τους οι άνθρωποι να Με ικανοποιήσουν όταν θα έχω φύγει. Ελπίζω οι άνθρωποι να χρησιμοποιούν τον λόγο Μου ως θεμέλιο στη ζωή τους. Μη Με απογοητεύσετε, γιατί στην καρδιά Μου πάντα ανησυχούσα για τους ανθρώπους κι ήμουν πάντα δεμένος μαζί τους. Κάποτε μαζευτήκαμε μαζί με τους ανθρώπους και απολαύσαμε στη γη τις ίδιες ευλογίες που υπάρχουν και στους ουρανούς. Έχω ζήσει μαζί με τον άνθρωπο κι έχω κατοικήσει μαζί του. Ο άνθρωπος πάντα Με αγαπούσε, και Εγώ πάντα τον αγαπούσα· είχαμε στοργή ο ένας για τον άλλο. Όταν θυμάμαι τον χρόνο που πέρασα Εγώ με την ανθρωπότητα, θυμάμαι τις μέρες μας γεμάτες με γέλιο και χαρά, καθώς και διαμάχες. Παρόλα αυτά, η αγάπη μεταξύ μας εκεί βασίστηκε και οι σχέσεις που είχαμε μεταξύ μας δεν κόπηκαν ποτέ. Μέσα στα πολλά χρόνια επαφής μας, ο άνθρωπος έχει αφήσει ένα βαθύ αποτύπωμα επάνω Μου και έχω δώσει στον άνθρωπο πολλά πράγματα για να τα απολαύσει, για τα οποία έχει πάντα εκφράσει μεγάλη ευγνωμοσύνη. Τώρα, η συνάντησή μας δεν μοιάζει σε τίποτα με το παρελθόν· ποιος θα μπορούσε να χάσει αυτήν τη στιγμή του αποχωρισμού μας; Ο άνθρωπος έχει βαθιά αγάπη για Μένα κι Εγώ έχω ατελείωτη αγάπη γι’ αυτόν, αλλά τι μπορούμε να κάνουμε γι’ αυτό; Ποιος θα τολμούσε να πάει ενάντια στις απαιτήσεις του επουράνιου Πατέρα; Θα επιστρέψω στην κατοικία Μου, όπου θα ολοκληρώσω ένα άλλο μέρος του έργου Μου. Ίσως να έχουμε την ευκαιρία να συναντηθούμε και πάλι. Ελπίζω ο άνθρωπος να μη νιώσει μεγάλη θλίψη και να Με ικανοποιήσει πάνω στη γη. Το πνεύμα Μου στον ουρανό συχνά θα του δίνει χάρι.

Από τη στιγμή της δημιουργίας, έχω προφητεύσει ότι κατά τις έσχατες ημέρες θα δημιουργήσω μια ομάδα ανθρώπων που θα είναι σε σύμπνοια μαζί Μου. Έχω προαναγγείλει ότι αφού εγκαταστήσω ένα υπόδειγμα πάνω στη γη κατά τις έσχατες ημέρες, θα επανέλθω στην κατοικία Μου. Όταν Με ικανοποιήσουν οι άνθρωποι συλλογικά, θα έχουν επιτύχει τις απαιτήσεις Μου, κι Εγώ δεν θα έχω καμία επιπλέον απαίτηση απ’ αυτούς. Αντ’ αυτού, με τους ανθρώπους θα πούμε ιστορίες από τα παλιά και μετά θα χωρίσουν οι δρόμοι μας. Ξεκινώ αυτό το έργο και θα αφήσω τους ανθρώπους να προετοιμαστούν ψυχικά. Θα αφήσω όλους τους ανθρώπους να κατανοήσουν τις προθέσεις Μου, ώστε να μη Με παρανοήσουν ή να πιστεύουν ότι είμαι σκληρός ή άκαρδος, κάτι που δεν είναι πρόθεσή Μου. Με αγαπούν οι άνθρωποι, αλλά παρόλα αυτά αρνούνται να Μου επιτρέψουν να έχω έναν χώρο κατάλληλο για ανάπαυση; Είναι απρόθυμοι οι άνθρωποι να δεηθούν στον επουράνιο Πατέρα για χάρη Μου; Δεν έχει χύσει δάκρυα συμπόνιας ο άνθρωπος για Εμένα; Δεν έχουν βοηθήσει οι άνθρωποι στην επίτευξη μιας άμεσης συνάντησης μεταξύ Μας, του Πατέρα και του Υιού; Γιατί είναι απρόθυμοι τώρα; Έχει εκπληρωθεί η διακονία Μου επί της γης, κι αφού χωρίσουν οι δρόμοι μας με τους ανθρώπους θα εξακολουθήσω να βοηθώ τους ανθρώπους — δεν είναι καλό αυτό; Για να είναι πιο αποτελεσματικό το έργο Μου και αμοιβαία επωφελές, πρέπει να χωρίσουμε παρόλο που είναι οδυνηρό. Τα δάκρυά μας θα πέσουν σιωπηλά και δεν θα επιπλήττω πλέον τους ανθρώπους. Στο παρελθόν, έχω πει πολλά πράγματα που έχουν τρυπήσει την καρδιά των ανθρώπων, κάνοντάς τους να χύσουν δάκρυα λύπης. Γι’ αυτό ζητώ εδώ συγγνώμη από τους ανθρώπους και τους ζητώ συγχώρεση· μη Με φθονείτε και μη Με μισείτε, γιατί όλα όσα έχω πει ήταν για το καλό των ανθρώπων. Έτσι, ελπίζω οι άνθρωποι να κατανοούν την καρδιά Μου. Παλιότερα είχαμε τις διαφορές μας, αλλά κοιτάζοντας πίσω, και οι δύο ωφεληθήκαμε. Μέσα από αυτές τις διαφορές αναπτύχθηκε μια γέφυρα φιλίας μεταξύ Θεού και ανθρώπων — δεν είναι αυτό ο καρπός των συνεργατικών μας προσπαθειών; Όλοι θα πρέπει να το απολαμβάνουμε αυτό. Ζητώ από τον άνθρωπο να συγχωρήσει τα προηγούμενα «λάθη» Μου, και οι παραβάσεις των ανθρώπων θα ξεχαστούν κι αυτές. Όσο ο άνθρωπος είναι σε θέση να ανταποδίδει την αγάπη Μου μελλοντικά, τότε αυτό θα παρηγορεί το πνεύμα Μου πάνω στους ουρανούς. Δεν ξέρω ποια είναι η απόφαση των ανθρώπων εν προκειμένω ή κατά πόσον ο άνθρωπος είναι πρόθυμος να εκπληρώσει το τελικό αίτημά Μου ή όχι. Δεν ζητώ τίποτα άλλο από τους ανθρώπους, μόνο να Με αγαπούν κι αυτό είναι αρκετό. Μπορεί να γίνει αυτό; Αφήστε στο παρελθόν όλα τα δυσάρεστα που συνέβησαν μεταξύ μας. Ας υπάρχει πάντα αγάπη μεταξύ μας. Έχω δώσει στους ανθρώπους τόσο πολλή αγάπη, και οι άνθρωποι έχουν καταβάλει πολύ βαρύ τίμημα για να Με αγαπούν. Ελπίζω, λοιπόν, οι άνθρωποι να θεωρούν πολύτιμη τη μοναδική και αγνή αγάπη μεταξύ μας, ώστε η αγάπη μας να εξαπλωθεί σ’ όλο τον ανθρώπινο κόσμο και να περνάει αιώνια από γενιά σε γενιά. Όταν ξανασυναντηθούμε, ας είμαστε συνδεδεμένοι με αγάπη, ώστε η αγάπη μας να συνεχιστεί για πάντα και να την επαινούν και να μιλούν γι’ αυτή όλοι οι άνθρωποι. Αυτό θα Με ικανοποιούσε και θα έδειχνα το χαμογελαστό Μου πρόσωπο στους ανθρώπους. Ελπίζω οι άνθρωποι να θυμούνται όλα όσα τους έχω εμπιστευθεί.

1 Ιουνίου 1992

Προηγούμενο:Κεφάλαιο 46

Επόμενο:Κεφάλαιο 1

Δείτε επίσης