Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

0 αποτελέσματα αναζήτησης

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Ερμηνεία της πρώτης ομιλίας

Όπως δήλωσε ο Θεός: «Κανείς δεν μπορεί να συλλάβει τον πυρήνα του λόγου Μου, μήτε μπορεί να κατανοήσει τον σκοπό πίσω από αυτόν». Εάν δεν υπήρχε η καθοδήγηση του Πνεύματος του Θεού, αν δεν υπήρχε η έλευση του λόγου Του, όλα θα χάνονταν υπό το παίδεμά Του. Γιατί ο Θεός δοκιμάζει τον άνθρωπο τόσον καιρό; Και για τόσο μεγάλο διάστημα όπως πέντε μήνες; Αυτό είναι το επίκεντρο της συναναστροφής μας, καθώς και το κεντρικό σημείο της σοφίας του Θεού. Μπορούμε να υποθέσουμε το εξής: Αν δεν υπήρχε αυτή η δοκιμασία και αν ο Θεός δεν επιτίθετο, δεν σκότωνε και δεν περιόριζε τη διεφθαρμένη ανθρώπινη φύση, εάν η οικοδόμηση της εκκλησίας συνέχιζε μέχρι σήμερα, τότε τι θα είχε επιτευχθεί; Έτσι, στην πρώτη γραμμή της ομιλίας Του, ο Θεός μπαίνει κατευθείαν στο θέμα και εξηγεί το επιθυμητό αποτέλεσμα του έργου αυτών των μηνών με οδυνηρή ακρίβεια! Έτσι καταδεικνύεται η σοφία των πράξεων του Θεού κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου: διδάσκει στους ανθρώπους την υποταγή και την ειλικρινή αφοσίωση μέσω της δοκιμασίας, καθώς και πώς να κατανοήσουν καλύτερα τον Θεό μέσω οδυνηρού ραφιναρίσματος. Όσο περισσότερη απόγνωση βιώνουν οι άνθρωποι, τόσο περισσότερο είναι σε θέση να κατανοήσουν τον εαυτό τους. Και είναι αλήθεια ότι όσο πιο οδυνηρό ραφινάρισμα αντιμετωπίζουν, τόσο περισσότερο κατανοούν τη διαφθορά τους, και κατ’ αυτόν τον τρόπο, μαθαίνουν επίσης ότι δεν είναι άξιοι να είναι πάροχοι υπηρεσιών του Θεού και παρέχοντας αυτό το είδος υπηρεσίας, ανυψώνονται από Αυτόν. Επομένως, μόλις επιτευχθεί αυτό, όταν ο άνθρωπος έχει εξαντληθεί, ο Θεός εκφράζει τον λόγο του ελέους, όχι κρυφά αλλά σε κοινή θέα. Είναι σαφές ότι μετά από αρκετούς μήνες, η νέα[α] προσέγγιση του έργου του Θεού ξεκινά σήμερα. Αυτό είναι πασιφανές. Στο παρελθόν, ο Θεός είπε επανειλημμένα ότι «δεν είναι εύκολο να κερδίσετε το δικαίωμα να λέγεστε λαός Μου», οπότε, καθώς έχει εκπληρώσει αυτά τα λόγια στους ανθρώπους που αναφέρονται ως πάροχοι υπηρεσιών, όλοι μπορούν να δουν ότι ο Θεός είναι άξιος εμπιστοσύνης πέραν πάσης αμφιβολίας. Όλα όσα λέει ο Θεός, θα γίνουν πραγματικότητα σε διαφορετικό βαθμό, και ο λόγος Του δεν στερείται ουσίας ούτε κατ’ ελάχιστον.

Όταν οι άνθρωποι είναι απεγνωσμένοι και ταραγμένοι, αυτά τα λόγια από τον Θεό έχουν αποτέλεσμα σε όλους όσοι νιώθουν απελπισμένοι, αναζωογονώντας τους. Προκειμένου να εξαλείψει περαιτέρω την αμφιβολία, ο Θεός πρόσθεσε ότι «παρόλο που αναφέρονται ως λαός Μου, αυτός ο τίτλος δεν είναι διόλου κατώτερος από το να αποκαλούνταν “υιοί” Μου». Σε αυτό το σημείο, μπορεί κανείς να δει ότι μόνο ο Θεός μπορεί να προστατεύσει την εξουσία Του και όταν οι άνθρωποι θα την έχουν διαβάσει, θα πιστεύουν πιο έντονα ότι δεν είναι τρόπος εργασίας, αλλά γεγονός. Επιπλέον, για να μην είναι τα οράματα των ανθρώπων συγκεχυμένα, η νέα Του προσέγγιση διασαφηνίζει την ταυτότητα όλων των ανθρώπων. Από εκεί μπορεί να διακρίνει κανείς τη σοφία του Θεού. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι άνθρωποι μπορούν να καταλάβουν καλύτερα ότι ο Θεός μπορεί να δει μέσα στις καρδιές των ανθρώπων. Όπως και οι μαριονέτες, όλα όσα κάνουν και όλα όσα σκέπτονται, κατευθύνονται από τον Θεό. Αυτό είναι απόλυτο.

Στην αρχή, το πρώτο που είπε ο Θεός ήταν ότι το πρώτο στάδιο του έργου Του, «η εξυγίανση της εκκλησίας», έχει ολοκληρωθεί. «Η κατάσταση δεν είναι όπως ήταν κάποτε, και το έργο Μου έχει εισέλθει σε νέα αφετηρία». Από τη δήλωση αυτή, μπορεί να δει κανείς ότι το έργο του Θεού έχει εισέλθει σε νέα αφετηρία και αμέσως μόλις επεσήμανε τα σχέδια για το επόμενο στάδιο του έργου Του σε εμάς — μετά την ολοκλήρωση της οικοδόμησης της εκκλησίας, η ζωή της Εποχής της Βασιλείας θα ξεκινήσει. «Τώρα δεν είναι πλέον η εποχή της οικοδόμησης της εκκλησίας, αλλά αντιθέτως, η εποχή κατά την οποία η βασιλεία ανοικοδομείται με επιτυχία». Επιπλέον, έχει πει ότι καθώς οι άνθρωποι βρίσκονται ακόμα στη γη, οι συναθροίσεις τους θα συνεχίσουν να αναφέρονται ως εκκλησία και κατ’ αυτόν τον τρόπο, αποτρέπεται η μη ρεαλιστική πραγματοποίηση της βασιλείας στη φαντασία των ανθρώπων. Στη συνέχεια, θα επικοινωνήσω το ζήτημα των οραμάτων.

Τώρα είναι η εποχή της οικοδόμησης της βασιλείας και η αποπεράτωση της οικοδόμησης της εκκλησίας. Και όμως, γιατί όλες οι συναθροίσεις θα εξακολουθούν να ονομάζονται εκκλησία; Παλαιότερα, η εκκλησία αναφερόταν ως πρόδρομος της βασιλείας. Χωρίς την εκκλησία, δεν θα μπορούσε να υπάρξει βασιλεία. Η Εποχή της Βασιλείας ξεκινά με τον Θεό να επιτελεί τη διακονία Του στη σάρκα, και η Εποχή της Βασιλείας έρχεται με τον ενσαρκωμένο Θεό. Φέρνει την Εποχή της Βασιλείας, όχι την επίσημη κάθοδο της βασιλείας. Αυτό δεν είναι δύσκολο να το φανταστεί κανείς. Οι άνθρωποι για τους οποίους γίνεται λόγος, είναι άνθρωποι της Εποχής της Βασιλείας, όχι οι άνθρωποι της ίδιας της βασιλείας. Έτσι, είναι λογικό ότι οι συναθροίσεις στη γη θα εξακολουθούν να αναφέρονται ως εκκλησία. Στο παρελθόν, ενήργησε μέσω της κανονικής Του ανθρώπινης φύσης και δεν μαρτυρήθηκε ως ο ίδιος ο Θεός, οπότε η Εποχή της Βασιλείας δεν είχε αρχίσει ακόμα μεταξύ των ανθρώπων. Τουτέστιν, όπως έχω πει, το Πνεύμα Μου δεν είχε αρχίσει επίσημα να εργάζεται στην ενσάρκωσή Μου. Τώρα που ο ίδιος ο Θεός έχει μαρτυρηθεί, η βασιλεία πραγματοποιείται μεταξύ των ανθρώπων. Αυτό σημαίνει ότι θα αρχίσω να εργάζομαι μέσω της θεϊκής φύσης Μου, οπότε, όσοι μπορούν να εκτιμήσουν τα λόγια Μου και τις πράξεις Μου στη θεϊκή φύση, είναι γνωστοί ως ο λαός Μου της Εποχής της Βασιλείας και κατ’ αυτόν τον τρόπο, προκύπτει ο όρος «λαός Μου». Σε αυτό το στάδιο, εργάζομαι κυρίως και μιλάω μέσω της θεϊκής φύσης Μου. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να παρέμβει, ούτε μπορεί να διαταράξει το σχέδιό Μου. Μόλις ο λόγος του Θεού φθάσει σε ένα συγκεκριμένο σημείο, το όνομά Του μαρτυρείται και ξεκινά τις δοκιμασίες του ανθρώπου. Αυτό είναι το μεγαλύτερο παράδειγμα της σοφίας του Θεού. Αυτό θέτει μια σταθερή βάση και βάζει τα θεμέλια για την αρχή του επόμενου σταδίου, καθώς και για το τέλος του τελευταίου σταδίου. Ο άνθρωπος δεν μπορούσε να το γνωρίζει αυτό. Αυτό είναι το σημείο συνάντησης του πρώτου και του δεύτερου μέρους της εποχής της κρίσης. Χωρίς λίγους μήνες ραφιναρίσματος του ανθρώπου, δεν θα μπορούσα να εργαστώ μέσω της θεϊκής φύσης Μου. Αυτοί οι μήνες ραφιναρίσματος ανοίγουν τον δρόμο για το επόμενο στάδιο του έργου Μου. Το τέλος του έργου αυτών των λίγων μηνών είναι ένα σημάδι της εμβάθυνσης στην επόμενη φάση του έργου. Αν κάποιος κατανοήσει πραγματικά τον λόγο του Θεού, μπορεί να καταλάβει ότι Αυτός χρησιμοποιεί αυτούς τους μήνες για να ξεκινήσει το επόμενο στάδιο του έργου Του, ώστε να αποφέρει περισσότερους καρπούς. Η παρεμπόδιση της ανθρώπινης φύσης Μου έχει δημιουργήσει ένα εμπόδιο για το επόμενο στάδιο του έργου Μου, επομένως, μέσω αυτών των μηνών του οδυνηρού ραφιναρίσματος, και οι δύο πλευρές διαπαιδαγωγούνται και επωφελούνται. Μόνο τώρα ο άνθρωπος αρχίζει να τιμά τον τίτλο προσφώνησής Μου. Και έτσι, με μια στροφή της πένας Του, όταν ο Θεός είπε ότι δεν θα αποκαλούσε πια τον άνθρωπο «πάροχο υπηρεσιών», αλλά αντιθέτως «λαό Του», όλοι τους κυριεύτηκαν με χαρά. Αυτή ήταν η Αχίλλειος πτέρνα του ανθρώπου. Ο Θεός το είχε συλλάβει.

Προκειμένου να πείσει περαιτέρω όλους τους ανθρώπους και να επισημάνει τις ακαθαρσίες στην αφοσίωση κάποιων ανθρώπων, ο Θεός προχώρησε παραπέρα για να επισημάνει τα διάφορα άσχημα χαρακτηριστικά του ανθρώπου και, με αυτόν τον τρόπο, έχει εκπληρώσει τα λόγια Του όπως τα εξής: «Πόσοι Με αγαπούν πραγματικά; Ποιος δεν ενεργεί με γνώμονα το μέλλον του; Ποιος δεν έχει παραπονεθεί ποτέ κατά τη διάρκεια των δοκιμασιών του;» Από αυτά τα λόγια, οι άνθρωποι μπορούν να δουν τη δική τους ανυπακοή, την έλλειψη πίστης και ευσέβειας και έτσι, να δουν το έλεος και την αγάπη του Θεού, ακολουθώντας όλους όσοι Τον αναζητούν σε κάθε βήμα της διαδρομής. Αυτό καταδεικνύεται από τα ακόλουθα λόγια: «Όταν ένα μέρος των ανθρώπων είναι στο χείλος της φυγής, όταν όλοι όσοι ελπίζουν ότι Εγώ θα αλλάξω τον τρόπο ομιλίας Μου έχουν απολέσει την ελπίδα, εκφράζω τον λόγο της σωτηρίας και φέρνω όλους όσοι Με αγαπούν πραγματικά πίσω στην βασιλεία Μου, ενώπιον του θρόνου Μου». Σε αυτό το σημείο, η φράση «όσοι Με αγαπούν πραγματικά», και το ρητορικό ερώτημα «Πόσοι με αγαπούν πραγματικά;» δεν έρχονται σε σύγκρουση. Υποδεικνύει ότι όσοι είναι ειλικρινείς, είναι ακάθαρτοι. Δεν σημαίνει ότι ο Θεός δεν γνωρίζει τίποτα. Επειδή ο Θεός μπορεί να δει βαθιά μέσα στις καρδιές των ανθρώπων, η λέξη «ειλικρινείς» χρησιμοποιείται σαρκαστικά όσον αφορά τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα, έτσι ώστε όλοι οι άνθρωποι να μπορούν να δουν πιο καθαρά το χρέος τους στον Θεό, να αναλάβουν περισσότερες ευθύνες, καθώς και να κατανοήσουν το γεγονός ότι η κακία στις καρδιές τους προέρχεται εξ ολοκλήρου από τον Σατανά. Οι άνθρωποι εκπλήσσονται όταν βλέπουν τη λέξη «αφοσίωση». Σκέφτονται: Πόσες φορές έχω διαμαρτυρηθεί εντονότατα ενώπιον Ουρανού και γης; Και πόσες φορές ήθελα να φύγω, αλλά επειδή φοβόμουν τα διοικητικά διατάγματα του Θεού, απλώς τα κουτσοκατάφερνα και ακολουθούσα το πλήθος, περιμένοντας τον Θεό να δώσει λύσεις; Εάν αποδεικνυόταν ότι δεν υπήρχε πραγματικά καμία ελπίδα, τότε θα υπαναχωρούσα σταδιακά. Τώρα, ο Θεός μας αποκαλεί τον αφοσιωμένο λαό Του, άρα αυτό σημαίνει ότι ο Θεός όντως μπορεί να δει βαθιά μέσα στις καρδιές των ανθρώπων; Μόνο στο τέλος ο Θεός επεσήμανε τις εσωτερικές καταστάσεις διαφόρων ειδών ανθρώπων, ώστε να αποφευχθεί αυτού του είδους η παρεξήγηση. Αυτό έκανε τους ανθρώπους που είχαν στην αρχή καχυποψία στην καρδιά τους, αλλά έδειχναν ευτυχισμένοι στα λόγια τους, να εισέλθουν σε κατάσταση βεβαιότητας στην καρδιά, τα λόγια και τα μάτια. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο αντίκτυπος του λόγου του Θεού στον άνθρωπο έχει φτάσει σε μεγαλύτερο βάθος, και ως εκ τούτου, ο άνθρωπος δείχνει μεγαλύτερο φόβο, μεγαλύτερη ευσέβεια και έχει κατανοήσει καλύτερα τον Θεό. Τέλος, για να μειώσει τον φόβο του ανθρώπου για το μέλλον, είπε ο Θεός: «Εντούτοις, καθώς το παρελθόν αποτελεί παρελθόν, και τώρα είμαστε στο παρόν, δεν υπάρχει πλέον λόγος να λαχταράτε το παρελθόν ή να ανησυχείτε για το μέλλον». Αυτού του είδους ο επιτακτικός, αρμονικός, εντούτοις λακωνικός τρόπος έκφρασης έχει ακόμη μεγαλύτερη επίδραση, επιτρέποντας σε όλους όσοι διαβάζουν τα λόγια Του να δουν το φως για άλλη μια φορά στην απόγνωση τους, κατόπιν να δουν την σοφία και τις πράξεις του Θεού, μετά να κερδίσουν τον τίτλο του «λαού του Θεού», στη συνέχεια να εξαλείψουν τις αμφιβολίες στην καρδιά τους και τέλος, να μάθουν να γνωρίζουν τον εαυτό τους μέσω των διαφόρων εσωτερικών τους καταστάσεων. Αυτές οι καταστάσεις εμφανίζονται με τη σειρά, λύπη και πόνος, αγαλλίαση και χαρά. Ο Θεός έχει συλλάβει μια ρεαλιστική σκιαγράφηση των ανθρώπων με αυτά τα λόγια. Είναι ρεαλιστική σε βαθμό τελειότητας, κάτι που ο άνθρωπος δεν μπορεί να επιτύχει. Αποκαλύπτει πράγματι τα μυστικά στα βάθη της καρδιάς του ανθρώπου. Θα μπορούσε να το κάνει αυτό ο άνθρωπος;

Ακόμη πιο σημαντικό είναι το παρακάτω χωρίο, στο οποίο ο Θεός αποκαλύπτει άμεσα στον άνθρωπο το διοικητικό Του διάταγμα. Και αυτό είναι το πιο σημαντικό σημείο: «Μεταξύ των ανθρώπων, όσοι αντιτίθενται στην πραγματικότητα και δεν πράττουν σύμφωνα με την καθοδήγησή Μου, δεν θα έχουν καλή κατάληξη και θα αντιμετωπίσουν μόνο προβλήματα. Από όσα συμβαίνουν στο σύμπαν, δεν υπάρχει τίποτα στο οποίο δεν έχω τον τελικό λόγο». Δεν είναι αυτό το διοικητικό διάταγμα του Θεού; Στόχο έχει να δείξει ότι υπάρχουν αμέτρητα παραδείγματα όσων ενεργούν εναντίον αυτού του διοικητικού διατάγματος. Επιπλέον, τους προειδοποιεί όλους να μην σκέφτονται το πεπρωμένο τους. Αν κάποιος επιθυμεί να ξεφύγει από την ενορχήστρωση του Θεού, οι συνέπειες θα είναι φρικτές, πέραν κάθε φαντασίας. Επομένως, επιτρέπει σε όλους όσοι βιώνουν τη διαφώτιση και τη φώτιση σε αυτά τα λόγια να κατανοήσουν καλύτερα το διοικητικό διάταγμα του Θεού, καθώς και να κατανοήσουν ότι η μεγαλοπρέπειά Του δεν πρέπει να υβρίζεται, με αποτέλεσμα να γίνονται πιο έμπειροι και εγκρατείς, καταπράσινοι σαν ανεμοδαρμένα πεύκα που αψηφούν την απειλή του παγετού, συνεχίζοντας να κοσμούν την ταχέως αναπτυσσόμενη πράσινη ζωτικότητα της φύσης. Αυτή η δήλωση κάνει τους περισσότερους ανθρώπους να αισθάνονται χαμένοι, σαν να έχουν περιπλανηθεί σε κάποιο λαβύρινθο. Αυτό συμβαίνει επειδή το περιεχόμενο του λόγου του Θεού αλλάζει σχετικά γρήγορα, έτσι ώστε εννέα στους δέκα ανθρώπους εισέρχονται σε έναν λαβύρινθο όταν προσπαθούν να κατανοήσουν τις δικές τους διεφθαρμένες διαθέσεις. Χάριν της πιο ομαλής διεξαγωγής του έργου, της εξάλειψης των αμφιβολιών του ανθρώπου και έτσι ώστε όλοι να πιστέψουν περαιτέρω στην ακριβολογία του Θεού, τονίζει στο τέλος αυτού του χωρίου: «Καθένας από όσους Με αγαπούν πραγματικά, θα επιστρέψει ενώπιον του θρόνου Μου». Έτσι, όλοι όσοι έχουν υποβληθεί επί μήνες στο έργο Του, ανακουφίζονται από τη λύπη τους σε μια στιγμή. Οι καρδιές τους, οι οποίες ένιωθαν ότι αιωρούνταν στον αέρα, επιστρέφουν στο σπίτι σαν πέτρα που πέφτει σε συμπαγές έδαφος. Δεν ανησυχούν πλέον για τη μοίρα τους και δεν πιστεύουν πια ότι ο Θεός θα εκφράσει λόγο που δεν στερείται ουσίας. Καθώς οι άνθρωποι είναι φαρισαίοι, δεν υπάρχει ούτε ένας που να μην πιστεύει ότι δείχνουν τη μέγιστη αφοσίωση προς τον Θεό. Γι’ αυτό, ο Θεός υπογραμμίζει σκόπιμα τη λέξη «πραγματικά»— για να επιτύχει καλύτερα αποτελέσματα. Το πράττει αυτό για να ανοίξει τον δρόμο και να θέσει τα θεμέλια για το επόμενο στάδιο στο έργο Του.

Υποσημειώσεις:

α. Στο αρχικό κείμενο παραλείπεται η λέξη «νέα».

Προηγούμενο:Η τεσσαρακοστή έβδομη ομιλία

Επόμενο:Ερμηνεία της τρίτης ομιλίας

Δείτε επίσης