Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

0 αποτελέσματα αναζήτησης

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Πράξη (5)

Κατά τη διάρκεια της Εποχής της Χάριτος, ο Ιησούς είπε κάποια λόγια και πραγματοποίησε ένα στάδιο του έργου. Υπήρχε ένα πλαίσιο σ' αυτά που είπε κι έκανε, το οποίο τα καθιστούσε κατάλληλα για τις συνθήκες μέσα στις οποίες βρισκόταν ο λαός εκείνη την εποχή· ο Ιησούς μίλησε και εργάστηκε όπως άρμοζε στο πλαίσιο εκείνη τη στιγμή. Έδωσε, επίσης, μερικές προφητείες. Προφήτευσε ότι το Πνεύμα της αληθείας θα ερχόταν τις έσχατες ημέρες, στη διάρκεια των οποίων θα πραγματοποιούσε ένα στάδιο του έργου. Δηλαδή, εκτός του έργου που έπρεπε να κάνει ο ίδιος κατά τη διάρκεια αυτής της εποχής, δεν ήταν σαφής για τίποτα άλλο· υπήρχαν, άρα, όρια στο έργο που έκανε ο ενσαρκωμένος Θεός. Έτσι, επιτελούσε μόνο το έργο εκείνης της εποχής και δεν έκανε άλλο έργο που δεν είχε σχέση με Αυτόν. Εκείνη την εποχή, δεν εργάστηκε σύμφωνα με τα συναισθήματα ή τα οράματα, αλλά όπως άρμοζε με τον χρόνο και το πλαίσιο. Κανείς δεν Τον οδήγησε ούτε Τον καθοδήγησε. Το σύνολο του έργου Του ήταν αυτό που Εκείνος ήταν, το οποίο ήταν και το έργο που έπρεπε να πραγματοποιηθεί από το ενσαρκωμένο Πνεύμα του Θεού - ήταν το συνολικό έργο που συνοδευόταν από την ενσάρκωση. Ίσως, η χάρη και η ειρήνη της Εποχής της Χάριτος έχουν κάνει την εμπειρία σας να εμπεριέχει πολλά που σχετίζονται με τα συναισθήματα ή την ανθρώπινη ευαισθησία. Ο Ιησούς εργάστηκε μόνο σύμφωνα με όσα είδε και άκουσε ο ίδιος. Με άλλα λόγια, το Πνεύμα εργάστηκε άμεσα· δεν υπήρχε λόγος να εμφανιστούν αγγελιοφόροι σε Αυτόν και να Του δώσουν όνειρα, ούτε κανένα μεγάλο φως να λάμψει επάνω Του και να Του επιτρέψει να δει. Εργάστηκε ελεύθερα και χαλαρά, επειδή το έργο Του δεν βασιζόταν σε συναισθήματα. Με άλλα λόγια, όταν εργαζόταν, δεν προσπαθούσε να μαντέψει, αλλά έκανε τα πράγματα απροβλημάτιστα, εργαζόμενος και μιλώντας σύμφωνα με τις δικές Του ιδέες και με αυτά που είχε δει με τα μάτια Του, και όλα αυτά τα έδωσε αμέσως σε κάθε μαθητή που Τον ακολούθησε. Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ του έργου του Θεού και του έργου των ανθρώπων: όταν εργάζονται οι άνθρωποι, αναζητούν και προχωρούν ψάχνοντας στα τυφλά, πάντα μιμούμενοι και σκεπτόμενοι με βάση τα θεμέλια που θέτουν οι άλλοι, έτσι ώστε να επιτύχουν βαθύτερη είσοδο. Το έργο του Θεού είναι η παροχή αυτού που Εκείνος είναι· κάνει το έργο που πρέπει να κάνει ο ίδιος και δεν συνδράμει την εκκλησία χρησιμοποιώντας γνώση που προέρχεται από το έργο οποιουδήποτε ανθρώπου. Αντίθετα, κάνει το παρόν έργο βασισμένο στην υπάρχουσα κατάσταση του λαού. Έτσι, όταν εργάζεται με αυτόν τον τρόπο, είναι χιλιάδες φορές πιο ελεύθερος από ό,τι όταν εργάζονται οι άνθρωποι. Για τους ανθρώπους, ίσως φαίνεται ακόμη ότι ο Θεός δεν συμμορφώνεται προς το καθήκον και τα έργα Του όπως θέλει. Αλλά όλο το έργο που επιτελεί είναι νέο έργο και πρέπει να γνωρίζεις ότι το έργο του ενσαρκωμένου Θεού δεν βασίζεται ποτέ σε συναισθήματα.

Όταν οι μαθητές που ακολούθησαν τον Ιησού εκείνη την εποχή είχαν βιώσει εμπειρίες ως ένα συγκεκριμένο σημείο, ένιωσαν ότι είχε έρθει η ημέρα του Θεού και ότι θα συναντιόντουσαν αμέσως με τον Κύριο. Αυτό ήταν το συναίσθημα που είχαν, και γι’ αυτούς, αυτό το συναίσθημα ήταν υψίστης σημασίας. Αλλά στην πραγματικότητα, τα συναισθήματα των ανθρώπων δεν είναι αξιόπιστα. Μέσα τους, οι μαθητές ένιωθαν ότι ίσως σχεδόν έφτασαν στο τέλος του ταξιδιού τους ή ότι όλα όσα έκαναν και όλα όσα υπέφεραν καθορίστηκαν από τον Θεό. Και ο Παύλος είπε ότι είχε τελειώσει την πορεία του, είχε δώσει τον αγώνα και ότι τον περίμενε το στεφάνι της δικαιοσύνης. Αυτά ήταν τα συναισθήματα που είχε, και τα έγραψε στις επιστολές του και τα έστειλε στις εκκλησίες. Τέτοιες ενέργειες προήλθαν από το βάρος που έφερε για τις εκκλησίες και έτσι, το Άγιο Πνεύμα δεν έδωσε προσοχή σε αυτό το έργο. Εκείνη την εποχή, όταν είπε, «τώρα πια με περιμένει το στεφάνι της δικαιοσύνης», δεν αισθάνθηκε καμία δυσανασχέτηση μέσα του - δεν είχε καμία αίσθηση ανησυχίας ούτε μομφής κι έτσι, πίστεψε ότι αυτό το συναίσθημα ήταν πολύ φυσιολογικό και αρκετά σωστό. Πίστεψε ότι προήλθε από το Άγιο Πνεύμα. Αλλά έτσι όπως το κατανοούμε σήμερα, δεν προήλθε από το Άγιο Πνεύμα. Δεν ήταν παρά η ψευδαίσθηση ενός ανθρώπου. Υπήρχαν πολλές αυταπάτες στους ανθρώπους. Εκείνη την εποχή, ο Θεός δεν τους έδωσε σημασία, ούτε εξέφρασε κάποια γνώμη. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου του Αγίου Πνεύματος δεν πραγματοποιείται μέσα από τα συναισθήματα των ανθρώπων - το Άγιο Πνεύμα δεν λειτουργεί στα συναισθήματα των ανθρώπων. Εξαιρούνται οι δύσκολες και σκοτεινές εκείνες στιγμές πριν ο Θεός ενσαρκωθεί ή η εποχή που δεν υπήρχαν απόστολοι ή εργάτες· κατά το στάδιο αυτό, το έργο του Αγίου Πνεύματος έδωσε στους ανθρώπους κάποια ιδιαίτερα συναισθήματα. Για παράδειγμα: όταν οι άνθρωποι ήταν χωρίς την καθοδήγηση των λόγων του Θεού, όταν προσεύχονταν για να αποκτήσουν μια απερίγραπτη αίσθηση ευτυχίας, στην καρδιά τους υπήρχε μια αίσθηση ευχαρίστησης και ένιωθαν γαλήνιοι και ήρεμοι. Όταν είχαν την καθοδήγηση των λέξεων, τα πνεύματα των ανθρώπων έγιναν σαφή και οι πράξεις τους διαφωτίστηκαν με λόγια. Φυσικά, είχαν επίσης συναισθήματα γαλήνης και ηρεμίας. Όταν οι άνθρωποι βρίσκονταν σε κίνδυνο ή ο Θεός τους εμπόδιζε από το να κάνουν κάποια πράγματα, στις καρδιές τους ένιωθαν ανησυχία και αμηχανία, αλλά δεν ήταν σαν να έσφιγγαν τον λαιμό και δεν μπορούσαν να αναπνεύσουν. Όταν οι άνθρωποι είχαν αυτό το συναίσθημα, θα μπορούσε να είναι επειδή το περιβάλλον ήταν πολύ τρομακτικό ή εχθρικό, τέτοιο που να τους δημιουργεί ένα αίσθημα φόβου, και έτσι γίνονταν εξαιρετικά ανήσυχοι. Αλλά δεν ήταν το Άγιο Πνεύμα που τους έκανε δειλούς σε τέτοιο βαθμό. Σε τέτοιες στιγμές, το ήμισυ αυτού του συναισθήματος προερχόταν από τις ψυχικές αντιδράσεις των ανθρώπων και δεν προερχόταν σίγουρα όλο από το Άγιο Πνεύμα. Οι άνθρωποι ζουν πάντα μέσα από τα συναισθήματά τους, και είναι κάτι που κάνουν εδώ και πολλά χρόνια. Όταν νιώθουν γαλήνιοι μέσα στην καρδιά τους, ενεργούν (πιστεύοντας ότι η διάθεσή τους είναι ένα αίσθημα γαλήνης) και όταν δεν έχουν γαλήνη μέσα στην καρδιά τους, δεν ενεργούν (πιστεύοντας ότι η απογοήτευση ή η δυσαρέσκειά τους είναι ένα αίσθημα ανησυχίας). Αν τα πράγματα πάνε ομαλά, νομίζουν ότι[α] αυτό ήταν το θέλημα του Θεού. (Στην πραγματικότητα, αυτό ήταν κάτι που έπρεπε να περάσει πολύ ομαλά, όντας ο φυσικός νόμος των πραγμάτων). Όταν τα πράγματα δεν βαίνουν ομαλώς, σκέφτονται[β] ότι δεν ήταν το θέλημα του Θεού και επιστρέφουν βιαστικά στον εαυτό τους. Αλλά τις περισσότερες φορές, όταν οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τέτοια γεγονότα, είναι ο φυσικός νόμος των πραγμάτων. Εάν είχες καταβάλει μεγαλύτερη προσπάθεια, σίγουρα θα είχες ασχοληθεί πιο σωστά με το θέμα και η έκβασή του θα ήταν όλο και πιο ομαλή. Σκέψου για παράδειγμα όταν πηγαίνεις να αγοράσεις λάχανο. Η τιμή αγοράς του είναι είκοσι λεπτά[γ] το μισό κιλό[δ], αλλά πιστεύεις ότι πρέπει να κοστίζει λιγότερο. Στην πραγματικότητα, έτσι νιώθεις μέσα σου, και όταν προσπαθείς να αγοράσεις σ' αυτήν την τιμή και δεν τα καταφέρνεις, πιστεύεις ότι ο Θεός δεν θέλει να αγοράσεις λάχανο.

Οι ζωές των ανθρώπων περιέχουν πάρα πολλά συναισθήματα. Συγκεκριμένα, από την στιγμή που αρχίζουν να πιστεύουν στον Θεό, τα συναισθήματα των ανθρώπων αυξάνονται κάθε ημέρα, αφήνοντάς τους μπερδεμένους και σε σύγχυση όλη την ώρα. Δεν ξέρουν από πού να ξεκινήσουν και δεν είναι σίγουροι για πολλά πράγματα - αλλά υπό τις περισσότερες περιστάσεις, όταν ενεργούν ή μιλούν σύμφωνα με τα συναισθήματά τους, εφόσον δεν είναι κάτι που παραβιάζει τις υψηλές αρχές, το Άγιο Πνεύμα δεν αντιδρά. Είναι σαν το στεφάνι της δικαιοσύνης που ένιωθε ο Παύλος: για πολλά χρόνια, κανείς δεν πίστευε ότι τα συναισθήματά του ήταν λανθασμένα, ούτε ο ίδιος ο Παύλος ποτέ αισθάνθηκε ότι τα συναισθήματά του ήταν λάθος. Από πού προέρχονται τα συναισθήματα των ανθρώπων; Είναι, φυσικά, η αντίδραση του μυαλού τους. Διαφορετικά συναισθήματα παράγονται σύμφωνα με διαφορετικά περιβάλλοντα και διαφορετικά θέματα. Πολλές φορές, οι άνθρωποι βγάζουν συμπεράσματα με βάση την ανθρώπινη λογική και παίρνουν μια σειρά τύπων, η οποία έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία πολλών ανθρώπινων συναισθημάτων. Χωρίς να το συνειδητοποιούν, οι άνθρωποι βγάζουν τα δικά τους λογικά συμπεράσματα και, με αυτόν τον τρόπο, σ' αυτά τα συναισθήματα βασίζουν τη ζωή τους, μετατρέποντάς τα σ’ ένα συναισθηματικό δεκανίκι (όπως το στεφάνι του Παύλου ή η μαρτυρία της συνάντησης του Λη με τον Κύριο στον ουρανό). Ο Θεός δεν έχει σχεδόν κανένα τρόπο να επέμβει σε αυτά τα συναισθήματα του ανθρώπου και πρέπει να τους επιτρέψει να αναπτυχθούν από μόνα τους. Σήμερα, απλώς σε ρωτάω, αν συνεχίζεις να ζεις με τα συναισθήματά σου, δεν ζεις ακόμα μέσα στην ασάφεια; Δεν αποδέχεσαι τις λέξεις που έχουν σαφώς καθοριστεί για σένα και πάντα βασίζεσαι στα προσωπικά σου συναισθήματα. Δεν μοιάζεις τελικά έτσι σαν τον τυφλό που προσπαθεί να ψηλαφίσει έναν ελέφαντα[ε]; Και τι θα κερδίσεις τελικά;

Σήμερα, όλο το έργο του ενσαρκωμένου Θεού είναι πραγματικό. Αυτό δεν είναι κάτι που μπορείς να αισθανθείς ή κάτι που μπορείς να φανταστείς, πολύ λιγότερο δε, κάτι που μπορείς να συμπεράνεις - είναι μόνο κάτι που θα καταλάβεις όταν σου συμβούν τα γεγονότα. Μερικές φορές, ακόμη και όταν συμβούν, δεν μπορείς να δεις καθαρά, και μόνο όταν ο Θεός κάνει πράγματα προσωπικά, φέρνοντας μεγάλη σαφήνεια στα πραγματικά γεγονότα ως προς το τι συμβαίνει, τότε οι άνθρωποι μπορούν να καταλάβουν. Εκείνη την εποχή, υπήρχαν πολλές αυταπάτες μεταξύ των μαθητών του Ιησού. Πίστευαν ότι η ημέρα του Θεού ήταν προ των πυλών και ότι σύντομα θα πέθαιναν για τον Ιησού και θα μπορούσαν να συναντηθούν με τον Κύριο Ιησού - παρόλα αυτά, η ώρα αυτή δεν έφτασε ποτέ. Ο Πέτρος ήταν πολύ ευαίσθητος σε αυτό το συναίσθημα. Περίμενε επτά ολόκληρα χρόνια, πάντα νιώθοντας ότι είχε έρθει η ώρα - αλλά εκείνη δεν είχε φτάσει ακόμα. Ένιωσαν ότι η ζωή τους είχε ωριμάσει και τα συναισθήματά τους πολλαπλασιάστηκαν και αυτά τα συναισθήματα έγιναν ευαίσθητα, αλλά βίωσαν πολλές αποτυχίες και δεν μπόρεσαν να πετύχουν. Οι ίδιοι δεν ήξεραν τι συνέβαινε. Θα μπορούσε αυτό που πραγματικά προέρχεται από το Άγιο Πνεύμα να μην εκπληρωθεί; Τα συναισθήματα των ανθρώπων δεν είναι αξιόπιστα. Επειδή οι άνθρωποι έχουν μυαλό, σκέψεις και δικές τους ιδέες, με βάση το πλαίσιο και τις συνθήκες της στιγμής, δημιουργούν τους δικούς τους νοητικούς συσχετισμούς. Συγκεκριμένα, όταν κάτι συμβαίνει σε ανθρώπους με υγιή διανοητική λογική, ενθουσιάζονται υπερβολικά και δεν μπορούν παρά να δημιουργήσουν γόνιμους νοητικούς συσχετισμούς. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τους «εμπειρογνώμονες» με υψηλές γνώσεις και θεωρίες, των οποίων οι νοητικοί συσχετισμοί γίνονται ακόμα περισσότεροι μετά από πολλά χρόνια αντιμετώπισης του κόσμου· χωρίς να το συνειδητοποιούν, μετατρέπουν τις σκέψεις τους σε εξαιρετικά ισχυρά συναισθήματα - και μέσω αυτού οι εμπειρογνώμονες είναι ικανοποιημένοι. Όταν οι άνθρωποι θέλουν να κάνουν κάτι, εμφανίζονται συναισθήματα και φαντασιώσεις, τα οποία πιστεύουν ότι είναι σωστά. Αργότερα, όταν βλέπουν ότι δεν έχουν εκπληρωθεί, οι άνθρωποι δεν μπορούν να καταλάβουν τι συνέβη. Ίσως πιστεύουν ότι ο Θεός άλλαξε το σχέδιό Του.

Μεταξύ των ανθρώπων της Εποχής του Νόμου, πολλοί άνθρωποι είχαν επίσης συγκεκριμένα συναισθήματα, αλλά τα λάθη στα συναισθήματά τους ήταν λιγότερα από αυτά των σημερινών ανθρώπων. Αυτό συμβαίνει επειδή, πριν, οι άνθρωποι μπορούσαν να δουν την εμφάνιση του Ιεχωβά, και μπορούσαν να δουν αγγελιοφόρους και είχαν όνειρα. Οι άνθρωποι του σήμερα δεν μπορούν να δουν οράματα ή αγγελιοφόρους και έτσι, υπάρχουν περισσότερα σφάλματα στα συναισθήματά τους. Είναι αναπόφευκτο να έχουν συναισθήματα οι άνθρωποι. Οι άνθρωποι της Παλαιάς Διαθήκης είχαν επίσης συναισθήματα και πίστευαν ότι αυτά τα συναισθήματα ήταν αρκετά σωστά, αλλά συχνά εμφανίζονταν αγγελιοφόροι μεταξύ τους, γεγονός που μείωνε τα λάθη των συναισθημάτων τους. Όταν οι σημερινοί άνθρωποι αισθάνονται ότι κάτι είναι ιδιαιτέρως σωστό και πηγαίνουν και το κάνουν πράξη, το Άγιο Πνεύμα δεν δυσανασχετεί. Μέσα τους, δεν έχουν καθόλου συναισθήματα και νιώθουν γαλήνια. Αφού τελειώσουν, μόνο μέσω της κοινωνίας ή της ανάγνωσης των λόγων του Θεού ανακαλύπτουν ότι ήταν λάθος. Από τη μία πλευρά, δεν υπάρχουν αγγελιοφόροι που εμφανίζονται στους ανθρώπους, τα όνειρα είναι λιγοστά και οι άνθρωποι δεν βλέπουν τίποτα από τα οράματα στον ουρανό. Από την άλλη, το Άγιο Πνεύμα δεν αυξάνει την αποδοκιμασία Του και την πειθαρχία Του στους ανθρώπους· δεν υπάρχει καθόλου από το έργο του Αγίου Πνεύματος στους ανθρώπους. Έτσι, εάν οι άνθρωποι δεν τρώνε και δεν πίνουν τα λόγια του Θεού[στ], δεν κατανοούν το μονοπάτι προς την πράξη και δεν αναζητούν πραγματικά, τότε δεν θα αποκομίσουν τίποτα. Οι αρχές του έργου του Αγίου Πνεύματος είναι οι εξής: δεν δίνει σημασία σε αυτό που δεν σχετίζεται με το έργο Του· αν κάτι δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητά Του, ποτέ δεν παρεμβαίνει, επιτρέποντας στους ανθρώπους να δημιουργήσουν ό,τι πρόβλημα θέλουν. Μπορείς να ενεργήσεις όπως θέλεις, αλλά θα έρθει η μέρα που δεν θα ξέρεις τι να κάνεις. Ο Θεός δουλεύει προσηλωμένος στη δική Του σάρκα, χωρίς να παρεμβαίνει ούτε να εμπλέκεται στο έργο και στον μικρόκοσμο των ανθρώπων. Αντίθετα, ο Θεός δίνει στον κόσμο σου μια ευρεία θέση και κάνει το έργο που πρέπει να κάνει. Σήμερα, δεν σε κατηγορεί αν ξοδέψεις χρήματα, ούτε σε επαινεί αν αποθηκεύσεις κάποια. Αυτά είναι ανθρώπινα θέματα και δεν έχουν την παραμικρή σχέση με το έργο του Αγίου Πνεύματος - οι ενέργειές σου από αυτή την άποψη δεν εμπίπτουν στο πεδίο του έργου Μου.

Εκείνη την εποχή, ο Πέτρος μίλησε πολύ και έκανε πολύ έργο. Είναι δυνατόν να μην προήλθε από ανθρώπινες ιδέες κάποιο από αυτά; Για να έχει προέλθει εξ ολοκλήρου από το Άγιο Πνεύμα είναι αδύνατο. Ο Πέτρος ήταν απλώς ένα πλάσμα του Θεού, ήταν ένας ακόλουθος, ήταν ο Πέτρος, όχι ο Ιησούς, και η υπόστασή τους δεν ήταν ίδια. Ακόμα κι αν ο Πέτρος στάλθηκε από το Άγιο Πνεύμα, ό,τι έκανε και ό,τι είπε[ζ] δεν προήλθαν όλα από το Άγιο Πνεύμα, γιατί ήταν, τελικά, άνθρωπος. Ο Παύλος μίλησε πολύ και έγραψε άφθονες επιστολές προς τις εκκλησίες, οι οποίες συλλέγονται στη Βίβλο. Το Άγιο Πνεύμα δεν εξέφρασε καμία γνώμη, γιατί τις επιστολές τις έγραφε ενώ τον χρησιμοποιούσε το Άγιο Πνεύμα. Είδε οράματα, τα κατέγραψε και τα διέδωσε στους αδελφούς και τις αδελφές που ήταν στον Κύριο. Ο Ιησούς δεν εξέφρασε απόψεις και δεν είχε καμία αντίδραση. Γιατί το Άγιο Πνεύμα έπραξε έτσι; Γιατί δεν τον σταμάτησε το Άγιο Πνεύμα; Επειδή ορισμένες ακαθαρσίες προέρχονται από τις συνήθεις σκέψεις των ανθρώπων και είναι αναπόφευκτες. Επιπλέον, οι ενέργειές του δεν προήλθαν από διακοπή και δεν παρεμβαίνουν στις φυσιολογικές καταστάσεις των ανθρώπων· όταν υπάρχει κάποιο τέτοιο έργο της ανθρώπινης φύσης, οι άνθρωποι το αποδέχονται ευκολότερα. Είναι φυσιολογικό οι συνήθεις σκέψεις των ανθρώπων να αναμειγνύονται εντός, υπό την προϋπόθεση ότι αυτές οι ακαθαρσίες δεν παρεμβαίνουν σε κάτι. Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι με κανονικές σκέψεις είναι όλοι ικανοί να σκέπτονται με αυτόν τον τρόπο. Όταν οι άνθρωποι ζουν μέσα στη σάρκα, έχουν τις δικές τους σκέψεις - αλλά δεν υπάρχει τρόπος να αποπέμψουν αυτές τις κανονικές σκέψεις. Εάν έχεις εγκέφαλο, τότε πρέπει να έχεις και σκέψεις. Ωστόσο, έχοντας βιώσει το έργο του Θεού έστω για λίγο, θα υπάρξουν λιγότερες σκέψεις στον εγκέφαλο των ανθρώπων. Όταν έχουν βιώσει περισσότερα πράγματα, θα μπορούν να δουν καθαρά, και έτσι θα διακόψουν λιγότερο· με άλλα λόγια, όταν η φαντασία και το λογικό συμπέρασμα των ανθρώπων αντικρούονται, τα ανώμαλα συναισθήματά τους θα μειωθούν. Εκείνοι που ζουν ενσαρκωμένοι έχουν όλοι τις δικές τους σκέψεις, αλλά, στο τέλος, το έργο του Θεού πάνω τους θα φτάσει στο σημείο που οι σκέψεις τους δεν θα μπορούν να τους διαταράξουν, δεν θα βασίζονται πλέον στα συναισθήματα για να ζήσουν, το πραγματικό τους ανάστημα θα μεγαλώσει και θα μπορούν να ζουν με τα λόγια του Θεού στην πραγματικότητα, δεν θα κάνουν πλέον πράγματα που είναι ασαφή και κενά, και τότε θα είναι ανίκανοι να κάνουν πράγματα που προκαλούν διακοπές. Έτσι, με αυτόν τον τρόπο, θα πάψουν να έχουν ψευδαισθήσεις, και από εκεί και πέρα, οι πράξεις τους θα είναι το πραγματικό τους ανάστημα.

Υποσημειώσεις:

α. Στο αρχικό κείμενο, παραλείπεται η φράση «νομίζουν ότι»

β. Στο αρχικό κείμενο, παραλείπεται η φράση «σκέφτονται»

γ. Το αρχικό κείμενο αναφέρει «δύο ζιάο» (γνωστό επίσης και ως «μάο»). Πρόκειται για νομισματική μονάδα της Κίνας. Στην Κίνα, το βασικό νόμισμα είναι το γιουάν. Ένα γιουάν διαιρείται σε δέκα ζιάο.

δ. Το αρχικό κείμενο αναφέρει «ένα ζιν». Πρόκειται για κινεζική μονάδα μέτρησης βάρους· ένα ζιν ισούται με 500 γραμμάρια.

ε. Η φράση «Ένας τυφλός άνθρωπος που ψηλαφίζει έναν ελέφαντα» είναι από την παραβολή των τυφλών και ενός ελέφαντα. Μιλάει για αρκετούς τυφλούς που όλοι ακουμπούν έναν ελέφαντα, καθένας πιστεύοντας ότι το μέρος που αγγίζει αντιπροσωπεύει ολόκληρο το ζώο. Αυτή η παραβολή είναι μια μεταφορά για το πώς οι άνθρωποι συγχέουν τις εν μέρει παρατηρήσεις ή κρίσεις με την εν συνόλω αλήθεια.

στ. Στο αρχικό κείμενο παραλείπεται η φράση «τα λόγια του Θεού»

ζ. Στο αρχικό κείμενο παραλείπεται η φράση «ό,τι έκανε και ό,τι είπε»

Προηγούμενο:Πράξη (4)

Επόμενο:Η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης (1)

Δείτε επίσης