Από της Τσεν Γιανγκ, Κίνα

Όταν ήμουν μικρή, οι γονείς μου ήταν αγρότες και η οικογένειά μου ήταν πολύ φτωχή. Ο πατέρας μου έβγαζε συχνά λεφτά κουβαλώντας σακιά. Για να μπορέσουμε να ζήσουμε λίγο καλύτερα, πήγαινα μαζί με τη μητέρα μου στα χωράφια όταν θέριζαν το σιτάρι και μαζεύαμε ό,τι είχε απομείνει για να το πουλήσουμε και να βγάλουμε λίγα παραπάνω χρήματα. Άκουγα συνέχεια ανθρώπους να μας κοροϊδεύουν και να λένε: «Πάλι μαζεύεις σιτάρι με τη μάνα σου; Δεν μπορεί ο πατέρας σου να σας φροντίσει;» Ένιωθα απαίσια και αποφάσισα ότι στο μέλλον, θα δούλευα σκληρά για να βγάλω χρήματα και να ξεχωρίσω από τους άλλους, ώστε να μη μας κοροϊδέψει κανείς ποτέ ξανά. Όταν ήμουν εφτά, μάζευα λωτούς από τα δέντρα μας και τους πουλούσα στους δρόμους. Στο λύκειο, δοκίμασα να κάνω καλοκαιρινά μαθήματα σε άλλα παιδιά και παρόλο που δεν τα κατάφερα, δεν ήθελα να τα παρατήσω. Στο κολέγιο, έστηνα έναν υπαίθριο πάγκο στις διακοπές για να βγάλω χρήματα και δούλευα με μερική απασχόληση. Το 2006, ενώ πήγαινα γυμνάσιο, πίστεψα στον Θεό μαζί με τη μητέρα μου και αρχίσαμε να πηγαίνουμε σε συναθροίσεις. Εκείνη την περίοδο, ήμουν συγκεντρωμένη στο σχολείο και στη δουλειά μου και δεν έδινα σημασία στην πίστη μου. Μερικές φορές, γύριζα σπίτι και η μητέρα μου μου έδειχνε τα λόγια του Θεού, αλλά εγώ αρνιόμουν αμέσως να τα διαβάσω, αφού θεωρούσα χάσιμο χρόνου τις συναθροίσεις και το διάβασμα των λόγων του Θεού. Είχα εστιάσει πλήρως στην εξέλιξη της καριέρας μου και πίστευα ότι έπρεπε να κοπιάσω για να βγάλω λεφτά. Εξάλλου, με σπίτια, αυτοκίνητα και μετρητά δεν μετριέται η επιτυχία στον σημερινό κόσμο; Όλα αυτά τα πράγματα θέλουν λεφτά. Μόνο με τα χρήματα μπορεί κανείς να κερδίσει τον θαυμασμό των άλλων και να βοηθήσει τους γονείς του.

Σπούδασα μουσική και μετά την αποφοίτησή μου το 2016, δούλεψα ως αναπληρώτρια καθηγήτρια. Το 2018, ίδρυσα μια σχολή καλών τεχνών και ξεκίνησα τη δική μου επιχείρηση. Για να βρω μαθητές, πήγαινα πόρτα πόρτα κάτω από τον καυτό ήλιο και μοίραζα φυλλάδια. Τα βράδια, τριγύριζα σε όλη την πόλη με το μουσικό μου όργανο για να βρω μαθητές και συχνά γύριζα σπίτι κατά τις έντεκα τη νύχτα. Όλη η πίεση και τα ξενύχτια μού δημιουργούσαν συχνά πονοκεφάλους, αλλά πίστευα ότι άξιζε ο κόπος για να βρω μαθητές και να βγάλω καλύτερα λεφτά. Μέσα από τις επίπονες προσπάθειές μου, άνοιξα δύο σχολές ταυτόχρονα. Έτσι, έβγαλα για πρώτη φορά στη ζωή μου ένα σημαντικό ποσό. Όταν είδαν ότι πήγαινε καλά η σχολή μου, οι γείτονες και οι γονείς των μαθητών με επαινούσαν που ήμουν άξια και ικανή. Όταν άκουγα τους επαίνους τους, ένιωθα περήφανη και μπορούσα επιτέλους να περπατήσω με το κεφάλι ψηλά.

Για τις σχολές καλών τεχνών, ο Ιούλιος είναι η χρυσή περίοδος του χρόνου. Εφόσον οι μαθητές κάνουν τις καλοκαιρινές τους διακοπές, αν οι εγγραφές είναι πολλές, ο μήνας αυτός μπορεί να φέρει κέρδη δεκάδων χιλιάδων γουάν. Τον Ιούλιο του 2021, για να αρπάξω αυτήν την ευκαιρία και να βγάλω περισσότερα χρήματα πρόσθεσα μαθήματα και ανέλαβα τα γεύματα των μαθητών. Τα γεύματα αύξησαν σημαντικά τον φόρτο εργασίας μου, αφού είχα να βγαίνω κάθε μέρα για να αγοράσω υλικά. Θυμάμαι ένα πρωί που έβρεχε πάρα πολύ. Κουβαλούσα στο αυτοκίνητο μέσα στη βροχή καλάθια με λαχανικά που το καθένα ζύγιζε πάρα πολλά κιλά. Είχα γίνει μούσκεμα μέχρι το κόκαλο, αλλά δεν ένιωθα ότι έκανα κάτι δύσκολο. Σκεφτόμουν μέσα μου: «Ένας μήνας είναι μόνο· πρέπει να κάνω υπομονή και θα περάσει γρήγορα. Μετά από αυτόν τον μήνα, θα μετράω τα λεφτά και θα είμαι ένα βήμα πιο κοντά στην υψηλή ποιότητα ζωής που λαχταρώ». Η σκέψη αυτή μού έδινε μεγάλη χαρά. Την τρίτη εβδομάδα του Ιουλίου, έμαθα ξαφνικά ότι λόγω της πανδημίας, όλες οι σχολές έπρεπε να αναστείλουν τα μαθήματά τους! Η είδηση αυτή έσκασε σαν κεραυνός εν αιθρία. Είχα δουλέψει πολύ για να προετοιμάσω τα καλοκαιρινά μαθήματα, είχα επενδύσει πολλές ώρες εργασίες, πολλά υλικά και πολύ χρήμα. Σύμφωνα με το σχέδιό μου, αν έβγαζα αυτόν τον μήνα, θα τσέπωνα κανονικά τα χρήματα. Μέχρι τότε, όμως, είχαν ολοκληρωθεί μόλις τα μισά μαθήματα και έπρεπε να επιστρέψω τα χρήματα για τα υπόλοιπα. Καθώς έβλεπα να ξεγλιστρούν τα χρήματα μέσα από τα χέρια μου, μου ερχόταν να κλάψω. Δεν μπορούσα, όμως, να κάνω τίποτα. Όταν τα επέστρεψα, συνειδητοποίησα ότι είχα δουλέψει τζάμπα όλο το καλοκαίρι και αυτό με στενοχώρησε πολύ. Ένιωθα συνέχεια αποκαρδιωμένη. Όταν διακόπηκαν τα μαθήματα λόγω της πανδημίας, απέκτησα ξαφνικά ελεύθερο χρόνο. Τότε περίπου, ήλθε στο σπίτι μου μία αδελφή και συναναστράφηκε μαζί μου πάνω στο ότι ο Θεός είναι ο Κυρίαρχος επί των πάντων και ότι έχει διευθετήσει τις μοίρες όλων μας. Μου είπε, επίσης, ότι τα χρόνια που δεν πήγαινα στις συναθροίσεις, οι αδελφοί και οι αδελφές με σκέφτονταν συνέχεια, και ήθελαν να με βοηθήσουν και να με στηρίξουν. Εγώ σκέφτηκα ότι είχα πολύ καιρό να διαβάσω τα λόγια του Θεού και ότι είχα απομακρυνθεί από Εκείνον. Εκείνος, όμως, εξακολουθούσε να νοιάζεται για μένα και έστειλε μια αδελφή να με παρηγορήσει. Ένιωσα ζεστασιά βαθιά μέσα μου. Αυτήν τη φορά, δεν αρνήθηκα ξανά και, μετά από δεκατρία χρόνια, επέστρεψα επιτέλους στον οίκο του Θεού και στη ζωή της εκκλησίας.

Μια φορά, κατά τη διάρκεια της πνευματικής μου άσκησης, διάβασα αυτά τα λόγια του Θεού: «Το επάγγελμα που επιλέγει κάποιος και το πώς βγάζει τα προς το ζην: έχουν οι άνθρωποι κανέναν έλεγχο στο αν κάνουν καλή ή κακή επιλογή σ’ αυτά τα πράγματα; Είναι αυτά τα πράγματα σε συμφωνία με τις επιθυμίες και τις αποφάσεις των ανθρώπων; Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν τις ακόλουθες επιθυμίες: να δουλεύουν λιγότερο και να βγάζουν περισσότερα, να μη μοχθούν στον ήλιο και τη βροχή, να ντύνονται καλά, να λάμπουν και να ακτινοβολούν παντού, να δεσπόζουν επί των άλλων και να φέρνουν τιμή στους προγόνους τους. Οι άνθρωποι ελπίζουν για την τελειότητα, αλλά όταν κάνουν τα πρώτα βήματα στο ταξίδι της ζωής τους, συνειδητοποιούν, σταδιακά, πόσο ατελής είναι η ανθρώπινη μοίρα και, για πρώτη φορά, κατανοούν πραγματικά το γεγονός πως, παρόλο που κάποιος μπορεί να κάνει τολμηρά σχέδια για το μέλλον του και παρόλο που μπορεί να τρέφει παράτολμες φαντασιώσεις, κανείς δεν έχει την ικανότητα ή τη δύναμη να πραγματοποιήσει τα ίδια του τα όνειρά και κανείς δεν είναι σε θέση να ελέγξει το ίδιο του το μέλλον. Πάντα θα υπάρχει κάποια απόσταση ανάμεσα στα όνειρα κάποιου και στις πραγματικότητες που πρέπει να αντιμετωπίσει· τα πράγματα δεν είναι ποτέ όπως θα ήθελε κανείς να είναι και, αντιμέτωποι με τέτοιες πραγματικότητες, οι άνθρωποι δεν κατορθώνουν ποτέ να είναι ικανοποιημένοι ή ευχαριστημένοι. Μερικοί άνθρωποι θα προσπαθήσουν πάρα πολλές φορές, θα καταβάλλουν μεγάλες προσπάθειες και θα κάνουν μεγάλες θυσίες για χάρη του βιοπορισμού και του μέλλοντός τους, σε μια προσπάθεια να αλλάξουν τη μοίρα τους. Στο τέλος, ωστόσο, ακόμα κι αν μπορέσουν να πραγματοποιήσουν τα όνειρα και τις επιθυμίες τους χάρη στη σκληρή τους δουλειά, ποτέ δεν μπορούν να αλλάξουν τη μοίρα τους και, όσο πεισματικά κι αν προσπαθούν, ποτέ δεν μπορούν να υπερβούν αυτό που τους έχει κατανείμει η μοίρα. Ανεξαρτήτως των διαφορών στην ικανότητα, στη νοημοσύνη και στη δύναμη της θέλησης, οι άνθρωποι είναι όλοι ίσοι ενώπιον της μοίρας, η οποία δεν ξεχωρίζει ανάμεσα στους μεγάλους και τους μικρούς, στους ανώτερους και τους κατώτερους, στους εξέχοντες και τους κοινούς. Το επάγγελμα που ασκεί κάποιος, το πώς βγάζει τα προς το ζην και ο πλούτος που συσσωρεύει κατά τη διάρκεια της ζωής του, δεν αποφασίζονται από τους γονείς του, τα ταλέντα του, τις προσπάθειες ή τις φιλοδοξίες του, αλλά είναι προαποφασισμένα από τον Δημιουργό» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Γ΄). Ένιωσα λες και τα λόγια του Θεού με ξύπνησαν από ένα όνειρο και κατάλαβα ότι η μοίρα μου και το αν θα γίνω πλούσια βρίσκεται υπό την κυριαρχία και τις διευθετήσεις του Θεού. Όσο σκληρά κι αν παλέψω, δεν θα μπορέσω ποτέ να αλλάξω το μονοπάτι της μοίρας που έχει ορίσει ο Θεός για μένα. Πριν, δεν γνώριζα την κυριαρχία του Θεού και βασιζόμουν συνέχεια στον δικό μου κόπο για να αλλάξω τη μοίρα μου. Όταν ήμουν νέα, η οικογένειά μου ήταν φτωχή και με κορόιδευαν συνέχεια οι άλλοι. Ονειρευόμουν, λοιπόν, ότι μια μέρα θα γινόμουν πλούσια και ότι θα με θαύμαζε ο κόσμος. Γι’ αυτό, έμαθα από μικρή από τους μεγαλύτερους και άρχισα να πουλάω πράγματα. Πριν καν τελειώσω το λύκειο, έκανα φροντιστήριο σε άλλα παιδιά στις καλοκαιρινές μου διακοπές. Στο κολέγιο, έστηνα έναν υπαίθριο πάγκο και δούλευα με μερική απασχόληση. Μετά την αποφοίτησή μου, άνοιξα σχολή. Όλα τα έκανα για να βγάλω πιο πολλά λεφτά. Όταν, όμως, χτύπησε ξαφνικά η πανδημία, όλα τα σχέδιά μου πήγαν στράφι κι αναγκάστηκα να επιστρέψω τα λεφτά που είχα βάλει στην τσέπη μου. Κατάλαβα καλά ότι η σκληρή δουλειά δεν φέρνει πάντα ανταμοιβή και ότι δεν εξελίσσονται πάντα όλα όπως τα σχεδιάζουμε. Η μοίρα κάθε ανθρώπου είναι στα χέρια του Θεού. Ο πλούτος που έχω σ’ αυτήν τη ζωή δεν εξαρτάται από τους κόπους και τα πλάνα μου. Εξαρτάται μόνο από τον προκαθορισμό και την κυριαρχία του Δημιουργού. Τα σχέδια και οι κόποι είναι απλώς ιδανικά και φιλοδοξίες, και δεν μπορούν να καθορίσουν το τελικό μας αποτέλεσμα ούτε να αλλάξουν τη ζωή που έχει προκαθορίσει ο Θεός για τον καθένα. Ο Θεός μού έδωσε ταλέντα ώστε να μπορώ να συντηρήσω τον εαυτό μου κι αυτά τα όφειλα στη χάρη και την ευλογία Του. Εγώ, όμως, δεν ήμουν ικανοποιημένη. Κόπιαζα συνέχεια για να ζήσω μέσα στα πλούτη και την αφθονία, και δεν μπορούσα να υποταχθώ στις ενορχηστρώσεις και τις διευθετήσεις του Θεού. Τελικά, όχι μόνο απέτυχα να εκπληρώσω τις επιθυμίες μου, αλλά το σώμα και το πνεύμα μου έπαθαν κι αυτά μεγάλο κακό. Ήμουν πραγματικά ανόητη! Σκέφτηκα πως κάποιοι κερδίζουν εκατομμύρια αγοράζοντας ένα λαχείο, ενώ άλλοι μοχθούν όλη τους τη ζωή και δεν καταφέρνουν τίποτα και παραμένουν φτωχοί. Όλα αυτά δείχνουν ότι η ανθρώπινη μοίρα κυβερνάται και διευθετείται από τον Θεό. Διάβασα μετά περισσότερα από τα λόγια του Θεού. Ο Θεός λέει: «Αφού το αναγνωρίσεις αυτό, αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να εγκαταλείψεις την παλιά σου άποψη για τη ζωή, να μείνεις μακριά από τις διάφορες παγίδες, να αφήσεις τον Θεό να πάρει τον έλεγχο της ζωής σου και να κάνει διευθετήσεις γι’ αυτήν, να επιζητάς μόνο να υποταχθείς στις ενορχηστρώσεις και την καθοδήγηση του Θεού, χωρίς να κάνεις καμία δική σου επιλογή, και να γίνεις ένας άνθρωπος που λατρεύει τον Θεό» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Γ΄). Τα λόγια του Θεού μού πρόσφεραν ένα μονοπάτι άσκησης. Δεν επιθυμούσα πλέον να αγωνίζομαι εναντίον όσων είχε προκαθορίσει ο Θεός, και έγινα πρόθυμη να υποταχθώ στην κυριαρχία και τις διευθετήσεις Του. Εμπιστεύτηκα την ανάπτυξη της σχολής μου στα χέρια του Θεού. Κατόπιν, άρχισα να συμμετέχω ενεργά σε συναθροίσεις, και να τρώω και να πίνω τα λόγια του Θεού. Ξεκίνησα επίσης να εκπαιδεύομαι στο πότισμα των νεοφώτιστων. Η καρδιά μου ήταν ήρεμη και απελευθερωμένη, και έβλεπα τις ευλογίες του Θεού. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, όταν όλη η οικονομία έπεσε σε ύφεση, τα περισσότερα εκπαιδευτικά ιδρύματα υπέστησαν τεράστιες ζημιές. Η δική μου σχολή, όμως, λειτούργησε κανονικά και με προσέγγισαν δύο άλλες σχολές για να συνεργαστούμε σε κάποια μαθήματα. Έτσι, μπόρεσα να ξεπεράσω τη δύσκολη αυτή περίοδο.

Τον Ιούνιο του 2022, ανέλαβα το καθήκον του επικεφαλής της ομάδας ποτίσματος. Τρώγοντας και πίνοντας τα λόγια του Θεού, κατάλαβα ότι αυτήν τη στιγμή, ο Θεός επιτελεί το τελικό Του έργο της σωτηρίας της ανθρωπότητας και ότι τελικά, ο Θεός θα χρησιμοποιήσει διάφορες καταστροφές για να φέρει το τέλος αυτής της εποχής, ενώ θα ανταμείψει όσους έκαναν καλό και θα τιμωρήσει όσους έκαναν κακό. Μόνο όσοι κάνουν πράξη την αλήθεια, και εκπληρώνουν το καθήκον τους και καθαίρουν τη διεφθαρμένη διάθεσή τους θα σωθούν από τον Θεό και θα ζήσουν. Όσο για μένα, πέρα από το ακανόνιστο πρόγραμμα των μαθημάτων μου κάθε εβδομάδα, είχα και να αντιμετωπίσω διάφορα προβλήματα στις σχολές των συνεργατών μου. Έτσι, δεν είχα ούτε τον χρόνο ούτε την ενέργεια να επιδιώξω την αλήθεια και να κάνω καλά το καθήκον μου. Σκέφτηκα, λοιπόν, να αφήσω ένα μέρος της δουλειάς μου για να έχω περισσότερο χρόνο για το καθήκον μου. Δεν ήμουν, όμως, σίγουρη και σκεφτόμουν: «Το καθήκον μου είναι πιο σημαντικό από τη διδασκαλία, αλλά τα μαθήματα δεν είναι ιδιαίτερα κουραστικά και οι σχολές των συνεργατών μου αναπτύσσονται σταθερά. Αν τα παρατήσω, θα βγάζω πολύ λιγότερα χρήματα!» Δεν ήμουν πρόθυμη να σταματήσω. Προσευχήθηκα, λοιπόν, στον Θεό και Του ζήτησα να με καθοδηγήσει, ώστε να μπορέσω να αφήσω αυτά τα βάρη για να έχω περισσότερο χρόνο να τρώω και να πίνω τα λόγια Του και να κάνω το καθήκον μου. Αργότερα, σκέφτηκα τους στίχους του ύμνου από τα λόγια του Θεού «Το Τραγούδι Των Νικητών»: «Η βασιλεία επεκτείνεται εν μέσω της ανθρωπότητας, διαμορφώνεται εν μέσω της ανθρωπότητας και ορθώνεται εν μέσω της ανθρωπότητας. Καμία δύναμη δεν μπορεί να καταστρέψει τη βασιλεία Μου. Λαέ Μου, που βρίσκεσαι στη βασιλεία τού σήμερα, ποιος από εσάς δεν είναι άνθρωπος της ανθρώπινης φυλής; Ποιος από εσάς βρίσκεται εκτός της ανθρώπινης κατάστασης; Όταν γίνει γνωστό το νέο σημείο εκκίνησής Μου, πώς θα αντιδράσουν οι άνθρωποι; Έχετε δει με τα ίδια σας τα μάτια την κατάσταση του κόσμου των ανθρώπων· δεν έχετε διώξει ακόμα τις σκέψεις ότι θα ζήσετε για πάντα σε αυτόν τον κόσμο;» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Τα λόγια του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν, Κεφάλαιο 19). Το ευαγγέλιο της βασιλείας του Θεού έχει διαδοθεί σε όλα τα έθνη του κόσμου. Έχουν ήδη έρθει διάφορες καταστροφές και πόλεμοι, και το έργο του Θεού για τη σωτηρία της ανθρωπότητας πλησιάζει στο τέλος του. Αν δεν έκανα σωστά το καθήκον μου και συνέχιζα να κυνηγάω τα λεφτά με όλη μου την καρδιά, θα έχανα την ευκαιρία μου να κερδίσω την αλήθεια και να σωθώ. Αν τελικά καταστραφώ, κανένα χρηματικό ποσό δεν θα μπορέσει να με σώσει. Η επιδίωξη της αλήθειας και η εκπλήρωση του καθήκοντός μου είναι αυτά που έχουν πραγματικά σημασία. Έτσι, άρχισα να παραιτούμαι από τα μαθήματα και στη συνέχεια, τερμάτισα τη μία μετά την άλλη τις συνεργασίες μου με τις άλλες δύο σχολές. Δίδασκα μόνο τα σαββατοκύριακα και από Δευτέρα ως Παρασκευή έκανα το καθήκον μου. Αν και συνεργαζόμουν με λιγότερες σχολές και έβγαζα λιγότερα χρήματα, είχα περισσότερο χρόνο για να φάω και να πιω τα λόγια του Θεού και να κάνω το καθήκον μου, κι ένιωθα μέσα μου γαλήνη και ηρεμία. Σκέφτηκα να σταματήσω να είμαι τόσο προσκολλημένη στα χρήματα, μα δεν είχα ιδέα ότι με περίμενε άλλος ένας μεγάλος πειρασμός.

Τον Απρίλιο του 2023, η κουνιάδα μου μου έδειξε μια επιχείρηση ηλεκτρονικών μαγαζιών και είπε ότι μπορούσα να βγάλω 500.000 γουάν μέσα σε τρεις έως έξι μήνες. Μπήκα στον πειρασμό και σκέφτηκα: «Οι 500.000 σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα είναι πολύ παραπάνω απ’ όσα βγάζω από τα μαθήματα. Σπίτι έχω ήδη. Αν, όμως, αλλάξω αμάξι και πάρω μια Μερσεντές, θα κάνω περισσότερη εντύπωση όταν θα την οδηγώ στην πόλη». Ένιωσα επίσης άβολα και φοβήθηκα ότι θα με ξεγελούσαν, και ανησύχησα ότι αν εμπλεκόμουν σε αυτήν την επιχείρηση θα επηρεαζόταν το καθήκον μου. Αρνήθηκα, λοιπόν. Αργότερα, η κουνιάδα μου άνοιξε ένα μαγαζί και έγινε διευθύντρια. Έβλεπα το εισόδημά της να αυξάνεται σταδιακά από μερικές δεκάδες γουάν σε μία με δύο χιλιάδες γουάν τη μέρα. Άλλοι άνθρωποι, λιγότερο ικανοί από εμένα, την ακολούθησαν κι άνοιξαν μαγαζιά και έγιναν διευθυντές και έβγαζαν χιλιάδες γουάν την ημέρα. Όλα αυτά με έβαλαν σε μεγαλύτερο πειρασμό. Σκέφτηκα: «Μοιάζουν να βγάζουν εύκολο χρήμα. Αν μπορούσα κι εγώ να βγάζω χιλιάδες την ημέρα, αν βγάλω 500.000 σε τρεις μήνες, θα μπορώ σύντομα να πάρω το καινούργιο αμάξι που θέλω». Ήταν μεγάλο κίνητρο η σκέψη ότι θα με θαύμαζε και θα με ζήλευε ο κόσμος με το καινούργιο μου αυτοκίνητο. Χωρίς περαιτέρω δισταγμό, λοιπόν, επένδυσα μερικές χιλιάδες γουάν. Κατόπιν, για να βγάλω ακόμα περισσότερα χρήματα, παρουσίασα την επιχείρηση σε φίλους και συγγενείς για να συμμετάσχουν κι αυτοί. Τους υποσχέθηκα ότι θα έβγαζαν σίγουρα λεφτά κι ότι αν έχαναν χρήματα, θα κάλυπτα εγώ τις ζημιές τους. Συνέχισα να διευρύνω την ομάδα μου και η απόδοσή μου όλο και αυξανόταν. Μέχρι τον Ιούνιο, είχα γίνει κι εγώ διευθύντρια καταστήματος και έβγαζα κάθε μέρα σχεδόν 2.000 γουάν. Τον Ιούλιο, άνοιξα άλλο ένα υποκατάστημα. Η επιχείρηση άρχισε να έχει ακόμα περισσότερη δουλειά κι άρχισα να βγάζω ακόμα περισσότερα χρήματα από πριν.

Τον Αύγουστο του 2023, οι αδελφοί και οι αδελφές με εξέλεξαν διάκονο του ποτίσματος. Για να μην επηρεαστούν τα καθήκοντά μου, τα έκανα κατά τη διάρκεια της ημέρας και ασχολούμουν με τα διαδικτυακά μαγαζιά τη νύχτα που γύριζα σπίτι. Κάποιες φορές που αργούσα, δούλευα υπερωρίες για να λύσω θέματα και συχνά, ήμουν σε κλήσεις ή σε συσκέψεις στη 1:00 ή στις 2:00 τα ξημερώματα. Ήμουν συχνά τόσο απασχολημένη που δεν είχα καν χρόνο να φάω. Πολύ γρήγορα, σε μόλις τρεις μήνες, είχα ανοίξει οκτώ μαγαζιά κι έκανα τζίρο πάνω από δύο εκατομμύρια. Καθώς, όμως, έμενα ξύπνια μέχρι αργά, είχα συχνά πονοκεφάλους και ένιωθα εξαντλημένη μέσα στη μέρα. Είχα ζαλάδες και ένιωθα ατονία. Αυτό επηρέασε σοβαρά την εκτέλεση των καθηκόντων μου. Πήγαινα τυπικά στις συναθροίσεις και δεν μπορούσα να εντοπίσω προβλήματα ούτε να λύσω τις δυσκολίες των αδελφών μου. Μόλις γύριζα σπίτι, με περίμεναν τα προβλήματα με τα διαδικτυακά μαγαζιά κι ένιωθα εντελώς εξαντλημένη. Δεν μπορούσα, όμως, να απελευθερωθώ κι ένιωθα ότι με κρατούσε πίσω η επιθυμία να βγάλω λεφτά. Ρώτησα την κουνιάδα μου: «Πότε θα βγάλω τις 500.000 και δεν θα χρειάζεται πλέον να διαχειρίζομαι τα ηλεκτρονικά μαγαζιά;» Εκείνη μού απάντησε: «Όταν η απόδοση της ομάδας σου φτάσει τα 5 εκατομμύρια, θα μπορέσεις να απομακρυνθείς από τον χώρο και να σταματήσεις να διαχειρίζεσαι τα μαγαζιά. Μέχρι τότε, θα έχεις βγάλει σίγουρα 500.000». Όταν το άκουσα αυτό, ζαλίστηκα και συνειδητοποίησα ξαφνικά ότι με είχαν ξεγελάσει. Νόμιζα ότι θα έβγαζα 500.000 μέσα σε τρεις μόνο μήνες. Σε τρεις μήνες, θα είχα βγάλει τα λεφτά και δεν θα καθυστερούσα πια στα καθήκοντά μου. Δεν περίμενα να υπάρχει ο όρος να αποδίδει η ομάδα μου πέντε εκατομμύρια γουάν. Πότε θα έφτανα εγώ τα πέντε εκατομμύρια για να μπορέσω να απελευθερωθώ; Το νούμερο αυτό έμοιαζε πολύ μακρινό και ένιωσα αμέσως ότι κάποιος με ήλεγχε. Ανησυχούσα τόσο πολύ που δεν μπορούσα ούτε να φάω ούτε να κοιμηθώ. Την περίοδο εκείνη έβγαζα πάνω από 8.000 γουάν τη μέρα, αλλά δεν ήμουν καθόλου χαρούμενη. Συνειδητοποίησα ότι είχα πάρει το λάθος μονοπάτι και πόνεσα πολύ, οπότε προσευχήθηκα: «Θεέ μου, ξέρω τώρα ότι έχω πέσει στη δίνη των χρημάτων. Νόμιζα ότι ήταν μια μικρή επιχείρηση μερικών χιλιάδων γουάν. Δεν περίμενα ότι θα γινόταν μια βαριά αλυσίδα που θα με έδενε. Πώς να απαλλαγώ από όλο αυτό; Σε παρακαλώ, βοήθησέ με και καθοδήγησέ με». Αφότου προσευχήθηκα, αποφάσισα ότι δεν θέλω τις 500.000. Τηλεφώνησα στην κουνιάδα μου και της είπα την απόφασή μου. Εκείνη είδε ότι ήμουν αποφασισμένη και συμφώνησε. Λίγο μετά την αποχώρησή μου, έμαθα ξαφνικά ότι αυτή η επιχείρηση ηλεκτρονικών καταστημάτων ήταν στην πραγματικότητα ένας νέος τύπος διαδικτυακής απάτης. Σε άφηναν πρώτα να βγάλεις χρήματα και μετά, όταν χαλάρωνες, οι απατεώνες εξαφανίζονταν μαζί με όλα τα χρήματα που είχες επενδύσει. Συνειδητοποίησα τελικά ότι είχα εξαπατηθεί. Έμεινα άναυδη και έχασα όλη μου τη δύναμη. Αυτοί που είχα συστήσει εγώ δεν μπόρεσαν να πάρουν τα χρήματά τους. Για να μεγαλώσω την ομάδα, είχα υποσχεθεί σε όλους ότι θα κάλυπτα εγώ τις ζημιές τους. Τώρα που είχαν καταρρεύσει τα ηλεκτρονικά καταστήματα, όλοι όσοι είχα συστήσει έρχονταν και μου ζητούσαν τα λεφτά τους. Η απληστία μου για τα λεφτά με παρέσυρε σε μία απάτη. Αντιμέτωπη με το γεγονός ότι έπρεπε να πληρώσω εκατοντάδες χιλιάδες ως αποζημίωση, δεν ήξερα τι να κάνω. Για μια ολόκληρη εβδομάδα, με απειλούσαν, με κακοποιούσαν, με ανέκριναν και με βομβάρδιζαν με τηλεφωνήματα και με μηνύματα όσοι ζητούσαν πίσω τα χρήματά τους. Φοβόμουν τόσο πολύ που δεν τολμούσα καν να κοιτάξω το τηλέφωνό μου και δεν είχα ιδέα πώς να τα αντιμετωπίσω όλα αυτά. Στενοχωριόμουν και ήμουν δυστυχισμένη. Πονούσα τόσο που σκέφτηκα να πέσω από ένα κτήριο να τελειώνω. Σκέφτηκα ότι αν και είχα εξαπατηθεί κι εγώ, έπρεπε να υποστώ τις συνέπειες και τελικά, πλήρωσα σχεδόν 200.000 γουάν σε αποζημιώσεις. Έχασα περίπου δέκα κιλά σε μία εβδομάδα. Μέσα στον πόνο και την απελπισία μου, γονάτισα ενώπιον του Θεού και προσευχήθηκα κλαίγοντας: «Θεέ μου, έκανα λάθος. Ξέρω ότι οι φιλοδοξίες και οι επιθυμίες μου με κατέστρεψαν. Πονάω πάρα πολύ, αλλά ξέρω ότι όλα αυτά μου προέκυψαν με την άδειά Σου. Θεέ μου, Σε παρακαλώ, καθοδήγησέ με ώστε να κατανοήσω την πρόθεσή Σου». Μετά την προσευχή μου, η καρδιά μου ηρέμησε σιγά σιγά, και έγινα πρόθυμη να αναζητήσω την αλήθεια.

Αναζητώντας, διάβασα αυτά τα λόγια του Θεού. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Ο Σατανάς χρησιμοποιεί τη φήμη και το κέρδος για να ελέγχει τις σκέψεις των ανθρώπων, κάνοντάς τους να μη σκέφτονται τίποτε άλλο εκτός από αυτά τα δύο πράγματα, και κάνοντάς τους να πασχίζουν για φήμη και κέρδος, να ταλαιπωρούνται για τη φήμη και το κέρδος, να υπομένουν εξευτελισμούς και να κουβαλούν βαρύ φορτίο για χάρη της φήμης και του κέρδους, να θυσιάζουν ό,τι έχουν και δεν έχουν για τη φήμη και το κέρδος, και να προβαίνουν σε κάθε είδους κρίσεις και αποφάσεις για τη φήμη και το κέρδος. Με αυτόν τον τρόπο, ο Σατανάς βάζει στους ανθρώπους αόρατα δεσμά και, μ’ αυτά τα δεσμά πάνω τους, δεν έχουν ούτε την ικανότητα ούτε το κουράγιο να απελευθερωθούν. Χωρίς να το καταλάβουν, κουβαλάνε αυτά τα δεσμά καθώς σέρνονται βήμα-βήμα με τεράστια δυσκολία. Χάριν της φήμης και του κέρδους, η ανθρωπότητα απομακρύνεται από τον Θεό και Τον προδίδει, και καθίσταται ολοένα και πιο μοχθηρή. Με αυτόν τον τρόπο, η μία γενιά μετά την άλλη καταστρέφεται μέσα στη φήμη και το κέρδος του Σατανά» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ΄). «Το ρητό “Το χρήμα κινεί τον κόσμο” είναι μια φιλοσοφία του Σατανά. Επικρατεί σε μεγάλο βαθμό στους ανθρώπους, σε κάθε κοινωνία· θα μπορούσατε να πείτε ότι είναι μια τάση. Κι αυτό επειδή έχει ενσταλαχτεί στην καρδιά του καθενός, ο οποίος στην αρχή δεν αποδεχόταν αυτό το ρητό, όμως στη συνέχεια το αποδέχτηκε σιωπηρά όταν ήρθε σε επαφή με την πραγματική ζωή, και άρχισε να πιστεύει πως τα λόγια αυτά ήταν, στην πραγματικότητα, αληθινά. Δεν πρόκειται για μια διαδικασία με την οποία διαφθείρει ο Σατανάς τους ανθρώπους; […] Ανεξαρτήτως του πόση εμπειρία έχει κάποιος από αυτό το ρητό, ποια είναι η αρνητική επίδραση που μπορεί να έχει στην καρδιά κάποιου; Κάτι αποκαλύπτεται μέσα από τη διάθεση των ανθρώπων αυτού του κόσμου, συμπεριλαμβανομένου καθενός από εσάς. Τι ακριβώς; Η λατρεία του χρήματος. Είναι δύσκολο να αφαιρεθεί αυτό από την καρδιά κάποιου; Είναι πολύ δύσκολο! Φαίνεται ότι η διαφθορά του ανθρώπου από τον Σατανά είναι όντως βαθιά! Ο Σατανάς χρησιμοποιεί το χρήμα για να δελεάσει τους ανθρώπους και τους διαφθείρει όλους ώστε να λατρεύουν το χρήμα και τα υλικά αγαθά. Και πώς εκδηλώνεται στους ανθρώπους αυτή η λατρεία του χρήματος; Δεν νομίζετε ότι σ’ αυτόν τον κόσμο δεν θα μπορούσατε να επιβιώσετε χωρίς χρήματα και ότι δεν θα μπορούσατε να περάσετε ούτε μία μέρα χωρίς αυτά; Το πόσα χρήματα έχουν οι άνθρωποι καθορίζει πόσο υψηλή είναι η θέση τους και πόσο σεβαστοί είναι. Οι φτωχοί δεν νιώθουν ότι μπορούν να σταθούν με το κεφάλι ψηλά και με περηφάνια, ενώ οι πλούσιοι έχουν υψηλή θέση, στέκονται με το κεφάλι ψηλά και με περηφάνια, και μπορούν να μιλούν δυνατά και να ζουν με αλαζονικό και αυταρχικό τρόπο. Τι αποφέρουν στους ανθρώπους αυτό το ρητό και αυτή η τάση; Δεν ισχύει ότι πολλοί άνθρωποι κάνουν την οποιαδήποτε θυσία για να βγάλουν χρήματα; Δεν χάνουν πολλοί άνθρωποι την αξιοπρέπεια και την ακεραιότητά τους κατά την επιδίωξη περισσότερου χρήματος; Δεν χάνουν πολλοί άνθρωποι την ευκαιρία να εκτελέσουν το καθήκον τους και να ακολουθήσουν τον Θεό για χάρη του χρήματος; Το να χάσουν την ευκαιρία να αποκτήσουν την αλήθεια και να σωθούν δεν συνιστά τη μεγαλύτερη απώλεια για τους ανθρώπους; Δεν αποτελεί καταχθόνιο σχέδιο του Σατανά να χρησιμοποιήσει αυτήν τη μέθοδο και αυτό το ρητό για να διαφθείρει τον άνθρωπο σε αυτόν τον βαθμό; Δεν πρόκειται για ένα κακόβουλο τέχνασμα; Καθώς πηγαίνεις από το να απορρίπτεις αυτό το δημοφιλές ρητό, στο να το αποδέχεσαι τελικά ως αλήθεια, η καρδιά σου πέφτει εντελώς στα χέρια του Σατανά και, συνεπώς, αρχίζεις ακούσια να ζεις σύμφωνα με αυτό το ρητό. Σε ποιον βαθμό σε έχει επηρεάσει αυτό το ρητό; Μπορεί να γνωρίζεις την αληθινή οδό και μπορεί να γνωρίζεις την αλήθεια, αλλά είσαι αδύναμος να την επιδιώξεις. Μπορεί να γνωρίζεις ξεκάθαρα ότι τα λόγια του Θεού είναι η αλήθεια, αλλά είσαι απρόθυμος να πληρώσεις το τίμημα ή να υποφέρεις προκειμένου να αποκτήσεις την αλήθεια. Αντιθέτως, θα προτιμούσες να θυσιάσεις το μέλλον και τη μοίρα σου για να αντισταθείς στον Θεό μέχρι τέλους. Ασχέτως του τι λέει ο Θεός, ασχέτως του τι κάνει ο Θεός, ασχέτως του πόσο βαθιά και πόσο μεγάλη είναι η αγάπη που τρέφει ο Θεός για σένα, στον βαθμό που μπορείς να την καταλάβεις, εσύ θα επέμενες πεισματικά να γίνει το δικό σου και να πληρώσεις το τίμημα για αυτό το ρητό» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ε΄). Συλλογίστηκα τα λόγια του Θεού και κατάλαβα ότι ο Σατανάς έχει ενσταλάξει πολλές λανθασμένες σκέψεις και ιδέες στους ανθρώπους. Μας έχει κάνει να λατρεύουμε τα χρήματα, τη φήμη, το κέρδος και τα υλικά αγαθά. Μας έχει κάνει να επιδιώκουμε μόνο χρήματα, φήμη και κέρδη, και να μην μπορέσουμε να προσέλθουμε ενώπιον του Θεού για να επιδιώξουμε την αλήθεια και να λάβουμε τη σωτηρία Του. Ζούσα σύμφωνα με τα δηλητήρια που μου είχε ενσταλάξει ο Σατανάς, όπως «Το χρήμα κάνει τον κόσμο να γυρίζει», «Το χρήμα δεν είναι το παν, αλλά χωρίς αυτό δεν κάνεις τίποτα», «Να ξεχωρίζεις από τους υπόλοιπους» και «Να είσαι πάνω από όλους». Νόμιζα ότι η απάντηση σε όλα ήταν τα χρήματα, ότι κανείς δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αυτά και ότι όποιος έχει χρήματα είναι και αξιοσέβαστος και κανείς δεν τον περιφρονεί και δεν τον κοροϊδεύει. Όταν ήμουν νέα, με κορόιδευαν επειδή η οικογένειά μου ήταν φτωχή. Ήθελα, λοιπόν, να γίνω πλούσια και να ζήσω μια ζωή με ευημερία και να με θαυμάζουν όλοι. Για να βγάλω χρήματα, δοκίμασα κάθε είδους μέθοδο και σταμάτησα ακόμη και να συναθροίζομαι και να διαβάζω τα λόγια του Θεού. Ακόμα κι όταν η μητέρα μου ερχόταν και μου έφερνε το βιβλίο με τα λόγια του Θεού, εγώ το έσπρωχνα αμέσως μακριά. Όταν άνοιξα τη σχολή καλών τεχνών, σκεφτόμουν πώς να τη διαφημίσω και πώς να βρω περισσότερους μαθητές για να βγάλω πιο πολλά λεφτά. Έφτανα κάθε μέρα το μυαλό μου στα όριά του και κουραζόμουν τόσο που είχα αϋπνίες και πονοκεφάλους. Κάποια στιγμή έκλεισαν όλα λόγω της πανδημίας, και μόνο τότε επέστρεψα στην παρουσία του Θεού. Διαβάζοντας αργότερα τα λόγια του Θεού, συνειδητοποίησα ότι ο Θεός ορίζει τη μοίρα και τα πλούτη μου, και ότι δεν έχουν καμία σημασία οι κόποι και τα σχέδιά μου. Επειδή, όμως, ήταν πολύ ισχυρή η επιθυμία μου για χρήματα, φήμη και κέρδη, δεν μπόρεσα να αναγνωρίσω τα κακά μέσα που χρησιμοποιεί ο Σατανάς για να κάνει κακό στους ανθρώπους. Έτσι, την επόμενη φορά που με δελέασαν τα χρήματα, και θέλησα να βγάλω 500.000 γουάν για να αγοράσω ένα πολυτελές αμάξι και να με θαυμάζουν και να με ζηλέψουν περισσότεροι άνθρωποι, παρασύρθηκα και παγιδεύτηκα σε μια διαδικτυακή απάτη. Από αξιοσέβαστη διευθύντρια σχολής έγινα απατεώνισσα που έκλεβε τα χρήματα του κόσμου. Μπροστά στις τεράστιες αποζημιώσεις, την ατελείωτη κριτική και τη λεκτική κακοποίηση από φίλους και συγγενείς, ένιωσα σαν αρουραίος του δρόμου. Δέχτηκα μεγάλα χτυπήματα και βασανίστηκα τόσο ψυχικά όσο και σωματικά και σκέφτηκα ακόμη και να τελειώσω τη ζωή μου για να ξεφύγω από όλα αυτά. Είδα ότι τα χρήματα, η φήμη και το κέρδος ήταν σαν ένα αόρατο σχοινί που με έδενε σφιχτά και ότι είχα ζήσει σύμφωνα με αυτά τα σατανικά δηλητήρια, αντιμετωπίζοντας την απόκτηση χρημάτων, φήμης και κέρδους ως στόχο της ζωής μου, με αποτέλεσμα να με ξεγελάσει ο Σατανάς και να υποφέρω απερίγραπτα. Είδα ότι η επιδίωξη του πλούτου, της φήμης και του κέρδους μπορούσε να κάνει τη ζωή μου οδυνηρή. Μπορούσε να με κάνει να απομακρυνθώ από τον Θεό και να χάσω την ευκαιρία μου να σωθώ. Σκέφτηκα τότε τους ανθρώπους που έπεφταν σε κατάθλιψη όταν δεν πήγαιναν καλά οι δουλειές κι έχαναν τα λεφτά τους κι εκείνους που δεν άντεχαν και πηδούσαν στο κενό. Είδα ότι η επιδίωξη χρημάτων οδηγεί στην καταστροφή. Χάρηκα πολύ που είχα ακολουθήσει τον Θεό. Όποιες κι αν ήταν οι συνθήκες, μπόρεσα να τις αποδεχτώ από τον Θεό και να αναζητήσω την αλήθεια· διαφορετικά, θα είχα αυτοκτονήσει κι εγώ. Μπορεί να έχασα χρήματα, αλλά είδα ότι ο Θεός είχε τη φιλόπονη πρόθεση να με σώσει. Ευχαρίστησα τον Θεό μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου!

Μια μέρα, κατά τη διάρκεια της πνευματικής μου άσκησης, διάβασα αυτά τα λόγια του Θεού. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Ο Θεός δεν απαιτεί να βάλεις τα δυνατά σου μόνο και μόνο για να επιβιώσεις και να συνεχίσεις να ζεις. Δεν σου ζητά να ζήσεις μια εντυπωσιακή ζωή και να Τον δοξάζεις μέσω αυτής. Δεν απαιτεί να κάνεις μεγάλα έργα στον κόσμο αυτόν, να κάνεις θαύματα, να συμβάλεις στην ανθρωπότητα με οποιονδήποτε τρόπο, να βοηθήσεις κάμποσους ανθρώπους ή να λύσεις τα εργασιακά προβλήματα κανενός. Δεν χρειάζεται να χτίσεις μια σπουδαία καριέρα, να γίνεις γνωστός στον κόσμο όλο και να τα χρησιμοποιήσεις όλα αυτά για να δοξάσεις το όνομα του Θεού, διακηρύσσοντας παντού: “Είμαι χριστιανός και πιστεύω στον Παντοδύναμου Θεό”. Το μόνο που ελπίζει ο Θεός είναι να είσαι ένας συνηθισμένος και κοινός άνθρωπος στον κόσμο αυτόν. Δεν χρειάζεται να κάνεις θαύματα, να διαπρέψεις σε διάφορα επαγγέλματα και τομείς. Δεν χρειάζεται να γίνεις διάσημος ή μεγάλη προσωπικότητα ούτε να κερδίζεις τον θαυμασμό και τον σεβασμό των άλλων. Δεν χρειάζεται να έχεις επιτυχίες και βραβεία σε διάφορους τομείς ούτε προφανώς να συνεισφέρεις σε διάφορα επαγγέλματα για να δοξάσεις τον Θεό. Το μόνο που απαιτεί από σένα ο Θεός είναι να ζεις καλά τη ζωή σου, να καλύπτεις τις βασικές σου ανάγκες, να μην πεινάς, να ντύνεσαι ζεστά τον χειμώνα και με τα κατάλληλα ρούχα το καλοκαίρι. Αρκεί να ζεις μια κανονική ζωή και να είσαι ικανός να επιβιώσεις· αυτό απαιτεί από σένα ο Θεός. Όποια κι αν είναι τα χαρίσματά σου, τα ταλέντα σου και όποιες ιδιαίτερες ικανότητες κι αν έχεις, ο Θεός δεν θέλει να τα χρησιμοποιήσεις για να επιτύχεις στα εγκόσμια. Θέλει, αντίθετα, να χρησιμοποιήσεις ό,τι χαρίσματα και όποιο επίπεδο έχεις για να κάνεις το καθήκον σου, αυτό που σου έχει εμπιστευτεί, καθώς και για να επιδιώξεις την αλήθεια και στο τέλος να σωθείς. Δεν υπάρχει τίποτα σημαντικότερο απ’ αυτό ούτε έχει άλλες απαιτήσεις από σένα ο Θεός» [«Ο Λόγος», τόμ. 6: «Σχετικά με την επιδίωξη της αλήθειας», Πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (21)]. «Επίσης, οι έσχατες ημέρες είναι μια ιδιαίτερη στιγμή. Αφενός, τα θέματα που πρέπει να χειριστεί η εκκλησία είναι πολλά και περίπλοκα· αφετέρου, ενόψει της διάδοσης του ευαγγελίου της βασιλείας του Θεού, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες των διαφόρων εργασιών που πραγματοποιούνται μέσα στον οίκο του Θεού, χρειαζόμαστε περισσότερους ανθρώπους να αφιερώσουν τον χρόνο και την ενέργειά τους, να καταβάλουν τις προσπάθειές τους και να εκπληρώσουν τα καθήκοντά τους. Επομένως, ό,τι δουλειά κι αν κάνεις, αν αφού καλύψεις τις βασικές βιοτικές σου ανάγκες, είσαι σε θέση να αφιερώσεις τον υπόλοιπο χρόνο και την ενέργειά σου για να εκπληρώσεις το καθήκον σου στον οίκο του Θεού και να συνεργαστείς μαζί με άλλους σε διάφορες εργασίες, στα μάτια του Θεού, πέρα από επιθυμητό, είναι και ιδιαίτερα πολύτιμο αυτό που κάνεις και αξιομνημόνευτο από τον Θεό. Αξίζει, βέβαια, και για τους ανθρώπους να επενδύουν σε αυτό και να ξοδεύουν τόσο πολλά. Κι αυτό γιατί θυσίασες μεν τις απολαύσεις της σάρκας σου, αλλά κέρδισες την ανεκτίμητη ζωή των λόγων του Θεού, την αιώνια ζωή, έναν ανεκτίμητο θησαυρό που δεν ανταλλάσσεται με τίποτα στον κόσμο, ούτε με λεφτά ούτε με τίποτα άλλο. Αυτός, τώρα, ο ανεκτίμητος θησαυρός που κερδίζεις επενδύοντας τον χρόνο και την ενέργεια σου, και μέσα από τις δικές σου προσπάθειες και επιδιώξεις, δεν είναι μια ιδιαίτερη χάρη; Δεν είσαι τυχερός που τον κερδίζεις; Το γεγονός ότι τα λόγια του Θεού και η αλήθεια γίνονται η ζωή κάποιου είναι ένας ανεκτίμητος θησαυρός που για να αποκτήσουν οι άνθρωποι πρέπει να δώσουν ως αντάλλαγμα ό,τι έχουν και δεν έχουν. […] αν εξασφαλίσεις το φαγητό και τα ρούχα σου, αλλά συνεχίζεις να ξοδεύεις επιπλέον χρόνο και ενέργεια, βγάζεις περισσότερα χρήματα, ευχαριστιέσαι περισσότερες υλικές απολαύσεις και ικανοποιείς τη σάρκα σου, καταστρέφεις κάθε ελπίδα να σωθείς. Αυτό δεν είναι σε καμία περίπτωση καλό για σένα. Είναι, αντίθετα, κάτι που πρέπει να σε αναστατώσει και να σε αγχώσει. Πρέπει να προσαρμόσεις τη δουλειά σου και τη στάση σου απέναντι στη ζωή, καθώς και τις απαιτήσεις που έχεις για την ποιότητα της υλικής σου ζωής. Πρέπει, επίσης, να εγκαταλείψεις τις επιθυμίες, τα σχέδια και τους στόχους που έχεις για τη σαρκική σου ζωή και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Πρέπει να προσεύχεσαι στον Θεό, να προσέρχεσαι ενώπιόν Του και να είσαι αποφασισμένος να αφιερωθείς ψυχή τε και σώματι στις διάφορες εργασίες που πραγματοποιούνται στον οίκο Του ώστε να εκπληρώσεις το καθήκον σου. Πρέπει να βάλεις τα δυνατά σου ώστε στο μέλλον, την ημέρα που ο Θεός θα ολοκληρώσει το έργο Του, θα εξετάσει το έργο όλων των ειδών ανθρώπων και θα μετρήσει το ανάστημα όλων αυτών των ειδών ανθρώπων, να είσαι κι εσύ ένας απ’ αυτούς. Όταν πραγματοποιηθεί το μεγάλο έργο του Θεού, όταν το ευαγγέλιο της βασιλείας Του θα έχει διαδοθεί σε ολόκληρο το σύμπαν και θα εκτυλίσσεται αυτή η χαρμόσυνη σκηνή, θα υπάρχει κάπου εκεί και ο δικός σου μόχθος, η δική σου επένδυση και η δική σου θυσία. Τη στιγμή που θα δοξάζεται ο Θεός και το έργο Του θα έχει διαδοθεί σε ολόκληρο το σύμπαν, τη χαρμόσυνη στιγμή που όλοι θα γιορτάζουν την επιτυχία με την οποία πραγματοποιήθηκε το μεγάλο Του έργο, εσύ θα είσαι αυτός που θα σχετίζεται άμεσα μ’ αυτήν τη χαρά και θα συμμετέχεις σ’ αυτήν. Δεν θα είσαι αυτός που θα κλαίει και θα οδύρεται, που θα τραβάει τα μαλλιά του και θα χτυπιέται όσο όλοι οι άλλοι θα φωνάζουν και θα χοροπηδάνε απ’ τη χαρά τους· δεν θα είσαι αυτός που θα τιμωρηθεί αυστηρά, αυτός που θα αποστρέφεται, θα απορρίψει και θα αποκλείσει τελείως ο Θεός» [«Ο Λόγος», τόμ. 6: «Σχετικά με την επιδίωξη της αλήθειας», Πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (20)]. Από τα λόγια του Θεού, συνειδητοποίησα ότι ο Θεός δεν θέλει να γίνουμε διάσημοι ή σπουδαίοι για να Τον δοξάσουμε ή να καταθέσουμε μαρτυρία γι’ Αυτόν. Ο Θεός θέλει, εφόσον έχουμε ρούχα και φαγητό, να περνάμε τον περισσότερο χρόνο μας επιδιώκοντας την αλήθεια, να κάνουμε τα καθήκοντά μας καλά και να σωθούμε. Σκέφτηκα ότι είχα ταλέντο στη μουσική από μικρή. Μετά την αποφοίτησή μου, κέρδιζα τα προς το ζην με το ταλέντο μου, και στη ζωή μου, δεν είχα μόνο ρούχα και φαγητό, είχα και κάποιο πλεόνασμα. Δεν ήμουν, όμως, ικανοποιημένη μόνο μ’ αυτά και αντί να αφιερώνω περισσότερο χρόνο και ενέργεια στην εκπλήρωση των καθηκόντων μου και στην επιδίωξη της αλήθειας, ήθελα να βγάλω περισσότερα χρήματα και να με θαυμάσουν περισσότεροι άνθρωποι. Πίστευα ότι το να βγάζεις χρήματα και να ξεχωρίζεις ήταν ό,τι πιο σημαντικό. Σκέφτηκα το παρελθόν κι είδα ότι πριν βρω τον Θεό, έβγαζα κάποια χρήματα και απολάμβανα τον θαυμασμό των ανθρώπων, αλλά μέσα μου, δεν ένιωθα ήρεμη ούτε πραγματικά ευτυχισμένη. Κάθε μέρα, εκτός από τη δουλειά, έτρωγα, έπινα και διασκέδαζα με φίλους για να αποφύγω την πλήξη, και δεν καταλάβαινα καθόλου τον σκοπό, το νόημα ή την αξία της ζωής. Αν και τα χρήματα μου έφεραν προσωρινές υλικές απολαύσεις, το κενό βαθιά μέσα μου δεν έλεγε να φύγει. Αφού διάβασα τα λόγια του Θεού, κατάλαβα ότι η επιδίωξη χρημάτων, φήμης και κέρδους οδηγεί σ’ αυτό το κενό και δεν έχει κανένα νόημα. Η ζωή ενός δημιουργημένου όντος έχει νόημα και αξία μόνο όταν αυτό επιδιώκει την αλήθεια και εκπληρώνει τα καθήκοντά του. Σκέφτηκα αυτά που είπε ο Κύριος Ιησούς: «Τι ωφελείται άνθρωπος εάν τον κόσμον όλον κερδήση, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή; ή τι θέλει δώσει άνθρωπος εις ανταλλαγήν της ψυχής αυτού;» (Κατά Ματθαίον 16:26). Παλιότερα, όταν δεν είχα χρήματα, πίστευα ότι μόλις έβγαζα χρήματα, θα ένιωθα ικανοποιημένη. Αφότου, όμως, απέκτησα χρήματα, συνέχισα να νιώθω άδεια μέσα μου και να μη βρίσκω νόημα. Τα χρήματα δεν είναι αυτό που πραγματικά χρειάζονται οι άνθρωποι. Θυμήθηκα κάποιον από τη γενέτειρά μου που υπέφερε από μια ανίατη ασθένεια. Πήγε σε μια γέφυρα, πέταξε όλα τα λεφτά του και μετά πήδηξε στο ποτάμι για να δώσει τέλος στη ζωή του. Μπροστά στην αρρώστια και τον θάνατο, τα χρήματα, η φήμη, τα κέρδη και ο θαυμασμός των άλλων δεν έχουν καμία αξία. Δεν αγοράζουν ζωή αυτά τα πράγματα. Όταν δεν ακολουθούμε τον Θεό, όταν δεν επιδιώκουμε την αλήθεια και δεν εκπληρώνουμε τα καθήκοντά μας οδηγούμαστε στο κενό. Το έργο του Θεού έχει πλέον φτάσει στο τελικό του στάδιο, και τελειώνει ο χρόνος που έχουμε και οι ευκαιρίες να επιδιώξουμε την αλήθεια. Πρέπει να αξιοποιήσω τον χρόνο μου στο έπακρο. Πρέπει να τρώω και να πίνω περισσότερα από τα λόγια του Θεού, και να εκπληρώνω τα καθήκοντά μου ως δημιουργημένο ον. Αυτό είναι που έχει νόημα. Σκέφτηκα τη γυναίκα του Λωτ. Σώθηκε από τους αγγέλους και έφυγε από τα Σόδομα, αλλά δεν ήθελε να αφήσει πίσω της τα υπάρχοντά της και τα πλούτη της, και κοίταξε πίσω και μετατράπηκε σε στήλη άλατος κι έγινε σύμβολο ντροπής. Είμαστε πια στην τελική ευθεία του μονοπατιού και πρέπει να μάθω από τη γυναίκα του Λωτ. Πρέπει να εγκαταλείψω την επιδίωξη του πλούτου, της φήμης και του κέρδους, και να κάνω καλά τα καθήκοντά μου και να επιδιώκω την αλήθεια. Αυτή η ζωή έχει νόημα και την εγκρίνει ο Θεός.

Τώρα κάνω το καθήκον μου ως επικεφαλής εκκλησίας. Για να έχω περισσότερο χρόνο και ενέργεια να εξοπλιστώ με την αλήθεια και να εκπληρώσω τα καθήκοντά μου, έχω κρατήσει μόνο δώδεκα περίπου μαθητές και εργάζομαι έξι ώρες την εβδομάδα για να καλύψω τα καθημερινά μου έξοδα. Χρησιμοποιώ τον περισσότερο χρόνο μου για να κάνω τα καθήκοντά μου. Κάνοντας τα καθήκοντά μου, έμαθα πώς να αλληλεπιδρώ σωστά με τους άλλους, πώς να αντιμετωπίζω την ανάθεση από τον Θεό και πώς να κάνω τα καθήκοντά μου σε αποδεκτό επίπεδο, και πώς να αναγνωρίζω τις διεφθαρμένες μου διαθέσεις. Διαβάζω τα λόγια του Θεού και κάνω τα καθήκοντά μου κάθε μέρα. Δεν με δεσμεύουν πλέον και δεν μου κάνουν κακό τα χρήματα, η φήμη και τα κέρδη, και νιώθω ανάλαφρη και ήρεμη μέσα μου. Δόξα τω Θεώ που με έσωσε!