Από της Τσούνκιου, Κίνα

Ήμουν συνεργάτρια στην τοπική εκκλησία. Τον Απρίλιο του 1997, σε μια συνάντηση συνεργατών, ο αδελφός Ζανγκ, ο επικεφαλής, είπε: «Πρόσφατα έχει εμφανιστεί μια ομάδα που κηρύττει την Αστραπή της Ανατολής και είναι πραγματικά τρομερή. Αυτοί γνωρίζουν πολύ καλά τη Βίβλο και, αν δεν είμαστε προσεκτικοί, μπορεί να μας παραπλανήσουν. Ισχυρίζονται ότι ο Κύριος Ιησούς έχει ήδη επιστρέψει και είναι ο Παντοδύναμος Θεός. Στις συναθροίσεις τους, δεν διαβάζουν πλέον τη Βίβλο, αλλά μόνο τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού. Η Βίβλος λέει: “Όλη η γραφή είναι θεόπνευστος και ωφέλιμος προς διδασκαλίαν, προς έλεγχον, προς επανόρθωσιν, προς εκπαίδευσιν την μετά της δικαιοσύνης” (Προς Τιμόθεον Β΄ 3:16). Αυτό το χωρίο της Αγίας Γραφής μάς λέει ξεκάθαρα ότι όλα τα λόγια της Βίβλου είναι θεόπνευστα. Πρέπει να θυμόμαστε πάντα ότι όλα τα λόγια στη Βίβλο είναι λόγια του Θεού, ότι η Βίβλος είναι τα θεμέλια της πίστης μας στον Κύριο και ότι η πίστη στον Κύριο σημαίνει πίστη στη Βίβλο. Η απομάκρυνση από τη Βίβλο δεν είναι πίστη στον Κύριο, αλλά προδοσία!» Όλοι οι παρόντες επανέλαβαν τα λόγια του ομόφωνα. Ο αδελφός Ζανγκ κούνησε το χέρι του και συνέχισε: «Πρέπει να θυμάστε το εξής: Όσο βαθιά κι όσο καλά κι αν ακούγονται τα κηρύγματά τους, αν δεν υπάρχουν στη Βίβλο, δεν πρέπει να τα πιστέψουμε. Ακόμα κι αν σας τα κηρύξει ο ίδιος ο πατέρας ή η μητέρα σας, μην τα πιστέψετε. Αν έρθουν αυτοί οι άνθρωποι στο σπίτι σας για να κηρύξουν, διώξτε τους! Αν παραπλανηθείτε και ξεστρατίσετε, ο Κύριος Ιησούς δεν θα σας αναγνωρίσει, και τότε δεν θα σωθείτε, όσο κι αν κλάψετε». Εκείνη την εποχή δεν είχα διάκριση. Σκέφτηκα αυτό που είπε κάποτε ο Κύριος Ιησούς: «Ο ουρανός και η γη θέλουσι παρέλθει, οι δε λόγοι μου δεν θέλουσι παρέλθει» (Κατά Ματθαίον 24:35). Σκέφτηκα: «Όλα όσα υπάρχουν στη Βίβλο είναι λόγια του Κυρίου· πώς θα μπορούσαν να παρέλθουν; Η Βίβλος είναι το πέρασμά μας για να εισέλθουμε στη βασιλεία των ουρανών και είναι επίσης η εγγύηση της ζωής μας. Άρα, αν κάποιος δεν διαβάζει τη Βίβλο, τότε δεν πιστεύει στον Κύριο». Ύστερα, συνέχισε διαδίδοντας κάποιες συγκλονιστικές αβάσιμες φήμες. Πίστευα ότι τα λόγια του αδελφού Ζανγκ ήταν αληθινά. Για να προστατέψω το ποίμνιο και να υπερασπιστώ την οδό του Κυρίου, όταν γύρισα σπίτι, είπα στους πιστούς ότι έπρεπε να φυλάγονται από την Αστραπή της Ανατολής. Αλλά αργότερα όλο και περισσότεροι αδελφοί και αδελφές αποδέχονταν την Αστραπή της Ανατολής.

Σε μια συνάθροιση, ο αδελφός Ζανγκ είπε ότι η αδελφή Λιου είχε παρασυρθεί από την Αστραπή της Ανατολής. Δυσκολεύτηκα να το πιστέψω. Η αδελφή Λιου ήταν πολύ εξοικειωμένη με τη Βίβλο και έκανε καλά κηρύγματα. Πώς θα μπορούσε να παρασυρθεί κάποια με τέτοιο επίπεδο; Αργότερα πίστεψε στην Αστραπή της Ανατολής κι ο αδελφός Γουάνγκ, ο οποίος συχνά κήρυττε μαζί με τον αδελφό Ζανγκ. Άρχισα να αναρωτιέμαι: «Σε κάθε συνάθροιση μας λένε να μην δεχόμαστε τους ανθρώπους από την Αστραπή της Ανατολής και να μην τους ακούμε ούτε να διαβάζουμε τα βιβλία τους. Αλλά γιατί εξακολουθούν οι αδελφοί και οι αδελφές να ασπάζονται τον Παντοδύναμο Θεό ο ένας μετά τον άλλο; Τι ακριβώς τους ελκύει τόσο πολύ στις διδασκαλίες της Αστραπής της Ανατολής; Τι λένε στην πραγματικότητα τα βιβλία τους; Ο αδελφός Γουάνγκ και η αδελφή Λιού, μεταξύ μερικών άλλων συνεργατών, επιδίωκαν πραγματικά και είχαν μεγάλη πίστη, κήρυτταν συχνά και ήταν πολύ εξοικειωμένοι με τη Βίβλο. Πώς μπόρεσαν να παρασυρθούν τόσο εύκολα; Η εκκλησία μας είναι το ρεύμα της ανάκαμψης και οι διδασκαλίες μας είναι πιο βαθιές από εκείνες των άλλων ομολογιών. Μήπως οι διδασκαλίες της Αστραπής της Ανατολής είναι ακόμη πιο βαθιές από αυτές της Τοπικής Εκκλησίας μας; Διαφορετικά, για ποιον άλλο λόγο θα παρασύρονταν όλοι αυτοί οι άνθρωποι ο ένας μετά τον άλλο και θα αρνούνταν κατηγορηματικά να επιστρέψουν;» Στη συνέχεια, ο αδελφός Ζανγκ οργάνωσε μια συνάντηση προσευχής με ειδικό σκοπό, κυρίως για να προσευχηθούμε και να καταραστούμε όσους κήρυτταν την Αστραπή της Ανατολής. Ένιωσα ότι αυτό δεν συμβάδιζε με τις προθέσεις του Κυρίου. Ο Κύριος Ιησούς δίδαξε ότι το μίσος είναι τόσο κακό όσο και ο φόνος, και ότι πρέπει να αγαπάμε τους εχθρούς μας. Δεν πήγαινε ενάντια στα λόγια του Κυρίου Ιησού αυτό που έκαναν; Δεν συμφωνούσα μ’ αυτό, κι έτσι δεν πήγα σε αυτήν τη συνάθροιση.

Στα τέλη Οκτωβρίου του 2002 ήρθε στο σπίτι μου η ανιψιά μου. Είπε ότι ο Κύριος Ιησούς είχε επιστρέψει, είχε εκφράσει την αλήθεια και επιτελούσε το έργο της κρίσης τις έσχατες ημέρες. Είπε επίσης ότι το έργο του Θεού για τη σωτηρία της ανθρωπότητας πραγματοποιήθηκε σε τρία στάδια. Το πρώτο στάδιο ήταν το έργο που έκανε ο Ιεχωβά στην Εποχή του Νόμου, το δεύτερο ήταν το έργο που έκανε ο Κύριος Ιησούς στην Εποχή της Χάριτος και το τρίτο αφορά το έργο που έκανε ο Παντοδύναμος Θεός στην Εποχή της Βασιλείας. Αυτά τα τρία στάδια του έργου προχωρούν βήμα-βήμα, και κάθε φορά ανεβαίνουν όλο και πιο ψηλά. Συνειδητοποίησα ότι η ανιψιά μου μάλλον είχε αποδεχτεί την Αστραπή της Ανατολής, οπότε τη διέκοψα: «Το πρώτο στάδιο είναι η Εποχή του Νόμου και το δεύτερο στάδιο είναι η Εποχή της Χάριτος. Χρειάζεται να το αναφέρεις αυτό; Νομίζεις ότι δεν το ξέρω ήδη; Όσα κι αν είναι τα στάδια του έργου, δεν μπορείς να πιστέψεις σε τίποτα χωρίς τη Βίβλο! Πόσες φορές σου το έχω πει; Μην πιστεύεις σε τίποτα εκτός από τη Βίβλο. Γιατί δεν ακούς; Λένε ότι ο Κύριος επέστρεψε. Πού είναι ο Κύριος; Ποιος Τον έχει δει;» Η ανιψιά μου απάντησε: «Ο Κύριος έχει επιστρέψει και έχει εκφράσει πολλές αλήθειες. Αν θέλουμε να δούμε τον Θεό, πρέπει να Τον αναζητήσουμε στα λόγια Του. Αν διαβάσεις τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού, θα ακούσεις τη φωνή Του και θα εμφανιστεί μπροστά σου». Όταν την άκουσα να το λέει αυτό, ένιωσα ακόμα μεγαλύτερη αντίσταση. Σκέφτηκα αυτό που έλεγε πάντα ο αδελφός Ζανγκ: «Όποιος κι αν κηρύττει την Αστραπή της Ανατολής, αν κηρύττει κάτι που δεν είναι στη Βίβλο, όσο βαθύ κι αν ακούγεται το κήρυγμα, δεν πρέπει να ακούσουμε. Ακόμα κι αν το κάνει κάποιος από την οικογένειά μας ή οι φίλοι μας, εξακολουθεί να είναι απαράδεκτο». Έτσι, διαφώνησα μαζί της: «Δεν είναι όλα τα λόγια του Θεού στη Βίβλο; Όσο βαθύ ή καλό κι αν ακούγεται κάποιο κήρυγμα εκτός της Βίβλου, δεν πρέπει να το πιστέψουμε! Πόσα χρόνια διαβάζεις τη Βίβλο; Τι ξέρεις εσύ; Σε παραπλάνησαν και δεν το έχεις καταλάβει καν, και παρ’ όλα αυτά, προσπαθείς να μου κάνεις κήρυγμα! Αν ήρθες για να με επισκεφτείς, μπορείς να μείνεις για λίγες μέρες ακόμα, αλλά αν ήρθες για να μου κάνεις κήρυγμα, τότε φύγε! Μετά απ’ αυτό, θα διακόψω τις σχέσεις μου μαζί σου!» Η ανιψιά μου απάντησε: «Θεία, σε παρακαλώ, ερεύνησέ το! Πιστεύεις στον Κύριο για πολλά χρόνια και έχεις υποφέρει πάρα πολύ. Αν δεν αποδεχτείς το έργο των εσχάτων ημερών του Θεού, όλες οι προσπάθειές σου θα πάνε χαμένες. Όταν αποδέχτηκα την αληθινή οδό, ήσουν το πρώτο άτομο που σκέφτηκα». Όσο κι αν προσπάθησε η ανιψιά μου να με πείσει, εγώ απλά δεν άκουγα, και στο τέλος, έφυγε κλαίγοντας. Αργότερα, στενοχωρήθηκα πολύ. Η ανιψιά μου είχε κάνει τόσο δρόμο για να μου κηρύξει το ευαγγέλιο κι εγώ την είχα διώξει. Αυτό δεν συμβάδιζε με τις διδασκαλίες του Κυρίου! Αλλά μετά σκέφτηκα: «Έχει προδώσει τον Κύριο, οπότε στην πραγματικότητα δεν έκανα λάθος που την έδιωξα».

Μια μέρα τον Ιανουάριο του 2003, τηλεφώνησε η ανιψιά μου και μου είπε ότι η μητέρα της είχε δηλητηριαστεί από αέριο, και ήθελε να πάω να τη δω. Σκέφτηκα να εκμεταλλευτώ αυτήν την ευκαιρία για να της ξαναμιλήσω και να προσπαθήσω να την πείσω να εγκαταλείψει την οδό της Αστραπής της Ανατολής. Την επόμενη μέρα, πήγα να επισκεφτώ τη μεγαλύτερη αδελφή μου και, μετά το δείπνο, ήρθε ένας αδελφός και με χαιρέτησε θερμά, αλλά εκείνη τη στιγμή, ήμουν επιφυλακτική απέναντί του. Ο αδελφός είπε: «Αδελφή, ποια είναι η άποψή σου για τον ερχομό του Κυρίου;» Απάντησα: «Αν πιστεύεις στον Κύριο, μπορούμε να συζητήσουμε θέματα από τη Βίβλο, αλλά αν ήρθες για να με πείσεις να πιστέψω στην Αστραπή της Ανατολής, τότε δεν έχουμε τίποτα να συζητήσουμε. Πιστεύω μόνο στα λόγια της Βίβλου και δεν πιστεύω σε τίποτε άλλο εκτός από τη Βίβλο!» Ο αδελφός είπε: «Καταλαβαίνω πώς αισθάνεσαι. Κι εγώ ήμουν κάποτε προσκολλημένος στη Βίβλο όπως κι εσύ. Οπότε, ας μιλήσουμε γι’ αυτό το θέμα σήμερα». Εκείνη τη στιγμή, θυμήθηκα αυτό που είχε πει ο αδελφός Ζανγκ: «Όσο βαθύ ή καλό κι αν ακούγεται το κήρυγμά τους, μην το ακούσετε ποτέ για να μην παραπλανηθείτε». Έτσι, βρήκα μια δικαιολογία, είπα ότι ήμουν κουρασμένη και πήγα να ξεκουραστώ. Την επόμενη μέρα, ήρθαν δύο αδελφές, κι εγώ έβρισκα συνεχώς δικαιολογίες για να τις αποφύγω και να τις απορρίψω. Εκείνη τη στιγμή, απλώς ήθελα να πάω σπίτι. Όμως, το χιόνι έξω ήταν πάνω από 15 εκατοστά βαθύ και δεν λειτουργούσαν τα λεωφορεία, οπότε δεν μπορούσα να φύγω. Άρχισα να νιώθω νευρική και ανήσυχη, και τα λόγια του αδελφού Ζανγκ τριγυρνούσαν συνεχώς στο κεφάλι μου. Οι δύο αδελφές με παρότρυναν να ακούσω προσεκτικά, διαφορετικά θα έχανα την ευκαιρία να υποδεχτώ τον ερχομό του Κυρίου. Μία απ’ τις δυο πρόσθεσε: «Ο Κύριος Ιησούς είπε: “Ζητείτε, και θέλετε ευρεί, κρούετε, και θέλει σας ανοιχθή” (Κατά Ματθαίον 7:7). Στην Αποκάλυψη, λέει: “Ιδού, ίσταμαι εις την θύραν και κρούω· εάν τις ακούση της φωνής μου και ανοίξη την θύραν, θέλω εισέλθει προς αυτόν και θέλω δειπνήσει μετ’ αυτού και αυτός μετ’ εμού” (Αποκάλυψη 3:20). “Όστις έχει ωτίον, ας ακούση τι λέγει το Πνεύμα προς τας εκκλησίας” (Αποκάλυψη 2:7). Αν δεν ανοίξουμε την καρδιά μας στον Θεό, πώς μπορεί να μας διαφωτίσει;» Πρόσεξα ότι και οι δυο συμπεριφέρονταν με αξιοπρέπεια, σεμνότητα και αγάπη. Όσο άσχημα κι αν τους φερόμουν, ποτέ δεν θύμωναν μαζί μου, κι απλώς εξακολουθούσαν να με καθοδηγούν με τα λόγια του Κυρίου. Δεν έμοιαζαν καθόλου με αυτό που είχε περιγράψει ο αδελφός Ζανγκ, και πλέον δεν ένιωθα και τόση έχθρα απέναντί τους. Την τρίτη μέρα ήρθαν μερικοί αδελφοί και αδελφές. Τους είπα: «“Όλη η γραφή είναι θεόπνευστος” (Προς Τιμόθεον Β΄ 3:16). Όλα τα λόγια στη Βίβλο είναι του Θεού και η πίστη στον Κύριο δεν μπορεί να διαχωριστεί από τη Βίβλο. Δεν αποκλίνετε από την οδό του Κυρίου αν δεν διαβάζετε τη Βίβλο;» Ένας αδελφός είπε: «Ας δούμε πρώτα ποιος είπε τη φράση “Όλη η γραφή είναι θεόπνευστος” και αν υπάρχει κάποια βάση στα λόγια του Θεού γι’ αυτό. Ο Κύριος Ιησούς ποτέ δεν είπε ότι όλη η γραφή είναι θεόπνευστη και η φράση “Όλη η γραφή είναι θεόπνευστος” ειπώθηκε από τον Παύλο, όχι από τον Κύριο Ιησού». Καθώς το έλεγε αυτό, έβγαλε τη Βίβλο και μου έδειξε το εδάφιο «Όλη η γραφή είναι θεόπνευστος». Έριξα μια ματιά, και πράγματι, ο Παύλος το είπε, όχι ο Κύριος Ιησούς. Συνήθως επικεντρωνόμουν μόνο στην ανάγνωση αυτού του εδαφίου. Πώς και δεν είχα προσέξει αυτήν τη λεπτομέρεια;

Έπειτα, ο αδελφός μού διάβασε ένα χωρίο από τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού: «Τη σήμερον ημέρα, οι άνθρωποι πιστεύουν ότι η Βίβλος είναι ο Θεός και ότι ο Θεός είναι η Βίβλος. Επίσης, πιστεύουν ότι όλα τα λόγια της Βίβλου αποτελούν τα μόνα λόγια που εξέφερε ο Θεός και ότι όλα ειπώθηκαν από τον Θεό. Όσοι πιστεύουν στον Θεό νομίζουν, μάλιστα, ότι παρόλο που και τα εξήντα έξι βιβλία της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης γράφτηκαν από ανθρώπους, όλα ήταν θεόπνευστα και αποτελούν καταγραφή των ομιλιών του Αγίου Πνεύματος. Αυτό αποτελεί τη διαστρεβλωμένη κατανόηση του ανθρώπου και δεν συνάδει απόλυτα με τα γεγονότα. Στην πραγματικότητα, πέρα από τα βιβλία των προφητειών, το μεγαλύτερο μέρος της Παλαιάς Διαθήκης αποτελεί ιστορικό αρχείο. Ορισμένες από τις επιστολές της Καινής Διαθήκης προέρχονται από τις εμπειρίες των ανθρώπων και ορισμένες προέρχονται από τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος. Οι επιστολές του Παύλου, παραδείγματος χάριν, προέκυψαν από το έργο ενός ανθρώπου, ήταν όλες το αποτέλεσμα της διαφώτισης του Αγίου Πνεύματος, γράφτηκαν για τις εκκλησίες και ήταν λόγια προτροπής και ενθάρρυνσης για τους αδελφούς και τις αδελφές των εκκλησιών. Δεν ήταν λόγια που εξέφερε το Άγιο Πνεύμα —ο Παύλος δεν μπορούσε να μιλήσει εξ ονόματος του Αγίου Πνεύματος, ούτε ήταν προφήτης, πολύ λιγότερο δε, είδε τα οράματα που είδε ο Ιωάννης. Οι επιστολές του γράφτηκαν για τις εκκλησίες της Εφέσου, της Κορίνθου, της Γαλατίας και για άλλες εκκλησίες εκείνης της εποχής. Έτσι, οι επιστολές του Παύλου στην Καινή Διαθήκη είναι επιστολές τις οποίες έγραψε ο Παύλος για τις εκκλησίες, και όχι έμπνευση από το Άγιο Πνεύμα, ούτε άμεσες ομιλίες του Αγίου Πνεύματος. Είναι απλώς λόγια προτροπής, παρηγοριάς και ενθάρρυνσης που έγραψε για τις εκκλησίες κατά τη διάρκεια του έργου του. Είναι, επίσης, μια καταγραφή μεγάλου μέρους του έργου του Παύλου εκείνον τον καιρό. Γράφτηκαν για όλους τους εν Κυρίω αδελφούς και τις εν Κυρίω αδελφές, ώστε οι αδελφοί και οι αδελφές των εκκλησιών εκείνη την εποχή να υπάκουαν στις συμβουλές του και να ακολουθούσαν την οδό της μετάνοιας του Κυρίου Ιησού. Ο Παύλος επ’ ουδενί δεν είπε, είτε πρόκειται για τις εκκλησίες εκείνης της εποχής είτε για αυτές του μέλλοντος, ότι όλοι πρέπει να τρώνε και να πίνουν όσα εκείνος έγραψε, ούτε είπε ότι όλα τα λόγια του προέρχονταν από τον Θεό. Σύμφωνα με τις συνθήκες της εκκλησίας εκείνη την εποχή, απλώς επικοινωνούσε με τους αδελφούς και τις αδελφές, τους παρότρυνε και τους ενέπνεε πίστη, και απλώς κήρυττε στους ανθρώπους ή τους έδινε υπενθυμίσεις και τους παρότρυνε. Τα λόγια του βασίζονταν στο δικό του φορτίο και υποστήριζε τους ανθρώπους μέσω αυτών των λόγων. Επιτέλεσε το έργο ενός αποστόλου των εκκλησιών εκείνης της εποχής, ήταν ένας εργάτης που χρησιμοποιήθηκε από τον Κύριο Ιησού, και έτσι έπρεπε να αναλάβει την ευθύνη για τις εκκλησίες και έπρεπε να αναλάβει το έργο των εκκλησιών, έπρεπε να μάθει για τις καταστάσεις των αδελφών —και, λόγω αυτού, έγραψε επιστολές για όλους τους εν Κυρίω αδελφούς και τις εν Κυρίω αδελφές. Όλα τα εποικοδομητικά και θετικά πράγματα που είπε στους ανθρώπους ήταν σωστά, αλλά δεν εκπροσωπούσαν τις ομιλίες του Αγίου Πνεύματος και δεν μπορούσαν να εκπροσωπήσουν τον Θεό. Αποτελεί εξωφρενική κατανόηση και τεράστια βλασφημία να αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι τις καταγραφές των εμπειριών ενός ανθρώπου και τις επιστολές ενός ανθρώπου ως τα λόγια που εξέφερε το Άγιο Πνεύμα στις εκκλησίες!» [«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Σχετικά με τη Βίβλο (3)]. Ο αδελφός πρόσθεσε: «Τα λόγια του Θεού είναι πολύ ξεκάθαρα. Εκτός από τα προφητικά βιβλία που αποκάλυψε ο Ιεχωβά Θεός στους προφήτες, στο μεγαλύτερο μέρος της Παλαιάς Διαθήκης καταγράφονται οι εμπειρίες των ανθρώπων από το έργο του Θεού κατά την Εποχή του Νόμου, όπως για παράδειγμα πώς βγήκαν οι Ισραηλίτες από την Αίγυπτο, οι εμπειρίες του Ιακώβ, του Δαβίδ, του Σολομώντα και ούτω καθεξής. Όλα αυτά είναι εμπειρίες των ανθρώπων και δεν μπορούν να ονομαστούν έμπνευση του Θεού. Όλα τα θεόπνευστα λόγια στη Βίβλο είναι σημειωμένα με σαφήνεια, με φράσεις, όπως “Ούτω λέγει ο Ιεχωβά” και “Ο Ιεχωβά το λέει αυτό”. Η Καινή Διαθήκη εξιστορεί το έργο του Ιησού και τα λόγια του Κυρίου Ιησού σ’ αυτό είναι τα λόγια του Θεού. Το βιβλίο της Αποκάλυψης είναι το όραμα που είδε ο Ιωάννης στο νησί της Πάτμου, κι αυτό είναι θεόπνευστο και είναι ο λόγος του Θεού. Τα υπόλοιπα είναι λόγια των ανθρώπων και βιωματική κατανόηση, και ακόμη κι αν έχουν τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος, δεν μπορούν να ονομαστούν λόγια του Θεού ή θεόπνευστα. Επομένως, η Βίβλος είναι μόνο μια ιστορική αφήγηση, μια μαρτυρία του έργου του Θεού, και δεν είναι όλα τα λόγια που περιέχει θεόπνευστα. Αν θεωρήσουμε όλα τα λόγια της Βίβλου ως θεόπνευστα και τα ερμηνεύσουμε ως λόγια του Θεού, δεν είναι βλασφημία εναντίον του Θεού αυτό;» Όταν άκουσα αυτά που είπε ο αδελφός, ένιωσα την καρδιά μου να διαφωτίζεται και σκέφτηκα: «Άρα, η Βίβλος δεν είναι όλη θεόπνευστη, υπάρχουν και ανθρώπινα λόγια σ’ αυτό. Αν ερμηνεύσουμε τα λόγια των ανθρώπων ως λόγια του Θεού, αυτό είναι βλασφημία εναντίον του Θεού. Δεν γίνεται να μπερδεύω τα λόγια του Θεού με τα λόγια των ανθρώπων πια. Στην τοπική εκκλησία, κανείς δεν ξεχώριζε ποτέ τόσο ξεκάθαρα τα λόγια του Θεού από τα λόγια των ανθρώπων. Πρώτη φορά ακούω τέτοια συναναστροφή». Ο αδελφός πρόσθεσε: «Κι εγώ πίστευα κάποτε ότι εκτός από τη Βίβλο, δεν υπήρχε άλλο έργο ή λόγια του Θεού, ότι όλα τα λόγια του Θεού έχουν καταγραφεί στη Βίβλο και είναι πλήρη και ολοκληρωμένα, αλλά έχουμε παραμελήσει ένα σημαντικό ζήτημα». Αυτό μου κέντρισε την περιέργεια κι αμέσως ρώτησα: «Ποιο είναι αυτό το σημαντικό ζήτημα;» Εκείνος με ρώτησε: «Πες μου, ποιος υπήρχε πρώτα, ο Θεός ή η Βίβλος; Ο Θεός είναι σπουδαιότερος ή η Βίβλος;» Ξαφνιάστηκα όταν με ρώτησε γι’ αυτό. Κανείς δεν με είχε ρωτήσει ποτέ κάτι τέτοιο και πραγματικά με έπιασε απροετοίμαστη. Αφού το σκέφτηκα λίγο, θυμήθηκα ότι το πρώτο κεφάλαιο της Γένεσης λέει ότι ο Θεός δημιούργησε τα πάντα. Όταν υπήρχε ο Θεός, δεν υπήρχε ακόμη Βίβλος, οπότε φυσικά, πρώτα υπήρχε ο Θεός. Αναφώνησα: «Πρώτα υπήρχε ο Θεός, μετά η Βίβλος. Φυσικά, ο Θεός είναι σπουδαιότερος». Όταν το είπα αυτό, ξαφνικά ένιωσα διαύγεια: «Όλα τα πράγματα δημιουργήθηκαν από τον Θεό, οπότε ο Θεός είναι σίγουρα σπουδαιότερος, αλλά στο παρελθόν, έβαζα τη Βίβλο πάνω από τον Θεό. Δεν ήταν λάθος αυτό;» Ο αδελφός πρόσθεσε: «Πρώτα υπήρχε το έργο και τα λόγια του Θεού, και μετά η αφήγηση της Βίβλου. Άρα, είναι σωστό να περιορίσουμε τον Θεό στη Βίβλο και να νομίζουμε ότι δεν υπάρχουν λόγια του Θεού έξω από αυτή; Ας δούμε τι είπε ο Κύριος Ιησούς. Στο κατά Ιωάννην 16:12-13: “Έτι πολλά έχω να είπω προς εσάς, δεν δύνασθε όμως τώρα να βαστάζητε αυτά. Όταν δε έλθη εκείνος, το Πνεύμα της αληθείας, θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν”. Στην Αποκάλυψη 2:7: “Όστις έχει ωτίον ας ακούση τι λέγει το Πνεύμα προς τας εκκλησίας. Εις τον νικώντα θέλω δώσει εις αυτόν να φάγη εκ του ξύλου της ζωής, το οποίον είναι εν μέσω του παραδείσου του Θεού”. Ο Κύριος Ιησούς μάς είπε ξεκάθαρα ότι υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν έχει πει ακόμα στους ανθρώπους, γιατί οι άνθρωποι εκείνη την εποχή δεν μπορούσαν να τα αντέξουν. Έτσι, όταν ο Κύριος επιστρέψει τις έσχατες ημέρες, θα εκφράσει περισσότερα λόγια, θα αποκαλύψει όλα τα μυστήρια της αλήθειας στους ανθρώπους, και θα τους επιτρέψει να την κατανοήσουν και να εισέλθουν σ’ αυτή. Το βιβλίο της Αποκάλυψης προφητεύει επίσης ότι τις έσχατες ημέρες το Άγιο Πνεύμα θα μιλήσει σε όλες τις εκκλησίες, θα ανοίξει τον μικρό πάπυρο και θα δώσει το κρυμμένο μάννα στους ανθρώπους των εσχάτων ημερών. Αν δεν υπάρχουν λόγια του Θεού εκτός της Βίβλου, πώς μπορούν να εκπληρωθούν αυτές οι προφητείες; Επομένως, όταν έρθει ο Θεός τις έσχατες ημέρες, θα εκφράσει περισσότερα λόγια, κανένα από τα οποία δεν υπάρχει στη Βίβλο». Όταν άκουσα τον αδελφό να διαβάζει αυτά τα εδάφια, σκέφτηκα ότι ο Ιησούς πράγματι είπε αυτά τα λόγια. Τα λόγια του Θεού είναι άπειρα και άφθονα. Ο ισχυρισμός ότι δεν υπάρχουν λόγια του Θεού πέρα από τη Βίβλο πραγματικά δεν συνάδει με τα γεγονότα. Αυτό που είπε συμβαδίζει με τη Βίβλο. Μετά, όμως, θυμήθηκα αυτό που λέει στο βιβλίο της Αποκάλυψης: «Διότι μαρτύρομαι εις πάντα ακούοντα τους λόγους της προφητείας του βιβλίου τούτου· Εάν τις επιθέση εις ταύτα, ο Θεός θέλει επιθέσει εις αυτόν τας πληγάς τας γεγραμμένας εν τω βιβλίω τούτω· και εάν τις αφαιρέση από των λόγων του βιβλίου της προφητείας ταύτης, ο Θεός θέλει αφαιρέσει το μέρος αυτού από του βιβλίου της ζωής και από της πόλεως της αγίας και των γεγραμμένων εν τω βιβλίω τούτω» (Αποκάλυψη 22:18-19). Οι άνθρωποι της Αστραπής της Ανατολής λένε ότι ο Θεός έχει κάνει νέο έργο και έχει εκφράσει νέα λόγια, δηλαδή λόγια εκτός της Βίβλου. Δεν πρόσθεταν λόγια στη Βίβλο έτσι; Αν αποδεχόμουν αυτά που κήρυτταν, θα αποδεχόμουν λόγια εκτός της Βίβλου, κι αυτό θα ήταν προδοσία προς τον Κύριο. Έτσι, βρήκα μια δικαιολογία και βγήκα έξω, γιατί δεν ήθελα να ακούσω άλλο.

Τη νύχτα στριφογύριζα στο κρεβάτι μου και δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Σκεφτόμουν αυτά που είχε πει ο αδελφός, και ότι ήταν όλα ωραία και βασισμένα στη Βίβλο. Αν ήταν αλήθεια αυτό που είπε ο αδελφός Ζανγκ, ότι «Δεν υπάρχουν λόγια του Θεού εκτός της Βίβλου», τότε δεν θα μπορούσε να εκπληρωθεί η προφητεία του Κυρίου και δεν θα μπορούσε να ανοίξει ο μικρός πάπυρος. Αλλά μετά σκέφτηκα αυτό που είχε πει ο αδελφός Ζανγκ σε μια ειδική συνάντηση, ότι αυτοί οι άνθρωποι γνώριζαν πολύ καλά τη Βίβλο, και ότι όσο βαθύ ή καλό κι αν ακουγόταν το κήρυγμά τους, δεν έπρεπε να τους ακούσουμε. Γι’ αυτό ανησυχούσα ακόμα: «Κι αν πιστέψω σε λάθος πράγμα;»

Την τέταρτη μέρα τους είπα: «Στο κεφάλαιο 22 της Αποκάλυψης λέει: “Διότι μαρτύρομαι εις πάντα ακούοντα τους λόγους της προφητείας του βιβλίου τούτου· Εάν τις επιθέση εις ταύτα, ο Θεός θέλει επιθέσει εις αυτόν τας πληγάς τας γεγραμμένας εν τω βιβλίω τούτω· και εάν τις αφαιρέση από των λόγων του βιβλίου της προφητείας ταύτης, ο Θεός θέλει αφαιρέσει το μέρος αυτού από του βιβλίου της ζωής και από της πόλεως της αγίας και των γεγραμμένων εν τω βιβλίω τούτω” (Αποκάλυψη 22:18-19). Αυτά τα δύο εδάφια λένε ξεκάθαρα ότι δεν πρέπει να προσθέσουμε ή να αφαιρέσουμε τίποτα από τη Βίβλο. Εσείς διαβάζετε μόνο τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού. Δεν παραμερίζετε τα λόγια του Κυρίου έτσι; Αν πιστέψω στο λάθος πράγμα, όχι μόνο δεν θα λάβω την έγκριση του Θεού, αλλά θα επιφέρει και συμφορές πάνω μου». Όταν το άκουσε αυτό, ο αδελφός χαμογέλασε και είπε: «Ανησυχείς, λοιπόν, γι’ αυτά τα πράγματα! Όλα τα λόγια του Θεού είναι αλήθεια και δεν θα παρέλθουν ποτέ, σε καμία εποχή. Αυτό ισχύει απόλυτα. Η Βίβλος λέει ότι κανείς δεν πρέπει να προσθέσει ή να αφαιρέσει απ’ αυτή, που σημαίνει ότι οι άνθρωποι δεν μπορούν να προσθέσουν σ’ αυτή, αλλά αν έρθει ο Θεός αυτοπροσώπως να εργαστεί και να εκφράσει τα λόγια Του, δεν μπορούμε να πούμε ότι πρόκειται για προσθήκη. Όπως όταν ο Κύριος Ιησούς έκανε νέο έργο και εξέφρασε νέα λόγια με βάση την Εποχή του Νόμου· μπορούμε να ισχυριστούμε ότι πρόσθεσε λόγια στην Παλαιά Διαθήκη;» Εκείνη τη στιγμή, σκέφτηκα: «Ναι, η Βίβλος λέει ότι κανείς δεν πρέπει να προσθέσει ή να αφαιρέσει λόγια από τις προφητείες, δεν λέει, όμως, ότι ο Θεός δεν θα πει νέα λόγια». Εκείνη τη στιγμή, η καρδιά μου φωτίστηκε και άρχισε να με ενδιαφέρει κάπως η συναναστροφή του αδελφού.

Ο αδελφός συνέχισε να μου διαβάζει τα λόγια του Θεού, κι έτσι, μπόρεσα να κατανοήσω καλύτερα την πραγματική ιστορία της Βίβλου και πώς να τη χειριστώ σωστά. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Χρειάζεται να εφαρμόζονται κανονισμοί στο έργο του Θεού; Και πρέπει ο Θεός να εργάζεται σύμφωνα με τις προβλέψεις των προφητών; Στο κάτω κάτω, τι είναι μεγαλύτερο: ο Θεός ή η Βίβλος; Γιατί πρέπει ο Θεός να εργάζεται σύμφωνα με τη Βίβλο; Μήπως ο Θεός δεν έχει το δικαίωμα να υπερβεί τη Βίβλο; Δεν μπορεί ο Θεός να απομακρυνθεί από τη Βίβλο και να επιτελέσει άλλο έργο; Γιατί ο Ιησούς και οι μαθητές Του δεν τηρούσαν το Σάββατο; Αν έπρεπε να ασκείται σύμφωνα με το Σάββατο και σύμφωνα με τις εντολές της Παλαιάς Διαθήκης, τότε γιατί ο Ιησούς δεν τήρησε το Σάββατο μετά την έλευσή Του, αλλά, αντ’ αυτού, έπλυνε πόδια, κάλυψε το κεφάλι, έκοψε τον άρτο κι ήπιε κρασί; Δεν απουσιάζουν όλα αυτά από τις εντολές της Παλαιάς Διαθήκης; Αν ο Ιησούς τιμούσε την Παλαιά Διαθήκη, τότε γιατί ήρθε σε ρήξη με αυτούς τους κανονισμούς; Θα πρέπει να γνωρίζεις ποιος προηγήθηκε μεταξύ Θεού και Βίβλου! Εφόσον ήταν ο Κύριος του Σαββάτου, δεν θα μπορούσε να είναι και ο Κύριος της Βίβλου;» [«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Σχετικά με τη Βίβλο (1)]. «Το έργο που επιτέλεσε ο Ιησούς κατά τον καιρό της Καινής Διαθήκης ξεκίνησε νέο έργο: Δεν εργαζόταν σύμφωνα με το έργο της Παλαιάς Διαθήκης, ούτε εφάρμοζε τα λόγια που εξέφερε ο Ιεχωβά της Παλαιάς Διαθήκης. Επιτέλεσε το δικό Του έργο και επιτέλεσε νεότερο έργο, και έργο ανώτερο από τον νόμο. Έτσι, είπε: “Μη νομίσητε ότι ήλθον να καταλύσω τον νόμον ή τους προφήτας· δεν ήλθον να καταλύσω, αλλά να εκπληρώσω”. Συνεπώς, σύμφωνα με αυτό που επέτυχε, έσπασαν οι δεσμοί με πολλά δόγματα. Το Σάββατο, όταν οδήγησε τους μαθητές μέσα από τα σπαρτά, συνέλεξαν και έφαγαν στάχυα· δεν τήρησε το Σάββατο, και είπε: “Ο Υιός του ανθρώπου είναι κύριος και του σαββάτου”. Την εποχή εκείνη, σύμφωνα με τους κανόνες των Ισραηλιτών, όποιος δεν τηρούσε το Σάββατο λιθοβολούνταν μέχρι θανάτου. Ο Ιησούς, ωστόσο, ούτε εισήλθε στον ναό ούτε τήρησε το Σάββατο, και το έργο Του δεν είχε επιτελεστεί από τον Ιεχωβά τον καιρό της Παλαιάς Διαθήκης. Έτσι, το έργο που επιτέλεσε ο Ιησούς υπερέβη τον νόμο της Παλαιάς Διαθήκης, ήταν ανώτερο από αυτόν και δεν ήταν σύμφωνο με αυτόν. Κατά τη διάρκεια της Εποχής της Χάριτος, ο Ιησούς δεν εργαζόταν σύμφωνα με τον νόμο της Παλαιάς Διαθήκης και είχε ήδη απομακρυνθεί από αυτά τα δόγματα. Οι Ισραηλίτες, ωστόσο, προσκολλούνταν σθεναρά στη Βίβλο και καταδίκαζαν τον Ιησού —δεν αρνούνταν, έτσι, το έργο του Ιησού; Σήμερα, και ο θρησκευτικός κόσμος προσκολλάται σθεναρά στη Βίβλο, και κάποιοι άνθρωποι λένε: “Η Βίβλος αποτελεί ένα ιερό βιβλίο και πρέπει να διαβάζεται”. Κάποιοι λένε: “Το έργο του Θεού πρέπει να πάντα υποστηρίζεται, η Παλαιά Διαθήκη είναι η διαθήκη του Θεού με τους Ισραηλίτες και δεν μπορεί να απορριφθεί, και το Σάββατο πρέπει πάντα να τηρείται!” Δεν είναι γελοίοι; Γιατί ο Ιησούς δεν τηρούσε το Σάββατο; Μήπως αμάρτανε; Ποιος μπορεί να κατανοήσει απόλυτα αυτά τα πράγματα; Όπως κι αν διαβάζουν οι άνθρωποι τη Βίβλο, θα είναι αδύνατο να γνωρίσουν το έργο του Θεού χρησιμοποιώντας την ικανότητα κατανόησής τους. Όχι μόνο δεν θα αποκτήσουν αγνή γνώση του Θεού, αλλά οι αντιλήψεις τους θα γίνονται όλο και πιο εξωφρενικές, σε βαθμό που εκείνοι θα αρχίσουν να εναντιώνονται στον Θεό. Αν δεν ενσαρκωνόταν ο Θεός τη σήμερον ημέρα, οι άνθρωποι θα καταστρέφονταν από τις δικές τους αντιλήψεις και θα πέθαιναν εν μέσω της παίδευσης του Θεού» [«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Σχετικά με τη Βίβλο (1)]. Μόλις διάβασε τα λόγια του Θεού, ο αδελφός συναναστράφηκε ως εξής: «Από τα λόγια του Θεού καταλαβαίνουμε ότι μετά το έργο Του, οι άνθρωποι κατέγραψαν και συγκέντρωσαν τα γεγονότα του έργου Του, κι έτσι δημιουργήθηκε η Βίβλος. Η Βίβλος είναι απλώς ένα ιστορικό βιβλίο και μια αφήγηση των δύο προηγούμενων σταδίων του έργου του Θεού. Η Βίβλος είναι η μαρτυρία του Θεού, υπηρετεί το έργο Του και δεν έχει σκοπό να το περιορίσει. Η Παλαιά Διαθήκη αφηγείται το έργο του Ιεχωβά την Εποχή του Νόμου. Σ’ αυτήν καταγράφεται κυρίως ο τρόπος με τον οποίο ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο και το έργο που επιτέλεσε αυτήν την Εποχή. Η Καινή Διαθήκη αφηγείται το έργο του Θεού στην Εποχή της Χάριτος, καταγράφοντας το έργο και τα λόγια του Κυρίου Ιησού, ο οποίος καλεί τους ανθρώπους να μετανοήσουν και να εξομολογηθούν, να αγαπήσουν τον πλησίον τους όπως τον εαυτό τους και να συγχωρήσουν μέχρι εβδομήντα φορές το επτά. Επίσης, αφηγείται ότι ο Κύριος Ιησούς συγχωρεί τις αμαρτίες, θεραπεύει τους αρρώστους, εξορκίζει τους δαίμονες, ανασταίνει τους νεκρούς και ούτω καθεξής. Δεν ήταν το έργο και τα λόγια του Κυρίου Ιησού επίσης εκτός όσων καταγράφονται στην Παλαιά Διαθήκη; Δεν είναι κι αυτό πέρα από τη Βίβλο στα μάτια των ανθρώπων; Αυτό, όμως, δεν ήταν μια προσθήκη στη Βίβλο, αλλά μια εξύψωση του έργου του Θεού. Ο Παντοδύναμος Θεός έχει έρθει σήμερα, αξιοποιεί το έργο της Εποχής της Χάριτος για να αρχίσει το έργο της Εποχής της Βασιλείας και εκφράζει νέα λόγια. Αυτά είναι τα λόγια του Αγίου Πνεύματος προς τις εκκλησίες που προφήτευσε η Αποκάλυψη και ο μικρός πάπυρος έχει ανοίξει. Πώς είναι δυνατόν να πούμε ότι έχει προστεθεί κάτι στη Βίβλο; Είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Όταν οι άνθρωποι δουν ότι ο Παντοδύναμος Θεός έχει εκφράσει τόσο πολλές αλήθειες, ότι έχουν αποκαλυφθεί τα μυστήρια του μικρού παπύρου και ότι αυτά τα λόγια είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται η ανθρωπότητα αυτήν τη στιγμή, δηλαδή αλήθειες σχετικά με το αν μπορεί η ανθρωπότητα να σωθεί και να εισέλθει στη βασιλεία των ουρανών, θα συνεχίσουν να στρέφονται στη θρησκεία και να ακούν το κήρυγμα της Βίβλου κάθε μέρα; Όπως αυτοί που ακολούθησαν τον Κύριο την Εποχή της Χάριτος· όταν άκουσαν τον Κύριο Ιησού να εκφράζει νέα λόγια και να κάνει νέο έργο, υπήρχε περίπτωση να συνεχίσουν να πηγαίνουν στον ναό για να ακούσουν τους Φαρισαίους να κηρύττουν την Παλαιά Διαθήκη; Αν απορρίψουμε τα νέα λόγια του Θεού επειδή το νέο έργο του Θεού ξεπερνάει τη Βίβλο ή είναι ανώτερο από αυτήν, δεν κάνουμε το ίδιο λάθος με τους Φαρισαίους που αντιτάχθηκαν στον Θεό;» Τα λόγια του αδελφού με έπεισαν απόλυτα και δεν είχα καμία ένσταση. Πραγματικά είχα θεοποιήσει τη Βίβλο και την είχα βάλει πάνω από τον Θεό. Κατάλαβα επίσης ότι το να μη διαβάζουν τη Βίβλο οι άνθρωποι της Αστραπής της Ανατολής δεν σημαίνει ότι την απαρνιούνται, αλλά αντίθετα ότι ακολουθούν τα βήματα του έργου του Θεού. Όπως έκαναν όσοι ακολούθησαν τον Κύριο Ιησού· επικεντρώθηκαν στην Καινή Διαθήκη και παραμέρισαν την Παλαιά. Αυτό δεν σήμαινε ότι απέκλιναν από την οδό του Θεού. Συνειδητοποίησα ότι δεν μπορούσα πλέον να συνεχίσω σε αυτήν τη λανθασμένη οδό. Αν ο Παντοδύναμος Θεός ήταν πραγματικά ο Κύριος που επέστρεψε, και δεν κατάφερνα να διερευνήσω προσεκτικά κι έχανα την ευκαιρία να υποδεχτώ την επιστροφή του Κυρίου, δεν θα γινόμουν μια μωρή παρθένα; Προσευχήθηκα στον Κύριο: «Κύριε, αν έχεις επιστρέψει σ’ αλήθεια, είμαι πρόθυμη να παραμερίσω τις δικές μου αντιλήψεις, και να ακολουθήσω τη διαφώτιση και την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος. Αν αυτό είναι το έργο Σου, Σε παρακαλώ, διαφώτισέ με για να μπορέσω να αναγνωρίσω τη φωνή Σου». Αφού προσευχήθηκα μ’ αυτόν τον τρόπο, ένιωσα μια υπέροχη αίσθηση γαλήνης και ηρεμίας στην καρδιά μου.

Έπειτα, διαβάσαμε περισσότερα από τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού: «Ο Θεός ο ίδιος είναι η ζωή και η αλήθεια, και η ζωή και η αλήθεια Του συνυπάρχουν. Εκείνοι που είναι ανίκανοι να κερδίσουν την αλήθεια δεν θα μπορέσουν ποτέ να κερδίσουν τη ζωή. Χωρίς την καθοδήγηση, την υποστήριξη και την παροχή της αλήθειας, το μόνο που θα κερδίσεις είναι λόγια, δόγματα και, ακόμα περισσότερο, τον θάνατο. Η ζωή του Θεού είναι πανταχού παρούσα, και η αλήθεια και η ζωή Του συνυπάρχουν. Εάν δεν μπορέσεις να βρεις την πηγή της αλήθειας, τότε δεν θα κερδίσεις την τροφή της ζωής. Εάν δεν μπορέσεις να κερδίσεις την παροχή της ζωής, τότε σίγουρα δεν θα έχεις καμία αλήθεια, και εκτός από φαντασιοκοπίες και αντιλήψεις, το σύνολο του σώματός σου δεν θα είναι τίποτε άλλο παρά η σάρκα σου —η γεμάτη βρόμα σάρκα σου. Να ξέρεις ότι οι λέξεις στα βιβλία δεν συνιστούν ζωή, τα ντοκουμέντα της ιστορίας δεν μπορούν να λατρεύονται ως η αλήθεια και οι κανονισμοί του παρελθόντος δεν μπορούν να λειτουργήσουν ως καταγραφή των σημερινών λόγων του Θεού. Μόνο τα λόγια που εκφράζει ο Θεός όταν έρχεται στη γη και ζει ανάμεσα στους ανθρώπους είναι η αλήθεια, η ζωή, οι προθέσεις Του και ο τρόπος με τον οποίον Εκείνος εργάζεται σήμερα. Αν πάρεις τα καταγεγραμμένα λόγια του Θεού που ειπώθηκαν σε εποχές παλιές και τα τηρείς σήμερα, αυτό σε καθιστά αρχαιολόγο, οπότε ο καλύτερος τρόπος για να σε περιγράψει κανείς είναι ότι είσαι ειδικός στα ιστορικά κειμήλια. Πάντα πιστεύεις σε ίχνη του έργου που επιτέλεσε ο Θεός σε περασμένους καιρούς, πιστεύεις μόνο στη σκιά του Θεού που απέμεινε από όταν εργάστηκε μεταξύ των ανθρώπων στο παρελθόν και πιστεύεις μόνο στην οδό που έδωσε ο Θεός στους ακολούθους Του τα παλιά τα χρόνια, αλλά δεν πιστεύεις στον προσανατολισμό του έργου του Θεού σήμερα, δεν πιστεύεις στην ένδοξη όψη του Θεού σήμερα, και δεν πιστεύεις στην οδό της αλήθειας που εκφράζεται σήμερα από τον Θεό. Επομένως, αναντίρρητα είσαι ένας αιθεροβάμων, εντελώς αποκομμένος από την πραγματικότητα. Εάν τώρα είσαι ακόμη κολλημένος σε λέξεις που αδυνατούν να φέρουν ζωή στον άνθρωπο, τότε είσαι ένα κούτσουρο χωρίς καμιά ελπίδα, γιατί είσαι υπερβολικά συντηρητικός, υπερβολικά ανένδοτος, υπερβολικά παράλογος!» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Μόνο ο Χριστός των εσχάτων ημερών μπορεί να δώσει στον άνθρωπο την οδό για την αιώνια ζωή). «Ο Χριστός των εσχάτων ημερών φέρνει τη ζωή και φέρνει τη διαρκή και αέναη οδό της αλήθειας. Αυτή η αλήθεια είναι το μονοπάτι με το οποίο ο άνθρωπος κερδίζει τη ζωή και είναι το μοναδικό μονοπάτι για να γνωρίσει τον Θεό και να λάβει την έγκρισή Του. Εάν δεν αναζητήσεις την οδό της ζωής που προσφέρει ο Χριστός των εσχάτων ημερών, τότε δεν θα κερδίσεις ποτέ την έγκριση του Ιησού και δεν θα έχεις ποτέ τα προσόντα για να διαβείς την πόρτα της βασιλείας των ουρανών, γιατί είσαι μαριονέτα και δεσμώτης της ιστορίας. Εκείνοι που εξουσιάζονται από κανονισμούς, από λόγια, και τα δεσμά της ιστορίας, δεν θα μπορέσουν ποτέ να κερδίσουν τη ζωή ούτε να κερδίσουν την αέναη οδό της ζωής. Κι αυτό γιατί το μόνο που έχουν είναι θολό νερό στο οποίο προσκολλώνται για χιλιάδες χρόνια, κι όχι το νερό της ζωής που αναβλύζει από τον θρόνο. Αυτοί που δεν είναι εφοδιασμένοι με το νερό της ζωής, θα παραμείνουν για πάντα πτώματα, παιχνιδάκια του Σατανά και υιοί της κόλασης. Πώς, λοιπόν, θα μπορέσουν να δουν τον Θεό; Απλώς επιζητάς να παραμείνεις προσκολλημένος στο παρελθόν, να μείνεις ακίνητος και να διατηρήσεις τα πράγματα ως έχουν, και δεν επιζητάς να αλλάξεις την καθεστηκυία τάξη και να απορρίψεις την ιστορία, επομένως δεν θα είσαι πάντα εχθρικός απέναντι στον Θεό; Τα βήματα του έργου του Θεού είναι συγκλονιστικά και πανίσχυρα, σαν φουσκωμένα κύματα και βροντεροί κεραυνοί —κι εσύ, παρ’ όλα αυτά, κάθεσαι περιμένοντας παθητικά την καταστροφή, προσκολλημένος στα παλιά και περιμένοντας να σου έρθουν τα πράγματα ουρανοκατέβατα. Μ’ αυτόν τον τρόπο, πώς είναι δυνατόν να θεωρηθείς σαν κάποιος που ακολουθεί τα βήματα του Αμνού; Πώς γίνεται ν’ αποδείξει αυτό ότι ο Θεός στον οποίον είσαι προσκολλημένος είναι ο Θεός που είναι πάντα νέος και ποτέ παλιός; Και πώς μπορούν οι λέξεις από τα κιτρινισμένα σου βιβλία να σε περάσουν σε μια νέα εποχή; Πώς μπορούν να σε οδηγήσουν στην αναζήτηση των βημάτων του έργου του Θεού; Και πώς μπορούν να σε οδηγήσουν στον ουρανό; Αυτό που κρατάς στα χέρια σου δεν είναι παρά λόγια που μπορούν να παράσχουν μόνο παροδική παρηγοριά, κι όχι αλήθειες που μπορούν να δώσουν ζωή. Τα λόγια των γραφών που διαβάζεις μπορούν μόνο να σου εμπλουτίζουν τη γλώσσα· δεν είναι λόγια σοφίας που θα σε βοηθήσουν να γνωρίσεις την ανθρώπινη ζωή ούτε, βέβαια, είναι το μονοπάτι που μπορεί να σε οδηγήσει στην τελείωση. Αυτή η διαφορά δεν σε κάνει να στοχαστείς; Δεν σου προσφέρει διορατικότητα για τα μυστήρια που εμπεριέχονται; Έχεις την ικανότητα να οδηγήσεις μόνος σου τον εαυτό σου να συναντήσει τον Θεό στον ουρανό; Χωρίς την έλευση του Θεού, μπορείς να πας μόνος σου στον ουρανό και να απολαύσεις την οικογενειακή ευτυχία μαζί με τον Θεό; Εξακολουθείς ακόμα να ονειρεύεσαι; Σε παροτρύνω, λοιπόν, να πάψεις να ονειρεύεσαι και να δεις ποιος είναι αυτός που εργάζεται τώρα —να κοιτάξεις για να δεις ποιος είναι τώρα αυτός που επιτελεί το έργο της σωτηρίας του ανθρώπου κατά τη διάρκεια των εσχάτων ημερών. Εάν δεν το κάνεις, δεν θα κερδίσεις ποτέ την αλήθεια και δεν θα κερδίσεις ποτέ τη ζωή» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Μόνο ο Χριστός των εσχάτων ημερών μπορεί να δώσει στον άνθρωπο την οδό για την αιώνια ζωή). Ο Θεός εξέθεσε όλες τις αντιλήψεις μου. Ήξερα πολύ καλά ότι ο Θεός είναι η αλήθεια, η οδός και η ζωή, και ότι η αφθονία του Θεού είναι ανεξάντλητη και δεν στερεύει ποτέ. Αλλά ήμουν προσκολλημένη πεισματικά στο έργο που είχε κάνει ο Κύριος Ιησούς στο παρελθόν. Ο Κύριος έχει επιστρέψει τις έσχατες ημέρες και εκτελεί νέο έργο. Εγώ, όμως, παρέμενα κολλημένη στα λόγια του παρελθόντος και το έργο του Κυρίου στο παρόν. Δεν ήμουν ο αρχαιολόγος που αναφέρει ο Θεός; Ο Κύριος δεν προσκολλάται πλέον στο προηγούμενο έργο Του και έχει επιστρέψει για να κάνει νέο έργο. Παρ’ όλα αυτά, εγώ έμεινα προσκολλημένη στο προηγούμενο έργο Του, και μάλιστα το χρησιμοποιούσα για να αξιολογήσω το νέο Του έργο. Δεν εναντιωνόμουν στον Θεό μ’ αυτόν τον τρόπο; Αν παρέμενα κολλημένη στη Βίβλο και δεν αποδεχόμουν την οδό της ζωής που παρείχε ο Χριστός τις έσχατες ημέρες, τότε η πίστη μου στον Κύριο μέχρι τέλους δεν θα μου έφερνε ζωή ούτε την έγκρισή Του, πόσο μάλλον θα μου επέτρεπε να εισέλθω στη βασιλεία των ουρανών. Τα λόγια του Θεού με συγκλόνισαν και με γέμισαν ντροπή. Το πρόσωπό μου έκαιγε και είχα μια έντονη αίσθηση αποδοκιμασίας μέσα μου. Εκείνη τη στιγμή, αισθανόμουν ταυτόχρονα χαρά και ντροπή. Ήμουν χαρούμενη επειδή είχα δει επιτέλους την επιστροφή του Κυρίου Ιησού, αλλά ντρεπόμουν γιατί προηγουμένως ήμουν τόσο τυφλή, λάτρευα τυφλά τους ανθρώπους και πίστευα σε αβάσιμες φήμες, και επειδή είχα απορρίψει επανειλημμένα το έργο των εσχάτων ημερών του Θεού, νομίζοντας ότι ήμουν πιστή στον Κύριο. Πόσο ανόητη και πεισματάρα ήμουν! Θυμήθηκα τότε που πίστευα σε αβάσιμες φήμες και είχα απομονώσει την εκκλησία, και μάλιστα έφερνα τους αδελφούς και τις αδελφές που μόλις είχαν αποδεχτεί τον Παντοδύναμο Θεό πίσω στην εκκλησία. Έκανα πολλά κακά. Ήμουν αρκετά απασχολημένη στην τοπική εκκλησία κάθε μέρα· δεν εργαζόμουν για να αντιτάσσομαι στον Θεό και να πηγαίνω ενάντια σ’ Αυτόν; Το κακό που έκανα δεν διέφερε καθόλου από αυτό που έκαναν οι Φαρισαίοι και οι Ιουδαίοι Σαδδουκαίοι. Έκλεισα την πόρτα της βασιλείας των ουρανών στους αδελφούς και τις αδελφές μου. Εγώ η ίδια δεν εισερχόμουν, αλλά δεν άφηνα ούτε αυτούς να εισέλθουν. Εναντιώθηκα στον Θεό κι έκανα τόσο πολλά κακά, αλλά ο Θεός δεν μου φέρθηκε σύμφωνα με τις κακές μου πράξεις. Αντιθέτως, έστειλε αδελφούς κι αδελφές να μου κηρύξουν το ευαγγέλιο, και να με φέρουν ενώπιόν Του. Πραγματικά δεν άξιζα τόσο μεγάλη αγάπη από τον Θεό! Δεν μπορούσα πλέον να μην κατηγορώ τον εαυτό μου, ένιωθα ενοχές μέσα μου και με δάκρυα στα μάτια γονάτισα στο κρεβάτι μου για να προσευχηθώ και να εξομολογηθώ στον Θεό: «Κύριε, άκουσα τη φωνή Σου, αλήθεια επέστρεψες. Είμαι τόσο ενθουσιασμένη και χαρούμενη, αλλά είμαι και γεμάτη τύψεις. Έστειλες ανθρώπους να μου φέρουν τα καλά νέα και να μου κηρύξουν το ευαγγέλιο, κι εγώ όχι μόνο δεν άκουγα, αλλά συνέχιζα να πιστεύω τις αβάσιμες φήμες και αντιλήψεις που διαδίδονται από τους επικεφαλής της εκκλησίας, και Σου έκλεινα την πόρτα ξανά και ξανά. Παραπλάνησα επίσης τους αδελφούς και τις αδελφές μου, και τους εμπόδισα να προσέλθουν ενώπιόν Σου. Όπως οι Φαρισαίοι, σε οριοθέτησα στις Γραφές. Θεέ μου, έκανα τόσο μεγάλο λάθος. Ήμουν τόσο τυφλή! Θέλω να εξομολογηθώ σε Εσένα και να μετανοήσω, δεν θέλω πια να βαδίζω στο μονοπάτι των Φαρισαίων και είμαι πρόθυμη να ακολουθήσω τα βήματα του έργου Σου». Όταν προσευχήθηκα, ένιωσα πολύ χαρούμενη και ήρεμη. Ήταν σαν να είχα γίνει άλλος άνθρωπος.

Τις επόμενες μέρες, μέσα από τις συναθροίσεις και τη συναναστροφή των λόγων του Θεού με τους αδελφούς και τις αδελφές από την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού, διαλύθηκε όλη η σύγχυση στην καρδιά μου. Επιβεβαιώθηκα πλήρως μέσα μου ότι ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο Κύριος Ιησούς που επέστρεψε και που περίμενα εδώ και πολύ καιρό. Ήμουν συγκλονισμένη και ήθελα να επιστρέψω γρήγορα, και να μοιραστώ αυτά τα υπέροχα νέα με τους αδελφούς και τις αδελφές μου. Πρώτα πήγα στο σπίτι της μητέρας μου, και μια εβδομάδα μετά προσηλύτισα μερικούς αδελφούς και αδελφές. Αργότερα, επέστρεψα στην περιοχή μου και κήρυξα το ευαγγέλιο στην αδελφή Λι από το δόγμα μου. Η αδελφή Λι χάρηκε πολύ που το άκουσε και ήταν πρόθυμη να ερευνήσει την αληθινή οδό. Αλλά ξαφνικά, την αναστάτωσαν και την μετέπεισαν οι συνεργάτες της τοπικής εκκλησίας.

Αργότερα, όταν οι συνεργάτες της τοπικής εκκλησίας έμαθαν ότι είχα αποδεχθεί τον Παντοδύναμο Θεό, με απέβαλαν. Δεν τους άφησα να με εμποδίσουν και συνέχισα να κηρύττω το ευαγγέλιο. Όταν είδαν ότι δεν μπορούσαν να με σταματήσουν, άρχισαν να χρησιμοποιούν πιο ήπιες τακτικές. Έστειλαν ομάδες δύο ή τριών ατόμων στο σπίτι μου, τα οποία έκλαιγαν και μου ζητούσαν να επιστρέψω στην τοπική εκκλησία. Μου ζήτησαν συγγνώμη και μου είπαν ότι δεν έπρεπε να με είχαν αποβάλει. Σκέφτηκα όλα τα χρόνια που πέρασα μαζί τους, κήρυττα το ευαγγέλιο, υποστήριζα τους αδελφούς και τις αδελφές μου, και παρακολουθούσα τις συναθροίσεις συνεργατών μαζί τους. Όλες αυτές οι αναμνήσεις γυρνούσαν στο μυαλό μου σαν ταινία. Ήμουν πολύ στενοχωρημένη, και γι’ αυτό προσευχήθηκα στον Θεό: «Θεέ μου, τι να κάνω; Εξακολουθώ να έχω αισθήματα γι’ αυτούς και δεν μπορώ να τους εγκαταλείψω, αλλά γνωρίζω επίσης ότι επέστρεψες για να εκτελέσεις το έργο της κρίσης και της κάθαρσης, και ότι αν επιστρέψω στη θρησκεία μαζί τους, θα Σε προδώσω. Δεν θέλω να μη φανώ αντάξια της σωτηρίας Σου. Δεν θέλω να γίνω άνθρωπος χωρίς συνείδηση». Όταν προσευχήθηκα, θυμήθηκα ξαφνικά τα λόγια του Θεού που μου διάβασε ο αδελφός μου: «Κάθε βήμα του έργου που επιτελεί ο Θεός πάνω στους ανθρώπους εξωτερικά φαίνεται να είναι αλληλεπιδράσεις μεταξύ ανθρώπων, σαν να γεννιούνται από ανθρώπινες ρυθμίσεις ή από ανθρώπινη αναστάτωση. Αλλά πίσω από κάθε βήμα του έργου και καθετί που συμβαίνει, υπάρχει ένα στοίχημα του Σατανά ενώπιον του Θεού, και όλα απαιτούν από τους ανθρώπους να παραμείνουν σταθεροί στη μαρτυρία τους για τον Θεό. Πάρε τη δοκιμασία του Ιώβ για παράδειγμα: Στα παρασκήνια, ο Σατανάς έβαζε ένα στοίχημα με τον Θεό. Αυτό που συνέβη στον Ιώβ ήταν οι πράξεις των ανθρώπων και η αναστάτωση των ανθρώπων. Πίσω από κάθε βήμα του έργου που κάνει ο Θεός σ’ εσάς είναι το στοίχημα του Σατανά με τον Θεό —πίσω απ’ αυτό υπάρχει μια μάχη» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Μόνο αγαπώντας τον Θεό πιστεύεις αληθινά στον Θεό). Τα λόγια του Θεού φώτισαν την καρδιά μου, και τελικά κατάλαβα ότι τα σχέδια του Σατανά κρύβονταν πίσω από το γεγονός ότι έβαλαν τους αδελφούς και τις αδελφές να με παρακαλούν, και να λένε κολακευτικά λόγια για να μου δώσουν αξία. Προσπαθούσαν να χρησιμοποιήσουν αυτήν την ήπια τακτική για να με παραπλανήσουν, να με κάνουν να προδώσω τον Παντοδύναμο Θεό και να εγκαταλείψω την αληθινή οδό. Δεν έπρεπε να πέσω στην παγίδα τους. Όταν είδαν ότι δεν μπορούσαν να με πείσουν, έφυγαν. Αλλά προς έκπληξή μου, δέκα μέρες αργότερα, ο αδελφός Ζανγκ έφερε πάνω από δέκα συνεργάτες στο σπίτι μου για να με αναστατώσουν. Σκέφτηκα μέσα μου: «Ο Κύριος έχει επιστρέψει και αυτοί, που είναι ηγετικές μορφές της τοπικής εκκλησίας, όχι μόνο αρνούνται να το αποδεχτούν, αλλά διαδίδουν επίσης αντιλήψεις και ανακρίβειες για να μας παραπλανήσουν, και καταδικάζουν το έργο του Θεού τις έσχατες ημέρες. Πιστεύουν πραγματικά στον Κύριο;» Κήρυξα το ευαγγέλιο του έργου του Θεού τις έσχατες ημέρες στους αδελφούς και τις αδελφές μου, και όλοι ήταν πρόθυμοι να αναζητήσουν και να ερευνήσουν. Αλλά μόλις έφυγα, ήρθαν και τους πήραν πίσω σηκωτούς. Σκέφτηκα τα λόγια του Κυρίου Ιησού που καταδικάζουν και καταριούνται τους Φαρισαίους: «Ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί, διότι κλείετε την βασιλείαν των ουρανών έμπροσθεν των ανθρώπων· επειδή σεις δεν εισέρχεσθε ουδέ τους εισερχομένους αφίνετε να εισέλθωσιν» (Κατά Ματθαίον 23:14). «Ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί, διότι περιέρχεσθε την θάλασσαν και την ξηράν διά να κάμητε ένα προσήλυτον, και όταν γείνη, κάμνετε αυτόν υιόν της γεέννης διπλότερον υμών» (Κατά Ματθαίον 23:15). Δεν ήταν οι πράξεις του αδελφού Ζανγκ και των άλλων ακριβώς ίδιες μ’ εκείνες των υποκριτών Φαρισαίων; Στο παρελθόν, όταν οι Φαρισαίοι είδαν τον Κύριο Ιησού να εκφράζει τόσο πολλές αλήθειες και να κάνει τόσα θαύματα, δεν αναζήτησαν, αλλά αντιθέτως, αντιστάθηκαν στον Κύριο Ιησού και Τον καταδίκασαν. Κατέθεσαν μάλιστα ψευδή μαρτυρία για να παραπλανήσουν τους ανθρώπους και να τους εμποδίσουν να ακολουθήσουν τον Κύριο, και η φύση-ουσία τους μισούσε τον Θεό και την αλήθεια. Τώρα, ο Παντοδύναμος Θεός έχει εκφράσει πολλές αλήθειες, και πολλοί άνθρωποι Τον έχουν αποδεχτεί και έχουν έρθει να Τον ακολουθήσουν. Όμως, ο αδελφός Ζανγκ και οι άλλοι, όχι μόνο αρνούνταν να ερευνήσουν, αλλά αντιστέκονταν στον Παντοδύναμο Θεό και Τον καταδίκαζαν, απομονώνοντας την εκκλησία, και διαδίδοντας αβάσιμες φήμες και ανακρίβειες, για να εκφοβίσουν τους πιστούς και να τους εμποδίσουν να διερευνήσουν την αληθινή οδό. Όχι μόνο δεν εισέρχονταν στη βασιλεία των ουρανών, αλλά δεν άφηναν και τους άλλους να εισέλθουν. Ανάγκαζαν τους άλλους να αντιστέκονται στον Θεό μαζί τους, οδηγώντας τους στην κόλαση. Δεν ήταν Φαρισαίοι και ζωντανοί δαίμονες, που εμπόδιζαν τους άλλους να εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών και τους οδηγούσαν στην κόλαση; Όταν το σκέφτηκα αυτό, μπόρεσα να τους διακρίνω και είδα καθαρά την ουσία τους που αντιστέκεται στον Θεό. Όσο κι αν προσπαθούσαν να με αναστατώσουν, δεν θα έπεφτα στην παγίδα τους και ήμουν αποφασισμένη να ακολουθήσω τα βήματα του Αρνίου.

Τα λόγια του Θεού ήταν εκείνα που με οδήγησαν να απελευθερωθώ από τα δεσμά των αβάσιμων φημών των επικεφαλής της εκκλησίας και να διακρίνω τα σχέδια του Σατανά. Μετά από αυτό, ενώθηκα ενεργά με τις τάξεις εκείνων που κήρυτταν το ευαγγέλιο, και σε συνεργασία με τους αδελφούς και τις αδελφές μου, φέραμε πάνω από τριάντα άτομα από την τοπική εκκλησία. Όταν είδα την καθοδήγηση του Θεού, η πίστη μου για να Τον ακολουθήσω δυνάμωσε ακόμη περισσότερο. Ευχαριστώ τον Παντοδύναμο Θεό!