Από της Σου Χούι, Κίνα

Παλιότερα, όταν αλληλεπιδρούσα με τους γείτονές μου, είχα προσέξει ότι μια γυναίκα μιλούσε με μεγάλη ευθύτητα. Όποτε εντόπιζε ότι κάποιος έκανε κάτι λάθος, το επισήμαινε ευθέως, με αποτέλεσμα κάποιες φορές να προσβάλλει τους ανθρώπους. Οι άλλοι γείτονες την κουτσομπόλευαν πίσω από την πλάτη της κι έλεγαν: «Πώς γίνεται μια γυναίκα που φαίνεται τόσο έξυπνη να κάνει τόσο ανόητα πράγματα;» Με τον καιρό, όταν οι γείτονες την έβλεπαν να ’ρχεται ενώ συζητούσαν, έφευγαν όλοι, και με τον καιρό, εκείνη απομονώθηκε. Αυτά τα πράγματα μου είχαν κάνει μεγάλη εντύπωση και πίστευα ότι, στις αλληλεπιδράσεις μου στο μέλλον, δεν έπρεπε να τα λέω έξω απ’ τα δόντια όπως εκείνη, ώστε να μη γίνομαι αντιπαθής. Όπως λένε τα ρητά «Το να σιωπάς για τα ελαττώματα των καλών σου φίλων οδηγεί σε μια μακρά και καλή φιλία» και «Αν χτυπάς τους άλλους, μην τους χτυπάς στο πρόσωπο· αν εκθέτεις τους άλλους, μην εκθέτεις τα ελαττώματά τους». Όταν βλέπεις τα προβλήματα των άλλων, αρκεί που τα γνωρίζεις μέσα σου, δεν χρειάζεται να τους τα επισημαίνεις. Αν το κάνεις, θα τους εξευτελίσεις και πιθανότατα θα τους προσβάλεις. Έτσι, όποτε πρόσεχα τα προβλήματα των άλλων, απέφευγα να μιλήσω ευθέως γι’ αυτά. Οι γείτονές μου χαίρονταν όταν συναντιόμασταν και ήταν πρόθυμοι να συζητήσουν μαζί μου για το οτιδήποτε. Επιπλέον, μ’ επαινούσαν που ήμουν δημοφιλής και ευχάριστη παρέα. Αφότου άρχισα να πιστεύω στον Θεό, χειριζόμουν με τον ίδιο τρόπο και τις σχέσεις μου με τους αδελφούς και τις αδελφές μου. Αν εντόπιζα τα προβλήματά τους ή τις αποκαλύψεις της διαφθοράς τους, δεν ήμουν διατεθειμένη να τα επισημάνω και να τα εκθέσω. Θεωρούσα ότι έτσι θα τους έφερνα σε δύσκολη θέση, και απλώς θα εξέθετα τα ελαττώματά τους και θα τους πρόσβαλλα. Μόνο αφότου βίωσα κάποια πράγματα, κατάλαβα ότι αν ζει κανείς με βάση αυτούς τους τρόπους αλληλεπίδρασης με τον κόσμο, πάει κόντρα στην αλήθεια.

Στα μέσα Σεπτεμβρίου του 2023, πήγα σε μια εκκλησία για να υπηρετήσω ως επικεφαλής. Κάποιοι αδελφοί και αδελφές ανέφεραν ότι η αδελφή Ζάο Ζεν, που κήρυττε το ευαγγέλιο, είχε αλαζονική διάθεση. Μιλούσε χωρίς να λαμβάνει υπόψη της τα συναισθήματα των άλλων, και ένιωθαν κάπως περιορισμένοι όταν ήταν κοντά της. Μου ζήτησαν να συναναστραφώ με τη Ζάο Ζεν και να αναλύσω τα προβλήματά της, ώστε να τη βοηθήσω να καταλάβει τον εαυτό της. Είπα μέσα μου: «Πρέπει να βοηθήσω και να αναλύσω τα προβλήματά της. Αλλιώς, θα συνεχίσει να μιλάει και να ενεργεί με βάση την αλαζονική διάθεσή της. Όχι μόνο θα περιορίζει τους αδελφούς και τις αδελφές μου, αλλά θα επηρεαστεί και το έργο». Ωστόσο, μετά σκέφτηκα: «Είμαι καινούργια σ’ αυτήν την εκκλησία και δεν γνωρίζω καλά τη Ζάο Ζεν. Δεν θα θα την έφερνα σε δύσκολη θέση, αν την εξέθετα και την ανέλυα αμέσως μόλις ήρθα εδώ; Πώς θα τα πηγαίναμε καλά στο μέλλον;» Το σκέφτηκα αρκετά, αλλά δεν ήξερα τι να κάνω. Στο τέλος, πήγα απρόθυμα να δω τη Ζάο Ζεν. Όταν την είδα, ένιωσα σαν να μου είχαν σφραγίσει το στόμα με ταινία, και δεν μπορούσα ν’ αρθρώσω λέξη για πολλή ώρα. Σκεφτόμουν ότι, στο μέλλον, θα έπρεπε να τη συναντάω συχνά. Αν την πρόσβαλλα, δεν θα προκαλούσα προβλήματα στον εαυτό μου; Αποφάσισα να μην αναλύσω και να μην εκθέσω τα προβλήματά της ακόμα. Έτσι, απλώς της έκανα μια αόριστη υπενθύμιση να προσέχει στο εξής πώς μιλάει και να μην παίρνει εκφράσεις δυσαρέσκειας, γιατί αυτό περιόριζε τους ανθρώπους. Η Ζάο Ζεν τα άκουσε αυτά και είπε: «Δεν είχα κακή πρόθεση μ’ αυτά που είπα. Στο μέλλον θα προσέχω». Γυρίζοντας σπίτι, σκέφτηκα ότι η Ζάο Ζεν δεν κατανοούσε τη διεφθαρμένη διάθεσή της, κι ένιωσα να μέμφομαι τον εαυτό μου μέσα μου. Ωστόσο, μετά σκέφτηκα: «Της επισήμανα κάποια προβλήματα. Αν διαπιστώσω στο μέλλον ότι και πάλι αποκαλύπτει αλαζονική διάθεση, μπορώ να συναναστραφώ μαζί της και να την εκθέσω τότε». Λίγο αργότερα, η διακόνισσα του ποτίσματος ανέφερε πως η Γουάνγκ Χονγκ, η επικεφαλής της ομάδας ποτίσματος, είχε χρησιμοποιήσει πολλές φορές ως δικαιολογία τους κινδύνους στο περιβάλλον της, για ν’ αποφύγει να κάνει το καθήκον της και να συμμετέχει στις συναθροίσεις, παραμελώντας τις δύο μικρότερες ομάδες για τις οποίες ήταν υπεύθυνη. Αφού κατανόησα την κατάσταση, διαπίστωσα ότι αιτία ήταν η δειλία και η καχυποψία της, ενώ έλεγε πάντα ότι κάποιος την ακολουθούσε. Είχε λάβει συναναστροφή επανειλημμένα, αλλά δεν είχε κατανοήσει τίποτα, κι έτσι η διακόνισσα του ποτίσματος ήθελε να συναναστραφώ μαζί της. Ήξερα ότι έπρεπε να βρω τη Γουάνγκ Χονγκ για να συναναστραφώ μαζί της και να αναλύσω τα προβλήματά της το συντομότερο, αλλά μετά σκέφτηκα: «Δεν γνωριζόμαστε καν με τη Γουάνγκ Χονγκ. Αν εκθέσω τα προβλήματά της μόλις πάω εκεί, δεν θα με αντιπαθήσει τελείως; Κι αν προσβληθεί; Είμαι καινούργια σ’ αυτήν την εκκλησία. Αν αρχίσω να αναλύω τα προβλήματα αυτής της γυναίκας και την εκθέσω από την αρχή, προσβάλλοντας τους πάντες, τότε όλοι θα στραφούν εναντίον μου και θα με απομονώσουν. Και μετά θα δυσκολευτώ να κάνω έργο ως επικεφαλής στο μέλλον. Καλύτερα να περιμένω ώσπου να εξοικειωθώ με όλες τις πτυχές του έργου της εκκλησίας». Έτσι, δεν πήγα να μιλήσω στη Γουάνγκ Χονγκ, αλλά ζήτησα από τη διακόνισσα του ποτίσματος να συναναστραφεί εκείνη μαζί της. Ωστόσο, η συναναστροφή της δεν έφερε κανένα αποτέλεσμα. Έτσι, το πρόβλημα της Γουάνγκ Χονγκ καθυστέρησε επανειλημμένα, και κατέληξε να μην πάει σε καμία συνάθροιση και να μην κάνει το καθήκον της για πάνω από έναν μήνα. Δύο μήνες αργότερα, οι ανώτεροι επικεφαλής μάς έστειλαν ένα γράμμα για να ενημερωθούν για την εκτέλεση των καθηκόντων μας. Στο γράμμα ανέφεραν και ένα χωρίο των λόγων του Θεού σχετικά με τις ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών, το οποίο άγγιξε την καρδιά μου. Θυμήθηκα τότε που είχα πρωτοέρθει στη συγκεκριμένη εκκλησία και οι αδελφοί και οι αδελφές μου μου είχαν αναφέρει το πρόβλημα της Ζάο Ζεν: Εγώ είχα απλώς συζητήσει με τη Ζάο Ζεν εν συντομία για το πρόβλημά της, και δεν είχα αναλύσει τη φύση και τις συνέπειες του γεγονότος ότι ενεργούσε με βάση την αλαζονική διάθεσή της. Το αποτέλεσμα ήταν ότι η Ζάο Ζεν δεν κατανοούσε τον εαυτό της, και η αλαζονική της διάθεση δεν είχε αλλάξει καθόλου. Επιπλέον, η Γουάνγκ Χονγκ ζούσε διαρκώς μέσα στη δειλία και δεν συμμετείχε στις συναθροίσεις. Δεν έκανε καν τα καθήκοντά της. Παρόλ’ αυτά, δεν είχα συναναστραφεί μαζί της ούτε την είχα βοηθήσει. Ως επικεφαλής εκκλησίας, αν έβλεπα ότι κάποιος αδελφός ή αδελφή είχε πρόβλημα και δεν το επισήμανα, δεν τους βοηθούσα ούτε εκπλήρωνα τις ευθύνες μου, αυτό δεν θα σήμαινε ότι δεν έκανα αληθινό έργο; Όταν το σκέφτηκα αυτό, ένιωσα άβολα και γέμισα ενοχές. Μετά, βρήκα τη Ζάο Ζεν και εξέθεσα και ανέλυσα την αλαζονική διάθεσή της. Αφού με άκουσε, κατανόησε κάπως τον εαυτό της και ήταν διατεθειμένη να μεταστραφεί. Στη συνέχεια, πήγαμε μαζί με τη διακόνισσα του ποτίσματος να δούμε τη Γουάνγκ Χονγκ. Συναναστραφήκαμε και αναλύσαμε τα προβλήματά της, ενσωματώνοντας τα λόγια του Θεού, κι εκείνη κατανόησε την εγωιστική και ποταπή διεφθαρμένη διάθεσή της. Αργότερα, άρχισε να κάνει πάλι το καθήκον της. Όταν είδα ότι δεν την είχα προσβάλει, όπως φανταζόμουν, αλλά, αντιθέτως, την είχα βοηθήσει, μετάνιωσα που δεν είχα συναναστραφεί μαζί της νωρίτερα.

Στη συνέχεια, έκανα την αυτοκριτική μου: Ποια διεφθαρμένη διάθεση δεν μ’ άφηνε να εκθέσω και να αναλύσω τα προβλήματα των αδελφών μου; Προσευχήθηκα στον Θεό: «Θεέ μου, όταν εντοπίζω προβλήματα στους αδελφούς και τις αδελφές μου, ως επικεφαλής, οφείλω να συναναστρέφομαι πάνω στην αλήθεια, να επισημαίνω τα προβλήματα και να τους βοηθώ. Εγώ, όμως, φοβόμουν μην προσβληθούν, κι έτσι δεν τολμούσα να συναναστραφώ και να εκθέσω τα προβλήματά τους. Ξέρω ότι αυτό δεν εναρμονιζόταν με τις προθέσεις Σου. Μακάρι να με διαφωτίσεις και να με οδηγήσεις να κατανοήσω τον εαυτό μου και να πάρω μαθήματα». Κατά την αναζήτησή μου, διάβασα τα ακόλουθα λόγια του Θεού: «Ένα από τα αξιώματα των φιλοσοφιών για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις λέει το εξής: “Το να σιωπάς για τα ελαττώματα των καλών σου φίλων οδηγεί σε μια μακρά και καλή φιλία”. Με άλλα λόγια, για να καταφέρει κανείς να διατηρήσει αυτήν την καλή φιλία, ακόμη κι αν βλέπει ξεκάθαρα τα προβλήματα του φίλου του, δεν πρέπει να μιλά γι’ αυτά. Τηρεί τις αρχές που του υπαγορεύουν να μη χτυπά τους άλλους στο πρόσωπο και να μην εκθέτει τα ελαττώματά τους. Εξαπατά ο ένας τον άλλον, κρύβεται ο ένας απ’ τον άλλον και μηχανορραφεί ο ένας ενάντια του άλλου. Παρόλο που και οι δύο γνωρίζουν ξεκάθαρα τι είδους άνθρωπος είναι ο άλλος, δεν το λένε ευθέως. Αντίθετα, προσπαθούν να διατηρήσουν τη σχέση τους, χρησιμοποιώντας πονηρές μεθόδους. Γιατί να θέλει κανείς να διατηρήσει μια τέτοια σχέση; Επειδή δεν θέλει να κάνει εχθρούς σ’ αυτήν την κοινωνία και μέσα στην ομάδα του, καθώς έτσι θα εκτίθεται συχνά σε επικίνδυνες καταστάσεις. Επειδή ξέρεις πως, αν εκθέσεις τα ελαττώματα ενός ανθρώπου ή τον πληγώσεις, αυτός θα γίνει εχθρός σου και θα σε βλάψει, κι επειδή δεν θες να βρεθείς σε μια τέτοια κατάσταση, επιστρατεύεις το εξής αξίωμα των φιλοσοφιών για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις: “Αν χτυπάς τους άλλους, μην τους χτυπάς στο πρόσωπο· αν εκθέτεις τους άλλους, μην εκθέτεις τα ελαττώματά τους”. Με βάση αυτό, αν δύο άνθρωποι έχουν μια τέτοια σχέση μεταξύ τους, λογίζονται αληθινοί φίλοι; (Όχι.) Δεν είναι αληθινοί φίλοι ούτε, βέβαια, έχουν εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλον. Τι ακριβώς σχέση είναι, λοιπόν, αυτή; Δεν είναι μια στοιχειώδης κοινωνική σχέση; (Ναι.) Όταν οι άνθρωποι συνδέονται με μια τέτοια κοινωνική σχέση, δεν μπορούν να κάνουν εγκάρδιες συζητήσεις ούτε να έχουν μια βαθιά σύνδεση και να μιλήσουν για ό,τι θέλουν. Δεν μπορούν να εξωτερικεύσουν όσα κρύβουν στην καρδιά τους ή να μιλήσουν για τα προβλήματα που διαπιστώνουν στους άλλους ούτε να πουν πράγματα που θα ωφελούσαν τους άλλους. Αντίθετα, προκειμένου να μη χάσουν την εύνοια των άλλων, επιλέγουν να πουν ωραία λόγια. Δεν τολμούν να πουν την αλήθεια και να τηρήσουν τις αρχές, αποτρέποντας έτσι τους άλλους να αναπτύξουν εχθρικές σκέψεις για εκείνους. Αν κανείς δεν αποτελεί απειλή για εκείνους, δεν ζουν σχετικά ήρεμα και γαλήνια; Αυτόν τον στόχο δεν θέλουν να πετύχουν όσοι υποστηρίζουν το ρητό “Αν χτυπάς τους άλλους, μην τους χτυπάς στο πρόσωπο· αν εκθέτεις τους άλλους, μην εκθέτεις τα ελαττώματά τους”; (Ναι.) Είναι σαφές πως πρόκειται για έναν διεστραμμένο και δόλιο τρόπο επιβίωσης, με στοιχεία επιφυλακτικότητας και στόχο την αυτοσυντήρηση. Όταν ζουν έτσι, οι άνθρωποι δεν έχουν κάποιον που να μπορούν να εμπιστευτούν, δεν έχουν στενούς φίλους με τους οποίους να μπορούν να μιλήσουν για ό,τι θέλουν. Οι άνθρωποι είναι επιφυλακτικοί ο ένας απέναντι στον άλλον, εκμεταλλεύονται ο ένας τον άλλον και μηχανορραφούν ο ένας εναντίον του άλλου, και καθένας παίρνει ό,τι χρειάζεται από τη μεταξύ τους σχέση. Έτσι δεν έχουν τα πράγματα; Κατά βάση, το ρητό “Αν χτυπάς τους άλλους, μην τους χτυπάς στο πρόσωπο· αν εκθέτεις τους άλλους, μην εκθέτεις τα ελαττώματά τους” αποσκοπεί στο να μην προσβάλλεις τους άλλους και να μην κάνεις εχθρούς, καθώς και να μη βλάπτεις κανέναν με σκοπό να προστατέψεις τον εαυτό σου. Είναι μια τεχνική και μια μέθοδος που υιοθετεί κανείς για να μην πληγωθεί ο ίδιος» [«Ο Λόγος», τόμ. 6: «Σχετικά με την επιδίωξη της αλήθειας», Τι σημαίνει να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (8)]. Από την έκθεση των λόγων του Θεού συνειδητοποίησα ότι, αν ζεις σύμφωνα με τη φιλοσοφία για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις που λέει «Αν χτυπάς τους άλλους, μην τους χτυπάς στο πρόσωπο· αν εκθέτεις τους άλλους, μην εκθέτεις τα ελαττώματά τους», θα γίνεις απλώς περισσότερο δόλιος και ύπουλος. Δεν θα μπορείς να πεις σε κανέναν τι έχεις αληθινά στο μυαλό σου, δεν θα τολμάς να μιλήσεις ακόμη και όταν έτσι θα ωφελούσες τους άλλους, και δεν θα μπορείς να τους προσφέρεις καμία αληθινή βοήθεια. Έτσι χειρίζονται οι άπιστοι τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις. Όλα αυτά τα χρόνια, ζούσα σύμφωνα με τη φιλοσοφία του Σατανά για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις. Ως τρόπο επιβίωσης είχα το «Αν χτυπάς τους άλλους, μην τους χτυπάς στο πρόσωπο· αν εκθέτεις τους άλλους, μην εκθέτεις τα ελαττώματά τους». Θεωρούσα πως, όταν εντόπιζα τα προβλήματα ή τα ελαττώματα κάποιου, αρκούσε απλώς να τα αναφέρω διακριτικά, και δεν έπρεπε να τον εκθέτω ή να τον αναλύω, γιατί θα τον πρόσβαλα, θα τον έκανα εχθρό μου και θα έβλαπτα τον εαυτό μου. Όταν εντόπιζα ελλείψεις σε κάποιον γείτονα, δεν τις ανέφερα ποτέ, γιατί φοβόμουν ότι θα πρόσβαλλα τους γείτονές μου κι έτσι θα απομονωνόμουν. Όταν άρχισα να πιστεύω στον Θεό, συνέχισα να ζω σύμφωνα με αυτήν την οπτική. Ως επικεφαλής εκκλησίας, όποτε έβλεπα τους αδελφούς και τις αδελφές μου να αποκαλύπτουν διαφθορά, έπρεπε να τους βοηθάω από αγάπη και να επισημαίνω τα προβλήματά τους. Αυτή είναι η ευθύνη που όφειλα να εκπληρώνω, όμως εγώ δεν έκανα καθόλου αληθινό έργο. Όταν οι αδελφοί και οι αδελφές μου ανέφεραν το πρόβλημα της Ζάο Ζεν, ήξερα πολύ καλά ότι, αν δεν συναναστρεφόμουν μαζί της και δεν ανέλυα το πρόβλημά της, βοηθώντας τη να κατανοήσει τον εαυτό της και να μεταστραφεί, εκείνη θα περιόριζε ακόμα περισσότερους αδελφούς και αδελφές και θα επηρέαζε το έργο. Ωστόσο, φοβόμουν μήπως την προσβάλω, και μετά θα ήταν δύσκολο να τα πηγαίνω καλά μαζί της και να κάνω έργο ως επικεφαλής. Έτσι, απλώς το ανέφερα εν συντομία. Το αποτέλεσμα ήταν ότι η Ζάο Ζεν δεν κατανοούσε την αλαζονική διάθεσή της και δεν άλλαξε καθόλου. Το ίδιο ίσχυε και για τη Γουάνγκ Χονγκ. Είδα ξεκάθαρα ότι η Γουάνγκ Χονγκ ζούσε μέσα στη δειλία και τον φόβο, δεν συμμετείχε στις συναθροίσεις ούτε έκανε το καθήκον της, με αποτέλεσμα να καθυστερεί το έργο. Ωστόσο, θεώρησα ότι, αν εξέθετα κι ανέλυα τα προβλήματά της μόλις τη γνώριζα, θα με αντιπαθούσε. Τι θα έκανα αν την πρόσβαλλα; Έτσι, δεν ήθελα να εκθέσω ούτε να επισημάνω τα προβλήματά της, ενώ έκανα κι ένα κολπάκι, φορτώνοντας το πρόβλημα στη διακόνισσα του ποτίσματος για να το λύσει αυτή. Χρησιμοποίησα σατανικές φιλοσοφίες για να διατηρήσω τις σχέσεις μου με τους ανθρώπους. Επιφανειακά, φαινόταν ότι όλοι τα πήγαιναν καλά μεταξύ τους, αλλά, στην πραγματικότητα, είχα βλάψει τους αδελφούς και τις αδελφές μου και είχα καθυστερήσει το έργο. Αν είχα μπορέσει να κάνω πράξη την αλήθεια νωρίτερα, αν είχα εκθέσει και είχα αναλύσει τα προβλήματα της Ζάο Ζεν και της Γουάνγκ Χονγκ, θα είχαν αποκτήσει νωρίτερα αυτογνωσία, και θα είχε αποφευχθεί η ζημιά που έγινε στο έργο της εκκλησίας και τη ζωή-είσοδό τους. Είδα ότι το ρητό που λέει «Αν χτυπάς τους άλλους, μην τους χτυπάς στο πρόσωπο· αν εκθέτεις τους άλλους, μην εκθέτεις τα ελαττώματά τους» δεν είναι θετικό πράγμα, αλλά ένας ύπουλος και δόλιος τρόπος να συμμετέχει κανείς στις κοσμικές αλληλεπιδράσεις. Είναι τελείως αντίθετο με την αλήθεια. Αν είχα συνεχίσει να ζω σύμφωνα με τις φιλοσοφίες του Σατανά, θα μπορούσα ανά πάσα στιγμή να κάνω κάτι που θα έβλαπτε κι εμένα και τους άλλους, προκαλώντας διατάραξη και αναστάτωση στο έργο της εκκλησίας και προκαλώντας την απέχθεια και την αηδία του Θεού. Στο τέλος, θα είχα αποκαλυφθεί και θα είχα αποκλειστεί.

Αργότερα, διάβασα κι άλλα από τα λόγια του Θεού: «Είναι καλή ή κακή η λέξη “εκθέτω” που αναφέρεται στο ρητό “αν εκθέτεις τους άλλους, μην εκθέτεις τα ελαττώματά τους”; Μήπως η συγκεκριμένη λέξη αναφέρεται κατά μία έννοια στην αποκάλυψη και την έκθεση των ανθρώπων μέσα από τα λόγια του Θεού; (Όχι.) Όπως κατανοώ τη λέξη “εκθέτω” στα πλαίσια της ανθρώπινης γλώσσας, δεν σημαίνει αυτό. Στην ουσία της, πρόκειται για μια σχετικά κακόβουλη μορφή έκθεσης· σημαίνει να εκθέτετε τα προβλήματα και τις ελλείψεις των ανθρώπων ή ορισμένα πράγματα και συμπεριφορές που δεν γνωρίζουν οι άλλοι ή κάποιες ραδιουργίες, ιδέες ή απόψεις που δρουν παρασκηνιακά. Αυτή τη σημασία έχει η λέξη “εκθέτω” στο ρητό “αν εκθέτεις τους άλλους, μην εκθέτεις τα ελαττώματά τους”. Αν δύο άνθρωποι τα πάνε καλά μεταξύ τους, εμπιστεύονται ο ένας τον άλλον και δεν έχουν κάτι να τους χωρίζει, ενώ ελπίζουν ότι μπορούν να ωφελήσουν και να βοηθήσουν ο ένας τον άλλον, το καλύτερο σε αυτήν την περίπτωση θα ήταν να καθίσουν μαζί και να αναλύσουν ο ένας τα προβλήματα του άλλου ανοιχτά και με ειλικρίνεια. Κάτι τέτοιο είναι σωστό και σ’ αυτήν την περίπτωση δεν εκτίθενται τα ελαττώματα των άλλων. Εάν εντοπίσεις ποια συγκεκριμένα προβλήματα έχει κάποιος, αλλά διαπιστώσεις ότι δεν είναι ακόμη σε θέση να δεχτεί τις συμβουλές σου, τότε μην πεις τίποτα, ώστε ν’ αποφύγεις τυχόν καυγάδες και συγκρούσεις. Αν θες να τον βοηθήσεις, μπορείς να ζητήσεις τη γνώμη του και να του κάνεις πρώτα την εξής ερώτηση: “Βλέπω ότι έχεις ένα προβληματάκι και ήλπιζα να σου δώσω κάποιες συμβουλές. Δεν ξέρω αν είσαι σε θέση να τις δεχτείς. Αν ναι, να σου τις πω. Αν όχι, θα τις κρατήσω προς το παρόν μέσα μου και δεν θα σου πω τίποτα”. Αν σου απαντήσει: “Σ’ εμπιστεύομαι. Ό,τι κι αν έχεις να πεις δεν πρόκειται να ξεπερνάει τα όρια· μπορώ να το δεχτώ”, αυτό σημαίνει ότι σου δίνει την άδεια και μπορείς τότε να του απαριθμήσεις τα προβλήματά του ένα προς ένα. Τότε, όχι μόνο θ’ αποδεχτεί απόλυτα όλα όσα του πεις, αλλά θα επωφεληθεί κιόλας από αυτά και έτσι θα μπορέσετε οι δυο σας να διατηρήσετε την κανονική σας σχέση. Αυτό δεν σημαίνει πως φέρεστε ο ένας στον άλλον με ειλικρίνεια; (Ναι.) Αυτή είναι η σωστή μέθοδος να αλληλεπιδράς με τους άλλους και δεν εκθέτεις έτσι τα ελαττώματά τους» [«Ο Λόγος», τόμ. 6: «Σχετικά με την επιδίωξη της αλήθειας», Τι σημαίνει να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (8)]. Από τα λόγια του Θεού κατάλαβα τι σημαίνει ξεμπρόστιασμα των ελαττωμάτων των άλλων και τι σημαίνει σωστή επισήμανση και βοήθεια. Όταν ξεμπροστιάζει κανείς τα ελαττώματα των άλλων, τους επιτίθεται κακόβουλα, πιάνεται εσκεμμένα από τις ελλείψεις τους, από τις ιδιωτικές υποθέσεις τους, ακόμη και από πράγματα που είναι τα μεγαλύτερα ταμπού, προκειμένου να εκθέσει τα ελαττώματά τους. Τους φέρνει επίτηδες σε δύσκολη θέση, και μόνο κακό τούς κάνει. Στον οίκο του Θεού, από την άλλη, όταν βλέπουμε τους αδελφούς και τις αδελφές μας να αποκαλύπτουν διεφθαρμένες διαθέσεις ή να ενεργούν ενάντια στις αρχές, εκθέτουμε, αναλύουμε και επισημαίνουμε τα προβλήματά τους σύμφωνα με τα λόγια του Θεού, κι έτσι τους βοηθάμε να κατανοήσουν τη διεφθαρμένη διάθεσή τους. Αυτό είναι ωφέλιμο για τη ζωή-είσοδό τους. Αυτού του είδους η ανάλυση και έκθεση δεν ξεμπροστιάζει τους ανθρώπους, αλλά τους βοηθά με αγάπη. Αντιμετωπίζοντας το πρόβλημα της Ζάο Ζεν, όταν εξέθεσα και ανέλυσα την αλαζονική διάθεσή της υπό το πρίσμα των λόγων του Θεού, τη βοήθησα να αναλογιστεί και να γνωρίσει τα προβλήματά της, ώστε να αλλάξει, να επιτύχει ζωή-είσοδο, και να συνεργάζεται αρμονικά με τους αδελφούς και τις αδελφές της για να κάνει καλά το καθήκον της. Αυτό ήταν ωφέλιμο για κείνη. Επιπλέον, όταν συναναστράφηκα με τη Γουάνγκ Χονγκ και ανέλυσα το πρόβλημά της, δηλαδή ότι ήταν εγωίστρια και προστάτευε τον εαυτό της, ο στόχος ήταν να τη βοηθήσω να κατανοήσει την εγωιστική και ποταπή φύση-ουσία της, ώστε να μετανοήσει, να αλλάξει και να κάνει το καθήκον της. Έτσι, επίσης, βοηθούσα τη Γουάνγκ Χονγκ. Αυτού του είδους η έκθεση και ανάλυση συνάδει με τις αλήθεια-αρχές και είναι θετικό πράγμα, δεν ξεμπροστιάζει τους άλλους. Για να προσδιορίσει κανείς τη διαφορά ανάμεσα στο ξεμπρόστιασμα και τη σωστή καθοδήγηση και βοήθεια, πρέπει κυρίως να εξετάσει την πρόθεση και την αφετηρία. Επίσης, εγώ πάντα ανησυχούσα ότι, αν εξέθετα και ανέλυα τα προβλήματα των άλλων, θα τους πρόσβαλλα και θα τους έκανα να με αντιμετωπίζουν σαν εχθρό, πράγμα που θα δυσκόλευε το έργο μου ως επικεφαλής. Έτσι, διατηρούσα σε κάθε περίπτωση τις σχέσεις μου με τους άλλους. Είναι γεγονός ότι ο οίκος του Θεού διαφέρει από την κοινωνία. Στον οίκο του Θεού βασιλεύει η αλήθεια. Για να κάνεις καλά το καθήκον σου, πρέπει να ενεργείς σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, και δεν ισχύει ότι μπορείς να κάνεις καλά το έργο μόνο όταν διατηρείς καλές σχέσεις με τους άλλους. Συνειδητοποίησα ότι οι ιδέες μου ήταν πολύ στρεβλές και δεν συμφωνούσαν καθόλου με την αλήθεια.

Συνέχισα να αναζητώ: Τι είδους διεφθαρμένη διάθεση είχε ως αποτέλεσμα να μην τολμώ να εκθέσω τα προβλήματα των άλλων; Διάβασα τα ακόλουθα λόγια του Θεού: «Η συνείδηση και η λογική θα πρέπει να αποτελούν τα συστατικά της ανθρώπινης φύσης του καθενός. Αυτά τα δύο είναι τα πιο θεμελιώδη και σημαντικά στοιχεία. Πώς είναι ο άνθρωπος που δεν έχει συνείδηση ούτε τη λογική της κανονικής ανθρώπινης φύσης; Σε γενικές γραμμές, δεν έχει ανθρώπινη φύση ή έχει υπερβολικά κακή ανθρώπινη φύση. Για να μπω σε περισσότερες λεπτομέρειες, τι εκδηλώνει η χαμένη ανθρώπινη φύση αυτού του ατόμου; Δοκιμάστε να αναλύσετε ποια είναι τα χαρακτηριστικά αυτών των ανθρώπων και πώς ακριβώς εκδηλώνονται. (Είναι εγωιστές και ευτελείς.) Οι εγωιστές και οι ευτελείς ενεργούν επιπόλαια και μένουν αμέτοχοι σε οτιδήποτε δεν τους αφορά προσωπικά. Ούτε αναλογίζονται τα συμφέροντα του οίκου του Θεού ούτε ενδιαφέρονται καθόλου για τις προθέσεις Του. Δεν αναλαμβάνουν κανένα φορτίο για να εκτελέσουν το καθήκον τους ή να μαρτυρήσουν για τον Θεό και δεν έχουν κανένα αίσθημα ευθύνης. […] Έχει συνείδηση και λογική ένα τέτοιο άτομο; (Όχι.) Νιώθει κάποιο αίσθημα μομφής κάποιος που δεν έχει συνείδηση και λογική, και συμπεριφέρεται έτσι; Αυτοί οι άνθρωποι δεν ξέρουν τι είναι η αυτομομφή· η συνείδησή τους δεν εξυπηρετεί κανέναν σκοπό. Εφόσον αυτό το άτομο δεν νιώθει ποτέ την αποδοκιμασία αίσθημα μομφής από τη συνείδησή του, μπορεί να νιώσει τη μομφή ή την πειθάρχηση του Αγίου Πνεύματος; Όχι, δεν μπορεί» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Προσφέροντας κανείς την καρδιά του στον Θεό, μπορεί να αποκτήσει την αλήθεια). Όταν διάβασα τα λόγια του Θεού, ένιωσα μια σουβλιά στην καρδιά· είχα ενοχές και δεν ένιωθα καθόλου άνετα μ’ αυτό που είχα κάνει. Ο Θεός λέει ότι οι άνθρωποι που έχουν συνείδηση και ανθρώπινη φύση κουβαλούν φορτίο στα καθήκοντά τους και έχουν αίσθημα ευθύνης, λαμβάνουν υπόψη τα συμφέροντα του οίκου του Θεού σε κάθε περίσταση, και εκθέτουν και αναλύουν τους ανθρώπους που κάνουν πράγματα τα οποία διαταράσσουν και αναστατώνουν το έργο της εκκλησίας. Από την άλλη, όσοι δεν έχουν ανθρώπινη φύση σκέφτονται πρώτα τον φόβο τους μήπως προσβάλουν τους ανθρώπους και κάνουν εχθρούς. Προστατεύουν μόνο τα δικά τους συμφέροντα και συμπεριφέρονται ως ανθρωπάρεσκοι, χωρίς να προστατεύουν καθόλου τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Όταν έκανα την αυτοκριτική μου, είδα ότι ήμουν ακριβώς το είδος του εγωιστή και ποταπού ανθρώπου με ελλιπή ανθρώπινη φύση που εκθέτει ο Θεός. Γνώριζα ξεκάθαρα ότι οι αδελφοί και οι αδελφές μου περιορίζονταν από τη Ζάο Ζεν, και ότι αυτό είχε ήδη αντίκτυπο στο έργο της εκκλησίας και τη ζωή-είσοδο των αδελφών μου, αλλά δεν έδωσα καμία σημασία σ’ αυτό. Επιπλέον, η Γουάνγκ Χονγκ χρησιμοποιούσε τους κινδύνους για την ασφάλειά της ως δικαιολογία για να εγκαταλείψει τα καθήκοντά της. Ως επικεφαλής της εκκλησίας, έπρεπε να συναναστραφώ μαζί τους και να αναλύσω αυτά τα προβλήματα το συντομότερο δυνατόν, ώστε να κατανοήσουν τη ζημιά και τις συνέπειες που θα προκαλούσαν αν συνέχιζαν έτσι, να μεταστρέψουν εγκαίρως την κατάστασή τους, και να κάνουν καλά το καθήκον τους. Ωστόσο, φοβόμουν ότι, αν τις πρόσβαλλα, θα μου κρατούσαν μούτρα και θα με απομόνωναν. Έτσι, δεν συναναστράφηκα μαζί τους. Σε κάθε περίπτωση, προστάτεψα τα δικά μου συμφέροντα, και σκεφτόμουν μόνο πώς θα διατηρήσω καλές σχέσεις με τους άλλους και θα τους κάνω καλή εντύπωση. Δεν νοιαζόμουν καθόλου για τα συμφέροντα της εκκλησίας ούτε νοιαζόμουν αν θα ζημιωνόταν η ζωή των αδελφών μου. Ήμουν εγωίστρια και ποταπή στο έπακρο και δεν είχα το παραμικρό αίσθημα δικαιοσύνης! Δεν έκανα καθόλου το καθήκον μου. Έκανα κακό και αντιστεκόμουν στον Θεό! Αν δεν μετανοούσα και δεν άλλαζα, τελικά θα προκαλούσα την απέχθεια του Θεού και θα αποκλειόμουν. Όταν το κατάλαβα αυτό, μετάνιωσα για όσα είχα κάνει. Ένιωθα χρέος προς τον Θεό, καθώς και ότι είχα απογοητεύσει τους αδελφούς και τις αδελφές μου. Προσευχήθηκα στον Θεό: «Θεέ μου, είμαι διατεθειμένη να μετανοήσω και να γίνω ένας άνθρωπος με ανθρώπινη φύση και αίσθημα δικαιοσύνης. Θέλω να λαμβάνω υπόψη μου τις προθέσεις Σου στο μέλλον και να προστατεύω τα συμφέροντα της εκκλησίας».

Μέσα από την προσευχή και την αναζήτηση, βρήκα ένα μονοπάτι άσκησης στα λόγια του Θεού. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Εάν θέλεις να δημιουργήσεις μια κανονική σχέση με τον Θεό, τότε η καρδιά σου πρέπει να στραφεί προς Αυτόν· έχοντας αυτό ως βάση, θα έχεις τότε κανονικές σχέσεις και με τους άλλους ανθρώπους. Αν δεν έχεις κανονική σχέση με τον Θεό, τότε ό,τι κι αν κάνεις για να διατηρήσεις τις σχέσεις σου με τους άλλους ανθρώπους, όσο σκληρά κι αν εργάζεσαι ή όση προσπάθεια κι αν αφιερώνεις σ’ αυτό, όλα θα είναι μια ανθρώπινη φιλοσοφία για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις. Θα διατηρείς τη θέση σου μεταξύ των ανθρώπων και θα κερδίζεις τον έπαινό τους μέσω ανθρώπινων οπτικών και ανθρώπινων φιλοσοφιών, αντί να δημιουργείς κανονικές διαπροσωπικές σχέσεις σύμφωνα με τον λόγο του Θεού. Εάν δεν εστιάζεις στις σχέσεις σου με τους άλλους ανθρώπους, μα αντ’ αυτού διατηρείς μια κανονική σχέση με τον Θεό, και είσαι πρόθυμος να δώσεις την καρδιά σου στον Θεό και να μάθεις να υποτάσσεσαι σ’ Αυτόν, τότε και οι σχέσεις σου με όλους τους ανθρώπους θα γίνουν με φυσικό τρόπο κανονικές. Οι σχέσεις αυτές τότε δεν θα οικοδομούνται πάνω στη σάρκα, αλλά πάνω στα θεμέλια της αγάπης του Θεού. Δεν θα έχεις σχεδόν καθόλου σαρκικές αλληλεπιδράσεις με άλλους ανθρώπους, αλλά θα υπάρχει συναναστροφή σε πνευματικό επίπεδο, και αμοιβαία αγάπη, παρηγοριά και παροχή μεταξύ σας. Όλα αυτά γίνονται βάσει μιας επιθυμίας να ικανοποιήσεις τον Θεό —αυτές οι σχέσεις δεν διατηρούνται μέσω ανθρώπινων φιλοσοφιών για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις, αλλά διαμορφώνονται φυσικά όταν έχεις ένα φορτίο για τον Θεό. Δεν απαιτούν ανθρώπινη προσπάθεια από σένα, και πρέπει μόνο να ασκείσαι σύμφωνα με τις αρχές του λόγου του Θεού» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Η δημιουργία μιας κανονικής σχέσης με τον Θεό είναι πολύ σημαντική). Από τα λόγια του Θεού κατάλαβα ότι, στις σχέσεις μας με τους αδελφούς και τις αδελφές μας, πρέπει να φερόμαστε στους άλλους σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Όταν ανακαλύπτουμε ότι οι αδελφοί ή οι αδελφές μας έχουν κάποια διεφθαρμένη διάθεση, πρέπει να συναναστρεφόμαστε μαζί τους και να τους βοηθάμε με αγάπη, ώστε να κάνουν αυτοκριτική, να αποκτήσουν αυτογνωσία και να επιτύχουν κάποια ζωή-είσοδο. Δεν πρέπει να στηριζόμαστε στις φιλοσοφίες για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις για να διατηρούμε τις σχέσεις μας με τους άλλους. Κάποιες φορές δεν μπορούν να κατανοήσουν τα προβλήματά τους, οπότε χρειάζεται έκθεση και ανάλυση. Εφόσον είναι αδελφοί και αδελφές που επιδιώκουν την αλήθεια, θα είναι σε θέση να το αντιμετωπίσουν αυτό σωστά και να κάνουν αλλαγές στη συνέχεια. Όσοι, όμως, δεν επιδιώκουν την αλήθεια, θα διαφωνήσουν και θα αντισταθούν όταν κάποιος επισημάνει και εκθέσει πράγματα. Έτσι αποκαλύπτονται, και, ταυτόχρονα, αυτό μας βοηθάει να τους διακρίνουμε ως έναν βαθμό. Αργότερα, πρόσεξα ότι η διακόνισσα του ποτίσματος δεν έφερε φορτίο στο καθήκον της. Χρονοτριβούσε στην υλοποίηση του έργου και, μάλιστα, έβρισκε δικαιολογίες, λέγοντας ότι είχε χαμηλό επίπεδο και δεν κατανοούσε την αλήθεια. Ήθελα να της επισημάνω τα προβλήματά της, ώστε να φέρει μεγαλύτερο φορτίο στο καθήκον της, αλλά μετά σκέφτηκα: «Αν εκθέσω και επισημάνω ευθέως τα προβλήματά της, κι έτσι την προσβάλω, πώς θα συνεργαστούμε στο μέλλον;» Όταν το σκέφτηκα αυτό, ένιωσα λίγο διστακτική. Αργότερα, θυμήθηκα κάποια από τα λόγια του Θεού που είχα διαβάσει στο παρελθόν, και συνειδητοποίησα ότι πάλι προσπαθούσα να διατηρήσω τις σχέσεις μου με τους άλλους βασιζόμενη σε σατανικές φιλοσοφίες για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις. Όσο καλά κι αν διατηρήσω τις σχέσεις μου με τους άλλους, αυτό δεν είναι άσκηση της αλήθειας και ο Θεός δεν το εγκρίνει. Προσευχήθηκα στον Θεό να μου δώσει την αποφασιστικότητα που χρειαζόμουν για να επαναστατήσω ενάντια στη σάρκα και να κάνω πράξη την αλήθεια. Αυτήν τη φορά, όφειλα να κάνω πράξη την αλήθεια και να ενεργήσω σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Έτσι, επισήμανα το πρόβλημα της διακόνισσας του ποτίσματος, δηλαδή ότι ήταν επιπόλαιη στο καθήκον της, και συναναστράφηκα σχετικά με τη φύση και τις συνέπειες της επιπολαιότητας. Μετά τη συναναστροφή μου, κατανόησε το πρόβλημά της και ήταν διατεθειμένη να επαναστατήσει ενάντια στον εαυτό της και να κάνει πράξη την αλήθεια. Βίωσα το γεγονός ότι, όταν μπορείς να φέρεσαι στους ανθρώπους σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, νιώθεις ηρεμία. Δόξα τω Θεώ!