Από του Χαν Μινγκ, Κίνα

Το 1998, αποδέχτηκα το έργο του Παντοδύναμου Θεού τις έσχατες ημέρες. Αργότερα, ήμουν γνωστός για την πίστη μου και έγινα βασικός στόχος παρακολούθησης της αστυνομίας του ΚΚΚ. Το 2016, η σύζυγός μου κι εγώ αφήσαμε το σπίτι μας και νοικιάσαμε σπίτι σε άλλη περιοχή για να κάνουμε τα καθήκοντά μας. Αργότερα, κάποιοι αδελφοί και αδελφές από τη γενέτειρά μου μου είπαν πως η αστυνομία με έψαχνε ακόμα και πως είχαν λαδώσει έναν γείτονα για να με καταδώσει αν με έβλεπε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να είμαστε πολύ προσεκτικοί όσο κάναμε αλλού τα καθήκοντά μας, να είμαστε πάντα σε επιφυλακή, από φόβο μην τυχόν μας παρακολουθούν και μας συλλάβουν.

Ένα πρωί, το πρώτο εξάμηνο του ’23, ήρθε ξαφνικά στο σπίτι μου η αδελφή Ζανγκ Νινγκ με ένα βλέμμα ανησυχίας ζωγραφισμένο στο πρόσωπό της και είπε πως είχε συλληφθεί η συνεργάτιδα αδελφή της, καθώς και πολλοί άλλοι αδελφοί και αδελφές από την εκκλησία. Η αστυνομία είχε πάει, μάλιστα, σε αρκετά σπίτια φιλοξενίας για να κάνει ανακρίσεις. Εκείνη και η αδελφή Λιού Μινγκ δεν είχαν πού να πάνε και ήθελαν να μείνουν για λίγο καιρό στο σπίτι μας. Με το που σκέφτηκα πως τις κυνηγούσαν και δεν μπορούσαν να γυρίσουν σπίτια τους, συμφώνησα κατευθείαν. Δύο μέρες αργότερα, όμως, έμαθα πως κάποιοι τις είχαν πουλήσει και τις δύο και πως η αστυνομία είχε στα χέρια της φωτογραφία της Λιού Μινγκ και την έψαχνε. Όταν τ’ άκουσα αυτό, αγχώθηκα πολύ και ένιωσα πως η Κίνα περιβαλλόταν από ένα σκοτεινό σύννεφο και πως δεν υπήρχε ασφάλεια πουθενά. Δεν μπορούσα παρά να ανησυχώ, αφού σκεφτόμουν: «Εφόσον με καταδιώκει κι εμένα η αστυνομία του ΚΚΚ, δεν είναι πολύ επικίνδυνο να μένουν μαζί μου τώρα αυτές οι δύο αδελφές; Ειδικά η Λιού Μινγκ, αφού η αστυνομία έχει τη φωτογραφία της και προσπαθεί να εντοπίσει τα ίχνη της. Πέρασε από πολλές κάμερες παρακολούθησης μέχρι να φτάσει σπίτι μου. Αν η αστυνομία ελέγξει το υλικό, θα εντοπίσει γρήγορα τις κινήσεις της και θα βρει το σπίτι μου. Τότε θα συλληφθούμε κι εμείς!» Σκέφτηκα και το γεγονός πως είχα υψηλή πίεση και προβλήματα με την καρδιά μου για πολλά χρόνια, και αναρωτήθηκα: «Αν τελικά με συλλάβουν και με βασανίσουν, θα μπορέσω να τ’ αντέξω; Αν δεν μπορέσω ν’ αντέξω το μαρτύριο και προδώσω τον Θεό, δεν θα αποβεί μάταιη η πίστη μου; Θα καταλήξω και να τιμωρούμαι στο μέλλον». Όσο το σκεφτόμουν, τόσο πιο πολύ φοβόμουν, και ένιωθα τεράστια πίεση. Εκείνη τη στιγμή, μου ήρθε μια σκέψη: «Αν ήξερα πως η κατάσταση θα ήταν τόσο επικίνδυνη, δεν θα είχα συμφωνήσει να φιλοξενήσω τη Ζανγκ Νινγκ και τη Λιού Μινγκ. Έτσι, θα διέτρεχα μικρότερο κίνδυνο. Εφόσον η κατάσταση είναι τόσο επισφαλής τώρα, όσο περισσότερο μένουν εδώ, τόσο περισσότερο κινδυνεύω». Αφού το σκέφτηκα αυτό, κάθε φορά που μιλούσαμε, άφηνα υπονοούμενα πως το σπίτι μου δεν ήταν ασφαλές, με την πρόθεση να κάνω τη Ζανγκ Νινγκ και τη Λιού Μινγκ να παροτρύνουν τους επικεφαλής να τους βρουν κάποιο άλλο σπίτι φιλοξενίας το συντομότερο δυνατό. Κάθε φορά που έλεγα τέτοιες κουβέντες, φαίνονταν και οι δυο τους απελπισμένες. Στη συνέχεια, ένιωθα ενοχές και σκεφτόμουν πως δεν έπρεπε να τους φέρομαι έτσι, ειδικά τη Λιού Μινγκ. Η κατάσταση υγείας της ήταν πολύ κακή και τώρα την καταδίωκαν. Λίγο καιρό πριν, είχε συλληφθεί η μητέρα της και κανείς δεν ήξερε τι της συνέβη. Μια φορά, την είχα δει να κλαίει μόνη στην κουζίνα. Διέτρεχαν μεγάλο κίνδυνο και δεν έπρεπε να τις πιέζω να φύγουν, αλλά όταν σκεφτόμουν τη δική μου ασφάλεια, πάλι ήλπιζα να φύγουν σύντομα.

Κατά τη διάρκεια μιας συνάθροισης, διάβασα ένα χωρίο των λόγων του Θεού, το οποίο με συγκίνησε βαθιά. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Ανεξάρτητα από το πόσο “εξαιρετικά δυνατός” είναι ο Σατανάς, ανεξάρτητα από το πόσο θρασύς και φιλόδοξος είναι, ανεξάρτητα από το πόσο μεγάλη ικανότητα έχει να προξενεί ζημιές, ανεξάρτητα από το πόσο ευρείας κλίμακας είναι οι ικανότητές του να διαφθείρει και να παρασύρει τον άνθρωπο, ανεξάρτητα από το πόσο έξυπνα είναι τα κόλπα και τα σχέδια με τα οποία τρομοκρατεί τον άνθρωπο, ανεξάρτητα από το πόσο ασταμάτητα ευμετάβλητη είναι η μορφή του, ποτέ δεν μπόρεσε να δημιουργήσει ούτε ένα έμψυχο ον, ποτέ δεν μπόρεσε να θέσει νόμους και κανόνες για την ύπαρξη όλων των πραγμάτων και ποτέ δεν μπόρεσε να ελέγξει και να κυβερνήσει κανένα αντικείμενο, είτε έμψυχο ή άψυχο. Στο σύμπαν και στο στερέωμα, δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος ή αντικείμενο που να έχει γεννηθεί από τον Σατανά, ή που να υπάρχει εξαιτίας του. Δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος ή αντικείμενο που αυτός κυβερνά ή ελέγχει. Αντιθέτως, ο Σατανάς όχι μόνο είναι αναγκασμένος να ζει υπό την κυριαρχία του Θεού, αλλά και πρέπει να υποταχθεί σε όλες τις εντολές και τις προσταγές του Θεού. Χωρίς την άδεια του Θεού, ο Σατανάς δεν μπορεί εύκολα να ακουμπήσει ακόμα και μια σταγόνα νερό ή έναν κόκκο άμμου πάνω στη γη. Χωρίς την άδεια του Θεού, ο Σατανάς δεν μπορεί ούτε να κινήσει τα μυρμήγκια πάνω στη γη, πόσο μάλλον τους ανθρώπους, που δημιουργήθηκαν από τον Θεό. Στα μάτια του Θεού, ο Σατανάς είναι κατώτερος και από τα κρινάκια στο βουνό, τα πουλιά που πετούν στον αέρα, τα ψάρια στη θάλασσα και τις κάμπιες στη γη. Ο ρόλος του περιορίζεται στο να υπηρετεί όλα τα πράγματα, να υπηρετεί την ανθρωπότητα και να υπηρετεί το έργο του Θεού και το σχέδιο διαχείρισής Του. Ανεξάρτητα από τη μοχθηρότητα της φύσης του και τη διαβολικότητα της ουσίας του, το μόνο πράγμα που μπορεί να κάνει είναι να συμμορφώνεται υπάκουα με το καθήκον του —να παράσχει υπηρεσία στον Θεό και να λειτουργήσει ως αντιθετικό στοιχείο. Αυτή είναι η ουσία και η θέση του Σατανά. Η ουσία του δεν συνδέεται με τη ζωή, δεν συνδέεται με τη δύναμη και δεν συνδέεται με την εξουσία. Δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα παιχνίδι στα χέρια του Θεού, μια απλή μηχανή που ο Θεός τη χρησιμοποιεί για υπηρεσία!» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Α΄). Τα λόγια του Θεού μού έδειξαν πως ο Σατανάς παρέχει υπηρεσία στο έργο του Θεού και πως, χωρίς την άδεια του Θεού, δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Αν και ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας φαίνεται πολύ άγριος, βρίσκεται κι αυτός στα χέρια του Θεού. Το αν παρακολουθούσαν τη Λιού Μινγκ, το αν την εντόπισαν καθώς ερχόταν εδώ και το αν θα με συλλάμβαναν ήταν ζητήματα υπό τον έλεγχο του Θεού, και ο Θεός θα είχε τον τελευταίο λόγο. Χωρίς την άδεια του Θεού, η αστυνομία δεν θα μας έβρισκε. Παρόλο που δεν είχα καν συλληφθεί, ήμουν πολύ δειλός και φοβισμένος, και είχα σκεφτεί ακόμα και να αρνηθώ να φιλοξενήσω τις δύο αδελφές. Αυτό έδειχνε πως δεν είχα καθόλου αληθινή πίστη στον Θεό. Όταν μου συνέβαιναν πράγματα, ο Θεός δεν είχε θέση μες στην καρδιά μου. Ήμουν έστω και λίγο άνθρωπος που πίστευε αληθινά στον Θεό; Ήμουν ουσιαστικά ένας δύσπιστος. Είδα πως, παρόλο που πίστευα στον Θεό τόσα χρόνια, το ανάστημά μου παρέμενε πολύ μικρό, και μίσησα τον εαυτό μου που δεν επιδίωκα την αλήθεια. Οι καταστάσεις που αντιμετώπιζα κατά καιρούς αποκάλυπταν πόσο οικτρά υστερούσα σε αλήθεια-πραγματικότητες.

Αργότερα, όταν συναθροιστήκαμε, διάβασα κάποια από τα λόγια του Θεού: «Στο έθνος του μεγάλου κόκκινου δράκοντα, έχω φέρει εις πέρας ένα στάδιο του έργου, ασύλληπτο για τα ανθρώπινα όντα, κάνοντας τους να ταλαντεύονται στον άνεμο, και ύστερα πολλοί παρασύρονται αθόρυβα με ένα φύσημα του ανέμου. Πραγματικά, αυτό είναι το “αλώνι” που ετοιμάζομαι να καθαρίσω· είναι και ο πόθος Μου και το σχέδιό Μου. Διότι πολλοί κακοί έχουν παρεισφρήσει, ενόσω Εγώ εργάζομαι, μα δεν βιάζομαι να τους διώξω μακριά. Αντίθετα, θα τους διασκορπίσω όταν έρθει η κατάλληλη ώρα. Μόνο μετά από αυτό θα είμαι η ζωοδόχος πηγή, επιτρέποντας σε όσους πραγματικά Με αγαπούν να λάβουν από Εμένα τον καρπό της συκής και το άρωμα του κρίνου. Στη γη όπου παρεπιδημεί ο Σατανάς, τη γη της σκόνης, εκεί δεν έχει παραμείνει καθόλου καθαρός χρυσός, μονάχα άμμος, κι έτσι, υπό αυτές τις συνθήκες, εκτελώ ένα τέτοιο στάδιο του έργου» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο κρότος των επτά κεραυνών που προμηνύει ότι το ευαγγέλιο της βασιλείας θα διαδοθεί σε ολόκληρο το σύμπαν). Τα λόγια του Θεού μού έδειξαν πως ο Θεός επιτρέπει στον μεγάλο κόκκινο δράκοντα να διώκει και να συλλαμβάνει τους εκλεκτούς του Θεού, έτσι ώστε να τον εκμεταλλευτεί στην υπηρεσία της δοκιμασίας όλων των ανθρώπων. Υπό μία έννοια, αυτό γίνεται για να οδηγηθεί στην τελείωση μια ομάδα ανθρώπων. Υπό μία άλλη, αποκαλύπτει επίσης τους δύσπιστους και τους δειλούς. Στο παρελθόν, έλεγα συχνά πως θα υπολόγιζα τις προθέσεις του Θεού και πως ήμουν πρόθυμος να υποταχθώ και να είμαι πιστός στον Θεό. Είχα πει, επίσης, πως οι αδελφοί και οι αδελφές θα πρέπει να βοηθούν και να αγαπούν ο ένας τον άλλο. Τα γεγονότα, όμως, αποκάλυψαν πως ξεστόμιζα μόνο δόγματα και συνθήματα, χωρίς καμία απολύτως αλήθεια-πραγματικότητα. Η Ζανγκ Νινγκ και η Λιού Μινγκ είχαν έρθει να μείνουν στο σπίτι μου και, στην αρχή, ήμουν πρόθυμος να τις φιλοξενήσω. Αφού είδα, όμως, να συλλαμβάνονται αρκετοί άνθρωποι και άκουσα πως κάποιοι είχαν πουλήσει τις δύο αδελφές και πως η αστυνομία καταδίωκε τη Λιού Μινγκ, θεώρησα πως η φιλοξενία τους ενείχε πολύ μεγάλο ρίσκο και πως, αν με συλλάμβαναν, η τιμωρία μου θα ήταν βαρύτατη. Δεν ήθελα να τις φιλοξενήσω άλλο για χάρη της δικής μου προστασίας. Όσα ένιωθα μέσα μου και έλεγα εξωτερικά αποσκοπούσαν στο να τις κάνω να φύγουν το συντομότερο δυνατό. Σκεφτόμουν τον εαυτό μου. Κι εμένα με καταδίωκε ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας και δεν μπορούσα να γυρίσω στο σπίτι μου. Όταν υπέφερα σωματικά και βίωνα ένα εσωτερικό μαρτύριο, κι εγώ ήλπιζα να με βοηθήσουν οι άλλοι. Τώρα ο Θεός είχε ετοιμάσει ένα κατάλληλο μέρος για μένα, αλλά όταν οι αδελφές δεν μπορούσαν να επιστρέψουν σπίτια τους και δεν είχαν πού να πάνε, εγώ δεν σκέφτηκα την ασφάλειά τους και ήθελα διαρκώς να τις διώξω. Συνειδητοποίησα πως δεν αγαπούσα καθόλου τους αδελφούς και τις αδελφές μου. Η Ζανγκ Νινγκ και η Λιού Μινγκ έκαναν σημαντικά καθήκοντα στην εκκλησία, αλλά, σ’ αυτήν την κρίσιμη στιγμή, δεν σκέφτηκα πώς να τις βοηθήσω να μείνουν ασφαλείς ούτε πώς να προφυλάξω το έργο της εκκλησίας. Ήμουν έστω και λίγο αφοσιωμένος στον Θεό; Η φύση μου ήταν πολύ εγωιστική και υστερούσα σε ανθρώπινη φύση! Τότε μόνο κατάλαβα πως ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας παρέχει υπηρεσία στο έργο του Θεού και πως, χωρίς μια τέτοια κατάσταση, δεν θα είχα αναγνωρίσει τη διαφθορά μου. Αργότερα, πήρα την απόφαση πως, ακόμη κι αν μια μέρα συλλαμβανόμουν, θα έμενα ακλόνητα σταθερός στη μαρτυρία μου και δεν θα πρόδιδα τον Θεό. Έτσι, συζήτησα με τη Ζανγκ Νινγκ και τη Λιού Μινγκ ένα σχέδιο απόκρισης και εκκένωσης, αν ερχόταν η αστυνομία να ψάξει το σπίτι ή αν προέκυπταν απρόβλεπτες περιστάσεις. Αυτό μείωσε λιγάκι τον φόβο μου.

Μετά από λίγο, η Ζανγκ Νινγκ και η Λιού Μινγκ μετακόμισαν. Η μικρότερη αδερφή μου και ο σύζυγός της πέρασαν από το σπίτι να μου θυμίσουν να είμαι προσεκτικός. Είπαν πως με έψαχνε η αστυνομία και, επιπλέον, πως η αστυνομία νόμιζε ότι ήμουν επικεφαλής και πως, αν με έπιαναν, σίγουρα θα με καταδίκαζαν. Ένιωσα ένα βάρος στην καρδιά και αναρωτήθηκα αν με είχαν αναγνωρίσει και πουλήσει εκείνοι που είχαν συλληφθεί και είχαν, στη συνέχεια, πουλήσει αδελφούς και αδελφές. Για λόγους ασφαλείας, έκρυψα όλα τα σημαντικά πράγματα που είχα στο σπίτι. Σκέφτηκα πως, αν συνέβαινε κάτι, θα έφευγα από την πόλη και θα πήγαινα κάπου να κρυφτώ για λίγο. Εκείνη τη στιγμή, επέστρεψε ξαφνικά η Λιού Μινγκ. Δεν μπορούσε να μείνει στο σπίτι φιλοξενίας όπου είχε πάει, επειδή το παρακολουθούσαν. Έπαθα σοκ και σκέφτηκα: «Η Λιού Μινγκ καταδιώκεται, και υπάρχουν κάμερες παντού. Τώρα που επέστρεψε ενώ είχε φύγει, αν την παρακολουθεί η αστυνομία, τότε θα βρει εύκολα την τοποθεσία της. Στην αρχή, το σπίτι μου ήταν σχετικά ασφαλές, αλλά αν η αστυνομία ακολουθήσει τα ίχνη από το υλικό παρακολούθησης για να εντοπίσει τη Λιού Μινγκ, τότε δεν θα φανερωθεί η τοποθεσία του σπιτιού μου;» Εκείνο το βράδυ, προσευχήθηκα στον Θεό: «Θεέ μου, η Λιού Μινγκ επέστρεψε ξαφνικά. Ανησυχώ πως, αν την παρακολουθούν και την ακολουθούν, μπορεί να εμπλακώ και φοβάμαι μη συλληφθώ. Θεέ μου, Σε παρακαλώ, προστάτεψε την καρδιά μου και καθοδήγησέ με να πάρω μαθήματα σ’ αυτό το περιβάλλον». Μετά την προσευχή, ένιωσα κάπως πιο ήρεμος. Ήμουν πρόθυμος να αφήσω τη Λιού Μινγκ να μείνει προς το παρόν στο σπίτι μου.

Λίγες ημέρες αργότερα, έμαθα πως η μητέρα της Λιού Μινγκ ήξερε πού ήταν το σπίτι μου. Ένας συγγενής της, ο οποίος ήταν πιστός, γνώριζε κι εκείνος ότι η Λιού Μινγκ έμενε στο σπίτι μου. Σκέφτηκα: «Δεν μπορώ να βασιστώ σε κανέναν τώρα. Αν πιάσουν αυτόν τον συγγενή και αποκαλύψει πως η Λιού Μινγκ είναι σπίτι μου, δεν θα διατρέχω ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο;» Άρχισα να νιώθω πάλι αγχωμένος και σκεφτόμουν: «Η ασφάλεια της Λιού Μινγκ βρίσκεται σε τεράστιο κίνδυνο. Όταν έφυγε πριν από λίγες μέρες, έπρεπε να της είχα πει πως, άπαξ κι έφυγε, δεν μπορούσε να ξαναγυρίσει. Έτσι δεν θα χρειαζόταν ν’ ανησυχώ τώρα γι’ αυτούς τους κινδύνους». Έχοντας αυτό κατά νου, της ζήτησα να γράψει στους επικεφαλής και να τους πει να βιαστούν να της βρουν ένα σπίτι φιλοξενίας για να μετακομίσει. Οι μέρες, όμως, περνούσαν και πουθενά οι επικεφαλής να έρθουν να πάρουν τη Λιού Μινγκ, οπότε άρχισα να αγχώνομαι. Η Λιού Μινγκ είπε απελπισμένη: «Όλο το περιβάλλον της εκκλησίας αντιμετωπίζει πιέσεις τώρα και είναι δύσκολο να βρεθεί κατάλληλο σπίτι φιλοξενίας αυτήν τη στιγμή». Όταν είδα τη λυπημένη έκφραση της Λιού Μινγκ, ένιωσα τύψεις και δεν μου πήγαινε να τη διώξω. Αργότερα, οι επικεφαλής έκριναν πως ούτε το δικό μου σπίτι ήταν ασφαλές, οπότε μετέφεραν τη Λιού Μινγκ σε άλλο σπίτι.

Μετά απ’ αυτό, άρχισα να κάνω αυτοκριτική και να συλλογίζομαι. Αναρωτιόμουν ποια μαθήματα είχα πάρει από τη φιλοξενία που πρόσφερα στη Ζανγκ Νινγκ και τη Λιού Μινγκ εκείνες τις δύο φορές. Το σκέφτηκα και είδα πως αυτό που είχα αποκαλύψει και στις δύο περιπτώσεις ήταν δειλία, αφού ήθελα να προστατέψω τον εαυτό μου, και προσπαθούσα διαρκώς να αποφύγω τα καθήκοντά μου και ήμουν απρόθυμος να φιλοξενήσω τις αδελφές. Έτσι, έψαξα να διαβάσω τα λόγια του Θεού αναφορικά μ’ αυτήν την κατάσταση. Ο Θεός λέει: «Οι αντίχριστοι είναι υπερβολικά εγωιστές και ποταποί. Δεν έχουν πραγματική πίστη στον Θεό, πόσο μάλλον αφοσίωση σ’ Αυτόν· όταν έρχονται αντιμέτωποι με κάποιο ζήτημα, μόνο τον εαυτό τους προστατεύουν και προφυλάσσουν. Δεν θεωρούν τίποτα πιο σημαντικό από τη δική τους ασφάλεια. Εφόσον μπορούν να ζήσουν και να μην τους συλλάβουν, δεν τους ενδιαφέρει πόση ζημιά θα γίνει στο έργο της εκκλησίας. Αυτοί οι άνθρωποι είναι εξαιρετικά εγωιστές, δεν σκέφτονται καθόλου τους αδελφούς και τις αδελφές ή το έργο της εκκλησίας, σκέφτονται μόνο τη δική τους ασφάλεια. Είναι αντίχριστοι» [«Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο ένατο (Μέρος δεύτερο)]. Από την έκθεση των λόγων του Θεού, είδα πως οι αντίχριστοι είναι πραγματικά εγωιστές και ποταποί. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να προστατέψουν τον εαυτό τους και τα συμφέροντά τους, και δεν τους νοιάζει ούτε στο ελάχιστο η προστασία του έργου της εκκλησίας ή η ασφάλεια των αδελφών τους. Είχα φερθεί ακριβώς όπως ένας αντίχριστος, σκεφτόμουν τον εαυτό μου τις δύσκολες ώρες και έβαζα πρώτα τα δικά μου συμφέροντα, χωρίς να υπολογίζω καθόλου την ασφάλεια των αδελφών μου ούτε το έργο της εκκλησίας. Η Ζανγκ Νινγκ και η Λιού Μινγκ έκαναν κειμενικά καθήκοντα, δηλαδή μια σημαντική εργασία για την εκκλησία. Τώρα που η εκκλησία αντιμετώπιζε εκτεταμένες συλλήψεις, πολλά σπίτια φιλοξενίας δεν μπορούσαν πια να προσφέρουν καταφύγιο. Το σπίτι που νοίκιαζα ήταν σχετικά πιο ασφαλές, οπότε, σε μια τέτοια κατάσταση, θα έπρεπε να τις φιλοξενήσω βάσει της ηθικής μου δέσμευσης, ώστε να έχουν ένα ήσυχο περιβάλλον όπου θα μπορούσαν να κάνουν τα καθήκοντά τους. Επιπλέον, η Λιού Μινγκ δεν ήταν καλά στην υγεία της, την έτρωγε η ανησυχία επειδή είχε συλληφθεί η μητέρα της και, αφού καταδιωκόταν και η ίδια, δεν μπορούσε να γυρίσει σπίτι της. Όφειλα, λοιπόν, να την είχα δεχτεί και φροντίσει, ώστε να ένιωθε σαν στο σπίτι της εδώ και να μπορούσε να κάνει τα καθήκοντά της με ηρεμία. Ωστόσο, εγώ σκεφτόμουν μόνο το αν θα με συλλάβουν, το αν θα μπορούσα να μείνω σταθερός αν με συλλάμβαναν και το αν θα είχα μετά έναν καλό προορισμό. Δεν έδειχνα, όμως, συμπόνια για τις περιστάσεις ή τα συναισθήματά τους. Για να διαφυλάξω τη δική μου ασφάλεια, προσπάθησα μάλιστα να τις διώξω έμμεσα. Υπολόγιζα μόνο τα δικά μου συμφέροντα και σκεφτόμουν πως, εφόσον ήμουν εγώ ασφαλής, τίποτε άλλο δεν είχε σημασία. Είδα πως ήμουν ίδιος με τους αντίχριστους που εξέθεσε ο Θεός: εγωιστής, ποταπός και χωρίς ανθρώπινη φύση. Σκέφτηκα τους αδελφούς και τις αδελφές στην εκκλησία. Κάποιοι απ’ αυτούς, σε επικίνδυνες καταστάσεις, φιλοξενούν αδελφούς και αδελφές που καταδιώκονται. Είναι πρόθυμοι να πάρουν οι ίδιοι ρίσκα για να προστατέψουν τους αδελφούς και τις αδελφές, χωρίς το παραμικρό παράπονο. Κάποιοι χειρίζονται και το επακόλουθο έργο παρά τον μεγάλο κίνδυνο, μεταφέροντας τα βιβλία των λόγων του Θεού χωρίς να υπολογίζουν την προσωπική τους ασφάλεια, ενώ άλλοι υψώνουν το ανάστημά τους για να προστατέψουν τους αδελφούς και τις αδελφές όταν συλλαμβάνονται και καταδιώκονται. Υπάρχουν αναρίθμητοι τέτοιοι άνθρωποι. Μπορούν να στηρίζονται στον Θεό για να επαναστατήσουν ενάντια στη σάρκα τους, διαφυλάσσουν το έργο της εκκλησίας, προστατεύουν τους αδελφούς και τις αδελφές και δείχνουν την αφοσίωσή τους για να ικανοποιήσουν τον Θεό. Δεν συγκρινόμουν μαζί τους. Σκέφτηκα, επίσης, εκείνους τους Ιούδες που, μετά τη σύλληψή τους, «πούλησαν» τα περιουσιακά στοιχεία της εκκλησίας και τους αδελφούς και τις αδελφές. Το έκαναν εξαιτίας της απόλυτα εγωιστικής τους φύσης και επειδή φοβόντουσαν τον θάνατο και δεν ήθελαν να χάσουν τη ζωή τους. Όταν ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας τούς απείλησε, τους εκφόβισε και τους βασάνισε, δεν ήταν πρόθυμοι να αφήσουν τη σάρκα τους να υποφέρει, κι έτσι ακολούθησαν τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα. Πρόδωσαν και βλασφήμησαν τον Θεό και πρόσβαλαν τη διάθεσή Του. Ήμουν κι εγώ εγωιστής κατ’ αυτόν τον τρόπο και, αν με συλλάμβανε ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας, θα κινδύνευα κι εγώ να προδώσω τον Θεό! Έπρεπε να αναζητήσω γρήγορα την αλήθεια για να διορθώσω την κατάστασή μου.

Κατά την αναζήτησή μου, έκανα επίσης αυτοκριτική και διερωτήθηκα: «Γιατί φοβάμαι διαρκώς μήπως με συλλάβουν;» Στην πραγματικότητα, ο λόγος ήταν επειδή φοβόμουν πως, αν πέθαινα, δεν θα είχα καλή έκβαση ή προορισμό μετά. Διάβασα τα εξής λόγια του Θεού: «Ποιος από ολόκληρη την ανθρωπότητα δεν λαμβάνει φροντίδα στα μάτια του Παντοδύναμου; Ποιος δεν ζει εν τω μέσω του προκαθορισμού του Παντοδύναμου; Η ζωή και ο θάνατος του ανθρώπου συμβαίνουν από δική του επιλογή; Ελέγχει άραγε ο άνθρωπος τη μοίρα του; Πολλοί άνθρωποι ζητούν απεγνωσμένα τον θάνατο, αλλά είναι πολύ μακριά από αυτούς· πολλοί άνθρωποι θέλουν να είναι δυνατοί στη ζωή αλλά φοβούνται τον θάνατο, όμως χωρίς να το γνωρίζουν, η ημέρα του τέλους τους πλησιάζει, βυθίζοντάς τους στην άβυσσο του θανάτου» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Τα λόγια του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν, Κεφάλαιο 11). «Πώς πέθαναν οι μαθητές του Κυρίου Ιησού; Κάποιοι απ’ τους μαθητές Του λιθοβολήθηκαν, άλλοι σύρθηκαν πίσω από άλογα, άλλοι σταυρώθηκαν ανάποδα, άλλοι διαμελίστηκαν από πέντε άλογα· τους βρήκαν ένα σωρό διαφορετικοί θάνατοι. Για ποιον λόγο θανατώθηκαν; Εκτελέστηκαν για τα εγκλήματά τους βάσει νόμου; Όχι. Διακήρυτταν το ευαγγέλιο του Κυρίου, αλλά οι άνθρωποι του κόσμου δεν το δέχτηκαν και, αντ’ αυτού, τους καταδίκασαν, τους χτύπησαν και τους επέπληξαν, ενώ έφτασαν μέχρι και να τους θανατώσουν —με αυτόν τον τρόπο μαρτύρησαν. […] Όταν αναφέρουμε αυτό το θέμα, βάζετε τον εαυτό σας στη θέση τους· θλίβεται τότε η καρδιά σας και νιώθετε έναν κρυφό πόνο; Σκέφτεστε: “Αυτοί οι άνθρωποι έκαναν το καθήκον τους για να διακηρύξουν το ευαγγέλιο του Θεού και θα έπρεπε να θεωρούνται καλοί άνθρωποι· πώς λοιπόν έγινε και έφτασαν σε ένα τέτοιο τέλος, ένα τέτοιο αποτέλεσμα;” Στην πραγματικότητα, έτσι πέθαναν και χάθηκαν τα σώματά τους· αυτός ήταν ο τρόπος με τον οποίο έφυγαν απ’ τον ανθρώπινο κόσμο, όμως αυτό δεν σήμαινε ότι είχαν το ίδιο αποτέλεσμα. Άσχετα με τα μέσα ή τον τρόπο του θανάτου και της αναχώρησής τους, ο Θεός δεν είχε καθορίσει έτσι το τελικό αποτέλεσμα αυτών των ζωών, αυτών των δημιουργημάτων. Πρέπει να το καταλάβεις ξεκάθαρα αυτό» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Το κήρυγμα του ευαγγελίου είναι το καθήκον που όλοι οι πιστοί δεσμεύονται να εκπληρώσουν). Τα λόγια του Θεού μού έδειξαν πως η ζωή και ο θάνατος του καθενός μας βρίσκεται στα χέρια του Θεού και πως το πότε και το πού θα πεθάνει κάποιος έχει ήδη προκαθοριστεί από τον Θεό. Υπάρχουν τόσοι τρόποι να πεθάνει ένας άνθρωπος, αλλά η αξία και η σημασία κάθε θανάτου ποικίλλει κατά πολύ, ενώ οι άνθρωποι έχουν διαφορετική τελική έκβαση και προορισμό. Όπως ακριβώς οι μαθητές του Κυρίου Ιησού που αναγνώρισαν πως ήταν ο ενσαρκωμένος Θεός, κατάφεραν να μείνουν αφοσιωμένοι στον Θεό μέχρι τέλους, θυσιάζοντας τη ζωή τους για να μείνουν σταθεροί στη μαρτυρία τους για Εκείνον. Πολλοί άγιοι ανά τους αιώνες μαρτύρησαν κι αυτοί επειδή διακήρυσσαν το ευαγγέλιο του Κυρίου. Ο θάνατός τους είχε αξία και σημασία. Αν και το σώμα τους πέθανε με διάφορους τρόπους, η ψυχή τους δεν πέθανε. Τις έσχατες ημέρες, πιστεύουμε στον Θεό και κάνουμε τα καθήκοντά μας σ’ αυτήν την αθεϊστική χώρα και είναι αναπόφευκτο να αντιμετωπίσουμε διωγμούς και δεινά. Θα πρέπει να ακολουθούμε το παράδειγμα των αγίων του παρελθόντος και να έχουμε την αποφασιστικότητα να ακολουθούμε τον Θεό ακόμη και μέχρι τον θάνατο. Σ’ αυτήν την κατάσταση, όμως, που ενορχήστρωσε ο Θεός, το μόνο που σκεφτόμουν εγώ ήταν πώς να ξεφύγω και να προστατέψω τον εαυτό μου. Δεν είχα ίχνος πίστης ή αφοσίωσης στον Θεό ούτε αγαπούσα καθόλου τους αδελφούς και τις αδελφές μου. Αν και η σάρκα μου ζούσε, δεν έκανα πράξη την αλήθεια και δεν είχα γνήσια μαρτυρία, οπότε δεν είχα καθόλου την έγκριση του Θεού. Αν δεν επιδίωκα την αλήθεια, δεν μετανοούσα ούτε άλλαζα, είναι βέβαιο πως θα αποκλειόμουν.

Αργότερα, διάβασα δύο χωρία των λόγων του Θεού και βρήκα ένα μονοπάτι άσκησης. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Για να καταθέσει μαρτυρία για τον Θεό και να ντροπιάσει τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα, πρέπει κανείς να έχει μια αρχή και να πληροί μια προϋπόθεση: Να αγαπά με την καρδιά του τον Θεό και να εισέρχεται στον λόγο του Θεού. Αν δεν εισέλθεις στον λόγο Του, τότε δεν υπάρχει τρόπος να ντροπιάσεις τον Σατανά. Όσο εξελίσσεται η ζωή σου, επαναστατείς ενάντια στον μεγάλο κόκκινο δράκοντα και τον κάνεις να δεχτεί την απόλυτη ταπείνωση· μόνο αυτό αποτελεί πραγματικό ντρόπιασμα του μεγάλου κόκκινου δράκοντα» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Μόνο αυτοί που γνωρίζουν το τωρινό έργο του Θεού μπορούν να υπηρετούν τον Θεό). «Εάν οι άνθρωποι επιλέξουν να κάνουν την αλήθεια πράξη, τότε παρόλο που έχουν απωλέσει τα συμφέροντά τους, κερδίζουν τη σωτηρία από τον Θεό και την αιώνια ζωή. Αυτοί οι άνθρωποι είναι οι πιο έξυπνοι. Εάν οι άνθρωποι εγκαταλείπουν την αλήθεια για χάρη των συμφερόντων τους, τότε χάνουν τη ζωή και τη σωτηρία από τον Θεό· αυτοί οι άνθρωποι είναι οι πιο ανόητοι. Το τι επιλέγει τελικά κάποιος —τα συμφέροντά του ή την αλήθεια— είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικό. Όσοι αγαπούν την αλήθεια θα επιλέξουν την αλήθεια· θα επιλέξουν να υποταχθούν στον Θεό και να Τον ακολουθήσουν. Θα προτιμήσουν να εγκαταλείψουν τα δικά τους συμφέροντα για να επιδιώξουν την αλήθεια. Ανεξάρτητα από το πόσο πρέπει να υποφέρουν, είναι αποφασισμένοι να παραμείνουν ακλόνητοι στη μαρτυρία τους για να ικανοποιήσουν τον Θεό. Αυτό είναι το βασικό μονοπάτι προκειμένου να κάνει κάποιος πράξη την αλήθεια και να εισέλθει στην αλήθεια-πραγματικότητα» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η γνώση της διάθεσης κάποιου είναι το θεμέλιο της αλλαγής της). Από τα λόγια του Θεού, κατάλαβα πως όταν αντιμετωπίζω δύσκολες συνθήκες, πρέπει να επαναστατώ ενάντια στη σάρκα μου και να παραμερίζω τα προσωπικά μου συμφέροντα. Ακόμη κι αν αυτό σημαίνει πως θα διακυβευτούν ή θα ζημιωθούν τα προσωπικά μου συμφέροντα, πρέπει και πάλι να στηρίζω το έργο της εκκλησίας και να φροντίζω για την ασφάλεια των αδελφών μου. Λίγο αφότου έφυγε η Λιού Μινγκ, πολλοί αδελφοί και αδελφές έρχονταν συχνά στο σπίτι μου επειδή το απαιτούσαν τα καθήκοντά τους. Ένας από τους αδελφούς είχε, μάλιστα, συλληφθεί στο παρελθόν. Σκέφτηκα μέσα μου: «Τα οχήματα της αστυνομίας κάνουν συχνά περιπολίες στους δρόμους, η αστυνομία έχει ήδη φάκελο γι’ αυτόν τον αδελφό και υπάρχουν πολλές κάμερες παρακολούθησης καθ’ οδόν για το σπίτι μου. Αν παρακολουθεί η αστυνομία, είναι βέβαιο πως αργά ή γρήγορα θα συλληφθώ!» Δείλιασα και πάλι λίγο και σκέφτηκα να πω στους αδελφούς και τις αδελφές να μην έρχονται τόσο συχνά στο σπίτι μου. Τότε, όμως, σκέφτηκα πως έρχονταν επειδή το απαιτούσαν τα καθήκοντά τους και πως, αν τους έλεγα κάτι τέτοιο, σίγουρα θα τους περιόριζα. Θυμήθηκα την προηγούμενη εμπειρία μου στη φιλοξενία των δύο αδελφών και ήξερα πως, αυτήν τη φορά, δεν μπορούσα να υπολογίσω μόνο τα δικά μου συμφέροντα. Είχα πίστη πως τα πάντα βρίσκονταν στα χέρια του Θεού, και έπρεπε να έχω ως προτεραιότητα το να στηρίζω το έργο της εκκλησίας. Προσευχήθηκα, λοιπόν, στον Θεό, Του εμπιστεύτηκα τα πάντα και δεν ένιωθα πια τόσο περιορισμένος.

Καθώς αναλογιζόμουν τις εμπειρίες μου αυτό το διάστημα, είδα πως η φύση μου ήταν στ’ αλήθεια εγωιστική και πως η πίστη μου στον Θεό ήταν λιγοστή. Αν και πίστευα στον Θεό πολλά χρόνια, δεν κατανοούσα αληθινά την παντοδυναμία και την κυριαρχία του Θεού ούτε είχα καμία αλήθεια-πραγματικότητα. Αυτή η εμπειρία φιλοξενίας των αδελφών με αποκάλυψε και αποτελούσε και τον τρόπο που με έσωσε ο Θεός. Μου έδειξε τη διαφθορά και τα ελαττώματά μου και με παρότρυνε να επιδιώξω την αλήθεια. Ευχαριστώ τον Θεό από τα βάθη της καρδιάς μου!