Πριν από δύο χρόνια, άρχισα να ποτίζω νεοφώτιστους στην εκκλησία. Ήξερα ότι επρόκειτο για ένα πολύ σημαντικό καθήκον, γι’ αυτό ορκίστηκα ότι θα κατέβαλλα μεγαλύτερη προσπάθεια για την επιδίωξη της αλήθειας, θα πότιζα καλά τους νεοφώτιστους και θα τους βοηθούσα να ριζώσουν γρήγορα στην αληθινή οδό. Συνήθως, όποτε είχα χρόνο, διάβαζα τα λόγια του Θεού, για να εφοδιαστώ με τις αλήθειες για τα οράματα. Στις συναθροίσεις, σκεφτόμουν σοβαρά τα προβλήματα και τις δυσκολίες των νεοφώτιστων, και για να συναναστραφώ πάνω σ’ αυτά και να τα λύσω, κατέφευγα στα λόγια του Θεού. Όταν δεν μπορούσα να καταλάβω ή να επιλύσω κάτι, αναζητούσα μαζί με άλλους αδελφούς και αδελφές. Με τον καιρό, οι αδελφοί και οι αδελφές που ήταν νέοι στην πίστη άρχισαν να με αναζητούν για συναναστροφή όταν αντιμετώπιζαν προβλήματα ή δυσκολίες. Ήμουν πολύ χαρούμενη και πίστευα ότι, παρόλο που εκτελούσα αυτό το καθήκον για μικρό διάστημα, όλοι με θαύμαζαν. Φαινόταν ότι δεν τα πήγαινα και τόσο άσχημα, οπότε είχα ακόμη μεγαλύτερο ενθουσιασμό για το καθήκον μου.

Αργότερα, η επικεφαλής ανέθεσε στην αδελφή Νάταλι να εργαστεί μαζί μου. Σύντομα διαπίστωσα ότι εκείνη αναλάμβανε μεγάλη ευθύνη στο καθήκον της και ήταν εξαιρετική στο να αποκαλύπτει προβλήματα και αποκλίσεις στο έργο μας, καθώς και ικανή να λύσει ορισμένα προβλήματα. Όλοι τη συμπαθούσαν πολύ και συνήθως πήγαιναν σ’ αυτή για συναναστροφή όταν είχαν προβλήματα. Με όλα αυτά που έβλεπα ανησυχούσα: «Η Νάταλι είναι αρκετά νέα στο καθήκον, αλλά οι άλλοι την εκτιμούν ήδη πάρα πολύ. Στα προβλήματά τους, θα αρχίσουν άραγε να αναζητούν μόνο εκείνη και όχι εμένα; Θα νομίζουν ότι δεν είμαι εξίσου καλή μ’ εκείνη; Όχι, πρέπει να εργαστώ πιο σκληρά, ώστε όλοι να δουν ότι η Νάταλι δεν είναι καλύτερη από μένα. Είναι ο μόνος τρόπος να διατηρήσω τη θέση μου στις καρδιές τους». Μετά από αυτό, πριν από κάθε συνάθροιση κατανοούσα πρώτα τις καταστάσεις και τις δυσκολίες των αδελφών, και στη συνέχεια πάσχιζα να βρω λόγια του Θεού και κρατούσα σημειώσεις πάνω σ’ αυτά. Κατά τη διάρκεια των συναθροίσεων, με απασχολούσε το πώς θα έκανα καλύτερη συναναστροφή από τη Νάταλι, ώστε να νομίζουν όλοι ότι εγώ ήμουν πιο ικανή. Προς έκπληξή μου, μια μέρα η επικεφαλής μάς είπε ότι η πλειοψηφία των αδελφών είχε συμφωνήσει να υπηρετήσει η Νάταλι ως επικεφαλής της ομάδας και να αναλάβει τις ευθύνες του έργου της ομάδας. Έμεινα άναυδη και σκέφτηκα: «Μήπως δεν άκουσα καλά; Η Νάταλι έχει εκλεγεί ως επικεφαλής ομάδας; Εγώ κάνω αυτό το καθήκον περισσότερο καιρό από εκείνη, αλλά δεν έχω εκλεγεί. Τι θα σκεφτούν οι αδελφοί και οι αδελφές όταν το μάθουν; Δεν θα σκεφτούν ότι είναι καλύτερη από μένα; Πώς θα τους αντικρίσω τώρα;» Δεν μπορούσα να το δεχτώ και ένιωσα μεγάλη στενοχώρια. Ήξερα ότι δεν έπρεπε να το σκέφτομαι έτσι. Αλλά ζούσα σε μια κατάσταση κατά την οποία επιδίωκα τη φήμη και το κέρδος, και δεν μπορούσα να ελέγξω τον εαυτό μου. Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να προσπαθώ να παρηγορήσω τον εαυτό μου: «Μια χαρά είναι κι αυτό, το μόνο που χρειάζεται να κάνω είναι να εκτελώ καλά το καθήκον μου και θα γλιτώσω κι από τη μεγάλη ανησυχία». Εκείνη τη στιγμή, δεν αναζήτησα πραγματικά την αλήθεια ούτε έκανα αυτοκριτική σχετικά μ’ αυτό.

Μια μέρα, λοιπόν, έμαθα ότι η αδελφή Σέιντι ήταν σε άσχημη κατάσταση και δεν συμμετείχε στις συναθροίσεις. Επικοινώνησα μαζί της, ελπίζοντας να συναναστραφούμε, αλλά μου είπε ότι είχε έρθει σε επαφή με τη Νάταλι και ότι είχαν ήδη συναναστραφεί γι’ αυτό. Αυτό με αναστάτωσε κάπως όταν το άκουσα. «Η Σέιντι ερχόταν πάντα σ’ εμένα για τα προβλήματά της, αλλά τώρα πηγαίνει κατευθείαν στη Νάταλι. Μήπως νομίζει ότι δεν είμαι τόσο καλή όσο εκείνη; Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, δεν θα με ξεχάσουν όλοι στο τέλος;» Αυτή η σκέψη με αποθάρρυνε πραγματικά και ανέπτυξα προκατάληψη απέναντι στη Νάταλι, καθώς πίστευα ότι μου έκλεβε τη δόξα. Μετά από αυτό, δεν ήθελα να εργαστώ μαζί της. Όταν με αναζητούσε για να συζητήσουμε για το έργο, την αντιμετώπιζα με ψυχρότητα και μερικές φορές της μιλούσα εντελώς τυπικά. Μια φορά που είχαμε διαδικτυακή συνάθροιση, η Νάταλι συναναστράφηκε για να απαντήσει στο ερώτημα μιας αδελφής, και ανησυχούσα τόσο πολύ μην τυχόν με επισκίαζε, που δεν μπόρεσα να καταλάβω τίποτα απολύτως. Όλη την ώρα σκεφτόμουν πώς να την ξεπεράσω στη συναναστροφή και να δουν οι αδελφοί και οι αδελφές ότι μπορούσα να λύσω τα προβλήματα εξίσου καλά μ’ εκείνη. Όταν τελείωσε η Νάταλι, η αδελφή που είχε θέσει το ερώτημα είπε ότι εξακολουθούσε να μην καταλαβαίνει ακριβώς το συγκεκριμένο μονοπάτι άσκησης. Όταν το άκουσα αυτό, σκέφτηκα χαιρέκακα: «Τόση συναναστροφή έκανες και δεν έλυσες το αληθινό πρόβλημα. Ρεζίλι έγινες. Πρέπει να εκμεταλλευτώ αυτήν την ευκαιρία για να κάνω καλή εντύπωση, ώστε όλοι να δουν ότι είμαι καλύτερη από εσένα και ότι η συναναστροφή μου είναι καλύτερη από τη δική σου». Άρχισα αμέσως να συναναστρέφομαι. Όταν τελείωσα, ήταν πλέον ξεκάθαρο ότι δεν είχα καταλάβει καθόλου το ερώτημα αυτής της αδελφής, και η απάντησή μου ήταν εντελώς άστοχη. Μου έστειλε μάλιστα μήνυμα για να μου πει ότι η συναναστροφή μου είχε ξεφύγει από το θέμα. Ένιωσα σαν ηλίθια εκείνη τη στιγμή και ήθελα να βρω τρύπα να κρυφτώ. Αμέσως μετά, βγήκα από την κλήση, επειδή προέκυψε κάτι επείγον. Αργότερα, είδα ότι οι άλλοι ήταν ακόμα συνδεδεμένοι στη συνάθροιση και μου ήρθε στο μυαλό μια κακόβουλη σκέψη: «Αν η Νάταλι συνεχίσει να μιλάει έτσι, ποιος ξέρει πόση ώρα θα της πάρει; Αφού εγώ δεν μπορώ να είμαι στη συνάθροιση, ας μην είναι κανείς, αλλιώς η Νάταλι θα είναι η μόνη που θα βρίσκεται στο προσκήνιο». Έτσι, χωρίς να το σκεφτώ καθόλου, έστειλα το εξής μήνυμα: «Η ώρα της συνάθροισης έχει τελειώσει, δεν υπάρχει λόγος να χρονοτριβούμε. Μπορούμε να συζητήσουμε τα όποια προβλήματα αργότερα». Λίγα λεπτά αργότερα, η συνάθροιση είχε τελειώσει. Καθόμουν εκεί μπροστά στον υπολογιστή και ένιωθα πολύ εκνευρισμένη. Ντρεπόμουν τόσο πολύ για τη συναναστροφή που είχα κάνει, και ένιωσα ενοχές όταν σκέφτηκα πόσο είχα διασκεδάσει με την ανικανότητα της Νάταλι να λύσει το πρόβλημα. Είπα μέσα μου: «Τι κάνω; Αντί να σκέφτομαι πώς να συνεργαστώ μαζί της για να κάνουμε καλά το καθήκον μας, την πολεμάω, τόσο φανερά όσο και κρυφά, από ζήλια και προσπαθώ να την υπονομεύσω. Κάνω το καθήκον μου έτσι;» Προσήλθα ενώπιον του Θεού για να προσευχηθώ: «Θεέ μου, ζω σε μια κατάσταση ανταγωνισμού για το όνομα και τη θέση· συνέχεια ανταγωνίζομαι τη Νάταλι και συγκρίνομαι μαζί της, επιζητώντας τον θαυμασμό των άλλων ανθρώπων. Ξέρω ότι αυτή η κατάσταση είναι λανθασμένη, αλλά δεν μπορώ να ξεφύγω από αυτήν. Θεέ μου, Σε παρακαλώ, καθοδήγησέ να φτάσω στην αυτογνωσία».

Σε μια συνάθροιση, είδα αυτά τα λόγια του Θεού: «Οι αντίχριστοι, όταν κάνουν ένα καθήκον, όποιο κι αν είναι αυτό και σε όποια ομάδα κι αν ανήκουν, παρουσιάζουν ένα ιδιαίτερο είδος διαγωγής, δηλαδή θέλουν πάντα, σε όλα, να ξεχωρίζουν και να φαίνονται, έχουν πάντα την τάση να περιορίζουν και να ελέγχουν τους ανθρώπους, θέλουν πάντοτε να είναι επικεφαλής και να κάνουν κουμάντο, θέλουν πάντοτε να έχουν τα φώτα πάνω τους, θέλουν πάντα να τραβάνε τα βλέμματα και την προσοχή πάνω τους, και θέλουν να τους θαυμάζουν όλοι. Κάθε φορά που μπαίνουν οι αντίχριστοι σε μια ομάδα, όσοι άνθρωποι κι αν είναι σ’ αυτήν, όποια κι αν είναι τα μέλη της ομάδας και όποιο κι αν είναι το επάγγελμα ή η ταυτότητά τους, αρχικά κάνουν έναν αναγνωριστικό έλεγχο για να δουν ποιος είναι επιβλητικός και ξεχωρίζει, ποιος είναι ευφραδής, ποιος είναι εντυπωσιακός και ποιος έχει προσόντα ή κύρος. Αξιολογούν ποιον μπορούν να νικήσουν και ποιον όχι, καθώς επίσης και ποιος τους ξεπερνάει και ποιος είναι κατώτερος. Αυτά είναι τα πρώτα πράγματα που κοιτάζουν. Μόλις αξιολογήσουν γρήγορα την κατάσταση, αρχίζουν να αναλαμβάνουν δράση, βάζοντας, προς το παρόν, στην άκρη και αγνοώντας όσους είναι κατώτεροι απ’ αυτούς. Πηγαίνουν πρώτα σ’ αυτούς που θεωρούν ανώτερους, σ’ εκείνους που έχουν κάποιο κύρος και κάποια θέση ή σ’ εκείνους που έχουν χαρίσματα και ταλέντο. Με αυτούς συγκρίνουν πρώτα τον εαυτό τους. Αν οι αδελφοί και οι αδελφές εκτιμούν κάποιους απ’ αυτούς τους ανθρώπους ή αν εκείνοι είναι πιστοί στον Θεό για πολύ καιρό και όλοι τούς έχουν σε μεγάλη υπόληψη, τότε οι αντίχριστοι τους φθονούν και φυσικά τους θεωρούν ανταγωνιστές. Έπειτα, συγκρίνουν σιωπηλά τον εαυτό τους μ’ αυτούς τους ανθρώπους που έχουν κύρος, θέση και τους οποίους θαυμάζουν οι αδελφοί και οι αδελφές. Αρχίζουν να αναλογίζονται τέτοιους ανθρώπους, εξετάζοντας τι μπορούν να κάνουν, τι έχουν κατακτήσει και γιατί τους εκτιμούν κάποιοι. Μέσω της παρακολούθησης και της παρατήρησης, οι αντίχριστοι συνειδητοποιούν ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι ειδικοί σε ένα συγκεκριμένο επάγγελμα, καθώς και ότι όλοι τούς έχουν σε μεγάλη εκτίμηση, επειδή πιστεύουν στον Θεό για περισσότερο καιρό κι επειδή μπορούν να μοιραστούν κάποιες βιωματικές μαρτυρίες. Οι αντίχριστοι βλέπουν αυτούς τους ανθρώπους ως “λεία” και τους αναγνωρίζουν ως αντιπάλους, και στη συνέχεια καταστρώνουν ένα σχέδιο δράσης. Τι σχέδιο δράσης; Κοιτάζουν σε ποιες πτυχές δεν μπορούν να συναγωνιστούν τους αντιπάλους τους και μετά αρχίζουν να δουλεύουν πάνω σ’ αυτές τις πτυχές. Για παράδειγμα, αν δεν είναι το ίδιο καλοί μ’ εκείνους σε ένα συγκεκριμένο επάγγελμα, τότε μελετούν αυτό το επάγγελμα, διαβάζουν βιβλία πιο συχνά, ψάχνουν κάθε είδους πληροφορίες πιο συχνά και ζητάνε ταπεινά από άλλους να τους δώσουν οδηγίες πιο συχνά. Συμμετέχουν σε κάθε είδους έργο που έχει σχέση μ’ αυτό το επάγγελμα, μαζεύουν σιγά σιγά εμπειρία και αναπτύσσουν τη δύναμή τους. Κι όταν πιστεύουν ότι έχουν το κεφάλαιο που χρειάζονται για να αναμετρηθούν με τους αντιπάλους τους, τότε συχνά παρουσιάζονται για να εκφράσουν τις δικές τους “ευφυείς απόψεις” και πολλές φορές διαψεύδουν και μειώνουν σκόπιμα τους αντιπάλους τους, για να τους φέρουν σε δύσκολη θέση και να πετάξουν λάσπη στο όνομά τους. Μ’ αυτόν τον τρόπο υπογραμμίζουν πόσο έξυπνοι και εξαιρετικοί είναι οι ίδιοι και καταπιέζουν τους αντιπάλους τους. Όσοι είναι διορατικοί μπορούν να τα δουν όλα αυτά, μόνο οι ανόητοι και ανίδεοι που δεν έχουν διάκριση δεν τα βλέπουν. Οι περισσότεροι άνθρωποι βλέπουν μόνο τον ενθουσιασμό που έχουν οι αντίχριστοι, την επιδίωξή τους, τα βάσανά τους, το τίμημα που πληρώνουν και την εξωτερική καλή συμπεριφορά· όμως, η πραγματική τους κατάσταση κρύβεται στα βάθη της καρδιάς τους. Ποιος είναι ο βασικός τους στόχος; Να αποκτήσουν θέση. Ο στόχος στον οποίο επικεντρώνεται όλο τους το έργο, όλος τους ο μόχθος και όλο το τίμημα που πληρώνουν είναι εκείνο που λατρεύουν περισσότερο μέσα τους: η θέση και η εξουσία» [«Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο ένατο (Μέρος τρίτο)]. Όταν διάβασα τον λόγο του Θεού, ένιωσα ότι Εκείνος εξέταζε εξονυχιστικά κάθε μου σκέψη και πρόθεση. Σκέφτηκα πώς, από τότε που ανέλαβα το έργο του ποτίσματος, το αντιμετώπιζα ως μια ευκαιρία να κάνω επίδειξη. Ήθελα να λύνω τα προβλήματα των άλλων για να κερδίσω τον θαυμασμό και την έγκρισή τους. Αφότου η επικεφαλής ανέθεσε στη Νάταλι να εργαστεί μαζί μου, δεν σκέφτηκα ποτέ πώς θα μπορούσαμε να κάνουμε μαζί το καθήκον μας καλά, μα αντ’ αυτού συνέχεια την ανταγωνιζόμουν και συγκρινόμουν μαζί της. Η μόνη μου έγνοια ήταν ποια αναζητούσαν για βοήθεια οι αδελφοί και οι αδελφές, ποια από εμάς είχε μεγαλύτερο κύρος ή περισσότερη υπόληψη ανάμεσα στους άλλους. Ένιωθα να απειλούμαι όταν έβλεπα πως όλοι θαύμαζαν τη Νάταλι κι αισθανόμουν παραγκωνισμένη, οπότε άρχισα να τη βλέπω ως ανταγωνίστριά μου. Με κάθε μου λέξη ή πράξη, ήθελα να τη νικήσω και να την ξεπεράσω, και προσπαθούσα με κάθε τρόπο να κάνω τους αδελφούς και τις αδελφές να με θεωρήσουν καλύτερη από εκείνη. Φαινομενικά έκανα το καθήκον μου, αλλά δεν σκεφτόμουν καθόλου πώς να το κάνω καλά, πώς θα μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε στο έπακρο τις συναθροίσεις ή αν είχαν επιλυθεί οι δυσκολίες και τα προβλήματα των αδελφών μου. Καθετί που έκανα το έκανα για χάρη της φήμης, τους κέρδους και της θέσης. Αυτή δεν είναι η διάθεση ενός αντίχριστου; Οι αντίχριστοι βάζουν τη θέση και το κύρος πάνω από όλα. Ζηλεύουν, πολεμούν και συγκρίνονται με οποιονδήποτε είναι καλύτερος από αυτούς. Δεν σταματούν μπροστά σε τίποτα προκειμένου να καταπιέσουν, να υποτιμήσουν και να σπιλώσουν τον οποιονδήποτε για χάρη της θέσης, προκειμένου να εξυψωθούν και να επιδειχθούν. Σε ό,τι έκανα, δεν ήταν τα απώτερα κίνητρά μου τα ίδια με αυτά ενός αντίχριστου; Το να κάνω το καθήκον μου με τέτοια πρόθεση ήταν σαν να ακολουθώ το μονοπάτι ενός αντίχριστου και να αντιστέκομαι στον Θεό. Όταν το συνειδητοποίησα αυτό, κυριεύτηκα από τύψεις. Δεν ήθελα να συνεχίσω να ακολουθώ αυτό το μονοπάτι, και επιθυμούσα να αναζητήσω πραγματικά την αλήθεια και να διορθώσω τη διεφθαρμένη μου διάθεση.

Αργότερα, διάβασα τα εξής λόγια του Θεού: «Τι ατμόσφαιρα επικρατεί στο στρατόπεδο του Σατανά, είτε στην κοινωνία είτε στους κύκλους των αξιωματούχων; Ποιες πρακτικές είναι δημοφιλείς; Όλα αυτά πρέπει να τα καταλάβετε λιγάκι. Ποιες είναι οι αρχές και οι κατευθυντήριες γραμμές για τις ενέργειές τους; Καθένας κάνει του κεφαλιού του· καθένας ακολουθεί τον δικό του δρόμο. Ενεργεί σύμφωνα με το δικό του συμφέρον και κάνει ό,τι θέλει. Όποιος έχει την εξουσία έχει και τον τελικό λόγο. Δεν σκέφτονται ούτε μια στιγμή τους άλλους. Απλώς κάνουν ό,τι θέλουν, πασχίζουν για τη φήμη, το κέρδος και τη θέση, και ενεργούν αποκλειστικά σύμφωνα με τις δικές τους προτιμήσεις. Μόλις αποκτήσουν εξουσία, σπεύδουν να ασκήσουν την εξουσία αυτή πάνω στους άλλους. Αν τους προσβάλλεις, θέλουν να σε κάνουν να υποφέρεις, κι εσύ δεν μπορείς να κάνεις τίποτε άλλο παρά να τους προσφέρεις δώρα. Είναι φαρμακεροί σαν σκορπιοί, είναι πρόθυμοι να παραβιάσουν τους νόμους, τους κρατικούς κανονισμούς, ακόμη και να διαπράξουν εγκλήματα. Είναι ικανοί για όλα αυτά. Τόσο σκοτεινά και κακά είναι τα πράγματα στο στρατόπεδο του Σατανά. Σήμερα, ο Θεός έχει έρθει για να σώσει την ανθρωπότητα, για να δώσει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να αποδεχτούν και να κατανοήσουν την αλήθεια και να απελευθερωθούν από τα δεσμά και την εξουσία του Σατανά. Αν δεν αποδέχεστε και δεν κάνετε πράξη την αλήθεια, τότε ζείτε ακόμα υπό την επιρροή του Σατανά, έτσι δεν είναι; Στην περίπτωση αυτή, τι διαφορά έχει η τωρινή σας κατάσταση από την κατάσταση των διαβόλων και του Σατανά; Θα ανταγωνιζόσασταν όπως ακριβώς ανταγωνίζονται οι άπιστοι. Θα παλεύατε όπως ακριβώς παλεύουν οι άπιστοι. Από το πρωί ως το βράδυ, θα συνωμοτούσατε, θα δολοπλοκούσατε, θα φθονούσατε και θα μπλέκατε σε διαμάχες. Ποια είναι η ρίζα αυτού του προβλήματος; Ότι οι άνθρωποι έχουν διεφθαρμένες διαθέσεις και ζουν σύμφωνα με αυτές τις διεφθαρμένες διαθέσεις. Η βασιλεία των διεφθαρμένων διαθέσεων είναι η βασιλεία του Σατανά· η διεφθαρμένη ανθρωπότητα ζει μέσα σε μια σατανική διάθεση· κανείς δεν αποτελεί εξαίρεση. Μη νομίζεις, λοιπόν, ότι είσαι πολύ καλός, πολύ πράος ή πολύ ειλικρινής για να εμπλακείς σε αγώνες για την εξουσία και το κέρδος. Αν δεν κατανοείς την αλήθεια και δεν σε καθοδηγεί ο Θεός, τότε σίγουρα δεν αποτελείς εξαίρεση και δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να αποφύγεις, επειδή είσαι άδολος, καλός ή νέος, να αγωνιστείς για τη φήμη και το κέρδος. Η αλήθεια είναι πως κι εσύ θα επιδιώξεις τη φήμη, το κέρδος και τη θέση όσο έχεις την ευκαιρία και όσο το επιτρέπουν οι περιστάσεις. Η επιδίωξη της φήμης και του κέρδους είναι η χαρακτηριστική συμπεριφορά των ανθρώπων που έχουν τη μοχθηρή φύση του Σατανά. Κανείς δεν αποτελεί εξαίρεση. Όλοι οι διεφθαρμένοι άνθρωποι ζουν για τη φήμη, το κέρδος και τη θέση· όλοι τους είναι πρόθυμοι να πληρώσουν οποιοδήποτε τίμημα στον αγώνα τους για αυτά τα πράγματα. Το ίδιο συμβαίνει και μ’ αυτούς ζουν υπό τη δύναμη του Σατανά. Επομένως, όποιος δεν αποδέχεται ούτε κατανοεί την αλήθεια, όποιος δεν μπορεί να ενεργήσει σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, είναι άτομο που ζει μέσα σε μια σατανική διάθεση. Η σατανική διάθεση ήδη κυριαρχεί στις σκέψεις σου και ελέγχει τη συμπεριφορά σου. Ο Σατανάς σ’ έχει θέσει εντελώς υπό τον έλεγχο και τα δεσμά του, και αν δεν αποδεχτείς την αλήθεια και δεν απαρνηθείς τον Σατανά, δεν πρόκειται να μπορέσεις να ξεφύγεις» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Οι αρχές που θα πρέπει να καθοδηγούν τη διαγωγή σας). Αφότου διάβασα τα λόγια του Θεού, κατάλαβα γιατί δεν μπορούσα να πάψω να αγωνίζομαι για τη φήμη και το κέρδος. Αυτό οφειλόταν στο ότι είχα διαποτιστεί και διαφθαρεί από σατανικές απόψεις και δηλητήρια. Από τότε που ήμουν μικρή, είχα διδαχθεί και μου είχαν ενσταλαχτεί στο σπίτι και στο σχολείο ιδέες όπως: «Ο σώζων εαυτόν σωθήτω», «Ο άνθρωπος αγωνίζεται να ανέβει προς τα πάνω· το νερό κυλάει προς τα κάτω», και «Μόνο αν αντέξει κανείς τις πιο μεγάλες κακουχίες, μπορεί να γίνει σπουδαίος άνθρωπος». Σε όποια ομάδα κι αν ήμουν, λοιπόν, αποζητούσα τον θαυμασμό των άλλων και απολάμβανα το αίσθημα του να με θαυμάζουν και να με εγκρίνουν. Πίστευα ότι μόνο αυτή ήταν μια αξιοπρεπής, γεμάτη αξία ζωή. Εξακολουθούσα να ζω σύμφωνα με αυτές τις σατανικές ιδέες και οπτικές ενώ έκανα το καθήκον μου στην εκκλησία. Επιδιώκοντας τον θαυμασμό των άλλων, αντιμετώπιζα τη Νάταλι ως αντίπαλό μου, έχοντας εμμονή με το πώς θα την ξεπεράσω. Κατέφυγα μέχρι και σε άκαρδες πράξεις, χρησιμοποιώντας ύπουλα μέσα για να διαταράξω τη συναναστροφή της στη συνάθροιση. Πάντα πίστευα ότι η ανέλιξη στην ιεραρχία και ο θαυμασμός ήταν ο μόνος αξιοπρεπής τρόπος ζωής. Τα γεγονότα είχαν αποκαλύψει ότι, όσο ζούσα σύμφωνα με αυτά τα σατανικά δηλητήρια, η φιλοδοξία και οι επιθυμίες μου γινόντουσαν όλο και μεγαλύτερες κι εγώ όλο και πιο στενόμυαλη, μέχρι που η συμπεριφορά μου ήταν πια ποταπή και ιδιαίτερα αηδιαστική για τον Θεό. Δεν υπήρχε ίχνος αξιοπρέπειας στον τρόπο με τον οποίο ζούσα. Τελικά είδα πόσο βαθιά με είχε διαφθείρει ο Σατανάς. Δεν μπορούσα να ξεχωρίσω τα θετικά από τα αρνητικά πράγματα και είχα χάσει τη συνείδηση και τη λογική μου. Αν δεν υπήρχε η κρίση και η αποκάλυψη του λόγου του Θεού, δεν θα είχα κάνει αυτοκριτική και δεν θα είχα αποκτήσει αυτογνωσία ούτε θα είχα διακρίνει καθαρά τις συνέπειες και τον κίνδυνο της αναζήτησης της φήμης και της θέσης. Θα συνέχιζα απλώς να ζω σύμφωνα με σατανικά δηλητήρια, και ποιος ξέρει τι είδους κακό θα έκανα; Ευχαρίστησα μέσα από την καρδιά μου τον Θεό για την καθοδήγησή Του και για το ότι μου έδωσε κάποια αυτογνωσία.

Αργότερα, διάβασα άλλο ένα χωρίο του λόγου του Θεού, και μέσα σ’ αυτό βρήκα το πρακτικό μονοπάτι για να απελευθερωθώ από τα δεσμά της φήμης και της θέσης. Τα λόγια του Θεού λένε: «Όταν ο Θεός απαιτεί απ’ τους ανθρώπους να εκπληρώνουν το καθήκον τους, δεν τους ζητά να ολοκληρώσουν έναν συγκεκριμένο αριθμό αναθέσεων ή να ολοκληρώσουν κάποιο σπουδαίο εγχείρημα, ούτε να πετύχουν κάποιο πρωτοποριακό επίτευγμα. Αυτό που θέλει είναι να μπορούν να κάνουν ό,τι μπορούν προσγειωμένα, και να ζουν σύμφωνα με τον λόγο Του. Δεν Του χρειάζεται να είσαι σπουδαίος ή ευγενής ούτε να κάνεις κάποιο θαύμα, ούτε θέλει να δει σ’ εσένα κάποια ευχάριστη έκπληξη. Δεν χρειάζεται τέτοια πράγματα ο Θεός. Το μόνο που χρειάζεται είναι να ασκείσαι με βάση τα λόγια Του με προσγειωμένο τρόπο. Αφού κατανοήσεις τα λόγια του Θεού, ενέργησε με βάση αυτά και υλοποίησέ τα ή, αφού ακούσεις τα λόγια του Θεού, να τα θυμάσαι καλά και, όταν έρθει η ώρα να ασκηθείς, να το κάνεις σύμφωνα με τα λόγια Του. Μετάτρεψέ τα στη ζωή σου, στις πραγματικότητές σου και σ’ αυτά που βιώνεις. Έτσι, ο Θεός θα ικανοποιηθεί. Επιδιώκεις διαρκώς μεγαλείο, αρχοντιά και θέση· επιδιώκεις διαρκώς να είσαι ανώτερος από τους άλλους. Πώς αισθάνεται ο Θεός όταν το βλέπει αυτό; Το αποστρέφεται, θα απομακρυνθεί από σένα. Όσο περισσότερο επιδιώκεις το μεγαλείο και την αρχοντιά, και επιζητάς να είσαι πάνω από τους υπόλοιπους, να ξεχωρίζεις από το πλήθος, να είσαι εξαιρετικός και ξεχωριστός, τόσο μεγαλύτερη αποστροφή νιώθει για σένα ο Θεός. Αν δεν κάνεις αυτοκριτική και δεν μετανοήσεις, τότε ο Θεός θα σε αποστραφεί και θα σε απορρίψει. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να είσαι κάποιος για τον οποίο ο Θεός νιώθει αποστροφή· πρέπει να είσαι άνθρωπος που αγαπά ο Θεός. Πώς μπορείς, λοιπόν, να γίνεις άνθρωπος που αγαπά ο Θεός; Να αποδέχεσαι την αλήθεια με υπακοή, να παίρνεις τη θέση που σου αναλογεί ως δημιούργημα, να ενεργείς προσγειωμένα με βάση τα λόγια του Θεού, να εκτελείς σωστά το καθήκον σου, να είσαι ειλικρινής άνθρωπος και να βιώνεις την ανθρώπινη ομοιότητα. Αυτό αρκεί και θα ικανοποιήσει τον Θεό. Οι άνθρωποι δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να τρέφουν φιλοδοξίες ή απατηλά όνειρα, δεν πρέπει να επιδιώκουν τη φήμη, το κέρδος και τη θέση, ούτε να επιζητούν να ξεχωρίζουν από το πλήθος. Πολύ περισσότερο, δεν πρέπει να επιζητούν να είναι υπεράνθρωποι ή σπουδαίες προσωπικότητες, να είναι πάνω από τους υπόλοιπους και να τους ειδωλοποιούν οι άλλοι. Αυτό ακριβώς λαχταρούν οι διεφθαρμένοι άνθρωποι και είναι το μονοπάτι του Σατανά· ο Θεός δεν σώζει τέτοιους ανθρώπους. Αν οι άνθρωποι επιδιώκουν αδιάκοπα τη φήμη, το κέρδος και τη θέση και αρνούνται πεισματικά να μετανοήσουν, τότε είναι αδιόρθωτοι, και υπάρχει μόνο μία έκβαση γι’ αυτούς: ο αποκλεισμός» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η σωστή εκπλήρωση του καθήκοντος απαιτεί αρμονική συνεργασία). Μέσα από τα λόγια του Θεού, συνειδητοποίησα ότι Εκείνος δεν ζητά από τους ανθρώπους να γίνουν διάσημοι ή σπουδαίοι. Δεν απαιτεί να καταφέρουν κάτι απίστευτο. Ο Θεός απλώς θέλει να ασκούμαστε με ειλικρίνεια σύμφωνα με τα λόγια Του και να εκπληρώνουμε τα καθήκοντα και τις ευθύνες ενός δημιουργημένου όντος. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι πραγματικά αξιοπρεπής στα μάτια του Θεού και Τον ευαρεστεί. Ο άνθρωπος πρέπει να λατρεύει και να τιμά τον Θεό ως μέγα. Εγώ, όμως, πάντα αναζητούσα μια θέση στις καρδιές των ανθρώπων και προσπαθούσα να τους κάνω να θαυμάζουν και να λατρεύουν εμένα. Με αυτόν τον τρόπο, δεν πήγαινα κόντρα στις απαιτήσεις Του και δεν βάδιζα στο μονοπάτι της αντίστασης στον Θεό; Δεν είχα την αλήθεια-πραγματικότητα. Υπήρχαν πολλά πράγματα που δεν μπορούσα να καταλάβω ή να επιλύσω, και μπορούσα μονάχα να ξεστομίσω μερικά δόγματα, αλλά πάντα είχα μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μου. Ήθελα να με θαυμάζουν και να με λατρεύουν οι άλλοι και δεν ντρεπόμουν καθόλου, κι αν τυχόν δεν γινόταν αυτό, πάλευα να το πετύχω. Δεν είχα καθόλου αυτογνωσία και ίχνος ντροπής! Ο Θεός είναι ο Κύριος της δημιουργίας και είναι υπέρτατος και μέγας. Ενσαρκώθηκε και ήρθε στη γη για να εκφράσει την αλήθεια και να σώσει την ανθρωπότητα. Έχει επιτελέσει τόσο τεράστιο έργο, αλλά εξακολουθεί να μην επιδεικνύεται και να μη θέτει τον εαυτό Του στη θέση του Θεού. Είναι κρυμμένος και ταπεινός. Βλέποντας πόσο υπέροχη είναι η ουσία του Θεού, ένιωσα ακόμη μεγαλύτερη ντροπή και ενοχές. Αποφάσισα να επαναστατήσω ενάντια στη σάρκα μου και να κάνω πράξη την αλήθεια. Προσήλθα ενώπιον του Θεού και προσευχήθηκα: «Αχ Θεέ μου, πάντα ανταγωνίζομαι τους άλλους και συγκρίνω τον εαυτό μου μαζί τους ενώ εκτελώ το καθήκον μου, και αναζητώ τη θέση, ώστε οι άλλοι να με θαυμάζουν. Αυτό Σε αηδιάζει, και δεν θέλω να ζω πια έτσι. Θέλω να αφήσω στην άκρη τη φήμη και τη θέση, και να εκτελώ το καθήκον μου προσγειωμένα. Σε παρακαλώ, καθοδήγησέ με». Αναζήτησα έπειτα τη Νάταλι, και της ανοίχτηκα για την κατάστασή μου και τη διαφθορά που αποκάλυψα. Συναναστραφήκαμε για τη σημασία της αρμονικής συνεργασίας. Εκείνη τη στιγμή, ένιωσα τόσο ακλόνητη και γαλήνια.

Μετά από αυτό, ακόμα ένιωθα κάποιες φορές την ανάγκη να ανταγωνιστώ τη Νάταλι ενώ εργαζόμουν μαζί της, αλλά όταν εμφανίζονταν αυτές οι σκέψεις, έλεγα γρήγορα μια προσευχή και επαναστατούσα ενάντια στον εαυτό μου. Θυμάμαι μια φορά, όταν ήταν η σειρά της Νάταλι να φιλοξενήσει μια συνάθροιση, είδα ότι ήταν δεν είχε χρόνο να προετοιμαστεί, οπότε βρήκα μερικά σχετικά λόγια του Θεού για να αντιμετωπίσω τα ζητήματα των άλλων. Σκέφτηκα: «Εγώ ήμουν αυτή που βρήκε αυτά τα χωρία. Αν η συνάθροιση πάει καλά, θα νομίζουν οι αδελφοί και οι αδελφές ότι όλη τη δουλειά την έκανε η Νάταλι; Θα σκεφτούν ότι αναλαμβάνει περισσότερο φορτίο απ’ ό,τι εγώ; Ίσως θα έπρεπε να φιλοξενήσω εγώ τη συνάθροιση». Καθώς το σκεφτόμουν αυτό, συνειδητοποίησα ότι έτσι αγωνιζόμουν πάλι για τη φήμη και το κέρδος. Τότε, μου ήρθαν στο μυαλό αυτά τα λόγια του Θεού: «Πρέπει να μάθεις ν’ απαρνιέσαι και να εγκαταλείπεις αυτά τα πράγματα, να μάθεις να προτείνεις τους άλλους και ν’ αφήνεις τους άλλους να ξεχωρίζουν όταν υπάρχουν καλές ευκαιρίες. Όταν συναντάς ευκαιρίες να ξεχωρίσεις και να διακριθείς, μην ανταγωνίζεσαι και μη συναγωνίζεσαι γι’ αυτές. Πρέπει να είσαι ικανός να εγκαταλείπεις τα προσωπικά σου συμφέροντα, αλλά πρέπει και να μην καθυστερείς την εκτέλεση του καθήκοντός σου. Να είσαι άνθρωπος που εργάζεται στην αφάνεια, που δεν επιδεικνύεται και που, επίσης, κάνει το καθήκον του με αφοσίωση. Όσο περισσότερο απαρνιέσαι την περηφάνια και τη θέση σου, και όσο περισσότερο εγκαταλείπεις τα συμφέροντά σου, τόσο μεγαλύτερη γαλήνη θα νιώθεις, τόσο περισσότερο φως θα έχεις στην καρδιά σου και τόσο καλύτερη θα γίνεται η κατάστασή σου. Όσο περισσότερο ανταγωνίζεσαι και συναγωνίζεσαι, τόσο θα σκοτεινιάζει η κατάστασή σου. Αν δεν Με πιστεύεις, δοκίμασε και θα δεις! Αν θέλεις να μεταστρέψεις τη διεφθαρμένη κατάσταση αυτού του είδους και να μη σε ελέγχει η φήμη, το κέρδος και η θέση, πρέπει να αναζητήσεις την αλήθεια, να διακρίνεις ποια είναι η ουσία της φήμης, του κέρδους και της θέσης, και κατόπιν να τα εγκαταλείψεις και να τ’ απαρνηθείς» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η ελευθερία και η απελευθέρωση κερδίζονται μόνο αποβάλλοντας τις διεφθαρμένες διαθέσεις). Τα λόγια του Θεού μού έδωσαν ένα μονοπάτι άσκησης. Πρέπει να μάθουμε να εγκαταλείπουμε, να αφήνουμε κάθε ευκαιρία για επίδειξη και να παραχωρούμε στους άλλους τα φώτα της δημοσιότητας. Με αυτήν τη σκέψη, της έστειλα ένα μήνυμα που έλεγε: «Φιλοξένησε εσύ τη συνάθροιση αύριο, εγώ θα βοηθήσω με τη συναναστροφή». Στη συνάθροιση της επόμενης ημέρας, δεν σκεφτόμουν το πώς με έβλεπαν, αλλά το πώς να συναναστραφώ πάνω στα λόγια του Θεού για να βοηθήσω στην επίλυση των προβλημάτων. Με τη Νάταλι συναναστραφήκαμε μαζί, συμπληρώνοντας η μία την άλλη. Αργότερα, όλοι είπαν ότι η συνάθροιση τους είχε ωφελήσει πραγματικά. Ευχαρίστησα τον Θεό γι’ αυτό και ένιωσα τη βεβαιότητα και τη γαλήνη της άσκησης της αλήθειας.