Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

0 αποτελέσματα αναζήτησης

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Ερμηνεία της εικοστής έβδομης ομιλίας

Σήμερα, τα λόγια του Θεού έχουν φτάσει στο αποκορύφωμά τους, που σημαίνει ότι το δεύτερο μέρος της εποχής της κρίσεως έχει κορυφωθεί. Όμως δεν έχει φτάσει στην υψηλότερη κορυφή. Αυτό το χρονικό διάστημα, ο τόνος του Θεού έχει αλλάξει, δεν είναι ούτε περιγελαστικός ούτε κωμικός, και δεν χτυπά ούτε βλαστημά. Ο Θεός έχει απαλύνει τον τόνο των λόγων Του. Τώρα ο Θεός αρχίζει να «ανταλλάσει συναισθήματα» με τον άνθρωπο. Ο Θεός συνεχίζει το έργο της εποχής της κρίσεως και ανοίγει το μονοπάτι για την επόμενη ενότητα του έργου, ώστε όλες οι ενότητες του έργου Του να συνδέονται μεταξύ τους. Από τη μία μιλάει για την «ισχυρογνωμοσύνη και την κατ’ εξακολούθηση υποτροπή του ανθρώπου», ενώ από την άλλη λέει «στη χαρά και στη λύπη του χωρισμού και της επανασύνδεσης με τον άνθρωπο». Και τα δύο προκαλούν μια αντίδραση στις καρδιές των ανθρώπων και συγκινούν ακόμα και τους πιο ανηλεείς. Όταν ο Θεός λέει αυτά τα λόγια, αποσκοπεί κυρίως να κάνει όλους τους ανθρώπους να πέσουν κάτω ενώπιόν Του, χωρίς να βγάζουν άχνα, στο υπέρτατο τέλος, και μόνο αφότου «εκδηλώσω τις ενέργειές Μου, θα Με γνωρίσουν οι πάντες μέσα από την ίδια τους την αποτυχία». Η γνώση που έχουν οι άνθρωποι αυτής της περιόδου για τον Θεό παραμένει εντελώς επιφανειακή, δεν είναι πραγματική γνώση. Παρόλο που προσπαθούν όσο πιο σκληρά μπορούν, είναι ανίκανοι να ανταποκριθούν στο θέλημα του Θεού. Σήμερα, τα λόγια του Θεού έχουν φτάσει στο ζενίθ τους, όμως οι άνθρωποι παραμένουν ακόμα σε πρώιμο στάδιο, οπότε είναι ανίκανοι να εισέλθουν στις ομιλίες του εδώ και του τώρα - κάτι που δείχνει ότι ο Θεός και ο άνθρωπος είναι εντελώς διαφορετικοί. Βάσει αυτού, όταν τα λόγια του Θεού φτάσουν σ’ ένα τέλος, οι άνθρωποι θα μπορούν να εκπληρώσουν μόνο τα κατώτερα πρότυπα του Θεού. Αυτά είναι τα μέσα με τα οποία πραγματοποιεί ο Θεός το έργο Του σε αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν πέρα για πέρα διαφθαρεί από τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα, οπότε ο Θεός πρέπει να εργαστεί με σκοπό να πετύχει το βέλτιστο αποτέλεσμα. Οι άνθρωποι των εκκλησιών δίνουν λίγη περισσότερη προσοχή στα λόγια του Θεού, αλλά η πρόθεση του Θεού είναι να μπορέσουν να Τον γνωρίσουν μέσα από τα λόγια Του. Δεν υπάρχει διαφορά εδώ; Ωστόσο, όπως έχουν τα πράγματα, ο Θεός δεν νοιάζεται πλέον για την αδυναμία του ανθρώπου και εξακολουθεί να μιλάει, ανεξαρτήτως αν οι άνθρωποι είναι ικανοί να δεχθούν τα λόγια Του ή όχι. Σύμφωνα με την πρόθεσή Του, τα λόγια Του θα λάβουν τέλος όταν θα έχει ολοκληρωθεί το έργο Του στη γη. Όμως αυτό το έργο δεν είναι όπως στο παρελθόν. Πότε θα λάβουν τέλος οι ομιλίες του Θεού, κανείς δεν ξέρει· πότε θα λάβει τέλος το έργο του Θεού, κανείς δεν ξέρει και πότε θα αλλάξει η μορφή του Θεού, κανείς δεν ξέρει. Τέτοια είναι η σοφία του Θεού. Για να αποφύγουμε τυχόν κατηγορίες από τον Σατανά και οποιαδήποτε παρεμβολή από εχθρικές δυνάμεις, ο Θεός εργάζεται χωρίς να το γνωρίζει κανείς, και αυτήν τη στιγμή δεν υπάρχει καμία αντίδραση από τους ανθρώπους στη γη. Παρόλο που έγινε κάποτε αναφορά στα σημάδια της μεταμόρφωσης του Θεού, κανένας δεν μπορεί να τα αντιληφθεί, γιατί ο άνθρωπος το έχει ξεχάσει αυτό το θέμα και δεν του δίνει πλέον σημασία. Εξαιτίας των επιθέσεων, τόσο από μέσα όσο κι από έξω - οι καταστροφές του εξωτερικού κόσμου και το κάψιμο και η κάθαρση των λόγων του Θεού - οι άνθρωποι δεν είναι πλέον πρόθυμοι να μοχθήσουν για τον Θεό, επειδή είναι υπερβολικά απασχολημένοι κοιτώντας τη δουλειά τους. Όταν όλοι οι άνθρωποι αρνηθούν τη γνώση και την αναζήτηση του παρελθόντος, όταν όλοι οι άνθρωποι θα έχουν δει ξεκάθαρα τον εαυτό τους, τότε θα αποτύχουν και ο εαυτός τους δεν θα έχει πλέον θέση στην καρδιά τους. Μόνο τότε οι άνθρωποι θα λαχταρούν ειλικρινά τα λόγια του Θεού, μόνο τότε τα λόγια του Θεού θα βρουν πραγματικά μια θέση στην καρδιά τους, και μόνο τότε αυτά τα λόγια θα γίνουν η πηγή της ύπαρξής τους. Εκείνη τη στιγμή, το θέλημα του Θεού θα έχει εκπληρωθεί. Όμως οι άνθρωποι του σήμερα απέχουν πολύ από αυτό. Κάποιοι από αυτούς δεν έχουν μετακινηθεί παρά ένα εκατοστό, και ο Θεός λέει ότι αυτό είναι «κατ’ εξακολούθηση υποτροπή».

Όλα τα λόγια του Θεού περιέχουν πολλά ερωτήματα. Γιατί ο Θεός εξακολουθεί να θέτει αυτά τα ερωτήματα; «Γιατί δεν μπορούν να μετανοήσουν και να ξαναγεννηθούν; Γιατί οι άνθρωποι είναι πάντοτε πρόθυμοι να ζουν μέσα στον βάλτο, αντί για ένα μέρος χωρίς λάσπες; …» Στο παρελθόν, ο Θεός εργαζόταν μέσω της απευθείας υπόδειξης πραγμάτων ή μέσω απευθείας έκθεσης. Όμως, αφότου οι άνθρωποι είχαν υποβληθεί σε τρομερό πόνο, ο Θεός σταμάτησε να μιλάει πλέον απευθείας. Από τη μία οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τις δικές τους ανεπάρκειες μέσα σε αυτά τα ερωτήματα και, από την άλλη, δράττονται του μονοπατιού για να κάνουν πράξη. Επειδή όλοι οι άνθρωποι αρέσκονται να απολαμβάνουν τους καρπούς από τον μόχθο των άλλων, ο Θεός μιλάει όπως αρμόζει στις ανάγκες τους, τους παρέχει θέματα για να αναλογιστούν, ώστε να μπορέσουν να τα αναλογιστούν. Αυτή είναι μία πτυχή της σημασίας των ερωτημάτων του Θεού. Φυσικά, αυτή δεν είναι η σημασία κάποιων εκ των ερωτημάτων Του, όπως: Μήπως δεν τους φέρθηκα καλά; Μήπως τους υπέδειξα τη λάθος κατεύθυνση; Μήπως τους οδηγώ στην κόλαση; Ερωτήματα σαν αυτά υποδεικνύουν τις αντιλήψεις που έχουν οι άνθρωποι στα βάθη της καρδιάς τους. Παρόλο που τα στόματά τους δεν το λένε, η αμφιβολία κατακλύζει την καρδιά τους και πιστεύουν ότι τα λόγια του Θεού τους απεικονίζουν ως καλούς χωρίς λόγο. Φυσικά, τέτοιου είδους άνθρωποι δεν έχουν το γνώθι σαυτόν, αλλά τελικά θα παραδεχτούν την ήττα από τα λόγια του Θεού, αυτό είναι αναπόφευκτο. Στη συνέχεια αυτών των ερωτημάτων, ο Θεός θα πει επίσης, «Θα συντρίψω όλα τα έθνη, πόσο μάλλον την οικογένεια του ανθρώπου». Όταν οι άνθρωποι αποδεχτούν το όνομα του Θεού, όλα τα έθνη θα κλονιστούν εξ αυτού, οι άνθρωποι θα αλλάξουν σταδιακά τη νοοτροπία τους και στις οικογένειες οι σχέσεις πατέρα και γιου, μητέρας και κόρης ή μεταξύ των συζύγων θα πάψουν να υπάρχουν. Επιπλέον, οι συγγενείς θα αποξενωθούν ακόμα περισσότερο μεταξύ τους, θα ενταχθούν στη μεγαλύτερη οικογένεια και η κανονικότητα της ζωής σχεδόν όλων των οικογενειών θα καταρρακωθεί. Εξαιτίας αυτού, η έννοια της οικογένειας στις καρδιές των ανθρώπων θα γίνει ολοένα πιο θολή.

Γιατί, στα λόγια του Θεού σήμερα, έχει γίνει τόση αναφορά στην «ανταλλαγή συναισθημάτων» με τους ανθρώπους; Φυσικά, αυτό γίνεται επίσης προκειμένου να επιτευχθεί ένα συμπαγές αποτέλεσμα: να γίνει εμφανές ότι η καρδιά του Θεού είναι γεμάτη ανησυχία. Ο Θεός λέει, «όταν είμαι Εγώ θλιμμένος, ποιος μπορεί να Με παρηγορήσει με την καρδιά του;» Ο Θεός λέει αυτά τα λόγια επειδή η θλίψη έχει κατακλύσει την καρδιά Του. Επειδή οι άνθρωποι είναι ανίκανοι να δώσουν κάθε προσοχή στο θέλημα του Θεού, είναι πάντοτε ακόλαστοι και δεν μπορούν να ελέγξουν τον εαυτό τους. Κάνουν ό,τι τους αρέσει, επειδή είναι πολύ ταπεινοί, πάντοτε συγχωρούν τον εαυτό τους και δεν νοιάζονται για το θέλημα του Θεού. Επειδή, όμως, οι άνθρωποι διαφθείρονται συνεχώς από τον Σατανά μέχρι σήμερα και είναι ανίκανοι να απελευθερωθούν, ο Θεός λέει: «Πώς να γλιτώσουν από τα δόντια του αδηφάγου λύκου; Πώς να απελευθερωθούν από τις απειλές και τους πειρασμούς του;» Οι άνθρωποι ζούνε μέσα στη σάρκα, μέσα στο στόμα του πεινασμένου λύκου. Εξαιτίας αυτού, και επειδή οι άνθρωποι δεν έχουν καμία αυτεπίγνωση και μονίμως επιδίδονται και ενδίδουν στην ακολασία, ο Θεός δεν μπορεί παρά να ανησυχεί. Όσο περισσότερο ο Θεός τους το θυμίζει αυτό, τόσο καλύτερα νιώθουν στην καρδιά τους και τόσο περισσότερο θέλουν να συνδεθούν με τον Θεό. Μόνο τότε ο άνθρωπος και ο Θεός θα τα πάνε καλά, χωρίς να τους χωρίζει τίποτα ή να υπάρχει απόσταση μεταξύ τους. Σήμερα, όλη η ανθρωπότητα περιμένει την άφιξη της ημέρας του Θεού, συνεπώς η ανθρωπότητα δεν έχει ποτέ προχωρήσει προς τα εμπρός. Ωστόσο, ο Θεός λέει: «Όταν λάμψει ο Ήλιος της δικαιοσύνης, η Ανατολή θα φωτιστεί και, στη συνέχεια, θα φωτίσει με τη σειρά της ολόκληρο το σύμπαν, φτάνοντας στον καθένα». Με άλλα λόγια, όταν ο Θεός αλλάξει τη μορφή Του, η Ανατολή θα είναι αυτή που θα φωτιστεί πρώτη και η χώρα της Ανατολής θα είναι η πρώτη που θα παραγκωνιστεί, για να ακολουθήσει η ανανέωση των υπόλοιπων χωρών από νότο προς βορρά. Αυτή είναι η σειρά και όλα θα γίνουν σύμφωνα με τα λόγια του Θεού και, μόλις θα ολοκληρωθεί αυτή η φάση, όλοι οι άνθρωποι θα δουν. Σύμφωνα με αυτήν τη σειρά πραγματοποιεί ο Θεός το έργο Του. Όταν αντικρίσουν αυτήν την ημέρα, οι άνθρωποι θα είναι πανευτυχείς. Γίνεται εμφανές από την επείγουσα πρόθεση του Θεού ότι αυτή η ημέρα δεν απέχει πολύ.

Το δεύτερο και το τρίτο μέρος των σημερινών λόγων προκαλούν δάκρυα αγωνίας, σε όλους εκείνους που αγαπούν τον Θεό. Οι καρδιές τους σκοτεινιάζουν αμέσως και εφεξής όλοι οι άνθρωποι κατακλύζονται από απύθμενη θλίψη εξαιτίας της καρδιάς του Θεού. Μόνον αφού ο Θεός ολοκληρώσει το έργο Του επί της γης, θα νιώσουν οι άνθρωποι ανακούφιση. Αυτή είναι η γενική τάση. «Ο θυμός φουντώνει στην καρδιά Μου, συνοδεία ενός χειμαρρώδους αισθήματος θλίψης. Όταν τα μάτια Μου αντικρίζουν τις πράξεις των ανθρώπων και κάθε λέξη και ενέργειά τους ως σιχαμερές, η οργή Μου αναβλύζει και στην καρδιά Μου υπάρχει μια πιο έντονη αίσθηση των αδικιών που επικρατούν στον κόσμο των ανθρώπων, κάτι που Με κάνει να θλίβομαι ακόμα περισσότερο. Επιθυμώ να δώσω εδώ και τώρα ένα τέλος στη σάρκα των ανθρώπων. Δεν ξέρω γιατί ο άνθρωπος δεν είναι ικανός να προβεί στην αυτοκάθαρσή του μέσα στη σάρκα, γιατί ο άνθρωπος δεν μπορεί να αγαπήσει τον εαυτό του μέσα στη σάρκα. Μήπως η «λειτουργία» της σάρκας είναι τόσο υπέροχη;» Σήμερα, στα λόγια του ο Θεός έχει δημοσίως αποκαλύψει στον άνθρωπο όλη την ανησυχία που έχει στην καρδιά Του, χωρίς να αποκρύπτει τίποτα. Όταν οι άγγελοι στον τρίτο ουρανό παίζουν μουσική για Εκείνον, ο Θεός εξακολουθεί να νιώθει σύνδεση με τους ανθρώπους στη γη, και γι’ αυτό λέει «Όταν οι άγγελοι παίζουν μουσική για να Με δοξάσουν, αυτό δεν μπορεί παρά να προκαλέσει τη συμπόνια Μου για τον άνθρωπο. Αμέσως, η καρδιά Μου γεμίζει με θλίψη και Μου είναι αδύνατον να απαλλαχτώ από αυτό το οδυνηρό συναίσθημα». Αυτός είναι ο λόγος που ο Θεός λέει τα λόγια: «Θα διορθώσω τις αδικίες στον κόσμο των ανθρώπων. Θα φέρω εις πέρας το έργο Μου σε όλον τον κόσμο με τα ίδια Μου τα χέρια, απαγορεύοντας στον Σατανά να βλάψει ξανά τον λαό Μου, απαγορεύοντας στους εχθρούς να κάνουν ξανά ό,τι ευαρεστούνται. Θα γίνω Βασιλιάς επί της γης και θα μεταφέρει εκεί τον θρόνο Μου, κάνοντας όλους τους εχθρούς Μου να πέσουν στο έδαφος και να εξομολογηθούν ενώπιόν Μου όλα τους τα εγκλήματα». Η θλίψη του Θεού αυξάνει το μίσος Του απέναντι στους δαίμονες, οπότε αποκαλύπτει στις μάζες το τέλος τους εκ των προτέρων. Αυτό είναι το έργο του Θεού. Ο Θεός επιθυμούσε από πάντοτε να επανασυνδεθεί με όλους τους ανθρώπους και να φέρει την παλιά εποχή σ’ ένα τέλος. Όλοι οι άνθρωποι αν σε όλο το σύμπαν αρχίζουν να κινούνται. Αυτό σημαίνει ότι όλοι οι άνθρωποι κάτω από το ουράνιο στερέωμα εισέρχονται στην καθοδήγηση του Θεού. Ως αποτέλεσμα, οι σκέψεις τους αρχίζουν να επαναστατούν απέναντι στους αυτοκράτορές τους. Σύντομα, θα ξεσπάσει χάος από τους λαούς του κόσμου και οι επικεφαλής όλων των χωρών θα τραπούν σε φυγή προς κάθε κατεύθυνση, για να οδηγηθούν, εν τέλει, στην γκιλοτίνα από τον ίδιο τον λαό τους. Αυτό θα είναι το ύστατο τέλος των βασιλέων των δαιμόνων. Εν τέλει, κανένας δεν θα μπορέσει να γλιτώσει, όλοι θα πρέπει να περάσουν από αυτό. Σήμερα, αυτοί που είναι «έξυπνοι» έχουν αρχίσει να οπισθοχωρούν. Βλέποντας ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά, αξιοποιούν αυτήν την ευκαιρία για να υποχωρήσουν και να ξεφύγουν από τις κακουχίες της καταστροφής. Όμως το λέω ευθέως, το έργο που πραγματοποιεί ο Θεός κατά τις έσχατες ημέρες είναι κυρίως η παίδευση του ανθρώπου, οπότε, πώς θα μπορούσαν αυτοί οι άνθρωποι να έχουν την ικανότητα να ξεφύγουν; Σήμερα είναι το πρώτο βήμα. Μία ημέρα, τα πάντα μέσα στο σύμπαν θα πέσουν μέσα στον ορυμαγδό του πολέμου, οι άνθρωποι στη γη δεν θα έχουν ποτέ ξανά ηγέτες, ολόκληρος ο κόσμος θα είναι σαν ένας σωρός από ψιλή άμμο, χωρίς κυβερνήτες, ενώ οι άνθρωποι θα φροντίζουν μόνο για την ίδια τους τη ζωή, χωρίς να υπολογίζουν κανέναν άλλον, καθώς τα πάντα ελέγχονται από το χέρι του Θεού. Γι’ αυτό ο Θεός λέει, «όλοι οι άνθρωποι διαλύουν τα διάφορα έθνη του κόσμου, σύμφωνα με το θέλημά Μου». Οι «τρομπέτες των αγγέλων», για τις οποίες μιλάει ο Θεός τώρα, αποτελούν ένα σημάδι, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τον άνθρωπο και, όταν οι τρομπέτες ηχήσουν ξανά, τότε θα έχει φτάσει η έσχατη ημέρα του κόσμου. Εκείνη τη στιγμή, όλη η παίδευση του Θεού θα πέσει επάνω σε ολόκληρη τη γη. Αυτή θα είναι μια άκαρδη κρίση και η επίσημη έναρξη του καιρού της παίδευσης. Ανάμεσα στους Ισραηλίτες, θα ακούγεται συχνά η φωνή του Θεού που θα τους καθοδηγεί στα διαφορετικά περιβάλλονται και θα εμφανίζονται επίσης εμπρός τους οι άγγελοι. Οι Ισραηλίτες θα φτάσουν στην τελείωση μέσα σε λίγους μόνο μήνες, επειδή δεν θα χρειαστεί να περάσουν από το στάδιο της αποβολής του δηλητηρίου του μεγάλου κόκκινου δράκοντα. Θα είναι πιο εύκολο γι’ αυτούς να εισέλθουν στον σωστό δρόμο, υπό διαφόρων ειδών καθοδήγηση. Από τις εξελίξεις στο Ισραήλ μπορεί να διαφανεί η κατάσταση ολόκληρου του σύμπαντος, κι αυτό καταδεικνύει απλώς με πόσο γοργά βήματα προχωράει το έργο του Θεού. «Ήγγικεν η ώρα! Θα θέσω το έργο Μου σε εφαρμογή, θα βασιλέψω ως Βασιλέας μεταξύ των ανθρώπων!» Κατά το παρελθόν, ο Θεός βασίλευε μόνο στους ουρανούς. Σήμερα βασιλεύει στη γη. Ο Θεός έχει ανακτήσει όλη την εξουσία Του και έτσι έχει προβλεφθεί ότι κανένας άνθρωπος δεν θα ζει πλέον κανονική ανθρώπινη ζωή, επειδή ο Θεός θα αναδιατάξει τους ουρανούς και τη γη και κανένας άνθρωπος δεν επιτρέπεται να παρεμβληθεί. Εντούτοις, ο Θεός υπενθυμίζει συχνά στον άνθρωπο ότι «Ήγγικεν η ώρα». Όταν οι Ισραηλίτες θα έχουν επιστρέψει όλοι στη χώρα τους - την ημέρα που θα έχει πλήρως ανακτηθεί η χώρα του Ισραήλ - τότε θα έχει ολοκληρωθεί το σπουδαίο έργο του Θεού. Χωρίς να το συνειδητοποιεί κανένας, οι άνθρωποι σε όλο το σύμπαν θα επαναστατήσουν και οι χώρες ανά το σύμπαν θα πέφτουν όπως τα άστρα του ουρανού, όλα θα γίνουν συντρίμμια εν ριπή οφθαλμού. Και αφότου τα αντιμετωπίσει αυτά, ο Θεός θα οικοδομήσει την πολυαγαπημένη βασιλεία της καρδιάς Του.

Προηγούμενο:Ερμηνεία της εικοστής έκτης ομιλίας

Επόμενο:Ερμηνεία της εικοστής όγδοης ομιλίας

Δείτε επίσης