Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Array

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Ερμηνεία της εικοστής όγδοης ομιλίας

Η κατάσταση των ανθρώπων είναι η εξής: όσο λιγότερα καταλαβαίνουν από τα λόγια του Θεού, τόσο πιο δύσπιστοι γίνονται για τα υφιστάμενα μέσα εργασίας του Θεού. Αυτό, όμως, δεν έχει καμία επίπτωση στο έργο του Θεού· όταν τα λόγια Του φτάσουν σε ένα ορισμένο σημείο, οι καρδιές των ανθρώπων θα συνέλθουν φυσιολογικά. Στη ζωή του ο καθένας προσηλώνεται στα λόγια του Θεού, ξεκινά, επίσης, να προσμένει με λαχτάρα τα λόγια Του και, λόγω της συνεχoύς αποκάλυψης του Θεού, αρχίζει να απεχθάνεται τον εαυτό του. Κι όμως, ο Θεός έχει επίσης εκφέρει πολλούς από τους ακόλουθους τύπους λόγων: «Όταν ο άνθρωπος αντιληφθεί πλήρως όλα τα λόγια Μου, το ανάστημά του θα είναι αντίστοιχο με αυτό που επιθυμούσα γι’ αυτόν να έχει, και οι εκκλήσεις του θα αποδίδουν καρπούς, δεν θα είναι μάταιες ή άκαρπες· ευλογώ τις εκκλήσεις των ανθρώπων που είναι ειλικρινείς κι όχι προσποιητές». Στην ουσία, οι άνθρωποι είναι ανίκανοι να αντιληφθούν πλήρως τα λόγια του Θεού, παρά μόνο νιώθουν κάπως την επιφάνειά τους. Ο Θεός χρησιμοποιεί αυτά τα λόγια απλώς για να τους θέσει έναν στόχο που να επιδιώκουν, να τους κάνει να νιώσουν ότι ο Θεός δεν παίρνει τίποτα απ’ όσα κάνει αψήφιστα, αντιθέτως είναι πολύ σοβαρός όσον αφορά στο έργο Του· μόνον έτσι θα έχουν πίστη κατά την επιδίωξή τους. Και επειδή όλοι οι άνθρωποι ικετεύουν μόνο για τον εαυτό τους, όχι για το θέλημα του Θεού, αν και ο Θεός δεν αμφιταλαντεύεται, τα λόγια Του απευθύνονται πάντοτε στη φύση του ανθρώπου. Παρόλο που οι περισσότεροι άνθρωποι ικετεύουν σήμερα, δεν είναι ειλικρινείς, απλώς προσποιούνται. Η κατάσταση όλων των ανθρώπων είναι τέτοια που «θεωρούν το στόμα Μου κέρας της αφθονίας. Όλοι οι άνθρωποι θέλουν να αποκτήσουν κάτι από το στόμα Μου. Είτε πρόκειται για κρατικά μυστικά ή για τα μυστήρια των ουρανών, είτε έχει να κάνει με τις δυναμικές του πνευματικού κόσμου ή με τον προορισμό της ανθρωπότητας». Λόγω της περιέργειάς τους, οι άνθρωποι είναι όλοι πρόθυμοι να αναζητήσουν αυτά τα πράγματα και δεν επιθυμούν να κερδίσουν οτιδήποτε από τη ζωή που παρέχουν τα λόγια του Θεού. Γι’ αυτό ο Θεός λέει, «ο άνθρωπος έχει πολλές ελλείψεις: δεν του χρειάζονται απλώς και μόνο «συμπληρώματα διατροφής», αλλά ακόμα περισσότερο του χρειάζεται «ψυχολογική υποστήριξη» και «πνευματική τροφή». Είναι οι αντιλήψεις των ανθρώπων που έχουν οδηγήσει σ’ αυτήν την αρνητικότητα του σήμερα, αλλά επειδή τα φυσικά τους μάτια είναι υπερβολικά «εριστικά», δεν υπάρχει κανένας σθένος σε όσα λένε και όσα κάνουν, και είναι επιπόλαιοι και άτσαλοι στα πάντα. Δεν είναι αυτές οι συνθήκες των ανθρώπων; Δεν θα έπρεπε οι άνθρωποι να βιαστούν και να το διορθώσουν αυτό, παρά να συνεχίζουν έτσι ακριβώς όπως είναι; Τι όφελος έχει για τον άνθρωπο να γνωρίζει το μέλλον; Γιατί οι άνθρωποι αντιδρούν, αφότου διαβάσουν κάποια από τα λόγια του Θεού, ενώ το υπόλοιπο των λόγων του δεν έχει καμία επίδραση; Όταν ο Θεός λέει, για παράδειγμα, «παρέχω μια θεραπεία για την αρρώστια του ανθρώπου, ώστε να επιτευχθούν καλύτερα αποτελέσματα και όλοι να αναρρώσουν πλήρως και έτσι, χάρη στη θεραπεία Μου, να επιστρέψουν στην κανονικότητα», πώς γίνεται αυτά τα λόγια να μην έχουν καμία επίδραση στους ανθρώπους; Όλα όσα κάνει ο Θεός, δεν οφείλει να τα πετύχει ο άνθρωπος; Ο Θεός έχει ένα έργο να επιτελέσει· οι άνθρωποι γιατί δεν έχουν ένα μονοπάτι να βαδίσουν; Επ’ αυτού, δεν αποκλίνουν από τον Θεό; Στην ουσία, υπάρχει μεγάλο έργο το οποίο οφείλουν να κάνουν οι άνθρωποι. Για παράδειγμα, πόσα γνωρίζουν για τον «μεγάλο κόκκινο δράκοντα» μέσα από τα λόγια «μισείτε πραγματικά τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα»; Τα λόγια του Θεού, «Γιατί σας έχω ρωτήσει τόσες φορές;» δείχνουν ότι οι άνθρωποι εξακολουθούν να μην έχουν ιδέα για τη φύση του μεγάλου κόκκινου δράκοντα, με συνέπεια να μην μπορούν να εμβαθύνουν. Δεν είναι αυτό το έργο που οφείλει ο άνθρωπος να κάνει; Πώς μπορεί να λέγεται ότι ο άνθρωπος δεν έχει έργο να κάνει; Αν ίσχυε κάτι τέτοιο, ποιο θα ήταν το νόημα της ενσάρκωσης του Θεού; Μήπως ο Θεός ενεργεί άτσαλα και επιπόλαια, απλώς και μόνο για να λέει ότι κάτι κάνει; Μπορεί να ηττηθεί ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο;

Ο Θεός λέει, «έχω ήδη αρχίσει, και θα εκκινήσω το πρώτο στάδιο του έργου Μου για την παίδευση από τον τόπο όπου κατοικεί ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας». Αυτά τα λόγια απευθύνονται στο έργο σε θεϊκή διάσταση· οι άνθρωποι σήμερα έχουν εισέλθει εκ των προτέρων στη διαδικασία της παίδευσης, συνεπώς ο Θεός λέει ότι αυτό είναι το πρώτο στάδιο του έργου Του. Δεν κάνει τους ανθρώπους να υπομείνουν την παίδευση μέσω συμφορών, αλλά μέσω των λόγων Του. Επειδή όταν αλλάζει το ύφος των λόγων του Θεού, οι άνθρωποι γίνονται πλήρως αδαείς και μετά απ’ αυτό εισέρχονται όλοι στην παίδευση. Και μόλις περάσουν από την παίδευση, ο Θεός λέει απλώς[α], «ως εκ τούτου, θα εκτελείτε επισήμως το καθήκον σας και θα Με δοξάζετε επισήμως σε όλους τους τόπους για πάντα!» Αυτό είναι ένα στάδιο τους έργου του Θεού· αυτό είναι το σχέδιό Του. Επιπλέον, αυτοί οι άνθρωποι του Θεού θα αντικρίσουν ιδίοις όμμασι τις μεθόδους με τις οποίες γίνεται η παίδευση του μεγάλου κόκκινου δράκοντα, οπότε η καταστροφή ξεκινά επισήμως από τον εξωτερικό τους κόσμο. Αυτό είναι ένα από τα μέσα με τα οποία ο Θεός σώζει τους ανθρώπους: Εσωτερικά παιδεύονται και εξωτερικά επέρχεται καταστροφή, που σημαίνει ότι τα λόγια του Θεού υλοποιούνται. Γι’ αυτόν τον λόγο, οι άνθρωποι θα προτιμούσαν να περάσουν από παίδευση, παρά να υποστούν καταστροφή, και εξαιτίας αυτού παραμένουν. Από τη μια, αυτό είναι το σημείο στο οποίο έχει επέλθει το έργο του Θεού· από την άλλη, αυτό γίνεται για να μπορέσουν όλοι οι άνθρωποι να γνωρίσουν τη διάθεση του Θεού. Γι’ αυτό ο Θεός λέει, «ο καιρός που θα μπορεί να Με απολαμβάνει ο λαός Μου θα είναι όταν θα έχει παιδευθεί ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας. Το σχέδιό Μου είναι να κάνω τον λαό του μεγάλου κόκκινου δράκοντα να εξεγερθεί και να επαναστατήσει εναντίον του, και αυτή είναι η μέθοδος με την οποία τον οδηγώ στην τελείωση, ενώ αποτελεί μια μεγάλη ευκαιρία για όλο τον λαό Μου να προχωρήσει στη ζωή». Γιατί, ενώ ο Θεός λέει αυτά τα λόγια, δεν προσελκύουν την προσοχή των ανθρώπων;

Μεγάλο χάος επικρατεί στις χώρες, επειδή η ράβδος του Θεού έχει ξεκινήσει να διαδραματίζει τον ρόλο της επί της γης. Το έργο του Θεού μπορεί να γίνει εμφανές από την κατάσταση της γης. Όταν ο Θεός λέει, «τα νερά θα βουίξουν, τα βουνά θα γκρεμιστούν, οι μεγάλοι ποταμοί θα διασκορπιστούν», αυτό συνιστά το αρχικό έργο της ράβδου στη γη, με αποτέλεσμα, «όλα τα νοικοκυριά επάνω στη γη θα διαλυθούν· οι μητέρες δεν θα ξανασμίξουν ποτέ με τους γιους τους ούτε οι πατεράδες με τις κόρες τους Όλα όσα υπήρχαν επάνω στη γη θα διαλυθούν από Μένα». Τέτοια θα είναι η γενική κατάσταση των οικογενειών επάνω στη γη. Φυσικά, δεν θα ήταν δυνατόν να είναι η κατάσταση όλων των οικογενειών, αλλά των περισσοτέρων. Από την άλλη, αναφέρεται στις συνθήκες που θα βιώσουν οι άνθρωποι αυτού του είδους στον μέλλον. Προβλέπει ότι, μόλις περάσουν από την παίδευση των λόγων, και αφότου οι άπιστοι υποστούν καταστροφή, δεν θα υπάρχουν πλέον οικογενειακές σχέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους στη γη· θα γίνουν όλοι ο λαός της Σινείμ και θα είναι όλοι πιστοί στη βασιλεία του Θεού. Συνεπώς, «θα αποτελούν παρελθόν οι ημέρες της ένωσης μεταξύ συζύγων, οι μητέρες δεν θα ξανασμίξουν ποτέ με τους γιους τους ούτε οι πατεράδες με τις κόρες τους». Έτσι, οι οικογένειες των ανθρώπων στη γη θα διαλυθούν, θα κομματιαστούν και αυτό θα είναι το τελικό έργο που θα κάνει ο Θεός στον άνθρωπο. Και επειδή ο Θεός θα διαδώσει το έργο Του σε ολόκληρο το σύμπαν, δράττεται της ευκαιρίας να αποσαφηνίσει τη λέξη «συναίσθημα» για τους ανθρώπους, ώστε να τους δώσει τη δυνατότητα να αντιληφθούν ότι το θέλημα του Θεού είναι να διαλύσει όλες τις οικογένειες των ανθρώπων, καθώς και να δείξει ότι ο Θεός χρησιμοποιεί την παίδευση για να επιλύσει όλες τις οικογενειακές διαφωνίες που υπήρχαν στην ανθρωπότητα. Αν δεν το έκανε, δεν θα υπήρχε κανένας τρόπος για να φτάσει στο τέλος του το τελικό στάδιο του έργου του Θεού στη γη. Το τελευταίο μέρος των λόγων του Θεού ξεμπροστιάζει τη μεγαλύτερη αδυναμία των ανθρώπων, ότι όλοι ζούνε με βάση το συναίσθημα. Γι’ αυτό, ο Θεός δεν αποφεύγει κανέναν τους και αποκαλύπτει τα μυστικά που έχουν κρυμμένα στην καρδιά τους οι άνθρωποι. Γιατί είναι τόσο δύσκολο για τους ανθρώπους να αποχωριστούν το συναίσθημα; Είναι πιο υψηλό από τα πρότυπα της συνείδησης; Μπορεί η συνείδηση να εκπληρώσει το θέλημα του Θεού; Μπορούν τα συναισθήματα να βοηθήσουν τους ανθρώπους να αντεπεξέλθουν στις αντιξοότητες; Στα μάτια του Θεού, το συναίσθημα είναι εχθρός Του. Δεν έχει εκφραστεί αυτό με σαφήνεια μέσα από τα λόγια του Θεού;

Υποσημειώσεις:

α. Το αρχικό κείμενο παραλείπει το σημείο «ο Θεός λέει απλώς».

Προηγούμενο:Ερμηνεία της εικοστής έβδομης ομιλίας

Επόμενο:Ερμηνεία της εικοστής ένατης ομιλίας

Δείτε επίσης