Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Κεφάλαιο 6

Οι άνθρωποι μένουν άναυδοι από τις ομιλίες του Θεού, καθώς συνειδητοποιούν ότι ο Θεός έχει επιτελέσει μεγάλο έργο στη σφαίρα του πνεύματος, κάτι για το οποίο ο άνθρωπος είναι ανίκανος και μόνο ο ίδιος ο Θεός μπορεί να επιτύχει. Γι’ αυτόν τον λόγο, ο Θεός εκφράζει και πάλι λόγια επιείκειας προς την ανθρωπότητα. Όταν οι καρδιές των ανθρώπων γεμίζουν αντιφάσεις, και αναρωτιούνται: «Ο Θεός είναι ένας Θεός που δεν διαθέτει έλεος ή αγάπη, αλλά αντιθέτως είναι ένας Θεός που έχει ταχθεί στην καταστροφή της ανθρωπότητας. Γιατί λοιπόν να μας δείξει επιείκεια; Μήπως ο Θεός άλλαξε και πάλι μέθοδο;» μόλις αυτή η ιδέα, αυτή η σκέψη διαμορφωθεί μέσα στο μυαλό τους, αγωνίζονται εναντίον της με όλη τους τη δύναμη. Εντούτοις, αφού το έργο του Θεού προχωρήσει για ακόμα ένα χρονικό διάστημα, αφού το Άγιο Πνεύμα επιτελέσει σπουδαία εργασία εντός της εκκλησίας, και κάθε άνθρωπος έχει ξεκινήσει να εργάζεται για να εκπληρώσει τον ρόλο του, τότε εκείνη τη στιγμή ολόκληρη η ανθρωπότητα έχει εισέλθει σε αυτή τη μέθοδο του Θεού. Αυτό συμβαίνει επειδή κανείς δεν μπορεί να δει οποιαδήποτε ατέλεια σ’ ό,τι λέει και κάνει ο Θεός, και όσον αφορά το τι θα κάνει ο Θεός στη συνέχεια, κανείς δεν μπορεί να το γνωρίζει ή έστω να το υποθέσει. Όπως ακούστηκε από το ίδιο το στόμα του Θεού: «Από όλους τους ανθρώπους που ζουν κάτω από τον ουρανό, υπάρχει κάποιος που δεν βρίσκεται μέσα στην παλάμη του χεριού Μου; Υπάρχει κάποιος που δεν ενεργεί σύμφωνα με τις οδηγίες Μου;» Ωστόσο, σας δίνω κάποιες συμβουλές: κανείς σας να μη μιλάει ούτε να ενεργεί πάνω σε θέματα που δεν κατανοείτε πλήρως. Δεν σου τα είπα αυτά για να καταπνίξω τον ενθουσιασμό σου, αλλά για να σε ενθαρρύνω να ακολουθήσεις τις οδηγίες του Θεού στις πράξεις σου. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αποθαρρυνθείς ή να έχεις αμφιβολίες, λόγω όσων είπα για τις «ατέλειες»: ο σκοπός Μου είναι κυρίως να σου υπενθυμίσω να προσέχεις τα λόγια του Θεού. Όταν ο Θεός λέει: «Σε θέματα εντός του πνεύματος, θα πρέπει να είσαι ιδιαίτερα ευαίσθητος. Όσον αφορά τα λόγια Μου, θα πρέπει να είσαι ιδιαίτερα προσεκτικός. Θα πρέπει να επιδιώκεις την κατάσταση στην οποία βλέπεις το Πνεύμα Μου και την ενσάρκωσή Μου, τα λόγια Μου και την ενσάρκωσή Μου, ως ένα αδιαίρετο σύνολο, έτσι ώστε όλη η ανθρωπότητα να μπορέσει να Με ικανοποιήσει παρουσία Μου», οι άνθρωποι μένουν και πάλι άναυδοι, διαβάζοντας αυτά τα λόγια. Αυτό που είδαν χθες ήταν μια προειδοποίηση, ήταν ένα παράδειγμα της επιείκειας του Θεού, αλλά σήμερα η συζήτηση ξαφνικά στράφηκε σε θέματα εντός του πνεύματος — τι σημαίνει άραγε αυτό; Γιατί ο Θεός συνεχώς αλλάζει τον τρόπο που μιλάει; Και γιατί όλα αυτά πρέπει να θεωρηθούν ως ένα αδιαίρετο σύνολο; Μήπως τα λόγια του Θεού δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα; Αν αναλογιστεί τα λόγια αυτά κανείς, συνειδητοποιεί το εξής: όταν το Πνεύμα και η σάρκα του Θεού είναι ξεχωριστά, τότε αυτή η σάρκα είναι ένα φυσικό σώμα με τα χαρακτηριστικά ενός φυσικού σώματος, με άλλα λόγια, είναι αυτό που οι άνθρωποι αποκαλούν άψυχο σώμα. Η ενσαρκωμένη σάρκα προέρχεται από το Πνεύμα: είναι η ενσάρκωση του Πνεύματος, δηλαδή ο Λόγος που ενσαρκώνεται. Με άλλα λόγια, ο ίδιος ο Θεός ζει εντός της σάρκας. Από εκεί διακρίνει κανείς πού βρίσκεται το σοβαρό λάθος του να προσπαθείς να διαχωρίσεις το Πνεύμα από τον άνθρωπο. Γι’ αυτόν τον λόγο, αν και αποκαλείται «άνθρωπος», Αυτός δεν ανήκει στην ανθρώπινη φυλή και δεν έχει ανθρώπινα χαρακτηριστικά: αυτός είναι ο άνθρωπος τον οποίο ο Θεός ενδύεται, αυτός είναι ο άνθρωπος τον οποίο ο Θεός εγκρίνει. Τα λόγια ενσωματώνουν το Πνεύμα του Θεού, και τα λόγια του Θεού αποκαλύπτονται άμεσα στη σάρκα. Αυτό καθιστά ολοένα και πιο σαφές ότι ο Θεός ζει εντός της σάρκας και είναι ένας πιο πρακτικός Θεός, γεγονός από το οποίο αποδεικνύεται ότι ο Θεός υπάρχει, φέρνοντας έτσι το τέλος της εξέγερσης της ανθρωπότητας κατά του Θεού. Στη συνέχεια, έχοντας διδάξει την ανθρωπότητα όσον αφορά το μονοπάτι που οδηγεί στη γνώση του Θεού, ο Θεός αλλάζει ξανά το θέμα, και αρχίζει να ασχολείται με μια άλλη πτυχή του προβλήματος.

«Έχω περιδιαβεί το σύμπαν με τα πόδια Μου, απλώνοντας το βλέμμα Μου πάνω από ολόκληρη την έκτασή του και έχω περπατήσει εν μέσω όλων των ανθρώπων δοκιμάζοντας τις γλυκές, ξινές, πικρές και έντονες γεύσεις της ανθρώπινης εμπειρίας». Αυτή η δήλωση, παρόλο που είναι απλή, δεν γίνεται καθόλου εύκολα κατανοητή. Αν και το θέμα έχει αλλάξει, στην ουσία παραμένει το ίδιο: παρέχει ακόμα τη δυνατότητα στην ανθρωπότητα να Τον γνωρίσει στην ενσάρκωσή Του. Γιατί λέει ο Θεός ότι έχει δοκιμάσει τις γλυκές, ξινές, πικρές και έντονες γεύσεις της ανθρώπινης εμπειρίας; Γιατί λέει ότι έχει περπατήσει εν μέσω όλων των ανθρώπων; Ο Θεός είναι Πνεύμα, αλλά είναι και άνθρωπος ενσαρκωμένος. Το Πνεύμα, το οποίο δεν δεσμεύεται από τους περιορισμούς του ανθρώπου, μπορεί να περιδιαβαίνει όλο το σύμπαν, περικλείοντας τον κόσμο μέσα σε μια μόνο ματιά. Από αυτό μπορεί κανείς να δει ότι το Πνεύμα του Θεού γεμίζει όλο το σύμπαν και καλύπτει τη γη από τον έναν ως τον άλλο πόλο. Δεν υπάρχει τόπος που δεν έχει σχεδιαστεί από τα χέρια Του, που δεν φέρει τα ίχνη των βημάτων Του. Παρόλο που το Πνεύμα, το οποίο ενσαρκώνεται, γεννιέται ως άνθρωπος, Αυτός δεν παύει, λόγω της ύπαρξής Του ως Πνεύμα, να έχει ανάγκη όλα όσα έχουν ανάγκη οι άνθρωποι, αλλά αντιθέτως, όπως κάθε συνηθισμένος άνθρωπος, τρώει φαγητό, φοράει ρούχα, κοιμάται και κατοικεί σε ένα κατάλυμα, κάνοντας ό,τι κάνει ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Ταυτόχρονα, επειδή η εσωτερική ουσία διαφέρει, Αυτός διαφέρει από κάποιον συνηθισμένο άνθρωπο. Αν και υπομένει όλα τα δεινά της ανθρωπότητας, δεν εγκαταλείπει εξαιτίας αυτού το Πνεύμα. Παρόλο που απολαμβάνει ευλογία, δεν ξεχνά εξαιτίας αυτού το Πνεύμα. Το Πνεύμα και ο άνθρωπος συνδέονται με σιωπηλό δεσμό. Αυτά τα δύο δεν μπορούν να διαχωριστούν, και δεν έχουν ποτέ διαχωριστεί. Επειδή ο άνθρωπος είναι η ενσάρκωση του Πνεύματος και προέρχεται από το Πνεύμα, από το Πνεύμα που έχει μορφή, έτσι και το Πνεύμα που εμπεριέχεται στη σάρκα δεν είναι υπερβατικό, δηλαδή Αυτός δεν μπορεί να κάνει εντυπωσιακά πράγματα, τουτέστιν, αυτό το Πνεύμα δεν μπορεί να αφήσει το φυσικό σώμα, γιατί αν το έκανε, η ενέργεια του Θεού να ενσαρκωθεί θα έχανε κάθε νόημα. Μόνο όταν το Πνεύμα εκφραστεί πλήρως στο φυσικό σώμα, μπορεί η ανθρωπότητα να γνωρίσει τον ίδιο τον πρακτικό Θεό και μόνο τότε εκπληρώνεται το θέλημα του Θεού. Μόνο αφού ο Θεός παρουσιάσει το Πνεύμα και τη σάρκα χωριστά στην ανθρωπότητα, επισημαίνει την τύφλωση και την ανυπακοή του ανθρώπου: «Αλλά ο άνθρωπος δεν Με αναγνώρισε ποτέ πραγματικά, ούτε Με πρόσεξε καθώς περπατούσα στους δρόμους». Από τη μια, ο Θεός λέει ότι, χωρίς να το γνωρίζει ο κόσμος, κρύβεται σε ένα σώμα από σάρκα, μην κάνοντας τίποτα υπερφυσικό για να δουν οι άνθρωποι. Από την άλλη, διαμαρτύρεται κατά της ανθρωπότητας επειδή δεν Τον αναγνώρισε. Αυτό, ωστόσο, δεν παρουσιάζει καμία αντίφαση. Στην πραγματικότητα, αν προσέξει κανείς τις λεπτομέρειες, δεν είναι δύσκολο να δει ότι υπάρχουν δύο πλευρές στον τρόπο με τον οποίο ο Θεός επιτυγχάνει τους στόχους Του. Τώρα, εάν ο Θεός επρόκειτο να επιτελέσει υπερφυσικά σημεία και τέρατα, τότε, χωρίς να χρειάζεται να αναλάβει κανένα σπουδαίο έργο, απλώς θα καταριόταν με το ίδιο Του το στόμα έναν άνθρωπο να πεθάνει, ο άνθρωπος θα πέθαινε επί τόπου και κατ’ αυτόν τον τρόπο κάθε ανθρώπινο ον θα πειθόταν. Εντούτοις, αυτό δεν θα επιτύγχανε τον σκοπό της ενσάρκωσης του Θεού. Αν ο Θεός όντως το έκανε αυτό, οι άνθρωποι δεν θα ήταν ποτέ σε θέση, με το συνειδητό τους μυαλό, να πιστέψουν στην ύπαρξή Του, ποτέ δεν θα ήταν όντως σε θέση να πιστέψουν και επιπλέον θα περνούσαν τον διάβολο για Θεό. Το πιο σημαντικό όμως θα ήταν ότι η ανθρωπότητα δεν θα γνώριζε ποτέ τη διάθεση του Θεού: δεν είναι αυτή η μία πτυχή της έννοιας της ύπαρξης του Θεού στη σάρκα; Εάν η ανθρωπότητα δεν είναι σε θέση να γνωρίσει τον Θεό, τότε θα παραμείνει για πάντα ένας ασαφής Θεός, ένας υπερφυσικός Θεός, που κυριαρχεί στην ανθρώπινη σφαίρα: σ’ αυτή την περίπτωση δεν θα κυριευόταν ο άνθρωπος από τις αντιλήψεις του; Ή, για να το επαναδιατυπώσω αυτό πιο ξεκάθαρα, δεν θα κυριαρχούσε ο Σατανάς, ο διάβολος; «Γιατί λέω ότι ξαναπαίρνω τη δύναμή Μου; Γιατί λέω ότι η ενσάρκωση έχει υπερβολικά πολλές έννοιες;» Όταν ο Θεός ενσαρκώνεται, τότε παίρνει πίσω τη δύναμή Του. Τότε επίσης φανερώνεται η θεϊκή φύση Του άμεσα για να επιτελέσει το έργο Του. Σταδιακά, κάθε άνθρωπος κατορθώνει να γνωρίσει τον πρακτικό Θεό, γι’ αυτό η θέση που έχει ο Σατανάς στην ανθρώπινη καρδιά εκμηδενίζεται εντελώς, ενώ η θέση του Θεού ενισχύεται. Παλαιότερα, ο Θεός που υπήρχε στο μυαλό των ανθρώπων γινόταν αντιληπτός ως μια σατανική εικόνα, ένας Θεός που ήταν άυλος, αόρατος και όμως πίστευαν ότι αυτός ο Θεός όχι μόνο υπήρχε αλλά ήταν και ικανός να επιτελεί κάθε είδους υπερφυσικά σημεία και τέρατα και να αποκαλύπτει όλα τα μυστήρια, όπως την αποτρόπαια εικόνα των δαιμονισμένων. Αυτό αρκεί για να αποδείξει ότι ο Θεός στο μυαλό των ανθρώπων δεν είναι μια εικόνα του Θεού, αλλά αντιθέτως η εικόνα ενός όντος που δεν έχει σχέση με τον Θεό. Ο Θεός λέει ότι θέλει να πάρει μια θέση που καταλαμβάνει το 0,1 τοις εκατό της ανθρώπινης καρδιάς, και ότι αυτή είναι η υψηλότερη απαίτησή Του από την ανθρωπότητα. Αυτή η δήλωση δεν έχει μόνο μια επιφανειακή πλευρά. Έχει επίσης και μια ρεαλιστική πλευρά. Εάν δεν ερμηνευόταν κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι άνθρωποι θα θεωρούσαν τις απαιτήσεις που τους θέτει ο Θεός ως πολύ χαμηλές, σαν να τους καταλαβαίνει ελάχιστα ο Θεός. Δεν είναι αυτή άραγε η ανθρώπινη ψυχολογία;

Αν πάρει κανείς τα παραπάνω και τα συνδυάσει με το παράδειγμα του Πέτρου πιο κάτω, θα ανακαλύψει ότι ο Πέτρος ήταν όντως ο άνθρωπος που γνώριζε τον Θεό καλύτερα, επειδή ήταν σε θέση να γυρίσει την πλάτη του στον ασαφή Θεό και να επιδιώξει τη γνώση του πρακτικού Θεού. Γιατί ο Θεός επισήμανε ότι οι γονείς του ήταν διάβολοι που αντιτάχθηκαν στον Θεό; Αυτό αποδεικνύει ότι ο Πέτρος δεν επιδίωκε τον Θεό στην καρδιά του, και ότι οι γονείς του αντιπροσώπευαν τον ασαφή Θεό: αυτό είχε πρόθεση να κάνει ο Θεός όταν ανέφερε το παράδειγμα των γονέων του Πέτρου. Η μεγάλη πλειονότητα των ανθρώπων δεν δίνει ιδιαίτερη προσοχή στο γεγονός αυτό, επικεντρώνοντας την προσοχή τους στις προσευχές του Πέτρου, μέχρι του σημείου μάλιστα που κάποιοι κρατούν τις προσευχές του Πέτρου συνεχώς στο στόμα τους και στο μυαλό τους, χωρίς όμως να σκέφτονται ποτέ να αντιπαραβάλλουν τον ασαφή Θεό με τη γνώση του Πέτρου. Γιατί ο Πέτρος στράφηκε εναντίον των γονέων του και προσπαθούσε να γνωρίσει τον Θεό; Γιατί ενσωμάτωσε τα διδάγματα που απέκτησε από όσους είχαν αποτύχει στο παρελθόν προκειμένου να παρακινηθεί να κάνει μεγαλύτερη προσπάθεια; Γιατί αφομοίωσε την πίστη και την αγάπη όλων όσοι αγαπούσαν τον Θεό καθ’ όλη τη διάρκεια των αιώνων; Ο Πέτρος κατάλαβε ότι όλα τα θετικά προέρχονται από τον Θεό — προέρχονται απευθείας από τον Θεό χωρίς να υποβληθούν σε οποιαδήποτε επεξεργασία από τον Σατανά. Από αυτό βλέπει κανείς ότι Αυτός που γνώριζε ήταν ο πρακτικός Θεός και όχι ένας υπερφυσικός Θεός. Γιατί ο Θεός λέει ότι ο Πέτρος έδινε ιδιαίτερη προσοχή στην αφομοίωση της πίστης και της αγάπης όλων όσοι αγαπούσαν τον Θεό καθ’ όλη τη διάρκεια των αιώνων; Από αυτό βλέπει κανείς ότι ο κύριος λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι αποτύγχαναν καθ’ όλη τη διάρκεια των αιώνων είναι ότι διέθεταν μόνο πίστη και αγάπη αλλά δεν γνώριζαν τον πρακτικό Θεό, οπότε η πίστη τους συνέχισε να είναι ασαφής. Γιατί ο Θεός αναφέρει άραγε πολλές φορές την πίστη του Ιώβ χωρίς να πει ούτε μία φορά ότι γνώριζε τον Θεό, και επιπλέον τον αποκαλούσε κατώτερο του Πέτρου; Από τα λόγια του Ιώβ: «Ήκουον περί σου με την ακοήν του ωτίου, αλλά τώρα ο οφθαλμός μου σε βλέπει» μπορεί κανείς να διακρίνει ότι ο Ιώβ είχε μόνο πίστη αλλά όχι γνώση. Όταν διαβάζουν τη δήλωση: «Λόγω του ότι το αντιπαράδειγμα των γονέων του λειτούργησε ως αντιθετικό στοιχείο, μπόρεσε να αναγνωρίσει ακόμα πιο εύκολα την αγάπη και το έλεός Μου, και το γεγονός αυτό πυροδότησε μέσα του ένα ακόμη μεγαλύτερο πάθος για την αναζήτησή Μου», οι περισσότεροι άνθρωποι θα παρακινηθούν να εγείρουν μια σειρά από ερωτήσεις: Γιατί άραγε ο Πέτρος γνωρίζει τον Θεό μόνο όταν Τον αντιπαραβάλει με ένα αντιπαράδειγμα, αλλά όχι απευθείας; Γιατί γνωρίζει άραγε μόνο το έλεος και την αγάπη, αλλά τα άλλα πράγματα δεν αναφέρονται; Μόνο όταν κάποιος αναγνωρίσει την ουτοπία του ασαφούς Θεού, είναι σε θέση να επιδιώξει τη γνώση του πρακτικού Θεού. Ο στόχος αυτής της ομιλίας είναι να κάνει τους ανθρώπους να εξαλείψουν τον αόριστο Θεό από τις καρδιές τους. Εάν η ανθρωπότητα γνώριζε ανέκαθεν το αληθινό πρόσωπο του Θεού, από την αρχή της δημιουργίας μέχρι σήμερα, τότε δεν θα είχε εξοικειωθεί πλήρως με τον τρόπο συμπεριφοράς του Σατανά, όπως είναι γνωστό από την παροιμία: «Δεν καταλαβαίνεις ότι περπατάς σε επίπεδο έδαφος μέχρις ότου ανέβεις ένα βουνό», η οποία καθιστά αρκετά σαφές τι θέλει να πει ο Θεός όταν εκφράζει αυτά τα λόγια. Επειδή θέλει να κάνει τους ανθρώπους να κατανοήσουν βαθύτερα την αλήθεια του παραδείγματος που έχει αναφέρει, ο Θεός δίνει σκόπιμα έμφαση στο έλεος και την αγάπη, αποδεικνύοντας ότι η εποχή στην οποία ζούσε ο Πέτρος ήταν η Εποχή της Χάριτος. Από μια άλλη οπτική γωνία, αυτό αποκαλύπτει όλο και πιο έντονα την αποτρόπαια όψη του διαβόλου, που παγιδεύει και διαφθείρει την ανθρωπότητα και, ως εκ τούτου, πυροδοτεί, με ακόμη πιο έντονη αντίθεση, την αγάπη και το έλεος του Θεού.

Ο Θεός περιγράφει επίσης τα γεγονότα για τις δοκιμασίες του Πέτρου και επιπλέον περιγράφει τις πραγματικές τους περιστάσεις, ώστε οι άνθρωποι να διακρίνουν καλύτερα το εξής: ότι ο Θεός δεν διαθέτει μόνο έλεος και αγάπη, αλλά διαθέτει επίσης μεγαλείο και οργή, και ότι όσοι ζουν γαλήνια δεν ζουν αναγκαστικά εν μέσω της ευλογίας του Θεού. Επιπλέον, η αφήγηση των εμπειριών του Πέτρου μετά τις δοκιμασίες του αποδεικνύει ακόμη πιο περίτρανα την αλήθεια της εξής φράσης του Ιώβ: «τα αγαθά μόνον θέλομεν δεχθή εκ του Θεού, και τα κακά δεν θέλομεν δεχθή;» Αυτό αρκεί για να αποδείξει ότι ο Πέτρος είχε φτάσει σε μια άνευ προηγουμένου γνώση του Θεού, κάτι που κανείς δεν είχε ποτέ επιτύχει σε προηγούμενη εποχή: αυτό κέρδισε ο Πέτρος όταν αφομοίωνε την πίστη και την αγάπη όλων όσων αγαπούσαν τον Θεό καθ’ όλη τη διάρκεια των αιώνων και ενσωμάτωσε τα διδάγματα των αποτυχιών του παρελθόντος για να πάρει κουράγιο. Για τον λόγο αυτό, όποιος αποκτά πραγματική γνώση του Θεού ονομάζεται «καρπός», και ο Πέτρος είναι ένας από αυτούς. Στις προσευχές του Πέτρου στον Θεό μπορεί κανείς να δει την πραγματική γνώση του Θεού, την οποία απέκτησε μέσα από τις δοκιμασίες του, αλλά το μικρό μειονέκτημα είναι ότι δεν μπόρεσε να κατανοήσει πλήρως το θέλημα του Θεού. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, βασιζόμενοι στη γνώση του Θεού που πέτυχε ο Πέτρος, ο Θεός έθεσε μια απαίτηση να «καταλαμβάνει το 0,1 τοις εκατό της ανθρώπινης καρδιάς». Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι ακόμη και ο Πέτρος, ο άνθρωπος που γνώριζε τον Θεό καλύτερα, δεν ήταν σε θέση να κατανοήσει επακριβώς το θέλημα του Θεού, μπορούμε μόνο να συμπεράνουμε ότι η ανθρωπότητα απλούστατα δεν διαθέτει ένα όργανο για να γνωρίζει τον Θεό, διότι ο Σατανάς έχει ήδη διαφθείρει τον άνθρωπο σε τέτοιον βαθμό, και αυτό κάνει όλους τους ανθρώπους να γνωρίσουν την ουσία της ανθρώπινης φύσης. Αυτές οι δύο προϋποθέσεις — ότι η ανθρωπότητα στερείται ενός οργάνου για να γνωρίζει τον Θεό και ότι επιπλέον έχει διαποτιστεί εξ ολοκλήρου από τον Σατανά — παρέχουν το σκηνικό για να αναδειχθεί η μεγάλη δύναμη του Θεού, διότι ο Θεός, απλώς και μόνο μέσω του λόγου και χωρίς να χρειάζεται να αναλάβει κανενός είδους έργου, έχει καταλάβει μια συγκεκριμένη θέση στην καρδιά του ανθρώπου. Γιατί όταν φτάνει το 0,1 τοις εκατό σημαίνει ότι φτάνει στην εκπλήρωση του θελήματος του Θεού; Για να το εξηγήσω αυτό, όσον αφορά το γεγονός ότι ο Θεός δεν προίκισε τον άνθρωπο με το εν λόγω όργανο: εάν, ελλείψει αυτού του οργάνου, η ανθρωπότητα έφτανε στο εκατό τοις εκατό της γνώσης, τότε η κάθε κίνηση και δράση του Θεού ήταν ανοιχτό βιβλίο για τον άνθρωπο, και, δεδομένης της έμφυτης φύσης του ανθρώπου, θα επαναστατούσε αμέσως ενάντια στον Θεό, παίρνοντας τα όπλα για να αντιταχθεί ενάντια σ’ Αυτόν δημοσίως (έτσι συντελέστηκε η πτώση του Σατανά). Συνεπώς, ο Θεός δεν υποτιμά ποτέ τον άνθρωπο. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έχει ήδη αναλύσει λεπτομερώς τον άνθρωπο, ώστε να γνωρίζει τα πάντα με απόλυτη σαφήνεια, ακόμη και πόσο νερό περιέχει το αίμα του: πόσο πιο ξεκάθαρα κατανοεί την εμφανή φύση του ανθρώπου; Ο Θεός δεν διαπράττει ποτέ σφάλματα και, επιπλέον, όταν κάνει τις ομιλίες Του, επιλέγει τα λόγια Του με μεγάλη ακρίβεια. Για τον λόγο αυτό, το γεγονός ότι ο Πέτρος δεν κατανόησε με σαφήνεια το θέλημα του Θεού δεν αντίκειται στο γεγονός ότι είναι και ο μόνος άνθρωπος που γνώριζε τον Θεό καλύτερα, και επιπλέον αυτά τα δύο είναι εντελώς άσχετα. Ο Θεός δεν ανέφερε το παράδειγμά του με στόχο να επικεντρωθεί η προσοχή των ανθρώπων στον Πέτρο. Γιατί ο Πέτρος θα έπρεπε να ήταν σε θέση να γνωρίσει τον Θεό αν κάποιος όπως ο Ιώβ δεν μπορούσε; Γιατί είπε Αυτός ότι ένας άνθρωπος είναι ικανός να το επιτύχει αλλά είπε επίσης ότι οφείλεται στη μεγάλη δύναμη του Θεού; Είναι όντως το έμφυτο χάρισμα της ανθρώπινης φύσης καλό; Οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν εύκολα αυτό το σημείο — κανείς δεν θα ήξερε το εσωτερικό του νόημα αν δεν το εξηγούσα Εγώ. Ο σκοπός αυτών των λόγων είναι να επιτρέψουν στους ανθρώπους να σχηματίσουν κάποια μορφή αντίληψης, από την οποία θα αποκτήσουν αυτοπεποίθηση για να συνεργαστούν με τον Θεό. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί ο Θεός, με την υποστήριξη των προσπαθειών του ανθρώπου να συνεργαστεί μαζί Του, να αναλάβει δράση: αυτή είναι η πραγματική κατάσταση στη σφαίρα του πνεύματος, κάτι που η ανθρωπότητα δεν είναι επ' ουδενί σε θέση να κατανοήσει. Η εξάλειψη της θέσης που καταλαμβάνει ο Σατανάς στην ανθρώπινη καρδιά, γεγονός το οποίο στη συνέχεια επιτρέπει στον Θεό να κυριαρχήσει, αποκαλείται απόκρουση της επίθεσης του Σατανά. Μόνο όταν γίνει αυτό μπορεί να πει κανείς ότι ο Χριστός κατήλθε στη γη και μόνο τότε μπορεί να πει κανείς ότι τα βασίλεια του κόσμου έγιναν η βασιλεία του Χριστού.

Εδώ αναφέρεται ότι ο Πέτρος υπήρξε υπόδειγμα και πρότυπο για την ανθρωπότητα επί χιλιάδες έτη. Ο σκοπός δεν είναι να αναδειχτεί το γεγονός ότι είναι υπόδειγμα και πρότυπο: αυτές οι λέξεις αντικατοπτρίζουν την πραγματική σκηνή μάχης στην πνευματική σφαίρα. Όλον αυτόν τον καιρό ο Σατανάς εργαζόταν στον άνθρωπο, με την μάταιη ελπίδα να καταπιεί την ανθρωπότητα και κατ’ αυτόν τον τρόπο να κάνει τον Θεό να καταστρέψει τον κόσμο και να χάσει τον μάρτυρά Του. Αλλά ο Θεός είπε: «Θα δημιουργήσω πρώτα ένα πρότυπο ώστε να μπορέσω να καταλάβω τη μικρότερη θέση μέσα στην ανθρώπινη καρδιά. Σ’ αυτό το στάδιο, οι άνθρωποι δεν Με ευχαριστούν ούτε Με γνωρίζουν πλήρως. Εντούτοις, αν βασιστεί στη μεγάλη δύναμή Μου, ο άνθρωπος θα μπορέσει να υποταχθεί πλήρως σ’ Εμένα και να σταματήσει να επαναστατεί εναντίον Μου, και θα χρησιμοποιήσω αυτό το παράδειγμα για να εξοντώσω τον Σατανά, τουτέστιν θα χρησιμοποιήσω τη θέση Μου που ανέρχεται στο 0,1 τοις εκατό για να καταστείλω όλες τις δυνάμεις που ο Σατανάς ασκεί πάνω στον άνθρωπο.» Συνεπώς, σήμερα, ο Θεός ανέφερε το παράδειγμα του Πέτρου ώστε να λειτουργεί ως πρότυπο που θα ακολουθήσει ολόκληρη η ανθρωπότητα. Αν το συνδυάσει κανείς αυτό με το αρχικό απόσπασμα, μπορεί να δει την αλήθεια όσων είπε ο Θεός για την πραγματική κατάσταση στη σφαίρα του πνεύματος: «Τα πράγματα δεν είναι τώρα όπως ήταν κάποτε: πρόκειται να κάνω πράγματα που, από την αρχή της δημιουργίας, ο κόσμος δεν έχει δει ποτέ, πρόκειται να εκφράσω λόγια που, καθ’ όλη τη διάρκεια των αιώνων, οι άνθρωποι δεν άκουσαν ποτέ, γιατί ζητώ να έρθουν όλοι οι άνθρωποι να Με γνωρίσουν στη σάρκα». Από αυτό μπορεί να δει κανείς, ότι ό,τι είπε ο Θεός, το έχει ξεκινήσει σήμερα. Τα ανθρώπινα όντα μπορούν να δουν μόνο τα πράγματα όπως εμφανίζονται εξωτερικά και όχι την πραγματική κατάσταση στη σφαίρα του πνεύματος. Για τον λόγο αυτό, ο Θεός είπε με άμεσο και απλό τρόπο: «Αυτά είναι στάδια στη διαχείρισή Μου, για τα οποία η ανθρωπότητα δεν έχει την παραμικρή ιδέα. Ακόμη και όταν μιλώ για αυτά ανοιχτά, ο άνθρωπος εξακολουθεί να έχει τόσο μεγάλη σύγχυση στο μυαλό του που είναι αδύνατο να του τα διατυπώσω με κάθε λεπτομέρεια. Δεν φανερώνει αυτό την επαίσχυντη ποταπότητα του ανθρώπου;» Υπάρχουν σιωπηρά λόγια μέσα σε αυτές τις φράσεις, που εξηγούν ότι έχει γίνει μια μάχη στην πνευματική σφαίρα, όπως αναφέρθηκε παραπάνω.

Μέσω της περιγραφής της ιστορίας του Πέτρου, δεν επιτεύχθηκε πλήρως το θέλημα του Θεού, οπότε ο Θεός έθεσε την ακόλουθη απαίτηση σε σχέση με τα γεγονότα στη ζωή του Πέτρου: «Σε όλο το σύμπαν και στην απεραντοσύνη του στερεώματος, τα μυριάδες πλάσματα της δημιουργίας, τα μυριάδες πράγματα στη γη και τα μυριάδες πράγματα στον ουρανό καθαγιάζουν το καθένα όλη τη δύναμή τους για χάρη του τελευταίου σταδίου του έργου Μου. Σίγουρα δεν θέλετε να παραμείνετε θεατές στο περιθώριο, να άγεστε και να φέρεστε από τις σατανικές δυνάμεις;» Η γνώση του Πέτρου ήταν πολύ διαφωτιστική για την ανθρώπινη φύση οπότε, για να επιτύχει ακόμα καλύτερους καρπούς, ο Θεός επιτρέπει στην ανθρώπινη φύση να δει τις συνέπειες της υπερβολικής ελευθεριότητας και της άγνοιάς Του και, επιπλέον, λέει στην ανθρώπινη φύση — ακόμα μία φορά και με περισσότερη ακρίβεια — για τις πραγματικές συνθήκες της μάχης στη σφαίρα του πνεύματος. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορούν οι άνθρωποι να γίνουν πιο προσεκτικοί ώστε να προφυλαχθούν για να μην πέσουν στα χέρια του Σατανά. Επιπλέον, καθιστά σαφές ότι αυτή τη φορά, εάν πέσουν, δεν θα λάβουν και πάλι σωτηρία από τον Θεό όπως την τελευταία φορά. Συνολικά, οι διάφορες αυτές προειδοποιήσεις δημιουργούν πιο ζωηρή εντύπωση στους ανθρώπους όσον αφορά τα λόγια του Θεού, και γι’ αυτό έχουν κάνει τους ανθρώπους να αγαπούν περισσότερο το έλεός Του και να δίνουν μεγαλύτερη προσοχή στις προειδοποιήσεις Του, ώστε να επιτυγχάνουν πράγματι τον στόχο του Θεού να σώσει την ανθρωπότητα.

Προηγούμενο:Κεφάλαιο 5

Επόμενο:Σχετικά με τη ζωή του Πέτρου

Δείτε επίσης