Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Κεφάλαιο 5

Όταν ο Θεός έχει απαιτήσεις από το ανθρώπινο γένος τις οποίες εκείνο δυσκολεύεται να εξηγήσει, και όταν τα λόγια Του αγγίζουν απευθείας τις καρδιές των ανθρώπων και οι άνθρωποι προσφέρουν τις ειλικρινείς καρδιές τους σ’ Εκείνον για να τις απολαύσει, τότε ο Θεός δίνει στους ανθρώπους την ευκαιρία να συλλογιστούν, να λάβουν μια απόφαση και να αναζητήσουν ένα μονοπάτι για την πράξη. Με αυτόν τον τρόπο, όλοι όσοι είναι οι άνθρωποι του Θεού, με τις γροθιές σφιγμένες με αποφασιστικότητα, θα Του προσφέρουν ξανά ολόκληρη την ύπαρξή τους. Μερικοί ενδέχεται να καταστρώσουν ένα σχέδιο και να κατασκευάσουν ένα καθημερινό πρόγραμμα καθώς ετοιμάζονται να κινητοποιηθούν και να στρωθούν στη δουλειά, αφιερώνοντας ένα μέρος της ενέργειάς τους στο σχέδιο διαχείρισης του Θεού για να δοξάσουν αυτό το σχέδιο και να επιταχύνουν την ολοκλήρωσή του. Και ακριβώς όταν οι άνθρωποι βρίσκονται σε αυτή την ψυχολογική κατάσταση, έχοντας αυτά τα πράγματα καλά στο μυαλό τους καθώς κάνουν τις δουλειές τους, καθώς μιλούν και καθώς εργάζονται, ο Θεός, απαντώντας γρήγορα σε αυτό, αρχίζει να μιλά ξανά: «Όταν το Πνεύμα Μου δίνει φωνή, εκφράζει ολόκληρη τη διάθεσή Μου. Αυτό σας είναι ξεκάθαρο;» Όσο πιο αποφασισμένος είναι ένας άνθρωπος, τόσο πιο απελπισμένα λαχταρά να κατανοήσει τη βούληση του Θεού και τόσο πιο ειλικρινά λαχταρά να έχει απαιτήσεις από εκείνον ο Θεός· και έτσι ο Θεός θα δώσει στους ανθρώπους αυτό που επιθυμούν, εκμεταλλευόμενος αυτή την ευκαιρία να μεταλαμπαδεύσει τα λόγια Του, τα οποία κρατούσε σε ετοιμότητα για πολύ καιρό, στα έγκατα της ύπαρξης των ανθρώπων. Παρόλο που αυτά τα λόγια ίσως μοιάζουν λίγο σκληρά και άγρια, το ανθρώπινο γένος τα θεωρεί ασύγκριτα γλυκά. Η καρδιά ευφραίνεται αμέσως, σαν να ήταν το ανθρώπινο γένος στον ουρανό, ή σαν να είχε μεταφερθεί σε ένα άλλο βασίλειο , σε έναν αληθινό παράδεισο της φαντασίας όπου οι υποθέσεις του έξω κόσμου δεν επηρεάζουν πλέον την ανθρωπότητα. Για να μη μιλούν οι άνθρωποι χωρίς αυτό να προέρχεται από μέσα τους, και για να μη δρουν χωρίς αυτό να προέρχεται από μέσα τους, όπως συνήθιζαν να κάνουν στο παρελθόν, αποτυγχάνοντας να αποκτήσουν κατάλληλες ρίζες· για να αποφευχθεί αυτό το ενδεχόμενο, όταν έχει εκπληρωθεί αυτό που οι άνθρωποι επιθυμούν στις καρδιές τους, και, επιπλέον, όταν ετοιμάζονται να επιτελέσουν το έργο τους γεμάτοι ενθουσιασμό, ο Θεός εξακολουθεί να προσαρμόζει τον τρόπο ομιλίας Του στην ψυχολογική τους κατάσταση και, συνοπτικά και δίχως να κρύβει κάτι, καταρρίπτει όλο τον ζήλο και τη θρησκευτική τυπικότητα στις καρδιές τους. Όπως έχει πει ο Θεός: «Έχετε δει αληθινά τη σημασία που υπάρχει εδώ;» Είτε πριν είτε αφότου ένας άνθρωπος ριχθεί αποφασιστικά πάνω σε κάτι, δεν δίνει μεγάλη σημασία στο να γνωρίσει τον Θεό μέσα από τα λόγια Του ή μέσα από τις πράξεις Του, αλλά συνεχώς διερωτάται: «Τι μπορώ να κάνω για τον Θεό; Αυτό είναι το κύριο ζήτημα!» Γι’ αυτό ο Θεός λέει: «Και έχετε το θράσος να αποκαλείσθε οι άνθρωποί Μου ενώπιόν Μου —δεν έχετε αίσθηση ντροπής, ούτε καθόλου λογική!» Μόλις ο Θεός εκφέρει αυτά τα λόγια, οι άνθρωποι το συνειδητοποιούν αμέσως και, σαν να έχουν πάθει ηλεκτροπληξία, βιάζονται να αποτραβήξουν τα χέρια τους στην ασφάλεια του στήθους τους, φοβούμενοι μήπως προκαλέσουν την οργή του Θεού για δεύτερη φορά. Επιπρόσθετα, ο Θεός έχει πει: «Αργά ή γρήγορα, τέτοιοι άνθρωποι θα εκδιωχθούν από τον οίκο Μου. Μην καυχιέσαι σαν βετεράνος ότι έχεις υποστηρίξει τη μαρτυρία Μου!» Ακούγοντας τέτοια λόγια, οι άνθρωποι φοβούνται ακόμη περισσότερο, όπως θα φοβόνταν εάν έβλεπαν ένα λιοντάρι. Έχουν πλήρη επίγνωση στις καρδιές τους. Από τη μια πλευρά, νοιάζονται να μην τους φάει το λιοντάρι και, από την άλλη πλευρά, δεν γνωρίζουν προς τα πού να δραπετεύσουν. Εκείνη τη στιγμή, το σχέδιο μέσα στην καρδιά του ανθρώπου εξαφανίζεται απόλυτα και ολοκληρωτικά, χωρίς να αφήνει ίχνη. Μέσα από τα λόγια του Θεού, νιώθω σαν να μπορώ να δω κάθε μία όψη της χυδαιότητας του ανθρώπου: με σκυμμένο το κεφάλι και ντροπαλή συμπεριφορά, σαν ένας υποψήφιος που απέτυχε στις εξετάσεις εισαγωγής στο πανεπιστήμιο, με τα υψηλά ιδανικά του, μια ευτυχισμένη οικογένεια, ένα λαμπρό μέλλον και ούτω καθεξής, όλα να έχουν μετατραπεί σε αερολογίες –όπως και οι τέσσερις μεταρρυθμίσεις έως το έτος 2000, δημιουργώντας ένα σενάριο σε μια ταινία επιστημονικής φαντασίας. Αυτό συμβαίνει έτσι ώστε τα παθητικά στοιχεία να ανταλλαχθούν με ενεργητικά, κάνοντας τους ανθρώπους, εν μέσω της παθητικότητάς τους, να σταθούν στη θέση που τους έχει αναθέσει ο Θεός. Εξαιρετικά σημαντικό είναι το γεγονός ότι οι άνθρωποι φοβούνται πολύ μήπως χάσουν αυτόν τον τίτλο και έτσι προσκολλώνται στα σύμβολα των δικών τους αξιωμάτων, φοβούμενοι ότι ίσως κάποιος τους τα αποσπάσει με τη βία. Όταν οι άνθρωποι βρίσκονται σε αυτή την ψυχική κατάσταση, ο Θεός δεν ανησυχεί μήπως γίνουν παθητικοί και έτσι αλλάζει ακολούθως τα λόγια της κρίσεως σε λόγια ανάκρισης. Δεν δίνει στους ανθρώπους μονάχα την ευκαιρία να ξεκουραστούν, αλλά τους δίνει επίσης την ευκαιρία να αναδιαρθρώσουν τις έως τώρα επιδιώξεις τους για μελλοντική χρήση: ό,τι είναι ακατάλληλο μπορεί να τροποποιηθεί. Αυτό οφείλεται στο ότι ο Θεός δεν έχει ξεκινήσει ακόμα το έργο Του – αυτό είναι ένα ευτυχές γεγονός εν μέσω της μεγάλης κακοτυχίας – και, επιπλέον, δεν τους καταδικάζει. Ας συνεχίσω, λοιπόν, να Του αφιερώνομαι ολόψυχα!

Στη συνέχεια, δεν πρέπει να παραμερίσεις τα λόγια του Θεού εξαιτίας του φόβου σου. Ρίξε μια ματιά για να δεις εάν ο Θεός έχει νέες απαιτήσεις από εσένα. Είναι αρκετά σίγουρο ότι θα ανακαλύψεις αυτή την απαίτηση: «Από εδώ και στο εξής, σε όλα τα πράγματα οφείλεις να εισέρχεσαι στην πραγματικότητα της πράξης· πλέον δεν θα τα βγάζεις πέρα απλώς με το να φλυαρείς, όπως συνήθιζες να κάνεις». Εδώ εκδηλώνεται επίσης η σοφία του Θεού. Ο Θεός προστάτευε πάντοτε τον δικό Του μάρτυρα, και καθώς η πραγματικότητα των λόγων του παρελθόντος έχει φθάσει στο τέλος της, απολύτως κανένας δεν είναι ικανός να κατανοήσει τη γνώση τής «πραγματικότητας της πράξης». Αυτό είναι αρκετό για να αποδείξει την αλήθεια εκείνου που είπε ο Θεός «Αναλαμβάνω να επιτελέσω το έργο Εγώ ο ίδιος.» Έχει να κάνει με την αληθινή σημασία του έργου μέσα στη θεϊκή φύση, και έχει να κάνει επίσης με τον λόγο για τον οποίο το ανθρώπινο γένος, έχοντας φθάσει σε ένα νέο σημείο εκκίνησης, εξακολουθεί να είναι ανίκανο να κατανοήσει την αληθινή σημασία των λόγων του Θεού. Αυτό συμβαίνει διότι, στο παρελθόν, η μεγάλη πλειονότητα των ανθρώπων προσκολλιόταν στην πραγματικότητα μέσα στα λόγια του Θεού, ενώ σήμερα δεν έχει ιδέα για την πραγματικότητα της πράξης, αλλά κατανοεί μονάχα τις επιφανειακές όψεις αυτών των λόγων, χωρίς να κατανοεί την ουσία τους. Ακόμα πιο σημαντικό, αυτό συμβαίνει διότι σήμερα δεν επιτρέπεται να παρεμβαίνει κανείς στη δημιουργία της βασιλείας, αλλά μονάχα να υπακούει στο πρόσταγμα του Θεού σαν ένα ρομπότ. Να το θυμάσαι καλά αυτό! Κάθε φορά που ο Θεός αναφέρει το παρελθόν, αρχίζει να μιλά για την πραγματική σημερινή κατάσταση· αυτός είναι ένας τρόπος ομιλίας που δημιουργεί μια εμφανή αντίθεση μεταξύ αυτού που συνέβη πριν και αυτού που θα συμβεί μετά, και γι’ αυτόν τον λόγο μπορεί να δρέψει ακόμα καλύτερους καρπούς, δίνοντας στους ανθρώπους τη δυνατότητα να τοποθετήσουν το παρόν και το παρελθόν δίπλα-δίπλα και με αυτόν τον τρόπο να αποφύγουν να τα μπερδέψουν. Αυτή είναι μία όψη της σοφίας του Θεού και ο σκοπός της είναι να δρέψει τους καρπούς του έργου. Μετά από αυτό, ο Θεός αποκαλύπτει ξανά την ασχήμια της ανθρωπότητας, έτσι ώστε η ανθρωπότητα να μην ξεχνά ποτέ να τρώει και να πίνει τον λόγο του Θεού κάθε μέρα, και, ακόμα πιο σημαντικό, έτσι ώστε οι άνθρωποι να γνωρίζουν τον εαυτό τους κάθε μέρα και να το εκλάβουν αυτό ως το μάθημα που οφείλουν να παίρνουν κάθε μέρα.

Όταν ο Θεός ολοκληρώνει την εκφορά αυτών των λόγων, έχει επιτύχει τα αποτελέσματα που είχε αρχικά σκοπό να επιτύχει. Και έτσι, χωρίς να λαμβάνει καθόλου υπόψη εάν η ανθρωπότητα τον έχει κατανοήσει ή όχι, αγγίζει ελαφρά αυτό το ζήτημα μέσα σε λίγες προτάσεις, διότι το έργο του Σατανά δεν σχετίζεται καθόλου με την ανθρωπότητα –η ανθρωπότητα δεν έχει ιδέα γι’ αυτό. Τώρα, αφήνοντας πίσω τον κόσμο του πνεύματος, κοίταξε παραπέρα πώς ο Θεός διατυπώνει τις απαιτήσεις που έχει από τους ανθρώπους: «Καθώς αναπαύομαι στον οίκο Μου, παρατηρώ προσεκτικά: όλοι οι άνθρωποι στη γη τρέχουν εδώ κι εκεί “ταξιδεύοντας στον κόσμο” και “πηγαίνοντας φουριόζοι πέρα δώθε” – όλα αυτά για χάρη του πεπρωμένου τους, του μέλλοντός τους. Όμως ούτε ένας δεν μπορεί να διαθέσει ενέργεια για την κατασκευή της Βασιλείας Μου, ούτε καν τόση δύναμη όση χρησιμοποιεί κανείς όταν αναπνέει.» Αφού ο Θεός ανταλλάξει αυτές τις συμβατικές κουβέντες με τους ανθρώπους, εξακολουθεί να μην τους δίνει καμία προσοχή, αλλά συνεχίζει να μιλά από την οπτική του Πνεύματος και, μέσα από αυτά τα λόγια, αποκαλύπτει τις γενικές συνθήκες της ζωής ολόκληρου του ανθρώπινου είδους. Βλέπουμε ξεκάθαρα από τις φράσεις «ταξιδεύοντας στον κόσμο» και «πηγαίνοντας φουριόζοι πέρα δώθε» ότι η ανθρώπινη ζωή στερείται περιεχομένου. Εάν δεν υπήρχε η παντοδύναμη σωτηρία του Θεού, εκείνοι που γεννήθηκαν στη φτωχή εκτεταμένη οικογένεια της κινέζικης αυτοκρατορικής γενιάς θα ζούσαν ακόμα περισσότερο ολόκληρη τη ζωή τους μάταια και ίσως μάλιστα να έπεφταν στον Άδη και στην κόλαση ερχόμενοι στον κόσμο. Υπό την κυριαρχία του μεγάλου κόκκινου δράκοντα, εν αγνοία τους έχουν υβρίσει τον Θεό και συνεπώς, φυσιολογικά και ξανά ακούσια, έχουν υποπέσει στην παίδευση του Θεού. Ο Θεός έχει πάρει όσους «έσωσε από τα βάσανα» και όσους είναι «αχάριστοι» και τους έχει τοποθετήσει μαζί σε αντιδιαστολή, έτσι ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να γνωρίσουν τον εαυτό τους πιο ξεκάθαρα, δημιουργώντας έτσι ένα αντιθετικό στοιχείο χάρις στη σωτήρια χάρη Του. Μήπως αυτό δεν προκαλεί ένα ακόμα πιο δραστικό αποτέλεσμα; Φυσικά, εξυπακούεται ότι, από το περιεχόμενο των λόγων του Θεού, οι άνθρωποι μπορούν να εξάγουν ένα στοιχείο αποδοκιμασίας και ένα στοιχείο σωτηρίας και επίκλησης, και επίσης έναν μικρό υπαινιγμό θλίψης. Διαβάζοντας αυτά τα λόγια, οι άνθρωποι ξεκινούν ασυνείδητα να αισθάνονται ένα διστακτικό είδος ενοχών στις καρδιές τους και δεν μπορούν να συγκρατήσουν τα δάκρυά τους… Όμως ο Θεός δεν θα περιοριστεί λόγω μερικών άσχημων συναισθημάτων, ούτε θα εγκαταλείψει το έργο Του για την πειθαρχία και τη διαμόρφωση απαιτήσεων από τους ανθρώπους, εξαιτίας της διαφθοράς ολόκληρου του ανθρώπινου είδους. Λόγω αυτού, τα θέματα που πραγματεύεται θίγουν άμεσα συνθήκες όπως οι σημερινές και επιπλέον Εκείνος διακηρύσσει στην ανθρωπότητα τη μεγαλοπρέπεια των διοικητικών διαταγμάτων Του, έτσι ώστε το σχέδιό Του να εξακολουθήσει να προχωρά. Γι’ αυτό, συνεχίζοντας με όλη Του την ταχύτητα και ενώ «στη βράση κολλάει το σίδερο», σε αυτή την κρίσιμη χρονική στιγμή ο Θεός διακηρύσσει ένα σύνταγμα για την εποχή, ένα σύνταγμα του οποίου η κάθε πρόταση πρέπει να διαβαστεί με πολύ προσοχή προτού η ανθρωπότητα μπορέσει να κατανοήσει τη βούληση του Θεού. Δεν χρειάζεται να εμβαθύνω περαιτέρω σε αυτό τώρα –εκείνοι οφείλουν απλώς να διαβάσουν πιο προσεκτικά.

Σήμερα, εσείς – η ομάδα αυτών εδώ των ανθρώπων – είστε οι μόνοι που μπορείτε να δείτε πραγματικά τα λόγια του Θεού. Ακόμα και έτσι, γνωρίζοντας τον Θεό, οι σημερινοί άνθρωποι έχουν μείνει πολύ πιο πίσω από οποιοδήποτε άτομο το οποίο έζησε τις παλαιότερες εποχές. Από αυτό γίνεται αρκετά ξεκάθαρος ο βαθμός της προσπάθειας που ο Σατανάς έχει καταβάλει για τους ανθρώπους κατά τη διάρκεια αυτών των αρκετών χιλιάδων ετών, και ο βαθμός στον οποίο έχει διαφθείρει την ανθρωπότητα, ο οποίος είναι τόσο μεγάλος που, παρόλο που ο Θεός έχει εκφέρει τόσα πολλά λόγια , η ανθρωπότητα εξακολουθεί να μην Τον κατανοεί και να μην Τον γνωρίζει και, αντ’ αυτού, τολμά να επαναστατεί και να Του αντιτίθεται δημοσίως. Γι’ αυτό και ο Θεός αναφέρει τους ανθρώπους που έζησαν τις παλαιότερες εποχές ως μέτρο σύγκρισης για τους σημερινούς ανθρώπους, για να δώσει στους δεύτερους, οι οποίοι είναι αναίσθητοι και αλλόφρονες, ένα ρεαλιστικό σημείο αναφοράς. Καθώς τα ανθρώπινα όντα δεν γνωρίζουν τον Θεό και επειδή δεν πιστεύουν αληθινά σε Αυτόν, ο Θεός έχει αποφανθεί ότι η ανθρωπότητα στερείται δεξιοτήτων και λογικής και γι’ αυτό, ξανά και ξανά, έχει επιδείξει ανοχή προς τους ανθρώπους και τους έχει σώσει. Στη βασιλεία του πνεύματος, διεξάγεται μία μάχη μεταξύ αυτών των δύο γραμμών: είναι η μάταιη ελπίδα του Σατανά να διαφθείρει το ανθρώπινο γένος σε κάποιο βαθμό, να καταστήσει τον κόσμο άσχημο και μοχθηρό και με αυτόν τον τρόπο να σύρει τον άνθρωπο στον βούρκο και να καταστρέψει το σχέδιο του Θεού. Όμως, το σχέδιο του Θεού δεν είναι να μετατρέψει ολόκληρη την ανθρωπότητα σε ανθρώπους που Τον γνωρίζουν, αλλά αντίθετα να επιλέξει ένα μέρος που θα αντιπροσωπεύει το σύνολο, αφήνοντας τους υπόλοιπους ανθρώπους να πεταχτούν στον σωρό των σκουπιδιών σαν απόβλητα, σαν ελαττωματικά αγαθά. Και έτσι, παρόλο που από την οπτική γωνία του Σατανά η κατάκτηση λίγων ανθρώπων μοιάζει εξαιρετική ευκαιρία για να καταστρέψει το σχέδιο του Θεού, τι θα μπορούσε να γνωρίζει για την πρόθεση του Θεού ένα τέτοιο κούτσουρο; Γι’ αυτό, πριν από πολύ καιρό, ο Θεός είπε: «Έχω καλύψει το πρόσωπό Μου για να μην κοιτάζω αυτόν τον κόσμο». Γνωρίζουμε λίγα πράγματα σχετικά με αυτό, και ο Θεός δεν ζητά από τους ανθρώπους να είναι ικανοί να κάνουν τίποτα παρά να εκλαμβάνουν όσα Εκείνος κάνει ως θαυματουργά και απροσμέτρητα και να Τον κρατούν με ευλάβεια μέσα στην καρδιά τους. Εάν, όπως φαντάζεται ο άνθρωπος, ο Θεός τον παίδευε αδιαφορώντας για τις συνθήκες, τότε ολόκληρος ο κόσμος θα είχε αφανιστεί εδώ και πολύ καιρό. Αυτό δεν θα σήμαινε ότι ο Θεός θα έπεφτε κατευθείαν στην παγίδα του Σατανά; Και, συνεπώς, ο Θεός χρησιμοποιεί τα λόγια Του μονάχα για να δρέπει τους καρπούς που έχει στον νου Του· η έλευση των γεγονότων πραγματοποιείται σπάνια. Μήπως αυτό δεν είναι ένα παράδειγμα αυτού που Εκείνος είπε: «Εάν δεν σας συμπονούσα για την έλλειψη ικανοτήτων, λογικής και ενορατικότητας, τότε όλοι θα είχατε χαθεί μέσω της παίδευσής Μου, η ύπαρξή σας θα είχε εξαλειφθεί. Όμως, μέχρι να τελειώσει το έργο Μου στη γη, θα παραμείνω επιεικής απέναντι στην ανθρωπότητα»;

Προηγούμενο:Κεφάλαιο 4

Επόμενο:Κεφάλαιο 6

Σχετικό περιεχόμενο