Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

0 αποτελέσματα αναζήτησης

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Ερμηνεία της δέκατης έβδομης ομιλίας

Στην πραγματικότητα, όλα τα λόγια που εκφέρονται από το στόμα του Θεού είναι πράγματα που οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν· είναι όλα σε μια γλώσσα που οι άνθρωποι δεν έχουν ακούσει, οπότε μπορεί να τεθεί ως εξής: Τα ίδια τα λόγια του Θεού αποτελούν μυστήριο. Οι περισσότεροι άνθρωποι εσφαλμένα πιστεύουν ότι μόνο τα πράγματα που δεν μπορούν να πετύχουν εννοιολογικά, τα ζητήματα του ουρανού που ο Θεός δίνει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να γνωρίσουν, ή την αλήθεια για τα όσα κάνει ο Θεός στον πνευματικό κόσμο, είναι μυστήρια. Αυτό δείχνει ότι οι άνθρωποι δεν αντιμετωπίζουν με τον ίδιον τρόπο όλα τα λόγια του Θεού, ούτε τα εκτιμούν, παρά μόνο εστιάζουν σ’ αυτό που εκείνοι θεωρούν ότι είναι «μυστήρια». Αυτό αποδεικνύει ότι οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν ποια είναι τα λόγια του Θεού ή τι είναι τα μυστήρια. Απλώς διαβάζουν τα λόγια του Θεού μέσα από τις δικές τους αντιλήψεις. Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει ούτε ένας που να αγαπάει πραγματικά τα λόγια του Θεού. Ο λόγος που λέγεται «Οι άνθρωποι είναι ειδικοί στο να Με εξαπατούν» έγκειται ακριβώς εδώ. Σίγουρα δεν είναι ότι ο Θεός λέει πως οι άνθρωποι στερούνται κάθε αξίας, ή ότι έχουν το μαύρο τους το χάλι. Αυτή είναι η πραγματική κατάσταση της ανθρωπότητας. Οι άνθρωποι οι ίδιοι δεν έχουν καθόλου ξεκάθαρο το πόσο χώρο καταλαμβάνει στην πραγματικότητα ο Θεός μέσα στην καρδιά τους. Μόνο ο Θεός ο ίδιος το γνωρίζει πλήρως αυτό. Άρα, αυτήν τη στιγμή, οι άνθρωποι είναι σαν μωρά που θηλάζουν· έχουν πλήρη άγνοια γιατί πίνουν γάλα και για ποιον λόγο επιβιώνουν. Μόνο η μητέρα τους καταλαβαίνει τις ανάγκες τους, δεν θα τα αφήσει να λιμοκτονήσουν και δεν θα τα αφήσει να αλληλοφαγωθούν μέχρι θανάτου. Ο Θεός γνωρίζει καλύτερα απ’ όλους τις ανάγκες των ανθρώπων, οπότε, κατά καιρούς, η αγάπη Του ενσωματώνεται στα λόγια Του, κατά καιρούς, η κρίση Του αποκαλύπτεται μέσα από αυτά, κατά καιρούς, τα λόγια Του πλήττουν τα βάθη της καρδιάς των ανθρώπων και, μερικές φορές, τα λόγια Του είναι πολύ σοβαρά και ειλικρινή. Αυτό δίνει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να νιώσουν την καλοσύνη Του και το πόσο προσιτός είναι, ότι δεν είναι μια «επιβλητική φιγούρα» της φαντασίας, κάποιος που δεν μπορείς να αγγίξεις, ούτε ο «Επουράνιος Υιός» που έχουν στο μυαλό τους οι άνθρωποι, κάποιος που δεν μπορείς να αντικρίσεις κατάματα και, ειδικά, ότι δεν είναι ο «εκτελεστής» που οι άνθρωποι φαντάζονται, ο οποίος σφαγιάζει τους αθώους. Ολόκληρη η διάθεση του Θεού αποκαλύπτεται μέσα από το έργο Του. Η διάθεση του ενσαρκωμένου Θεού σήμερα είναι ακόμα ενσωματωμένη στο έργο Του, οπότε η διακονία που επιτελεί ο Θεός είναι η διακονία των λόγων, όχι αυτά που κάνει ή το πώς φαίνεται εξωτερικά. Στο τέλος, όλοι οι άνθρωποι θα λάβουν διαπαιδαγώγηση από τα λόγια του Θεού και θα φτάσουν στην ολοκλήρωση χάρη σ’ αυτά. Μέσα από τις εμπειρίες τους, χάρη στην καθοδήγηση των λόγων του Θεού, θα βρούνε ένα μονοπάτι προς την πράξη, και μέσα από τα λόγια που πηγάζουν από το στόμα του Θεού, οι άνθρωποι θα γνωρίσουν ολόκληρη τη διάθεσή Του. Χάρη στα λόγια Του, όλο το έργο του Θεού θα πραγματοποιηθεί, οι άνθρωποι θα ζωντανέψουν και όλοι οι εχθροί θα ηττηθούν. Αυτό είναι το πρωταρχικό έργο και κανένας δεν μπορεί να το αγνοήσει. Μπορούμε, επίσης, να κοιτάξουμε τα λόγια Του: «Η φωνή μου αντηχεί σαν βροντή, φωτίζοντας τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και ολόκληρη τη γη, και εν μέσω των αστραπών και των βροντών, η ανθρωπότητα κατατροπώνεται. Κανένας άνθρωπος δεν παρέμεινε ποτέ ακλόνητος εν μέσω των αστραπών και των βροντών: «Η νόηση των περισσότερων ανθρώπων συνταράσσεται από τον ερχομό του φωτός Μου και δεν ξέρουν τι να κάνουν». Όταν ο Θεός ανοίγει το στόμα Του, λόγια αναβλύζουν από μέσα. Επιτυγχάνει τα πάντα μέσω των λόγων και όλα τα πράγματα μεταμορφώνονται από τα λόγια Του, όλοι οι άνθρωποι ανανεώνονται μέσω των λόγων Του. Σε τι αναφέρονται «η βροντή και η αστραπή»; Και σε τι αναφέρεται το «φως»; Δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να ξεφύγει από τα λόγια του Θεού. Χρησιμοποιεί τα λόγια Του για να ξεμπροστιάσει τα μυαλά των ανθρώπων και να αναπαραστήσει την ασχήμια τους. Χρησιμοποιεί λόγια για να αντιμετωπίσει την παλιά φύση των ανθρώπων και για να οδηγήσει όλους τους ανθρώπους Του στην ολοκλήρωση. Δεν είναι αυτή η σημασία των λόγων του Θεού; Σε ολόκληρο το σύμπαν, αν δεν υπήρχε η στήριξη και το υποβάσταγμα των λόγων του Θεού, όλη η ανθρωπότητα θα είχε καταστραφεί σε σημείο αφανισμού εδώ και πολύ καιρό. Αυτή είναι μια αρχή του τι πράττει ο Θεός, και είναι η μέθοδος εργασίας Του, βάσει ενός σχεδίου διαχείρισής έξι χιλιάδων χρόνων. Μέσα απ’ αυτό, μπορεί να διαφανεί ξεκάθαρα η σημασία των λόγων του Θεού. Τα λόγια του Θεού διεισδύουν απευθείας στα βάθη της ψυχής των ανθρώπων. Μόλις εκείνοι αντικρίσουν τα λόγια Του, συγκλονίζονται, τρομοκρατούνται και τρέπονται σε άτακτη φυγή. Θέλουν να αποδράσουν από την πραγματικότητα των λόγων Του, κι αυτός είναι ο λόγος που βλέπουμε παντού αυτούς τους «πρόσφυγες». Αμέσως μόλις ο Θεός εκφέρει τα λόγια Του, οι άνθρωποι το βάζουν στα πόδια. Αυτή είναι μια πτυχή της ασχήμιας της ανθρωπότητας που αναπαριστά ο Θεός. Επί του παρόντος, όλοι οι άνθρωποι αφυπνίζονται σιγά-σιγά από την αποχαύνωσή τους. Είναι λες και όλοι οι άνθρωποι να είχαν αναπτύξει κάποιου είδους άνοια, και τώρα που βλέπουν τα λόγια του Θεού είναι σαν να έχουν συμπτώματα που εμμένουν μετά την ασθένεια, και δεν μπορούν να ανακτήσουν την πρότερη κατάστασή τους. Αυτή είναι η πραγματική κατάσταση όλων των ανθρώπων, καθώς και μια αληθινή απεικόνιση της πρότασης: «πολλοί άνθρωποι, συγκινημένοι από αυτήν την ισχνή φωτοβολία, συνέρχονται αμέσως από τις ψευδαισθήσεις τους. Ωστόσο, κανένας δεν έχει ποτέ του συνειδητοποιήσει ότι η ημέρα που το φως Μου θα κατέβει στη γη έχει φτάσει». Γι’ αυτό ο Θεός είπε: «Η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων μένουν αποσβολωμένοι από την αιφνίδια έλευση του φωτός». Ο τρόπος που το θέτει είναι απολύτως κατάλληλος. Η περιγραφή του Θεού για την ανθρωπότητα δεν αφήνει περιθώριο για την παραμικρή παρέμβαση. Το έχει κάνει με εξαιρετική ακρίβεια και χωρίς σφάλματα, γι’ αυτό όλοι οι άνθρωποι έχουν πειστεί πλήρως και, εν αγνοία τους, η αγάπη τους για τον Θεό έχει αρχίσει να συσσωρεύεται στα βάθη της καρδιάς τους. Μόνο με αυτόν τον τρόπο η θέση που κατέχει ο Θεός στην καρδιά των ανθρώπων γίνεται ολοένα πιο γνήσια, και αυτός είναι επίσης ένας τρόπος με τον οποίον ο Θεός εργάζεται.

«Οι περισσότεροι άνθρωποι απλώς τα χάνουν· τα μάτια τους βγάζουν πληγές και σωριάζονται μέσα στη λάσπη από το φως». Επειδή πηγαίνουν αντίθετα στο θέλημα του Θεού (δηλαδή, αντιστέκονται στον Θεό), αυτού του είδους οι άνθρωποι υπόκεινται σε παίδευση, λόγω της ανταρσίας τους κατά την έλευση των λόγων του Θεού. Γι’ αυτό λέγεται ότι τα μάτια τους βγάζουν πληγές από το φως. Αυτού του είδους οι άνθρωποι έχουν ήδη παραδοθεί στον Σατανά, οπότε, κατά την είσοδο στο νέο έργο, δεν διαθέτουν καμία διαφώτιση ή φώτιση. Όλοι εκείνοι που δεν έχουν το έργο του Αγίου Πνεύματος, έχουν καταληφθεί από τον Σατανά και στα βάθη της καρδιάς τους δεν υπάρχει καμία θέση για τον Θεό· γι’ αυτό λέγεται ότι «σωριάζονται μέσα στη λάσπη». Όλοι εκείνοι που βρίσκονται σ’ αυτήν την κατάσταση, είναι σε μεγάλη σύγχυση. Δεν μπορούν να εισέλθουν στον σωστό δρόμο, δεν μπορούν να ανακτήσουν την κανονικότητα, όλα αυτά που σκέφτονται με το μυαλό τους είναι αντιφατικά. Όλοι οι άνθρωποι στη γη έχουν διαφθαρεί σε ακραίο βαθμό από τον Σατανά. Δεν έχουν την παραμικρή ζωτικότητα και αναδύουν την οσμή πτώματος. Όλοι οι άνθρωποι στη γη επιβιώνουν εν μέσω μιας μικροβιακής επιδημίας και κανένας δεν μπορεί να της ξεφύγει. Δεν έχουν τη θέληση να επιβιώσουν επάνω στη γη, παρά μόνο νιώθουν συνεχώς ότι υπάρχει κάτι σπουδαιότερο που θα συμβεί και θα κάνει τους ανθρώπους να το δουν από μόνοι τους, κι έτσι, όλοι τους αναγκάζουν τον εαυτό τους να συνεχίσει να ζει. Οι άνθρωποι δεν έχουν καμία δύναμη μέσα στην καρδιά τους εδώ και πολύ καιρό. Απλώς χρησιμοποιούν τις αόρατες ελπίδες τους ως έναν πνευματικό πυλώνα, απλώς προχωράνε κάνοντας ότι κάνουν οι άνθρωποι, περνώντας τις ημέρες τους επάνω στη γη. Σαν να είναι όλοι οι άνθρωποι οι γιοι του διαβόλου ενσαρκωμένοι. Γι’ αυτό ο Θεός είπε: «η γη σκεπάζεται από το χάος και το θέαμα είναι αφόρητα θλιβερό, το οποίο, αν το εξετάσει κανείς καλά, του επιφέρει μια αβάσταχτη μελαγχολία». Εξαιτίας της εμφάνισης αυτής την κατάστασης, ο Θεός άρχισε να «σπέρνει τους σπόρους του Πνεύματός Του» σε ολόκληρο το σύμπαν και άρχισε να φέρει εις πέρας το έργο της σωτηρίας Του σε ολόκληρη τη γη. Είναι λόγω της επέκτασης αυτού του έργου που ο Θεός άρχισε να στέλνει κάθε είδους συμφορές, σώζοντας έτσι τους σκληρόκαρδους ανθρώπους. Στα στάδια του έργου του Θεού, η μέθοδος της σωτηρίας περνάει ακόμα μέσα από διαφορετικά είδη συμφορών, και όλοι εκείνοι που είναι καταμετρημένοι δεν μπορούν να τις αποφύγουν. Μόνο στο τέλος μια κατάσταση «τόσο γαλήνια όσο στον τρίτο ουρανό: Εδώ, όλα τα έμβια όντα, μεγάλα και μικρά συνυπάρχουν αρμονικά, χωρίς ποτέ να εμπλέκονται σε ‘διαμάχες του στόματος και της γλώσσας’» θα μπορέσει να εμφανιστεί επάνω στη γη. Μια πτυχή του έργου του Θεού είναι να κατακτήσει όλη την ανθρωπότητα και να κερδίσει τους εκλεκτούς Του μέσα από τα λόγια Του. Μια άλλη πτυχή είναι να κατακτήσει όλους του γιους της ανταρσίας μέσα από διάφορες συμφορές. Αυτό είναι ένα μέρος του μεγάλης κλίμακας έργου του Θεού. Μόνο μέσα από αυτόν τον τρόπο θα υλοποιηθεί πλήρως η βασιλεία στη γη που επιθυμεί ο Θεός, και αυτό είναι το κομμάτι του έργου του Θεού που είναι σαν ατόφιο χρυσάφι.

Ο Θεός απαιτεί συνεχώς από τους ανθρώπους να κατανοήσουν τις δυναμικές του ουρανού. Μπορούν πραγματικά να το πετύχουν αυτό; Η αλήθεια είναι ότι, βάσει των σημερινών πραγματικών καταστάσεων των ανθρώπων, οι οποίοι διαφθείρονται από τον Σατανά εδώ και πάνω από 5.900 χρόνια, δεν μπορούν να συγκριθούν με τον Πέτρο, οπότε απλώς δεν μπορούν να το κάνουν. Αυτή είναι μία από τις μεθόδους που χρησιμοποιεί ο Θεός για το έργο Του. Δεν θα είχε τους ανθρώπους να περιμένουν παθητικά, αλλά θα τους είχε να αναζητούν ενεργά. Μόνο έτσι θα έχει ο Θεός την δυνατότητα να εργαστεί επάνω στους ανθρώπους. Αυτό ίσως πρέπει να επεξηγηθεί περαιτέρω, διαφορετικά οι άνθρωποι θα μείνουν απλώς με μια επιδερμική κατανόηση. Αφότου ο Θεός δημιούργησε τους ανθρώπους και τους έδωσε πνεύμα, τους όρισε ότι αν δεν απευθύνονται στον Θεό, δεν θα μπορέσουν να συνδεθούν με το Πνεύμα Του, με αποτέλεσμα να μη φτάνει στη γη το σήμα της «δορυφορικής τηλεόρασης» από τον ουρανό. Όταν ο Θεός δεν βρίσκεται πλέον μέσα στο πνεύμα των ανθρώπων, μένει μια θέση κενή για άλλα πράγματα, κ έτσι ο Σατανάς δράττεται της ευκαιρίας να εισχωρήσει. Όταν οι άνθρωποι επικοινωνούν με τον Θεό με την καρδιά τους, ο Σατανάς πανικοβάλλεται αμέσως και τρέπεται σε φυγή. Μέσα από τις εκκλήσεις των ανθρώπων, ο Θεός τους δίνει αυτό που χρειάζονται, όμως δεν «διαμένει» μέσα τους από την αρχή. Τους παρέχει συνεχώς βοήθεια, λόγων των εκκλήσεων τους, και οι άνθρωποι σκληραγωγούνται μέσω αυτής της εσωτερικής δύναμης, οπότε ο Σατανάς δεν τολμά να πλησιάσει και να «παίξει» όπως αυτός θέλει. Έτσι, οι άνθρωποι είναι συνεχώς συνδεδεμένοι με το Πνεύμα του Θεού, και ο Σατανάς δεν τολμά να έρθει και να ενοχλήσει. Χωρίς την ενόχληση του Σατανά, όλες οι ζωές των ανθρώπων είναι φυσιολογικές και ο Θεός έχει τη δυνατότητα να εργαστεί μέσα τους, χωρίς εμπόδια. Έτσι, αυτό που ο Θεός θέλει να κάνει, μπορεί να επιτευχθεί μέσω των ανθρώπων. Από αυτό μπορεί να γίνει γνωστό γιατί ο Θεός απαιτούσε ανέκαθεν από τους ανθρώπους να αυξήσουν την πίστη τους, κι έχει επίσης πει: «Έχω κατάλληλες απαιτήσεις, σύμφωνα με το ανάστημα του ανθρώπου στη γη. Δεν έβαλα ποτέ κανέναν να αντιμετωπίσει δυσκολίες, ούτε ζήτησα ποτέ από κανέναν να ‘στραγγίξει το αίμα του’ προς ευχαρίστησή Μου». Οι περισσότεροι άνθρωποι μπερδεύονται από τις απαιτήσεις του Θεού, λέγοντας, από τη στιγμή που οι άνθρωποι δεν έχουν αυτήν την ικανότητα και έχουν ανεπανόρθωτα διαφθαρεί από τον Σατανά, γιατί ο Θεός εξακολουθεί να έχει απαιτήσεις από αυτούς; Δεν τους βάζει ο Θεός σε δύσκολη θέση; Βλέποντας τα αγέλαστα πρόσωπα των ανθρώπων, και μετά βλέποντας την αμήχανη όψη τους, εσείς δεν μπορείτε παρά να γελάτε. Οι διάφορες μορφές της ασχήμιας των ανθρώπων είναι εξαιρετικά αστείες. Άλλοτε μοιάζουν με ένα παιδί που του αρέσει να παίζει, και άλλοτε είναι σαν ένα κοριτσάκι που παίζει τη «μαμά». Μερικές φορές είναι σαν έναν σκύλο που τρώει ένα ποντίκι. Όλες οι αποκρουστικές καταστάσεις τους είναι απλώς γελοιωδώς διασκεδαστικές και συχνά, όσο περισσότερο οι άνθρωποι δεν μπορούν να καταλάβουν το θέλημα του Θεού, τόσο περισσότερο κινδυνεύουν να μπλέξουν. Γι’ αυτό μπορεί να γίνει εμφανές από τα λόγια του Θεού, «είμαι Εγώ ο Θεός που απλώς επιβάλει ησυχία στη δημιουργία;» πόσο ανόητοι είναι οι άνθρωποι, και φαίνεται ότι κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να κατανοήσει το θέλημα του Θεού. Παρόλο που Εκείνος λέει ποιο είναι το θέλημά Του, οι άνθρωποι δεν μπορούν να φροντίσουν γι’ αυτό. Κάνουν το έργο του Θεού μόνο βάσει του ανθρώπινου θελήματος, οπότε, πώς μπορούν να καταλάβουν το θέλημά Του με αυτόν τον τρόπο; «Βαδίζω επάνω στη γη, διαχέοντας παντού το άρωμά Μου, και σε κάθε μέρος αφήνω πίσω τη μορφή Μου. Κάθε ένα μέρος αντιλαλεί τον ήχο της φωνής Μου. Παντού οι άνθρωποι παραμένουν νοσταλγικά προσκολλημένοι στο ευειδές σκηνικό του χθες, επειδή όλοι αναπολούν το παρελθόν...». Αυτή θα είναι η κατάσταση, όταν σχηματιστεί η βασιλεία. Ισχύει ότι ο Θεός έχει προφητέψει σε πολλά μέρη το κάλλος της υλοποίησης της βασιλείας, και όταν αν όλα συνδυαστούν, θα αποτελέσουν την πλήρη εικόνα της βασιλείας. Όμως, οι άνθρωποι δεν δίνουν προσοχή σ’ αυτό, απλώς το παρακολουθούν σαν να ήταν κινούμενα σχέδια.

Λόγω της διαφθοράς από τον Σατανά επί πολλές χιλιάδες χρόνια, οι άνθρωποι ζούνε από πάντα μέσα στο σκοτάδι, με αποτέλεσμα να μην τους ενοχλεί το σκοτάδι κι ούτε να ποθούν το φως. Αυτό έχει οδηγήσει στο εξής, με την άφιξη του φωτός σήμερα: «είναι όλοι τους ενάντιοι στον ερχομό Μου, όλοι καταδιώκουν το φως για να μην έρθει, σαν να ήμουν εχθρός του ανθρώπου από τον ουρανό. Ο άνθρωπος Με υποδέχεται με μια λάμψη άμυνας στα μάτια του». Παρόλο που οι περισσότεροι άνθρωποι αγαπούν τον Θεό με ειλικρινή καρδιά, Εκείνος εξακολουθεί να μην είναι ικανοποιημένος και να καταδικάζει την ανθρωπότητα. Αυτό παραξενεύει τους ανθρώπους. Επειδή οι άνθρωποι ζούνε μέσα στο σκοτάδι, υπηρετούν τον Θεό ακόμα με τον ίδιο τρόπο, όπως υπό συνθήκες έλλειψης φωτός. Δηλαδή, όλοι οι άνθρωποι υπηρετούν τον Θεό χρησιμοποιώντας τις δικές τους αντιλήψεις, και όταν έρχεται ο Θεός, οι άνθρωποι βρίσκονται όλοι τους σ’ αυτού του είδους την κατάσταση και δεν μπορούν να υπηρετήσουν τον Θεό, δεχόμενοι νέο φως, παρά μόνο χρησιμοποιούν τη δική τους εμπειρία για να Τον υπηρετήσουν. Ο Θεός δεν απολαμβάνει την «αφοσίωση» των ανθρώπων, οπότε το φως δεν μπορεί να εξυμνηθεί από τους ανθρώπους μέσα στο σκοτάδι. Γι’ αυτό ο Θεός το είπε αυτό. Σε καμία περίπτωση δεν αντιβαίνει στην πραγματικότητα, και δεν είναι ο Θεός που κακομεταχειρίζεται τους ανθρώπους, ούτε είναι Εκείνος που τους αδικεί. Από τη δημιουργία του κόσμου μέχρι σήμερα, ούτε ένας δεν έχει γευτεί πραγματικά τη θέρμη του Θεού. Είναι επιφυλακτικοί απέναντι στον Θεό και φοβούνται ενδόμυχα ότι ο Θεός θα τους κατατροπώσει, ότι θα τους εξολοθρεύσει. Έτσι, κατά την πάροδο αυτών των έξι χιλιάδων χρόνων, ο Θεός χρησιμοποιούσε πάντοτε τη θέρμη, ως αντάλλαγμα για την ειλικρίνεια των ανθρώπων, και τους έχει καθοδηγήσει υπομονετικά σε κάθε τους κίνηση. Αυτό συμβαίνει επειδή οι άνθρωποι είναι τόσο αδύναμοι, δεν μπορούν να γνωρίσουν πλήρως το θέλημα του Θεού και δεν μπορούν να Τον αγαπήσουν ολόψυχα, επειδή δεν μπορούν παρά να είναι θύματα της χειραγώγησης του Σατανά. Όμως, ακόμα και σ’ αυτήν την περίπτωση, ο Θεός εξακολουθεί να είναι ανεκτικός, και παρόλο που τα ανέχεται αυτά μέχρι ενός σημείου, δηλαδή, μέχρι τη στιγμή που θα ανανεώσει τον κόσμο, κάποια στιγμή θα σταματήσει να φροντίζει τους ανθρώπους σαν μητέρα. Αντιθέτως, θα τιμωρήσει την ανθρωπότητα όπως της αξίζει, γι’ αυτό αμέσως μετά: «Πτώματα πλέουν στην επιφάνεια του ωκεανού», ενώ «στα μέρη που δεν έχουν πλημμυρίσει, άλλοι άνθρωποι εξακολουθούν να απολαμβάνουν, με γέλια και τραγούδια, τις υποσχέσεις που τους έδωσα». Αυτή είναι η σύγκριση ανάμεσα στον προορισμό εκείνων που ανταμείβονται και εκείνων που τιμωρούνται. Η φράση «στην επιφάνεια του ωκεανού» αναφέρεται στο πηγάδι της αβύσσου της παίδευσης των ανθρώπων, για το οποίο έχει μιλήσει ο Θεός. Είναι ο τελικός προορισμός του Σατανά και είναι το «μέρος ανάπαυσης» που έχει ετοιμάσει ο Θεός για όλους εκείνους που του αντιτίθενται. Ο Θεός ανέκαθεν επιζητούσε τη γνήσια αγάπη των ανθρώπων, όμως, εν αγνοία τους, οι άνθρωποι εξακολουθούν να κάνουν το δικό τους έργο. Αυτός είναι ο λόγος που ο Θεός, μέσα από όλα τα λόγια Του, θέτει πάντοτε απαιτήσεις στους ανθρώπους και έχει υποδείξει τις ελλείψεις τους, καθώς και το μονοπάτι τους προς την πράξη, ώστε να μπορέσουν να πράξουν σύμφωνα με αυτά τα λόγια. Ο Θεός έχει επίσης ρίξει φως στη δική Του συμπεριφορά απέναντι στους ανθρώπους: «Όμως, ποτέ δεν πήρα, έτσι στην τύχη, ούτε μία ανθρώπινη ζωή, απλώς για να παίξω μαζί της σαν να ήταν παιχνίδι. Παρατηρώ το αίμα της καρδιάς του ανθρώπου και καταλαβαίνω το τίμημα που έχει καταβάλει. Καθώς στέκεται ενώπιόν Μου, δεν επιθυμώ να εκμεταλλευτώ την αδυναμία του ανθρώπου να υπερασπιστεί τον εαυτό του για να τον παιδεύσω, ούτε τον επιφορτίζω με δυσάρεστα πράγματα. Αντιθέτως, όλο αυτό το διάστημα, μόνο έχω φροντίσει για τον άνθρωπο και έχω δώσει στον άνθρωπο». Όταν οι άνθρωποι διαβάζουν αυτά τα λόγια από τον Θεό, νιώθουν αμέσως τη θέρμη Του: Όντως, στο παρελθόν κατέβαλα ένα τίμημα για τον Θεό, όμως τον έχω επίσης αντιμετωπίσει με επιπολαιότητα και μερικές φορές Του έχω κάνει παράπονα. Ο Θεός από πάντα με καθοδηγούσε με τα λόγια Του και νοιάζεται τόσο πολύ για τη ζωή μου, όμως εγώ μερικές φορές παίζω μαζί της, σαν να ήταν παιχνίδι. Είμαι πραγματικά αδικαιολόγητος. Ο Θεός με αγαπάει τόσο πολύ, οπότε γιατί εγώ δεν προσπαθώ αρκετά σκληρά; Όταν τα σκέφτονται αυτά, οι άνθρωποι θέλουν πραγματικά να χαστουκίσουν τον εαυτό τους ή, σε περιπτώσεις ορισμένων ανθρώπων, οι μύτες τους κάνουν σπασμωδικές κινήσεις και κλαίνε γοερά. Ο Θεός κατανοεί τις καρδιές των ανθρώπων και μιλάει αντιστοίχως, και αυτά τα λόγια, τα οποία δεν είναι ούτε σκληρά ούτε απαλά, εμπνέουν την αγάπη των ανθρώπων για τον Θεό. Τέλος, ο Θεός προφήτεψε την αλλαγή στον έργο Του, τη στιγμή που η βασιλεία θα σχηματιστεί στη γη: Όταν ο Θεός είναι στη γη, οι άνθρωποι θα μπορούν να απαλλαχτούν από τις συμφορές και τις δυστυχίες, και θα μπορούν να απολαμβάνουν τη θαλπωρή της χάριτος. Όμως, όταν Εκείνος ξεκινήσει την κρίση της σπουδαίας ημέρας, θα εμφανιστεί ανάμεσα στους ανθρώπους και όλο το έργο Του επί της γης θα έχει ολοκληρωθεί πλήρως. Εκείνη τη στιγμή, καθότι η ημέρα έχει φτάσει, θα γίνει ακριβώς όπως το περιγράφει η Βίβλος: «Όστις αδικεί ας αδικήση έτι, και ο άγιος ας γείνη έτι άγιος.» Ο άδικος θα επιστρέψει στην παίδευση και ο άγιος θα επιστρέψει ενώπιον του θρόνου. Κανένας δεν θα μπορεί να κερδίσει τη διευκόλυνσή Του, ούτε καν οι υιοί και οι άνθρωποι της βασιλείας. Όλα θα είναι η δικαιοσύνη του Θεού και όλα θα είναι η αποκάλυψη της διάθεσής Του. Δεν θα φροντίσει δεύτερη φορά για τις αδυναμίες της ανθρωπότητας.

Προηγούμενο:Ερμηνεία της δέκατης έκτης ομιλίας

Επόμενο:Ερμηνεία της δέκατης όγδοης ομιλίας

Δείτε επίσης