Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Κεφάλαιο 18

Όλα τα λόγια του Θεού εμπεριέχουν ένα μέρος της διάθεσής Του. Η διάθεσή Του δεν μπορεί να εκφραστεί πλήρως με λόγια, επομένως αυτό δείχνει πόσο πλούτο εμπεριέχει Εκείνος. Εξάλλου, αυτά που μπορούν να δουν και να αγγίξουν οι άνθρωποι είναι περιορισμένα, όπως περιορισμένη είναι και η ικανότητα των ανθρώπων. Αν και τα λόγια του Θεού είναι σαφή, οι άνθρωποι είναι ανίκανοι να τα κατανοήσουν πλήρως. Όπως τα παρακάτω λόγια: «Μέσα σε μια λάμψη αστραπής, κάθε ζώο αποκαλύπτεται στην αληθινή του μορφή. Επίσης, φωτισμένα τα ανθρώπινα όντα από το φως Μου, έχουν ανακτήσει την ιερότητα που κατείχαν κάποτε. Ω, ο διεφθαρμένος κόσμος του παρελθόντος έπεσε επιτέλους στο βρόμικο νερό και, βυθιζόμενος κάτω από την επιφάνεια, διαλύθηκε κι έγινε λάσπη!» Όλα τα λόγια του Θεού εμπεριέχουν την οντότητά Του και, παρόλο που όλοι οι άνθρωποι έχουν επίγνωση αυτών των λόγων, ποτέ δεν έχουν αντιληφθεί τη σημασία τους. Στα μάτια του Θεού, όλοι εκείνοι που του αντιστέκονται είναι εχθροί Του, δηλαδή, όλοι εκείνοι που ανήκουν σε κακά πνεύματα είναι ζώα. Από αυτό μπορεί να παρατηρηθεί η πραγματική κατάσταση της εκκλησίας. Χωρίς να υποβληθούν σε κατήχηση ή σε συμμόρφωση από ανθρώπους, χωρίς να διωχθούν άμεσα από τους ανθρώπους ή από μια μερίδα ανθρώπινων μεθόδων, χωρίς να είναι δακτυλοδεικτούμενοι από τους ανθρώπους, όλοι οι άνθρωποι εξετάζουν τον εαυτό τους υπό το φως των λόγων του Θεού και βλέπουν πολύ καθαρά, σαν μέσα από «μικροσκόπιο» πόση αρρώστια υπάρχει πραγματικά μέσα τους. Βάσει των λόγων του Θεού, κάθε είδους πνεύμα ταξινομείται και αποκαλύπτεται η αρχική μορφή κάθε πνεύματος. Τα πνεύματα των αγγέλων δέχονται όλο και περισσότερο φως και διαφωτίζονται. Συνεπώς, αυτό που είπε ο Θεός, δηλαδή ότι «έχουν ανακτήσει την ιερότητα που κατείχαν κάποτε», βασίζεται στα τελικά αποτελέσματα που επιτυγχάνονται από τον Θεό. Το θέλημα του Θεού γίνεται αντιληπτό μέσα από αυτό, πράγμα που δείχνει ότι πολλοί άνθρωποι εμπίπτουν στα λόγια του Θεού και θα ηττηθούν κατά τη διαδικασία της βαθμιαίας μετατροπής όλων των ανθρώπων σε αγίους. Η φράση «διαλύθηκε κι έγινε λάσπη» που αναφέρεται εδώ δεν είναι αντιφατική με την καταστροφή του κόσμου με φωτιά από τον Θεό, ενώ η «αστραπή» αναφέρεται στην οργή του Θεού. Όταν ο Θεός εκφράσει τη μεγάλη Του οργή, ολόκληρος ο κόσμος θα βιώσει, ως αποτέλεσμα, διάφορες καταστροφές, όπως οι ηφαιστειακές εκρήξεις. Εάν σταθεί κανείς πάνω από το στερέωμα, μπορεί να δει ότι, μέρα με τη μέρα, πολλές συμφορές πλησιάζουν την ανθρωπότητα. Όταν κοιτάξει κανείς από ψηλά, η γη μοιάζει με ένα συνονθύλευμα τόπων πριν από σεισμό. Αγριεμένα νερά εφορμούν παντού, παντού ρέει λάβα, βουνά μετακινούνται και παντού αστραποβολά ψυχρό φως. Ολόκληρος ο κόσμος έχει τυλιχτεί στις φλόγες. Αυτό είναι το σκηνικό έκφρασης της οργής του Θεού και έχει έρθει η ώρα της κρίσης Του. Όλοι εκείνοι που είναι από σάρκα δεν θα καταφέρουν να ξεφύγουν. Γι’ αυτό, δεν θα χρειαστούν πόλεμοι μεταξύ χωρών και συγκρούσεις μεταξύ λαών για να καταστραφεί ολόκληρος ο κόσμος, αλλά ο κόσμος θα «απολαύσει συνειδητά» το λίκνο της παίδευσης του Θεού. Κανείς δεν θα μπορέσει να ξεφύγει απ’ αυτήν και οι άνθρωποι θα περάσουν μέσα απ’ αυτήν ένας προς έναν. Μετά απ’ αυτό, ολόκληρο το σύμπαν θα λάμψει γι’ άλλη μια φορά με ιερή ακτινοβολία και ολόκληρη η ανθρωπότητα θ’ αρχίσει, γι’ άλλη μια φορά, μια νέα ζωή. Και ο Θεός θα αναπαύεται πάνω από το σύμπαν και θα ευλογεί ολόκληρη την ανθρωπότητα καθημερινά. Ο ουρανός δεν θα είναι μια αφόρητη ερημιά, αλλά θα ανακτήσει τη ζωντάνια που έχει χάσει από την εποχή της δημιουργίας του κόσμου, και η «έκτη ημέρα» θα είναι αυτή κατά την οποία ο Θεός θα ξεκινήσει μια νέα ζωή. Ο Θεός και ο άνθρωπος θα μπουν σε μια περίοδο ανάπαυσης και το σύμπαν δεν θα είναι πλέον συγκεχυμένο ή βρόμικο, αλλά θα ανανεωθεί. Να γιατί ο Θεός είπε: «Η γη δεν είναι πλέον ακίνητη και σιωπηλή, ο ουρανός δεν είναι πλέον έρημος και θλιβερός.» Στη βασιλεία των ουρανών δεν έχουν ποτέ υπάρξει αδικία ή ανθρώπινα συναισθήματα ή οποιαδήποτε από τις διεφθαρμένες διαθέσεις της ανθρωπότητας, γιατί η αναταραχή που προκαλεί ο Σατανάς δεν είναι παρούσα. Οι άνθρωποι είναι όλοι ικανοί να κατανοήσουν τα λόγια του Θεού και η ζωή στον ουρανό είναι μια ζωή γεμάτη χαρά. Όλοι εκείνοι που βρίσκονται στον ουρανό έχουν τη σοφία και την αξιοπρέπεια του Θεού. Λόγω των διαφορών μεταξύ ουρανού και γης, ο Θεός δεν αποκαλεί τους πολίτες του ουρανού «ανθρώπους» αλλά «πνεύματα» Αυτοί οι δύο κόσμοι έχουν ουσιαστικές διαφορές και, τώρα, εκείνοι που αποκαλούνται «άνθρωποι» έχουν όλοι τους διαφθαρεί από τον Σατανά, κάτι που δεν συμβαίνει με τα «πνεύματα». Στο τέλος, ο Θεός θα αλλάξει όλους τους ανθρώπους στη γη, έτσι ώστε να έχουν τα γνωρίσματα των πνευμάτων του ουρανού, ενώ δεν θα υφίστανται πλέον την αναταραχή που προκαλεί ο Σατανάς. Αυτή είναι η πραγματική σημασία των λόγων «η αγιότητά Μου έχει σκορπιστεί απ’ άκρη σ’ άκρη στο σύμπαν». «Η γη στην αρχέγονη κατάστασή της ανήκει στον ουρανό και ο ουρανός είναι ενωμένος με τη γη. Ο άνθρωπος είναι το νήμα που ενώνει τον ουρανό με τη γη και, χάρη στην ιερότητά του, χάρη στην ανανέωσή του, ο ουρανός δεν είναι πλέον κρυμμένος από τη γη και η γη δεν είναι πλέον σιωπηλή απέναντι στον ουρανό.» Αυτό λέγεται αναφορικά με τους ανθρώπους οι οποίοι έχουν πνεύματα αγγέλων και, σ’ αυτό το σημείο, οι άγγελοι θα μπορούν γι’ άλλη μια φορά να συνυπάρχουν ειρηνικά με τους ανθρώπους, θα ανακτήσουν την αρχική τους κατάσταση και δεν θα είναι πλέον διαιρεμένοι μεταξύ των δύο βασιλείων, του ουρανού και της γης, εξαιτίας της σάρκας. Οι άγγελοι στη γη θα μπορούν να επικοινωνούν με τους αγγέλους στον ουρανό, οι άνθρωποι στη γη θα γνωρίζουν τα μυστήρια του ουρανού και οι άγγελοι στον ουρανό θα γνωρίζουν τα μυστικά του κόσμου των ανθρώπων. Ο ουρανός και η γη θα είναι ενωμένοι, χωρίς καμία απόσταση ανάμεσά τους. Αυτή είναι η ομορφιά της υλοποίησης της βασιλείας. Είναι αυτό που ο Θεός θέλει να ολοκληρώσει και είναι, επίσης, κάτι το οποίο όλοι, άνθρωποι και πνεύματα, λαχταρούν. Εκείνοι, όμως, που ανήκουν στον κόσμο της θρησκείας δεν γνωρίζουν τίποτα γι’ αυτό. Απλώς περιμένουν τον Ιησού και Σωτήρα να έρθει πάνω σ’ ένα άσπρο σύννεφο για να πάρει μακριά τις ψυχές τους, αφήνοντας «σκουπίδια» παντού στη γη (όπου «σκουπίδια» σημαίνει πτώματα). Κάποια τέτοια εντύπωση δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι; Να γιατί ο Θεός είπε: «Ο κόσμος της θρησκείας – πώς δεν θα μπορούσε να καταστραφεί από την εξουσία μου πάνω στη γη;» Λόγω της ολοκλήρωσης των ανθρώπων του Θεού στη γη, ο κόσμος της θρησκείας θα ανατραπεί. Αυτή είναι η αληθινή σημασία της «εξουσίας» για την οποία μίλησε ο Θεός. Ο Θεός είπε: «Υπάρχει κανένας ο οποίος, στην εποχή Μου, ατιμώνει το όνομά Μου; Όλα τα ανθρώπινα όντα στρέφουν το ευλαβικό βλέμμα τους προς Εμένα και, μέσα στην καρδιά τους, Μου κραυγάζουν μυστικά». Αυτά είπε ο Θεός σχετικά με τις συνέπειες της καταστροφής του κόσμου της θρησκείας, ο οποίος θα υποταχθεί ολόκληρος ενώπιον του θρόνου του Θεού, εξαιτίας των λόγων Του, και δεν θα περιμένει πλέον να κατέβει το άσπρο σύννεφο, ούτε θα ατενίζουν τον ουρανό, αλλά θα κατακτηθεί ενώπιον του θρόνου του Θεού. Γι’ αυτό και, «μέσα στην καρδιά τους, Μου κραυγάζουν μυστικά». Αυτή είναι η μοίρα του κόσμου της θρησκείας, ο οποίος θα κατακτηθεί ολόκληρος από τον Θεό, και αυτό και μόνο αποκαλείται παντοδυναμία του Θεού: η συντριβή του κόσμου της θρησκείας, του πλέον αντιδραστικού κόσμου της ανθρωπότητας, έτσι που δεν πρόκειται ποτέ ξανά να διατηρήσουν δικές τους ιδέες, αλλά θα μάθουν τον Θεό.

Μολονότι τα λόγια του Θεού έχουν επανειλημμένα προφητεύσει την ομορφιά της βασιλείας, έχουν μιλήσει για τις διάφορες πλευρές της και την έχουν περιγράψει από διάφορες οπτικές γωνίες, και πάλι δεν μπορούν να εκφράσουν πλήρως κάθε κατάσταση της Εποχής της Βασιλείας, επειδή η ικανότητα αποδοχής των ανθρώπων είναι υπερβολικά ανεπαρκής. Όλα τα λόγια Του έχουν ειπωθεί, αλλά οι άνθρωποι δεν τα έχουν εξετάσει υπό κάποιο πρίσμα, πράγμα που οδήγησε στο να εξακολουθούν οι άνθρωποι να είναι ακάθαρτοι και χωρίς κατανόηση και, ακόμα περισσότερο, να είναι μπερδεμένοι και συγκεχυμένοι. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ατέλεια της σάρκας. Παρόλο που, μέσα στις καρδιές τους, οι άνθρωποι θέλουν να αγαπούν τον Θεό, Του αντιστέκονται εξαιτίας της αναταραχής που προξενεί ο Σατανάς, γι’ αυτό και ο Θεός έχει επανειλημμένα αγγίξει τις μουδιασμένες και ανόητες καρδιές των ανθρώπων, έτσι ώστε να μπορέσουν να επανέλθουν στη ζωή. Ο Θεός τα εκθέτει όλα αυτά μέσα στην ασχήμια του Σατανά, άρα, όσο πιο σκληρά είναι τα λόγια Του, τόσο μεγαλύτερη είναι η αισχύνη του Σατανά και τόσο πιο ικανές είναι οι καρδιές των ανθρώπων να μη δεσμεύονται και τόσο περισσότερο μπορεί να αφυπνιστεί η αγάπη των ανθρώπων. Έτσι λειτουργεί ο Θεός. Και καθώς ο Σατανάς έχει εκτεθεί και καθώς κανείς πλέον δεν εξαπατάται απ’ αυτόν, δεν τολμά πλέον να καταλαμβάνει τις καρδιές των ανθρώπων και, επομένως, οι άγγελοι δεν διαταράσσονται πλέον. Έτσι αγαπούν τον Θεό, με όλη την καρδιά και τον νου τους. Μόνο τότε δείχνουν ότι η αληθινή τους φύση ανήκει στον Θεό και αγαπούν τον Θεό. Μόνο μέσα απ’ αυτό το μονοπάτι μπορούν να επιτύχουν το θέλημα του Θεού. «Μέσα στις καρδιές τους έχει φτιαχτεί ένα μέρος για Εμένα. Δεν θα συναντώ πλέον αποστροφή ή απάρνηση από τους ανθρώπους, διότι το μεγάλο Μου έργο έχει ήδη ολοκληρωθεί και δεν παρεμποδίζεται πλέον.» Αυτό υπονοείται σε αυτά που περιεγράφηκαν πιο πάνω. Εξαιτίας της ταραχής που προξενεί ο Σατανάς, οι άνθρωποι δεν μπορούν να βρουν τον χρόνο να αγαπήσουν τον Θεό και είναι μονίμως μπλεγμένοι μέσα στα εγκόσμια και έχουν παραπλανηθεί από τον Σατανά, έτσι ώστε να ενεργούν από σύγχυση. Να γιατί ο Θεός έχει πει ότι η ανθρωπότητα έχει «υποβληθεί σε τόσες πολλές ταλαιπωρίες της ζωής, σε τόσες πολλές αδικίες του κόσμου, σε τόσα πολλά σκαμπανεβάσματα του κόσμου, αλλά τώρα κατοικούν μέσα στο φως Μου. Ποιος δεν θρηνεί για τις αδικίες του παρελθόντος;» Όταν οι άνθρωποι ακούνε αυτά τα λόγια, αισθάνονται ότι ο Θεός είναι σύντροφός τους στη δυστυχία, ότι τους συμπαραστέκεται, και εκείνη τη στιγμή εκφράζει τα προβλήματά Του με τον άνθρωπο. Ξαφνικά, αισθάνονται τον πόνο του ανθρώπινου κόσμου και σκέφτονται: «Αλήθεια δεν είναι; Ποτέ δεν έχω απολαύσει το παραμικρό στον κόσμο. Από τότε που βγήκα από την κοιλιά της μητέρας μου, μέχρι και σήμερα, έχω βιώσει την ανθρώπινη ζωή και δεν έχω κερδίσει τίποτα. Αντιθέτως, έχω υποφέρει πολύ. Στ’ αλήθεια, όλα είναι κενά! Και, τώρα, έχω διαφθαρεί τόσο πολύ από τον Σατανά! Ω! Εάν δεν υπήρχε η σωτηρία του Θεού, όταν έρθει η ώρα του θανάτου μου, δεν θα είχα ζήσει μια ολόκληρη ζωή μάταια; Υπάρχει κάποιο νόημα στην ανθρώπινη ζωή; Δεν είναι περίεργο που ο Θεός είπε ότι τα πάντα κάτω από τον ήλιο είναι κενά. Εάν δεν με φώτιζε ο Θεός σήμερα, θα ήμουν ακόμα στο σκοτάδι. Τι οικτρό!» Όταν σκέφτονται έτσι, έχουν κάποια σκέψη μέσα στην καρδιά τους: «Αν δεν μπορώ να κερδίσω την υπόσχεση του Θεού, πώς μπορώ να συνεχίσω να ζω;» Ο καθένας που διαβάζει αυτά τα λόγια θα χύσει πολλά δάκρυα κατά την προσευχή του. Αυτή είναι η ανθρώπινη ψυχολογία. Εάν πεις ότι θα μπορούσε κανείς να διαβάσει αυτά τα λόγια και να μην έχει κάποια αντίδραση, αυτό είναι απλώς αδύνατον, εκτός αν το άτομο έχει κάποια διανοητική διαταραχή. Ο Θεός αποκαλύπτει καθημερινά τις καταστάσεις κάθε λογής ανθρώπων. Μερικές φορές, Εκείνος εκφράζει παράπονα για λογαριασμό τους. Μερικές φορές, βοηθά τους ανθρώπους να υπερνικήσουν κάποιο συγκεκριμένο περιβάλλον και να το ξεπεράσουν. Μερικές φορές, υποδεικνύει μεταμορφώσεις στους ανθρώπους για λογαριασμό τους. Διαφορετικά, οι άνθρωποι δεν θα ήξεραν πόσο μεγάλη είναι η ζωή τους. Μερικές φορές, ο Θεός υποδεικνύει τις εμπειρίες των ανθρώπων στην πραγματικότητα και, μερικές φορές, υποδεικνύει τις ανεπάρκειες και τα ψεγάδια τους. Μερικές φορές, Εκείνος τους δημιουργεί νέες απαιτήσεις και, μερικές φορές, υποδεικνύει τον βαθμό της κατανόησής τους απέναντί Του. Εν τούτοις, ο Θεός έχει πει επίσης: «Έχω ακούσει τα λόγια που έχουν ειπωθεί από καρδιάς από τόσους πολλούς ανθρώπους, τις αφηγήσεις τόσο πολλών ανθρώπων για τις οδυνηρές εμπειρίες και τα βάσανά τους. Έχω δει τόσους πολλούς οι οποίοι, ακόμα και στις πιο φρικτές δοκιμασίες τους, προσφέρουν την αφοσίωσή τους σ’ Εμένα, και έχω παρακολουθήσει τόσους πολλούς, οι οποίοι, καθώς βαδίζουν στο κακοτράχαλο μονοπάτι, πασχίζουν να βρουν μια διέξοδο.» Αυτή είναι μια περιγραφή θετικών χαρακτήρων. Σε κάθε επεισόδιο του «ιστορικού δράματος» έχουν υπάρξει τόσο θετικοί όσο και αρνητικοί χαρακτήρες, άρα, μετά απ’ αυτό, ο Θεός έχει αποκαλύψει επίσης και την ασχήμια των αρνητικών χαρακτήρων. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, μόνο μέσω των αντιθέσεων των «προδοτών», αποκαλύπτεται η ανυποχώρητη πίστη και το ατρόμητο θάρρος των «έντιμων ανθρώπων». Στη ζωή όλων των ανθρώπων, υπάρχουν αρνητικοί παράγοντες και, χωρίς καμία εξαίρεση, θετικοί παράγοντες. Ο Θεός αποκαλύπτει την αλήθεια για όλους τους ανθρώπους από τις δύο αυτές πλευρές, έτσι ώστε οι προδότες να χαμηλώσουν το κεφάλι τους και να παραδεχτούν τις αμαρτίες τους, προκειμένου οι έντιμοι άνθρωποι να συνεχίσουν να είναι πιστοί, με κάποια ενθάρρυνση. Η αυτονόητη έννοια των λόγων του Θεού είναι πολύ βαθιά. Κατά καιρούς, οι άνθρωποι ξεκαρδίζονται όταν διαβάζουν τον λόγο του Θεού και, κατά καιρούς, χαμηλώνουν το κεφάλι τους σιωπηλοί. Κατά καιρούς, αναπολούν, κατά καιρούς κλαίνε πικρά και αναγνωρίζουν τις αμαρτίες τους, κατά καιρούς ψάχνονται και, κατά καιρούς, αναζητούν. Συνολικά, υπάρχουν μεταβολές στις αντιδράσεις των ανθρώπων, λόγω του διαφορετικού υποβάθρου στα λόγια του Θεού. Όταν διαβάζει κάποιος τα λόγια του Θεού, μπορεί μερικές φορές οι παριστάμενοι, εσφαλμένα, να πιστέψουν ότι το άτομο πάσχει από κάποια διανοητική ασθένεια. Θα μπορούσατε να κοιτάξετε καλύτερα: «Κι έτσι, δεν υπάρχουν πλέον εριστικές διαφωνίες και, ακολουθώντας τα λόγια που εκφέρω, τα διάφορα "όπλα" της σύγχρονης εποχής έχουν κι αυτά αποσυρθεί.» Η λέξη «όπλα» είναι ένα καλό ανέκδοτο για σας, για μια ολόκληρη μέρα, και, χωρίς να το συνειδητοποιείτε, όταν οι άνθρωποι σκέφτονται «όπλα» γελούν από μέσα τους. Σωστά; Θα μπορούσατε να μη γελάσετε με κάτι τέτοιο;

Όταν γελάτε, μην ξεχνάτε να κατανοείτε τις απαιτήσεις που έχει ο Θεός από την ανθρωπότητα και μην ξεχνάτε να βλέπετε τις πραγματικές συνθήκες που επικρατούν στην εκκλησία: «Όλη η ανθρωπότητα έχει επιστρέψει στο φυσιολογικό και έχει ξεκινήσει μια νέα ζωή. Μέσα στο νέο περιβάλλον, ένας αξιόλογος αριθμός ανθρώπων κοιτάζουν γύρω τους, αισθάνονται σαν να έχουν εισέλθει σε έναν ολοκαίνουριο κόσμο και, λόγω αυτού, δεν καταφέρνουν να προσαρμοστούν αμέσως στο παρόν περιβάλλον τους ή να ισορροπήσουν πάνω στον σωστό δρόμο.» Αυτές είναι οι σημερινές, πραγματικές συνθήκες της εκκλησίας. Μην ανυπομονείτε τόσο πολύ να μπουν αμέσως όλοι οι άνθρωποι στον σωστό δρόμο. Από τη στιγμή που το έργο του Αγίου Πνεύματος θα έχει κάνει ένα συγκεκριμένο βήμα, όλοι οι άνθρωποι θα μπουν σ’ αυτόν τον δρόμο χωρίς να το συνειδητοποιήσουν. Όταν κατανοήσει κανείς την ουσία των λόγων του Θεού, θα γνωρίζει μέχρι ποιο βήμα έχει εργαστεί το Πνεύμα Του. Το θέλημα του Θεού είναι: «Εγώ απλώς χορηγώ, ανάλογα με τις άδικες πράξεις του, ένα ταιριαστό μέτρο «εκπαίδευσης», προκειμένου να δώσω στον καθένα μεγαλύτερη δυνατότητα να εισέλθει στον σωστό δρόμο.» Αυτή είναι η μέθοδος με την οποία ομιλεί και εργάζεται ο Θεός και, επιπλέον, είναι το ιδιαίτερο μονοπάτι πρακτικής εφαρμογής της ανθρωπότητας. Μετά απ’ αυτό, ο Θεός υπέδειξε άλλη μία από τις καταστάσεις της ανθρωπότητας για τους ανθρώπους: «Εάν τα ανθρώπινα όντα δεν έχουν την προθυμία να απολαύσουν την ευδαιμονία που υπάρχει σ’ Εμένα, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να συμβαδίσω με τις επιθυμίες τους και να τους στείλω μέσα στο απύθμενο πηγάδι.» Ο Θεός μίλησε εξαντλητικά και δεν άφησε στους ανθρώπους την παραμικρή ευκαιρία να διαμαρτυρηθούν. Αυτή ακριβώς είναι η διαφορά μεταξύ Θεού και ανθρώπου. Ο Θεός μιλάει πάντοτε στον άνθρωπο ανοιχτά και ελεύθερα. Η ειλικρίνειά του μπορεί να φανεί σε κάθε μία από τις λέξεις του, όταν βάζει τους ανθρώπους να μπουν στη θέση Του και, επίσης, όταν τους δίνει τη δυνατότητα να εκφράζουν ελεύθερα τα συναισθήματά τους, και έτσι ο Θεός βλέπει σε ποιο χρώμα του ουρανίου τόξου ανήκουν. Ο Θεός ποτέ δεν επιδοκίμασε την πίστη ή την αγάπη οποιουδήποτε ανθρώπου, αλλά πάντοτε θέτει απαιτήσεις στους ανθρώπους και εκθέτει την ασχήμια τους. Αυτό δείχνει το μικρό «ανάστημα» που έχουν οι άνθρωποι και πόσο ανεπαρκής είναι η «κράση» τους. Χρειάζονται περισσότερη «άσκηση» ώστε να αναπληρώσουν, κι αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Θεός θυμώνει πάντοτε με τους ανθρώπους. Μια μέρα, όταν ο Θεός θα έχει αποκαλύψει την πλήρη αλήθεια για την ανθρωπότητα, οι άνθρωποι θα ολοκληρωθούν και ο Θεός θα χαλαρώσει. Οι άνθρωποι δεν θα εξαπατούν πλέον τον Θεό κι Αυτός δεν θα τους «εκπαιδεύει» πλέον. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, οι άνθρωποι θα μπορούν να «ζουν από μόνοι τους», αλλά αυτή η εποχή δεν έχει έλθει ακόμα. Υπάρχουν ακόμα πάρα πολλά «κίβδηλα» πράγματα στους ανθρώπους, σε σημείο που να χρειάζονται αρκετούς γύρους εξετάσεων και να στηθούν περισσότερα «σημεία ελέγχου», έτσι ώστε να μπορούν να πληρώνονται οι «φόροι» της ανθρωπότητας σε κάθε ένα από τα σημεία ελέγχου. Εάν εξακολουθούν να υπάρχουν κίβδηλα αγαθά, τότε αυτά θα κατάσχονται και δεν θα μπορούν να πουληθούν και, τότε, αυτή η φουρνιά των λαθραίων αγαθών θα καταστρέφεται. Καλό δεν θα ήταν κάτι τέτοιο;

Προηγούμενο:Κεφάλαιο 17

Επόμενο:Κεφάλαιο 19

Δείτε επίσης