Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Κεφάλαιο 15

Η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ Θεού και ανθρώπου είναι ότι ο λόγος του Θεού πάντοτε πετυχαίνει διάνα, και τίποτε δεν είναι κρυφό. Έτσι, αυτή η πτυχή της διάθεσης του Θεού φαίνεται στα πρώτα λόγια του σήμερα. Μία πτυχή είναι ότι εκθέτουν το πραγματικό πρόσωπο του ανθρώπου, και μια άλλη πτυχή είναι ότι αποκαλύπτουν ανοιχτά τη διάθεση του Θεού. Αυτές είναι κάποιες πηγές που δείχνουν πώς μπορεί και έχει αποτελέσματα ο λόγος του Θεού. Ωστόσο, οι άνθρωποι δεν το κατανοούν αυτό, μαθαίνουν πάντοτε τον εαυτό τους μέσα από τον λόγο του Θεού, αλλά δεν έχουν «αναλύσει» τον Θεό. Είναι σαν να φοβούνται εκ βαθέων να Τον υβρίσουν, λες και ο Θεός θα τους σκοτώσει για την «προσεκτικότητά» τους. Στην πραγματικότητα, όταν οι περισσότεροι άνθρωποι τρώνε και πίνουν τον λόγο του Θεού, αυτό γίνεται από αρνητική άποψη, όχι θετική. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι άνθρωποι τώρα έχουν αρχίσει να «εστιάζουν στην ταπεινοφροσύνη και στην υπακοή» υπό την καθοδήγηση του λόγου Του. Από αυτό μπορούμε να δούμε ότι οι άνθρωποι έχουν αρχίσει να πηγαίνουν σε ένα άλλο άκρο, από εκεί που δεν έδιναν προσοχή στον λόγο Του προς την υπερβολική προσοχή στον λόγο Του. Όμως, ποτέ δεν έχει υπάρξει κάποιος που να έχει εισέλθει από θετική άποψη, και ποτέ δεν έχει υπάρξει κάποιος που να έχει πραγματικά κατανοήσει τον στόχο του Θεού να δώσει ο άνθρωπος προσοχή στον λόγο Του. Είναι γνωστό από ό,τι λέει ο Θεός ότι Εκείνος δεν χρειάζεται να βιώσει προσωπικά τη ζωή της εκκλησίας για να μπορέσει να κατανοήσει την πραγματική κατάσταση όλων των ανθρώπων της εκκλησίας, με ακρίβεια και χωρίς σφάλμα. Επειδή έχουμε εισέλθει σε μία νέα μέθοδο, δεν έχουν ακόμη όλοι οι άνθρωποι αποτινάξει πλήρως τα αρνητικά στοιχεία. Η μυρωδιά των σορών εξακολουθεί να πλανάται σε όλη την εκκλησία. Είναι λες κι οι άνθρωποι έχουν μόλις πάρει κάποιο φάρμακο κι έχουν ακόμα ζάλη, και δεν έχουν ακόμη ανακτήσει πλήρη συνείδηση. Είναι λες και απειλούνται ακόμη από το θάνατο, οπότε είναι τρομοκρατημένοι και δεν μπορούν να ξεπεράσουν τον εαυτό τους. «Ο άνθρωπος είναι ένα πλάσμα χωρίς αυτογνωσία»: η δήλωση αυτή εξακολουθεί να λέγεται με βάση τη μέθοδο κτισίματος των εκκλησιών. Στην εκκλησία, αν και όλοι δίνουν προσοχή στον λόγο του Θεού, η φύση τους εξακολουθεί να είναι βαθιά ριζωμένη και αδυνατούν να απαγκιστρωθούν. Γι’ αυτό ο Θεός χρησιμοποιεί τη μέθοδο της ομιλίας από την τελευταία φάση για να κρίνει τους ανθρώπους, ώστε να αποδεχθούν την επίπληξη του λόγου του Θεού, ενώ εξακολουθούν να είναι εντελώς εγωπαθείς. Παρόλο που οι άνθρωποι υποβλήθηκαν σε πέντε μήνες εξευγενισμού στο πηγάδι της αβύσσου, η πραγματική τους κατάσταση εξακολουθεί να μην γνωρίζει τον Θεό. Εξακολουθούν να είναι άσωτοι, αν και έχουν αυξήσει κάπως την επιφυλακτικότητά τους προς τον Θεό. Μόνο σε αυτό το στάδιο οι άνθρωποι αρχίζουν να εισέρχονται στο δρόμο της γνώσης του λόγου του Θεού, οπότε, όταν κάνουν μια σύνδεση με την ουσία του λόγου του Θεού, δεν είναι δύσκολο να καταλάβουν ότι το προηγούμενο βήμα του έργου άνοιξε τον δρόμο για το σήμερα και μόνο σήμερα τα πάντα ομαλοποιούνται. Η μοιραία αδυναμία των ανθρώπων θέλει να διαχωρίζει το Πνεύμα του Θεού από τον σαρκικό εαυτό Του, έτσι ώστε να μπορούν οι άνθρωποι να αποκτήσουν προσωπική ελευθερία, και να αποφύγουν τον συνεχή περιορισμό. Γι’ αυτό ο Θεός περιγράφει τον άνθρωπο ως μικρά πουλιά που φτερουγίζουν χαρούμενα. Αυτή είναι η πραγματική κατάσταση όλης της ανθρωπότητας. Αυτό καθιστά ευκολότερη την ανατροπή όλων των ανθρώπων, και ευκολότερο γι’ αυτούς να χαθούν. Μπορεί να φανεί από αυτό ότι το έργο που εκτελεί ο Σατανάς στην ανθρωπότητα δεν είναι τίποτα παραπάνω απ’ αυτό. Όσο περισσότερο τα κάνει αυτά ο Σατανάς στους ανθρώπους, τόσο πιο αυστηρές είναι οι απαιτήσεις του Θεού απ’ αυτούς. Απαιτεί από τους ανθρώπους να δίνουν προσοχή στον λόγο Του και ο Σατανάς εργάζεται σκληρά για να το καταστρέψει αυτό. Ο Θεός, όμως, πάντα υπενθύμιζε στους ανθρώπους να δίνουν μεγαλύτερη προσοχή στον λόγο Του. Αυτό είναι η αιχμή του πολέμου του πνευματικού κόσμου. Μπορεί να ειπωθεί ως εξής: αυτό που θέλει ο Θεός να κάνει στον άνθρωπο είναι ακριβώς αυτό που θέλει να καταστρέψει ο Σατανάς, και αυτό που θέλει να καταστρέψει ο Σατανάς εκφράζεται μέσω του ανθρώπου χωρίς να είναι καθόλου κρυφό. Αυτό που κάνει ο Θεός στους ανθρώπους έχει σαφείς εκδηλώσεις: οι συνθήκες γίνονται όλο και καλύτερες για τον άνθρωπο. Η καταστροφή της ανθρωπότητας από τον Σατανά είναι επίσης σαφώς έκδηλη: διαφθείρεται όλο και περισσότερο και οι συνθήκες ύπαρξής της χειροτερεύουν συνεχώς. Εάν είναι αρκετά σοβαρή, τότε ο Σατανάς θα μπορούσε να κατακτήσει την ανθρωπότητα. Αυτή είναι η πραγματική κατάσταση της εκκλησίας που παρουσιάζεται στον λόγο του Θεού, και είναι επίσης η πραγματική κατάσταση του πνευματικού κόσμου. Είναι μια αντανάκλαση της δυναμικής του πνευματικού κόσμου. Εάν οι άνθρωποι δεν έχουν την εμπιστοσύνη να συνεργαστούν με τον Θεό, διατρέχουν τον κίνδυνο να τους καταλάβει ο Σατανάς. Αυτό είναι γεγονός. Εάν κάποιος είναι πραγματικά σε θέση να προσφέρει εντελώς την καρδιά του για να την κατέχει ο Θεός, εδώ ισχύει ακριβώς αυτό που είπε ο Θεός: «Ενώπιόν Μου, φαίνεται ξαπλωμένος στην αγκαλιά μου, νιώθοντας τη ζεστασιά της αγκαλιάς Μου.» Αυτό δείχνει ότι οι απαιτήσεις του Θεού για την ανθρωπότητα δεν είναι υψηλές. Τις χρειάζεται μόνο για να εξυψωθεί και να συνεργαστεί μαζί Του. Δεν είναι αυτό κάτι εύκολο και ευτυχές; Αυτό το ένα πράγμα και μόνο έχει φέρει σε αμηχανία όλους τους ήρωες; Είναι λες και βάζουν τους στρατηγούς, στη διάρκεια της μάχης, να κάθονται σε xiu lou[α] και να κεντούν. Αυτοί οι «ήρωες» είναι ακινητοποιημένοι από τη δυσκολία και δεν γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν.

Απ’ όποια πλευρά είναι μεγαλύτερες οι απαιτήσεις του Θεού για την ανθρωπότητα, αυτό σημαίνει ότι οι επιθέσεις του Σατανά εναντίον της ανθρωπότητας είναι πιο σοβαρές απ’ αυτήν την πλευρά, και οι καταστάσεις όλων των ανθρώπων αποκαλύπτονται μέσα απ’ αυτή. «...πόσοι από εσάς που στέκεστε ενώπιόν Μου, θα ήσασταν λευκοί σαν το απάτητο χιόνι, ακηλίδωτοι σαν καθαρός νεφρίτης;» Όλοι οι άνθρωποι εξακολουθούν να εξαπατούν και να κρύβουν κάτι από τον Θεό, εξακολουθούν να εκτελούν τις βρόμικες δουλειές τους. Δεν έχουν παραδώσει εντελώς την καρδιά τους στα χέρια του Θεού για να Τον ικανοποιήσουν, αλλά θέλουν να κερδίσουν τις ανταμοιβές Του μέσα από τον δικό τους ενθουσιασμό. Όταν οι άνθρωποι τρώνε ένα νόστιμο γεύμα, έχουν τον Θεό να στέκεται από τη μία πλευρά, αφήνοντάς Τον στο έλεός τους. Όταν οι άνθρωποι έχουν όμορφα ρούχα, στέκονται μπροστά στον καθρέφτη και απολαμβάνουν την ομορφιά τους, και δεν ικανοποιούν τον Θεό από τα βάθη της καρδιάς τους. Όταν έχουν αίγλη, όταν έχουν πολυτελείς απολαύσεις, «επαναπαύονται στις δάφνες τους» και αρχίζουν να το απολαμβάνουν, αλλά δεν ταπεινώνουν τον εαυτό τους λόγω της εξύψωσης του Θεού. Αντίθετα, στέκονται στη υψηλή τους θέση χρησιμοποιώντας πομπώδεις λέξεις και δεν δίνουν προσοχή στην παρουσία του Θεού, ούτε επιδιώκουν να γνωρίσουν την πολυτιμότητα του Θεού. Όταν οι άνθρωποι έχουν ένα είδωλο στην καρδιά τους ή όταν την καρδιά τους την έχει καταλάβει κάποιος άλλος, τότε έχουν ήδη αρνηθεί την παρουσία του Θεού, λες και ο Θεός είναι ένας παρείσακτος στην καρδιά τους. Φοβούνται βαθιά ότι ο Θεός θα κλέψει την αγάπη των άλλων ανθρώπων για τους ίδιους και θα αισθάνονται μοναξιά. Σύμφωνα με την πρόθεση του Θεού, δεν υπάρχει τίποτα στη γη που θα μπορούσε να κάνει τους ανθρώπους να αγνοήσουν τον Θεό. Ακόμη κι η αγάπη μεταξύ των ανθρώπων δεν θα μπορούσε να απομακρύνει τον Θεό απ’ αυτήν την «αγάπη». Όλα τα γήινα πράγματα είναι κενά, ακόμα και τα συναισθήματα ανάμεσα στους ανθρώπους που δεν μπορεί να τα δει ή να τα αγγίξει κανείς. Χωρίς την ύπαρξη του Θεού, όλα τα πλάσματα θα επέστρεφαν στο μηδέν. Στη γη, όλοι οι άνθρωποι έχουν δικά τους πράγματα που αγαπούν, αλλά ποτέ δεν υπήρξε ένα άτομο που να έκανε τον λόγο του Θεού αυτό που αγαπούν. Αυτό καθορίζει τον βαθμό κατανόησης των ανθρώπων για τον λόγο του Θεού. Εάν και ο λόγος Του είναι σκληρός, οι άνθρωποι δεν πληγώνονται επειδή δεν δίνουν αληθινή προσοχή στον λόγο Του, αντίθετα πηγαίνουν και τον κοιτούν λες κι είναι ανθός. Δεν τον αντιμετωπίζουν σαν καρπό για να τον δοκιμάσουν, κι έτσι δεν γνωρίζουν την ουσία του λόγου του Θεού. «Εάν οι άνθρωποι ήταν πραγματικά σε θέση να δουν πόσο κοφτερή είναι η ρομφαία Μου, θα έφευγαν τρέχοντας σαν τα ποντίκια για την τρύπα τους.» Μιλώντας με βάση την κατάσταση ενός φυσιολογικού ανθρώπου, αφού διαβάσει τον λόγο του Θεού θα έμενε έκπληκτος, ντροπιασμένος, και ανίκανος να αντιμετωπίσει τους άλλους. Αλλά τώρα οι άνθρωποι είναι ακριβώς το αντίθετο. Χρησιμοποιούν τον λόγο του Θεού ως όπλο για να ρίχνουν χτυπήματα εναντίον των άλλων. Δεν γνωρίζουν πραγματικά καμία ντροπή!

Έχουμε περιέλθει σε αυτή την κατάσταση μαζί με τον λόγο του Θεού: «Μέσα στη Βασιλεία, όχι μόνο εκφέρεται ο λόγος Μου από το στόμα Μου, αλλά τα πόδια Μου βαδίζουν τελετουργικά σε όλο το έδαφος.» Στον πόλεμο μεταξύ του Θεού και του Σατανά, ο Θεός κερδίζει σε κάθε βήμα. Επεκτείνει το έργο Του σε μεγάλη κλίμακα σε ολόκληρο το σύμπαν, και θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα ίχνη Του βρίσκονται παντού, και τα σημάδια της νίκης Του είναι παντού εμφανή. Στα σχέδια του Σατανά, θέλει να καταστρέψει την διαχείριση του Θεού διασπώντας τις χώρες, αλλά ο Θεός το έχει χρησιμοποιήσει αυτό για να αναδιοργανώσει ολόκληρο το σύμπαν, κι όχι να το εξαλείψει. Ο Θεός κάνει κάτι καινούργιο κάθε μέρα, αλλά οι άνθρωποι δεν έχουν επίγνωση αυτού. Οι άνθρωποι δεν δίνουν προσοχή στη δυναμική του πνευματικού κόσμου, κι έτσι δεν είναι σε θέση να δουν το νέο έργο του Θεού. «Μέσα στο σύμπαν, τα πάντα ανανεώνονται μες στην ακτινοβολία της δόξας Μου, παρουσιάζοντας μια ευχάριστη σκηνή που μαγεύει τις αισθήσεις και εξυψώνει το πνεύμα, ως εάν ο άνθρωπος να υπάρχει τώρα σε έναν ουρανό πέρα από τους ουρανούς, όπως συλλαμβάνεται από την ανθρώπινη φαντασία, ανενόχλητος από τον Σατανά, ελεύθερος από τις επιθέσεις των εχθρών εκ των έξω». Αυτό προλέγει τη χαρούμενη σκηνή της Βασιλείας του Χριστού επί της γης, και εισάγει επίσης την κατάσταση του τρίτου ουρανού στην ανθρωπότητα: υπάρχει μόνο η ύπαρξη αγίων πραγμάτων που ανήκουν στον Θεό χωρίς καμία επίθεση των δυνάμεων του Σατανά. Αλλά το πιο σημαντικό είναι να επιτρέπεται στους ανθρώπους να δουν τις συνθήκες του έργου του ίδιου του Θεού επί της γης: ο ουρανός είναι καινούριος ουρανός, και, κατά συνέπεια, η γη ανανεώνεται κι αυτή. Επειδή η ζωή βρίσκεται κάτω από την καθοδήγηση του Θεού, οι άνθρωποι χαίρονται ασύγκριτα. Κατά τη γνώση των ανθρώπων, ο Σατανάς είναι «φυλακισμένος» της ανθρωπότητας και η ανθρωπότητα δεν είναι καθόλου δειλή ή φοβισμένη εξαιτίας της ύπαρξής του. Εξαιτίας της άμεσης διδασκαλίας και καθοδήγησης από τη θεϊκή φύση, τις μηχανορραφίες του Σατανά έχουν γίνει όλα σκόνη, γεγονός που αποδεικνύει επιπλέον ότι εκείνος δεν υπάρχει πια, ότι τον έχει εξαλείψει το έργο του Θεού. Γι’ αυτό λέγεται ότι ο άνθρωπος υπάρχει σ’ έναν ουρανό που είναι πέρα από τους ουρανούς. Αυτό που είπε ο Θεός: «Καμία διαταραχή δεν έχει προκύψει ποτέ, ούτε έχει διασπαστεί η ενότητα του σύμπαντος», αφορούσε την κατάσταση του πνευματικού κόσμου. Είναι η απόδειξη με την οποία ο Θεός διακηρύσσει τη νίκη έναντι του Σατανά, και είναι το σημείο της τελικής νίκης του Θεού. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να αλλάξει τη γνώμη του Θεού και κανείς δεν μπορεί να την ξέρει. Εάν και οι άνθρωποι έχουν διαβάσει τον λόγο του Θεού και τον έχουν εξετάσει με σοβαρότητα, πάση θυσία, δεν είναι σε θέση να πουν ποια είναι η ουσία του. Για παράδειγμα, ο Θεός είπε: «Εκτελώ γιγάντια άλματα πάνω από τα αστέρια, και όταν ο ήλιος σκορπά τις ακτίνες του, Εγώ μειώνω τη ζεστασιά τους, στέλνοντας τεράστιες νιφάδες χιονιού, μεγάλες σαν φτερά χήνας που παρασύρονται κάτω από τα χέρια Μου. Αλλά όταν Εγώ αλλάζω γνώμη, το χιόνι όλο λιώνει και γίνεται ποτάμι. Τη μια στιγμή, ξεπηδά παντού άνοιξη κάτω από τον ουρανό, και το σμαραγδένιο πράσινο μεταμορφώνει το τοπίο πάνω στη γη». Παρά το γεγονός ότι οι άνθρωποι είναι σε θέση να φανταστούν αυτές τις λέξεις στο νου τους, η πρόθεση του Θεού δεν είναι τόσο απλό. Όταν όλοι κάτω από τον ουρανό βρίσκονται σε μια ζάλη, ο Θεός προφέρει φωνή σωτηρίας, αφυπνίζοντας την καρδιά των ανθρώπων. Αλλά επειδή συμβαίνουν πολλές καταστροφές, αισθάνονται την ψυχρότητα του κόσμου, κι έτσι όλοι αναζητούν τον θάνατο και βρίσκονται σε ψυχρές, παγωμένες σπηλιές. Παγώνουν από την ψύχρα που φέρνουν τεράστιες χιονοθύελλες, σε σημείο που να μην μπορούν να επιβιώσουν γιατί δεν υπάρχει ζεστασιά στη γη. Εξαιτίας της διαφθοράς των ανθρώπων, οι άνθρωποι αλληλοσκοτώνονται όλο και πιο απάνθρωπα. Και στην εκκλησία, η πλειοψηφία των ανθρώπων θα καταβροχθιστεί με μια χαψιά από τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα. Αφού έχουν περάσει όλες τις δοκιμασίες, θα απομακρυνθούν οι διαταραχές του Σατανά. Ολόκληρος ο κόσμος, στη διάρκεια της μεταμόρφωσης, θα είναι διαποτισμένος από την άνοιξη, και η ζεστασιά θα σκεπάσει τον κόσμο. Ο κόσμος θα είναι γεμάτος ενέργεια. Αυτά είναι όλα τα βήματα ολόκληρου του σχεδίου διαχείρισης. Η σημασία της «νύχτας» για την οποία μίλησε ο Θεός αναφέρεται όταν η τρέλα του Σατανά φτάσει στο αποκορύφωμά της, που θα γίνει στη διάρκεια της νύχτας. Αυτή δεν είναι η παρούσα κατάσταση; Παρόλο που οι άνθρωποι όλοι επιβιώνουν υπό την καθοδήγηση του φωτός του Θεού, υφίστανται τη δυστυχία του σκοταδιού της νύχτας. Θα ζήσουν αιώνια μέσα σε μια σκοτεινή νύχτα αν δεν μπορέσουν να ξεφύγουν από τα δεσμά του Σατανά. Τότε, ρίξτε μια ματιά στις χώρες της γης: λόγω των βημάτων του έργου του Θεού, οι χώρες της γης «τρέχουν γύρω-γύρω» και αναζητούν τον δικό τους κατάλληλο προορισμό. Επειδή δεν έχει έρθει ακόμα η ημέρα του Θεού, στη γη όλα βρίσκονται ακόμα σε κατάσταση συγκεχυμένης ανατάραξης. Όταν εμφανιστεί ο Θεός ανοιχτά σε ολόκληρο το σύμπαν, η δόξα Του θα γεμίσει το όρος Σιών και όλα τα πράγματα θα είναι σε τάξη και τακτοποιημένα από το δικό Του χέρι. Ο λόγος του Θεού δεν μιλάει μόνο για το σήμερα, αλλά προλέγει και το αύριο. Το σήμερα είναι το θεμέλιο του μέλλοντος, κι έτσι οι άνθρωποι σ’ αυτήν την τρέχουσα κατάσταση δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν πλήρως τον λόγο του Θεού. Μόνο αφότου έχει εκπληρωθεί πλήρως ο λόγος Του, θα είναι σε θέση οι άνθρωποι να τον καταλάβουν στο σύνολό του.

Το πνεύμα του Θεού γεμίζει όλο τον χώρο του σύμπαντος αλλά Εκείνο εργάζεται και μέσα σ’ όλους τους ανθρώπους. Μ’ αυτόν τον τρόπο, στην καρδιά των ανθρώπων, είναι λες κι η εικόνα του Θεού βρίσκεται παντού, και κάθε μέρος περιέχει το έργο του πνεύματός Του. Πράγματι, η εμφάνιση του Θεού στη σάρκα στοχεύει να κατακτήσει αυτά τα παραδείγματα του Σατανά, και, στο τέλος, να τα κυριεύσει. Αλλά ενώ εργάζεται στη σάρκα, το Πνεύμα συνεργάζεται επίσης με τη σάρκα για να μετατρέψει αυτούς τους ανθρώπους. Μπορεί να ειπωθεί ότι οι πράξεις του Θεού διαπερνούν ολόκληρο τον κόσμο και ότι το Πνεύμα Του γεμίζει ολόκληρο το σύμπαν, αλλά λόγω των βημάτων του έργου Του, εκείνοι που κάνουν το κακό δεν έχουν τιμωρηθεί, ενώ όσοι κάνουν το καλό δεν έχουν ανταμειφθεί. Έτσι, οι πράξεις Του δεν έχουν εκτιμηθεί απ’ όλους τους ανθρώπους πάνω στη γη. Ο Θεός βρίσκεται και υπεράνω και εντός όλων των πραγμάτων και, ακόμη περισσότερο, Εκείνος βρίσκεται μεταξύ όλων των ανθρώπων. Αυτό είναι αρκετό για να επιδειχθεί η πραγματική ύπαρξη του Θεού. Επειδή Εκείνος δεν έχει εμφανιστεί φανερά στην ανθρωπότητα, οι άνθρωποι έχουν αναπτύξει ψευδαισθήσεις, όπως: «Για την ανθρωπότητα, φαίνεται πως υπάρχω πραγματικά, παρόλο που φαίνεται και να μην υπάρχω». Μέχρι τώρα, απ’ όλους εκείνους που πιστεύουν στον Θεό, κανένας δεν είναι εντελώς, εκατό τοις εκατό σίγουρος ότι ο Θεός υπάρχει πραγματικά. Όλοι έχουν κατά τρία μέρη αμφιβολία και κατά δύο μέρη πίστη. Αυτή είναι η πραγματική κατάσταση για την ανθρωπότητα. Οι άνθρωποι βρίσκονται τώρα όλοι στην παρακάτω περίπτωση: πιστεύουν ότι υπάρχει Θεός, αλλά δεν Τον έχουν δει. Ή δεν πιστεύουν ότι υπάρχει Θεός, αλλά υπάρχουν πολλές δυσκολίες που δεν μπορεί να τις επιλύσει η ανθρωπότητα. Φαίνεται πως πάντα υπάρχει κάτι που τους εμπλέκει και δεν μπορούν να ξεφύγουν απ’ αυτό. Ακόμα κι αν πιστεύουν στον Θεό, φαίνεται ότι πάντα αισθάνονται κάποια ασάφεια. Αλλά αν δεν πιστεύουν, φοβούνται ότι θα χάσουν αν όντως είναι αλήθεια. Έχουν ανακατεμένα συναισθήματα.

«Για χάρη του ονόματός Μου, για χάρη του πνεύματός Μου, για χάρη ολόκληρου του σχεδίου διαχείρισής Μου, ποιος είναι σε θέση να προσφέρει έως και όλη τη δύναμη του σώματος του;» Εκείνος είπε επίσης: «Σήμερα, όταν η Βασιλεία βρεθεί στον κόσμο των ανθρώπων, θα έχει έρθει η ώρα να εμφανιστώ Αυτοπροσώπως στον κόσμο των ανθρώπων. Υπάρχει κανείς που θα μπορούσε να πάει, άφοβα, στο πεδίο της μάχης για λογαριασμό Μου;» Ο στόχος του λόγου του Θεού έχει ως εξής: εάν δεν ήταν ο Θεός με σάρκα να εκτελεί άμεσα το θεϊκό Του έργο ή αν δεν ήταν ο ενσαρκωμένος Θεός, αλλά εργαζόταν μέσω ιερέων, τότε ο Θεός δεν θα ήταν ποτέ σε θέση να κατακτήσει τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα, και δεν θα ήταν σε θέση να βασιλεύει ως Βασιλεύς επί της ανθρωπότητας. Η ανθρωπότητα δεν θα ήταν σε θέση να γνωρίζει τον ίδιο τον Θεό στην πραγματικότητα, έτσι θα εξακολουθούσε να βασιλεύει ο Σατανάς. Έτσι, αυτό το στάδιο του έργου πρέπει να γίνει προσωπικά μέσω της ενσάρκωσης του Θεού. Εάν είχε αλλάξει η σάρκα, τότε αυτό το στάδιο του σχεδίου δεν θα μπορούσε ποτέ να ολοκληρωθεί, επειδή η σημασία και η ουσία διαφορετικής σάρκας δεν είναι ταυτόσημες. Οι άνθρωποι μπορούν και καταλαβαίνουν μόνο την κυριολεκτική έννοια αυτών των λέξεων, επειδή ο Θεός κατανοεί τη ρίζα. Ο Θεός είπε: «Αλλά, τελικά, δεν υπάρχει κανείς που να καταλαβαίνει αν αυτό είναι η εργασία του πνεύματος ή μια λειτουργία της σάρκας. Αυτό το πράγμα και μόνο αρκεί να το βιώσει ο άνθρωπος με κάθε λεπτομέρεια μέσα από τη διαδρομή της ζωής». Οι άνθρωποι διαφθείρονται συνεχώς από τον Σατανά εδώ και αρκετά χρόνια, κι έχουν χάσει την αντίληψη πνευματικών θεμάτων εδώ και πολύ καιρό. Για τον λόγο αυτό, μία και μόνο φράση από τον λόγο του Θεού αποτελεί πανδαισία στα μάτια των ανθρώπων. Λόγω της απόστασης μεταξύ του Πνεύματος και των άλλων πνευμάτων, όλοι εκείνοι που πιστεύουν στον Θεό έχουν την αίσθηση της νοσταλγίας γι’ Αυτόν, και είναι όλοι τους πρόθυμοι να έρθουν πιο κοντά και να εκφράσουν τα εσώψυχά τους, αλλά δεν τολμούν να έρθουν σε επαφή με Εκείνον, και παραμένουν απλώς σε δέος. Αυτή είναι η δύναμη της έλξης του Πνεύματος. Επειδή ο Θεός είναι Θεός για να τον αγαπούν οι άνθρωποι, και Αυτός έχει άπειρα στοιχεία για να τα αγαπούν, όλοι οι άνθρωποι Τον αγαπούν και όλοι θέλουν να Του εκμυστηρευτούν τα μυστικά τους. Στην πραγματικότητα, όλοι έχουν στην καρδιά τους αγάπη για τον Θεό, αλλά μια διατάραξη του Σατανά τους έχει να νιώθουν μουδιασμένοι, καθυστερημένοι, αξιολύπητοι και ανίκανοι να γνωρίσουν τον Θεό. Γι’ αυτό ο Θεός εξέφρασε τα αληθινά αισθήματα της ανθρωπότητας προς τον Θεό: «Ο άνθρωπος ποτέ δεν Με έχει περιφρονήσει μέσα στα βάθη της καρδιάς του. Αντίθετα, προσκολλάται πάνω Μου μέσα στα βάθη του πνεύματός του… Η δική Μου πραγματικότητα δημιουργεί αμηχανία στον άνθρωπο, τον αφήνει άναυδο και σαστισμένο, και όμως είναι πρόθυμος να τα δεχτεί όλα». Αυτή είναι η πραγματική συνθήκη βαθιά στην καρδιά εκείνων που πιστεύουν στον Θεό. Όταν οι άνθρωποι πραγματικά γνωρίζουν τον Θεό, έχουν φυσικά και διαφορετική στάση προς Αυτόν, και μπορούν να προφέρουν επαίνους από τα βάθη της καρδιάς τους, εξαιτίας του ρόλου του πνεύματος. Ο Θεός βρίσκεται βαθιά μέσα στο πνεύμα όλων των ανθρώπων, αλλά εξαιτίας της διαφθοράς του Σατανά συγχέουν τον Θεό με τον Σατανά. Ο Θεός εργάζεται σήμερα από αυτήν ακριβώς την άποψη, και αυτό αποτέλεσε το επίκεντρο της μάχης του πνευματικού κόσμου από την αρχή μέχρι το τέλος.

Υποσημειώσεις:

α. Το xiu lou ήταν ένα μέρος που το χρησιμοποιούσαν κυρίως οι γυναίκες για να κεντούν στην αρχαία Κίνα.

Προηγούμενο:Κεφάλαιο 14

Επόμενο:Κεφάλαιο 16

Δείτε επίσης