Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

0 αποτελέσματα αναζήτησης

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Ερμηνεία της όγδοης ομιλίας

Όταν ο Θεός εκφέρει τον λόγο Του μέσω της οπτικής του Πνεύματος, ο τόνος του απευθύνεται σε όλη την ανθρωπότητα. Όταν ο Θεός εκφέρει τον λόγο Του μέσα από την προοπτική του ανθρώπου, ο τόνος του απευθύνεται σε όλους όσους ακολουθούν την ηγεσία του Πνεύματός Του. Όταν ο Θεός εκφέρει τον Λόγο Του μέσα από την προοπτική του τρίτου προσώπου (αυτού που ο κόσμος αναφέρει ως παρατηρητή), δείχνει άμεσα τον λόγο Του στους ανθρώπους, έτσι ώστε οι άνθρωποι να Τον δουν ως σχολιαστή και φαίνεται ότι από το στόμα Του προέρχονται άπειρα πράγματα που ο άνθρωπος δεν ξέρει, πράγματα που ο άνθρωπος δεν μπορεί να καταλάβει. Έτσι δεν είναι; Όταν ο Θεός εκφέρει τον λόγο Του μέσα από την οπτική του Πνεύματος, εκπλήσσει όλη την ανθρωπότητα: «Η αγάπη τού ανθρώπου για Μένα είναι υπερβολικά πενιχρή και η πίστη Του σ’ Εμένα είναι δυστυχώς μικρή. Αν το κύριο βάρος των λόγων Μου δεν απευθυνόταν στις αδυναμίες του ανθρώπου, θα υπερηφανευόταν και θα υπερέβαλλε και θα μιλούσε δογματικά και θα κατασκεύαζε υψηλόφρονες θεωρίες, σαν να είναι παντογνώστης και σαν να ήξερε πάρα πολύ καλά όλα όσα λαμβάνουν χώρα στη γη». Αυτές οι λέξεις όχι μόνο αποκαλύπτουν το πραγματικό πρόσωπο του ανθρώπου και τη θέση του Θεού στις καρδιές των ανθρώπων, αλλά επίσης απογυμνώνουν όλη τη ζωή της ανθρωπότητας. Κάθε άνθρωπος πιστεύει ότι είναι μοναδικός και στην πραγματικότητα δεν γνωρίζει καν ότι υπάρχει μια λέξη που ονομάζεται «Θεός» και έτσι κατασκευάζει υψηλόφρονες θεωρίες. Ωστόσο, αυτή η «κατασκευή υψηλοφρόνων θεωριών» δεν «ερμηνεύεται» με την έννοια που οι άνθρωποι την καταλαβαίνουν. Αντ’ αυτού, σημαίνει ότι η ανθρωπότητα έχει διαφθαρεί από τον Σατανά και έτσι όλα όσα κάνει δεν υπακούουν στον Θεό και αντιτίθενται άμεσα στον Θεό και η ίδια η ουσία των πράξεων του ανθρώπου προέρχεται από τον Σατανά και βρίσκεται σε αντίθεση με τον Θεό, είναι δε πράξη ανεξαρτησίας και έρχεται σε αντίθεση με το θέλημα του Θεού. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Θεός λέει ότι όλοι οι άνθρωποι κατασκευάζουν υψηλόφρονες θεωρίες. Γιατί λέει ο Θεός ότι το βάρος των λόγων Του απευθύνεται στις αδυναμίες του ανθρώπου; Διότι σύμφωνα με την πρόθεση του Θεού, εάν δεν αποκάλυπτε τα πράγματα που είναι κρυμμένα στον εσωτερικό κόσμο της καρδιάς του ανθρώπου, τότε κανένας άνθρωπος δεν θα υποτασσόταν και επομένως δεν θα κατανοούσε τον εαυτό του και δεν θα είχε φόβο Θεού. Αυτό σημαίνει ότι αν οι προθέσεις του ανθρώπου δεν απογυμνωθούν, τότε ο άνθρωπος θα τολμήσει να κάνει το οτιδήποτε, ίσως ακόμη και να καταραστεί άμεσα τον Ουρανό ή το Θεό. Αυτές είναι οι αδυναμίες του ανθρώπου, οπότε ο Θεός λέει αυτό: «Τα βήματά μου βαδίζουν σε όλες τις γωνιές του σύμπαντος, σε διαρκή αναζήτηση όσων αναζητούν την καρδιά Μου και είναι κατάλληλοι για τη χρήση Μου». Αυτή η δήλωση, σε συνδυασμό με αυτά που λέγονται αργότερα σχετικά με το χαιρετισμό της βασιλείας που αντηχεί επίσημα, χρησιμεύει για να δείξει ότι το Πνεύμα του Θεού ασχολείται με ένα νέο έργο στη γη· απλώς, όμως, τα μάτια της ανθρωπότητας δεν το βλέπουν. Επειδή λέγεται ότι το Πνεύμα είναι στη γη για να παράγει νέο έργο, ολόκληρος ο κόσμος επίσης υφίσταται μνημειώδη αλλαγή: Όχι μόνο οι γιοι του Θεού και ο λαός του Θεού αρχίζουν να δέχονται τη μαρτυρία της ενσάρκωσης του Θεού, αλλά επιπλέον, κάθε δόγμα, κάθε θρήσκευμα, κάθε τομέας της ζωής και κάθε τόπος, σε διαφορετικό βαθμό, θα το δεχτεί επίσης. Είναι μια μεγάλη κίνηση του σύμπαντος στον πνευματικό χώρο. Σείει ολόκληρο τον θρησκευτικό κόσμο μέχρι τα θεμέλιά του, που είναι μέρος της έννοιας του «σεισμού» που αναφέρθηκε στο παρελθόν. Στη συνέχεια, οι άγγελοι αρχίζουν την επίσημη εργασία τους και ο λαός του Ισραήλ επιστρέφει στην πατρίδα του, χωρίς ποτέ ξανά να περιπλανηθεί και όλοι όσοι συμπεριλαμβάνονται αρχίζουν να αποδέχονται την καθοδήγηση. Αντίθετα, οι Αιγύπτιοι αρχίζουν να απομακρύνονται από το πεδίο της σωτηρίας Μου, δηλαδή να λαμβάνουν την παίδευσή Μου (αλλά κι αυτό δεν έχει αρχίσει ακόμα επίσημα). Έτσι, κατά τη διάρκεια αυτής της εποχής των ταυτόχρονων μεγάλων αλλαγών στον κόσμο, ο χαιρετισμός της βασιλείας αντηχεί επίσημα. Αυτό είναι που ονομάζουν οι άνθρωποι «ο χρόνος που αρχίζουν να εργάζονται τα επτά Πνεύματα του Θεού». Κάθε φορά που ο Θεός πραγματοποιεί το έργο της ανάκαμψης, σε αυτές τις φάσεις (ή αλλαγές), όλοι οι άνθρωποι δεν μπορούν να νιώσουν το έργο του Αγίου Πνεύματος. Επομένως, τα λόγια του Θεού πως «Όταν ο άνθρωπος χάνει την ελπίδα» απηχούν την αλήθεια. Επιπλέον, σε κάθε μία από αυτές τις μεταβατικές φάσεις, όταν η ανθρωπότητα χάνει την ελπίδα της ή όταν αισθάνεται ότι έχει παρασυρθεί σε λάθος ρεύμα, ο Θεός ξεκινά εκ νέου και περνά στο επόμενο βήμα του έργου Του. Από τη στιγμή της δημιουργίας μέχρι τώρα, ο Θεός πραγματοποιεί το έργο της ανάκαμψης και οι αλλαγές των μεθόδων με τις οποίες εργάζεται είναι παρόμοιες με αυτόν τον τρόπο. Αν και οι περισσότεροι άνθρωποι, σε διαφορετικό βαθμό, μπορούν να κατανοήσουν κάποια πτυχή του, στο τέλος παρασύρονται από έναν χείμαρρο νερού επειδή το ανάστημά τους είναι πολύ μικρό· δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν τα βήματα του έργου του Θεού και έτσι εξοντώνονται. Ωστόσο, αυτή είναι και η μέθοδος του Θεού για τον εξαγνισμό των ανθρώπων και αυτή είναι η κρίση του Θεού απέναντι στις παλιές αντιλήψεις της ανθρωπότητας. Όσο περισσότερο έχουν οι άνθρωποι θεμέλια, τόσο μεγαλύτερες είναι οι θρησκευτικές τους αντιλήψεις για τον Θεό, οι οποίες είναι δύσκολο να παραμεριστούν· προσκολλώνται στα παλιά και είναι δύσκολο γι’ αυτούς να δεχτούν το νέο φως. Από την άλλη πλευρά, αν κάποιος στέκεται, πρέπει να έχει κάποια βάση, αν και οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν πρόβλημα να αφήσουν τις αντιλήψεις τους στην άκρη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τις αντιλήψεις τους σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό του σήμερα, οι οποίες είναι σαφείς και εύκολες να φανούν.

Στην ομιλία της ημέρας, ο Θεός είπε πολλά για οράματα, για τα οποία δεν θα μπούμε σε λεπτομέρειες εδώ, αλλά το κύριο πράγμα που είπε ήταν πως το θεμέλιο για την οικοδόμηση της βασιλείας είναι η οικοδόμηση της εκκλησίας. Πιο συγκεκριμένα, κατά την περίοδο της οικοδόμησης της εκκλησίας, ο κύριος στόχος ήταν να κάνει τους ανθρώπους να πείθονται ολόψυχα και σύμφωνα με κάθε Του λέξη, παρά το γεγονός ότι δεν είχαν δει τον Θεό ενσαρκωμένο με τα μάτια τους. Ακόμα κι αν το πίστευαν βαθιά μέσα τους, δεν γνώριζαν τον Θεό ενσαρκωμένο, διότι σε αυτό το στάδιο δεν ξεχώριζε από τους ανθρώπους. Στην Εποχή της Βασιλείας, όλοι πρέπει να δείξουν πεποίθηση βαθιά μέσα τους, στην ομιλία τους και στα μάτια τους. Από αυτό είναι ξεκάθαρο ότι, για να δείξουν όλοι την πεποίθηση στην καρδιά τους, στην ομιλία τους και στα μάτια τους, πρέπει να τους δοθεί η δυνατότητα να γνωρίσουν με τα μάτια τους τον Θεό που ζει ενσαρκωμένος. Αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί σε μια κατάσταση όπου οι άνθρωποι είναι υποχρεωμένοι να κάνουν κάτι επειδή δεν έχουν άλλη επιλογή ή όπου οι άνθρωποι έχουν μια περιστασιακή πίστη. Αντ’ αυτού, οι άνθρωποι θα είναι πεπεισμένοι βαθιά μέσα τους και από τα λόγια μέσω της κατανόησης. Ως εκ τούτου, σε αυτό το στάδιο του χτισίματος δεν υπάρχουν ούτε συγκρούσεις ούτε σκοτωμοί. Αντίθετα, επιτρέπει στους ανθρώπους να λαμβάνουν διαφώτιση μέσω του λόγου του Θεού, και μέσω αυτού μπορούν να συνεχίσουν να εξερευνούν, έτσι ώστε να μπορούν υποσυνείδητα να γνωρίσουν τον Θεό ενσαρκωμένο. Έτσι, όσο αφορά στον Θεό, αυτό το στάδιο του έργου είναι πολύ πιο εύκολο, αφήνει τη φύση να ακολουθήσει την πορεία της και δεν έρχεται σε αντίθεση με την ανθρωπότητα. Τελικά, θα επιτρέψει στον άνθρωπο να καταφέρει να γνωρίσει τον Θεό με φυσικό τρόπο, οπότε μην ανησυχείτε ούτε να αγχώνεστε. Όταν ο Θεός είπε, «η μάχη στην πνευματική σφαίρα γίνεται ξεκάθαρη κατευθείαν μεταξύ όλων των ανθρώπων Μου», εννοούσε ότι όταν οι άνθρωποι φτάνουν στο σωστό δρόμο και αρχίζουν να γνωρίζουν τον Θεό, αυτό περιλαμβάνει όχι μόνο κάθε άτομο που μπαίνει στον πειρασμό από τον Σατανά, αλλά ότι μπορούν επίσης να μπουν στον πειρασμό από τον Σατανά μέσα στην ίδια την εκκλησία. Ωστόσο, αυτός είναι ο μόνος δρόμος, επομένως κανείς να μην ανησυχεί. Ο πειρασμός του Σατανά μπορεί να πάρει διάφορες μορφές: κάποιος μπορεί να αδιαφορήσει ή να εγκαταλείψει αυτό που λέει ο Θεός και μπορεί να πει αρνητικά πράγματα για να μετριάσει τη θετική στάση των άλλων, ωστόσο, συνήθως δεν πείθει τους άλλους ανθρώπους· αυτά τα πράγματα είναι δύσκολα για τους ανθρώπους να τα διακρίνουν. Ο κύριος λόγος για αυτό είναι: μπορεί να εξακολουθεί να είναι ενεργός στο να παρακολουθεί συναντήσεις, αλλά είναι ασαφής όσον αφορά τα οράματα. Εάν η εκκλησία δεν περιφρουρείται απέναντι του, τότε ολόκληρη η εκκλησία θα μπορούσε να επηρεαστεί από την αρνητικότητά του στο να αποκρίνεται χλιαρά στον Θεό, μη δίδοντας έτσι προσοχή στον λόγο του Θεού και ενδίνοντας τελικά στον πειρασμό του Σατανά. Μπορεί να μην επαναστατεί άμεσα απέναντι στο Θεό, αλλά επειδή δεν μπορεί να καταλάβει τον λόγο του Θεού και δεν γνωρίζει τον Θεό, μπορεί να παραπονεθεί ή να γεμίσει η καρδιά του με δυσαρέσκεια. Μπορεί να πει ότι ο Θεός τον έχει εγκαταλείψει, οπότε δεν είναι σε θέση να λάβει φώτιση και διαφώτιση. Μπορεί να επιθυμεί να φύγει, αλλά ένα ήσυχο αίσθημα φόβου κατοικεί μέσα του και θα μπορούσε να πει ότι το έργο του Θεού δεν προέρχεται από το Θεό αλλά είναι αντ’ αυτού το έργο των κακών πνευμάτων.

Γιατί ο Θεός αναφέρει τον Πέτρο τόσο συχνά; Και γιατί λέει ότι ακόμα και ο Ιώβ δεν τον φτάνει; Αυτό όχι μόνο επιτρέπει στους ανθρώπους να δίνουν προσοχή στις πράξεις του Πέτρου, αλλά και να παραμερίζουν όλα τα παραδείγματα που έχουν βαθιά μέσα τους, και ακόμη και το παράδειγμα του Ιώβ - ο οποίος είχε τη μεγαλύτερη πίστη - πρέπει επίσης να παραμεριστεί. Μόνο μέσω αυτού μπορεί να υπάρξει ένα καλύτερο αποτέλεσμα όπου οι άνθρωποι θα είναι σε θέση να παραμερίσουν τα πάντα για να μιμηθούν τον Πέτρο και έτσι να έρθουν ένα βήμα πιο κοντά στην γνώση του Θεού. Ο Θεός εισήγαγε τους ανθρώπους στον τρόπο πράξης που ο Πέτρος ακολούθησε για να γνωρίσει τον Θεό, σκοπεύοντας να δώσει στους ανθρώπους ένα σημείο αναφοράς. Ο Θεός προχωρά στη συνέχεια για να προβλέψει έναν από τους τρόπους με τους οποίους ο Σατανάς θα δελεάσει τους ανθρώπους όταν λέει: «Αλλά εάν είσαι κρύος και αδιάφορος ως προς τα λόγια Μου, τότε εσύ είσαι αναμφισβήτητα εναντίον Μου. Αυτό είναι γεγονός». Μέσα από αυτά τα λόγια, ο Θεός προλέγει τα πανούργα σχέδια που ο Σατανάς θα προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει και ειδοποιεί τους ανθρώπους για να το πάρουν ως προειδοποίηση. Ακόμα κι αν δεν είναι όλοι ψυχροί απέναντι στον λόγο του Θεού, παρόλα αυτά ορισμένοι άνθρωποι θα αιχμαλωτιστούν από αυτόν τον πειρασμό, οπότε στο τέλος ο Θεός λέει και πάλι με έμφαση: «Αν δεν γνωρίζετε τα λόγια Μου, μην τα δεχτείτε και μην τα κάνετε πράξη, και τότε θα γίνετε αναπόφευκτα το αντικείμενο της τιμωρίας μου! Σίγουρα θα γίνετε θύμα του Σατανά!» Αυτή είναι η συμβουλή του Θεού για την ανθρωπότητα, αλλά στο τέλος, όπως προείπε ο Θεός, ένα μέρος των ανθρώπων θα γίνουν όντως θύματα του Σατανά.

Προηγούμενο:Ερμηνεία της έκτης ομιλίας

Επόμενο:Ερμηνεία της ένατης ομιλίας

Δείτε επίσης