Οι διεφθαρμένοι άνθρωποι αγαπούν τη φήμη και τη θέση. Όλοι τους επιδιώκουν την εξουσία. Εσείς που είστε τώρα επικεφαλής και εργάτες, δεν νομίζετε ότι συσχετίζετε τον τίτλο ή το αξίωμά σας με αυτά που κάνετε; Όπως ακριβώς οι αντίχριστοι και οι ψευδοεπικεφαλής, όλοι νιώθετε λες και είστε οι αξιωματούχοι στον οίκο του Θεού, νομίζετε ότι στέκεστε ψηλότερα απ’ τους υπόλοιπους, ότι είστε ανώτεροί τους. Αν δεν είχατε επίσημους τίτλους και αξιώματα, δεν θα σηκώνατε κανένα φορτίο κάνοντας τα καθήκοντά σας και δεν θα ήσασταν σοβαροί απέναντι στο έργο σας. Όλοι θεωρούν πως το να είσαι επικεφαλής ή εργάτης είναι το ίδιο με το να είσαι αξιωματούχος, και είναι πρόθυμοι να φέρουν τον τίτλο τους για να στηρίξουν τις πράξεις τους. Αν το δούμε από ευνοϊκή σκοπιά, αυτό λέγεται ασχολούμαι με το δικό μου εγχείρημα· από μια όχι και τόσο ευνοϊκή σκοπιά, όμως, λέγεται προωθώ τα συμφέροντά μου. Έτσι κανείς δημιουργεί ένα ανεξάρτητο βασίλειο για να ικανοποιήσει τις φιλοδοξίες και τις επιθυμίες του. Τελικά, είναι καλό ή κακό να έχει κανείς θέση; Στα μάτια του ανθρώπου, είναι καλό. Τα πράγματα είναι διαφορετικά όταν μιλάς και ενεργείς έχοντας έναν επίσημο τίτλο. Τα λόγια σου έχουν δύναμη και οι άνθρωποι θα υπακούσουν σε αυτά. Οι άνθρωποι θα σε κολακεύουν, θα προπορεύονται φωνάζοντας μπροστά σου και θα σε υποστηρίζουν πίσω σου. Αν δεν είχες, όμως, τη θέση και τους τίτλους σου, οι άλλοι δεν θα άκουγαν τίποτα απ’ όσα θα έλεγες. Μπορεί τα λόγια σου να είναι αληθινά, πολύ λογικά και ωφέλιμα για τους ανθρώπους, αλλά κανείς δεν πρόκειται να τα λάβει υπόψη του. Τι δείχνει αυτό; Όλοι οι άνθρωποι τρέφουν σεβασμό για τη θέση. Όλοι έχουν φιλοδοξίες και επιθυμίες. Σε όλους αρέσει να τους λατρεύουν οι άλλοι και τους αρέσει πολύ να χειρίζονται υποθέσεις έχοντας ένα πόστο με θέση. Μπορούν, όμως, να κάνουν καλά τα πράγματα έχοντας ένα πόστο με θέση; Μπορούν να κάνουν πράγματα που είναι ωφέλιμα για τους άλλους; Δεν είναι σίγουρο αυτό. Εξαρτάται απ’ το μονοπάτι στο οποίο θα βαδίσεις και από το πώς θα αντιμετωπίσεις τη θέση. Αν δεν επιδιώκεις την αλήθεια, αλλά προσπαθείς συνεχώς να φέρεις τους άλλους με το μέρος σου, επιθυμώντας να ικανοποιήσεις τις δικές σου φιλοδοξίες και επιθυμίες, και να ικανοποιήσεις τη λαχτάρα σου για θέση, τότε βαδίζεις στο μονοπάτι των αντίχριστων. Αν κάποιος βαδίζει στο μονοπάτι των αντίχριστων, μπορεί η εκτέλεση του καθήκοντός του να είναι εναρμονισμένη με την αλήθεια; Μπορεί κάποιος που βαδίζει στο μονοπάτι των αντίχριστων να συμμορφωθεί με την αλήθεια κατά την επιδίωξή του και κατά την εκτέλεση του καθήκοντός του; Με τίποτα. Ο λόγος γι’ αυτό είναι ότι το μονοπάτι που επιλέγει κάποιος καθορίζει τα πάντα. Αν κάποιος επιλέξει το λάθος μονοπάτι, όλες οι προσπάθειές του, η εκτέλεση του καθήκοντός του και η επιδίωξή του δεν συνάδουν σε καμία περίπτωση με την αλήθεια. Υπό ποία έννοια δεν συνάδουν με την αλήθεια; Τι επιδιώκουν με τις πράξεις τους; (Τη θέση.) Τι εκδηλώσεις έχουν οι άνθρωποι που ενεργούν για χάρη της θέσης; Κάποιοι λένε: «Αυτοί λένε διαρκώς λόγια και δόγματα, δεν συναναστρέφονται ποτέ πάνω στην αλήθεια-πραγματικότητα, διαρκώς κάνουν επίδειξη και καταθέτουν μαρτυρία για τον εαυτό τους, δεν εξυψώνουν ποτέ τον Θεό ούτε καταθέτουν μαρτυρία γι’ Αυτόν. Οι άνθρωποι στους οποίους εκτίθενται τέτοια πράγματα δρουν για χάρη της κοινωνικής θέσης». Είναι σωστό αυτό; (Ναι.) Γιατί λένε λόγια και δόγματα και επιδεικνύονται; Γιατί δεν εξυψώνουν τον Θεό και δεν καταθέτουν μαρτυρία στον Θεό; Επειδή μέσα στην καρδιά τους υπάρχει μόνο η θέση, και η φήμη και το κέρδος τους —ο Θεός απουσιάζει παντελώς. Αυτοί οι άνθρωποι ειδωλοποιούν ιδιαίτερα τη θέση και την εξουσία. Η φήμη και το κέρδος τους έχουν τεράστια σημασία γι’ αυτούς· η φήμη, το κέρδος και η θέση τους έχουν γίνει η ζωή τους. Ο Θεός απουσιάζει από την καρδιά τους, δεν σέβονται τον Θεό και, πολύ περισσότερο, δεν υποτάσσονται σ’ Αυτόν· το μόνο που κάνουν είναι να εξυψώνουν τον εαυτό τους, να καταθέτουν μαρτυρία για τον εαυτό τους και να επιδεικνύονται για να κερδίσουν τον θαυμασμό των άλλων. Έτσι, καυχιούνται συχνά για τον εαυτό τους, για το τι έχουν κάνει, για το πόσο έχουν υποφέρει, για το πώς ικανοποίησαν τον Θεό, για το πόσο ανεκτικοί ήταν όταν κλαδεύτηκαν, όλα αυτά για να κερδίσουν τη συμπόνοια και τον θαυμασμό των ανθρώπων. Αυτοί οι άνθρωποι είναι το ίδιο είδος ανθρώπων με τους αντίχριστους, βαδίζουν στο μονοπάτι του Παύλου. Και ποια είναι η τελική τους έκβαση; (Γίνονται αντίχριστοι και αποκλείονται.) Γνωρίζουν αυτοί οι άνθρωποι ότι τους περιμένει μια τέτοια έκβαση; (Το γνωρίζουν.) Το γνωρίζουν; Αν το γνωρίζουν, γιατί συνεχίζουν να ενεργούν έτσι; Στην πραγματικότητα, δεν το γνωρίζουν. Πιστεύουν ότι οι πράξεις τους είναι καλές και σωστές. Ποτέ δεν διερωτώνται για να βρουν ποια από τα πράγματα που κάνουν αποτελούν αντίσταση ενάντια στον Θεό ή Τον δυσαρεστούν, ποια από τα πράγματα που κάνουν κρύβουν από πίσω κάποια πρόθεση ή ποιο είναι το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουν. Δεν καταφέρνουν ποτέ να εντοπίσουν αυτά τα πράγματα με την εξέτασή τους.

Ως επικεφαλής και εργάτες, έχετε αναλογιστεί ποτέ τα παρακάτω ερωτήματα; Η ανάθεση που μου εμπιστεύτηκε ο Θεός είναι μια ξεχωριστή ανάθεση, δεν είναι το συνηθισμένο καθήκον ενός συνηθισμένου ακόλουθου. Το καθήκον αυτό περιλαμβάνει μια ιδιαίτερη ευθύνη και έχει ιδιαίτερη σημασία. Όταν, λοιπόν, εκτελώ αυτό το ιδιαίτερο καθήκον και αναλαμβάνω αυτήν την ευθύνη, ποιο μονοπάτι πρέπει να ακολουθήσω ώστε να εναρμονίζομαι με την πρόθεση του Θεού ή, τουλάχιστον, για να μη με αποστραφεί Εκείνος; Πώς πρέπει να επιδιώκω ώστε να με οδηγήσει ο Θεός στην τελείωση και να μην ακολουθήσω το μονοπάτι των αντίχριστων, με συνέπεια να αποκλειστώ; Τα έχετε σκεφτεί ποτέ αυτά τα ερωτήματα; (Όταν άρχισα να υπηρετώ ως επικεφαλής, θεώρησα ότι ο Θεός με είχε εξυψώσει. Ήξερα μεν ότι έπρεπε να επιδιώκω την αλήθεια και να εκτελώ καλά το καθήκον μου, αλλά λόγω της αλαζονικής μου φύσης δεν μπορούσα παρά να επιδιώκω συνέχεια την υπόληψη και τη θέση. Μόλις το αναγνώρισα αυτό, κατάφερα να προσευχηθώ στον Θεό και να εντοπίσω σχετικά χωρία στα λόγια Του για να βρω μια λύση. Εκείνη τη στιγμή μπόρεσα να αναστρέψω κάπως την πορεία μου, αλλά στο μέλλον θα εμφανιζόταν ξανά η ίδια κατάσταση· κατά βάθος μισούσα τον εαυτό μου, αλλά μου ήταν δύσκολο να λύσω οριστικά αυτό το πρόβλημα.) Δεν μπορείς να ελέγξεις τις σκέψεις και τις ιδέες σου, ενώ η φιλοδοξία και η επιθυμία σου να επιδιώξεις τη φήμη και τη θέση είναι ομοίως έξω από τον έλεγχό σου. Αυτό αποδεικνύει ότι έχει ριζώσει στην καρδιά σου μια διεφθαρμένη διάθεση. Δεν πρόκειται για μια περαστική ψυχική κατάσταση ή ένα φευγαλέο συναίσθημα, ούτε κάτι που σου έχουν επιβάλει οι άλλοι. Δεν χρειάζεται να σου το μάθει κάποιος άλλος· είναι η φυσική τάση των σκέψεών σου και η φυσική πορεία δράσης σου. Αυτή είναι η φύση σου. Τα έμφυτα χαρακτηριστικά κάποιου είναι και εκείνα που επιδέχονται τις λιγότερες αλλαγές. Με τη σατανική φύση, επομένως, μόλις οι άνθρωποι αποκτήσουν θέση, τότε κινδυνεύουν. Οπότε, τι θα πρέπει να γίνει; Δεν έχουν κανένα μονοπάτι να ακολουθήσουν; Από τη στιγμή που έχουν πέσει σε αυτήν την επικίνδυνη κατάσταση, δεν υπάρχει επιστροφή γι’ αυτούς; Πες μου, μόλις οι διεφθαρμένοι άνθρωποι αποκτούν θέση —ανεξαρτήτως του ποιοι είναι— την ίδια στιγμή γίνονται και αντίχριστοι; Είναι απόλυτο αυτό; (Αν δεν επιδιώκουν την αλήθεια, θα γίνουν αντίχριστοι, αλλά αν την επιδιώκουν, δεν θα γίνουν.) Πολύ σωστά: Αν οι άνθρωποι δεν επιδιώκουν την αλήθεια, είναι βέβαιο ότι θα γίνουν αντίχριστοι. Και είναι αλήθεια ότι όλοι όσοι βαδίζουν στο μονοπάτι των αντίχριστων το πράττουν λόγω της θέσης; Όχι, αυτό συμβαίνει κυρίως επειδή δεν έχουν αγάπη για την αλήθεια, επειδή δεν είναι σωστοί άνθρωποι. Ανεξάρτητα από το αν έχουν θέση ή όχι, οι άνθρωποι που δεν επιδιώκουν την αλήθεια βαδίζουν όλοι στο μονοπάτι των αντίχριστων. Όσα κηρύγματα κι αν έχουν ακούσει, οι άνθρωποι αυτοί δεν αποδέχονται την αλήθεια, δεν βαδίζουν στο ορθό μονοπάτι, αλλά είναι αποφασισμένοι να πάνε προς το στρεβλό μονοπάτι. Αυτό μοιάζει με τον τρόπο με τον οποίο τρώνε οι άνθρωποι: Κάποιοι δεν καταναλώνουν τροφές που μπορούν να θρέψουν το σώμα τους και να υποστηρίξουν μια κανονική ύπαρξη, αλλά αντίθετα επιμένουν να καταναλώνουν πράγματα που τους κάνουν κακό· είναι λες και αυτοπυροβολούνται. Αυτό δεν είναι δική τους επιλογή; Αφότου αποκλειστούν, ορισμένοι επικεφαλής και εργάτες διαδίδουν αντιλήψεις, λέγοντας: «Μην γίνεσαι επικεφαλής και μην αφήνεις τον εαυτό σου να αποκτήσει θέση. Οι άνθρωποι διατρέχουν κίνδυνο την ίδια στιγμή που αποκτούν την οποιαδήποτε θέση, και ο Θεός θα τους αποκαλύψει! Με το που αποκαλυφθούν, δεν έχουν καν τα προσόντα να είναι συνηθισμένοι πιστοί και δεν θα λάβουν καθόλου ευλογίες». Τι λόγια είναι αυτά; Στην καλύτερη περίπτωση, αυτό αντιπροσωπεύει μια παρερμηνεία του Θεού· στη χειρότερη, αποτελεί βλασφημία εναντίον Του. Αν δεν βαδίζεις στο σωστό μονοπάτι, δεν επιδιώκεις την αλήθεια και δεν ακολουθείς την οδό του Θεού, αλλά αντιθέτως, επιμένεις να βαδίζεις στο μονοπάτι των αντίχριστων και καταλήγεις στο μονοπάτι του Παύλου, έχοντας τελικά το ίδιο αποτέλεσμα, το ίδιο τέλος με τον Παύλο, ενώ εξακολουθείς παραπονιέσαι για τον Θεό και να Τον κρίνεις ως άδικο, τότε δεν είσαι ένας γνήσιος αντίχριστος; Μια τέτοια συμπεριφορά είναι καταραμένη! Όταν οι άνθρωποι δεν κατανοούν την αλήθεια, ζουν πάντα σύμφωνα με τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους, συχνά παρερμηνεύουν τον Θεό και αισθάνονται ότι οι πράξεις του Θεού έρχονται σε αντίθεση με τις δικές τους αντιλήψεις, γεγονός που τους δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα· αυτό συμβαίνει επειδή οι άνθρωποι έχουν διεφθαρμένες διαθέσεις. Λένε αρνητικά πράγματα και παραπονιούνται, επειδή η πίστη τους είναι πολύ ισχνή, το ανάστημά τους πολύ μικρό και καταλαβαίνουν ελάχιστες αλήθειες —και όλα αυτά συγχωρούνται και ο Θεός δεν τα θυμάται. Και όμως, υπάρχουν εκείνοι που δεν βαδίζουν στο ορθό μονοπάτι, οι οποίοι συγκεκριμένα βαδίζουν στο μονοπάτι της εξαπάτησης, της αντίστασης, της προδοσίας του Θεού και της σύγκρουσης με τον Θεό. Αυτούς τους ανθρώπους ο Θεός τελικά τους τιμωρεί και τους καταριέται, και τους βυθίζει στην απώλεια και την καταστροφή. Πώς φτάνουν σ’ αυτό το σημείο; Επειδή δεν έχουν κάνει ποτέ αυτοκριτική και δεν έχουν αποκτήσει αυτογνωσία, επειδή δεν αποδέχονται καθόλου την αλήθεια, και είναι απερίσκεπτοι και ισχυρογνώμονες, και αρνούνται πεισματικά να μετανοήσουν, και μάλιστα, αφότου αποκαλυφθούν και αποκλειστούν, διαμαρτύρονται για τον Θεό, λέγοντας ότι ο Θεός δεν είναι δίκαιος. Θα μπορούσαν τέτοιοι άνθρωποι να σωθούν; (Όχι.) Δεν θα μπορούσαν. Ισχύει λοιπόν ότι όλοι όσοι αποκαλύπτονται και αποκλείονται είναι αδύνατον να σωθούν; Δεν μπορεί να ειπωθεί ότι είναι εντελώς αδύνατο να λυτρωθούν. Υπάρχουν εκείνοι που κατανοούν πολύ λίγες αλήθειες και είναι νέοι και άπειροι —οι οποίοι, όταν γίνουν επικεφαλής ή εργάτες και αποκτήσουν κύρος, κατευθύνονται από τη διεφθαρμένη τους διάθεση και επιδιώκουν το κύρος, και απολαμβάνουν αυτό το κύρος, και έτσι φυσικά βαδίζουν στο μονοπάτι των αντίχριστων. Εάν, αφού εκτεθούν και κριθούν, είναι σε θέση να κάνουν αυτοκριτική και να μετανοήσουν πραγματικά, εγκαταλείποντας την κακία, όπως ο λαός της Νινευή, και δεν βαδίζουν πλέον στο μονοπάτι του κακού όπως παλιά, τότε έχουν ακόμα την ευκαιρία να σωθούν. Ποιες είναι όμως οι προϋποθέσεις μιας τέτοιας ευκαιρίας; Πρέπει να μετανοήσουν και να είναι σε θέση να αποδεχτούν την αλήθεια. Αν το κάνουν, έχουν ακόμη κάποια ελπίδα. Αν είναι ανίκανοι να κάνουν αυτοκριτική, δεν αποδέχονται καθόλου την αλήθεια και δεν έχουν καμία πρόθεση να μετανοήσουν πραγματικά, θα αποκλειστούν εντελώς.

Η λέξη «θέση» από μόνη της δεν είναι ούτε δοκιμασία ούτε πειρασμός. Εξαρτάται από το πώς διαχειρίζονται τη θέση οι άνθρωποι. Αν θεωρείς το έργο του επικεφαλής ως καθήκον σου, ως ευθύνη που πρέπει να εκπληρώσεις, δεν πρόκειται να σε περιορίσει η θέση. Αν το δεχτείς ως επίσημο τίτλο ή ως αξίωμα, τότε θα έχεις πρόβλημα και σίγουρα θα γκρεμιστείς στο έδαφος. Με ποια νοοτροπία, λοιπόν, πρέπει να γίνεται κανείς επικεφαλής ή εργάτης της εκκλησίας; Πού πρέπει να επικεντρώνεται η επιδίωξή σου; Πρέπει να έχεις ένα μονοπάτι! Αν δεν αναζητάς την αλήθεια και δεν έχεις μονοπάτι άσκησης, αυτή η θέση σου θα μετατραπεί σε παγίδα για σένα και θα καταρρεύσεις. Κάποιοι άνθρωποι μόλις αποκτήσουν θέση αλλάζουν, αλλάζει η νοοτροπία τους. Δεν ξέρουν πώς πρέπει να ντύνονται, πώς πρέπει να παρουσιάζουν τον εαυτό τους στους άλλους, πώς πρέπει να τους μιλάνε, τι ύφος πρέπει να υιοθετούν ή τι έκφραση πρέπει να έχουν. με αποτέλεσμα να αρχίζουν να χτίζουν μια εικόνα για τον εαυτό τους. Δεν είναι διαστροφή αυτό; Κάποιοι κοιτάζουν πώς χτενίζονται οι άπιστοι, τι ρούχα φοράνε, καθώς και πώς μιλάνε και πώς συμπεριφέρονται. Τους μιμούνται και ακολουθούν την κατεύθυνση των απίστων σ’ αυτό το μονοπάτι. Είναι θετικό αυτό; (Δεν είναι.) Τι συμβαίνει λοιπόν; Αυτές μπορεί να μοιάζουν με εξωτερικές πρακτικές, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένα είδος επιδίωξης. Είναι μίμηση. Αυτή δεν είναι η σωστή οδός. Τώρα, μπορείτε να ξεχωρίσετε αν αυτά τα προφανή προσωπεία και μεταμφιέσεις είναι σωστά ή λάθος· μπορείτε, όμως, να απορρίψετε αυτά τα λάθος πράγματα και να επαναστατήσετε ενάντια σ’ αυτά; (Ναι, όταν τα συνειδητοποιούμε.) Τέτοιο ανάστημα έχετε σήμερα. Όταν αυτές οι ιδέες μέσα σας είναι νωπές, μπορείτε να τις διακρίνετε και να τις αναγνωρίσετε. Αν έχεις κίνητρο να επιδιώξεις τη θέση, τότε μπορείς να μετριάσεις μόνος σου αυτήν την επιθυμία, ώστε να μη μοιάζεις με τον εμμονικό θαυμαστή που κυνηγάει το είδωλό του σαν θηρίο που έχει χάσει τη λογική του. Υποκειμενικά, μπορείς να αναγνωρίσεις αυτές τις ιδέες. Μπορείς να επαναστατείς εναντίον της σάρκας όταν δεν μπαίνεις σε πειρασμό και όταν οι άνθρωποι δεν περιστρέφονται γύρω σου. Αν, όμως, είχες ανθρώπους να σε ακολουθούν, να γυρίζουν γύρω σου, να σε φροντίζουν σε ό,τι χρειάζεσαι κάθε μέρα, να σε ντύνουν και να σε ταΐζουν και να ικανοποιούν κάθε σου ανάγκη; Τι συναισθήματα θα γεννιούνταν μέσα σου; Δεν θα απολάμβανες τα οφέλη της θέσης; Θα μπορούσες και τότε να επαναστατήσεις εναντίον της σάρκας; Όταν μαζεύονται πολλοί άνθρωποι γύρω σου, όταν περιστρέφονται γύρω σου λες και είσαι αστέρι, σε μια τέτοια περίπτωση πώς θα χειριζόσουν τη θέση σου; Μπορείς άραγε να εξετάσεις την καρδιά σου για να βρεις εκείνα τα πράγματα που βρίσκονται στη συνείδησή σου, δηλαδή εκείνα που βρίσκονται ανάμεσα στις σκέψεις και τις ιδέες σου, όπως το ότι εκτιμάς και απολαμβάνεις τη θέση, το ότι νιώθεις απληστία για τη θέση ή ακόμα και το ότι η θέση σε ξεμυαλίζει; Μπορείς να τα αναγνωρίσεις; Αν μπορείς να εξετάσεις την καρδιά σου και να αναγνωρίσεις μέσα σ’ αυτήν αυτά τα πράγματα, τότε σε μια τέτοια κατάσταση θα μπορούσες να εγκαταλείψεις τη σάρκα; Αν δεν έχεις την αποφασιστικότητα να κάνεις πράξη την αλήθεια, τότε δεν πρόκειται να επαναστατήσεις απέναντι σ’ αυτά τα πράγματα. Θα τα απολαμβάνεις και θα χαίρεσαι μ’ αυτά, νιώθοντας μεγάλη αυτοϊκανοποίηση: «Είναι στ’ αλήθεια υπέροχο να έχεις θέση ως πιστός στον Θεό. Αφού είμαι επικεφαλής, όλοι κάνουν ό,τι λέω εγώ. Τι υπέροχο συναίσθημα! Εγώ είμαι αυτός που καθοδηγεί και ποτίζει αυτούς τους ανθρώπους. Τώρα με υπακούνε. Όταν λέω να πάνε ανατολικά, κανένας δεν πηγαίνει δυτικά. Όταν λέω να προσευχηθούν, κανένας δεν τολμάει να τραγουδήσει. Αυτό είναι κατόρθωμα». Τότε θα έχεις αρχίσει να απολαμβάνεις τα οφέλη της θέσης. Και τότε τι θα είναι για σένα η θέση; (Ναρκωτικό.) Και παρόλο που είναι ναρκωτικό, δεν υπάρχει λόγος να το φοβάσαι. Ακριβώς σε αυτήν την κατάσταση είναι που χρειάζεται να έχεις τη σωστή επιδίωξη και τις σωστές μεθόδους άσκησης. Όταν οι άνθρωποι, έχουν θέση, αλλά το έργο τους δεν έχει φέρει ακόμη αποτελέσματα, λένε συχνά: «Δεν απολαμβάνω τη θέση και δεν απολαμβάνω όλα όσα μου φέρνει η θέση». Μόλις, όμως, το έργο τους φέρει κάποια επιτυχία και θεωρήσουν τη θέση τους ασφαλή, χάνουν τη λογική τους και αρχίζουν να απολαμβάνουν τα οφέλη της θέσης. Άραγε, λοιπόν, πιστεύεις ότι, επειδή απλώς μπορείς να έχεις επίγνωση των πειρασμών της θέσης, μπορείς να επαναστατήσεις εναντίον της σάρκας; Έχεις πραγματικά τέτοιο ανάστημα; Η αλήθεια είναι πως δεν το έχεις. Η επίγνωση και η επανάστασή σου ως προς αυτό είναι απλώς το πρότυπο της ανθρώπινης συνείδησης και ο λίγος ορθολογισμός που αποκτάς αφού πιστέψεις στον Θεό, τα οποία σε ωθούν να μην ενεργείς με έναν συγκεκριμένο τρόπο και σε προτρέπουν να μην πάρεις το λάθος μονοπάτι. Υπό ποιες συνθήκες, όμως, μπορούν να σε συγκρατήσουν η συνείδηση και ο ορθολογισμός σου; Ακριβώς όταν αγαπάς τη θέση αλλά δεν την έχεις αποκτήσει ακόμα, αυτή η λίγη συνείδηση και λογική που έχεις μπορεί ακόμα να ασκήσει τη συγκρατητική της επίδραση, βοηθώντας σε να συνειδητοποιήσεις ότι το να απολαμβάνεις τη θέση δεν είναι καλό και δεν συνάδει με την αλήθεια, ότι δεν είναι η σωστή οδός, και ότι το να το κάνεις αυτό είναι αντίσταση ενάντια στον Θεό και είναι κάτι που Τον δυσαρεστεί. Τότε μπορείς να επαναστατήσεις συνειδητά εναντίον της σάρκας και να απέχεις από το να απολαμβάνεις τη θέση. Όταν δεν έχεις επιτεύγματα και αξίες να επιδείξεις, τότε μπορείς να επαναστατείς εναντίον της σάρκας. Όταν, όμως, έχεις κάνει έργο αξίας, άραγε θα σε συγκρατήσει το αίσθημα ντροπής, η συνείδηση, ο ορθολογισμός και οι ηθικές αντιλήψεις σου; Το ελάχιστο πρότυπο συνείδησης που διαθέτεις δεν πλησιάζει καθόλου το να έχεις θεοφοβούμενη καρδιά, ενώ η λίγη πίστη σου δεν θα σου χρησιμεύσει καθόλου. Άρα, αυτή η επίδραση απ’ την ελάχιστη συνείδηση που τώρα διαθέτεις ισοδυναμεί με την αλήθεια-πραγματικότητα; Προφανώς όχι. Και εφόσον δεν είναι η αλήθεια-πραγματικότητα, το ότι μπορείς τώρα να απέχεις από το να απολαμβάνεις τη θέση είναι εφικτό μόνο επειδή συγκρατείσαι από τη συνείδηση και τη λογική σου. Αφού τώρα δεν έχεις ως ζωή σου την πραγματικότητα που είναι τα λόγια του Θεού, τι θα απογίνεις μόλις αποκτήσεις θέση και επίσημους τίτλους; Θα βαδίσεις στο μονοπάτι των αντίχριστων; (Είναι αβέβαιο.) Τώρα είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος. Το βλέπετε αυτό καθαρά; Για πείτε Μου, είναι επικίνδυνο να είσαι επικεφαλής ή εργάτης; (Είναι.) Αφού ξέρετε τον κίνδυνο, συνεχίζετε να είστε πρόθυμοι να κάνετε αυτό το καθήκον; (Ναι.) Αυτή η προθυμία να κάνετε το καθήκον σας είναι η ανθρώπινη αποφασιστικότητα και είναι κάτι θετικό. Ωστόσο, θα σας επιτρέψει αυτό το θετικό πράγμα από μόνο του να κάνετε πράξη την αλήθεια; Θα μπορέσετε να επαναστατήσετε ενάντια σ’ αυτά που απολαμβάνει η σάρκα; Θα μπορέσεις να εκπληρώσεις την αποφασιστικότητά σου αν βασίζεσαι στις ανθρώπινες καλές προθέσεις και την ανθρώπινη θέληση και αν βασίζεσαι στις ανθρώπινες επιθυμίες και βλέψεις; (Όχι.) Τότε πρέπει να αναλογιστείτε τι πρέπει να κάνεις για να μετατρέψεις τις επιθυμίες σου, τις βλέψεις σου και τις αποφάσεις σου στην πραγματικότητά σου και στο αληθινό σου ανάστημα. Η αλήθεια είναι πως αυτό δεν είναι και τόσο μεγάλο πρόβλημα. Το αληθινό πρόβλημα είναι ότι, εφόσον βρίσκεστε τώρα σ’ αυτήν την κατάσταση και έχετε αυτό το ανάστημα, και εφόσον έχετε αυτόν τον χαρακτήρα, απέχετε πολύ απ’ το να ικανοποιήσετε τις προϋποθέσεις για να σας εγκρίνει ο Θεός. Ο χαρακτήρας σας έχει μονάχα ελάχιστη συνείδηση και λογική, όχι την αποφασιστικότητα να επιδιώξετε την αλήθεια. Όταν κάνετε το καθήκον σας, μπορεί να μη θέλετε να είστε επιπόλαιοι ή να προσπαθήσετε να ξεγελάσετε τον Θεό, αλλά θα το κάνετε. Εφόσον τώρα έχετε αυτήν την αληθινή κατάσταση και αυτό το ανάστημα, είστε ήδη σε κίνδυνο. Θα υποστηρίζατε και πάλι ότι είναι επικίνδυνο να έχεις θέση, αλλά αν δεν την έχεις, τότε είσαι ασφαλής; Η αλήθεια είναι πως είναι επικίνδυνο και να μην έχεις θέση. Όσο ζεις με διεφθαρμένη διάθεση, βρίσκεσαι σε κίνδυνο. Επιπλέον, ισχύει ότι είναι επικίνδυνο μόνο να είσαι επικεφαλής, ενώ όσοι δεν είναι επικεφαλής είναι ασφαλείς; (Όχι.) Εάν δεν επιδιώκεις την αλήθεια και δεν κατέχεις την αλήθεια-πραγματικότητα στο παραμικρό, κινδυνεύεις είτε είσαι επικεφαλής είτε όχι. Πώς πρέπει, λοιπόν, να επιδιώκεις την αλήθεια ώστε να ξεφύγεις από αυτόν τον κίνδυνο; Έχεις αναλογιστεί αυτό το ερώτημα; Αν έχεις μόνο μια μικρή επιθυμία και απλώς ακολουθείς κάποιους κανονισμούς, θα πετύχεις τίποτα μ’ αυτό; Μπορείς πραγματικά να ξεφύγεις απ’ τον κίνδυνο μ’ αυτόν τον τρόπο; Βραχυπρόθεσμα μπορεί να γίνει κάτι, αλλά δεν μπορούμε να ξέρουμε εύκολα τι θα γίνει μακροπρόθεσμα. Τι πρέπει να γίνει, λοιπόν; Κάποιοι μπορούν να ισχυριστούν ότι μόνο η επιδίωξη της αλήθειας είναι το πιο σωστό μονοπάτι. Κάτι τέτοιο είναι ολόσωστο, αλλά με ποιον τρόπο πρέπει να επιδιώξει κανείς την αλήθεια για να εισέλθει στην αλήθεια-πραγματικότητα και για να αναπτυχθεί η ζωή του; Κανένα από αυτά τα ζητήματα δεν είναι απλό. Κατ’ αρχάς, πρέπει να καταλάβεις την αλήθεια και έπειτα πρέπει να την κάνεις πράξη. Εφόσον κάποιος καταλαβαίνει την αλήθεια, έχουν ήδη λυθεί τα μισά απ’ αυτά τα προβλήματα. Θα μπορεί να αναλογιστεί και να διακρίνει καθαρά την κατάστασή του. Θα καταλάβει μέσα σε τι κίνδυνο ζει. Θα μπορεί να κάνει ενεργά πράξη την αλήθεια. Μια τέτοια άσκηση είναι φυσικό να οδηγήσει στην υποταγή στον Θεό. Μήπως κάποιος που υποτάσσεται στον Θεό δεν κινδυνεύει καθόλου; Χρειάζεσαι στ’ αλήθεια απάντηση σ’ αυτό; Όσοι υποτάσσονται πραγματικά στον Θεό δεν θα επαναστατούν πια εναντίον Του, δεν θα Του αντιστέκονται και ούτε, φυσικά, θα Τον προδίδουν. Η σωτηρία τους είναι εξασφαλισμένη. Δεν έχει διαφύγει τελείως τον κίνδυνο ένας τέτοιος άνθρωπος; Άρα, το καλύτερο μέσο για να λύνονται τα προβλήματα είναι να επιστρατεύει κανείς τη σοβαρότητά του απέναντι στην αλήθεια και να διοχετεύσει τις προσπάθειές του προς την κατεύθυνσή της. Μόλις καταλάβουν πραγματικά την αλήθεια οι άνθρωποι, θα λυθούν όλα τα προβλήματα.

Τι το ιδιαίτερο έχει για σας το να είστε επικεφαλής και εργάτες; (Το ότι αναλαμβάνουμε περισσότερες ευθύνες.) Η ευθύνη είναι μέρος αυτού. Αυτό το έχετε καταλάβει όλοι· αλλά πώς μπορείτε να ανταποκρίνεστε στις ευθύνες σας; Από πού μπορείτε να ξεκινήσετε; Το να ανταποκρίνεται κανείς σ’ αυτήν την ευθύνη είναι, στην πραγματικότητα, το να εκπληρώνει το καθήκον του. Η λέξη «ευθύνη» είναι κάπως ιδιαίτερος όρος, αλλά τελικά είναι το καθήκον που έχει κανείς. Για εσάς, δεν είναι εύκολο να κάνετε καλά το καθήκον σας, επειδή μπροστά σας υπάρχουν πολλά πράγματα που σας εμποδίζουν να το κάνετε αυτό, όπως το εμπόδιο της θέσης, το οποίο είναι το πιο δύσκολο να ξεπεράσετε. Αν δεν έχεις καθόλου θέση και είσαι απλώς ένας συνηθισμένος πιστός, μπορεί να αντιμετωπίζεις λιγότερους πειρασμούς και μπορείς πιο εύκολα να κάνεις καλά το καθήκον σου. Μπορείς να είσαι σαν ένας συνηθισμένος άνθρωπος, να ζεις μια πνευματική ζωή κάθε μέρα, να τρως και να πίνεις τα λόγια του Θεού, να συναναστρέφεσαι πάνω στην αλήθεια και να κάνεις καλά τα καθήκοντά σου. Αυτό είναι αρκετό. Μόλις, όμως, αποκτήσεις θέση, θα νιώσεις να σε περιορίζει εσωτερικά, οπότε, αν θέλεις να εκπληρώσεις το καθήκον σου, πρέπει πρώτα να ξεπεράσεις το εμπόδιο που παρουσιάζει η θέση. Και πώς μπορείς να ξεπεράσεις αυτό το εμπόδιο; Για τους συνηθισμένους ανθρώπους δεν είναι εύκολο, αφού οι διεφθαρμένες διαθέσεις είναι βαθιά ριζωμένες στον άνθρωπο. Όλοι οι άνθρωποι ζουν μέσα στις διεφθαρμένες διαθέσεις τους και απολαμβάνουν από τη φύση τους την επιδίωξη της φήμης, του κέρδους και της θέσης. Αφού τελικά αποκτήσουν θέση με τόσον κόπο, υπάρχει κανείς που δεν θα απολάμβανε τα οφέλη της στο έπακρο; Αν μέσα στην καρδιά σου αγαπάς την αλήθεια και έχεις κάπως θεοφοβούμενη καρδιά, θα χειρίζεσαι τη θέση σου προσεκτικά και επιφυλακτικά, ενώ παράλληλα θα μπορείς να αναζητάς την αλήθεια κατά την εκτέλεση του καθήκοντός σου. Με αυτόν τον τρόπο, η φήμη, το κέρδος και η θέση δεν θα καταλαμβάνουν χώρο στην καρδιά σου ούτε θα σε εμποδίζουν να εκτελέσεις το καθήκον σου. Αν έχεις πολύ μικρό ανάστημα, πρέπει να προσεύχεσαι συχνά, να ασκείς αυτοσυγκράτηση με τα λόγια του Θεού. Θα χρειαστεί να βρεις τρόπους να κάνεις ορισμένα πράγματα ή να αποφεύγεις συνειδητά κάποια περιβάλλοντα και κάποιους πειρασμούς. Για παράδειγμα, ας πούμε ότι είσαι επικεφαλής. Όταν βρίσκεσαι παρέα με αρκετούς συνηθισμένους αδελφούς και αδελφές, δεν θα σε θεωρήσουν κάπως ανώτερό τους; Έτσι θα το έβλεπε η διεφθαρμένη ανθρωπότητα, και αυτό αποτελεί ήδη πειρασμό για σένα. Δεν είναι δοκιμασία, είναι πειρασμός! Αν πιστεύεις κι εσύ ότι είσαι ανώτερος απ’ αυτούς, αυτό είναι πολύ επικίνδυνο· αν όμως πιστεύεις ότι είναι ίσοι σου, τότε έχεις κανονική νοοτροπία και δεν θα σε αναστατώσουν οι διεφθαρμένες διαθέσεις. Αν πιστεύουν ότι ως επικεφαλής έχεις μεγαλύτερη θέση απ’ αυτούς, πώς θα σου φέρονται; (Με μεγάλη εκτίμηση.) Θα σου φέρονται απλώς με μεγάλη εκτίμηση και θα σε θαυμάζουν, και τίποτα παραπάνω; Όχι. Θα πουν και θα κάνουν και κάποια πράγματα. Για παράδειγμα, αν κρυολογήσεις και κρυολογήσει ταυτόχρονα κι ένας συνηθισμένος αδελφός ή αδελφή, ποιον θα φροντίσουν πρώτα; (Τον επικεφαλής.) Δεν θα ήταν αυτό προνομιακή μεταχείριση προς την πλευρά σου; Δεν είναι αυτό ένα από τα οφέλη της θέσης; Αν έρθεις σε ρήξη με έναν αδελφό ή μια αδελφή, και το πρόβλημα βρίσκεται ξεκάθαρα σ’ εσένα, εφόσον έχεις θέση, θα μπορέσουν άραγε να προσεγγίσουν δίκαια τη ρήξη; Θα σταθούν στο πλευρό της αλήθειας για να εκθέσουν το πρόβλημά σου; (Όχι.) Όλα αυτά είναι πειρασμοί που αντιμετωπίζεις. Μπορείς να τους αποφύγεις; Πώς πρέπει να τους αντιμετωπίσεις; Αν κάποιος σου φερθεί άσχημα, μπορεί να τον αντιπαθήσεις και να σκεφτείς πώς να τον αποκλείσεις, να του επιτεθείς και να τον εκδικηθείς, ενώ στην πραγματικότητα αυτός ο άνθρωπος είναι μια χαρά. Από την άλλη πλευρά, μπορεί να σε κολακεύουν κάποιοι άνθρωποι, κι εσύ όχι μόνο δεν απορρίπτεις την κολακεία τους και δεν τους εκθέτεις, αλλά απολαμβάνεις κιόλας το συναίσθημα του να σε κολακεύουν. Δεν είναι ανησυχητικό αυτό; Δεν θα άρχιζες στη συνέχεια να προάγεις και να καλλιεργείς αυτόν που σε κολακεύει, ώστε να γίνει έμπιστός σου και να κάνει τα θελήματά σου; Αν το έκανες αυτό, σε ποιο μονοπάτι θα βρισκόσουν; (Στο μονοπάτι των αντίχριστων.) Αν υποκύψεις σ’ αυτούς τους πειρασμούς, τότε βρίσκεσαι σε κίνδυνο. Είναι καλό να σε περιτριγυρίζουν άνθρωποι όλη μέρα; Έχω ακούσει ότι κάποιοι άνθρωποι, αφού γίνουν επικεφαλής, δεν κάνουν το έργο τους ούτε λύνουν αληθινά προβλήματα, αλλά σκέφτονται μόνο τις απολαύσεις της σάρκας. Μερικές φορές μάλιστα τρώνε φαγητό που οι άλλοι φτιάχνουν μόνο γι’ αυτούς και βάζουν τους άλλους να τους πλένουν τα ρούχα. Μετά από λίγο καιρό, τελικά αποκαλύπτονται και αποκλείονται. Τι πρέπει να κάνετε όταν βλέπετε κάτι τέτοιο; Με τη θέση, οι άνθρωποι θα σε κολακεύουν και θα σου επιφυλάσσουν προνομιακή μεταχείριση. Αν μπορέσεις να ξεπεράσεις και να αρνηθείς αυτούς τους πειρασμούς και συνεχίσεις να φέρεσαι δίκαια στους ανθρώπους, όπως κι αν σου φέρονται εκείνοι, αυτό αποδεικνύει ότι είσαι σωστός άνθρωπος. Αν έχεις θέση, κάποιοι άνθρωποι θα σε θαυμάζουν. Θα σε τριγυρίζουν συνέχεια, θα σε καλοπιάνουν και θα σε κολακεύουν. Μπορείς να ξεφύγεις απ’ αυτό; Πώς διαχειρίζεστε τέτοιους πειρασμούς; Όταν δεν έχετε ανάγκη να σας φροντίζουν, αλλά κάποιος σας τείνει «χείρα βοηθείας» και σας κολακεύει, μπορεί κρυφά να χαίρεστε και να πιστεύετε πως η θέση που έχετε σας κάνει διαφορετικούς και ότι απολαμβάνετε μόνο ειδική μεταχείριση. Δεν συμβαίνουν τέτοια πράγματα; Δεν είναι αληθινό πρόβλημα αυτό; Όταν σου συμβαίνουν τέτοια πράγματα, νιώθεις κάποια μομφή στην καρδιά σου; Νιώθεις αηδία και αποστροφή; Εάν κάποιος δεν νιώθει αηδία και αποστροφή, δεν τα απορρίπτει και δεν υπάρχουν κατηγορίες και μομφές στην καρδιά του, αλλά αντιθέτως του αρέσει να απολαμβάνει αυτά τα πράγματα και θεωρεί πως είναι καλό πράγμα η θέση, έχει συνείδηση ένας τέτοιος άνθρωπος; Έχει ορθολογισμό; Είναι άνθρωπος που επιδιώκει την αλήθεια; (Όχι.) Τι είναι αυτή η εκδήλωση; Αυτό δείχνει ότι ενδίδει στα οφέλη της θέσης. Παρόλο που δεν χαρακτηρίζεσαι αντίχριστος, έχεις ήδη αρχίσει να βαδίζεις στο μονοπάτι των αντίχριστων. Όταν συνηθίσεις να απολαμβάνεις ειδική μεταχείριση, δεν θα θυμώσεις αν μια μέρα δεν μπορείς πια να λαμβάνεις τέτοια ειδική μεταχείριση; Αν κάποιοι αδελφοί και αδελφές είναι φτωχοί και δεν έχουν τα λεφτά να σε φιλοξενήσουν, θα τους φερθείς δίκαια; Αν σου πουν κάτι που ισχύει και σε δυσαρεστεί, άραγε θα χρησιμοποιήσεις τη δύναμή σου εναντίον τους και θα σκεφτείς πώς να τους βασανίσεις; Θα νιώθεις δυσαρέσκεια όταν τους βλέπεις και θα θέλεις να τους δώσεις ένα μάθημα; Άπαξ και γεννηθούν στο μυαλό σου αυτές οι σκέψεις, τότε δεν απέχεις πολύ από το να διαπράξεις το κακό, έτσι δεν είναι; Είναι εύκολο να βαδίσουν οι άνθρωποι στο μονοπάτι των αντίχριστων; Είναι εύκολο να γίνει κανείς αντίχριστος; (Ναι.) Αυτό είναι πολύ ανησυχητικό! Ως επικεφαλής και εργάτες, αν δεν αναζητάτε την αλήθεια σε όλα τα πράγματα, τότε βαδίζετε στο μονοπάτι των αντίχριστων.

Κάποιοι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν το έργο του Θεού και δεν γνωρίζουν ποιους σώζει ο Θεός ή πώς. Αντιλαμβάνονται ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν διάθεση αντίχριστων και ότι είναι ικανοί να βαδίσουν στο μονοπάτι των αντίχριστων κι έτσι θεωρούν ότι οι άνθρωποι δεν έχουν καμία ελπίδα να σωθούν. Στο τέλος, όλοι τους θα κριθούν και θα χαρακτηριστούν αντίχριστοι. Δεν γίνεται να σωθούν και πρέπει να χαθούν όλοι. Είναι σωστές αυτές οι σκέψεις και οι απόψεις; (Όχι.) Πώς μπορεί, λοιπόν, να λυθεί αυτό το πρόβλημα; Πρώτον, πρέπει να κατανοήσετε το έργο του Θεού. Το διεφθαρμένο ανθρώπινο γένος σώζει ο Θεός. Το διεφθαρμένο ανθρώπινο γένος μπορεί να βαδίσει στο μονοπάτι των αντίχριστων και να αντισταθεί στον Θεό. Γι’ αυτόν τον λόγο χρειάζεται τη σωτηρία του Θεού. Πώς μπορείς, λοιπόν, να ακολουθείς τον Θεό και να εκπληρώνεις το καθήκον σου ως δημιουργημένο ον, αντί να πάρεις το μονοπάτι των αντίχριστων; Πρέπει να κατανοήσεις την αλήθεια, να κάνεις αυτοκριτική και να γνωρίσεις τον εαυτό σου, να γνωρίσεις τη διεφθαρμένη διάθεσή σου και να γνωρίσεις τη σατανική φύση σου. Έπειτα, πρέπει να προχωρήσεις στην αναζήτηση της αλήθειας και στην απαλλαγή από τη διεφθαρμένη διάθεσή σου. Μόνο έτσι θα διασφαλίσεις ότι δεν θα βαδίσεις στο μονοπάτι των αντίχριστων, δεν θα γίνεις ο ίδιος αντίχριστος και δεν θα γίνεις αυτό που αποστρέφεται και απορρίπτει ο Θεός. Ο Θεός δεν εργάζεται με υπερφυσικές μεθόδους, αλλά εξετάζει βαθιά και εξονυχιστικά την καρδιά των ανθρώπων. Αν απολαμβάνεις διαρκώς τα οφέλη της θέσης, ο Θεός απλώς θα σε επιπλήξει και θα σου δώσει μια επίγνωση, η οποία θα σου επιτρέψει να κάνεις αυτοκριτική και να γνωρίζεις ότι αυτό δεν συνάδει με την αλήθεια και δεν είναι ευάρεστο στον Θεό. Αν μπορέσεις να το συνειδητοποιήσεις αυτό, καθώς και να κάνεις αυτοκριτική και να φτάσεις στην αυτογνωσία, δεν θα δυσκολευτείς να λύσεις το πρόβλημα. Αν, όμως, ζεις σε μια τέτοια κατάσταση για πολύ καιρό και ενδίδεις συνέχεια στα οφέλη της θέσης, δεν προσεύχεσαι στον Θεό ούτε κάνεις αυτοκριτική και δεν αναζητάς την αλήθεια, τότε ο Θεός δεν θα εργάζεται πια μαζί σου. Θα σε απαρνηθεί κι έτσι δεν θα Τον αισθάνεσαι δίπλα σου. Ο Θεός θα σε κάνει να καταλάβεις ότι, αν συνεχίσεις έτσι, θα γίνεις σίγουρα αυτό που Εκείνος απεχθάνεται. Θα σου δείξει ότι αυτό το μονοπάτι είναι λάθος, ότι ο τρόπος ζωής σου είναι λάθος. Ο Θεός κάνει τους ανθρώπους να καταλάβουν τέτοια πράγματα με σκοπό να τους δείξει ποιες ενέργειες είναι σωστές και ποιες λανθασμένες, ώστε να μπορέσουν να κάνουν τη σωστή επιλογή. Ωστόσο, το πιο σημαντικό σχετικά με το αν μπορεί κάποιος να επιλέξει να βαδίσει στο ορθό μονοπάτι εξαρτάται από την πίστη και τη συνεργασία του. Όταν ο Θεός κάνει αυτά τα πράγματα, σε καθοδηγεί να καταλάβεις την αλήθεια, αλλά, πέρα απ’ αυτό, αφήνει σ’ εσένα το δικαίωμα της επιλογής και βλέπει αν βαδίζεις στο ορθό μονοπάτι. Ο Θεός δεν σου επιβάλλει ποτέ τίποτα. Ποτέ δεν σε ελέγχει με τη βία ούτε σε διατάζει να κάνεις κάτι· δεν σε βάζει να κάνεις το τάδε ή το δείνα. Ο Θεός δεν ενεργεί έτσι. Σου δίνει την ελευθερία της επιλογής. Τι πρέπει να κάνει κανείς τέτοιες ώρες; Όταν συνειδητοποιείς ότι αυτό που κάνεις είναι λάθος, ότι αυτή η οδός άσκησης είναι λανθασμένη, μπορείς να καταφέρεις αμέσως να ασκηθείς σύμφωνα με το σωστό μονοπάτι; Θα ήταν πολύ δύσκολο. Διεξάγεται μια μάχη μέσα σου, επειδή αυτά που αγαπάς είναι η φιλοσοφία και η λογική του Σατανά, τα οποία είναι εχθρικά προς την αλήθεια. Μερικές φορές, ξέρεις πολύ καλά τι θα ήταν σωστό και τι θα ήταν λάθος, αλλά δεν μπορείς να εγκαταλείψεις αυτά τα πράγματα που είναι του Σατανά, κι αυτό οδηγεί σε μια μάχη στην καρδιά σου. Την ώρα που γίνεται αυτή η μάχη, εσύ πρέπει να προσεύχεσαι συχνά, να αφήνεις τον Θεό να σε καθοδηγεί και να σε επιπλήττει, έτσι ώστε να συνειδητοποιήσεις ποια είναι τα πράγματα που δεν πρέπει να κάνεις. Στη συνέχεια, να επαναστατείς ενεργά απέναντι σε τέτοιους πειρασμούς, να τους αποφεύγεις και να μένεις μακριά τους. Αυτό απαιτεί τη συνεργασία σου. Κατά τη διάρκεια της μάχης, παρόλο που μπορεί να επιλέξεις τη σωστή κατεύθυνση στην καρδιά σου, δεν θα ακολουθήσεις απαραίτητα το σωστό μονοπάτι· θα αποκλίνεις, και μπορεί εύκολα να ακολουθήσεις το λάθος μονοπάτι. Έτσι δεν είναι στ’ αλήθεια τα πράγματα; Μια στιγμιαία απροσεξία αρκεί για να πάρεις το λάθος μονοπάτι. Τι σημαίνει εδώ «μια στιγμιαία απροσεξία»; Σημαίνει ότι ο πειρασμός είναι πολύ μεγάλος. Για σένα, αυτό μπορεί μερικές φορές να οφείλεται στην υπερηφάνειά σου ή άλλες φορές στην ψυχολογία σου, ή κάποιες άλλες φορές σε κάποιο ιδιαίτερο πλαίσιο ή ένα ιδιαίτερο περιβάλλον. Ο πιο σοβαρός παράγοντας είναι, στην πραγματικότητα, η διεφθαρμένη διάθεσή σου, η οποία κυριαρχεί πάνω σου και σε ελέγχει. Αυτό είναι που σε δυσκολεύει να ακολουθήσεις το ορθό μονοπάτι. Μπορεί να έχεις λίγη πίστη, αλλά όταν αντιμετωπίζεις διάφορες καταστάσεις, εξακολουθείς να ταλαντεύεσαι επικίνδυνα. Ειδικότερα όταν αναστατώνεσαι και παραπλανιέσαι από άλλους, είναι πιθανό να διαπράξεις κακό και να ακολουθήσεις το λάθος μονοπάτι. Η κατάστασή σου θα βελτιωθεί κάπως μόνο αφού υποστείς κάποιο κλάδεμα, παίδευση και πειθαρχία· μόνο μετά από αυτό θα συνειδητοποιήσεις ότι η επιδίωξη της φήμης, του κέρδους και της θέσης δεν είναι η σωστή οδός, αλλά κάτι που απεχθάνεται και καταριέται ο Θεός, ότι μόνο το να βαδίζεις στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας που απαιτεί ο Θεός είναι η σωστή οδός στη ζωή και ότι, αν δεν έχεις την αποφασιστικότητα να βαδίσεις στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας, θα αποκλειστείς εντελώς. Οι άνθρωποι δεν χύνουν δάκρυ μέχρι να δουν τον ίδιο τους τον τάφο! Ωστόσο, κατά τη διάρκεια αυτής της μάχης, αν ένας άνθρωπος έχει μεγάλη πίστη, ισχυρή αποφασιστικότητα να συνεργαστεί και την αποφασιστικότητα να επιδιώξει την αλήθεια, θα μπορέσει πιο εύκολα να υπερνικήσει αυτούς τους πειρασμούς. Αν η ζωτική σου αδυναμία είναι ότι εκτιμάς ιδιαίτερα την υπερηφάνεια και τη θέση σου, και λαχταράς τη φήμη, το κέρδος και τις απολαύσεις της σάρκας, δίνοντας υπερβολική σημασία σε αυτά τα πράγματα, θα σου είναι δύσκολο να νικήσεις τη σάρκα. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ελέγχεσαι διαρκώς από τις σαρκικές προτιμήσεις; Σημαίνει ότι θα δυσκολευτείς να επιλέξεις το μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας και, αντί γι’ αυτό, μπορεί να επιλέξεις το λάθος μονοπάτι, με αποτέλεσμα ο Θεός να νιώσει αποστροφή για σένα και να σε απαρνηθεί. Ωστόσο, αν είσαι πάντα προσεκτικός και συνετός, και μπορείς συχνά να προσέρχεσαι ενώπιον του Θεού για να επιπληχθείς και να πειθαρχηθείς, και αν δεν απολαμβάνεις τα οφέλη της θέσης ούτε εποφθαλμιάς τη φήμη, το κέρδος ή τις ανέσεις της σάρκας και αν, όταν έχεις τέτοιες σκέψεις, βασίζεσαι στον Θεό για να επαναστατήσεις εναντίον τους με όλη σου τη δύναμη και προσεύχεσαι στον Θεό και αναζητάς την αλήθεια, προτού αυτές οδηγήσουν σε πράξη, και, ό,τι κι αν γίνει, μπορείς τελικά να ξεκινήσεις να βαδίζεις στο μονοπάτι της άσκησης της αλήθειας και να εισέλθεις σε αυτήν την πραγματικότητα, άραγε τότε δεν θα έχεις περισσότερες πιθανότητες να επιλέξεις τη σωστή κατεύθυνση όταν έρθεις αντιμέτωπος με μεγάλο πειρασμό; (Ναι.) Αυτό εξαρτάται από το τι επιδιώκεις συνήθως. Πες Μου: Αν κάποιος συναντήσει έναν μεγάλο πειρασμό, θα μπορέσει να παραμείνει σταθερός στη μαρτυρία του και να ικανοποιήσει τις προθέσεις του Θεού βασιζόμενος μόνο στο ανάστημά του ως έχει, στην αποφασιστικότητά του ή σε εκείνο το λίγο δόγμα που συνήθως κατανοεί; (Όχι.) Θα μπορούσε να το πετύχει αυτό εν μέρει; (Ναι.) Ίσως να μπορέσει να το πετύχει εν μέρει, αλλά όταν του είναι δύσκολο να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του Θεού, θα χρειαζόταν η παρέμβαση του Θεού. Αν θέλεις να κάνεις πράξη την αλήθεια, τότε δεν μπορείς να προστατευθείς πλήρως ούτε να ικανοποιήσεις τις προθέσεις του Θεού και να αποφύγεις ολότελα το κακό αν βασίζεσαι αποκλειστικά στην ανθρώπινη κατανόηση της αλήθειας και την ανθρώπινη θέληση. Το πιο σημαντικό είναι ότι ο άνθρωπος έχει την αποφασιστικότητα να συνεργαστεί. Ο άνθρωπος πρέπει για τα υπόλοιπα να στηρίζεται στο έργο του Θεού. Ας υποθέσουμε ότι λες: «Έχω καταβάλει μεγάλη προσπάθεια γι’ αυτό το σκοπό και έχω κάνει ό,τι μπορούσα. Όποιοι πειρασμοί ή περιστάσεις κι αν μου τύχουν από δω και πέρα, το ανάστημά μου είναι περιορισμένο και μόνο τόσα μπορώ να κάνω». Βλέποντάς σε να ενεργείς έτσι, τι θα κάνει ο Θεός; Ο Θεός θα σε προστατεύσει απ’ αυτούς τους πειρασμούς. Όταν ο Θεός σε προστατεύει απ’ αυτούς τους πειρασμούς, θα μπορείς να κάνεις πράξη την αλήθεια, η πίστη σου θα γίνεται όλο και πιο σταθερή και σιγά σιγά το ανάστημά σου θα μεγαλώνει.

Στη διεφθαρμένη ανθρωπότητα αρέσει πολύ να επιδιώκει τη θέση και να απολαμβάνει τα οφέλη της. Αυτό ισχύει για κάθε άνθρωπο, είτε έχεις θέση αυτήν τη στιγμή είτε δεν έχεις. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να εγκαταλείψεις τη θέση και να ξεφύγεις απ’ τους πειρασμούς της. Για να γίνει κάτι τέτοιο απαιτείται η συνεργασία του ανθρώπου σε πολλές πτυχές. Ποιες είναι αυτές; Κυρίως η αναζήτηση της αλήθειας, η αποδοχή της αλήθειας, η κατανόηση των προθέσεων του Θεού και το να εμβαθύνει κανείς ξεκάθαρα στην ουσία των προβλημάτων. Αν τα κάνει κάποιος όλα αυτά, θα έχει την πίστη που χρειάζεται για να ξεπεράσει τον πειρασμό της θέσης. Επιπλέον, πρέπει να σκεφτείς αποτελεσματικούς τρόπους για να νικήσεις τη σάρκα, να απαλλαγείς απ’ τον πειρασμό και να ικανοποιήσεις τις προθέσεις του Θεού. Πρέπει να διαθέτεις μονοπάτια άσκησης, πράγμα που θα σε κρατήσει στο ορθό μονοπάτι. Αν δεν έχεις μονοπάτια άσκησης, θα υποκύπτεις συχνά στους πειρασμούς. Παρόλο που θέλεις να βαδίσεις στο σωστό μονοπάτι, τελικά θα έχεις ελάχιστα αποτελέσματα, και μπορεί ακόμα και να μην καταφέρεις να παραμείνεις σταθερός στη μαρτυρία σου όσο σκληρά κι αν προσπαθήσεις. Και ποιοι είναι οι πειρασμοί που αντιμετωπίζεις συχνά; (Όταν σημειώνω κάποια επιτυχία καθώς κάνω το καθήκον μου και με εκτιμούν οι αδελφοί και οι αδελφές, νιώθω αυταρέσκεια και απολαμβάνω αυτό το συναίσθημα σε μεγάλο βαθμό. Κάποιες φορές δεν το συνειδητοποιώ· άλλες φορές συνειδητοποιώ ότι αυτή η κατάσταση είναι λανθασμένη, αλλά και πάλι δεν μπορώ να επαναστατήσω ενάντια σ’ αυτήν.) Αυτό είναι πειρασμός. Ποιος άλλος θα μιλήσει; (Επειδή είμαι επικεφαλής, οι αδελφοί και οι αδελφές μας μερικές φορές μου επιφυλάσσουν ειδική μεταχείριση.) Και αυτό πειρασμός είναι. Αν δεν έχεις επίγνωση των πειρασμών που αντιμετωπίζεις, τους χειρίζεσαι άσχημα και δεν μπορείς να κάνεις τις σωστές επιλογές, τότε αυτοί οι πειρασμοί θα σου φέρουν θλίψη και δυστυχία. Για παράδειγμα, οι αδελφοί και οι αδελφές μπορεί να σου επιφυλάσσουν ειδική υλική μεταχείριση, συμπεριλαμβανομένων πραγμάτων που σχετίζονται με τα γεύματα, την ένδυση, τη στέγαση και τα είδη καθημερινής ανάγκης. Αν αυτά που χρησιμοποιείς συνήθως είναι καλύτερα από αυτά που σου δίνουν, τα οποία και περιφρονείς, μπορεί να μη δεχτείς τα δώρα τους. Αν, όμως, συναντούσες έναν πλούσιο και σου έδινε μερικά ωραία ρούχα και σου έλεγε ότι δεν τα φοράει, θα μπορούσες να παραμείνεις σταθερός μπροστά σε έναν τέτοιο πειρασμό; Ίσως να σκεφτόσουν την κατάσταση και να μονολογούσες: «Είναι πλούσιος και αυτά τα ρούχα δεν σημαίνουν τίποτα γι’ αυτόν. Ούτως ή άλλως δεν τα φοράει. Αν δεν τα δώσει σ’ εμένα, απλώς θα τα καταχωνιάσει κάπου. Οπότε, θα τα κρατήσω». Πώς σου φαίνεται αυτή απόφαση; (Ήδη απολαμβάνουμε τα οφέλη της θέσης.) Για ποιον λόγο είναι αυτό απόλαυση των οφελών της θέσης; (Επειδή αποδεχτήκαμε ωραία πράγματα.) Το να απολαμβάνεις τα οφέλη της θέσης περιλαμβάνει μόνο το να αποδέχεσαι τα ωραία πράγματα που σου προσφέρονται; Αν σου προσφέρουν κάτι συνηθισμένο, αλλά είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεσαι, οπότε το αποδέχεσαι, τότε μετράει κι αυτό ως απόλαυση των οφελών της θέσης; (Ναι. Όποτε αποδεχόμαστε πράγματα από τους άλλους για να ικανοποιήσουμε τις εγωιστικές μας επιθυμίες, μετράει.) Απ’ ό,τι φαίνεται, δεν το έχεις καταλάβει καλά αυτό το θέμα. Σκέψου το εξής: Αν δεν ήσουν επικεφαλής και δεν είχες καμία θέση, θα σου το έκανε αυτό το δώρο; (Όχι.) Σίγουρα όχι. Το δώρο αυτό σού το κάνει επειδή είσαι επικεφαλής. Έχει αλλάξει η φύση του πράγματος. Αυτό δεν είναι κανονική φιλανθρωπία, κι εδώ βρίσκεται το πρόβλημα. Αν τον ρωτούσες: «Αν δεν ήμουν επικεφαλής, αλλά απλώς ένας συνηθισμένος αδελφός ή αδελφή, θα μου έκανες ένα τέτοιο δώρο; Αν αυτό το αντικείμενο το χρειαζόταν ένας αδελφός ή μια αδελφή, θα του το έδινες;», εκείνος θα απαντούσε: «Δεν θα μπορούσα. Δεν μπορώ να δίνω πράγματα σε όποιον να ’ναι. Το έδωσα σ’ εσένα επειδή είσαι ο επικεφαλής μου. Αν δεν είχες αυτήν την ιδιαίτερη θέση, γιατί να σου δώσω ένα τέτοιο δώρο;» Βλέπεις, λοιπόν, ότι δεν έχεις καταλάβει την κατάσταση. Όταν είπε ότι δεν είχε τι να τα κάνει αυτά τα ωραία ρούχα, εσύ τον πίστεψες, αλλά σε εξαπατούσε. Ο σκοπός του είναι να σε κάνει να δεχτείς το δώρο του ώστε στο μέλλον να του φέρεσαι καλά και να τον κοιτάζεις διαφορετικά. Αυτή η πρόθεση κρύβεται πίσω απ’ το δώρο του. Η αλήθεια είναι πως ξέρεις μέσα σου ότι αν δεν είχες καμία θέση, δεν θα σου έδινε ποτέ ένα τέτοιο δώρο, και παρ’ όλα αυτά το αποδέχεσαι. Με τη γλώσσα σου λες: «Δόξα τω Θεώ. Δέχτηκα αυτό το δώρο από τον Θεό, είναι η καλοσύνη Του απέναντί μου». Όχι μόνο απολαμβάνεις τα οφέλη της θέσης, αλλά απολαμβάνεις και τα πράγματα του εκλεκτού λαού του Θεού, λες και σου αναλογούν. Δεν είναι ξεδιάντροπο αυτό; Αν ο άνθρωπος δεν έχει αίσθημα συνείδησης και δεν ντρέπεται καθόλου, τότε αυτό είναι το πρόβλημα. Έχει απλώς να κάνει με τη συμπεριφορά; Είναι άραγε απλώς λάθος να δέχεσαι πράγματα απ’ τους άλλους και σωστό να τα αρνείσαι; Τι πρέπει να κάνετε όταν σας τυχαίνει μια τέτοια κατάσταση; Πρέπει να ρωτήσεις αυτόν που σου κάνει το δώρο αν αυτό που κάνει συνάδει με τις αρχές. Πες του: «Ας κοιτάξουμε τα λόγια του Θεού ή τα διοικητικά διατάγματα της εκκλησίας για να δούμε αν αυτό που κάνεις είναι σύμφωνο με τις αρχές. Αν όχι, δεν μπορώ να δεχτώ ένα τέτοιο δώρο». Αν, αφού το ερευνήσει, ξέρει ότι η πράξη του παραβιάζει τις αρχές, αλλά θέλει ακόμα να σου κάνει το δώρο, τι πρέπει να κάνεις; Πρέπει να ενεργήσεις σύμφωνα με τις αρχές. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να το ξεπεράσουν αυτό. Επιθυμούν διακαώς να τους δίνουν οι άλλοι περισσότερα και να απολαμβάνουν περισσότερη ειδική μεταχείριση. Αν είσαι σωστός άνθρωπος, θα πρέπει να προσευχηθείς αμέσως στον Θεό όταν αντιμετωπίζεις μια τέτοια κατάσταση, λέγοντας: «Θεέ μου, αυτό που αντιμετωπίζω σήμερα σίγουρα εμπεριέχει τις καλές Σου προθέσεις. Είναι ένα μάθημα που έχεις διαμορφώσει για μένα. Είμαι πρόθυμος να αναζητήσω την αλήθεια και να ασκηθώ σύμφωνα με τις αρχές». Όσοι έχουν θέση αντιμετωπίζουν πολύ μεγάλους πειρασμούς και, όταν παρουσιαστεί ένας πειρασμός, είναι πράγματι δύσκολο να τον ξεπεράσει κανείς. Χρειάζεσαι τη βοήθεια του Θεού, και μόνο τότε μπορείς να προστατευτείς από τον Θεό. Πρέπει να προσεύχεσαι στον Θεό και πρέπει επίσης να αναζητάς την αλήθεια, να κάνεις συχνά αυτοκριτική και να μπορείς να απορρίπτεις τους πειρασμούς. Μ’ αυτόν τον τρόπο, θα νιώθεις γαλήνιος και προσγειωμένος. Ωστόσο, αν προσεύχεσαι μόνο αφότου αποδεχτείς αυτά που σου έχουν δώσει οι εκλεκτοί του Θεού, θα νιώθεις και πάλι γαλήνιος και προσγειωμένος; (Όχι.) Τι θα σκεφτεί ο Θεός για σένα τότε; Θα είναι ευχαριστημένος με τις πράξεις σου ή θα νιώσει απέχθεια γι’ αυτές; Θα νιώσει απέχθεια για τις πράξεις σου, οι οποίες ισοδυναμούν με το να ενδίδεις στα οφέλη της θέσης. Το πρόβλημα είναι μόνο το αν δέχεσαι ή όχι κάτι που σου δίνουν; (Όχι.) Επομένως, πού είναι το πρόβλημα; Το πρόβλημα βρίσκεται στις απόψεις και στη στάση που υιοθετείς όταν σου τυχαίνει μια τέτοια κατάσταση. Αποφασίζεις μόνος σου ή αναζητάς την αλήθεια; Έχεις κάποιο πρότυπο συνείδησης; Έχεις καθόλου θεοφοβούμενη καρδιά; Προσεύχεσαι στον Θεό όταν συναντάς αυτήν την κατάσταση; Πρώτα επιδιώκεις να ικανοποιήσεις τις δικές σου επιθυμίες ή πρώτα προσεύχεσαι και αναζητάς τις προθέσεις του Θεού; Αυτό το ζήτημα μπορεί από μόνο του να αποκαλύψει τους ανθρώπους. Πώς πρέπει να χειρίζεσαι μια τέτοια κατάσταση; Πρέπει να έχεις αρχές άσκησης. Κατ’ αρχάς, εξωτερικά, πρέπει να αρνείσαι αυτές τις ειδικές υλικές ανταμοιβές, αυτούς τους πειρασμούς. Ακόμα κι όταν σου προσφέρουν κάτι που σου αρέσει πάρα πολύ ή ακριβώς αυτό που χρειάζεσαι, και τότε πρέπει να το αρνηθείς. Τι σημαίνει υλικά πράγματα; Είναι το φαγητό, τα ρούχα, η στέγαση, αντικείμενα καθημερινής χρήσης —όλα αυτά. Πρέπει να αρνείται κανείς αυτές τις ειδικές υλικές ανταμοιβές. Και γιατί πρέπει να τις αρνείσαι; Μήπως είναι μόνο θέμα του τρόπου που ενεργείς; Όχι, είναι θέμα της συνεργατικής σου στάσης. Αν θέλεις να κάνεις πράξη την αλήθεια, να ικανοποιείς τον Θεό και να αποφεύγεις τους πειρασμούς, πρέπει πρώτα να έχεις αυτήν τη συνεργατική στάση. Με αυτήν τη στάση, θα μπορείς να αποφεύγεις τους πειρασμούς και θα έχεις ήρεμη τη συνείδησή σου. Αν σου προσφέρουν κάτι που σου αρέσει και το αποδεχτείς, η καρδιά σου θα νιώσει κάποιες τύψεις συνειδήσεως. Ωστόσο, λόγω των δικαιολογιών και των αιτιολογήσεών σου, θα πεις ότι θα έπρεπε να σου δοθεί αυτό το πράγμα, ότι το δικαιούσαι, και εκείνη τη στιγμή το αίσθημα της συνείδησής σου θα είναι ανακριβές και ανεπαίσθητο. Μερικές φορές, ορισμένοι λόγοι και δικαιολογίες ή σκέψεις και απόψεις μπορεί να επηρεάσουν τη συνείδησή σου, και τότε το αίσθημα της συνείδησής σου γίνεται δυσδιάκριτο. Είναι, λοιπόν, αξιόπιστο πρότυπο η συνείδησή σου; Δεν είναι. Αυτό είναι ένα καμπανάκι που λειτουργεί ως προειδοποίηση. Τι είδους προειδοποίηση δίνει; Ότι δεν είναι ασφαλές να βασίζεται κανείς μόνο στα συναισθήματα της συνείδησης· πρέπει και να αναζητά τις αλήθεια-αρχές. Αυτό είναι κάτι το αξιόπιστο. Αν οι άνθρωποι δεν έχουν την αλήθεια να τους συγκρατεί, μπορούν ακόμα να υποκύψουν στον πειρασμό, προτάσσοντας διάφορους λόγους και δικαιολογίες για το ότι ενδίδουν στα οφέλη της θέσης. Ως επικεφαλής, λοιπόν, θα πρέπει να τηρείς στην καρδιά σου αυτήν τη μία αρχή: Πάντα θα αποστρέφομαι, θα απορρίπτω και θα αποποιούμαι οποιαδήποτε ειδική μεταχείριση· την αρνούμαι πέρα για πέρα. Η απόλυτη απόρριψη είναι η προϋπόθεση για να αποφύγεις το κακό. Εάν διαθέτεις την προϋπόθεση που απαιτείται για να αποφεύγεις το κακό, τότε σε κάποιον βαθμό βρίσκεσαι ήδη υπό την προστασία του Θεού. Και αν έχεις τέτοιες αρχές στην άσκησή σου και τις τηρείς σταθερά, τότε κάνεις ήδη πράξη την αλήθεια και ικανοποιείς τον Θεό. Βαδίζεις ήδη στο ορθό μονοπάτι. Όταν βαδίζεις στο ορθό μονοπάτι και ικανοποιείς ήδη τον Θεό, χρειάζεσαι ακόμα τη δοκιμασία της συνείδησής σου; Αν ενεργείς σύμφωνα με τις αρχές και κάνεις πράξη την αλήθεια, τότε αυτό είναι ανώτερο απ’ τα πρότυπα της συνείδησης. Αν κάποιος έχει την αποφασιστικότητα να είναι συνεργάσιμος και μπορεί να ενεργεί σύμφωνα με τις αρχές, έχει ήδη ικανοποιήσει τον Θεό. Αυτό είναι το πρότυπο που απαιτεί ο Θεός από τους ανθρώπους.

Το αν κάποιος μπορεί να σέβεται τον Θεό και να αποφεύγει το κακό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό απ’ τη συνεργασία του. Η συνεργασία έχει τεράστια σημασία. Επειδή ο Ιώβ σεβόταν τον Θεό και απέφευγε το κακό, εφόσον διέθετε τέτοιο ανάστημα, αλλά και την πραγματικότητα, δεν πρέπει να φοβόταν να πέσει σε κανέναν πειρασμό. Αν καθόταν σε ένα μεγάλο φαγοπότι, δεν θα μπορούσε εύκολα να προσβάλει τον Θεό με κανέναν λόγο και καμία πράξη. Γιατί, λοιπόν, και πάλι δεν πήγαινε σε τέτοια φαγοπότια; (Δεν του άρεσαν.) Δεν του άρεσαν τέτοιες εκδηλώσεις. Αυτός είναι ένας αντικειμενικός λόγος, αλλά υπάρχει κι ένα πρακτικό ζήτημα που μπορεί να μην έχετε λάβει υπόψη σας. Ο Ιώβ είχε φόβο Θεού και απέφευγε το κακό. Έπαιρνε μέτρα και υιοθετούσε πρακτικές ώστε να λαμβάνει την προστασία του Θεού, φροντίζοντας να μην διαπράττει αμαρτίες και να μην προσβάλλει τον Θεό. Υιοθετούσε ανθρώπινες μεθόδους συνεργασίας. Αυτή είναι η μία πλευρά του ζητήματος. Επιπλέον, υπάρχουν ορισμένες καταστάσεις στις οποίες ο άνθρωπος δεν μπορεί να ελέγξει μόνος του τη διεφθαρμένη φύση του, οπότε ο Ιώβ δεν πήγαινε σε εκδηλώσεις όπου θα έμπαινε σε πειρασμό. Με αυτόν τον τρόπο απέφευγε τους πειρασμούς. Τώρα καταλαβαίνετε γιατί ο Ιώβ δεν πήγαινε σε τέτοια φαγοπότια; Επειδή μια τέτοια εκδήλωση θα ήταν πολύ μεγάλος πειρασμός για τον καθένα. Τι σημαίνει όταν κάτι είναι πολύ μεγάλος πειρασμός; Οι άνθρωποι μπορούν να αμαρτήσουν και να προσβάλουν τον Θεό ανά πάσα στιγμή, όπου κι αν βρίσκονται. Η θεοφοβούμενη καρδιά σου, η πίστη σου στον Θεό και η αποφασιστικότητά σου από μόνες τους δεν αρκούν για να σε κάνουν να απαλλαγείς απ’ τον πειρασμό. Δεν μπορούν να σε εμποδίσουν να προσβάλλεις τον Θεό όταν μπαίνεις σε πειρασμό. Το καταλαβαίνεις; Πρέπει να αρνείσαι κάθετα οποιαδήποτε ειδική μεταχείριση σου προσφέρουν οι άλλοι. Πρέπει κάθε φορά να την αρνείσαι. Τι τρόπος δράσης είναι αυτός; Σε ποια σφαίρα των προβλημάτων του ανθρώπου απευθύνονται τέτοιες αρχές και τέτοιοι κανονισμοί; (Στοχεύουν στην άπληστη φύση του ανθρώπου.) Ο άνθρωπος, λόγω της διεφθαρμένης διάθεσής του, είναι επιρρεπής στον πειρασμό. Συνεπώς, πρέπει να υιοθετήσεις ορισμένες αρχές ή μεθόδους για να αποφεύγεις τέτοιους πειρασμούς, ώστε να μην προσβάλλεις τον Θεό. Αυτός είναι ένας ισχυρός και αποτελεσματικός τρόπος συνεργασίας. Αν δεν το κάνεις αυτό, αν κρίνεις την κατάσταση και άλλοτε αποδέχεσαι την ειδική μεταχείριση και άλλοτε την αρνείσαι, τότε έχεις καταλάβει καλά το ζήτημα; (Όχι.) Για ποιον λόγο δεν έχεις καταλάβει καλά το ζήτημα; (Επειδή ο άνθρωπος έχει σατανική φύση και δεν μπορεί να ελέγξει τον εαυτό του.) Όσοι δεν έχουν θεοφοβούμενη καρδιά δεν έχουν αρχές όταν τους τυχαίνουν τέτοιες καταστάσεις. Αποδέχονται τα πάντα και δεν απορρίπτουν ποτέ τίποτα. Αν κάποιος τους πει ότι πρόκειται για προσφορά, για κάτι αφιερωμένο στον Θεό, ακόμα και τότε δεν φοβούνται. Απλώς το βάζουν στην τσέπη τους. Τολμάνε να αρπάξουν και να οικειοποιηθούν τέτοιες προσφορές, χωρίς την παραμικρή αυτομομφή. Είναι προφανές ότι δεν έχουν καθόλου θεοφοβούμενη καρδιά, και είναι φυσικό να πέσουν σε τέτοιες καταστάσεις. Πιστεύουν καθόλου στον Θεό; Αυτή είναι η συνέπεια όταν αναζητά κανείς την άνεση και την ευκολία και απολαμβάνει τα οφέλη της θέσης. Αν υποκύπτεις συχνά στον πειρασμό και δεν τον αποφεύγεις, αναπόφευκτα θα οδηγηθείς, χωρίς να το καταλάβεις, σ’ αυτό το μονοπάτι. Η διεφθαρμένη διάθεση του ανθρώπου τον οδηγεί στο λάθος μονοπάτι. Μπορούν να πάνε καλά τα πράγματα αν δεν λυθεί αυτό το πρόβλημα; Γι’ αυτό, όποια προβλήματα κι αν αντιμετωπίζεις, θα πρέπει να τηρείς τις αλήθεια-αρχές, υιοθετώντας ειδικά μέσα για να αντιμετωπίσεις ειδικά προβλήματα. Η οδός δεν είναι η άκαμπτη τήρηση των κανονισμών. Όποια μέσα σού επιτρέπουν να νικήσεις τον πειρασμό είναι αποδεκτά.

Είναι πιο εύκολο να υπερνικήσει κανείς τους υλικούς πειρασμούς. Αν έχεις φαγητό να φας, ρούχα να φορέσεις και ευχαριστημένη καρδιά, μπορείς να τα καταφέρεις. Άρα, τέτοιους πειρασμούς είναι εύκολο να τους κατατροπώσει κανείς. Οι πειρασμοί της φήμης, του κέρδους και της θέσης, όμως, είναι οι δυσκολότεροι απ’ όλους για να τους υπερνικήσει κανείς. Για παράδειγμα, όταν δύο άνθρωποι συνεργάζονται, αν ο άλλος έχει χαμηλότερη θέση από τη δική σου, αν εσύ έχεις υψηλότερη θέση από τη δική του, θα είσαι χαρούμενος. Αλλά αν έχεις χαμηλότερη θέση απ’ αυτόν, θα είσαι στενοχωρημένος. Θα νιώθεις δυσφορία μέσα σου, θα νιώθεις περιορισμένος, αρνητικός και αδύναμος και δεν θα προσεύχεσαι. Λύνεται εύκολα αυτό το πρόβλημα; Δεν έχει εύκολη λύση. Οι άνθρωποι μπορούν να απορρίπτουν και να αποφεύγουν τους υλικούς πειρασμούς, καταφέρνοντας να μη μολυνθούν από αυτούς, αλλά τη θέση, το κέρδος, τη δόξα, τη ματαιοδοξία και τη φήμη τα υπερνικά κανείς πιο δύσκολα απ’ όλα. Παρόλο που δεν είναι εύκολο, η αλήθεια είναι πως υπάρχει λύση. Εφόσον μπορείς να αναζητήσεις την αλήθεια, να προσευχηθείς στον Θεό και να διακρίνεις τι κενά πράγματα είναι η φήμη, το κέρδος και η θέση για να εμβαθύνεις στην ουσία τους, θα έχεις αρκετή αυτοπεποίθηση ώστε να απορρίψεις τη φήμη, το κέρδος και τη θέση. Έτσι, δεν θα υποκύπτεις στους πειρασμούς τους. Οι άνθρωποι έχουν διεφθαρμένη φύση, η οποία τους κάνει να αποκαλύπτουν και να βιώνουν διάφορες διεφθαρμένες διαθέσεις. Αυτό τους οδηγεί να αντιστέκονται και να επαναστατούν εναντίον του Θεού. Αυτό που βιώνουν είναι απάνθρωπο και ασυνεπές προς την αλήθεια. Οι άνθρωποι μπορεί να είναι αλαζόνες και αυτάρεσκοι, να αρνούνται να υποταχθούν στην αλήθεια, να είναι δόλιοι, ενεργώντας με διεστραμμένους σκοπούς, να είναι άπληστοι ή γεμάτοι φιλοδοξία και επιθυμία· τι είναι αυτό που γεννά όλα αυτά τα πάθη; (Η διεφθαρμένη διάθεση του Σατανά.) Γεννιούνται από τη διεφθαρμένη διάθεση του Σατανά και προκαλούνται από τη σατανική φύση που ελέγχει τον άνθρωπο. Το κυνήγι της θέσης από τον άνθρωπο είναι μία μόνο από τις εκδηλώσεις αυτής της κατάστασης. Αυτή η εκδήλωση, όπως και η αλαζονική διάθεση του ανθρώπου και η επανάσταση και η αντίστασή του απέναντι στον Θεό, προκύπτουν από τη σατανική του φύση. Με ποια μέθοδο μπορεί να λυθεί κάτι τέτοιο; Πρέπει κι εδώ να χρησιμοποιήσεις την πιο βασική μέθοδο. Εφόσον ακολουθείς την οδό του Θεού και βαδίζεις στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας, όλα αυτά τα προβλήματα λύνονται. Όταν δεν έχεις θέση, μπορείς να αναλύεις συχνά τον εαυτό σου και να φτάσεις στην αυτογνωσία. Αυτό μπορεί να ωφελήσει και τους άλλους. Όταν έχεις θέση και μπορείς ακόμα να αναλύεις και να καταλαβαίνεις συχνά τον εαυτό σου, δίνοντας στους άλλους τη δυνατότητα να δουν τα προτερήματά σου, το ότι καταλαβαίνεις την αλήθεια, ότι έχεις πρακτική εμπειρία και ότι πραγματικά αλλάζεις, δεν μπορούν να επωφεληθούν και οι άλλοι από αυτό; Είτε έχεις θέση είτε όχι, εφόσον μπορείς να κάνεις πράξη την αλήθεια και να έχεις αληθινή βιωματική μαρτυρία, δίνοντας μέσα από τα βιώματά σου στους άλλους να καταλάβουν τις προθέσεις του Θεού και την αλήθεια, δεν τους ωφελείς έτσι; Τι σημαίνει, λοιπόν, για σένα η θέση; Στην πραγματικότητα, η θέση δεν είναι παρά ένα επιπλέον, επιπρόσθετο πράγμα, σαν ένα ρούχο ή ένα καπέλο. Δεν είναι παρά ένα στολίδι. Δεν έχει καμία πραγματική χρησιμότητα και η παρουσία της δεν επηρεάζει τίποτα. Είτε έχεις θέση είτε όχι, είσαι το ίδιο άτομο. Δεν θα κερδίσεις την αλήθεια-πραγματικότητα απλώς και μόνο επειδή απέκτησες θέση. Το αν μπορούν οι άνθρωποι να κατανοήσουν την αλήθεια και να κερδίσουν την αλήθεια και τη ζωή δεν έχει καμία σχέση με τη θέση. Εφόσον δεν θεωρείς τη θέση σπουδαίο πράγμα, δεν μπορεί να σε περιορίσει. Ωστόσο, αν αγαπάς τη θέση και εστιάζεις ιδιαίτερα σ’ αυτήν, αντιμετωπίζοντάς την πάντα ως κάτι σημαντικό, τότε θα σε ελέγχει, και θα θέλεις πάντα να διαφυλάξεις τη θέση σου και την εικόνα σου στο μυαλό των ανθρώπων. Δεν θα είσαι πρόθυμος να ανοιχτείς και να αποκαλύψεις τον εαυτό σου ούτε να αποκτήσεις αυτογνωσία, και δεν θα είσαι πρόθυμος να παραμερίσεις την ταυτότητα και τη θέση σου ως επικεφαλής στις πράξεις σου, στα λόγια σου, στις επαφές σου με τους άλλους και στην εκτέλεση του καθήκοντός σου. Τι πρόβλημα είναι αυτό; Δεν σε περιορίζει η θέση; Ο λόγος είναι ότι μιλάς και ενεργείς αφ’ υψηλού και δεν μπορείς να κατέβεις απ’ το καλάμι. Άραγε, με αυτόν τον τρόπο κάνεις τίποτα παραπάνω απ’ το να βασανίζεις τον εαυτό σου; Αν καταλάβεις πραγματικά την αλήθεια και αν μπορέσεις να έχεις θέση χωρίς να έχεις τόσο μεγάλη έπαρση, αλλά αντίθετα μπορέσεις να επικεντρωθείς στην εκπλήρωση όλων των ευθυνών και των καθηκόντων που οφείλεις, και αν δεις τον εαυτό σου ως έναν συνηθισμένο αδελφό ή αδελφή, δεν θα σε περιορίζει η θέση, έτσι δεν είναι; Όταν δεν θα σε περιορίζει η θέση και θα έχεις κανονική ζωή-είσοδο, θα συνεχίσεις να συγκρίνεσαι με τους άλλους; Όταν οι άλλοι έχουν υψηλότερη θέση, πόση δυσφορία θα νιώθεις; Πρέπει να αναζητήσεις την αλήθεια και να απελευθερωθείς από τους περιορισμούς της θέσης και τους περιορισμούς όλων των άλλων ανθρώπων, γεγονότων και πραγμάτων. Δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό απ’ το να κάνεις καλά το καθήκον σου. Μόνο τότε θα κατέχεις την αλήθεια-πραγματικότητα.

Όλοι οι διεφθαρμένοι άνθρωποι έχουν ένα κοινό ελάττωμα: Όταν δεν έχουν θέση, δεν το παίζουν ανώτεροι ούτε υιοθετούν συγκεκριμένους τρόπους στις αλληλεπιδράσεις ή στις συζητήσεις τους με τους άλλους. Η ομιλία τους δεν έχει επιτηδευμένο τόνο, και είναι συνηθισμένη και κανονική. Δεν τηρούν τα προσχήματα ούτε ανησυχούν για το τι σκέφτονται οι άλλοι γι’ αυτούς, ούτε νιώθουν καμία ψυχολογική πίεση, και είναι σε θέση να ανοιχτούν, να συναναστραφούν με άλλους ανθρώπους και να κάνουν συζητήσεις από καρδιάς. Οι άλλοι τους θεωρούν φιλικούς και προσιτούς, και πιστεύουν ότι είναι αρκετά καλοί. Τη στιγμή που αποκτούν κύρος, το παίζουν υπεράνω, αγνοούν τους απλούς ανθρώπους, κανείς δεν μπορεί να τους πλησιάσει· πιστεύουν πως είναι ευγενείς, και πως είναι φτιαγμένοι από άλλη πάστα σε σχέση με τους συνηθισμένους ανθρώπους. Περιφρονούν τους συνηθισμένους ανθρώπους, το παίζουν ανώτεροι όταν μιλάνε και σταματούν να συναναστρέφονται ανοιχτά με τους άλλους. Γιατί δεν συναναστρέφονται πια ανοιχτά με τους άλλους; Νομίζουν πως έχουν πλέον κύρος και ότι είναι επικεφαλής. Νομίζουν πως οι επικεφαλής πρέπει να διατηρούν μια συγκεκριμένη εικόνα, να είναι υψηλότεροι απ’ τους συνηθισμένους ανθρώπους, να έχουν περισσότερο ανάστημα και να είναι πιο ικανοί να αναλαμβάνουν ευθύνες· πιστεύουν πως, σε σύγκριση με τους συνηθισμένους ανθρώπους, οι επικεφαλής πρέπει να είναι πιο υπομονετικοί, να μπορούν να υποφέρουν και να δαπανούν περισσότερο, και να μπορούν να αντιστέκονται σε κάθε πειρασμό απ’ τον Σατανά. Ακόμα κι αν πεθάνουν οι γονείς τους ή άλλα μέλη της οικογένειάς τους, νιώθουν ότι πρέπει να έχουν τον αυτοέλεγχο να μην κλάψουν ή ότι πρέπει να κλάψουν στα κρυφά, μακριά από τα βλέμματα, κι όχι μπροστά σε άλλους. Σκέφτονται ότι δεν μπορούν να επιτρέψουν σε κανέναν να δει τις ελλείψεις, τα ελαττώματά τους ή οποιαδήποτε από τις αδυναμίες τους, και ότι δεν μπορούν καν να επιτρέψουν σε κανέναν να γνωρίζει αν έχουν γίνει αρνητικοί· αντ’ αυτού, πρέπει να κρύβουν όλα αυτά τα πράγματα. Πιστεύουν πως έτσι πρέπει να ενεργεί κάποιος που έχει θέση. Όταν καταπιέζουν τον εαυτό τους σε τέτοιον βαθμό, τότε άραγε η θέση δεν έχει γίνει θεός τους, κύριος τους; Και εφόσον ισχύει αυτό, εξακολουθούν να έχουν κανονική ανθρώπινη φύση; Όταν έχουν αυτές τις ιδέες —όταν περιορίζουν τον εαυτό τους σε αυτό το κουτάκι και προσποιούνται με αυτόν τον τρόπο— άραγε δεν έχουν ερωτευθεί τη θέση; Όποτε κάποιος είναι ισχυρότερος και καλύτερος απ’ αυτούς, θίγεται το μοιραίο τους ελάττωμα. Μπορούν να νικήσουν τη σάρκα; Μπορούν να συμπεριφερθούν στον άλλον όπως αρμόζει; Με τίποτα. Για να ελευθερωθείς από τον έλεγχο που έχει πάνω σου αυτή η θέση, ποιο είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις; Πρέπει πρώτα να καθαρίσεις τις προθέσεις σου και τις λανθασμένες σκέψεις και απόψεις σου από την καρδιά σου. Πώς επιτυγχάνεται αυτό; Παλιότερα, όταν δεν είχες θέση, αγνοούσες εκείνους που έβρισκες δυσάρεστους. Τώρα που έχεις θέση, αν δεις κάποιον που βρίσκεις δυσάρεστο και ο οποίος έχει προβλήματα, θα πρέπει να εκπληρώσεις την ευθύνη σου να τον βοηθήσεις και να συναναστραφείς περισσότερο μαζί του πάνω στην αλήθεια για να λύσεις τα πραγματικά του προβλήματα. Και ποιο είναι το συναίσθημα στην καρδιά σου όταν ασκείσαι μ’ αυτόν τον τρόπο; Είναι ένα συναίσθημα χαράς και γαλήνης. Έτσι, επίσης, θα πρέπει να εκμυστηρεύεσαι πράγματα στους ανθρώπους και να ανοίγεσαι και να τους δείχνεις το αληθινό σου πρόσωπο πιο συχνά όταν βρίσκεσαι σε δυσκολία ή βιώνεις αποτυχία, κάνοντας συναναστροφή για τις δυσκολίες και τις αδυναμίες σου, για το πώς επαναστάτησες εναντίον του Θεού, και πώς αργότερα αναζήτησες την αλήθεια για να βγεις από αυτές τις καταστάσεις και μπόρεσες να ικανοποιήσεις τις προθέσεις του Θεού. Και τι επίδραση έχει το να τους εκμυστηρεύεσαι πράγματα μ’ αυτόν τον τρόπο; Σίγουρα αρκετά καλή. Κανείς δεν θα σε περιφρονήσει —και θα ζηλέψουν την ικανότητά σου να περάσεις από αυτές τις εμπειρίες. Κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν πάντα ότι, όταν οι άνθρωποι έχουν θέση, θα πρέπει να ενεργούν σαν αξιωματούχοι και να μιλούν με επιτηδευμένο τρόπο, ώστε οι άλλοι να τους παίρνουν στα σοβαρά και να τους τρέφουν μεγάλη εκτίμηση. Είναι σωστός αυτός ο τρόπος σκέψης; Αν τώρα μπορείς να συνειδητοποιήσεις ότι αυτός ο τρόπος σκέψης είναι λάθος, τότε θα πρέπει να προσευχηθείς στον Θεό και να επαναστατήσεις εναντίον της σάρκας. Μην παίρνεις ύφος και μη βαδίζεις στο μονοπάτι της υποκρισίας. Μόλις κάνεις μια τέτοια σκέψη, θα πρέπει να την αντιμετωπίσεις αναζητώντας την αλήθεια. Αν δεν αναζητήσεις την αλήθεια, μόλις αυτή η σκέψη, αυτή η άποψη πάρει μορφή και ριζώσει στην καρδιά σου, θα σε κυριεύσει. Θα μεταμφιεστείς και θα κατασκευάσεις μια εικόνα για τον εαυτό σου, οχυρώνοντας τον εαυτό σου τόσο καλά που κανείς δεν θα μπορεί να διακρίνει τις προθέσεις σου ή να κατανοήσει τις σκέψεις σου. Θα μιλάς στους άλλους πίσω από μια ψεύτικη μάσκα και δεν θα μπορούν να δουν την καρδιά σου. Πρέπει να μάθεις να δείχνεις στους άλλους την καρδιά σου, να μάθεις να τους ανοίγεις την καρδιά σου και να έρχεσαι κοντά τους. Πρέπει να επαναστατήσεις ενάντια στις προτιμήσεις της σάρκας σου και να ασκείσαι σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού. Αν το κάνεις, τότε η καρδιά σου θα γνωρίσει τη γαλήνη και θα βιώσει την απόλαυση. Ό,τι κι αν συναντήσεις, σκέψου πρώτα τι προβλήματα έχει το δικό σου μυαλό. Αν συνεχίζεις να θες να κατασκευάσεις μια εικόνα για τον εαυτό σου και να κρύβεσαι, τότε θα πρέπει αμέσως να προσευχηθείς: «Θεέ μου! Θέλω και πάλι να κρύψω το αληθινό μου πρόσωπο. Για άλλη μια φορά μηχανορραφώ με δόλο. Στ’ αλήθεια είμαι διάβολος! Πρέπει να με απεχθάνεσαι πραγματικά! Πλέον έχω αηδιάσει εντελώς με τον εαυτό μου. Ζητώ να με επιπλήξεις, να με πειθαρχήσεις και να με τιμωρήσεις». Πρέπει να προσεύχεσαι, και να έχεις την αποφασιστικότητα να επαναστατήσεις εναντίον της σάρκας και να βασίζεσαι στον Θεό για να εκθέσει και να αναλύσει τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου, ώστε να τις δεις καθαρά και να τις μισήσεις. Αν αναλύσεις και γνωρίσεις τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου με αυτόν τον τρόπο, θα μπορέσεις να απελευθερωθείς από τα δεσμά της θέσης και θα μάθεις να ανοίγεις την καρδιά σου στους άλλους. Εκείνη τη στιγμή, τι θα νιώσεις μέσα σου; Τουλάχιστον, θα νιώσεις κάποια εκτόνωση. Η καρδιά σου θα είναι χαρούμενη και γαλήνια. Ο πόνος σου θα μειωθεί και δεν θα υποφέρεις από τον εξευγενισμό. Το πολύ πολύ να υπάρξουν στιγμές που θα νιώσεις ένα αίσθημα απώλειας και θα σκεφτείς: «Είμαι επικεφαλής, έχω θέση και κύρος· πώς θα μπορούσα να συνομιλώ με τους απλούς ανθρώπους με ειλικρίνεια, αγνά και ανοιχτά; Κάτι τέτοιο θα με μείωνε πάρα πολύ!» Όπως βλέπεις, αυτό είναι λίγο προβληματικό. Η διεφθαρμένη διάθεση του ανθρώπου δεν μπορεί να αποτιναχθεί εντελώς με τη μία ούτε μπορεί να διορθωθεί εντελώς μέσα σε λίγο καιρό. Νόμιζες ότι θα ήταν πολύ απλό να διορθώσεις τη διεφθαρμένη διάθεσή σου, ότι είναι όπως το φαντάζονται οι άνθρωποι: ότι, μόλις συναναστραφούν ξεκάθαρα πάνω στην αλήθεια και αναγνωρίσουν τη διεφθαρμένη διάθεσή τους, θα μπορέσουν να απαλλαγούν αμέσως απ’ αυτήν. Δεν είναι τόσο απλό ζήτημα. Η διαδικασία με την οποία ο άνθρωπος κάνει πράξη την αλήθεια είναι η διαδικασία κατά την οποία καταπολεμά τη διεφθαρμένη του διάθεση. Ο άνθρωπος δεν απαλλάσσεται πλήρως απ’ την ατομική θέληση, τις φαντασιοκοπίες και τις υπερβολικές επιθυμίες του επαναστατώντας εναντίον τους και υπερνικώντας τες μονομιάς μέσω της προσευχής. Αντίθετα, μπορεί να απαλλαγεί οριστικά μόνο μετά από πολλές συνεχόμενες μάχες. Αυτή η διαδικασία θα αποδώσει πραγματικά καρπούς μόνο όταν κάποιος μπορέσει να κάνει πράξη την αλήθεια. Ειδικά στα μεγαλύτερα θέματα, η μάχη μέσα στην καρδιά σου θα είναι ακόμα πιο έντονη, με ατελείωτες εναλλαγές που μπορεί μερικές φορές να διαρκέσουν έναν ή δύο μήνες, άλλες φορές έξι μήνες ή ακόμα κι έναν χρόνο. Η διεφθαρμένη διάθεση του ανθρώπου είναι πολύ επίμονη. Από καμιά διεφθαρμένη διάθεση δεν απαλλάσσεται κανείς με μία ή δύο συναναστροφές πάνω στην αλήθεια. Θα σε πολεμήσει ξανά και ξανά, και πρέπει να συνεχίσεις να επιδιώκεις την αλήθεια μέχρι να κατανοήσεις καθαρά την αλήθεια, να γνωρίσεις σε βάθος τη διεφθαρμένη σου διάθεση και να αρχίσεις να μισείς τη σάρκα και να μισείς τον Σατανά. Τότε, η άσκηση της αλήθειας θα γίνει για σένα κάτι συνηθισμένο, κάτι που θα κάνεις φυσικά και αβίαστα. Αυτό σημαίνει να νικήσεις τη σάρκα και να κατατροπώσεις τον Σατανά. Κατά τη διάρκεια της μάχης, οι άνθρωποι πρέπει να προσεύχονται στον Θεό κάθε στιγμή και να αφιερώνουν περισσότερο χρόνο στο να διαβάζουν τα λόγια του Θεού. Δεν πρέπει ποτέ να πηγαίνουν σε άπιστους ή στους σατανάδες και τους διαβόλους για να βρουν την οδό. Πρέπει να βασίζονται στον Θεό και να προσβλέπουν σ’ Αυτόν. Πρέπει να αναζητούν την αλήθεια και να συμμετέχουν σε συναναστροφές πάνω στην αλήθεια σύμφωνα με τα λόγια του Θεού. Μόνο όταν καταλάβουν πραγματικά την αλήθεια μπορούν να νικήσουν τη σάρκα και να κατατροπώσουν τον Σατανά. Πώς το βλέπει αυτό ο Θεός; Ο Θεός βλέπει την καρδιά σου. Βλέπει ότι αγαπάς την αλήθεια, ότι έχεις φόβο Θεού και ότι είσαι πρόθυμος να αποβάλεις την αδικία και να αποφύγεις το κακό. Παρόλο που η διεφθαρμένη σου διάθεση έχει γεννήσει μέσα σου σκέψεις, ιδέες και προθέσεις, αυτές οι σκέψεις και προθέσεις δεν ελέγχουν τη συμπεριφορά σου, δεν γκρεμίζουν και δεν ισοπεδώνουν την αποφασιστικότητά σου. Τελικά, μπορείς να τις νικήσεις, και ο Θεός θα σε μνημονεύσει. Αν το κάνεις συχνά πράξη αυτό, τότε θα βελτιωθεί η εσωτερική σου κατάσταση. Σε ποιο σημείο μπορεί να πει κανείς ότι έχεις υπερνικήσει πλήρως αυτήν την πτυχή της διεφθαρμένης διάθεσής σου, ότι έχεις αλλάξει σε αυτήν την πτυχή της διάθεσής σου και έχεις εισέλθει στην αλήθεια-πραγματικότητα; Δηλαδή, παρόλο που μπορεί μερικές φορές να συνεχίζουν να μπαίνουν στο μυαλό σου κακές σκέψεις και ιδέες, και να συνεχίζουν να δημιουργούν κάποιες προθέσεις και επιθυμίες, αυτά τα πράγματα δεν κυριαρχούν πλέον στην καρδιά σου. Νιώθεις ήδη ότι αυτά τα πράγματα δεν είναι σημαντικά και μπορείς να τα αναγνωρίσεις αμέσως μόλις εμφανιστούν. Δεν χρειάζεται να τα περιορίσεις τεχνητά και να επαναστατήσεις εναντίον τους, και ούτε χρειάζεται να ζητήσεις επί τούτου από τον Θεό να σε εξετάσει εξονυχιστικά, να σε πειθαρχήσει και να σε τιμωρήσει. Δεν χρειάζεσαι αυτές τις μεθόδους. Μπορείς εύκολα να τα ξεπεράσεις και να τα εγκαταλείψεις. Η καρδιά σου δεν δυσφορεί και δεν έχεις κανένα αίσθημα απώλειας. Αυτό είναι καλό. Τώρα έχεις ανάστημα και έχεις αλλάξει διάθεση. Έχετε πια κερδίσει την είσοδο σε κάποιο βαθμό; Έχετε αλλάξει κάπως; (Όχι.) Τότε έχετε πραγματικά πολύ χαμηλό ανάστημα και πρέπει ακόμα να εργαστείτε σκληρά για να επιδιώξετε την αλήθεια και να φάτε και να πιείτε τα λόγια του Θεού. Τότε, όταν σου ξανασυμβούν τέτοια πράγματα, θα ξέρεις πώς να κάνεις πράξη την αλήθεια και να ενεργήσεις σύμφωνα με τις αρχές. Θα ξέρεις τι πρέπει να κάνεις για να παραμείνεις σταθερός στη μαρτυρία σου. Τότε, θα διαθέτεις στ’ αλήθεια ανάστημα. Μόνο όσοι μπορούν να κάνουν πράξη την αλήθεια και να παραμείνουν σταθεροί στη μαρτυρία τους μπορούν να εισέλθουν στην αλήθεια-πραγματικότητα. Αυτό είναι προς το παρόν κάτι που δεν το φτάνετε. Στο στάδιο που είστε τώρα, ακόμα προχωράτε στα τυφλά. Μιλώντας για αυτές τις πραγματικές καταστάσεις, καταλαβαίνετε ότι έχετε όλα αυτά τα προβλήματα, αλλά ποτέ δεν αναζητήσατε την αλήθεια για να τα λύσετε. Σημαίνει αυτό ότι έχετε πολύ μικρό ανάστημα; Αν δεν έχετε εισέλθει στην αλήθεια-πραγματικότητα, μπορείτε να αποκτήσετε τη ζωή; Δεν έχετε αποκτήσει ακόμα την αλήθεια και δεν έχετε ακόμα τη ζωή. Εάν ζείτε μόνο με τη ζωή της σάρκας και ζείτε μόνο σύμφωνα με τη σατανική σας διάθεση, τότε ζείτε υπό τη δύναμη του Σατανά. Δεν έχετε φτάσει ακόμα στη σωτηρία του Θεού. Η σωτηρία δεν είναι τόσο απλή όσο φαντάζονται οι άνθρωποι όταν νομίζουν ότι, αν μπορείς να λες λόγια και δόγματα και να τηρείς κάποιους κανονισμούς, έχεις σωθεί. Πρέπει να φτάσεις στην πραγματική αυτογνωσία, να μπορέσεις να απαλλαγείς από κάποιες διεφθαρμένες διαθέσεις, να μπορέσεις να διακρίνεις την ουσία της φήμης και της θέσης, να μπορέσεις να εγκαταλείψεις τη θέση και να μπορέσεις να υποταχθείς πραγματικά στον Θεό. Μόνο έτσι έρχεται η σωτηρία.

Η αλήθεια είναι πως η λύση στο πρόβλημα της θέσης είναι η ίδια με τη λύση σε άλλα προβλήματα. Όλα αυτά τα προβλήματα είναι εκδηλώσεις και αποκαλύψεις διεφθαρμένων διαθέσεων. Όλα τους είναι ανθρώπινες προτιμήσεις και επιδιώξεις. Τι εννοώ μ’ αυτό; Αν απαλλαγείς από τη διεφθαρμένη σου διάθεση, η θέση δεν θα αποτελεί πρόβλημα για σένα. Οι άνθρωποι ανταγωνίζονται ο ένας τον άλλον για τη θέση και λένε: «Μπορεί σήμερα να είσαι πάνω από μένα, αλλά αύριο θ’ ανέβω πιο ψηλά από σένα». Τι πρόβλημα υπάρχει εδώ; Οφείλεται στη θέση και μόνο; (Όχι.) Τι το προκάλεσε; (Η διεφθαρμένη διάθεση του ανθρώπου.) Σωστά. Αυτό το πρόβλημα προκύπτει απ’ τη διεφθαρμένη διάθεση του ανθρώπου. Μόλις απαλλαγεί κανείς απ’ αυτήν τη διεφθαρμένη διάθεση, όλα αυτά τα προβλήματα θα λυθούν. Τελικά, όσοι θέλουν να επιλέξουν το μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας πρέπει να επικεντρωθούν στην αυτοκριτική και την αυτογνωσία στα πάντα. Πρέπει, προτού μπορέσουν να ξεκινήσουν να ακολουθούν το μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας, να απαλλαγούν απ’ τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους. Αν δεν καταφέρουν να απαλλαγούν απ’ τη διεφθαρμένη τους διάθεση, θα προκύψουν πολλές δυσκολίες και εμπόδια. Ακόμα κι αν κάνουν τα καθήκοντά τους, θα τα κάνουν με μισή καρδιά και δεν θα φέρνουν κανένα αποτέλεσμα. Για να λύσεις αυτά τα προβλήματα, πρέπει να καταβάλεις κάθε δυνατή προσπάθεια προς την επιδίωξη της αλήθειας, να προσπαθήσεις όσο μπορείς να γνωρίσεις τη διεφθαρμένη σου διάθεση και να κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς για να λύσεις τα προβλήματα. Μη λες απλώς: «Αρκεί να επιδιώκει κανείς την αλήθεια, να προσεύχεται περισσότερο και να διαβάζει περισσότερα λόγια του Θεού». Αυτό είναι πολύ αόριστο. Χωρίς μονοπάτι άσκησης δεν θα τα καταφέρεις. Τα συγκεκριμένα προβλήματα πρέπει να αντιμετωπίζονται με συγκεκριμένους τρόπους. Μην εφαρμόζεις απλώς κανονισμούς που ξέρεις απέξω. Η αλήθεια είναι κάτι ζωντανό, πρακτικό, και η οδός δεν είναι η πρόχειρη εφαρμογή κανονισμών. Πρέπει να λύνεις τα πρακτικά προβλήματα σύμφωνα με την αλήθεια-αρχή. Αν κάποιος δεν μπορεί να λύσει τα πρακτικά προβλήματα χρησιμοποιώντας την αλήθεια, δεν είναι κατάλληλος για επικεφαλής και εργάτης. Όποιος δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει την αλήθεια για να λύσει τα προβλήματα δεν καταλαβαίνει την αλήθεια. Ακόμα κι αν γίνει επικεφαλής και εργάτης, δεν θα μπορεί να χρησιμοποιήσει την αλήθεια για να λύσει προβλήματα, δεν θα κατέχει την αλήθεια και θα του είναι αδύνατο να ενεργεί σύμφωνα με τις αρχές. Ένας τέτοιος επικεφαλής και εργάτης δεν κατέχει στο παραμικρό την αλήθεια-πραγματικότητα.

16 Φεβρουαρίου 2017