65. Ο Αδάμ και η Εύα που δημιουργήθηκαν από τον Θεό στην αρχή ήταν άγιοι άνθρωποι, δηλαδή, όσο ήταν στον Κήπο της Εδέμ, ήταν άγιοι, αμόλυντοι από τη βρομιά. Ήταν επίσης πιστοί στον Ιεχωβά και δεν γνώριζαν τίποτα για την προδοσία προς τον Ιεχωβά. Αυτό συμβαίνει επειδή ζούσαν χωρίς την αναστάτωση της επιρροής του Σατανά, ζούσαν χωρίς το δηλητήριο του Σατανά και ήταν ό,τι πιο αγνό σε όλη την ανθρωπότητα. Ζούσαν στον Κήπο της Εδέμ, αμόλυντοι από οποιαδήποτε βρομιά, ανεπηρέαστοι από τη σάρκα και με φόβο του Ιεχωβά. Αργότερα, όταν μπήκαν σε πειρασμό από τον Σατανά, είχαν το δηλητήριο του φιδιού και την επιθυμία να προδώσουν τον Ιεχωβά, και ζούσαν κάτω από την επιρροή του Σατανά. Στην αρχή, ήταν άγιοι και είχαν φόβο του Ιεχωβά· μόνο σ’ αυτήν την κατάσταση ήταν άνθρωποι. Αργότερα, αφού μπήκαν σε πειρασμό από τον Σατανά, έφαγαν τον καρπό του δέντρου της γνώσης του καλού και του κακού και έζησαν υπό την επιρροή του Σατανά. Διεφθάρησαν βαθμιαία από τον Σατανά και έχασαν την αρχική εικόνα του ανθρώπου. Στην αρχή, ο άνθρωπος είχε την πνοή του Ιεχωβά μέσα του, δεν ήταν ούτε στο ελάχιστο επαναστατικός και δεν είχε κανένα κακό στην καρδιά του. Εκείνη την εποχή, ο άνθρωπος ήταν πραγματικά ανθρώπινος. Αφού διεφθάρη από τον Σατανά, ο άνθρωπος έγινε κτήνος. Οι σκέψεις του γέμισαν με κακό και βρομιά, χωρίς καλό ή αγιοσύνη. Δεν είναι αυτός ο Σατανάς;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Οι εμπειρίες του Πέτρου: η γνώση του για την παίδευση και την κρίση

66. Από την επινόηση των κοινωνικών επιστημών από τον άνθρωπο, ο νους του έχει καταληφθεί από την επιστήμη και τη γνώση. Η επιστήμη και η γνώση έχουν γίνει, έπειτα, εργαλεία για την διακυβέρνηση της ανθρωπότητας, και δεν υπάρχει πλέον επαρκής χώρος στον άνθρωπο να λατρέψει τον Θεό, αλλά ούτε κι ευνοϊκές συνθήκες για την λατρεία του Θεού. Η θέση του Θεού έχει βυθιστεί ακόμα πιο κάτω στην καρδιά του ανθρώπου. Αν ο άνθρωπος δεν έχει θέση για τον Θεό στην καρδιά του, ο εσωτερικός του κόσμος είναι σκοτεινός, κενός και χωρίς ελπίδα. Επακολούθως, έχουν έρθει στο προσκήνιο τόσοι κοινωνικοί επιστήμονες, ιστορικοί και πολιτικοί που εκφράζουν θεωρίες κοινωνικής επιστήμης, την θεωρία της ανθρώπινης εξέλιξης, κι άλλες θεωρίες που έρχονται σε αντίφαση με την αλήθεια ότι ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο, για να γεμίζουν την καρδιά και τον νου της ανθρωπότητας. Με αυτόν τον τρόπο, αυτοί που πιστεύουν ότι όλα τα δημιούργησε ο Θεός όλο και λιγοστεύουν, κι αυτοί που πιστεύουν στην θεωρία της εξέλιξης, όλο και αυξάνονται. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τις καταγραφές του έργου του Θεού και των λόγων Του κατά την διάρκεια της εποχής της Παλαιάς Διαθήκης ως μύθους και θρύλους. Στην καρδιά τους, οι άνθρωποι γίνονται αδιάφοροι ως προς την αξιοπρέπεια και το μεγαλείο του Θεού, στην ύπαρξη του Θεού, καθώς και στην αρχή ότι ο Θεός κυριαρχεί στα πάντα. Η επιβίωση της ανθρωπότητας κι η μοίρα των χωρών και των εθνών δεν είναι πια σημαντική γι’ αυτούς και ο άνθρωπος ζει σε έναν κενό κόσμο, στον οποίο απασχολείται μόνο με το φαγητό, το ποτό και το κυνήγι της ευχαρίστησης… Λίγοι άνθρωποι αναλαμβάνουν να αναζητήσουν πού κάνει ο Θεός το έργο Του σήμερα, ή να αναζητήσουν το πώς έχει κυριαρχία στον προορισμό του ανθρώπου και πώς τον διευθετεί. Και με αυτόν τον τρόπο, εν αγνοία του ανθρώπου, ο ανθρώπινος πολιτισμός γίνεται όλο και λιγότερο ικανός να ακολουθήσει τις επιθυμίες του ανθρώπου, και υπάρχουν ακόμη πολλοί άνθρωποι, οι οποίοι, ζώντας σ’ ένα τέτοιο κόσμο, νιώθουν λιγότερο χαρούμενοι από εκείνους που έχουν ήδη αποβιώσει. Ακόμη και άτομα σε χώρες που κάποτε ήταν πολύ πολιτισμένες, εκφράζουν τέτοιου είδους παράπονα. Διότι, χωρίς την καθοδήγηση του Θεού, ακόμη κι αν οι κυβερνώντες και οι κοινωνιολόγοι στύβουν το μυαλό τους για να διατηρήσουν τον ανθρώπινο πολιτισμό, είναι μάταιο. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να γεμίσει το κενό που υπάρχει στην καρδιά των ανθρώπων, γιατί κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να είναι η ζωή του ανθρώπου και καμία κοινωνική θεωρία δεν μπορεί να απελευθερώσει τον άνθρωπο από τα προβλήματα της κενότητας. Η επιστήμη, η γνώση, η ελευθερία, η δημοκρατία, η απόλαυση και η άνεση φέρνουν στον άνθρωπο μόνο προσωρινή παρηγοριά. Ακόμη και με αυτά τα πράγματα, ο άνθρωπος συνεχίζει αναπόφευκτα να αμαρτάνει και να παραπονιέται για την αδικία της κοινωνίας. Αυτά τα πράγματα δεν μπορούν να εμποδίσουν τη λαχτάρα και την επιθυμία του ανθρώπου να εξερευνά. Αυτό συμβαίνει επειδή ο άνθρωπος φτιάχτηκε από τον Θεό και οι ανούσιες θυσίες και εξερευνήσεις του δεν μπορούν παρά να του φέρνουν όλο και μεγαλύτερη ανησυχία και να τον κάνουν να βρίσκεται σε μια συνεχή κατάσταση άγχους, χωρίς να ξέρει πώς να αντιμετωπίσει το μέλλον της ανθρωπότητας ή πώς να αντιμετωπίσει το μονοπάτι που βρίσκεται μπροστά του, σε τέτοιο βαθμό που ο άνθρωπος καταλήγει να φοβάται ακόμη και την επιστήμη και τη γνώση και να φοβάται ακόμη περισσότερο το αίσθημα κενότητας. Σε αυτόν τον κόσμο, είτε ζεις σε μια ελεύθερη χώρα είτε σε μια χώρα χωρίς ανθρώπινα δικαιώματα, είσαι εντελώς ανίκανος να ξεφύγεις από τη μοίρα της ανθρωπότητας. Είτε είσαι ο κυβερνών είτε ο κυβερνώμενος, είσαι εντελώς ανίκανος να ξεφύγεις από την επιθυμία να εξερευνήσεις τη μοίρα, τα μυστήρια και τον προορισμό της ανθρωπότητας ούτε είσαι, βέβαια, ικανός να ξεφύγεις από το ανεξήγητο αίσθημα της κενότητας. Τέτοιου είδους φαινόμενα, που είναι κοινά σε όλη την ανθρωπότητα, ονομάζονται κοινωνικά φαινόμενα από τους κοινωνιολόγους, αλλά κανένας σπουδαίος άνθρωπος δεν μπορεί να βγει μπροστά για να λύσει τέτοιου είδους προβλήματα.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Παράρτημα Β΄: Ο Θεός κυριαρχεί επί της μοίρας όλης της ανθρωπότητας

67. Επί χιλιάδες έτη, αυτή η χώρα είναι η γη του αίσχους. Είναι αφόρητα βρομερή, η μιζέρια βρίθει παντού, φαντάσματα τρέχουν παντού ανεξέλεγκτα, ξεγελούν και εξαπατούν, εγείρουν ανυπόστατες κατηγορίες^[1], αδίστακτα και μοχθηρά ποδοπατούν αυτόν τον στοιχειωμένο τόπο και τον αφήνουν γεμάτο πτώματα. Η δυσωδία από την αποσύνθεση καλύπτει τη γη και διαποτίζει τον αέρα, και φρουρείται αυστηρά^[2]. Ποιος μπορεί να δει τον κόσμο πέρα από τους ουρανούς; Ο διάβολος κρατά σφιχτά δεμένο ολόκληρο το κορμί του ανθρώπου, του σκεπάζει και τα δύο μάτια και του σφαλίζει καλά το στόμα. Ο βασιλιάς των δαιμόνων προβαίνει σε βιαιοπραγίες εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια, μέχρι σήμερα, καθώς εξακολουθεί να παρακολουθεί στενά την πόλη-φάντασμα, σαν να ήταν ένα απόρθητο παλάτι δαιμόνων. Εν τω μεταξύ, αυτή η αγέλη από μαντρόσκυλα κοιτάει με αγριωπό βλέμμα, καθώς τρέμει μήπως ο Θεός την πιάσει στον ύπνο και την εξαφανίσει παντελώς, στερώντας της κάθε τόπο ειρήνης και ευτυχίας. Πώς θα μπορούσαν οι κάτοικοι μιας πόλης-φαντάσματος σαν κι αυτήν να έχουν δει ποτέ τους τον Θεό; Έχουν απολαύσει ποτέ τη στοργή και την ομορφιά του Θεού; Πώς θα μπορούσαν να κατανοήσουν τα ζητήματα του κόσμου των ανθρώπων; Ποιος από αυτούς μπορεί να κατανοήσει τις διακαείς προθέσεις του Θεού; Δεν προκαλεί έκπληξη, λοιπόν, το γεγονός ότι η ενσάρκωση του Θεού παραμένει εντελώς κρυμμένη: σε μια σκοτεινή κοινωνία σαν κι αυτήν, όπου οι δαίμονες είναι ανελέητοι και απάνθρωποι, πώς θα μπορούσε ο βασιλιάς των δαιμόνων, ο οποίος σκοτώνει ανθρώπους ανενδοίαστα, να ανεχτεί την ύπαρξη ενός Θεού που είναι αξιαγάπητος, ευγενικός, αλλά και άγιος; Πώς θα μπορούσε να χειροκροτεί και να ζητωκραυγάζει για την άφιξη του Θεού; Αυτοί οι λακέδες! Ανταποδίδουν την καλοσύνη με μίσος, άρχισαν να μεταχειρίζονται τον Θεό σαν εχθρό εδώ και πολύ καιρό, Τον κακομεταχειρίζονται, είναι σε ακραίο βαθμό βάναυσοι, δεν έχουν την παραμικρή εκτίμηση για τον Θεό, επιτίθενται και λεηλατούν, έχουν χάσει κάθε ευσυνειδησία και δρουν αντίθετα με τη συνείδηση, ενώ παρασύρουν τους αθώους σε κωματώδη κατάσταση. Προπάτορες των αρχαίων; Πολυαγαπημένοι ηγέτες; Όλοι τους αντιτίθενται στον Θεό! Η ανάμειξή τους έχει αφήσει τα πάντα κάτω από τους ουρανούς σε μια κατάσταση σκότους και χάους! Θρησκευτική ελευθερία; Τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα των πολιτών; Όλα είναι κόλπα συγκάλυψης του κακού! Ποιος έχει αγκαλιάσει το έργο του Θεού; Ποιος έχει δώσει τη ζωή του ή έχει χύσει αίμα για το έργο του Θεού; Οι άνθρωποι, που είναι υποδουλωμένοι για πολλές γενιές σε μια αδιάλειπτη γραμμή από γονιό σε παιδί, έχουν υποδουλώσει απότομα τον Θεό. Πώς θα μπορούσε αυτό να μην προκαλέσει οργή; Χιλιάδες χρόνια μίσους έχουν συγκεντρωθεί μέσα στην καρδιά, χιλιετίες αμαρτιών έχουν χαραχτεί στην καρδιά. Πώς θα μπορούσε αυτό να μην προκαλεί την απέχθεια; Εκδικηθείτε για τον Θεό, αποτελειώστε τον εχθρό Του, μην τον αφήνετε να δρα πλέον ανεξέλεγκτος και μην του επιτρέπετε να κυβερνά ως τύραννος! Τώρα είναι η ώρα: ο άνθρωπος έχει από καιρό συγκεντρώσει όλες τις δυνάμεις του, έχει αφιερώσει όλες του τις προσπάθειες και έχει πληρώσει κάθε τίμημα για έναν λόγο, για να ξεσκίσει το φρικτό πρόσωπο αυτού του διαβόλου και να δώσει τη δυνατότητα στους ανθρώπους, που έχουν τυφλωθεί και έχουν υποστεί κάθε είδους δυστυχία και δυσκολίες, να ξεσηκωθούν από τον πόνο τους και να επαναστατήσουν ενάντια σε αυτόν τον σατανικό διάβολο. Γιατί να μπαίνει ένα τόσο αδιαπέραστο εμπόδιο στο έργο του Θεού; Γιατί να επιστρατεύονται διάφορα κόλπα για την παραπλάνηση του λαού του Θεού; Πού είναι η πραγματική ελευθερία και τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα; Πού είναι η αμεροληψία; Πού είναι η παρηγοριά; Πού είναι η θαλπωρή; Γιατί χρησιμοποιούνται απατηλά σχέδια για να ξεγελιέται ο λαός του Θεού; Γιατί χρησιμοποιείται βία για να παρεμποδίζεται ο ερχομός του Θεού; Γιατί να μην επιτρέπεται στον Θεό να περιφέρεται ελεύθερα επάνω στη γη που Αυτός δημιούργησε; Γιατί ο Θεός καταδιώκεται σε βαθμό που να μην έχει πού την κεφαλήν κλίναι; Πού είναι η θαλπωρή ανάμεσα στους ανθρώπους; Πού είναι το καλωσόρισμά Του από τους ανθρώπους; Γιατί να προκαλείται μια τόσο απεγνωσμένη λαχτάρα στον Θεό; Γιατί να πρέπει ο Θεός να καλεί ξανά και ξανά; Γιατί να ωθείται ο Θεός στο σημείο να πρέπει να ανησυχεί για τον πολυαγαπημένο Υιό Του; Πόσο σκοτεινή είναι αυτή η κοινωνία! Γιατί τα αξιοκαταφρόνητα μαντρόσκυλά της δεν επιτρέπουν στον Θεό να πηγαινοέρχεται ελεύθερα στον κόσμο που Αυτός δημιούργησε; Γιατί δεν καταλαβαίνει ο άνθρωπος, ο οποίος ζει μέσα στον πόνο και τη δυστυχία; Ο Θεός έχει περάσει μεγάλα βάσανα για χάρη σας, με αφόρητο πόνο έστειλε τον πολυαγαπημένο Υιό Του, το ίδιο Του το αίμα, σ’ εσάς. Γιατί, λοιπόν, εσείς εξακολουθείτε να κάνετε τα στραβά μάτια; Μπροστά σε όλους αρνείστε την άφιξη του Θεού και απορρίπτετε τη φιλία Του. Γιατί είστε τόσο ασυνείδητοι; Είστε σίγουροι ότι θέλετε να υπομένετε τις αδικίες σε μια σκοτεινή κοινωνία σαν κι αυτήν; Γιατί, αντί να γεμίζετε τις κοιλιές σας με χιλιετίες εχθρότητας, μπουκώνεστε με τα «σκατά» του βασιλιά των διαβόλων;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Έργο και είσοδος (8)

Υποσημειώσεις:

1. Η φράση «εγείρουν ανυπόστατες κατηγορίες» αναφέρεται στις μεθόδους με τις οποίες ο διάβολος βλάπτει τους ανθρώπους.

2. «Φρουρείται αυστηρά» σημαίνει ότι οι μέθοδοι με τις οποίες ο διάβολος πλήττει τους ανθρώπους είναι εξαιρετικά υποχθόνιες και ελέγχουν τους ανθρώπους σε τέτοιον βαθμό που δεν έχουν χώρο να κινηθούν.

68. Από πάνω έως κάτω και από την αρχή έως το τέλος, ο Σατανάς αναστατώνει το έργο του Θεού και ενεργεί ενάντια σ’ Εκείνον. Όλη αυτή η κουβέντα περί «αρχαίας πολιτιστικής κληρονομιάς», πολύτιμης «γνώσης για την αρχαία κουλτούρα», «διδασκαλιών του ταοϊσμού και του κομφουκιανισμού» και «κομφουκιανικών κλασικών και φεουδαρχικών τελετών» έχει οδηγήσει τον άνθρωπο στην κόλαση. Η προηγμένη επιστήμη και τεχνολογία της σύγχρονης εποχής, καθώς και οι ιδιαίτερα ανεπτυγμένοι τομείς της βιομηχανίας, της γεωργίας και των επιχειρήσεων είναι άφαντοι. Αντίθετα, το μόνο που κάνει είναι να τονίζει τις φεουδαρχικές τελετές που διαδίδονται από τους «πιθήκους» των αρχαίων χρόνων προκειμένου να διαταράξει και να αποδομήσει σκοπίμως το έργο του Θεού, καθώς και να εναντιωθεί σε αυτό. Δεν έχει συνεχίσει απλώς να πλήττει τον άνθρωπο μέχρι και σήμερα, μα θέλει, μάλιστα, να τον καταπιεί^[1] ολόκληρο. Η μετάδοση των ηθικών και δεοντολογικών διδασκαλιών του φεουδαρχισμού και η μεταλαμπάδευση της γνώσης περί αρχαίας κουλτούρας έχουν μολύνει από καιρό τους ανθρώπους, μετατρέποντάς τους σε μεγάλους και μικρούς διαβόλους. Λίγοι είναι εκείνοι που θα λάμβαναν μετά χαράς τον Θεό· λίγοι θα υποδέχονταν τον ερχομό Του με ευφροσύνη. Στα πρόσωπα όλων των ανθρώπων διαγράφονται δολοφονικές προθέσεις και σε κάθε τόπο διαχέεται στον αέρα η πνοή του θανάτου. Επιζητούν να αποκλείσουν τον Θεό απ’ αυτόν τον τόπο· κραδαίνοντας μαχαίρια και ξίφη, παρατάσσονται σε σχηματισμό μάχης απέναντι στον Θεό για να Τον «εξοντώσουν». Απ’ άκρη σ’ άκρη σε αυτόν τον τόπο των διαβόλων, όπου ο άνθρωπος διδάσκεται συνεχώς πως δεν υπάρχει Θεός, διαδίδονται είδωλα και ο αέρας άνωθεν είναι διαποτισμένος με μια εμετική οσμή χαρτιού και θυμιάματος που καίγονται —τόσο έντονη που γίνεται αποπνικτική. Είναι σαν τη δυσωδία της ιλύος που αναδίδεται καθώς σπαρταρά το δηλητηριώδες ερπετό —τόσο έντονη που προκαλεί εμετό. Πέραν τούτου, ακούγεται αμυδρά ο ήχος κακών δαιμόνων που ψάλλουν τις γραφές —ένας ήχος που μοιάζει να προέρχεται από τη μακρινή κόλαση— σε τέτοιο βαθμό, που προκαλεί ακούσια ρίγος. Απ’ άκρη σ’ άκρη σε αυτόν τον τόπο, τοποθετούνται είδωλα σε κάθε χρώμα του ουράνιου τόξου, μετατρέποντας τον τόπο σε έναν κόσμο αισθησιακών απολαύσεων, ενώ ο βασιλιάς των διαβόλων γελά συνεχώς πονηρά, θαρρείς και η κακεντρεχής σκευωρία του έχει στεφθεί με επιτυχία. Στο μεταξύ, ο άνθρωπος παραμένει παντελώς ανυποψίαστος, ούτε έχει την παραμικρή ιδέα ότι ο διάβολος τον έχει ήδη διαφθείρει σε σημείο που έχει γίνει ανόητος και σκύβει το κεφάλι ηττημένος. Ελπίζει να εξαλείψει μονομιάς ό,τι αφορά τον Θεό και να Τον ατιμάσει και να Τον δολοφονήσει για άλλη μια φορά· είναι αποφασισμένος να καταστρέψει και να αναστατώσει το έργο Του. Πώς μπορεί να επιτρέψει στον Θεό να είναι ισότιμός του; Πώς μπορεί να ανεχτεί τον Θεό να «παρεμβαίνει» στο έργο που κάνει επί γης μεταξύ των ανθρώπων; Πώς μπορεί να επιτρέψει στον Θεό να ξεσκεπάσει το αποκρουστικό του πρόσωπο; Πώς μπορεί να επιτρέψει στον Θεό να αποδιοργανώσει το έργο του; Πώς μπορεί αυτός ο διάβολος, ο οποίος είναι έξω φρενών, να επιτρέψει στον Θεό να έχει υπό τον έλεγχό Του την αυτοκρατορική του αυλή στη γη; Πώς μπορεί να υποκλιθεί με προθυμία μπροστά στην ανώτερη δύναμή Του; Η αποκρουστική του όψη έχει αποκαλυφθεί, ούτως ώστε ο άνθρωπος δεν ξέρει αν πρέπει να γελάσει ή να κλάψει, ενώ είναι πολύ δύσκολο να γίνει λόγος γι’ αυτήν. Αυτή δεν είναι η ουσία του; Η ψυχή του είναι άσχημη, κι όμως αυτός εξακολουθεί να πιστεύει πως είναι απίστευτα όμορφος. Αυτή η συμμορία συνεργών στο έγκλημα^[2]! Κατέρχονται στο θνητό βασίλειο για να ενδώσουν σε απολαύσεις και να προκαλέσουν αναστάτωση, δημιουργώντας τέτοια αναταραχή που ο κόσμος γίνεται ένας άστατος και ασταθής τόπος και η καρδιά του ανθρώπου καταλαμβάνεται από πανικό και ανησυχία, και έχουν παίξει τόσο πολύ με τον άνθρωπο, που μοιάζει με ένα μη ανθρώπινο ζώο του αγρού, υπέρμετρα άσχημος, έχοντας χάσει και το τελευταίο ίχνος του αρχικού άγιου ανθρώπου. Επιπλέον, επιθυμούν, μάλιστα, να είναι η κυρίαρχη δύναμη πάνω στη γη. Παρεμποδίζουν το έργο του Θεού τόσο πολύ που μετά βίας μπορεί να σημειώσει πρόοδο, και περικλείουν τον άνθρωπο πολύ ερμητικά, σαν τοίχοι από χαλκό και ατσάλι. Έχοντας διαπράξει τόσο πολλές σοβαρές αμαρτίες και έχοντας προξενήσει τόσο πολλές καταστροφές, εξακολουθούν να προσμένουν σε κάτι άλλο πέραν της παίδευσης; Οι δαίμονες και τα κακά πνεύματα βρίσκονται εκτός ελέγχου στη γη εδώ και καιρό, και έχουν σφραγίσει τις προθέσεις και την επίπονη προσπάθεια του Θεού τόσο ερμητικά, που είναι αδιαπέραστα. Πρόκειται, πραγματικά, για θανάσιμο αμάρτημα! Πώς μπορεί ο Θεός να μη νιώθει ανησυχία; Πώς μπορεί ο Θεός να μη νιώθει εξοργισμένος; Έχουν παρακωλύσει σοβαρά το έργο του Θεού, κι έχουν εναντιωθεί σοβαρά σε αυτό: Μα πόσο στασιαστικοί είναι!

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Έργο και είσοδος (7)

Υποσημειώσεις:

1. Ο όρος «καταπιεί» αναφέρεται στη μοχθηρή συμπεριφορά του βασιλιά των διαβόλων, ο οποίος ρημάζει τους ανθρώπους στο σύνολό τους.

2. Οι «συνεργοί στο έγκλημα» ανήκουν στην ίδια φάρα με «μια συμμορία αλητών».

69. Η γνώση σχετικά με την αρχαία κουλτούρα και ιστορία, που εκτείνονται σε χρονική περίοδο αρκετών χιλιάδων ετών, έχει σφραγίσει τόσο ερμητικά το σκεπτικό, τις αντιλήψεις και τη διανοητική στάση του ανθρώπου, που τα κατέστησε αδιαπέραστα και μη βιοδιασπώμενα^[1]. Οι άνθρωποι ζουν στον δέκατο όγδοο κύκλο της κόλασης, όπου, σαν να έχουν εξοριστεί στα μπουντρούμια από τον Θεό, το φως δεν είναι ποτέ ορατό. Το φεουδαρχικό σκεπτικό έχει καταπιέσει τους ανθρώπους σε τέτοιο βαθμό, που μετά βίας μπορούν να αναπνεύσουν και ασφυκτιούν. Δεν έχουν το παραμικρό ίχνος δύναμης για να αντισταθούν· το μόνο που κάνουν είναι να υπομένουν αδιάκοπα μες στη σιωπή… Κανείς δεν έχει τολμήσει ποτέ να αγωνιστεί ή να υπερασπιστεί τη δικαιοσύνη και την αμεροληψία· οι άνθρωποι απλώς διάγουν μια ζωή χειρότερη των ζώων, υπό τα πλήγματα και την κακοποίηση της φεουδαρχικής ηθικής, μέρα με τη μέρα, χρόνο με τον χρόνο. Δεν έχουν σκεφτεί ποτέ τους να αναζητήσουν τον Θεό ώστε να απολαύσουν την ευτυχία στον κόσμο των ανθρώπων. Είναι θαρρείς και οι άνθρωποι είναι τόσο χτυπημένοι που είναι σαν τα πεσμένα φύλλα του φθινοπώρου —μαραμένα, ξερά και καστανοκίτρινα. Πάει καιρός που οι άνθρωποι έχουν χάσει τη μνήμη τους· ζουν αβοήθητοι στην κόλαση που ονομάζεται κόσμος των ανθρώπων, περιμένοντας την έλευση της έσχατης ημέρας ώστε να μπορέσουν να χαθούν μαζί μ’ αυτήν την κόλαση, θαρρείς και η έσχατη ημέρα την οποία λαχταρούν είναι η μέρα που ο άνθρωπος θα απολαύσει τη γαλήνη της ανάπαυσης. Η φεουδαρχική ηθική έχει οδηγήσει τη ζωή του ανθρώπου στον «Άδη», εξασθενίζοντας κι άλλο τη δύναμη του ανθρώπου να αντισταθεί. Κάθε λογής καταπίεση ωθεί τον άνθρωπο, βήμα προς βήμα, να πέσει πιο βαθιά στον Άδη, όλο και πιο μακριά από τον Θεό, στο σημείο που σήμερα έχει γίνει παντελώς άγνωστος στον Θεό και σπεύδει να Τον αποφύγει όταν συναντιούνται. Ο άνθρωπος δεν Του δίνει προσοχή και Τον αφήνει να στέκεται μόνος Του παράμερα, θαρρείς κι ο άνθρωπος δεν Τον έχει γνωρίσει ποτέ, δεν Τον έχει ξαναδεί ποτέ. Ο Θεός, ωστόσο, περιμένει τον άνθρωπο καθ’ όλο το μακρύ ταξίδι της ανθρώπινης ζωής, χωρίς να εξαπολύει ποτέ την ασυγκράτητη οργή Του προς αυτόν, περιμένοντας απλώς ήσυχα και δίχως να λέει κουβέντα να μετανοήσει ο άνθρωπος και να κάνει ένα νέο ξεκίνημα. Ο Θεός ήλθε στον κόσμο των ανθρώπων πριν από πολύ καιρό για να μοιραστεί τα βάσανα του κόσμου αυτού με τον άνθρωπο. Καθ’ όλη τη διάρκεια των ετών που ζει με τον άνθρωπο, κανείς δεν έχει ανακαλύψει την ύπαρξή Του. Ο Θεός υπομένει απλώς σιωπηλά τη δυστυχία της αθλιότητας στον κόσμο των ανθρώπων, καθώς επιτελεί το έργο που έφερε αυτοπροσώπως. Συνεχίζει να υπομένει για χάρη του θελήματος του Θεού Πατέρα και για χάρη των αναγκών της ανθρωπότητας, υποβαλλόμενος σε βάσανα που δεν είχε βιώσει ποτέ άλλοτε ο άνθρωπος. Υπηρετεί τον άνθρωπο ήσυχα υπό την παρουσία του και έχει ταπεινώσει τον εαυτό Του υπό την παρουσία του ανθρώπου, για χάρη του θελήματος του Θεού Πατέρα και για χάρη των αναγκών της ανθρωπότητας. Η γνώση περί αρχαίας κουλτούρας έχει κλέψει στα κρυφά τον άνθρωπο από την παρουσία του Θεού και τον έχει παραδώσει στον βασιλιά των διαβόλων και στους απογόνους του. Τα Τέσσερα Βιβλία και τα Πέντε Κλασικά^[α] έχουν μεταφέρει το σκεπτικό και τις αντιλήψεις του ανθρώπου σε μια άλλη εποχή παρακοής, κάνοντάς τον να λατρεύει ακόμη περισσότερο από πριν εκείνους που συνέταξαν το Βιβλίο των Πηγών και επιδεινώνοντας, ως εκ τούτου, περαιτέρω τις αντιλήψεις του για τον Θεό. Εν αγνοία του ανθρώπου, ο βασιλιάς των διαβόλων απέκλεισε άσπλαχνα τον Θεό από την καρδιά του κι έπειτα την κατέλαβε ο ίδιος, με θριαμβευτική χαρά. Από τότε, ο άνθρωπος απέκτησε μια άσχημη ψυχή, καθώς και την όψη του βασιλιά των διαβόλων. Μίσος για τον Θεό γέμισε το στήθος του, και η κακεντρέχεια του βασιλιά των διαβόλων εξαπλωνόταν μέρα με τη μέρα μες στον άνθρωπο, έως ότου τον κυρίευσε ολότελα. Ο άνθρωπος δεν είχε πια ούτε την παραμικρή ελευθερία και δεν είχε τον τρόπο να ξεφύγει από τα δίχτυα του βασιλιά των διαβόλων. Δεν είχε άλλη επιλογή παρά να πιαστεί επιτόπου αιχμάλωτος, να παραδοθεί και να πέσει κάτω υποταγμένος ενώπιόν του. Πριν από πολύ καιρό, όταν η καρδιά και η ψυχή του ανθρώπου ήταν ακόμη στο πρώιμο στάδιό τους, ο βασιλιάς των διαβόλων φύτεψε μέσα τους τον σπόρο του καρκινώματος του αθεϊσμού, διδάσκοντάς του πλάνες όπως «μελέτησε τις επιστήμες και την τεχνολογία· υλοποίησε τους Τέσσερις Εκσυγχρονισμούς· στον κόσμο Θεός δεν υπάρχει». Και πέραν τούτων, δεν χάνει ευκαιρία να φωνάξει: «Ας βασιστούμε στον σκληρό μας μόχθο για να χτίσουμε μια όμορφη πατρίδα», ζητώντας από τον καθένα να είναι προετοιμασμένος από την παιδική του ηλικία να υπηρετήσει πιστά την πατρίδα του. Ο άνθρωπος, όντας ανυποψίαστος, ήρθε στην παρουσία του, όπου εκείνος σφετερίστηκε δίχως δισταγμό όλα τα εύσημα (τα εύσημα, δηλαδή, που ανήκουν στον Θεό για το γεγονός πως κρατά όλη την ανθρωπότητα στα χέρια Του). Ποτέ του δεν ένιωσε καμία ντροπή. Επιπλέον, άρπαξε αναίσχυντα τον λαό του Θεού και έσυρε τους ανθρώπους αυτούς στο σπίτι του, όπου πήδησε σαν ποντικός πάνω στο τραπέζι κι έβαλε τον άνθρωπο να τον λατρεύει ως Θεό. Τέτοιος κακοποιός είναι! Αναφωνεί σκανδαλώδη, σοκαριστικά πράγματα, όπως: «Στον κόσμο Θεός δεν υπάρχει. Ο άνεμος προέρχεται από μετασχηματισμούς σύμφωνα με φυσικούς νόμους· η βροχή προκαλείται όταν οι υδρατμοί, αφού έρθουν σε επαφή με κρύες θερμοκρασίες, συμπυκνώνονται σε σταγόνες και πέφτουν στη γη· ο σεισμός είναι η δόνηση της επιφάνειας της γης λόγω γεωλογικών αλλαγών· η ξηρασία οφείλεται στην ξηρότητα του αέρα που προκαλείται από νουκλεονικές διαταραχές στην επιφάνεια του ήλιου. Πρόκειται για φυσικά φαινόμενα. Πού βρίσκεται, σε όλα αυτά, κάποια πράξη του Θεού;» Υπάρχουν, μάλιστα, εκείνοι που φωνάζουν δηλώσεις που δεν θα έπρεπε να εκφράζονται, όπως οι ακόλουθες: «Ο άνθρωπος εξελίχθηκε από τον πίθηκο κατά την αρχαιότητα, και ο σημερινός κόσμος προέρχεται από μια διαδοχή πρωτόγονων κοινωνιών που ξεκίνησαν πριν από περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια. Το αν μια χώρα θα ακμάσει ή θα παρακμάσει εξαρτάται εξ ολοκλήρου από τον λαό της». Στο παρασκήνιο, κάνει τον άνθρωπο να τον κρεμάσει στον τοίχο ή να τον τοποθετήσει πάνω στο τραπέζι προκειμένου να του αποτίνει φόρο τιμής και να του κάνει προσφορές. Ενώ αναφωνεί «δεν υπάρχει Θεός», ταυτόχρονα πλασάρει τον εαυτό του ως Θεό, διώχνοντας συνοπτικά τον Θεό από τα όρια της γης, καθώς στέκεται στη θέση του Θεού και αναλαμβάνει τον ρόλο του βασιλιά των διαβόλων. Είναι πέρα για πέρα παράλογος! Κάνει τον άνθρωπο να τον μισεί ως το μεδούλι. Φαίνεται πως ο Θεός κι αυτός είναι ορκισμένοι εχθροί, και οι δυο τους δεν μπορούν να συνυπάρξουν. Μηχανορραφεί για να ξεφορτωθεί τον Θεό ενώ ο ίδιος κυκλοφορεί ελεύθερος, πέρα από την εμβέλεια του νόμου^[2]. Τέτοιος βασιλιάς διαβόλων είναι! Πώς μπορεί να γίνει ανεκτή η ύπαρξή του; Δεν θα ησυχάσει έως ότου κάνει άνω-κάτω το έργο του Θεού και το ρημάξει τελείως^[3], θαρρείς και θέλει να εναντιώνεται στον Θεό μέχρις εσχάτων, μέχρις ότου είτε πεθάνει το ψάρι είτε κοπεί το δίχτυ, πηγαίνοντας σκόπιμα κόντρα στον Θεό και ασκώντας όλο και μεγαλύτερη πίεση. Το αποκρουστικό πρόσωπό του, έχοντας αποκαλυφθεί τελείως από καιρό, είναι τώρα μελανιασμένο, δαρμένο^[4] και σε άσχημη κατάσταση, κι όμως το μίσος του για τον Θεό παραμένει ανυποχώρητο, θαρρείς και μόνο αν καταβροχθίσει τον Θεό με μια χαψιά θα μπορέσει να απαλλαγεί από το μίσος που είναι συσσωρευμένο μες στην καρδιά του. Πώς είναι δυνατόν να τον ανεχτούμε, αυτόν τον εχθρό του Θεού! Μονάχα η εξάλειψη και η πλήρης εξόντωσή του θα εκπληρώσουν την επιθυμία της ζωής μας. Πώς είναι δυνατόν να του επιτραπεί να συνεχίσει να δρα ανεξέλεγκτος; Έχει διαφθείρει τον άνθρωπο σε τέτοιο βαθμό, που ο άνθρωπος δεν γνωρίζει τον ουρανοήλιο, έχει νεκρωθεί και δεν νιώθει τίποτα. Ο άνθρωπος έχει χάσει την κανονική ανθρώπινη σύνεσή του. Γιατί να μην προσφέρουμε όλο μας το είναι για να τον καταστρέψουμε και να τον κατακάψουμε, ώστε να εξαλείψουμε κάθε ανησυχία για το μέλλον και να δώσουμε τη δυνατότητα στο έργο του Θεού να φτάσει συντομότερα σε άνευ προηγουμένου μεγαλείο; Αυτή η συμμορία αχρείων έχει έλθει στον κόσμο των ανθρώπων και τον έχει βυθίσει στο χάος. Οι αχρείοι αυτοί έχουν φέρει όλους τους ανθρώπους στην άκρη ενός γκρεμού, σχεδιάζοντας στα κρυφά να τους σπρώξουν απ’ το χείλος για να γίνουν κομμάτια, ώστε τότε να καταβροχθίσουν τα πτώματά τους. Τρέφουν τη μάταιη ελπίδα να καταστρέψουν το σχέδιο του Θεού και να αναμετρηθούν μαζί Του, ποντάροντας τα πάντα σε μια ζαριά^[5]. Αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο! Ο σταυρός, εξάλλου, έχει ετοιμαστεί για τον βασιλιά των διαβόλων, ο οποίος είναι ένοχος για τα πιο ειδεχθή εγκλήματα. Ο Θεός δεν ανήκει στον σταυρό. Τον έχει ήδη παραμερίσει για τον διάβολο. Πάει πολύς καιρός που ο Θεός έχει βγει νικητής και δεν νιώθει πια λύπη για τις αμαρτίες της ανθρωπότητας, μα θα φέρει τη σωτηρία σε όλη την ανθρωπότητα.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Έργο και είσοδος (7)

Υποσημειώσεις:

1. Ο όρος «μη βιοδιασπώμενα» νοείται ως σάτιρα σε αυτό το σημείο, και σημαίνει πως οι άνθρωποι είναι άκαμπτοι στη γνώση, την κουλτούρα και την πνευματική στάση τους.

2. Η φράση «κυκλοφορεί ελεύθερος, πέρα από την εμβέλεια του νόμου» υποδεικνύει πως ο διάβολος τρελαίνεται και τον πιάνει αμόκ.

3. Η φράση «ρημάξει τελείως» αναφέρεται στο γεγονός ότι η βίαια συμπεριφορά του διαβόλου είναι αβάσταχτο θέαμα.

4. Η φράση «μελανιασμένο, δαρμένο» αναφέρεται στο άσχημο πρόσωπο του βασιλιά των διαβόλων.

5. Η φράση «ποντάροντας τα πάντα σε μια ζαριά» σημαίνει να ποντάρει κανείς όλα του τα χρήματα σε ένα μόνο στοίχημα, με την ελπίδα στο τέλος να κερδίσει. Αποτελεί μεταφορά για τις δόλιες και ειδεχθείς μηχανορραφίες του διαβόλου. Η έκφραση χρησιμοποιείται ειρωνικά.

α. Τα Τέσσερα Βιβλία και τα Πέντε Κλασικά είναι τα επίσημα βιβλία του κομφουκιανισμού στην Κίνα.

70. Ο Σατανάς έχει εμποτίσει σε μεγάλο βαθμό την υποτιθέμενη γνώση του ανθρώπου με τη φιλοσοφία του για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις και με τον τρόπο σκέψης του. Και καθώς το κάνει αυτό ο Σατανάς, δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να υιοθετήσει τον τρόπο σκέψης του, τη φιλοσοφία του και τις απόψεις του, ώστε ο άνθρωπος να αρνηθεί την ύπαρξη του Θεού, να αρνηθεί ότι όλα τα πράγματα και η μοίρα του ανθρώπου βρίσκονται στο κράτος του Θεού. Έτσι, καθώς προχωρούν οι μελέτες του ανθρώπου κι εκείνος αποκομίζει περισσότερες γνώσεις, νιώθει την ύπαρξη του Θεού να γίνεται πιο αόριστη και μπορεί, μάλιστα, να μην πιστεύει πια στην ύπαρξη του Θεού. Επειδή ο Σατανάς έχει ενσταλάξει συγκεκριμένες σκέψεις, απόψεις κι έννοιες στον άνθρωπο, όταν ο Σατανάς ενσταλάζει αυτό το δηλητήριο μέσα στον άνθρωπο, δεν παραπλανάται και δεν διαφθείρεται ο άνθρωπος από τον Σατανά; Συνεπώς, βάσει ποιων θα λέγατε ότι ζουν οι άνθρωποι τη σήμερον ημέρα; Δεν ζουν βάσει των γνώσεων και των σκέψεων που τους ενσταλάζει ο Σατανάς; Και τα πράγματα που κρύβουν μέσα τους αυτές οι γνώσεις και σκέψεις δεν είναι άραγε οι φιλοσοφίες και το δηλητήριο του Σατανά; Ο άνθρωπος ζει βάσει των φιλοσοφιών και του δηλητηρίου του Σατανά. Και τι βρίσκεται στον πυρήνα της διαφθοράς του ανθρώπου από τον Σατανά; Ο Σατανάς θέλει να κάνει τον άνθρωπο να αρνηθεί τον Θεό, να εναντιωθεί και να αντιταχθεί στον Θεό, όπως κάνει ο ίδιος· εκεί στοχεύει ο Σατανάς, κι αυτά είναι τα μέσα που χρησιμοποιεί για να διαφθείρει τον άνθρωπο.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ε΄

71. Κατά τη διαδικασία απόκτησης της γνώσης από τον άνθρωπο, ο Σατανάς επιστρατεύει κάθε είδους μέθοδο, είτε λέγοντας ιστορίες, είτε δίνοντάς του απλώς μια ατομική γνώση, είτε δίνοντάς του τη δυνατότητα να ικανοποιήσει τις επιθυμίες του ή τις φιλοδοξίες του. Σε ποιον δρόμο ακριβώς θέλει να τον οδηγήσει ο Σατανάς; Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι δεν υπάρχει τίποτα το κακό με την απόκτηση γνώσης, ότι είναι απόλυτα φυσιολογικό. Για να το θέσω πιο ελκυστικά, το να υιοθετούν ανώτερες βλέψεις ή να έχουν φιλοδοξίες σημαίνει να έχουν κίνητρο, και αυτό θα πρέπει να είναι το σωστό μονοπάτι στη ζωή. Δεν είναι ο πιο ένδοξος τρόπος για να ζουν οι άνθρωποι αν μπορούν να εκπληρώνουν τις βλέψεις τους ή να έχουν μια επιτυχημένη επαγγελματική σταδιοδρομία στη ζωή τους; Κάνοντας κανείς αυτά τα πράγματα, όχι μόνο τιμά τους προγόνους του, αλλά έχει και την ευκαιρία να αφήσει το δικό του στίγμα στην ιστορία —δεν είναι αυτό κάτι καλό; Αυτό είναι καλό στα μάτια των κοσμικών ανθρώπων και γι’ αυτούς θα πρέπει να είναι σωστό και θετικό. Ο Σατανάς, ωστόσο, με τα μοχθηρά του κίνητρα, στρέφει τους ανθρώπους σε αυτού του είδους τον δρόμο, και αυτό ήταν; Και βέβαια όχι. Στην πραγματικότητα, όσο μεγάλες κι αν είναι οι βλέψεις του ανθρώπου, όσο ρεαλιστικές ή σωστές κι αν είναι οι επιθυμίες του, το μόνο που θέλει να επιτύχει ο άνθρωπος, το μόνο που αναζητά, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με δύο λέξεις. Αυτές οι δύο λέξεις είναι ζωτικής σημασίας για κάθε άνθρωπο καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του και αυτές είναι που σκοπεύει να ενσταλάξει ο Σατανάς στον άνθρωπο. Ποιες είναι αυτές οι δύο λέξεις; Είναι η «φήμη» και το «κέρδος». Ο Σατανάς χρησιμοποιεί μια πολύ ήπια μέθοδο, μια μέθοδο που συμβαδίζει πολύ με τις αντιλήψεις των ανθρώπων και δεν είναι πολύ επιθετική, για να κάνει τους ανθρώπους να αποδέχονται εν αγνοία τους τα μέσα και τους νόμους της επιβίωσης του Σατανά, να θέτουν στόχους και κατεύθυνση στη ζωή, και να αποκτούν και βλέψεις στη ζωή τους. Όσο βαρύγδουπες κι αν είναι οι περιγραφές των ανθρώπων για τις βλέψεις της ζωής τους, αυτές οι βλέψεις περιστρέφονται συνέχεια γύρω από τη φήμη και το κέρδος. Ό,τι κι αν κυνηγούν ολόκληρη τη ζωή τους οι σπουδαίοι ή διάσημοι άνθρωποι —στην πραγματικότητα, όλοι οι άνθρωποι— έχει σχέση μόνο με αυτές τις δύο λέξεις: «φήμη» και «κέρδος». Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι, μόλις αποκτήσουν φήμη και κέρδος, θα έχουν το κεφάλαιο για να απολαμβάνουν υψηλή θέση και μεγάλο πλούτο, και να απολαμβάνουν τη ζωή. Πιστεύουν ότι, μόλις αποκτήσουν φήμη και κέρδος, θα έχουν το κεφάλαιο για να αναζητούν ευχαρίστηση και να ενδίδουν ασυλλόγιστα στις απολαύσεις της σάρκας. Για χάρη της φήμης και του κέρδους που επιθυμούν, οι άνθρωποι με χαρά, αλλά και ταυτόχρονα εν αγνοία τους, παραδίδουν το σώμα τους, την καρδιά τους και ό,τι άλλο έχουν, μαζί με τις προοπτικές και τη μοίρα τους, στον Σατανά. Το κάνουν ανεπιφύλακτα, χωρίς ν’ αμφιβάλλουν ούτε στιγμή, και χωρίς ποτέ να ζητούν να πάρουν πίσω όσα είχαν κάποτε. Μπορούν οι άνθρωποι να διατηρήσουν οποιονδήποτε έλεγχο του εαυτού τους από τη στιγμή που θα παραδοθούν στον Σατανά και θα του είναι αφοσιωμένοι με αυτόν τον τρόπο; Και βέβαια όχι. Βρίσκονται πλήρως και απολύτως υπό τον έλεγχο του Σατανά. Έχουν βυθιστεί πλήρως και ολότελα σ’ αυτόν τον βούρκο και είναι ανίκανοι να ξεφύγουν. Όταν κάποιος έχει πέσει στον βούρκο της φήμης και του κέρδους, δεν αναζητά πλέον οτιδήποτε φωτεινό, οτιδήποτε είναι δίκαιο ή όλα εκείνα τα όμορφα και αγαθά πράγματα. Αυτό συμβαίνει επειδή η φήμη και το κέρδος αποτελούν τεράστιο δέλεαρ για τους ανθρώπους, και είναι πράγματα που οι άνθρωποι μπορούν να επιδιώκουν ασταμάτητα όλη τους τη ζωή, ακόμη και εις τους αιώνας των αιώνων. Αυτή δεν είναι η πραγματική κατάσταση; Κάποιοι θα πούνε ότι η απόκτηση γνώσης δεν είναι τίποτα περισσότερο από το να διαβάζουν βιβλία ή να μαθαίνουν μερικά πράγματα που δεν γνωρίζουν ήδη, ώστε να μη μένουν πίσω από την εποχή τους ή για να μην τους προσπεράσει ο κόσμος. Η γνώση αποκτάται μόνο για να μπορούν να έχουν φαγητό στο τραπέζι, για να εξασφαλίσουν το μέλλον τους ή τα προς το ζην. Υπάρχει κάποιος που θα υφίστατο μια δεκαετία επίπονων σπουδών, απλώς και μόνο για να εξασφαλίσει τα προς το ζην, απλώς και μόνο για να επιλύσει το πρόβλημα του φαγητού; Όχι, δεν υπάρχει κανένας! Οπότε, για ποιον λόγο υπόκειται ο άνθρωπος σε τέτοιες δυσκολίες όλα αυτά τα χρόνια; Το κάνει για τη φήμη και το κέρδος. Τον περιμένουν η φήμη και το κέρδος, τον καλούν, και αυτός πιστεύει ότι μόνο μέσα από δική του συνέπεια, μέσα από δυσκολίες και αγώνες, θα μπορέσει να ακολουθήσει τον δρόμο που θα τον οδηγήσει στη φήμη και στο κέρδος. Ένας τέτοιος άνθρωπος πρέπει να περάσει αυτές τις δυσκολίες για να χαράξει το δικό του μονοπάτι προς το μέλλον, για τη μελλοντική απόλαυση και για να κερδίσει μια καλύτερη ζωή. Τι στο καλό είναι αυτή η γνώση, μπορείτε να Μου πείτε; Δεν είναι οι κανόνες και οι φιλοσοφίες για τη ζωή που ο Σατανάς ενσταλάζει στον άνθρωπο όπως «Αγάπα το Κόμμα, αγάπα την πατρίδα και αγάπα τη θρησκεία σου» και «Ο σοφός άνθρωπος υποτάσσεται στις συνθήκες»; Δεν είναι ο Σατανάς που έχει ενσταλάξει τις «μεγαλόπνοες βλέψεις» στη ζωή των ανθρώπων, όπως τις ιδέες των σπουδαίων ανθρώπων, την ακεραιότητα των διάσημων και το γενναίο πνεύμα των ηρωικών χαρακτήρων ή τον ιπποτισμό και την ευγένεια των πρωταγωνιστών και των ξιφομάχων στα μυθιστορήματα πολεμικών τεχνών; Αυτές οι ιδέες επηρεάζουν τη μία γενιά μετά την άλλη, και οι άνθρωποι κάθε γενιάς πείθονται να αποδεχτούν αυτές τις ιδέες. Αγωνίζονται συνεχώς, επιδιώκοντας «μεγαλόπνοες βλέψεις» για τις οποίες θα θυσίαζαν ακόμα και τη ζωή τους. Με αυτήν τη προσέγγιση και αυτά τα μέσα χρησιμοποιεί ο Σατανάς τη γνώση για να διαφθείρει τους ανθρώπους. Αφότου, λοιπόν, ο Σατανάς οδηγήσει τους ανθρώπους σ’ αυτό το μονοπάτι, θα είναι σε θέση να υποτάσσονται και να λατρεύουν τον Θεό; Και θα είναι σε θέση να αποδεχτούν τα λόγια του Θεού και να επιδιώξουν την αλήθεια; Σε καμία περίπτωση —επειδή έχουν παρασυρθεί από τον Σατανά. Ας ρίξουμε άλλη μια ματιά στη γνώση, τις σκέψεις και τις απόψεις που ενσταλάζει ο Σατανάς στους ανθρώπους: Περιέχουν αυτά τα πράγματα τις αλήθειες της υποταγής στον Θεό και της λατρείας του Θεού; Περικλείουν τις αλήθειες του σεβασμού προς τον Θεό και της αποφυγής του κακού; Περιέχουν οποιαδήποτε λόγια του Θεού; Υπάρχει κάτι μέσα τους που σχετίζεται με την αλήθεια; Καθόλου —αυτά τα πράγματα απουσιάζουν πλήρως.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ΄

72. Ο Σατανάς χρησιμοποιεί τη φήμη και το κέρδος για να ελέγχει τις σκέψεις των ανθρώπων, κάνοντάς τους να μη σκέφτονται τίποτε άλλο εκτός από αυτά τα δύο πράγματα, και βάζοντάς τους να πασχίζουν για φήμη και κέρδος, να ταλαιπωρούνται για τη φήμη και το κέρδος, να υπομένουν εξευτελισμούς και να κουβαλούν βαρύ φορτίο για χάρη της φήμης και του κέρδους, να θυσιάζουν ό,τι έχουν και δεν έχουν για τη φήμη και το κέρδος, και να προβαίνουν σε κάθε είδους κρίσεις και αποφάσεις για τη φήμη και το κέρδος. Με αυτόν τον τρόπο, ο Σατανάς βάζει στους ανθρώπους αόρατα δεσμά και, μ’ αυτά τα δεσμά πάνω τους, δεν έχουν ούτε την ικανότητα ούτε το κουράγιο να απελευθερωθούν. Χωρίς να το καταλάβουν, κουβαλάνε αυτά τα δεσμά καθώς σέρνονται βήμα-βήμα με τεράστια δυσκολία. Χάριν της φήμης και του κέρδους, η ανθρωπότητα απομακρύνεται από τον Θεό και Τον προδίδει, και καθίσταται ολοένα και πιο μοχθηρή. Με αυτόν τον τρόπο, η μία γενιά μετά την άλλη καταστρέφεται μέσα στη φήμη και το κέρδος του Σατανά. Αν εξετάσουμε τώρα τις ενέργειες του Σατανά, δεν είναι τα ύπουλα κίνητρά του άκρως μισητά; Ίσως να μην μπορείτε σήμερα να δείτε ακόμα καθαρά τα ύπουλα κίνητρα του Σατανά, επειδή πιστεύετε ότι χωρίς φήμη και κέρδος η ζωή δεν θα είχε νόημα, οι άνθρωποι δεν θα μπορούσαν πλέον να δουν τον δρόμο μπροστά τους, δεν θα μπορούσαν να διακρίνουν τους στόχους τους, και το μέλλον τους θα γινόταν σκοτεινό, θολό και ζοφερό. Όμως, σιγά-σιγά, μια μέρα, θα αναγνωρίσετε όλοι σας τι πελώρια δεσμά που βάζει ο Σατανάς στους ανθρώπους είναι η φήμη και το κέρδος. Όταν έρθει εκείνη η ημέρα, θα αντισταθείς ολοκληρωτικά στον έλεγχο του Σατανά και θα αντισταθείς ολοκληρωτικά στα δεσμά που σου έβαλε ο Σατανάς. Όταν επιθυμήσεις να απελευθερωθείς από όλα αυτά τα πράγματα που σου έχει ενσταλάξει ο Σατανάς, θα κόψεις πλήρως όλους τους δεσμούς με τον Σατανά κι επίσης, θα μισήσεις πραγματικά όλα εκείνα που σου έχει επιφέρει. Μόνο τότε θα έχεις πραγματική αγάπη και λαχτάρα για τον Θεό.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ΄

73. Η επιστήμη δίνει απλώς τη δυνατότητα στους ανθρώπους να βλέπουν τα αντικείμενα στον υλικό κόσμο και ικανοποιεί την περιέργεια του ανθρώπου, αλλά δεν μπορεί να δώσει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να δει τους νόμους βάσει των οποίων τα πάντα βρίσκονται υπό το κράτος του Θεού. Ο άνθρωπος φαίνεται να βρίσκει απαντήσεις στην επιστήμη, όμως αυτές οι απαντήσεις είναι αινιγματικές και προσφέρουν μόνο προσωρινή ικανοποίηση —μια ικανοποίηση που εξυπηρετεί μόνο τον περιορισμό της καρδιάς του ανθρώπου στον υλικό κόσμο. Οι άνθρωποι νιώθουν ότι έχουν λάβει απαντήσεις από την επιστήμη, οπότε, όποιο ζήτημα κι αν προκύπτει, χρησιμοποιούν τις επιστημονικές τους απόψεις ως βάση για να αποδείξουν ή να αποδεχτούν το εκάστοτε ζήτημα. Η καρδιά του ανθρώπου σαγηνεύεται από την επιστήμη και καταλαμβάνεται απ’ αυτήν, σε βαθμό που ο άνθρωπος δεν έχει πλέον το μυαλό για να γνωρίσει τον Θεό, να λατρέψει τον Θεό, να πιστέψει ότι τα πάντα προέρχονται από τον Θεό και ότι θα πρέπει να στρέφεται σε Εκείνον για απαντήσεις. Έτσι δεν είναι; Όσο περισσότερο πιστεύει κάποιος στην επιστήμη, τόσο πιο παράλογος γίνεται, πιστεύει ότι για τα πάντα υπάρχει μια επιστημονική εξήγηση και ότι η έρευνα μπορεί να λύσει οτιδήποτε. Δεν αναζητά τον Θεό και δεν πιστεύει ότι υπάρχει. Υπάρχουν μάλιστα πολλοί που πιστεύουν πολύ καιρό στον Θεό, και οι οποίοι, όταν έρχονται αντιμέτωποι με οποιοδήποτε πρόβλημα, χρησιμοποιούν έναν υπολογιστή για να κάνουν έρευνα και να βρουν απαντήσεις· πιστεύουν μόνο στην επιστημονική γνώση. Δεν πιστεύουν ότι τα λόγια του Θεού είναι η αλήθεια, δεν πιστεύουν ότι τα λόγια του Θεού μπορούν να επιλύσουν όλα τα προβλήματα της ανθρωπότητας, δεν βλέπουν καθένα από τα προβλήματα της ανθρωπότητας από την άποψη της αλήθειας. Ανεξάρτητα από το ποιο πρόβλημα συναντούν, δεν προσεύχονται ποτέ στον Θεό ούτε αναζητούν μια λύση, ψάχνοντας την αλήθεια στα λόγια του Θεού. Σε πολλά ζητήματα, προτιμούν να πιστεύουν ότι η γνώση μπορεί να επιλύσει το πρόβλημα· για αυτούς, η επιστήμη είναι η υπέρτατη λύση. Ο Θεός απουσιάζει παντελώς από την καρδιά αυτών των ανθρώπων. Είναι δύσπιστοι και οι απόψεις τους για την πίστη στον Θεό δεν διαφέρουν από τις απόψεις πολλών διακεκριμένων ακαδημαϊκών και επιστημόνων, οι οποίοι προσπαθούν συνεχώς να εξετάσουν τον Θεό, εφαρμόζοντας επιστημονικές μεθόδους. Για παράδειγμα, υπάρχουν πολλοί ειδικοί στη θρησκεία οι οποίοι πήγαν στο όρος όπου προσάραξε η κιβωτός, κι έτσι απέδειξαν την ύπαρξη της κιβωτού. Όμως, στην εμφάνιση της κιβωτού δεν βλέπουν την ύπαρξη του Θεού. Πιστεύουν μόνο στις ιστορίες και στην ιστορία· αυτό είναι το αποτέλεσμα της επιστημονικής έρευνας και μελέτης τους πάνω στον υλικό κόσμο. Αν ερευνάς υλικά πράγματα, είτε πρόκειται για μικροβιολογία, αστρονομία ή γεωγραφία, δεν θα καταλήξεις ποτέ σε ένα αποτέλεσμα που να καθορίζει ότι ο Θεός υπάρχει ή ότι κυριαρχεί επί των πάντων. Οπότε, τι κάνει η επιστήμη για τον άνθρωπο; Δεν απομακρύνει τον άνθρωπο από τον Θεό; Δεν κάνει τους ανθρώπους να υποβάλλουν τον Θεό σε έρευνες; Δεν κάνει τους ανθρώπους να αμφιβάλλουν ακόμα περισσότερο για την ύπαρξη και την κυριαρχία του Θεού, κι έτσι να αρνηθούν και να προδώσουν τον Θεό; Αυτή είναι η συνέπεια. Επομένως, όταν ο Σατανάς χρησιμοποιεί την επιστήμη για να διαφθείρει τον άνθρωπο, ποιον στόχο προσπαθεί να επιτύχει ο Σατανάς; Θέλει να χρησιμοποιεί επιστημονικά συμπεράσματα για να παραπλανά τους ανθρώπους και να τους κάνει απαθείς, καθώς και να χρησιμοποιεί αμφίσημες απαντήσεις για να κρατά σφιχτά τις καρδιές των ανθρώπων ώστε να μην ερευνούν ούτε να πιστεύουν στην ύπαρξη του Θεού. Γι’ αυτό λέω ότι η επιστήμη είναι ένας από τους τρόπους με τους οποίους ο Σατανάς διαφθείρει τους ανθρώπους.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ε΄

74. Ο Σατανάς έχει κατασκευάσει και εφεύρει πολλούς λαϊκούς μύθους ή ιστορίες που βρίσκονται σε βιβλία ιστορίας, αφήνοντας τους ανθρώπους με μια βαθιά χαραγμένη εικόνα για την παράδοση ή για δεισιδαιμονικούς χαρακτήρες. Για παράδειγμα, στην Κίνα υπάρχουν οι «Οχτώ Αθάνατοι που διασχίζουν τη Θάλασσα», «Το ταξίδι προς τη Δύση», ο Αυτοκράτορας του Νεφρίτη, ο «Νετζά που κατακτά τον Βασιλιά Δράκοντα» και η «Ανακήρυξη των Θεών». Δεν έχουν όλα αυτά ριζώσει βαθιά στα μυαλά των ανθρώπων; Ακόμα και αν κάποιοι από εσάς δεν γνωρίζετε όλες τις λεπτομέρειες, γνωρίζετε παρ’ όλα αυτά τις ιστορίες γενικά, και είναι αυτό το γενικό περιεχόμενο που μένει στην καρδιά και στο μυαλό σου και δεν μπορείς να τα ξεχάσεις. Αυτές είναι διάφορες ιδέες ή διάφοροι μύθοι που ετοίμασε ο Σατανάς για τον άνθρωπο πριν από πολύ καιρό, και τα οποία έχουν διαδοθεί σε διαφορετικές χρονικές στιγμές. Αυτά τα πράγματα βλάπτουν και διαβρώνουν απευθείας τις ψυχές των ανθρώπων και κάνουν επανειλημμένα στους ανθρώπους μάγια. Αυτό σημαίνει ότι μόλις αποδεχθείς αυτήν την παραδοσιακή κουλτούρα, τις ιστορίες ή τα δεισιδαιμονικά πράγματα, μόλις ριζώσουν μέσα στο μυαλό σου και μπουν και μείνουν στην καρδιά σου, τότε είσαι σαν μαγεμένος —αρχίζεις να μπερδεύεσαι και να επηρεάζεσαι από αυτές τις πολιτιστικές παγίδες, αυτές τις ιδέες και ιστορίες της παράδοσης. Επηρεάζουν τη ζωή σου, τη στάση σου στη ζωή, καθώς και την κρίση σου για τα πράγματα. Ακόμη περισσότερο, επηρεάζουν την αναζήτησή σου για το αληθινό μονοπάτι στη ζωή: Πρόκειται πραγματικά για κακά μάγια! Όσο κι αν προσπαθείς, δεν μπορείς να τα λύσεις· τα χτυπάς, αλλά δεν μπορείς να τα σπάσεις· τα πολεμάς, αλλά δεν μπορείς να τα διώξεις. Επιπλέον, αφότου οι άνθρωποι βρεθούν κάτω από αυτά τα μάγια, χωρίς να το γνωρίζουν, αρχίζουν εν αγνοία τους να λατρεύουν τον Σατανά, καλλιεργώντας την εικόνα του Σατανά στην καρδιά τους. Με άλλα λόγια, ορίζουν τον Σατανά ως είδωλό τους, αντικείμενο λατρείας και θαυμασμού, φτάνοντας ακόμα και στο σημείο να τον θεωρούν Θεό. Χωρίς να το γνωρίζουν, αυτά τα πράγματα βρίσκονται στις καρδιές των ανθρώπων και ελέγχουν τα λόγια και τις πράξεις τους. Επιπλέον, πρώτα θεωρείς ότι αυτές οι ιστορίες και οι μύθοι δεν είναι αληθείς, αλλά μετά, εν αγνοία σου, αναγνωρίζεις την ύπαρξή τους, δημιουργώντας αληθινούς χαρακτήρες από αυτές και μετατρέποντάς τες σε πράγματα που υπάρχουν στ’ αλήθεια. Εν αγνοία σου, γίνεσαι υποσυνείδητα αποδέκτης αυτών των ιδεών και της ύπαρξης αυτών των πραγμάτων. Επίσης, υποσυνείδητα βάζεις δαίμονες, τον Σατανά και είδωλα μέσα στο ίδιο σου το σπίτι και μέσα στην καρδιά σου —πρόκειται πραγματικά για μάγια!

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ΄

75. Οι δεισιδαιμονικές δραστηριότητες στις οποίες επιδίδονται οι άνθρωποι είναι αυτό που μισεί ο Θεός πάνω απ’ όλα, όμως πολλοί άνθρωποι είναι ακόμα ανίκανοι να απαλλαχτούν απ’ αυτές, καθώς πιστεύουν ότι αυτές οι δεισιδαιμονικές δραστηριότητες έχουν θεσπιστεί από τον Θεό, και μέχρι σήμερα δεν έχουν ακόμα καταφέρει να τις αποβάλλουν πλήρως. Τέτοιου είδους στοιχεία είναι οι διευθετήσεις που κάνουν οι νέοι για τις γαμήλιες δεξιώσεις και τα προικιά· τα χρηματικά δώρα, τα γεύματα και άλλοι παρόμοιοι τρόποι με τους οποίους γιορτάζονται χαρμόσυνες περιστάσεις· τα αρχαία τελετουργικά που έχουν περάσει από γενιά σε γενιά· όλες οι ανούσιες δεισιδαιμονικές δραστηριότητες που πραγματοποιούνται για τους νεκρούς και την κηδεία τους: αυτά τα απεχθάνεται ακόμα περισσότερο ο Θεός. Ακόμα και η ημέρα λατρείας (συμπεριλαμβανομένου του Σαββάτου, όπως το τηρεί ο θρησκευτικός κόσμος) είναι απεχθής σ’ Εκείνον. Ο Θεός, επίσης, αποστρέφεται και απορρίπτει, ακόμα περισσότερο, τις κοινωνικές σχέσεις και τις εγκόσμιες αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ανθρώπων. Ακόμα και η Γιορτή της Άνοιξης και τα Χριστούγεννα, τα οποία τα γνωρίζουν όλοι, δεν έχουν θεσπιστεί από τον Θεό, πόσο μάλλον τα παιχνίδια και οι στολισμοί (δίστιχα, κροτίδες, φαναράκια, Θεία Κοινωνία, χριστουγεννιάτικα δώρα και χριστουγεννιάτικοι εορτασμοί) αφού όλα τα προαναφερθέντα δεν αποτελούν είδωλα στο μυαλό των ανθρώπων; Η Θεία Ευχαριστία την Κυριακή, το κρασί και το καθαρό λινό είναι ακόμα πιο εμφατικά. Όλες οι παραδοσιακές γιορτές που είναι δημοφιλείς στην Κίνα, όπως η ημέρα Ανύψωσης του Κεφαλιού του Δράκου, η Γιορτή της Βάρκας του Δράκου, η Γιορτή του Μεσοφθινοπώρου, η Γιορτή του Χυλού Λάμπα και η Πρωτοχρονιά, καθώς και οι γιορτές στον θρησκευόμενο κόσμο, όπως το Πάσχα, τα Θεοφάνεια και τα Χριστούγεννα, όλες αυτές οι αβάσιμες γιορτές έχουν θεσπιστεί και περάσει από γενιά σε γενιά, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, μέσω πολλών ανθρώπων. Είναι η αχαλίνωτη φαντασία και οι εφευρετικές αντιλήψεις των ανθρώπων που έχουν δώσει τη δυνατότητα σ’ αυτές τις παραδόσεις να επιβιώσουν μέχρι σήμερα. Δείχνουν να μην έχουν ψεγάδια, αλλά είναι στην ουσία παιχνίδια που παίζει ο Σατανάς στους ανθρώπους. Όσο μεγαλύτερος συνωστισμός από Σατανάδες επικρατεί σ’ ένα μέρος και όσο πιο παρωχημένο και οπισθοδρομικό είναι αυτό το μέρος, τόσο πιο παγιωμένα είναι τα φεουδαρχικά του έθιμα. Αυτά τα στοιχεία κρατούν σφιχτά δεμένους τους ανθρώπους, και δεν αφήνουν κανένα απολύτως περιθώριο για κίνηση. Πολλές από τις γιορτές στον θρησκευόμενο κόσμο δείχνουν ότι έχουν μεγάλη αυθεντικότητα και ότι λειτουργούν ως γέφυρα για το έργο του Θεού, αλλά στην πραγματικότητα είναι τα αόρατα δεσμά με τα οποία ο Σατανάς δεσμεύει τους ανθρώπους και τους αποτρέπει από το να γνωρίσουν τον Θεό· είναι όλα πονηρά τεχνάσματα του Σατανά. Στην πραγματικότητα, όταν ολοκληρώνεται ένα στάδιο από το έργο του Θεού, Εκείνος έχει ήδη καταστρέψει τα εργαλεία και το ύφος εκείνου του χρονικού διαστήματος, χωρίς να αφήσει κανένα ίχνος. Οι «ευσεβείς πιστοί», ωστόσο, εξακολουθούν να λατρεύουν αυτά τα απτά υλικά αντικείμενα· ταυτόχρονα, εμπιστεύονται με το πίσω μέρος του μυαλού τους τα όσα έχει ο Θεός, χωρίς να τα μελετάνε περαιτέρω, δείχνοντας ότι είναι γεμάτοι από αγάπη για τον Θεό, ενώ στην πραγματικότητα Τον έχουν εδώ και πολύ καιρό πετάξει έξω από τον οίκο και έχουν βάλει επάνω στο τραπέζι τον Σατανά για να τον λατρεύουν. Εικονίσματα με τον Ιησού, τη σταύρωση, την Παναγία, τη Βάφτιση του Ιησού και τον Μυστικό δείπνο· οι άνθρωποι τα λατρεύουν σαν τον Κύριο των Ουρανών, ενώ επανειλημμένως αναφωνούν «ο Κύριος, ο Ουράνιος Πατέρας». Δεν είναι όλα αυτά αστεία; Μέχρι σήμερα, πολλά παρόμοια ρητά και πρακτικές που έχουν περάσει από γενιά σε γενιά είναι μισητά στον Θεό. Αποτελούν ένα σοβαρό εμπόδιο στο μονοπάτι του Θεού και, επιπλέον, επιφέρουν τρομερές αναποδιές κατά την είσοδο των ανθρώπων. Αν αφήσουμε κατά μέρους τον βαθμό στον οποίον έχει διαφθείρει τους ανθρώπους ο Σατανάς, μέσα τους είναι γεμάτοι μέχρι πάνω με στοιχεία όπως τον νόμο του Γουίτνες Λι, τις εμπειρίες του Λόρενς, τις έρευνες του Γουότσμαν Νι και το έργο του Παύλου. Απλώς δεν υπάρχει κανένας τρόπος με τον οποίον να μπορεί ο Θεός να εργαστεί επάνω στους ανθρώπους, επειδή μέσα τους έχουν πάρα πολύ ατομικισμό, νόμους, κανόνες, κανονισμούς, συστήματα και άλλα τέτοια. Αυτά τα στοιχεία, μαζί με τις φεουδαρχικές δεισιδαιμονικές τάσεις των ανθρώπων, έχουν αιχμαλωτίσει και κατασπαράξει την ανθρωπότητα. Είναι λες και οι σκέψεις των ανθρώπων είναι μια ενδιαφέρουσα έγχρωμη ταινία, η οποία αφηγείται ένα παραμύθι με φανταστικά όντα που καβαλάνε τα σύννεφα, τόσο ευφάνταστες που συναρπάζουν τους ανθρώπους, αφήνοντάς τους σαστισμένους κι άφωνους. Για να πούμε την αλήθεια, το έργο που έχει έρθει για να επιτελέσει ο Θεός σήμερα αποσκοπεί κυρίως στο να κλαδέψει και να διαλύσει τα δεισιδαιμονικά χαρακτηριστικά των ανθρώπινων όντων και να μεταμορφώσει ολοσχερώς την πνευματική κατάστασή τους. Το έργο του Θεού δεν έχει διατηρηθεί μέχρι σήμερα λόγω της κληρονομιάς που έχει παραδοθεί από γενιά σε γενιά από τους ανθρώπους. Είναι ένα έργο που έχει ξεκινήσει ο ίδιος ο Θεός και ολοκληρώνεται από Εκείνον, χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε ανάγκη για να λειτουργήσει ως κληροδότημα κάποιου σπουδαίου πνευματικού ανθρώπου ή ως κληρονομιά οποιουδήποτε έργου αντιπροσωπευτικής φύσης, το οποίο πραγματοποίησε ο Θεός σε κάποια άλλη εποχή. Τα ανθρώπινα όντα δεν χρειάζεται να ασχολούνται με κανένα από αυτά τα πράγματα. Ο Θεός σήμερα έχει ένα διαφορετικό ύφος ομιλίας και έργου, οπότε γιατί θα πρέπει τα ανθρώπινα όντα να προβληματίζονται; Αν οι άνθρωποι βαδίζουν το σημερινό μονοπάτι μέσα στο υφιστάμενο ρεύμα, ενώ συνεχίζουν την κληρονομιά των «προγόνων» τους, δεν θα φτάσουν ποτέ στον προορισμό τους. Ο Θεός νιώθει βαθιά αποστροφή γι’ αυτόν τον συγκεκριμένο τρόπο ανθρώπινης συμπεριφοράς, ακριβώς όπως απεχθάνεται τα έτη, τους μήνες και τις ημέρες του κόσμου των ανθρώπων.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Έργο και είσοδος (3)

76. Ο Σατανάς διαφθείρει κι ελέγχει τον άνθρωπο μέσα από τιςκοινωνικές τάσεις. Οι κοινωνικές τάσεις έχουν πολλές πτυχές, καλύπτουν διάφορους τομείς όπως τη λατρεία διασήμων και μεγάλων μορφών, καθώς και ειδώλων του κινηματογράφου και της μουσικής σκηνής, τη λατρεία διασημοτήτων, διαδικτυακά παιχνίδια, κλπ. —αυτά είναι όλα μέρος των κοινωνικών τάσεων και δεν υπάρχει ανάγκη να υπεισέλθουμε εδώ σε λεπτομέρειες. Θα μιλήσουμε μόνο για τις ιδέες που μεταφέρουν οι κοινωνικές τάσεις στους ανθρώπους, για τον τρόπο με τον οποίον κάνουν τους ανθρώπους να αντιμετωπίζουν τον κόσμο, και για τους στόχους που θέτουν στη ζωή και τη γενικότερη στάση των ανθρώπων. Αυτά είναι πολύ σημαντικά στοιχεία, καθώς μπορούν να ελέγχουν και να επηρεάζουν τις σκέψεις και τις απόψεις των ανθρώπων. Αυτές οι τάσεις προκύπτουν η μία μετά την άλλη και όλες επιφέρουν μια σατανική επίδραση η οποία υποβαθμίζει συνεχώς τον άνθρωπο, κάνοντάς τον να χάνει συνεχώς τη συνείδηση, την ανθρώπινη φύση και τη λογική του, αποδυναμώνοντας ακόμα περισσότερο την ηθική του και την ακεραιότητά του, σε βαθμό που να μπορούμε να πούμε ότι οι άνθρωποι σήμερα, στην πλειονότητά τους, δεν έχουν καμία ακεραιότητα, καθόλου ανθρώπινη φύση, αλλά ούτε και συνείδηση, πόσο μάλλον λογική. Ποιες είναι, λοιπόν, αυτές οι κοινωνικές τάσεις; Είναι τάσεις που δεν είναι δυνατόν να διακρίνεις με γυμνό οφθαλμό. Όταν περάσει μια νέα τάση στον κόσμο, ίσως μόνο ένας μικρός αριθμός ανθρώπων να είναι στις επάλξεις, ορίζοντας τις τάσεις. Αυτοί οι άνθρωποι ξεκινούν να κάνουν κάτι καινούργιο, κι έπειτα αποδέχονται ένα είδος ιδέας ή ένα είδος προοπτικής. Ωστόσο, οι άνθρωποι, στην πλειονότητά τους, θα εξακολουθούν να μολύνονται συνεχώς, να έλκονται και να αφομοιώνονται από αυτού του είδους την τάση μέσα σε μια κατάσταση άγνοιας, μέχρι όλοι τους, χωρίς να το γνωρίζουν, να την αποδέχονται ακούσια, να βυθίζονται σ’ αυτήν και να ελέγχονται από αυτήν. Η μία μετά την άλλη, αυτές οι τάσεις κάνουν τους ανθρώπους που δεν είναι υγιείς σε σώμα και νου, που δεν γνωρίζουν ποια είναι η αλήθεια και που δεν μπορούν να διακρίνουν μεταξύ θετικών και αρνητικών πραγμάτων, να τις αποδέχονται με χαρά, όπως και να δέχονται τις απόψεις για τη ζωή και τις αξίες που προέρχονται από τον Σατανά. Αποδέχονται ό,τι τους λέει ο Σατανάς σχετικά με το πώς να προσεγγίζουν τη ζωή και τον τρόπο ζωής που τους «χαρίζει» ο Σατανάς, και δεν έχουν μήτε τη δύναμη μήτε την ικανότητα, πόσο μάλλον την επίγνωση, να αντισταθούν. […]

[…] Ο Σατανάς χρησιμοποιεί αυτές τις κοινωνικές τάσεις για να δελεάζει λίγο-λίγο τους ανθρώπους και να τους παρασύρει σε μια φωλιά δαιμόνων, ώστε οι άνθρωποι να σέβονται, εν αγνοία τους, τα χρήματα, τις υλικές επιθυμίες, το κακό και τη βία στις κοινωνικές τάσεις. Όταν αυτά τα στοιχεία εισέλθουν στην καρδιά του ανθρώπου, τότε τι γίνεται ο άνθρωπος; Γίνεται διάβολος και σατανάς! Γιατί; Επειδή, ποια ψυχολογική κλίση υπάρχει στην καρδιά του ανθρώπου; Τι σέβεται ο άνθρωπος; Ο άνθρωπος αρχίζει να ευχαριστιέται το κακό και τη βία, ενώ δεν αγαπά την ομορφιά ή την καλοσύνη, πόσο μάλλον την ειρήνη. Οι άνθρωποι δεν είναι πρόθυμοι να ζουν μια απλή ζωή με κανονική ανθρώπινη φύση, μα αντιθέτως επιθυμούν να απολαμβάνουν υψηλό γόητρο και μεγάλο πλούτο, να γλεντάνε με σαρκικές απολαύσεις, να κάνουν τα πάντα για να ικανοποιήσουν τη σάρκα τους, χωρίς περιορισμούς ή δεσμά· με άλλα λόγια, να κάνουν ό,τι θέλουν. Όταν, λοιπόν, ο άνθρωπος βρεθεί βυθισμένος σε αυτού του είδους τις κοινωνικές τάσεις, μπορεί η γνώση που έχεις αποκτήσει να σε βοηθήσει να απελευθερωθείς; Μπορεί η κατανόησή σου για την παραδοσιακή κουλτούρα και τις δεισιδαιμονίες να σε βοηθήσουν να ξεφύγεις από αυτήν την τρομερή δυσχέρεια; Μπορούν τα παραδοσιακά ήθη και οι παραδοσιακές τελετές που γνωρίζει ο άνθρωπος, να τον βοηθήσουν να βάλει όρια; Ας πάρουμε, για παράδειγμα, τα Ανάλεκτα και το Τάο Τε Τσινγκ. Μπορούν αυτά να βοηθήσουν τους ανθρώπους να βγουν από τον βούρκο αυτών των σατανικών τάσεων; Σε καμία περίπτωση. Επομένως, ο άνθρωπος γίνεται όλο και πιο μοχθηρός, υπερόπτης, αλαζόνας, εγωιστής και κακοήθης. Δεν υπάρχει πλέον καμία στοργικότητα ανάμεσα στους ανθρώπους, κανένα αίσθημα αγάπης ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας, καμία κατανόηση μεταξύ των συγγενών και των φίλων· οι ανθρώπινες σχέσεις χαρακτηρίζονται πλέον από τη βία. Όλοι οι άνθρωποι ανεξαιρέτως θέλουν να χρησιμοποιούν βίαιες μεθόδους για να ζουν ανάμεσα στους συνανθρώπους τους· αποκτούν τα προς το ζην χρησιμοποιώντας βία· κερδίζουν τα υπάρχοντά τους και αποκομίζουν οφέλη χρησιμοποιώντας βία, χρησιμοποιούν βίαιους και μοχθηρούς τρόπους για να κάνουν ό,τι θέλουν. Δεν είναι τρομακτική αυτή η ανθρωπότητα; Και πολύ μάλιστα: Όχι μόνο σταύρωσαν τον Θεό, αλλά σφάγιαζαν όλους όσοι Τον ακολούθησαν —επειδή ο άνθρωπος είναι υπερβολικά κακός.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ΄

77. Το ρητό «Το χρήμα κινεί τον κόσμο» είναι μια φιλοσοφία του Σατανά. Επικρατεί σε ολόκληρη την ανθρωπότητα, σε κάθε ανθρώπινη κοινωνία· θα μπορούσατε να πείτε ότι είναι μια τάση. Κι αυτό επειδή έχει ενσταλαχτεί στην καρδιά του καθενός, ο οποίος στην αρχή δεν αποδεχόταν αυτό το ρητό, όμως στη συνέχεια το αποδέχτηκε σιωπηρά όταν ήρθε σε επαφή με την πραγματική ζωή, και άρχισε να πιστεύει πως τα λόγια αυτά ήταν, στην πραγματικότητα, αληθινά. Δεν πρόκειται για μια διαδικασία με την οποία διαφθείρει ο Σατανάς τους ανθρώπους; Ίσως οι άνθρωποι να μην έχουν το ίδιο ποσοστό βιωματικής γνώσης αυτού του ρητού, αλλά ο καθένας έχει έναν διαφορετικό βαθμό ερμηνείας και αναγνώρισής του, με βάση τα όσα έχουν συμβεί γύρω του και τις προσωπικές εμπειρίες του. Δεν ισχύει αυτό; Ανεξαρτήτως του πόση εμπειρία έχει κάποιος από αυτό το ρητό, ποια είναι η αρνητική επίδραση που μπορεί να έχει στην καρδιά κάποιου; Κάτι αποκαλύπτεται μέσα από τη διάθεση των ανθρώπων αυτού του κόσμου, συμπεριλαμβανομένου καθενός από εσάς. Τι ακριβώς; Η λατρεία του χρήματος. Είναι δύσκολο να αφαιρεθεί αυτό από την καρδιά κάποιου; Είναι πολύ δύσκολο! Φαίνεται ότι η διαφθορά του ανθρώπου από τον Σατανά είναι όντως βαθιά! Ο Σατανάς χρησιμοποιεί το χρήμα για να φέρει σε πειρασμό τους ανθρώπους, και τους διαφθείρει ώστε να λατρεύουν το χρήμα και να προσκυνούν τα υλικά αγαθά. Και πώς εκδηλώνεται στους ανθρώπους αυτή η λατρεία για το χρήμα; Νιώθετε ότι δεν θα μπορούσατε να επιβιώσετε σε αυτόν τον κόσμο χωρίς καθόλου χρήματα, ότι έστω και μία ημέρα χωρίς χρήματα θα ήταν αδύνατη; Το κύρος των ανθρώπων βασίζεται στο πόσα χρήματα έχουν, καθώς και ο σεβασμός που εμπνέουν. Οι φτωχοί σκύβουν από ντροπή, ενώ οι πλούσιοι απολαμβάνουν μεγάλο κύρος. Στέκονται με το κεφάλι ψηλά και περήφανα, μιλάνε δυνατά και ζουν αλαζονικά. Τι αποφέρουν στους ανθρώπους αυτό το ρητό και αυτή η τάση; Δεν ισχύει ότι πολλοί άνθρωποι κάνουν την οποιαδήποτε θυσία για να βγάλουν χρήματα; Δεν χάνουν πολλοί άνθρωποι την αξιοπρέπεια και την ακεραιότητά τους κατά την επιδίωξη περισσότερου χρήματος; Δεν χάνουν πολλοί άνθρωποι την ευκαιρία να εκτελέσουν το καθήκον τους και να ακολουθήσουν τον Θεό για χάρη του χρήματος; Το να χάσουν την ευκαιρία να αποκτήσουν την αλήθεια και να σωθούν δεν συνιστά τη μεγαλύτερη απώλεια για τους ανθρώπους; Δεν αποτελεί καταχθόνιο σχέδιο του Σατανά να χρησιμοποιήσει αυτήν τη μέθοδο και αυτό το ρητό για να διαφθείρει τον άνθρωπο σε αυτόν τον βαθμό; Δεν πρόκειται για ένα κακόβουλο τέχνασμα; Καθώς πηγαίνεις από το να απορρίπτεις αυτό το δημοφιλές ρητό, στο να το αποδέχεσαι τελικά ως αλήθεια, η καρδιά σου πέφτει εντελώς στα χέρια του Σατανά και, συνεπώς, αρχίζεις ακούσια να ζεις σύμφωνα με αυτό το ρητό. Σε ποιον βαθμό σε έχει επηρεάσει αυτό το ρητό; Μπορεί να γνωρίζεις την αληθινή οδό και μπορεί να γνωρίζεις την αλήθεια, αλλά είσαι αδύναμος να την επιδιώξεις. Μπορεί να γνωρίζεις ξεκάθαρα ότι τα λόγια του Θεού είναι η αλήθεια, αλλά είσαι απρόθυμος να πληρώσεις το τίμημα ή να υποφέρεις προκειμένου να αποκτήσεις την αλήθεια. Αντιθέτως, θα προτιμούσες να θυσιάσεις το μέλλον και τη μοίρα σου για να αντισταθείς στον Θεό μέχρι τέλους. Ασχέτως του τι λέει ο Θεός, ασχέτως του τι κάνει ο Θεός, ασχέτως του πόσο βαθιά και πόσο μεγάλη είναι η αγάπη που τρέφει ο Θεός για σένα, στον βαθμό που μπορείς να την καταλάβεις, εσύ θα επέμενες πεισματικά να γίνει το δικό σου και να πληρώσεις το τίμημα για αυτό το ρητό. Με άλλα λόγια, αυτό το ρητό έχει ήδη παραπλανήσει και ελέγξει τις σκέψεις σου, έχει ήδη κυριεύσει τη συμπεριφορά σου, και θα προτιμούσες να το αφήσεις να κατευθύνει τη μοίρα σου παρά να εγκαταλείψεις την επιδίωξη του πλούτου. Όταν οι άνθρωποι ενεργούν κατ’ αυτόν τον τρόπο, όταν ελέγχονται και χειραγωγούνται από τα λόγια του Σατανά, αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν παραπλανηθεί και διαφθαρεί από τον Σατανά; Η φιλοσοφία και η ιδέα του Σατανά, καθώς και η διάθεση του Σατανά, δεν έχουν ριζώσει στην καρδιά σου; Όταν επιδιώκεις στα τυφλά τον πλούτο, και εγκαταλείπεις την επιδίωξη της αλήθειας, δεν έχει επιτύχει ο Σατανάς τον στόχο του να σε παραπλανήσει; Έτσι ακριβώς είναι. Άρα, μπορείς να καταλάβεις πότε σε παραπλανά και σε διαφθείρει ο Σατανάς; Δεν μπορείς. Αν δεν μπορείς να δεις τον Σατανά που στέκεται ακριβώς μπροστά σου, ή να αντιληφθείς ότι ο Σατανάς κρύβεται κι ενεργεί στις σκιές, θα ήσουν σε θέση να δεις τη δολιότητα του Σατανά; Θα ήξερες πώς διαφθείρει ο Σατανάς την ανθρωπότητα; Ο Σατανάς διαφθείρει τον άνθρωπο ανά πάσα στιγμή και σε όλους τους τόπους. Ο Σατανάς καθιστά αδύνατον για τον άνθρωπο να αμυνθεί απέναντι σε αυτήν τη διαφθορά και τον καθιστά ανήμπορο απέναντί της. Ο Σατανάς σε κάνει να αποδεχθείς τις σκέψεις του, τις απόψεις του και τα μοχθηρά πράγματα που προέρχονται από αυτόν, σε περιστάσεις όπου έχεις άγνοια και δεν αναγνωρίζεις καθόλου αυτό που σου συμβαίνει. Οι άνθρωποι αποδέχονται αυτά τα πράγματα και δεν εξαιρούν κανένα από αυτά. Εκτιμούν και διαφυλάττουν αυτά τα πράγματα σαν θησαυρό, τα αφήνουν να τους χειραγωγούν και να παίζουν μαζί τους· έτσι ακριβώς ζουν οι άνθρωποι υπό την εξουσία του Σατανά και υπακούν χωρίς να το αντιληφθούν τον Σατανά, και γίνεται ολοένα και πιο βαθιά η διαφθορά του ανθρώπου από τον Σατανά.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ε΄

78. Υπάρχουν έξι κύρια κόλπα που επιστρατεύει ο Σατανάς για να διαφθείρει τον άνθρωπο

Το πρώτο είναι ο έλεγχος και ο εξαναγκασμός. Αυτό σημαίνει ότι ο Σατανάς θα κάνει τα πάντα να πάρει τον έλεγχο της καρδιάς σου. Τι σημαίνει «εξαναγκασμός»; Σημαίνει πως χρησιμοποιεί τακτικές απειλών και εξαναγκασμού για να σε αναγκάσει να τον υπακούσεις, και σε κάνει να σκεφτείς τις συνέπειες αν δεν υπακούσεις. Φοβάσαι και δεν τολμάς να τον αψηφήσεις, οπότε υποκύπτεις.

Το δεύτερο είναι ο δόλος και η παραπλάνηση. Τι εμπεριέχουν «ο δόλος και η παραπλάνηση»; Ο Σατανάς επινοεί ορισμένες ιστορίες και ψέματα, και σε παραπλανά να τα πιστέψεις. Δεν σου λέει ποτέ ότι ο άνθρωπος είναι δημιούργημα του Θεού, αλλά ούτε και σου λέει ποτέ ευθέως ότι δεν είσαι δημιούργημα του Θεού. Δεν χρησιμοποιεί καθόλου τη λέξη «Θεός», παρά χρησιμοποιεί κάτι άλλο ως υποκατάστατο. Χρησιμοποιεί αυτό το υποκατάστατο ώστε να σε παραπλανήσει και να μην έχεις βασικά καμία ιδέα σχετικά με την ύπαρξη του Θεού. Φυσικά, αυτή η «παραπλάνηση» περιλαμβάνει πολλές πτυχές, όχι μόνο αυτήν.

Το τρίτο είναι η εξαναγκαστική κατήχηση. Για ποιο πράγμα κατηχούνται εξαναγκαστικά οι άνθρωποι; Η εξαναγκαστική κατήχηση αποτελεί επιλογή του ίδιου του ανθρώπου; Γίνεται με τη συγκατάθεση του ανθρώπου; Σε καμία περίπτωση. Ακόμα κι αν δεν δίνεις τη συγκατάθεσή σου, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι’ αυτό. Εν αγνοία σου, ο Σατανάς σε κατηχεί, εμποτίζοντάς σου τον τρόπο σκέψης του, τους κανόνες του για τη ζωή και την ουσία του.

Το τέταρτο είναι ο εκφοβισμός και η γοητεία. Αυτό σημαίνει ότι ο Σατανάς επιστρατεύει διάφορα κόλπα για να σε κάνει να τον αποδεχθείς, να τον ακολουθήσεις και να εργαστείς στην υπηρεσία του. Θα κάνει τα πάντα για να πετύχει τους στόχους του. Μερικές φορές, σου κάνει μικρές χάρες, δελεάζοντας σε ταυτόχρονα στην αμαρτία. Αν δεν τον ακολουθήσεις, θα σε κάνει να υποφέρεις και θα σε τιμωρήσει, και θα χρησιμοποιήσει διάφορους τρόπους για να σου επιτεθεί και να καταστρώσει πλεκτάνες εναντίον σου.

Το πέμπτο είναι η παραπλάνηση και η παράλυση. «Παραπλάνηση και παράλυση» είναι όταν ο Σατανάς ενσταλάζει στους ανθρώπους ορισμένα λόγια και ιδέες που ακούγονται ωραίες, οι οποίες συμβαδίζουν με τις αντιλήψεις τους και φαίνονται εφικτές, ώστε να δίνει την εντύπωση ότι νοιάζεται για την κατάσταση της σάρκας των ανθρώπων ή τις ζωές και το μέλλον τους, ενώ ο μόνος του στόχος είναι να σε κοροϊδεύει. Στη συνέχεια σε παραλύει, ώστε να μην ξέρεις ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος, προκειμένου να ξεγελαστείς εν αγνοία σου και να τεθείς υπό τον έλεγχό του.

Το έκτο είναι η καταστροφή του μυαλού και του σώματος. Ποιο μέρος του ανθρώπου καταστρέφει ο Σατανάς; Ο Σατανάς καταστρέφει το μυαλό σου, σε καθιστά ανίσχυρο να αντισταθείς, που σημαίνει ότι η καρδιά σου στρέφεται λίγο-λίγο προς τον Σατανά, παρά προς τον εαυτό σου. Σου ενσταλάζει αυτά τα στοιχεία καθημερινά, και χρησιμοποιεί αυτές τις ιδέες και τις κουλτούρες, προκειμένου να σε επηρεάζει και να σε διαπλάθει κάθε μέρα, γκρεμίζοντας λίγο-λίγο τη βούλησή σου, ώστε να μη θέλεις να είσαι πλέον ένας καλός άνθρωπος, ώστε να μην επιθυμείς πλέον να υπερασπίζεσαι αυτό που αποκαλείς «δικαιοσύνη». Χωρίς να το καταλαβαίνεις, δεν έχεις πλέον τη δύναμη της θέλησης να πας ενάντια στο ρεύμα, αλλά αντιθέτως το αφήνεις να σε παρασύρει. «Καταστροφή» σημαίνει ότι ο Σατανάς βασανίζει τους ανθρώπους σε τέτοιον βαθμό, που γίνονται σκιές του εαυτού τους και δεν είναι πια άνθρωποι. Τότε είναι που ο Σατανάς αρπάζει την ευκαιρία να τους κατασπαράξει.

Κάθε ένα από αυτά τα κόλπα που επιστρατεύει ο Σατανάς για να διαφθείρει τον άνθρωπο καθιστά τον άνθρωπο ανίσχυρο να αντισταθεί· κάθε ένα από αυτά μπορεί να αποβεί μοιραίο για τον άνθρωπο. Με άλλα λόγια, οτιδήποτε κάνει ο Σατανάς και οποιοδήποτε κόλπο επιστρατεύει μπορεί να προκαλέσει τον εκφυλισμό σου, μπορεί να σε θέσει υπό τον έλεγχό του και μπορεί να σε παρασύρει στον βούρκο του κακού και της αμαρτίας. Αυτά είναι τα κόλπα που επιστρατεύει ο Σατανάς για να διαφθείρει τον άνθρωπο.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ΄

79. Ο άνθρωπος, που γεννήθηκε σε τόσο βρόμικη γη, έχει μολυνθεί από την κοινωνία σε πολύ μεγάλο βαθμό, έχει διαμορφωθεί από τη φεουδαρχική δεοντολογία και έχει λάβει την εκπαίδευση «ιδρυμάτων υψηλής μόρφωσης». Ο οπισθοδρομικός τρόπος σκέψης, η διεφθαρμένη ηθική, η ευτελισμένη θεώρηση της ζωής, η ποταπή φιλοσοφία για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις, η απολύτως ανάξια ύπαρξη, τα ευτελή έθιμα και η ευτελής καθημερινότητα, όλα εισβάλλουν βαθιά στην καρδιά του ανθρώπου και βλάπτουν και υπονομεύουν σοβαρά τη συνείδησή του. Ως αποτέλεσμα, ο άνθρωπος απομακρύνεται ακόμη περισσότερο από τον Θεό και Του εναντιώνεται ακόμη περισσότερο. Ημέρα με την ημέρα, η διάθεση του ανθρώπου γίνεται όλο και πιο αδίστακτη και δεν υπάρχει ούτε ένας που πρόθυμα θα εγκαταλείψει το οτιδήποτε για τον Θεό, ούτε ένας που πρόθυμα θα υποταχθεί σ’ Εκείνον και, βέβαια, ούτε ένας που θα αναζητήσει πρόθυμα την εμφάνισή Του. Αντίθετα, ο άνθρωπος επιδιώκει την απόλαυση στο έπακρο υπό τη δύναμη του Σατανά, και διαφθείρει ασύστολα τη σάρκα του στον βούρκο. Ακόμη κι όταν ακούν την αλήθεια, εκείνοι που ζουν στο σκότος δεν έχουν καμία επιθυμία να την κάνουν πράξη και δεν έχουν την τάση να αναζητήσουν, ακόμη και όταν βλέπουν ότι ο Θεός έχει ήδη εμφανιστεί. Πώς θα μπορούσε μια τέτοια εξαχρειωμένη ανθρωπότητα να έχει οποιοδήποτε περιθώριο σωτηρίας; Πώς θα μπορούσε μια τέτοια παρηκμασμένη ανθρωπότητα να ζήσει στο φως;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το να έχετε μια αμετάβλητη διάθεση σημαίνει πως είστε εχθρικοί προς τον Θεό

80. Παρόλο που ο Σατανάς μοιάζει φιλάνθρωπος, δίκαιος και ενάρετος, η ουσία του είναι σκληρή και μοχθηρή

Ο Σατανάς χτίζει τη φήμη του εξαπατώντας τους ανθρώπους και συχνά εδραιώνει εαυτόν ως πρωτοπόρο και πρότυπο δικαιοσύνης. Υπό το ψευδές πρόσχημα της διαφύλαξης της δικαιοσύνης, βλάπτει τους ανθρώπους, καταβροχθίζει την ψυχή τους και χρησιμοποιεί όλα τα μέσα για να ναρκώσει, να παραπλανήσει και να υποκινήσει τον άνθρωπο. Σκοπός του είναι να κάνει τον άνθρωπο να εγκρίνει και να ακολουθήσει τη μοχθηρή διαγωγή του, να τον κάνει να συνταχθεί με αυτόν στην εναντίωση της εξουσίας και της κυριαρχίας του Θεού. Ωστόσο, όταν κάποιος βλέπει καθαρά τις σκευωρίες και τις συνωμοσίες του, αλλά και το αποκρουστικό πρόσωπό του, και δεν επιθυμεί να συνεχίσει να τον τσαλαπατά και να τον ξεγελά ο Σατανάς, ή να συνεχίσει να είναι σκλάβος του ή να τιμωρηθεί και να καταστραφεί μαζί του, τότε ο Σατανάς αλλάζει το πρόσωπό του που προηγουμένως έμοιαζε με άγιο, ξεσχίζει την ψεύτικη μάσκα του και αποκαλύπτει τον αληθινό του εαυτό, που είναι μοχθηρός, φαύλος, άσχημος και άγριος. Δεν θα ήθελε τίποτα περισσότερο από το να εξοντώσει όλους όσοι αρνούνται να τον ακολουθήσουν και όσους εναντιώνονται στις μοχθηρές δυνάμεις του. Στο σημείο αυτό, ο Σατανάς δεν μπορεί πλέον να προσλάβει μια αξιόπιστη, ευγενή εμφάνιση· αντίθετα, κάτω από την προβιά του αρνιού, αποκαλύπτεται ο άσχημος και διαβολικός αληθινός του εαυτός. Μόλις έρθουν στο φως οι σκευωρίες του Σατανά και εκτεθεί ο αληθινός του εαυτός, αυτός θα εξοργιστεί και θα εκθέσει τη βαρβαρότητά του. Κατόπιν τούτου, η επιθυμία του να βλάψει και να καταβροχθίσει τους ανθρώπους θα εντείνεται συνεχώς. Εξοργίζεται όταν ο άνθρωπος αφυπνίζεται από την αλήθεια, και αναπτύσσει ένα ισχυρό μίσος και εκδικητικότητα προς στον άνθρωπο, επειδή εκείνος λαχταρά την ελευθερία και το φως, καθώς και να δραπετεύσει από τη φυλακή του Σατανά. Η οργή του έχει στόχο την υπεράσπιση και στήριξη της μοχθηρίας του, και αποτελεί επίσης πραγματική αποκάλυψη της άγριας φύσης του.

Σε κάθε ζήτημα, η συμπεριφορά του Σατανά εκδηλώνει τη μοχθηρή του φύση. Από όλες τις μοχθηρές πράξεις που έχει επιτελέσει ο Σατανάς στον άνθρωπο —από τις αρχικές του προσπάθειες να παραπλανήσει τον άνθρωπο για να τον ακολουθήσει, μέχρι την εκμετάλλευση του ανθρώπου, κατά την οποία σέρνει τον άνθρωπο στις μοχθηρές πράξεις του, ή την εκδικητικότητά του προς τον άνθρωπο αφότου έχουν εκτεθεί τα πραγματικά χαρακτηριστικά του και ο άνθρωπος τον έχει αναγνωρίσει και απορρίψει— μία προς μία αυτές οι πράξεις εκθέτουν τη μοχθηρή ουσία του Σατανά, και αποδεικνύουν το γεγονός ότι ο Σατανάς δεν έχει ουδεμία σχέση με τα θετικά πράγματα και ότι ο Σατανάς είναι η πηγή όλων των μοχθηρών πραγμάτων. Κάθε μία από τις ενέργειές του διαφυλάσσει τη μοχθηρία του, εξασφαλίζει τη συνέχιση των μοχθηρών πράξεών του, στρέφεται εναντίον δίκαιων και θετικών πραγμάτων, και καταστρέφει τους νόμους και τους κανόνες της κανονικής ύπαρξης της ανθρωπότητας. Αυτές οι πράξεις του Σατανά είναι εχθρικές προς τον Θεό και θα καταστραφούν από την οργή του Θεού. Αν και ο Σατανάς έχει τη δική του οργή, η οργή του αποτελεί απλώς μέσο διεξόδου της μοχθηρής φύσης του. Ο λόγος για τον οποίο ο Σατανάς είναι εξοργισμένος και έξαλλος είναι ο εξής: Οι αδιανόητες σκευωρίες του έχουν φανερωθεί· οι πλεκτάνες του δεν διαφεύγουν εύκολα την τιμωρία· η παράλογη φιλοδοξία και επιθυμία του να αντικαταστήσει τον Θεό και να ενεργεί ως Θεός έχουν πληγεί και εμποδιστεί· ο δε στόχος του για τον έλεγχο ολόκληρης της ανθρωπότητας έχει πλέον καταλήξει στο μηδέν και δεν πρόκειται να επιτευχθεί ποτέ. Εκείνο που εμπόδισε τις πλεκτάνες του Σατανά από το να καρποφορήσουν και σταμάτησε τη διάδοση και την αποχαλίνωση της μοχθηρίας του Σατανά είναι η επανειλημμένη σύγκληση της οργής του Θεού. Για αυτόν τον λόγο, ο Σατανάς μισεί και φοβάται την οργή του Θεού. Κάθε φορά που κατεβαίνει η οργή του Θεού, δεν αποκαλύπτει απλώς την αληθινή φαύλη εμφάνιση του Σατανά, αλλά εκθέτει, επίσης, τις μοχθηρές επιθυμίες του Σατανά στο φως ενώ, ταυτόχρονα, αποκαλύπτονται πλήρως οι λόγοι για την οργή του Σατανά κατά της ανθρωπότητας. Η έκρηξη της οργής του Σατανά αποτελεί πραγματική αποκάλυψη της μοχθηρής του φύσης και έκθεση των σκευωριών του. Φυσικά, κάθε φορά που εξοργίζεται ο Σατανάς, αναγγέλλει την καταστροφή μοχθηρών πραγμάτων, και την προστασία και συνέχιση των θετικών πραγμάτων, αναγγέλλει την αλήθεια ότι η οργή του Θεού είναι αδύνατον να υβρισθεί!

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Β΄