Σχετικά λόγια του Θεού:

Δεδομένου ότι ο άνθρωπος πιστεύει στον Θεό, πρέπει να ακολουθεί από κοντά καθένα από τα βήματα του Θεού. Πρέπει να «ακολουθεί τον Αμνό όπου κι αν πηγαίνει». Μόνο αυτοί οι άνθρωποι αναζητούν πραγματικά την αληθινή οδό, μόνο αυτοί γνωρίζουν το έργο του Αγίου Πνεύματος. Οι άνθρωποι που μένουν ξεροκέφαλα προσκολλημένοι σε λόγια και δόγματα έχουν αποκλειστεί από το έργο του Αγίου Πνεύματος. Σε κάθε χρονική περίοδο, ο Θεός θα ξεκινήσει νέο έργο και, σε κάθε περίοδο, θα υπάρξει μια νέα αρχή ανάμεσα στους ανθρώπους. Εάν ο άνθρωπος ακολουθεί μόνο τις αλήθειες ότι ο «Ιεχωβά είναι ο Θεός» και ο «Ιησούς είναι ο Χριστός», που καθεμιά τους ισχύει μόνο για μία μεμονωμένη εποχή, τότε ο άνθρωπος δεν θα μπορέσει ποτέ να συμβαδίσει με το έργο του Αγίου Πνεύματος και θα είναι για πάντα ανίκανος να αποκτήσει το έργο του Αγίου Πνεύματος. Ανεξάρτητα από το πώς εργάζεται ο Θεός, ο άνθρωπος ακολουθεί χωρίς την παραμικρή αμφιβολία και ακολουθεί στενά από πίσω. Με τον τρόπο αυτό, πώς θα μπορούσε να αποκλειστεί ο άνθρωπος από το Άγιο Πνεύμα; Ανεξάρτητα από το τι κάνει ο Θεός, όσο ο άνθρωπος είναι βέβαιος ότι αυτό είναι το έργο του Αγίου Πνεύματος και συνεργάζεται στο έργο του Αγίου Πνεύματος χωρίς καμία αμφιβολία και προσπαθεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του Θεού, τότε πώς θα μπορούσε να τιμωρηθεί; Το έργο του Θεού δεν σταμάτησε ποτέ, τα βήματά Του δεν σταμάτησαν ποτέ και, προτού τελειώσει το έργο της διαχείρισής Του, Εκείνος είναι πάντοτε απασχολημένος και ποτέ δεν σταματά. Ο άνθρωπος, όμως, είναι διαφορετικός: έχοντας κερδίσει ένα μόνο ίχνος από το έργο του Αγίου Πνεύματος, το αντιμετωπίζει λες και δεν πρόκειται ν’ αλλάξει ποτέ· έχοντας κερδίσει λίγη γνώση, δεν πηγαίνει να ακολουθήσει το νεότερο έργο του Θεού· έχοντας δει μόνο λίγο από το έργο του Θεού, περιορίζει αμέσως τον Θεό ως μια συγκεκριμένη ξύλινη φιγούρα και πιστεύει ότι ο Θεός θα παραμείνει πάντα σε αυτήν τη μορφή που βλέπει, ότι έτσι ήταν στο παρελθόν και έτσι θα είναι πάντα και στο μέλλον· έχοντας αποκτήσει μια ελάχιστη επιφανειακή γνώση, ο άνθρωπος είναι τόσο υπερήφανος που ξεχνιέται και αρχίζει να διακηρύσσει αλόγιστα μια διάθεση και ένα είναι του Θεού που απλούστατα δεν υφίστανται· κι έχοντας βεβαιωθεί για ένα στάδιο του έργου του Αγίου Πνεύματος, ανεξάρτητα από το τι είδους άνθρωπος είναι αυτός που διακηρύσσει το νέο έργο του Θεού, ο άνθρωπος δεν το αποδέχεται. Αυτοί είναι άνθρωποι που δεν μπορούν να αποδεχτούν το νέο έργο του Αγίου Πνεύματος· είναι υπερβολικά συντηρητικοί και ανίκανοι να αποδεχτούν νέα πράγματα. Τέτοιοι άνθρωποι είναι εκείνοι που πιστεύουν στον Θεό, αλλά και ταυτόχρονα Τον απορρίπτουν. Ο άνθρωπος πιστεύει ότι οι Ισραηλίτες έσφαλαν επειδή «πίστευαν μόνο στον Ιεχωβά και δεν πίστευαν στον Ιησού», όμως η πλειονότητα των ανθρώπων παίζει έναν ρόλο στον οποίο «πιστεύουν μόνο στον Ιεχωβά και απορρίπτουν τον Ιησού» και «επιζητούν την επιστροφή του Μεσσία, αλλά αντιτάσσονται στον Μεσσία ο οποίος ονομάζεται Ιησούς». Δεν είναι, λοιπόν, περίεργο ότι οι άνθρωποι εξακολουθούν να ζουν υπό την εξουσία του Σατανά μετά την αποδοχή ενός σταδίου του έργου του Αγίου Πνεύματος και ακόμα δεν λαμβάνουν τις ευλογίες του Θεού. Δεν είναι αυτό αποτέλεσμα της παρακοής του ανθρώπου; Οι χριστιανοί σε ολόκληρο τον κόσμο που δεν είναι ενήμεροι ως προς το νέο έργο του σήμερα, προσκολλώνται όλοι στην ελπίδα ότι θα σταθούν τυχεροί, υποθέτοντας ότι ο Θεός θα εκπληρώσει καθεμία από τις επιθυμίες τους. Ωστόσο, δεν μπορούν να πούνε με βεβαιότητα για ποιο λόγο ο Θεός θα τους οδηγήσει στον τρίτο ουρανό, ούτε είναι βέβαιοι για το πώς θα έρθει ο Ιησούς να τους παραλάβει πάνω σε ένα λευκό σύννεφο, πολύ λιγότερο δε μπορούν να πουν με απόλυτη βεβαιότητα εάν ο Ιησούς θα φτάσει όντως πάνω σε ένα λευκό σύννεφο την ημέρα που φαντάζονται. Είναι όλοι ανήσυχοι και σαστισμένοι. Οι ίδιοι δεν γνωρίζουν καν αν ο Θεός θα αναλάβει τον κάθε έναν από αυτούς, τις ποικίλες μικρές ομάδες ανθρώπων από κάθε δόγμα. Το έργο που επιτελεί ο Θεός τώρα, η σημερινή εποχή, οι προθέσεις του Θεού —δεν έχουν κατανοήσει κανένα από αυτά τα πράγματα, και δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, αλλά μετράνε τις μέρες στα δάχτυλά τους. Μόνο αυτοί που ακολουθούν τα βήματα του Αρνίου μέχρι τέλους μπορούν να κερδίσουν την τελική ευλογία, ενώ εκείνοι οι «έξυπνοι», που αδυνατούν να ακολουθήσουν μέχρι τέλους και πιστεύουν ότι έχουν κερδίσει τα πάντα είναι ανίκανοι να δουν την εμφάνιση του Θεού. Ο καθένας τους πιστεύει ότι είναι ο πιο έξυπνος στη γη και διακόπτει τη συνεχιζόμενη ανάπτυξη του έργου του Θεού χωρίς κανέναν λόγο, και φαίνεται να πιστεύει με απόλυτη σιγουριά ότι ο Θεός θα τον πάρει στον ουρανό, αυτόν που «έχει τη μέγιστη αφοσίωση στον Θεό, ακολουθεί τον Θεό και προσκολλάται στα λόγια του Θεού». Παρόλο που αυτοί οι άνθρωποι έχουν «άκρα αφοσίωση» απέναντι στα λόγια του Θεού, τα λόγια και οι ενέργειές τους παραμένουν τόσο αηδιαστικά επειδή αποτελούν εναντίωση στο έργο του Αγίου Πνεύματος, και εξαπατούν και κάνουν κακό. Όσοι δεν μπορούν να ακολουθήσουν μέχρι τέλους και δεν μπορούν να συμβαδίσουν με το έργο του Αγίου Πνεύματος, παρά μόνο μένουν προσκολλημένοι στο παλιό έργο, όχι μόνο έχουν αποτύχει να αφοσιωθούν στον Θεό, αλλά και, αντίθετα, έχουν γίνει εκείνοι που αντιστέκονται στον Θεό, εκείνοι που απορρίπτονται από τη νέα εποχή και εκείνοι που θα τιμωρηθούν. Υπάρχουν άνθρωποι πιο αξιολύπητοι από αυτούς; Πολλοί πιστεύουν, μάλιστα, ότι όλοι όσοι απορρίπτουν τον παλαιό νόμο και αποδέχονται το νέο έργο δεν διαθέτουν συνείδηση. Αυτοί οι άνθρωποι, που επικεντρώνονται μόνο στη «συνείδηση» και δεν ξέρουν το έργο του Αγίου Πνεύματος, θα δουν τελικά τις προοπτικές τους να διακόπτονται από την ίδια τους τη συνείδηση. Ακόμα κι ο Θεός δεν συμμορφώνεται με κανονισμούς στο έργο Του και, παρόλο που μπορεί να είναι δικό Του έργο, ο Θεός δεν προσκολλάται σ’ αυτό. Ό,τι πρέπει να απορριφθεί απορρίπτεται, ό,τι πρέπει να αποκλειστεί αποκλείεται. Ωστόσο, ο άνθρωπος κρατάει μόνο ένα μικρό κομμάτι του έργου της διαχείρισης του Θεού για να Τον ανταγωνιστεί. Δεν είναι αυτό ο παραλογισμός του ανθρώπου; Δεν είναι η άγνοια του ανθρώπου; Όσο περισσότερο είναι οι άνθρωποι δειλοί και υπερβολικά επιφυλακτικοί επειδή φοβούνται ότι δεν θα κερδίσουν ευλογίες, τόσο περισσότερο δεν είναι σε θέση να κερδίσουν κι άλλες ευλογίες και να λάβουν την τελική ευλογία. Όσοι άνθρωποι μένουν ξεροκέφαλα προσκολλημένοι στον νόμο επιδεικνύουν όλοι τους απόλυτη αφοσίωση προς τον νόμο, και όσο περισσότερο επιδεικνύουν τέτοια αφοσίωση προς τον νόμο, τόσο περισσότερο είναι επαναστάτες που αντιστέκονται στον Θεό. Γιατί τώρα είναι η Εποχή της Βασιλείας και όχι η Εποχή του Νόμου, και το σημερινό έργο δεν μπορεί να εξισωθεί με το παρελθοντικό ούτε μπορεί το παρελθοντικό έργο να συγκριθεί με το σημερινό. Το έργο του Θεού έχει αλλάξει, όπως και η άσκηση του ανθρώπου· δεν είναι πλέον το να τηρεί κανείς τον νόμο ή να φέρει τον σταυρό. Συνεπώς, η αφοσίωση των ανθρώπων στον νόμο και τον σταυρό δεν θα κερδίσει την έγκριση του Θεού.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το έργο του Θεού και οι πράξεις του ανθρώπου

Μετά το έργο του Ιεχωβά, ο Ιησούς ενσαρκώθηκε για να επιτελέσει το έργο Του ανάμεσα στους ανθρώπους. Το έργο Του δεν πραγματοποιήθηκε μεμονωμένα, αλλά βασίστηκε στο έργο του Ιεχωβά. Ήταν το έργο για μια νέα εποχή, το οποίο ο Θεός έκανε αφότου είχε ολοκληρώσει την Εποχή του Νόμου. Παρομοίως, αφότου έλαβε τέλος το έργο του Ιησού, ο Θεός συνέχισε με το έργο Του για την επόμενη εποχή, επειδή η συνολική διαχείριση του Θεού εξελίσσεται συνεχώς. Όταν περάσει η παλιά εποχή, θα αντικατασταθεί από μια νέα εποχή και, μόλις ολοκληρωθεί το παλιό έργο, θα υπάρξει ένα νέο έργο που θα συνεχίσει τη διαχείριση του Θεού. Αυτή η ενσάρκωση είναι η δεύτερη ενσάρκωση του Θεού, η οποία ακολουθεί το έργο του Ιησού. Φυσικά, αυτή η ενσάρκωση δεν προκύπτει αυτόνομα· είναι το τρίτο στάδιο του έργου μετά από την Εποχή του Νόμου και την Εποχή της Χάριτος. Κάθε φορά που ο Θεός ξεκινά ένα νέο στάδιο στο έργο Του, πρέπει πάντοτε να υπάρχει ένα νέο ξεκίνημα και πρέπει πάντοτε να φέρει μια νέα εποχή. Το ίδιο συμβαίνει με τις αντίστοιχες αλλαγές στη διάθεση του Θεού, στον τρόπο με τον οποίο εργάζεται, στην τοποθεσία του έργου Του και στο όνομά Του. Δεν προκαλεί έκπληξη, λοιπόν, το γεγονός ότι είναι δύσκολο για τον άνθρωπο να αποδεχτεί το έργο του Θεού στη νέα εποχή. Όμως, ανεξαρτήτως του πώς εναντιώνεται ο άνθρωπος, ο Θεός κάνει πάντοτε το έργο Του και οδηγεί πάντοτε ολόκληρη την ανθρωπότητα προς τα εμπρός. Όταν ο Ιησούς ήρθε στον κόσμο των ανθρώπων, εγκαινίασε την Εποχή της Χάριτος και έβαλε τέλος στην Εποχή του Νόμου. Κατά τις έσχατες ημέρες, ο Θεός ενσαρκώθηκε και πάλι, και με αυτήν την ενσάρκωσή Του έβαλε τέλος στην Εποχή της Χάριτος και εγκαινίασε την Εποχή της Βασιλείας. Όλοι όσοι μπορούν να αποδεχτούν τη δεύτερη ενσάρκωση του Θεού θα οδηγηθούν στην Εποχή της Βασιλείας και επιπλέον θα μπορέσουν να αποδεχθούν προσωπικά την καθοδήγηση του Θεού. Παρόλο που ο Ιησούς ήρθε ανάμεσα στους ανθρώπους κι έκανε πολύ έργο, ολοκλήρωσε μόνο το έργο της λύτρωσης όλης της ανθρωπότητας και λειτούργησε ως προσφορά περί αμαρτίας του ανθρώπου· δεν απάλλαξε τον άνθρωπο από όλη τη διεφθαρμένη διάθεσή του. Για να σωθεί ολοκληρωτικά ο άνθρωπος από την επιρροή του Σατανά, δεν αρκούσε μόνο να γίνει ο Ιησούς προσφορά περί αμαρτίας και να σηκώσει τις αμαρτίες του ανθρώπου, αλλά έπρεπε, επίσης, ο Θεός να επιτελέσει ακόμα μεγαλύτερο έργο για να απαλλάξει πλήρως τον άνθρωπο από τη διεφθαρμένη από τον Σατανά διάθεσή του. Συνεπώς, αφότου ο άνθρωπος συγχωρέθηκε για τις αμαρτίες του, ο Θεός ενσαρκώθηκε ξανά για να οδηγήσει τον άνθρωπο στη νέα εποχή, και ξεκίνησε το έργο της παίδευσης και της κρίσης. Αυτό το έργο ανέβασε τον άνθρωπο σε ένα υψηλότερο βασίλειο. Όλοι όσοι υποτάσσονται υπό το κράτος Του θα απολαμβάνουν ανώτερη αλήθεια και θα λαμβάνουν μεγαλύτερες ευλογίες. Θα ζούνε πραγματικά στο φως και θα αποκτήσουν την αλήθεια, την οδό και τη ζωή.

Αν οι άνθρωποι παραμείνουν κολλημένοι στην Εποχή της Χάριτος, δεν θα απαλλαγούν ποτέ από τη διεφθαρμένη διάθεσή τους, ούτε θα γνωρίσουν την εγγενή διάθεση του Θεού. Αν οι άνθρωποι ζούνε συνεχώς εν μέσω αφθονίας χάρης, αλλά δεν έχουν την οδό της ζωής που θα τους δώσει τη δυνατότητα να γνωρίσουν τον Θεό ή να Τον ικανοποιήσουν, τότε δεν θα Τον κερδίσουν ποτέ πραγματικά στην πίστη τους σ’ Αυτόν. Αυτού του είδους η πίστη είναι πράγματι αξιοθρήνητη. Όταν τελειώσεις την ανάγνωση αυτού του βιβλίου, όταν βιώσεις κάθε στάδιο από το έργο του ενσαρκωμένου Θεού στην Εποχή της Βασιλείας, θα νιώσεις ότι οι επιθυμίες που είχες για πολλά χρόνια έχουν επιτέλους πραγματωθεί. Θα νιώσεις ότι μόνο τώρα μπόρεσες να δεις πραγματικά τον Θεό κατά πρόσωπο. Μόνο τώρα αντίκρισες την όψη Του, άκουσες τις προσωπικές Του ομιλίες, εκτίμησες τη σοφία που εμπεριέχεται στο έργο Του κι ένιωσες πραγματικά πόσο πρακτικός και παντοδύναμος είναι. Θα νιώσεις ότι κέρδισες τόσα πράγματα, τα οποία άνθρωποι σε περασμένες εποχές δεν είχαν δει ούτε αποκτήσει ποτέ τους. Αυτήν τη χρονική στιγμή θα ξέρεις με σαφήνεια τι σημαίνει να πιστεύεις στον Θεό και τι σημαίνει να συμβαδίζεις με τις προθέσεις του Θεού. Φυσικά, αν είσαι προσκολλημένος στις απόψεις του παρελθόντος και απορρίπτεις ή αρνείσαι το γεγονός της δεύτερης ενσάρκωσης του Θεού, τότε θα παραμείνεις με άδεια τα χέρια, μην αποκτώντας τίποτα και, τελικά, θα ανακηρυχτείς ένοχος που εναντιώθηκες στον Θεό.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πρόλογος

Σε όλο το έργο του Θεού, αν ο άνθρωπος συμμορφωνόταν πάντα με το νόμο του Ιεχωβά, τότε το έργο του Θεού δεν θα μπορούσε να προχωρήσει, πολύ λιγότερο δε θα ήταν δυνατόν να τερματιστεί η όλη εποχή. Εάν ο άνθρωπος ήταν πάντα πιστός στον σταυρό και έκανε πράξη την υπομονή και την ταπεινότητα, τότε θα ήταν αδύνατον για το έργο του Θεού να συνεχίσει να εξελίσσεται. Έξι χιλιάδες χρόνια διαχείρισης απλά δεν μπορούν να τερματιστούν μεταξύ των ανθρώπων που συμμορφώνονται μόνο με τον νόμο, ή που μόνο μένουν πιστοί στον σταυρό και κάνουν πράξη την υπομονή και την ταπεινότητα. Αντ’ αυτού, ολόκληρο το έργο της διαχείρισης του Θεού ολοκληρώνεται μεταξύ εκείνων των εσχάτων ημερών, που γνωρίζουν τον Θεό, που έχουν ξεφύγει από τα νύχια του Σατανά και που έχουν απελευθερωθεί πλήρως από την επιρροή του Σατανά. Αυτή είναι η αναπόφευκτη κατεύθυνση του έργου του Θεού. Γιατί λέγεται ότι οι πράξεις αυτών στις θρησκευτικές εκκλησίες είναι ξεπερασμένες; Επειδή αυτό που κάνουν πράξη είναι διαχωρισμένο από το έργο του σήμερα. Στην Εποχή της Χάριτος, αυτό που κάνουν πράξη ήταν σωστό, αλλά καθώς η εποχή έχει περάσει και το έργο του Θεού έχει αλλάξει, έτσι και οι πράξεις τους έχουν σταδιακά ξεπεραστεί. Έμεινε πίσω, ξεπεράστηκε από το νέο έργο και το νέο φως. Με βάση την αρχική θεμελίωσή του, το έργο του Αγίου Πνεύματος έχει προχωρήσει αρκετά βήματα βαθύτερα. Ωστόσο, αυτοί οι άνθρωποι εξακολουθούν να παραμένουν κολλημένοι στο αρχικό στάδιο του έργου του Θεού και εξακολουθούν να κολλάνε στις παλιές πράξεις και στο παλιό φως. Το έργο του Θεού μπορεί να αλλάξει πολύ μέσα σε τρία ή πέντε χρόνια, άρα δεν θα γινόντουσαν ακόμα μεγαλύτεροι μετασχηματισμοί κατά τη διάρκεια 2.000 ετών; Εάν ο άνθρωπος δεν έχει νέο φως ή νέες πράξεις, αυτό σημαίνει ότι δεν συμβαδίζει με το έργο του Αγίου Πνεύματος. Αυτή είναι η αποτυχία του ανθρώπου. Η ύπαρξη του νέου έργου του Θεού δεν μπορεί να αμφισβητηθεί επειδή, σήμερα, εκείνοι που είχαν προηγουμένως το έργο του Αγίου Πνεύματος εξακολουθούν να συμμορφώνονται με ξεπερασμένες πρακτικές. Το έργο του Αγίου Πνεύματος πάει πάντα προς τα εμπρός και όλοι εκείνοι που βρίσκονται στο ρεύμα του Αγίου Πνεύματος πρέπει επίσης να προχωρούν βαθύτερα και να αλλάζουν, βήμα-βήμα. Δεν πρέπει να σταματήσουν σε ένα μόνο στάδιο. Μόνο όσοι δεν γνωρίζουν το έργο του Αγίου Πνεύματος θα παραμείνουν στο αρχικό έργο Του και δεν θα δεχτούν το νέο έργο του Αγίου Πνεύματος. Μόνο αυτοί που είναι επαναστατικοί θα είναι ανίκανοι να αποκτήσουν το έργο του Αγίου Πνεύματος. Αν οι πράξεις του ανθρώπου δεν συμβαδίζουν με το νέο έργο του Αγίου Πνεύματος, τότε οι πράξεις του ανθρώπου σίγουρα αποβάλλονται από το έργο του σήμερα και σίγουρα είναι ασύμβατες με το έργο του σήμερα. Τέτοιοι ξεπερασμένοι άνθρωποι όπως αυτοί είναι απλώς ανίκανοι να εκπληρώσουν το θέλημα του Θεού, πόσο μάλλον θα μπορούσαν να γίνουν άνθρωποι που θα μείνουν, εν τέλει, ακλόνητοι στη μαρτυρία τους για τον Θεό. Ολόκληρο το έργο διαχείρισης, επιπλέον, δεν μπορούσε να ολοκληρωθεί μεταξύ μιας τέτοιας ομάδας ανθρώπων. Για όσους κάποτε υπάκουσαν στον νόμο του Ιεχωβά και αυτοί που κάποτε υπέφεραν για τον σταυρό, αν δεν μπορούν να δεχτούν το στάδιο του έργου των εσχάτων ημερών, τότε όλα όσα έκαναν θα είναι μάταια και άχρηστα. Η σαφέστερη έκφραση του έργου του Αγίου Πνεύματος είναι να αγκαλιάσουμε το εδώ και τώρα, χωρίς να προσκολληθούμε στο παρελθόν. Όσοι δεν έχουν συμβαδίσει με το σημερινό έργο και έχουν διαχωριστεί από τις πράξεις του σήμερα, είναι αυτοί που αντιτίθενται και δε δέχονται το έργο του Αγίου Πνεύματος. Αυτοί οι άνθρωποι αψηφούν το σημερινό έργο του Θεού. Αν και γαντζώνονται στο φως του παρελθόντος, δεν είναι δυνατόν να αρνηθούμε ότι δεν γνωρίζουν το έργο του Αγίου Πνεύματος. Γιατί υπήρξε όλη αυτή η συζήτηση για τις αλλαγές στις πράξεις του ανθρώπου, για τις διαφορές στις πράξεις μεταξύ του παρελθόντος και του σήμερα, για τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιήθηκαν οι πράξεις κατά την προηγούμενη εποχή και για το πώς γίνονται σήμερα; Τέτοιοι διαχωρισμοί στις πράξεις του ανθρώπου αναφέρονται πάντοτε επειδή το έργο του Αγίου Πνεύματος συνεχώς μετακινείται προς τα εμπρός και έτσι οι πράξεις του ανθρώπου πρέπει συνεχώς να αλλάζουν. Αν ο άνθρωπος παραμείνει κολλημένος σ’ ένα στάδιο, τότε αυτό αποδεικνύει ότι είναι ανίκανος να συμβαδίσει με το νέο έργο και το νέο φως του Θεού· δεν αποδεικνύει ότι το σχέδιο διαχείρισης του Θεού δεν έχει αλλάξει. Εκείνοι που βρίσκονται εκτός του ρεύματος του Αγίου Πνεύματος, πάντοτε πιστεύουν ότι έχουν δίκιο, αλλά στην πραγματικότητα, το έργο του Θεού μέσα τους σταμάτησε εδώ και πολύ καιρό και το έργο του Αγίου Πνεύματος επίσης απουσιάζει από αυτούς. Το έργο του Θεού μεταφέρθηκε εδώ και πολύ καιρό σε μια άλλη ομάδα ανθρώπων, μια ομάδα με την οποία Εκείνος σκοπεύει να ολοκληρώσει το νέο Του έργο. Επειδή όσοι είναι θρησκευόμενοι είναι και ανίκανοι να δεχτούν το νέο έργο του Θεού και κρατιούνται μόνο από το παλιό έργο του παρελθόντος, έτσι ο Θεός έχει εγκαταλείψει αυτούς τους ανθρώπους και επιτελεί το νέο Του έργο στον λαό που το αποδέχεται. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που συνεργάζονται στο νέο έργο Του και μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί να ολοκληρωθεί η διαχείρισή Του. Η διαχείριση του Θεού κινείται πάντα προς τα εμπρός και η πράξη του ανθρώπου ανεβαίνει πάντα ψηλότερα. Ο Θεός δουλεύει πάντοτε και ο άνθρωπος έχει πάντα ανάγκη, έτσι ώστε και οι δύο φτάνουν στο ζενίθ τους και ο Θεός και ο άνθρωπος επιτυγχάνουν πλήρη ένωση. Αυτή είναι η έκφραση της ολοκλήρωσης του έργου του Θεού και είναι το τελικό αποτέλεσμα ολόκληρης της διαχείρισης του Θεού.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το έργο του Θεού και οι πράξεις του ανθρώπου

Ο Χριστός των εσχάτων ημερών φέρνει τη ζωή και φέρνει τη διαρκή και αέναη οδό της αλήθειας. Αυτή η αλήθεια είναι το μονοπάτι με το οποίο ο άνθρωπος κερδίζει τη ζωή και είναι το μοναδικό μονοπάτι για να γνωρίσει τον Θεό και να λάβει την έγκρισή Του. Εάν δεν αναζητήσεις την οδό της ζωής που προσφέρει ο Χριστός των εσχάτων ημερών, τότε δεν θα κερδίσεις ποτέ την έγκριση του Ιησού και δεν θα έχεις ποτέ τα προσόντα για να διαβείς την πόρτα της βασιλείας των ουρανών, γιατί είσαι μαριονέτα και δεσμώτης της ιστορίας. Εκείνοι που εξουσιάζονται από κανονισμούς, από λόγια, και τα δεσμά της ιστορίας, δεν θα μπορέσουν ποτέ να κερδίσουν τη ζωή ούτε να κερδίσουν την αέναη οδό της ζωής. Κι αυτό γιατί το μόνο που έχουν είναι θολό νερό στο οποίο προσκολλώνται για χιλιάδες χρόνια, κι όχι το νερό της ζωής που αναβλύζει από τον θρόνο. Αυτοί που δεν είναι εφοδιασμένοι με το νερό της ζωής, θα παραμείνουν για πάντα πτώματα, παιχνιδάκια του Σατανά και υιοί της κόλασης. Πώς, λοιπόν, θα μπορέσουν να δουν τον Θεό; Απλώς επιζητάς να παραμείνεις προσκολλημένος στο παρελθόν, να μείνεις ακίνητος και να διατηρήσεις τα πράγματα ως έχουν, και δεν επιζητάς να αλλάξεις την καθεστηκυία τάξη και να απορρίψεις την ιστορία, επομένως δεν θα είσαι πάντα εχθρικός απέναντι στον Θεό; Τα βήματα του έργου του Θεού είναι τεράστια και πανίσχυρα, σαν φουσκωμένα κύματα και βροντεροί κεραυνοί —κι εσύ, παρ’ όλα αυτά, κάθεσαι περιμένοντας παθητικά την καταστροφή, προσκολλημένος στον παραλογισμό σου, και δεν κάνεις τίποτα. Μ’ αυτόν τον τρόπο, πώς είναι δυνατόν να θεωρηθείς σαν κάποιος που ακολουθεί τα βήματα του Αμνού; Πώς μπορείς να τεκμηριώσεις ότι ο Θεός στον οποίον είσαι προσκολλημένος είναι ένας Θεός πάντα νέος και ποτέ παλιός; Και πώς μπορούν οι λέξεις από τα κιτρινισμένα σου βιβλία να σε περάσουν σε μια νέα εποχή; Πώς μπορούν να σε οδηγήσουν στην αναζήτηση των βημάτων του έργου του Θεού; Και πώς μπορούν να σε οδηγήσουν στον ουρανό; Αυτό που κρατάς στα χέρια σου είναι λόγια που μπορούν να παράσχουν μόνο παροδική παρηγοριά, κι όχι αλήθειες που μπορούν να δώσουν ζωή. Τα λόγια των γραφών που διάβασες μπορούν μόνο να σου εμπλουτίζουν τη γλώσσα και δεν είναι λόγια φιλοσοφίας που θα σε βοηθήσουν να γνωρίσεις την ανθρώπινη ζωή, πόσο μάλλον τα μονοπάτια που μπορούν να σε οδηγήσουν στην τελείωση. Αυτή η διαφορά δεν σε κάνει να στοχαστείς; Μήπως δεν σε κάνει να συνειδητοποιήσεις τα μυστήρια που εμπεριέχονται; Έχεις την ικανότητα να οδηγήσεις μόνος σου τον εαυτό σου να συναντήσει τον Θεό στον ουρανό; Χωρίς την έλευση του Θεού, μπορείς να πας μόνος σου στον ουρανό και να απολαύσεις την οικογενειακή ευτυχία μαζί με τον Θεό; Εξακολουθείς ακόμα να ονειρεύεσαι; Σου προτείνω, λοιπόν, να πάψεις να ονειρεύεσαι και να δεις ποιος είναι αυτός που εργάζεται τώρα —να κοιτάξεις για να δεις ποιος είναι τώρα αυτός που επιτελεί το έργο της σωτηρίας του ανθρώπου κατά τη διάρκεια των εσχάτων ημερών. Εάν δεν το κάνεις, δεν θα κερδίσεις ποτέ την αλήθεια και δεν θα κερδίσεις ποτέ τη ζωή.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Μόνο ο Χριστός των εσχάτων ημερών μπορεί να δώσει στον άνθρωπο την οδό για την αιώνια ζωή

Αυτοί που επιθυμούν να κερδίσουν τη ζωή χωρίς να στηρίζονται στην αλήθεια που ειπώθηκε από τον Χριστό είναι οι πιο γελοίοι άνθρωποι στη γη, κι εκείνοι που δεν αποδέχονται την οδό της ζωής που έφερε ο Χριστός είναι χαμένοι σε μια φαντασία. Κι έτσι, λέω ότι εκείνους που δεν αποδέχονται τον Χριστό των εσχάτων ημερών, θα τους αποστρέφεται ο Θεός για πάντα. Ο Χριστός είναι η πύλη του ανθρώπου για τη βασιλεία τις έσχατες ημέρες και δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να Τον παρακάμψει. Κανείς δεν μπορεί να τελειωθεί από τον Θεό, παρά μόνο μέσω του Χριστού. Πιστεύεις στον Θεό, άρα πρέπει να αποδεχτείς τα λόγια Του και να υποταχθείς στον Λόγο Του. Μη σκέφτεσαι μόνο να κερδίσεις ευλογίες, ενώ δεν είσαι ικανός να αποδεχθείς την αλήθεια και την παροχή της ζωής. Ο Χριστός έρχεται τις έσχατες ημέρες, ώστε να παράσχει σε όλους εκείνους που πιστεύουν ειλικρινά σ’ Αυτόν ζωή. Αυτό το έργο υπάρχει για χάρη της ολοκλήρωσης της παλιάς εποχής και της εισόδου στη νέα, και αυτό το έργο είναι, επίσης, το μονοπάτι που πρέπει να διαβούν όλοι εκείνοι που θα εισέλθουν στη νέα εποχή. Εάν δεν αναγνωρίζεις τον Χριστό, και, επιπλέον, Τον καταδικάζεις, Τον βλασφημείς, ή Τον καταδιώκεις, τότε είναι σίγουρο ότι θα καίγεσαι στην αιωνιότητα και δεν θα εισέλθεις ποτέ στη βασιλεία του Θεού. Αυτό οφείλεται στο ότι ο Χριστός αυτός είναι ο ίδιος η έκφραση του Αγίου Πνεύματος, η έκφραση του Θεού, Εκείνος τον οποίο εμπιστεύτηκε ο Θεός να εκτελέσει το έργο Του πάνω στη γη, κι γι’ αυτό λέω ότι εάν δεν μπορείς να αποδεχτείς όλα εκείνα που κάνει ο Χριστός των εσχάτων ημερών, τότε βλασφημείς το Άγιο Πνεύμα. Τα αντίποινα που αρμόζουν σε όσους βλασφημούν το Άγιο Πνεύμα είναι αυταπόδεικτα σε όλους. Σου λέω επίσης το εξής: Αν αντισταθείς στον Χριστό των εσχάτων ημερών, αν απορρίψεις τον Χριστό των εσχάτων ημερών, τότε κανένας άλλος δεν θα επωμιστεί τις συνέπειες αυτού για λογαριασμό σου. Επιπλέον, απ’ αυτήν τη στιγμή κι έπειτα, δεν θα έχεις άλλη ευκαιρία να κερδίσεις την έγκριση του Θεού· ακόμη κι αν επιθυμείς να λυτρωθείς, δεν θα είσαι σε θέση να αντικρίσεις ξανά το πρόσωπο του Θεού. Κι αυτό γιατί αυτό στο οποίο αντιστέκεσαι δεν είναι ένα ανθρώπινο ον, αυτό που απορρίπτεις δεν είναι ένας ασήμαντος άνθρωπος, αλλά ο Χριστός. Γνωρίζεις ποιες είναι οι επιπτώσεις αυτού; Δεν κάνεις ένα μικρό λάθος· αντιθέτως, διαπράττεις μια ειδεχθή αμαρτία. Κι έτσι, συμβουλεύω τον καθένα από εσάς να μη δείχνετε τα δόντια σας και τα νύχια σας ούτε να κάνετε αυθαίρετη κριτική μπροστά στην αλήθεια, διότι μόνο η αλήθεια μπορεί να σου δώσει ζωή και τίποτα εκτός από την αλήθεια δεν μπορεί να σου δώσει τη δυνατότητα να ξαναγεννηθείς και να δεις ξανά το πρόσωπο του Θεού.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Μόνο ο Χριστός των εσχάτων ημερών μπορεί να δώσει στον άνθρωπο την οδό για την αιώνια ζωή

Καταλαβαίνεις τώρα τι είναι η κρίση και τι είναι η αλήθεια; Εάν ναι, τότε σε συμβουλεύω να υποταχθείς υπάκουα στην κρίση, αλλιώς δεν θα έχεις ποτέ την ευκαιρία να λάβεις την έγκριση του Θεού ή να σε οδηγήσει στη βασιλεία Του. Εκείνους που μόνο αποδέχονται την κρίση, μα δεν μπορούν να εξαγνιστούν ποτέ, δηλαδή εκείνους που διαφεύγουν εν μέσω του έργου της κρίσης, ο Θεός θα τους αποστρέφεται και θα τους απορρίπτει για πάντα. Οι αμαρτίες τους είναι πιο σοβαρές και πιο πολλές από εκείνες των Φαρισαίων, διότι έχουν προδώσει τον Θεό και επαναστατούν εναντίον Του. Αυτοί οι άνθρωποι που δεν είναι άξιοι ούτε για απλοί δουλευτές θα λάβουν μια ακόμα μεγαλύτερη τιμωρία, μια τιμωρία που θα είναι, επιπλέον, αιώνια. Ο Θεός δεν θα χαριστεί σε κανέναν προδότη που κάποτε επέδειξε αφοσίωση σ’ Εκείνον μονάχα στα λόγια και στη συνέχεια Τον πρόδωσε. Τέτοιοι άνθρωποι θα υποστούν αντίποινα μέσω της τιμωρίας του πνεύματος, της ψυχής και του σώματος. Δεν είναι αυτή ακριβώς μια αποκάλυψη της δίκαιης διάθεσης του Θεού; Δεν είναι αυτός ακριβώς ο σκοπός του Θεού όταν κρίνει και αποκαλύπτει τον άνθρωπο; Ο Θεός ξαποστέλνει εκείνους που κάνουν κάθε είδους κακές πράξεις κατά τη διάρκεια της κρίσης σε ένα μέρος μολυσμένο από μοχθηρά πνεύματα και επιτρέπει σε εκείνα τα κακά πνεύματα να καταστρέψουν τη σάρκα αυτών των ανθρώπων κατά βούληση, ενώ τα σώματα αυτών των ανθρώπων αναδίδουν τη δυσωδία πτωμάτων. Τέτοια τιμωρία τούς αρμόζει. Ο Θεός καταγράφει όλες τις αμαρτίες αυτών των μη αφοσιωμένων ψευδόπιστων, ψευδαποστόλων και ψευδεργατών στο μητρώο τους και, όταν είναι η κατάλληλη στιγμή, τους πετά ανάμεσα στα ακάθαρτα πνεύματα, επιτρέποντας σε εκείνα τα ακάθαρτα πνεύματα να βεβηλώσουν κατά βούληση ολόκληρο το σώμα τους, και φροντίζει να μην μπορέσουν ποτέ ξανά να ενσαρκωθούν ούτε να δουν το φως. Ο Θεός συγκαταλέγει ανάμεσα στους κακούς ανθρώπους εκείνους τους υποκριτές που παρέχουν υπηρεσία για κάποια περίοδο, αλλά δεν παραμένουν αφοσιωμένοι μέχρι τέλους, αφήνοντάς τους να κυλιστούν στον βούρκο μαζί με τους κακούς ανθρώπους και να σχηματίσουν μαζί τους μια συμμορία ετερόκλητων κακούργων· στο τέλος, ο Θεός θα τους αφανίσει. Ο Θεός απορρίπτει και δεν λαμβάνει υπόψη αυτούς που ποτέ δεν υπήρξαν αφοσιωμένοι στον Χριστό ή που ποτέ δεν συνεισέφεραν καθόλου από τη δύναμή τους, και θα τους αφανίσει όλους όταν αλλάξει η εποχή. Δεν θα υπάρχουν πλέον στη γη ούτε, βέβαια, θα αποκτήσουν πρόσβαση στη βασιλεία του Θεού. Ο Θεός συγκαταλέγει ανάμεσα σε εκείνους που παρέχουν υπηρεσίες στον λαό Του όλους όσοι δεν ήταν ποτέ ειλικρινείς απέναντί Του, αλλά δεν έχουν άλλη επιλογή από το να Τον αντιμετωπίζουν επιπόλαια. Μονάχα μια χούφτα τέτοιων ανθρώπων θα επιβιώσουν, ενώ οι περισσότεροι θα καταστραφούν μαζί μ’ εκείνους που η απλή δουλειά τους δεν βρίσκεται καν σε αποδεκτό επίπεδο. Στο τέλος, ο Θεός θα φέρει στη βασιλεία Του όλους όσοι είναι σε σύμπνοια μ’ Εκείνον, τον λαό και τους υιούς του Θεού, κι εκείνους που προορίζονται από τον Θεό να γίνουν ιερείς. Αυτοί είναι η αποκρυστάλλωση του έργου του Θεού. Όσο για εκείνους που δεν μπορούν να ταξινομηθούν σε καμία από τις κατηγορίες που έχει προσδιορίσει ο Θεός, θα συγκαταλεχθούν στις τάξεις των απίστων, και σίγουρα μπορείτε να φανταστείτε ποια θα είναι η κατάληξή τους. Ήδη σας έχω πει όλα όσα έπρεπε να πω· το μονοπάτι που θα ακολουθήσετε είναι αποκλειστικά δική σας επιλογή. Αυτό που θα πρέπει να καταλάβετε είναι το εξής: Το έργο του Θεού δεν περιμένει ποτέ κανέναν άνθρωπο που δεν μπορεί να συμβαδίσει μαζί Του και η δίκαιη διάθεση του Θεού δεν δείχνει έλεος σε κανέναν άνθρωπο.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο Χριστός επιτελεί το έργο της κρίσης με την αλήθεια