7. Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι το να πιστεύεις στον Θεό σημαίνει να δεσμεύεσαι να πηγαίνεις στην εκκλησία τις Κυριακές, να κάνεις δωρεές και φιλανθρωπίες, και να συμμετέχεις τακτικά στις δραστηριότητες της εκκλησίας. Πιστεύουν ότι κάνοντας αυτά τα πράγματα, μπορούν να σωθούν. Είναι τέτοιες απόψεις σύμφωνες με το θέλημα του Θεού;
Στίχοι της Βίβλου για παραπομπή:
«Δεν θέλει εισέλθει εις την βασιλείαν των ουρανών πας ο λέγων προς εμέ, Κύριε, Κύριε, αλλ’ όστις ακολουθεί το θέλημα του Πατρός μου του εν τοις ουρανοίς. Πολλοί θέλουσιν ειπεί προς εμέ εν εκείνη τη ημέρα, Κύριε, Κύριε, δεν προεφητεύσαμεν εν τω ονόματί σου, και εν τω ονόματί σου εξεβάλομεν δαιμόνια, και εν τω ονόματί σου εκάμομεν θαύματα πολλά; Και τότε θέλω ομολογήσει προς αυτούς ότι ποτέ δεν σας εγνώρισα· φεύγετε απ’ εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν» (Κατά Ματθαίον 7:21-23).
«Η βασιλεία των ουρανών βιάζεται, και οι βιασταί αρπάζουσιν αυτήν» (Κατά Ματθαίον 11:12).
«Αληθώς σας λέγω, εάν δεν επιστρέψητε και γείνητε ως τα παιδία, δεν θέλετε εισέλθει εις την βασιλείαν των ουρανών» (Κατά Ματθαίον 18:3).
Σχετικά λόγια του Θεού:
Παρόλο που πολλοί πιστεύουν στον Θεό, λίγοι είναι αυτοί που κατανοούν τι σημαίνει η πίστη στον Θεό και πώς ακριβώς πρέπει να ενεργήσουν για να συμβαδίσουν με τις προθέσεις του Θεού. Αυτό συμβαίνει επειδή, παρόλο που οι άνθρωποι γνωρίζουν τη λέξη «Θεός», αλλά και φράσεις όπως «το έργο του Θεού», δεν γνωρίζουν τον Θεό, πολύ λιγότερο δε, γνωρίζουν το έργο Του. Δεν αποτελεί έκπληξη, συνεπώς, πως όλοι αυτοί που δεν γνωρίζουν τον Θεό είναι μπερδεμένοι στην πίστη τους γι’ Αυτόν. Οι άνθρωποι δεν παίρνουν την πίστη στον Θεό στα σοβαρά, και αυτό συμβαίνει εξ ολοκλήρου επειδή το να πιστεύεις στον Θεό τούς είναι κάτι υπερβολικά ξένο, υπερβολικά παράξενο. Έτσι, απέχουν πολύ απ’ το να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του Θεού. Με άλλα λόγια, αν οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τον Θεό και δεν γνωρίζουν το έργο Του, τότε, όχι μόνο δεν είναι κατάλληλοι για χρήση από τον Θεό, αλλά κι ακόμη περισσότερο, δεν είναι σε θέση να ικανοποιήσουν τις προθέσεις Του. «Πίστη στον Θεό» σημαίνει να πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός. Αυτή είναι η πιο απλή έννοια όσον αφορά το να πιστεύει κανείς στον Θεό. Για να το προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα, το να πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός δεν είναι το ίδιο με το να πιστεύεις πραγματικά στον Θεό. Είναι περισσότερο κάποιο είδος απλής πίστης με ισχυρές θρησκευτικές αποχρώσεις. Πραγματική πίστη στον Θεό σημαίνει το εξής: Με βάση την πεποίθηση ότι ο Θεός είναι ο κυρίαρχος των πάντων, βιώνει κανείς τα λόγια Του και το έργο Του, αποτινάσσοντας έτσι τις διεφθαρμένες διαθέσεις, ικανοποιεί τις προθέσεις του Θεού και μπορεί να γνωρίσει τον Θεό. Μόνο μια τέτοια πορεία μπορεί να αποκληθεί «πίστη στον Θεό». Ωστόσο, συχνά οι άνθρωποι θεωρούν την πίστη στον Θεό ως ένα πολύ απλό και επιπόλαιο θέμα. Όταν οι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό κατ’ αυτόν τον τρόπο, η πίστη χάνει το νόημά της, και παρόλο που μπορεί να συνεχίσουν να πιστεύουν μέχρι τέλους, δεν θα λάβουν ποτέ την έγκριση του Θεού, επειδή βαδίζουν στο λανθασμένο μονοπάτι. Εκείνοι που, μέχρι σήμερα, πιστεύουν στον Θεό σύμφωνα με λόγια και κούφια δόγματα, και πάλι, δεν γνωρίζουν ότι τους λείπει η ουσία της πίστης στον Θεό κι ότι είναι αδύνατον να λάβουν την έγκριση του Θεού. Εξακολουθούν να προσεύχονται για να τους ευλογήσει ο Θεός με γαλήνη και επαρκή χάρη. Ας γαληνέψουμε την καρδιά μας και ας σκεφτούμε καλά: Είναι δυνατόν η πίστη στον Θεό να είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο; Είναι δυνατόν η πίστη στον Θεό να μην σημαίνει τίποτα περισσότερο από το να λαμβάνει κανείς την άπλετη χάρη του Θεού; Είναι δυνατόν άνθρωποι που πιστεύουν στον Θεό χωρίς να Τον γνωρίζουν, ή πιστεύουν στον Θεό αλλά Του αντιτίθενται, να είναι σε θέση να ικανοποιήσουν πραγματικά τις προθέσεις Του;
«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πρόλογος
Κάποιοι άνθρωποι βλέπουν πολύ απλοϊκά το ζήτημα της πίστης στον Θεό. Νομίζουν το εξής: «Πίστη στον Θεό σημαίνει να παρακολουθείς συναθροίσεις, να προσεύχεσαι, να ακούς κηρύγματα, να συναναστρέφεσαι, να τραγουδάς και να δοξάζεις τον Θεό, και να εκτελείς κάποια καθήκοντα. Αυτό δεν αφορά στην ουσία η πίστη στον Θεό;» Αυτήν τη στιγμή, ανεξάρτητα από το πόσα χρόνια πιστεύετε στον Θεό, και πάλι δεν έχετε κατανοήσει πλήρως τη σημασία της πίστης στον Θεό. Στην πραγματικότητα, η πίστη στον Θεό έχει τόσο βαθύ νόημα που όποιος έχει πολύ ρηχές εμπειρίες δεν θα μπορέσει να το κατανοήσει. Όταν η εμπειρία του φτάσει μέχρι το τέλος, η διάθεση του Σατανά και τα σατανικά δηλητήρια που έχει μέσα του πρέπει να καθαρθούν και να μεταμορφωθούν. Πρέπει οι άνθρωποι να εξοπλίζονται με πολλές αλήθειες, να ανταποκρίνονται στα πρότυπα που απαιτεί ο Θεός απ’ αυτούς, και να μπορούν να υποτάσσονται πραγματικά στον Θεό και να Τον λατρεύουν. Μόνο τότε θα πετύχουν στ’ αλήθεια τη σωτηρία. Αν παραμένεις όπως πριν, τότε που ανήκες σε κάποια θρησκεία και απλώς απήγγελλες κάποια λόγια και δόγματα, έψελνες κάποια συνθήματα, επιδιδόσουν σε κάποιες καλές συμπεριφορές και πράξεις, και απείχες από κάποια αμαρτωλά πράγματα —τουλάχιστον τα προφανή— αυτό δεν σημαίνει ότι έχεις μπει στον σωστό δρόμο κατά την πίστη σου στον Θεό. Το ότι ακολουθείς κανονισμούς σημαίνει ότι βρίσκεσαι στο ορθό μονοπάτι; Σημαίνει ότι έκανες τη σωστή επιλογή; Αν δεν αλλάξουν αυτά που βρίσκονται στη φύση σου, τότε μπορείς στο τέλος να συνεχίσεις να αντιστέκεσαι στον Θεό και να Τον προσβάλεις. Αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Εάν δεν επιλύσεις αυτό το πρόβλημα που έχει η πίστη σου στον Θεό, είναι δυνατόν να πούμε ότι έχεις επιτύχει τη σωτηρία; Τι ακριβώς εννοώ; Θέλω να καταλάβετε μέσα σας ότι η πίστη στον Θεό δεν είναι κάτι διαφορετικό από τον λόγο Του, ούτε κάτι διαφορετικό από τον ίδιο τον Θεό ή την αλήθεια. Πρέπει να επιλέξεις το ορθό μονοπάτι και να καταβάλεις προσπάθεια για την αλήθεια και τον λόγο του Θεού. Δεν μπορείς να κατανοήσεις κάτι απλοϊκά και πρόχειρα και να επαναπαυθείς σ’ αυτό. Αν κοροϊδεύεις τον εαυτό σου, μόνο τον εαυτό σου θα βλάψεις. Δεν έχει νόημα να βασίζεις την πίστη σου στις φαντασιοκοπίες σου. Αν πιστεύεις μέχρι τέλους χωρίς να έχεις τον Θεό στην καρδιά σου, αν απλώς ξεφυλλίζεις γρήγορα τα λόγια Του και μετά δεν μπορείς να τα θυμηθείς, και αν ο Θεός δεν έχει θέση στην καρδιά σου, τότε έχεις τελειώσει.
«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η επιλογή της σωστής οδού είναι το πιο κρίσιμο μέρος της πίστης στον Θεό
Ποιο είναι το απώτερο νόημα της πίστης των ανθρώπων; Με απλά λόγια, η σωτηρία. Και ποια είναι η σημασία της σωτηρίας; Θέλω να το σκεφτείτε όλοι και να Μου πείτε τι σημαίνει το να σωθείτε. (Σημαίνει πως μπορούμε να απαλλαγούμε από τη σκοτεινή επιρροή του Σατανά, να στραφούμε πλήρως στον Θεό και, τελικά, να επιβιώσουμε.) (Οι άνθρωποι που ζουν κάτω από τη δύναμη του Σατανά αξίζουν να πεθάνουν. Οι άνθρωποι που σώζονται βιώνοντας το έργο του Θεού, απ’ την άλλη, δεν θα πεθάνουν.) Όλοι το καταλαβαίνετε αυτό και μπορείτε να το εξηγήσετε σε επίπεδο δόγματος, αλλά δεν ξέρετε τι πραγματικά σημαίνει να σώζεται κανείς. Έχει καμία σχέση η σωτηρία με την απαλλαγή από τη διεφθαρμένη σου διάθεση; Σημαίνει ότι δεν λες ψέματα, ότι είσαι ειλικρινής και παύεις να επαναστατείς έναντι του Θεού; Πώς είναι οι άνθρωποι αφού σωθούν; Με απλά λόγια, με τη σωτηρία μπορείς να συνεχίσεις να ζεις, επιστρέφεις στη ζωή. Κάποτε ζούσες μέσα στην αμαρτία κι ήταν σίγουρο ότι θα πέθαινες. Στα μάτια του Θεού, ήσουν ήδη νεκρός. Πού βασίζεται αυτό που λέω; Υπό τίνος τη δύναμη ζουν οι άνθρωποι προτού εξασφαλίσουν τη σωτηρία; (Υπό τη δύναμη του Σατανά.) Και πού στηρίζονται για να ζήσουν υπό τη δύναμη του Σατανά; Ζουν με βάση τη σατανική τους φύση και τη διεφθαρμένη τους διάθεση. Τότε, όλο τους το είναι —η σάρκα τους και όλες οι άλλες πτυχές, όπως το πνεύμα και οι σκέψεις τους— είναι ζωντανό ή νεκρό; Από την οπτική του Θεού έχουν πεθάνει, είναι ζωντανοί-νεκροί. Επιφανειακά δείχνεις να αναπνέεις και να σκέφτεσαι, όμως το μόνο που σκέφτεσαι είναι το κακό, αψηφώντας τον Θεό και επαναστατώντας εναντίον του Θεού, όλες σου οι σκέψεις αφορούν πράγματα που ο Θεός απεχθάνεται, μισεί και καταδικάζει. Στα μάτια του Θεού, όλα αυτά τα πράγματα όχι μόνο ανήκουν στη σάρκα, αλλά ανήκουν εξ ολοκλήρου στον Σατανά και τους διαβόλους. Άρα, είναι δυνατόν να βλέπει ο Θεός τα διεφθαρμένα ανθρώπινα όντα ως ανθρώπους; Ούτε καν· οι άνθρωποι αυτοί είναι κτήνη, είναι διάβολοι και σατανάδες. Είναι ζωντανοί σατανάδες! Όλοι οι άνθρωποι ζούνε σύμφωνα με τη φύση και τη διάθεση του Σατανά, και ο Θεός τούς βλέπει ως ζωντανούς σατανάδες ντυμένους με ανθρώπινη σάρκα, ως διαβόλους με όψη ανθρώπου. Ο Θεός χαρακτηρίζει αυτούς τους ανθρώπους ζωντανούς-νεκρούς, πεθαμένους. Ο Θεός επιτελεί τώρα το έργο της σωτηρίας, που σημαίνει ότι θα πάρει τους ζωντανούς-νεκρούς που ζουν σύμφωνα με τη διεφθαρμένη διάθεση και τη διεφθαρμένη ουσία του Σατανά —τους νεκρούς— και θα τους μετατρέψει σε ζωντανούς ανθρώπους. Αυτή είναι η σημασία της σωτηρίας. Ο άνθρωπος πιστεύει στον Θεό για να σωθεί. Τι σημαίνει «να σωθεί»; Όταν κάποιος αποκτά τη σωτηρία του Θεού, είναι σαν νεκρός που γίνεται πάλι ζωντανός. Ενώ κάποτε ανήκε στον Σατανά κι ήταν σίγουρο ότι θα πέθαινε, τώρα έρχεται στη ζωή ως άνθρωπος που ανήκει στον Θεό. Αν οι άνθρωποι πιστεύουν και ακολουθούν τον Θεό σε σημείο που μπορούν να υποτάσσονται σε Αυτόν, να Τον γνωρίζουν και να υποκλίνονται σ’ Εκείνον λατρεύοντάς Τον, αν δεν έχουν πια βαθιά μέσα τους αντίσταση και επαναστατικότητα εναντίον Του και πάψουν να Του αντιστέκονται και να Του επιτίθενται, και μπορούν να υποταχθούν πραγματικά σ’ Εκείνον, τότε στα μάτια του Θεού είναι αληθινοί ζωντανοί άνθρωποι. Είναι ζωντανός άνθρωπος κάποιος που αναγνωρίζει τον Θεό μόνο στα λόγια; (Όχι.) Πώς είναι, λοιπόν, ένας ζωντανός άνθρωπος; Ποιες είναι οι πραγματικότητες των ζωντανών ανθρώπων; Τι πρέπει να διαθέτουν; Πείτε Μου τις απόψεις σας. (Ζωντανοί άνθρωποι είναι όσοι μπορούν να αποδεχθούν την αλήθεια. Όταν οι ιδεολογικές απόψεις και οι γνώμες τους σχετικά με τα πράγματα αλλάζουν και ευθυγραμμίζονται με τον λόγο του Θεού, τότε είναι ζωντανοί άνθρωποι.) (Ζωντανοί άνθρωποι είναι αυτοί που κατανοούν την αλήθεια και μπορούν να την κάνουν πράξη.) (Κάποιος που έχει φόβο Θεού κι αποφεύγει το κακό, όπως ο Ιώβ, είναι ζωντανός άνθρωπος.) (Οι άνθρωποι που γνωρίζουν τον Θεό, που μπορούν να ζουν σύμφωνα με τα λόγια Του και να βιώνουν την αλήθεια-πραγματικότητα είναι ζωντανοί άνθρωποι.) Μιλήσατε όλοι για μία μορφή εκδήλωσης. Για να σωθεί κάποιος και να γίνει ζωντανός άνθρωπος τελικά, πρέπει τουλάχιστον να μπορεί να προσέχει τα λόγια του Θεού και να μιλάει με συνείδηση και λογική. Πρέπει να σκέφτεται και να έχει διάκριση, να μπορεί να κατανοεί την αλήθεια και να την κάνει πράξη, να μπορεί να υποτάσσεται στον Θεό και να Τον λατρεύει. Έτσι είναι ένας αληθινός ζωντανός άνθρωπος. Τι σκέφτονται και κάνουν συχνά οι ζωντανοί άνθρωποι; Κάνουν κάποια πράγματα που οφείλουν να κάνουν οι κανονικοί άνθρωποι. Κυρίως, εκτελούν καλά τα καθήκοντά τους, και έχουν φόβο Θεού κι αποφεύγουν το κακό σε όσα σκέφτονται και φανερώνουν, σε όσα λένε και σε όσα κάνουν σε τακτική βάση. Αυτήν τη φύση έχουν όσα σκέφτονται και κάνουν συχνά. Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, όσα λένε και όσα κάνουν είναι τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό σύμφωνα με την αλήθεια. Ο Θεός δεν τα καταδικάζει αυτά ούτε τα αποστρέφεται και τ’ απορρίπτει· αντίθετα, τα αναγνωρίζει και τα εγκρίνει. Αυτό κάνουν οι ζωντανοί άνθρωποι κι αυτό πρέπει να κάνουν.
«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μόνο με αληθινή υποταγή μπορεί κανείς να έχει αληθινή εμπιστοσύνη
Μια κανονική πνευματική ζωή δεν περιορίζεται σε ασκήσεις όπως το να προσεύχεται κανείς, να τραγουδά ύμνους, να συμμετέχει στην εκκλησιαστική ζωή και να τρώει και να πίνει τα λόγια του Θεού. Αντίθετα, αφορά το να βιώνει κανείς μια ολόφρεσκη και ζωντανή πνευματική ζωή. Αυτό που έχει σημασία δεν είναι το πώς ασκείσαι, μα το τι καρπούς φέρνει η άσκησή σου. Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι μια κανονική πνευματική ζωή εμπεριέχει απαραίτητα το να προσεύχεται κανείς, να τραγουδά ύμνους και να τρώει και να πίνει τα λόγια του Θεού ή να στοχάζεται τα λόγια Του, ανεξάρτητα από το αν τέτοιες ασκήσεις έχουν στ’ αλήθεια κάποιο αποτέλεσμα ή αν οδηγούν σε πραγματική κατανόηση. Αυτοί οι άνθρωποι εστιάζουν στο να ακολουθούν επιφανειακές διαδικασίες χωρίς να σκέφτονται καθόλου τα αποτελέσματά τους· είναι άνθρωποι που ζουν σε θρησκευτικές τελετές, όχι άνθρωποι που ζουν εντός της εκκλησίας, πόσο μάλλον δε, είναι ο λαός της βασιλείας. Οι προσευχές τους, το ότι τραγουδούν ύμνους και τρώνε και πίνουν τα λόγια του Θεού είναι απλώς μια μορφή τήρησης κανονισμών· τα κάνουν αυτά από υποχρέωση και για να ανταποκριθούν στις τάσεις, όχι από προθυμία, όχι μέσα από την καρδιά τους. Όσο κι αν προσεύχονται κι αν τραγουδούν αυτοί οι άνθρωποι, οι προσπάθειές τους θα είναι άκαρπες, γιατί αυτά που κάνουν πράξη είναι απλώς οι κανονισμοί και οι τελετουργίες της θρησκείας. Δεν κάνουν στ’ αλήθεια πράξη τα λόγια του Θεού. Επικεντρώνονται μόνο στο να κάνουν θέμα το πώς ασκούνται, και μεταχειρίζονται τα λόγια του Θεού ως κανονισμούς που πρέπει να ακολουθούν. Αυτού του είδους οι άνθρωποι δεν κάνουν πράξη τα λόγια του Θεού. Απλώς ικανοποιούν τη σάρκα και δίνουν μια παράσταση για να τη δουν οι άλλοι. Αυτοί οι θρησκευτικοί κανονισμοί και τα θρησκευτικά τελετουργικά είναι όλα ανθρώπινης προέλευσης· δεν προέρχονται από τον Θεό. Ο Θεός δεν ακολουθεί κανονισμούς, ούτε υπόκειται σε κανέναν νόμο. Αντίθετα, κάνει νέα πράγματα κάθε μέρα, επιτυγχάνοντας πρακτικό έργο. Όπως οι άνθρωποι στην Εκκλησία της Τριπλής Αυτενέργειας, που περιορίζονται σε ασκήσεις όπως η καθημερινή παρακολούθηση πρωινών λειτουργιών, η απογευματινή προσευχή και η προσευχή έκφρασης ευγνωμοσύνης πριν από τα γεύματα, αλλά και η απόδοση ευχαριστιών σε όλες τις περιστάσεις —όσα κι αν κάνουν και για όσο καιρό κι αν τα κάνουν, δεν θα έχουν το έργο του Αγίου Πνεύματος. Όταν οι άνθρωποι ζουν εν μέσω κανονισμών και έχουν την καρδιά τους αμετακίνητη στις μεθόδους άσκησης, το Άγιο Πνεύμα δεν μπορεί να εργαστεί, καθώς οι καρδιές τους κυριεύονται από κανονισμούς και ανθρώπινες αντιλήψεις. Έτσι, ο Θεός δεν μπορεί να παρέμβει και να εργαστεί σ’ αυτούς, κι εκείνοι το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να συνεχίσουν να ζουν υπό τον έλεγχο των νόμων. Αυτοί οι άνθρωποι είναι δια παντός ανήμποροι να λάβουν τον αίνο του Θεού.
«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Σχετικά με μια κανονική πνευματική ζωή
Εφόσον πιστεύεις πράγματι στον Θεό, πρέπει να τρως και να πίνεις τα λόγια Του, να ζεις τα λόγια Του και να βιώνεις τα λόγια Του. Μόνο αυτό μπορεί να χαρακτηριστεί πίστη στον Θεό! Εάν λες ότι πιστεύεις στον Θεό με το στόμα σου, αλλά είσαι ανίκανος να κάνεις πράξη οποιονδήποτε λόγο Του ή να παράγεις κάποια πραγματικότητα, αυτό δεν σημαίνει πίστη στον Θεό. Αντίθετα, πάει να πει πως «κοιτάς να χορτάσεις με άρτους». Αν μιλάς μόνο για ασήμαντες μαρτυρίες, άχρηστα πράγματα και επιφανειακά θέματα, χωρίς να κατέχεις ούτε το παραμικρό ίχνος πραγματικότητας: αυτά δεν συνιστούν πίστη στον Θεό και απλώς δεν έχεις κατανοήσει τον σωστό τρόπο με τον οποίο πρέπει να πιστεύεις στον Θεό. Γιατί πρέπει να τρως και να πίνεις όσο το δυνατόν περισσότερο από τα λόγια του Θεού; Αν δεν τρως και δεν πίνεις τα λόγια Του, μα αναζητάς μόνο να ανέλθεις στον ουρανό, είναι αυτό πίστη στον Θεό; Ποιο είναι το πρώτο βήμα που θα πρέπει να κάνει κάποιος που πιστεύει στον Θεό; Με ποιο μονοπάτι επιτυγχάνει ο Θεός την τελείωση του ανθρώπου; Μπορείς να τελειωθείς χωρίς να τρως και να πίνεις τον λόγο του Θεού; Μπορείς να θεωρείσαι άνθρωπος της βασιλείας χωρίς τα λόγια του Θεού να λειτουργούν ως η πραγματικότητά σου; Τι ακριβώς σημαίνει πίστη στον Θεό; Οι πιστοί στον Θεό θα πρέπει, τουλάχιστον, να είναι κόσμιοι εξωτερικά· το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι να κατέχουν τα λόγια του Θεού. Ό,τι και να συμβεί, δεν μπορείς ποτέ να απομακρυνθείς από τα λόγια Του. Η γνώση για τον Θεό και η ικανοποίηση των προθέσεών Του επιτυγχάνονται όλα μέσω των λόγων Του. Στο μέλλον, κάθε έθνος, δόγμα, θρησκεία και τομέας θα κατακτηθεί μέσω των λόγων του Θεού. Ο Θεός θα μιλήσει άμεσα, και όλοι οι άνθρωποι θα κρατήσουν τον λόγο του Θεού στα χέρια τους και μέσω αυτού, θα τελειωθεί η ανθρωπότητα. Εντός και εκτός, τα λόγια του Θεού θα διαχυθούν παντού: Η ανθρωπότητα θα εκφράσει τα λόγια του Θεού με το στόμα της, θα κάνει πράξεις σύμφωνα με τα λόγια του Θεού, και θα φυλάξει τα λόγια του Θεού μέσα της, παραμένοντας διαποτισμένη με τα λόγια του Θεού τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά. Συνεπώς, η ανθρωπότητα θα τελειωθεί. Όσοι ικανοποιούν τις προθέσεις του Θεού και είναι σε θέση να καταθέσουν μαρτυρία σ’ Αυτόν, αυτοί είναι οι άνθρωποι που κατέχουν τα λόγια του Θεού ως την πραγματικότητά τους.
«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Η Εποχή της Βασιλείας είναι η εποχή του λόγου
Τι είναι η πραγματική πίστη στον Θεό σήμερα; Είναι η αποδοχή του λόγου του Θεού ως τη ζωή-πραγματικότητά σου και η γνώση του Θεού μέσα από τον λόγο Του για να επιτευχθεί αληθινή αγάπη γι’ Αυτόν. Για να είμαστε σαφείς: Η πίστη στον Θεό αποσκοπεί στο να υποτάσσεσαι στον Θεό, να αγαπάς τον Θεό και να εκπληρώνεις το καθήκον που θα πρέπει να εκπληρώνει ένα δημιούργημα. Αυτός είναι ο στόχος της πίστης στον Θεό. Πρέπει να καταφέρεις να αποκτήσεις γνώση για το κάλλος του Θεού, για το γεγονός ότι ο Θεός είναι άξιος σεβασμού, για το γεγονός ότι, στα δημιουργήματά Του, ο Θεός επιτελεί το έργο της σωτηρίας και της τελείωσης —αυτά είναι τα απολύτως απαραίτητα στοιχεία της πίστης σου στον Θεό. Η πίστη στον Θεό είναι κατά κύριο λόγο η αλλαγή από μια ζωή της σάρκας σε μια ζωή αγάπης για τον Θεό· από το να ζεις μες στη διαφθορά στο να ζεις μες στη ζωή των λόγων του Θεού· είναι το να εξέρχεσαι από την εξουσία του Σατανά και να ζεις υπό τη φροντίδα και την προστασία του Θεού· είναι το να μπορείς να επιτύχεις υποταγή στον Θεό και όχι υποταγή στη σάρκα· είναι το να δίνεις τη δυνατότητα στον Θεό να κερδίσει ολόκληρη την καρδιά σου, να δίνεις τη δυνατότητα στον Θεό να σε οδηγήσει στην τελείωση και να απελευθερώνεσαι από τη διεφθαρμένη σατανική διάθεση. Η πίστη στον Θεό αποσκοπεί, κατά κύριο λόγο, στο να μπορέσουν η μεγάλη δύναμη και η δόξα του Θεού να εκδηλωθούν μέσα σου, ώστε να μπορέσεις να ακολουθήσεις το θέλημα του Θεού και να πραγματοποιήσεις το σχέδιο του Θεού και να είσαι σε θέση να γίνεις μάρτυρας για τον Θεό ενώπιον του Σατανά. Η πίστη στον Θεό δεν θα πρέπει να περιστρέφεται γύρω από την επιθυμία να βλέπεις σημεία και τέρατα, ούτε θα πρέπει να υφίσταται για χάρη της προσωπικής σου σάρκας. Θα πρέπει να αφορά την επιδίωξη της γνώσης του Θεού και την ικανότητα να υποτάσσεται κανείς στον Θεό και, όπως ο Πέτρος, να υποτάσσεσαι σ’ Αυτόν ως τον θάνατο. Αυτοί είναι οι βασικοί στόχοι της πίστης στον Θεό. Ο άνθρωπος τρώει και πίνει τον λόγο του Θεού προκειμένου να γνωρίσει τον Θεό και να Τον ικανοποιήσει. Η βρώση και η πόση του λόγου του Θεού σού δίνει μεγαλύτερη γνώση του Θεού, και μόνο κατόπιν τούτου μπορείς να υποταχθείς σ’ Αυτόν. Μόνο με γνώση του Θεού μπορείς να Τον αγαπάς, κι αυτός είναι ο στόχος που θα πρέπει να έχει ο άνθρωπος κατά την πίστη του στον Θεό. Εάν, κατά την πίστη σου στον Θεό, προσπαθείς μονίμως να δεις σημεία και τέρατα, τότε η οπτική αυτής της πίστης στον Θεό είναι λανθασμένη. Η πίστη στον Θεό είναι κυρίως η αποδοχή του λόγου του Θεού ως τη ζωή-πραγματικότητα. Μόνο κάνοντας πράξη τα λόγια από το στόμα του Θεού και εκτελώντας τα μέσα σου μπορεί να επιτευχθεί ο στόχος του Θεού. Κατά την πίστη στον Θεό, ο άνθρωπος θα πρέπει να επιδιώκει να οδηγηθεί στην τελείωση από τον Θεό, να είναι σε θέση να υποτάσσεται στον Θεό και να έχει απόλυτη υποταγή στον Θεό. Εάν μπορείς να υποταχθείς στον Θεό αδιαμαρτύρητα, να νοιάζεσαι για τις προθέσεις του Θεού, να επιτύχεις το ανάστημα του Πέτρου και να έχεις το ύφος του Πέτρου για το οποίο κάνει λόγο ο Θεός, τότε θα έχεις πετύχει την πίστη στον Θεό και αυτό θα σημαίνει ότι έχεις αποκτηθεί από τον Θεό.
«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Όλα επιτυγχάνονται διά του λόγου του Θεού
Πρέπει να ξέρεις τι είδους ανθρώπους επιθυμώ· όσοι δεν είναι αγνοί δεν επιτρέπεται να εισέλθουν στη βασιλεία, όσοι είναι ακάθαρτοι δεν επιτρέπεται να σπιλώσουν το ιερό έδαφος. Παρόλο που μπορεί να έχεις κάνει πολύ έργο και να έχεις εργαστεί εδώ και πολλά χρόνια, αν τελικά είσαι θλιβερά βρόμικος, τότε ο νόμος του Ουρανού δεν θα ανεχτεί την επιθυμία σου να εισέλθεις στη βασιλεία Μου! Από την ίδρυση του κόσμου μέχρι σήμερα, δεν έχω προσφέρει ποτέ εύκολη πρόσβαση στη βασιλεία Μου σε όσους προσπαθούν να κερδίσουν την εύνοιά Μου. Αυτός είναι ένας ουράνιος κανόνας και κανείς δεν μπορεί να τον παραβιάσει! Πρέπει να επιδιώξεις τη ζωή. Σήμερα, αυτοί που θα οδηγηθούν στην τελείωση είναι το ίδιο είδος με τον Πέτρο: Είναι αυτοί που επιδιώκουν τις αλλαγές στη δική τους διάθεση και είναι πρόθυμοι να δώσουν μαρτυρία για τον Θεό και να εκπληρώσουν το καθήκον τους ως δημιουργήματα. Μόνο τέτοιοι άνθρωποι θα οδηγηθούν στην τελείωση. Εάν αποβλέπεις μόνο στις ανταμοιβές και δεν επιδιώκεις να αλλάξεις τη δική σου ζωή-διάθεση, τότε όλες οι προσπάθειές σου θα είναι μάταιες —αυτή είναι μια αναλλοίωτη αλήθεια!
«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Η επιτυχία ή η αποτυχία εξαρτάται από το μονοπάτι που βαδίζει ο άνθρωπος