Στίχοι της Βίβλου για παραπομπή:

«Εν τω μέσω δε της νυκτός έγεινε κραυγή· Ιδού, ο νυμφίος έρχεται, εξέλθετε εις απάντησιν αυτού» (Κατά Ματθαίον 25:6).

«Ιδού, ίσταμαι εις την θύραν και κρούω· εάν τις ακούση της φωνής μου και ανοίξη την θύραν, θέλω εισέλθει προς αυτόν και θέλω δειπνήσει μετ’ αυτού και αυτός μετ’ εμού» (Αποκάλυψη 3:20).

«Τα πρόβατα τα εμά ακούουσι την φωνήν μου, και εγώ γνωρίζω αυτά, και με ακολουθούσι» (Κατά Ιωάννην 10:27).

Σχετικά λόγια του Θεού:

Εφόσον αναζητούμε τα βήματα του Θεού, επιβάλλεται να αναζητήσουμε τις προθέσεις του Θεού, τα λόγια του Θεού, τις ομιλίες Του. Κι αυτό γιατί όπου βρίσκονται τα νέα λόγια που εκφέρει ο Θεός, εκεί υπάρχει και η φωνή του Θεού, κι όπου υπάρχουν τα βήματα του Θεού, εκεί είναι και τα έργα του Θεού· όπου βρίσκεται η έκφραση του Θεού, εκεί εμφανίζεται ο Θεός, κι όπου εμφανίζεται ο Θεός, εκεί υπάρχει η αλήθεια, η οδός και η ζωή. Ενώ αναζητούσατε τα βήματα του Θεού, παραβλέψατε τα λόγια που λένε ότι «ο Θεός είναι η αλήθεια, η οδός και η ζωή». Κι έτσι, πολλοί άνθρωποι, ακόμα κι όταν λαμβάνουν την αλήθεια, δεν πιστεύουν ότι έχουν ανακαλύψει τα βήματα του Θεού, πόσο μάλλον δε, αναγνωρίζουν την εμφάνιση του Θεού. Τι σοβαρό λάθος! Η εμφάνιση του Θεού δεν μπορεί να συμμορφωθεί με τις αντιλήψεις του ανθρώπου, πόσο μάλλον δε, μπορεί ο Θεός να εμφανιστεί με τον τρόπο με τον οποίο απαιτεί ο άνθρωπος να γίνει η εμφάνισή Του. Ο Θεός κάνει τις δικές Του επιλογές κι έχει τα δικά Του σχέδια όταν εκτελεί το έργο Του. Επίσης, έχει τους δικούς Του σκοπούς, καθώς και τις δικές Του μεθόδους. Ό,τι έργο κι αν κάνει ο Θεός, δεν έχει ανάγκη να το συζητά με τον άνθρωπο ούτε να ζητά τη συμβουλή του ανθρώπου, πόσο μάλλον να ενημερώνει κάθε άνθρωπο σχετικά με το έργο Του. Αυτή είναι η διάθεση του Θεού, και επιπλέον, θα πρέπει να αναγνωρισθεί απ’ όλους. Αν επιθυμείς να γίνεις μάρτυρας της εμφάνισης του Θεού, να ακολουθήσεις τα βήματα του Θεού, τότε πρέπει πρώτα να εγκαταλείψεις τις αντιλήψεις σου. Δεν πρέπει να απαιτείς από τον Θεό να κάνει αυτό ή εκείνο και, ακόμη περισσότερο, δεν θα πρέπει να Τον κλείσεις στα δικά σου όρια και να Τον περιορίσεις στις δικές σου αντιλήψεις. Αντίθετα, θα πρέπει να απαιτήσετε από τον εαυτό σας τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αναζητάτε τα βήματα του Θεού, τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αποδεχτείτε την εμφάνιση του Θεού και τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να υποταχθείτε στο νέο έργο του Θεού. Αυτό θα πρέπει να κάνει ο άνθρωπος. Εφόσον ο άνθρωπος δεν είναι η αλήθεια και δεν κατέχει την αλήθεια, θα πρέπει να αναζητά, να αποδέχεται και να υποτάσσεται.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Παράρτημα Α΄: Η εμφάνιση του Θεού έχει αναγγείλει μια νέα εποχή

Σήμερα, ο Θεός έχει κάνει νέο έργο. Μπορεί να μην είσαι σε θέση να αποδεχθείς αυτά τα λόγια, και μπορεί να σου φαίνονται ασυνήθιστα, αλλά θα σε συμβούλευα να μην εκθέσεις τη φυσικότητά σου προς το παρόν, γιατί μόνο όσοι πεινούν και διψούν πραγματικά για δικαιοσύνη ενώπιον του Θεού μπορούν να κερδίσουν την αλήθεια, και μόνο αυτοί που είναι πραγματικά ευσεβείς μπορούν να λάβουν τη διαφώτιση και την καθοδήγηση από Αυτόν. Επιτυγχάνονται αποτελέσματα αναζητώντας την αλήθεια με απόλυτη ηρεμία, όχι με διαμάχες και φιλονικίες. Όταν λέω ότι «σήμερα, ο Θεός έχει κάνει νέο έργο», αναφέρομαι στο ζήτημα της επιστροφής του Θεού στη σάρκα. Ίσως αυτά τα λόγια να μην σε απασχολούν· ίσως να τα απεχθάνεσαι· ή ίσως ακόμα και να τα βρίσκεις εξαιρετικά ενδιαφέροντα. Εν πάση περιπτώσει, ελπίζω πως όλοι όσοι ποθούν πραγματικά να εμφανιστεί ο Θεός μπορούν να αντιμετωπίσουν αυτό το γεγονός και να το εξετάσουν προσεκτικά, αντί να βγάζουν γρήγορα συμπεράσματα σχετικά με αυτό· αυτό θα πρέπει να κάνει ένας σοφός άνθρωπος.

Δεν είναι δύσκολο να εξετάσει κανείς ένα τέτοιο πράγμα, αλλά θα πρέπει όλοι μας να γνωρίζουμε πρώτα αυτήν τη μία αλήθεια: Αυτός που είναι ο Θεός ενσαρκωμένος θα κατέχει την ουσία του Θεού, κι αυτός που είναι ο Θεός ενσαρκωμένος θα κατέχει την έκφραση του Θεού. Εφόσον ο Θεός ενσαρκώνεται, θα κάνει το έργο που σκοπεύει να επιτελέσει. Εφόσον ο Θεός ενσαρκώνεται, θα εκφράζει αυτό που είναι και θα έχει την ικανότητα να μεταδώσει την αλήθεια στον άνθρωπο, να του παράσχει τη ζωή και να του υποδείξει την οδό. Η σάρκα που δεν έχει την ουσία του Θεού ασφαλώς δεν είναι ο ενσαρκωμένος Θεός· δεν υπάρχει καμία αμφιβολία περί αυτού. Αν ο άνθρωπος σκοπεύει να διερευνήσει το αν πρόκειται για την ενσάρκωση του Θεού, πρέπει να το επιβεβαιώσει αυτό από τη διάθεση που Αυτός εκφράζει και τον λόγο που Αυτός εκφέρει. Δηλαδή, για να επιβεβαιώσει κανείς το κατά πόσο είναι ή όχι η ενσάρκωση του Θεού και κατά πόσο είναι ή όχι η αληθινή οδός, πρέπει να κάνει μια διάκριση με βάση την ουσία Του. Και συνεπώς, προκειμένου να προσδιορίσουμε αν πρόκειται για την ενσάρκωση του Θεού, το κλειδί βρίσκεται στην ουσία Του (στο έργο Του, στις ομιλίες Του, στη διάθεσή Του και σε πολλές άλλες πτυχές), και όχι στην εξωτερική εμφάνιση. Αν ο άνθρωπος εξετάζει εξονυχιστικά μόνο την εξωτερική εμφάνισή Του και ως εκ τούτου παραβλέπει την ουσία Του, αυτό καταδεικνύει ότι ο άνθρωπος είναι αστοιχείωτος και αδαής.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πρόλογος

Παρά το γεγονός ότι ο Θεός είναι σιωπηλός και δεν έχει φανερωθεί ποτέ ενώπιόν μας, το έργο Του δεν έχει σταματήσει ποτέ. Εξετάζει σχολαστικά ολόκληρη τη γη και εξουσιάζει τα πάντα, ενώ παρακολουθεί τα λόγια και τις πράξεις των ανθρώπων. Εφαρμόζει τη διαχείρισή Του σε υπολογισμένα στάδια και κατά το σχέδιό Του, αθόρυβα, χωρίς δραματικές εντυπώσεις, εντούτοις τα βήματά Του πλησιάζουν ένα-ένα όλο και πιο πολύ προς την ανθρωπότητα και η θέση της κρίσης Του διαμορφώνεται στο σύμπαν με την ταχύτητα της αστραπής, ενώ μετά από αυτό ο θρόνος Του κατέρχεται άμεσα ανάμεσά μας. Τι μεγαλοπρεπής σκηνή είναι αυτή, τι επιβλητική και βλοσυρή εικόνα! Σαν περιστέρι και σαν βρυχώμενος λέοντας, το Άγιο Πνεύμα έρχεται ανάμεσα σε όλους μας. Είναι η σοφία, είναι η δικαιοσύνη και η μεγαλοπρέπεια, και έρχεται κρυφά ανάμεσά μας, έχοντας εξουσία, γεμάτος στοργή και έλεος. Κανείς δεν συνειδητοποιεί την έλευσή Του, κανείς δεν χαιρετίζει την άφιξή Του, και ακόμα περισσότερο, κανείς δεν γνωρίζει όλα όσα θα πράξει. Η ζωή του ανθρώπου συνεχίζει όπως πριν, η καρδιά του δεν αλλάζει και οι μέρες κυλούν όπως συνήθως. Ο Θεός ζει ανάμεσά μας, σαν συνηθισμένος άνθρωπος, ως ο πιο ασήμαντος από τους ακόλουθους και ως συνηθισμένος πιστός. Έχει τις δικές Του επιδιώξεις, τους δικούς Του στόχους και, ακόμα περισσότερο, έχει θεϊκή φύση που δεν κατέχουν οι απλοί άνθρωποι. Κανείς δεν έχει παρατηρήσει την ύπαρξη της θεϊκής φύσης Του και κανείς δεν έχει αντιληφθεί τη διαφορά μεταξύ της ουσίας Του και της ουσίας του ανθρώπου. Ζούμε μαζί Του, χωρίς περιορισμό και φόβο, γιατί στα μάτια μας δεν είναι παρά ένας ασήμαντος πιστός. Παρακολουθεί την κάθε μας κίνηση και όλες οι σκέψεις και οι ιδέες μας αποκαλύπτονται ενώπιόν Του. Κανείς δεν ενδιαφέρεται για την ύπαρξή Του, κανείς δεν φαντάζεται τίποτε για τη λειτουργία που επιτελεί και ακόμα περισσότερο, κανείς δεν έχει την παραμικρή υποψία για την ταυτότητά Του. Εμείς απλώς συνεχίζουμε τις επιδιώξεις μας, σαν να μην έχει καμία σχέση μαζί μας…

Κατά σύμπτωση, το Άγιο Πνεύμα εκφράζει μία δίοδο λέξεων «διαμέσου» Αυτού και ενώ συμβαίνει πολύ απροσδόκητα, αναγνωρίζουμε ότι πρόκειται για ομιλία που προέρχεται από τον Θεό και την αποδεχόμαστε με προθυμία από τον Θεό. Αυτό συμβαίνει επειδή, ανεξάρτητα από το ποιος εκφράζει αυτά τα λόγια, εφόσον προέρχονται από το Άγιο Πνεύμα, πρέπει να τα αποδεχτούμε και δεν μπορούμε να τα απαρνηθούμε. Η επόμενη ομιλία θα μπορούσε να έλθει διαμέσου εμένα, διαμέσου εσένα ή διαμέσου κάποιου άλλου. Όποιος κι αν μιλάει, μιλάει η χάρη του Θεού. Ωστόσο, όποιος κι αν είναι, δεν πρέπει να τον λατρεύουμε, επειδή, ό,τι και να γίνει, δεν μπορεί ποτέ να είναι ο Θεός ούτε θα επιλέγαμε σε καμία περίπτωση έναν συνηθισμένο άνθρωπο ως Θεό μας. Ο Θεός μας είναι τόσο μεγάλος και σεβάσμιος. Πώς θα μπορούσε ένα τόσο ασήμαντο άτομο να σταθεί στη θέση Του; Επιπλέον, περιμένουμε να έλθει ο Θεός και να μας οδηγήσει πίσω στη βασιλεία των ουρανών, άρα πώς μπορεί κάποιος τόσο ασήμαντος να είναι κατάλληλος για ένα τόσο σημαντικό και επίπονο έργο; Αν ο Κύριος επιστρέψει, θα εμφανιστεί πάνω σε ένα λευκό σύννεφο, ώστε να μπορούν όλα τα πλήθη να Τον δουν. Τι ύψιστη δόξα! Πώς είναι δυνατόν να μπορεί να κρυφτεί αθόρυβα μέσα σε μια ομάδα συνηθισμένων ανθρώπων;

Κι όμως αυτό το συνηθισμένο άτομο που κρύβεται ανάμεσα στους ανθρώπους είναι που επιτελεί το νέο έργο της σωτηρίας μας. Δεν μας προσφέρει εξηγήσεις ούτε μας λέει γιατί έχει έρθει, μα απλώς επιτελεί το έργο που προτίθεται να κάνει σύμφωνα με το σχέδιό Του και τη διαδικασία Του. Τα λόγια και οι ομιλίες Του γίνονται όλο και συχνότερα. Από την παρηγοριά, την προτροπή, την υπενθύμιση και την προειδοποίηση, στη μομφή και την πειθαρχία· από έναν τόνο πράο κι ήπιο, σε λέξεις έντονες και μεγαλοπρεπείς —όλα αυτά κάνουν τον άνθρωπο να νιώθει μεγάλο έλεος και απόλυτο τρόμο. Ό,τι λέει πετυχαίνει διάνα τα μυστικά που κρύβονται βαθιά μέσα μας· τα λόγια Του πληγώνουν τις καρδιές μας, πληγώνουν το πνεύμα μας και μας αφήνουν με αφόρητη ντροπή, χωρίς να ξέρουμε πού να κρυφτούμε. Αρχίζουμε να έχουμε αμφιβολίες για το αν ο Θεός στην καρδιά αυτού του ατόμου μάς αγαπάει πραγματικά και τι ακριβώς σκοπεύει. Ίσως άραγε να μπορέσουμε να αρπαχτούμε μόνο εφόσον υπομείνουμε τέτοια βάσανα; Στο μυαλό μας αναλογιζόμαστε… τον επερχόμενο προορισμό μας και τη μελλοντική μας μοίρα. Εντούτοις, όπως και πριν, κανείς μας δεν πιστεύει ότι ο Θεός έχει ήδη λάβει σάρκα και οστά για να εργαστεί ανάμεσά μας. Παρόλο που μας συνοδεύει εδώ και πολύ καιρό, παρόλο που έχει ήδη πει τόσο πολλά λόγια πρόσωπο με πρόσωπο ενώπιόν μας, παραμένουμε απρόθυμοι να δεχθούμε ένα τόσο συνηθισμένο άτομο ως τον Θεό του μέλλοντός μας, πολύ λιγότερο δε, είμαστε πρόθυμοι να εναποθέσουμε τον έλεγχο του μέλλοντος και της μοίρας μας σε αυτό το ασήμαντο άτομο. Από Αυτόν απολαμβάνουμε μια αέναη παροχή ζώντος ύδατος και μέσω Αυτού ζούμε μια ζωή κατά την οποία ο άνθρωπος και ο Θεός έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο. Όμως, είμαστε ευγνώμονες μόνο για τη χάρη του Κυρίου Ιησού στα ουράνια και ποτέ δεν δώσαμε καμία προσοχή στα συναισθήματα αυτού του συνηθισμένου ανθρώπου που κατέχει τη θεϊκή φύση. Όπως και πριν, συνεχίζει το έργο Του ταπεινά κρυμμένος εντός της σάρκας, δίνοντας έκφραση στη φωνή της καρδιάς Του, θαρρείς αναίσθητος απέναντι στην απόρριψή Του από την ανθρωπότητα, θαρρείς συγχωρώντας αιωνίως την ανωριμότητα και την άγνοια του ανθρώπου και επιδεικνύοντας πάντοτε ανοχή στην ασεβή στάση του ανθρώπου απέναντί Του.

Εν αγνοία μας, αυτός ο ασήμαντος άνθρωπος μας έχει καθοδηγήσει σε κάθε βήμα του έργου του Θεού διαδοχικά. Υποβαλλόμαστε σε αναρίθμητες δοκιμασίες και αμέτρητες συμμορφώσεις, και δοκιμαζόμαστε με τον θάνατο. Μαθαίνουμε για τη δίκαιη και μεγαλοπρεπή διάθεση του Θεού, απολαμβάνουμε επίσης τη στοργή και το έλεός Του, φτάνουμε στο σημείο να εκτιμάμε τη μεγάλη δύναμη και τη σοφία του Θεού, μαρτυρούμε το κάλλος του Θεού και βλέπουμε την ένθερμη πρόθεση του Θεού να σώσει τον άνθρωπο. Μέσα από τα λόγια αυτού του συνηθισμένου ανθρώπου, τελικά γνωρίζουμε τη διάθεση και την ουσία του Θεού, κατανοούμε τις προθέσεις του Θεού, γνωρίζουμε τη φύση-ουσία του ανθρώπου και βλέπουμε την οδό προς τη σωτηρία και την τελειότητα. Τα λόγια Του μας οδηγούν στον «θάνατο» και μετά στην «αναγέννηση»· τα λόγια Του μας προσφέρουν παρηγοριά, αλλά παράλληλα μας αφήνουν συντετριμμένους με ενοχές και αίσθημα χρέους· τα λόγια Του μας φέρνουν χαρά και γαλήνη, αλλά και άπειρο πόνο. Πότε είμαστε σαν αμνοί στα χέρια Του, που θα σφαγιαστούν κατά το θέλημά Του· πότε είμαστε σαν την κόρη του οφθαλμού Του και απολαμβάνουμε την τρυφερή αγάπη Του· πότε είμαστε σαν τον εχθρό Του, και κάτω από το βλέμμα Του γινόμαστε στάχτη από την οργή Του. Είμαστε το ανθρώπινο είδος που σώθηκε από Αυτόν, είμαστε σκουλήκια στα μάτια Του και είμαστε τα απολωλότα πρόβατα που μέρα-νύχτα είναι αποφασισμένος να βρει. Είναι ελεήμων απέναντί μας, μας απεχθάνεται, μας εξυψώνει, μας παρηγορεί και μας ενθαρρύνει, μας καθοδηγεί, μας διαφωτίζει, μας συμμορφώνει και μας πειθαρχεί, αλλά και μας καταριέται. Μέρα-νύχτα, ποτέ δεν παύει να ανησυχεί για μας, και μας προστατεύει και μας νοιάζεται, μέρα-νύχτα, χωρίς να αφήνει ποτέ το πλευρό μας. Χύνει όλο το αίμα της καρδιάς Του και πληρώνει ολόκληρο το τίμημα για χάρη μας. Μέσα στις ομιλίες αυτής της ασήμαντης και συνηθισμένης σάρκας απολαύσαμε την ολότητα του Θεού και είδαμε τον προορισμό που μας επιφυλάσσει ο Θεός. Ωστόσο, παρά το γεγονός αυτό, η ματαιοδοξία εξακολουθεί να δημιουργεί προβλήματα μέσα στην καρδιά μας και δεν είμαστε ακόμα έτοιμοι να δεχτούμε έναν τέτοιον άνθρωπο ως τον Θεό μας. Αν και μας έχει δώσει τόσο πολύ μάννα, τόσο πολλά να απολαύσουμε, τίποτα από αυτά δεν μπορεί να πάρει τη θέση του Κυρίου στην καρδιά μας. Τιμούμε την ιδιαίτερη ταυτότητα και το κύρος αυτού του ανθρώπου, αλλά με μεγάλη απροθυμία. Αν δεν ανοίξει το στόμα του για να μας ζητήσει να παραδεχτούμε ότι είναι ο Θεός, δεν θα καταφέρουμε ποτέ οι ίδιοι να παραδεχτούμε ότι είναι ο Θεός που σύντομα θα καταφτάσει, κι όμως εργαζόταν ανάμεσά μας για τόσον καιρό.

Ο Θεός συνεχίζει τις ομιλίες Του, επιστρατεύοντας διάφορες μεθόδους και πολλές οπτικές για να μας νουθετήσει για το τι θα πρέπει να κάνουμε, εκφράζοντας, ταυτόχρονα, τη φωνή της καρδιάς Του. Τα λόγια Του φέρουν δύναμη ζωής, μας παρέχουν την οδό στην οποία πρέπει να βαδίζουμε και μας δίνουν τη δυνατότητα να κατανοήσουμε ποια ακριβώς είναι η αλήθεια. Αρχίζουμε να ελκόμαστε από τα λόγια Του, αρχίζουμε να δίνουμε προσοχή στον τόνο και τον τρόπο της ομιλίας Του και, υποσυνείδητα, αρχίζουμε να δίνουμε βάση στη φωνή της καρδιάς αυτού του αφανούς ανθρώπου. Δίνει την ψυχή Του για εμάς, χάνει τον ύπνο και την όρεξή Του για εμάς, κλαίει για εμάς, αναστενάζει για εμάς και βογκάει μες στην αρρώστια για εμάς· υπομένει ταπείνωση για χάρη του προορισμού και της σωτηρίας μας, και η αναισθησία και η επαναστατικότητά μας κάνουν την καρδιά Του να δακρύζει και να αιμορραγεί. Κανένας συνηθισμένος άνθρωπος δεν έχει αυτό το είναι και αυτά τα υπάρχοντα και κανένα διεφθαρμένο ανθρώπινο ον δεν μπορεί να τα έχει ή να τα αποκτήσει. Εκείνος έχει ανοχή και υπομονή που δεν κατέχει κανένας συνηθισμένος άνθρωπος, και την αγάπη Του δεν την έχει κανένα δημιουργημένο ον. Κανείς πέρα απ’ Αυτόν δεν μπορεί να ξέρει όλες τις σκέψεις μας, να γνωρίζει τη φύση και την ουσία μας σαν την παλάμη του χεριού του, να κρίνει την επαναστατικότητα και τη διαφθορά της ανθρωπότητας ή να μας μιλάει και να εργάζεται έτσι πάνω μας για λογαριασμό του ουράνιου Θεού. Κανείς πέρα απ’ Αυτόν δεν διαθέτει την εξουσία, τη σοφία και την αξιοπρέπεια του Θεού· η διάθεση του Θεού, τα υπάρχοντα του Θεού και το είναι του Θεού παρουσιάζονται στην ολότητά τους μέσα Του. Κανείς πέρα απ’ Αυτόν δεν μπορεί να μας δείξει την οδό και να μας φέρει το φως. Κανείς πέρα απ’ Αυτόν δεν μπορεί να φανερώσει τα μυστήρια που ο Θεός δεν έχει γνωστοποιήσει από τον καιρό της δημιουργίας μέχρι και σήμερα. Κανείς πέρα απ’ Αυτόν δεν μπορεί να μας σώσει από τα δεσμά του Σατανά και από τις διεφθαρμένες διαθέσεις μας. Εκπροσωπεί τον Θεό· εκφράζει τη φωνή της καρδιάς του Θεού, τις προτροπές του Θεού και τα λόγια της κρίσης του Θεού προς όλη την ανθρωπότητα. Έχει ανοίξει μια νέα εποχή, μια νέα περίοδο, έχει φέρει έναν νέο ουρανό, μια νέα γη και νέο έργο, μας έχει φέρει ελπίδα και έχει βάλει τέλος στη ζωή που ζούσαμε σε μια ασαφή κατάσταση, και έχει δώσει τη δυνατότητα σε όλο μας το είναι να αντικρίσει ολοκληρωτικά το μονοπάτι προς τη σωτηρία. Έχει κατακτήσει ολόκληρο το είναι μας και έχει κερδίσει την καρδιά μας. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, η καρδιά μας έχει αποκτήσει επίγνωση και το πνεύμα μας φαίνεται να αναζωογονείται: Αυτός ο συνηθισμένος, ασήμαντος άνθρωπος, αυτός ο άνθρωπος που ζει ανάμεσά μας και βιώνει τόσο καιρό την απόρριψή μας, δεν είναι, άραγε, ο Κύριος Ιησούς, ο οποίος είναι πάντα στις σκέψεις μας, είτε είμαστε ξύπνιοι είτε ονειρευόμαστε, και Τον οποίο λαχταρούμε νύχτα μέρα; Αυτός είναι! Είναι όντως Αυτός! Είναι ο Θεός μας! Είναι η αλήθεια, η οδός και η ζωή! Μας επέτρεψε να ζήσουμε και πάλι και να δούμε το φως, και σταμάτησε τις καρδιές μας από το να περιπλανιούνται. Έχουμε επιστρέψει στον οίκο του Θεού, έχουμε επιστρέψει ενώπιον του θρόνου Του, ερχόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο με Αυτόν, έχουμε δει την όψη Του και έχουμε δει την οδό που απλώνεται μπροστά μας. Αυτή τη στιγμή, έχει κατακτήσει ολοκληρωτικά τις καρδιές μας· δεν αμφιβάλλουμε πλέον ποιος είναι και δεν αντιτασσόμαστε πλέον στο έργο και τον λόγο Του και πέφτουμε, γονυπετείς, ενώπιόν Του. Δεν θέλουμε τίποτα άλλο παρά να ακολουθήσουμε τα χνάρια του Θεού για το υπόλοιπο της ζωής μας και να οδηγηθούμε στην τελείωση από Αυτόν και να ανταποδώσουμε τη χάρη Του και την αγάπη Του προς εμάς, να υπακούμε στις ενορχηστρώσεις και τον σχεδιασμό Του και να είμαστε συνεργάτες στο έργο Του, και να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να ολοκληρώσουμε το έργο που μας εμπιστεύεται.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Παράρτημα Δ΄: Αντικρίζοντας την εμφάνιση του Θεού στην κρίση και την παίδευσή Του