Πόσες θρησκευτικές πρακτικές τηρείς; Πόσες φορές έχεις πάει κόντρα στον λόγο του Θεού και έχεις ακολουθήσει τον δικό σου δρόμο; Πόσες φορές έχεις κάνει πράξη τον λόγο του Θεού γιατί πραγματικά λαμβάνεις υπόψη σου τα βάρη Του και επιζητάς να ικανοποιήσεις τις προθέσεις Του; Θα πρέπει να κατανοείς τον λόγο του Θεού, να ασκείσαι σύμφωνα μ’ αυτόν και να έχεις αρχές σε όλες τις ενέργειες και τις πράξεις σου· αυτό δεν σημαίνει να τηρείς κανονισμούς ή να κάνεις κάτι απρόθυμα μόνο και μόνο για το θεαθήναι, αλλά σημαίνει να κάνεις πράξη την αλήθεια και να ζεις σύμφωνα με τον λόγο του Θεού. Μόνο μια τέτοια άσκηση ικανοποιεί τον Θεό. Κάθε πορεία δράσης που ικανοποιεί τον Θεό δεν είναι κανονισμός, αλλά η άσκηση της αλήθειας. Σε κάποιους ανθρώπους αρέσει να επιδεικνύονται. Παρουσία των αδελφών τους, μπορεί να λένε ότι έχουν χρέος στον Θεό, αλλά πίσω από την πλάτη τους, δεν κάνουν πράξη την αλήθεια και ενεργούν εντελώς διαφορετικά. Δεν είναι αυτοί θρησκευόμενοι Φαρισαίοι; Ο άνθρωπος που αγαπά πραγματικά τον Θεό και κατέχει την αλήθεια είναι εκείνος που είναι αφοσιωμένος στον Θεό, αλλά δεν το επιδεικνύει εξωτερικά. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι πρόθυμος να κάνει πράξη την αλήθεια όταν προκύπτουν κάποιες περιστάσεις και δεν μιλά ούτε ενεργεί με τρόπο που πηγαίνει ενάντια στην συνείδησή του. Αυτού του είδους ο άνθρωπος επιδεικνύει σοφία όταν προκύπτουν ζητήματα και έχει αρχές στις πράξεις του ανεξάρτητα από τις περιστάσεις. Πρόκειται επίσης για ένα είδος ανθρώπου που μπορεί να προσφέρει αληθινή υπηρεσία. Υπάρχουν κάποιοι που συχνά ανειλικρινώς μιλούν για το χρέος τους στον Θεό· περνούν τις ημέρες τους με τα μέτωπά τους σφραγισμένα με ανησυχία, φερόμενοι προσποιητά και προσποιούμενοι τους αξιολύπητους. Πόσο αηδιαστικό! Αν τους ρωτούσες: «Μπορείς να μου πεις πώς έχεις χρέος στον Θεό;» τότε θα έμεναν άφωνοι. Αν είσαι αφοσιωμένος στον Θεό, τότε δεν θα μιλάς εξωτερικά γι’ αυτό· αντ’ αυτού, θα δείχνεις την αγάπη σου για τον Θεό μέσω πραγματικής άσκησης και θα προσεύχεσαι σ’ Αυτόν με αληθινή καρδιά. Όλοι όσοι πιστεύουν στον Θεό μόνο στα λόγια είναι υποκριτές! Μερικοί μιλούν για χρέος στον Θεό κάθε φορά που προσεύχονται και ξεκινούν να κλαίνε κάθε φορά που προσεύχονται, όποτε κι αν γίνεται αυτό, ακόμη και χωρίς να αγγιχθούν από το Άγιο Πνεύμα. Τέτοιοι άνθρωποι είναι κυριευμένοι από θρησκευτικά τελετουργικά και αντιλήψεις. Ζουν με αυτά τα τελετουργικά και τις αντιλήψεις, πιστεύοντας πάντοτε ότι αυτές οι πράξεις ευχαριστούν τον Θεό και ότι ο Θεός προτιμά την επιφανειακή ευσέβεια ή τα λυπημένα δάκρυα. Μπορούν ποτέ αυτοί οι παράλογοι άνθρωποι να γίνουν κάτι; Για να επιδείξουν ταπεινότητα, κάποιοι προσποιούνται ευγένεια όταν μιλούν παρουσία άλλων. Κάποιοι είναι ηθελημένα δουλοπρεπείς κατά την παρουσία άλλων ανθρώπων, συμπεριφερόμενοι σαν πρόβατα χωρίς ίχνος δύναμης. Αρμόζει ένας τέτοιος τρόπος στον λαό της βασιλείας; Ο λαός της βασιλείας θα πρέπει να είναι ζωντανός και ελεύθερος, αγνός και ανοιχτός, ειλικρινής και αξιαγάπητος, και να ζει σε κατάσταση ελευθερίας. Θα πρέπει να έχει ακεραιότητα και αξιοπρέπεια και να είναι σε θέση να μένει σταθερός στη μαρτυρία του όπου κι αν πάει· τέτοιοι άνθρωποι είναι αγαπητοί και από τον Θεό και από τον άνθρωπο. Όσοι είναι αρχάριοι στην πίστη έχουν πάρα πολλές εξωτερικές πρακτικές· πρέπει πρώτα να περάσουν από μία περίοδο κατά την οποία κλαδεύονται και σπάνε. Το να έχει κανείς εσωτερική πίστη στον Θεό δεν είναι κάτι που μπορούν να δουν οι άλλοι, αλλά οι ενέργειες και οι πράξεις των ανθρώπων που την έχουν είναι αξιέπαινες. Μόνο τέτοιοι άνθρωποι μπορούν να θεωρηθούν ότι βιώνουν τον λόγο του Θεού. Αν κηρύττεις το ευαγγέλιο κάθε μέρα σε διάφορους ανθρώπους προσπαθώντας να τους οδηγήσεις στη σωτηρία, αλλά τελικά ζεις ακόμη σύμφωνα με κανονισμούς και δόγματα, τότε δεν μπορείς να φέρεις δόξα στον Θεό. Τέτοιου είδους άνθρωποι είναι θρησκευτικές προσωπικότητες, αλλά και υποκριτές. Κάθε φορά που αυτοί οι θρησκευόμενοι άνθρωποι συναθροίζονται, μπορεί να ρωτήσουν: «Αδελφή, πώς είσαι αυτές τις ημέρες;» Εκείνη ίσως απαντήσει: «Νιώθω ότι οφείλω ένα χρέος στον Θεό και ότι δεν είμαι ικανή να ικανοποιήσω τις προθέσεις Του». Κάποιος άλλος μπορεί να πει: «Κι εγώ νιώθω πως χρωστάω στον Θεό και πως δεν είμαι ικανός να Τον ικανοποιήσω». Και μόνο αυτές οι λίγες προτάσεις και τα λόγια εκφράζουν τα ελεεινά πράγματα που κρύβουν βαθιά μέσα τους· τέτοια λόγια είναι υπερβολικά σιχαμερά και υπέρμετρα αποκρουστικά. Η φύση τέτοιων ανθρώπων εναντιώνεται στον Θεό. Όσοι εστιάζουν στην πραγματικότητα συναναστρέφονται πάνω σε οτιδήποτε έχουν στο μυαλό τους, κάνοντάς το αυτό με ανοιχτή καρδιά. Δεν επιδίδονται στην παραμικρή ψεύτικη πρακτική και δεν επιδεικνύουν ούτε αβροφροσύνες ούτε κούφιες φιλοφρονήσεις. Είναι πάντοτε ευθείς και δεν τηρούν κοσμικούς κανόνες. Κάποιοι άνθρωποι αρέσκονται να κάνουν εξωτερική επίδειξη, ακόμη και σε σημείο που στερούνται παντελώς λογικής. Όταν κάποιος τραγουδά, αυτοί ξεκινούν να χορεύουν, χωρίς καν να συνειδητοποιούν ότι το ρύζι στην κατσαρόλα τους έχει ήδη καεί. Τέτοιοι άνθρωποι δεν είναι θεοσεβούμενοι ή ευγενείς και είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό επιπόλαιοι. Όλα αυτά αποτελούν εκδηλώσεις έλλειψης της πραγματικότητας! Όταν μερικοί συναναστρέφονται σχετικά με τα ζητήματα της πνευματικής ζωής, παρόλο που δεν μιλούν για την οποιαδήποτε οφειλή τους στον Θεό, έχουν αληθινή αγάπη γι’ Αυτόν βαθιά μέσα τους. Το αίσθημα χρέους σου στον Θεό δεν έχει καμία σχέση με τους άλλους ανθρώπους. Έχεις χρέος στον Θεό, όχι στους ανθρώπους. Σε τι ωφελεί να μιλάς συνεχώς γι’ αυτό στους άλλους; Πρέπει να είναι πιο σημαντική για σένα η είσοδος στην πραγματικότητα, όχι ο εξωτερικός ζήλος ή η επίδειξη. Τι αντιπροσωπεύει η εξωτερική καλή συμπεριφορά των ανθρώπων; Αντιπροσωπεύει τη σάρκα· ακόμη και οι καλύτερες εξωτερικές πρακτικές δεν αντιπροσωπεύουν τη ζωή και μπορούν να δείξουν μόνο τη δική σου ατομική ιδιοσυγκρασία. Οι εξωτερικές πρακτικές της ανθρωπότητας δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τις προθέσεις του Θεού. Συνεχώς μιλάς για το χρέος σου στον Θεό, ωστόσο δεν μπορείς να παράσχεις τη ζωή στους άλλους ή να τους καλλιεργήσεις μια καρδιά που αγαπά τον Θεό. Πιστεύεις ότι αυτές σου οι πράξεις θα ικανοποιήσουν τον Θεό; Νιώθεις πως το να ενεργείς έτσι είναι η πρόθεση του Θεού και πως οι πράξεις σου είναι πνευματικές, αλλά στην πραγματικότητα είναι όλες παράλογες! Πιστεύεις πως εκείνα που σου αρέσουν και εκείνα που είσαι πρόθυμος να κάνεις είναι ακριβώς εκείνα με το οποία ευφραίνεται ο Θεός. Μπορούν τα δικά σου θέλω να αντιπροσωπεύουν τον Θεό; Μπορεί η προσωπικότητα ενός ανθρώπου να αντιπροσωπεύει τον Θεό; Εκείνο που αρέσει σ’ εσένα είναι ακριβώς εκείνο που απεχθάνεται ο Θεός και οι συνήθειές σου είναι εκείνες που αποστρέφεται και απορρίπτει ο Θεός. Αν νιώθεις ότι χρωστάς, τότε πήγαινε και προσευχήσου ενώπιον του Θεού· δεν είναι ανάγκη να μιλάς γι’ αυτό στους άλλους. Αν δεν προσεύχεσαι ενώπιον του Θεού και αντ’ αυτού κάνεις διαρκώς επίδειξη παρουσία άλλων, μπορεί αυτό να ικανοποιήσει τις προθέσεις του Θεού; Αν επικεντρώνεσαι διαρκώς στο να κάνεις πράγματα εξωτερικά, τότε αυτό σημαίνει ότι είσαι ματαιόδοξος σε υπερβολικό βαθμό. Τι είδους άνθρωποι είναι εκείνοι που έχουν μόνο εξωτερική καλή συμπεριφορά και στερούνται της πραγματικότητας; Είναι υποκριτές Φαρισαίοι και θρησκευτικές προσωπικότητες! Αν εσείς δεν απαλλαχθείτε από τις εξωτερικές πρακτικές σας και δεν είστε σε θέση να αλλάξετε, τότε τα στοιχεία της υποκρισίας μέσα σας θα αυξηθούν ακόμη περισσότερο. Όσο πιο πολλά τα στοιχεία της υποκρισίας σας, τόσο περισσότερη αντίσταση υπάρχει προς τον Θεό. Στο τέλος, τέτοιου είδους άνθρωποι σίγουρα θα αποκλειστούν!