ΙΑ) Κλασικά λόγια σχετικά με την είσοδο στην πραγματικότητα της αλήθειας

116. Πρώτα απ' όλα, γνωρίζουμε ότι η διάθεση του Θεού είναι μεγαλοπρέπεια, είναι οργή. Δεν είναι πρόβατο προς σφαγή· ακόμα περισσότερο, δεν είναι μαριονέτα που ελέγχουν οι άνθρωποι όπως εκείνοι θέλουν. Ούτε και είναι κενός αέρας που παίρνει διαταγές από τους ανθρώπους. Εάν πραγματικά πιστεύεις ότι ο Θεός υπάρχει, θα πρέπει να έχεις καρδιά που σέβεται τον Θεό, και θα πρέπει να γνωρίζεις ότι η ουσία του Θεού δεν πρέπει να οργίζεται. Ο εν λόγω θυμός μπορεί να προκληθεί από μια λέξη· ίσως από κάποια σκέψη· ίσως από κάποια φαύλη συμπεριφορά· ίσως από μια ήπια συμπεριφορά, που είναι υποφερτή στα μάτια και την ηθική του ανθρώπου· ή, ίσως, προκαλείται από κάποιο δόγμα, μια θεωρία. Ωστόσο, από τη στιγμή που οργίζεις τον Θεό, η ευκαιρία σου έχει χαθεί και οι τελευταίες ημέρες σου είναι κοντά. Αυτό είναι τρομερό! Αν δεν καταλαβαίνεις ότι ο Θεός είναι αδύνατον να υβρισθεί, τότε ίσως δεν φοβάσαι τον Θεό, και ίσως Τον υβρίζεις συνεχώς. Εάν δεν γνωρίζεις πώς να σέβεσαι τον Θεό, τότε είσαι ανίκανος και να Τον σέβεσαι, και δεν γνωρίζεις πώς να κάνεις τον εαυτό σου να βαδίσει μέσα στον δρόμο Του – σεβόμενος τον Θεό και αποφεύγοντας το κακό. Μόλις αποκτήσεις επίγνωση, μπορείς να συνειδητοποιήσεις ότι ο Θεός είναι αδύνατον να υβρισθεί, και τότε θα μάθεις τι σημαίνει να σέβεσαι τον Θεό και να αποφεύγεις το κακό.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Πώς να γνωρίσετε τη διάθεση του Θεού και το αποτέλεσμα του έργου Του» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

117. Αν δεν κατανοείς τη διάθεση του Θεού, τότε θα είναι αδύνατον για εσένα να επιτελέσεις το έργο που πρέπει να επιτελέσεις για Εκείνον. Εάν δεν γνωρίζεις την ουσία του Θεού, τότε θα είναι αδύνατο για εσένα να Του δείξεις ευλάβεια και δέος, παρά μόνον επιπόλαιες και τυπικές υπεκφυγές και, επιπλέον, αδιόρθωτη βλασφημία. Παρόλο που η κατανόηση της διάθεσης του Θεού είναι πραγματικά σημαντική και η γνώση της ουσίας του Θεού δεν πρέπει να παραμελείται, ποτέ κανείς δεν έχει εξετάσει ενδελεχώς ή διερευνήσει αυτά τα ζητήματα. Είναι σαφές ότι όλοι σας απορρίψατε τα διοικητικά διατάγματα που εξέδωσα. Εάν δεν κατανοείτε τη διάθεση του Θεού, τότε εύκολα θα προσβάλλετε τη διάθεσή Του. Ένα τέτοιο αδίκημα ισοδυναμεί με εξαγρίωση του ίδιου του Θεού και τελικός καρπός της πράξης σου θα είναι η παράβαση των διοικητικών διαταγμάτων. Τώρα πρέπει πλέον να συνειδητοποιείς ότι η κατανόηση της διάθεσης του Θεού συνοδεύει τη γνώση της ουσίας Του, και ότι μαζί με την κατανόηση της διάθεσης του Θεού έρχεται και η κατανόηση των διοικητικών διαταγμάτων. Βεβαίως, πολλά από τα διοικητικά διατάγματα αναφέρονται στη διάθεση του Θεού, αλλά η διάθεσή Του δεν έχει εκφραστεί στο σύνολό της μέσα σε αυτά. Ως εκ τούτου, πρέπει να προχωρήσετε ένα βήμα πιο πέρα στην ανάπτυξη της κατανόησής σας σχετικά με τη διάθεση του Θεού.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Είναι πολύ σημαντική η κατανόηση της διάθεσης του Θεού» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

118. Αν και μέρος της ουσίας του Θεού είναι η αγάπη, και Εκείνος εκτείνει έλεος απέναντι σε όλους, οι άνθρωποι παραβλέπουν και λησμονούν το σημείο ότι η ουσία Του είναι επίσης αξιοπρέπεια. Το ότι διαθέτει αγάπη, δε σημαίνει ότι οι άνθρωποι μπορούν να Τον υβρίζουν ελεύθερα και ότι δεν έχει καθόλου αισθήματα ή αντιδράσεις. Το ότι διαθέτει έλεος, δε σημαίνει ότι δεν έχει καθόλου αρχές ως προς τη μεταχείριση των ανθρώπων. Ο Θεός ζει· υπάρχει πραγματικά. Δεν είναι κάποια φανταστική μαριονέτα ή κάτι άλλο. Δεδομένου ότι υπάρχει, πρέπει πάντα να ακούμε προσεκτικά τη φωνή της καρδιάς Του, να δίνουμε προσοχή στη στάση Του, και να κατανοούμε τα αισθήματά Του. Δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε τις φαντασιώσεις των ανθρώπων για να ορίσουμε τον Θεό, και δεν πρέπει να επιβάλλουμε τις σκέψεις και τις επιθυμίες των ανθρώπων πάνω Του, κάνοντάς Τον να χρησιμοποιεί το ύφος και τη σκέψη του ανθρώπου στη μεταχείριση της ανθρωπότητας. Αν πράττεις τούτο, τότε οργίζεις τον Θεό, προκαλείς την οργή Του και αμφισβητείς την αξιοπρέπειά Του! Έτσι, αφού κατανοήσατε τη σοβαρότητα αυτού του ζητήματος, παροτρύνω τον καθέναν από εσάς να είναι προσεκτικός και συνετός στις πράξεις του. Να είστε προσεκτικοί και συνετοί όταν μιλάτε. Και όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεστε στον Θεό, όσο πιο προσεκτικοί και συνετοί είστε, τόσο το καλύτερο! Όταν δεν κατανοείς τη στάση του Θεού, μην μιλάς απρόσεκτα, μην πράττεις απρόσεκτα, ούτε να κολλάς αβασάνιστα ετικέτες. Ακόμη περισσότερο, μην καταλήγετε σε αυθαίρετα συμπεράσματα. Αντ' αυτού, πρέπει να περιμένεις και να αναζητάς· και αυτό επίσης αποτελεί μια εκδήλωση του σεβασμού προς τον Θεό και της αποφυγής του κακού.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Πώς να γνωρίσετε τη διάθεση του Θεού και το αποτέλεσμα του έργου Του» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

119. Τι σημαίνει να έχει κανείς φόβο Θεού; Και πώς μπορεί κανείς να αποφεύγει το κακό;

«Το να έχει φόβο Θεού» δεν σημαίνει κάποιον απερίγραπτο φόβο και τρόμο, ούτε αποφυγή, ούτε τήρηση απόστασης, ούτε ειδωλοποίηση ή δεισιδαιμονία. Αντίθετα, είναι θαυμασμός, εκτίμηση, εμπιστοσύνη, κατανόηση, έννοια, υπακοή, αφιέρωση, αγάπη, και επίσης άνευ όρων και παραπόνων λατρεία, ανταπόδοση και υποταγή. Χωρίς πραγματική γνώση για τον Θεό, η ανθρωπότητα δεν θα έχει πραγματικό θαυμασμό, πραγματική εμπιστοσύνη, πραγματική κατανόηση, πραγματικό ενδιαφέρον ή υπακοή, αλλά μόνο τρόμο και ανησυχία, μόνο αμφιβολία, παρεξήγηση, υπεκφυγή και αποφυγή. Χωρίς πραγματική γνώση για τον Θεό, η ανθρωπότητα δεν θα έχει πραγματική αφιέρωση και ανταπόδοση. Χωρίς πραγματική γνώση για τον Θεό, η ανθρωπότητα δεν θα έχει πραγματική λατρεία και υποταγή, μόνο τυφλή ειδωλοποίηση και δεισιδαιμονία. Χωρίς πραγματική γνώση για τον Θεό, η ανθρωπότητα δεν δύναται να πράττει σύμφωνα με την οδό του Θεού ή να έχει φόβο Θεού ή να αποφεύγει το κακό. Αντιστρόφως, κάθε δραστηριότητα και συμπεριφορά στην οποία επιδίδεται ο άνθρωπος θα είναι γεμάτη με παρακοή, περιφρόνηση, συκοφαντικές κατηγορίες και κακοήθεις κρίσεις σχετικά με Αυτόν, και με κακή συμπεριφορά αντίθετη στην αλήθεια και στην αληθινή σημασία του λόγου του Θεού.

Μόλις η ανθρωπότητα αποκτήσει πραγματική εμπιστοσύνη στον Θεό, θα είναι ειλικρινής ως προς το να Τον ακολουθεί και να βασίζεται σ' Αυτόν. Μόνο με πραγματική εμπιστοσύνη και εξάρτηση από τον Θεό μπορεί η ανθρωπότητα να έχει πραγματική κατανόηση και αντίληψη. Μαζί με την αληθινή αντίληψη για τον Θεό, έρχεται και το αληθινό ενδιαφέρον γι’ Αυτόν. Μόνο με πραγματικό ενδιαφέρον για τον Θεό μπορεί η ανθρωπότητα να έχει πραγματική υπακοή. Μόνο με πραγματική υπακοή στον Θεό μπορεί η ανθρωπότητα να έχει πραγματική αφιέρωση. Μόνο με πραγματική αφιέρωση στον Θεό μπορεί η ανθρωπότητα να έχει ανταπόδοση που να είναι άνευ όρων και παραπόνων. Μόνο με πραγματική εμπιστοσύνη και εξάρτηση, πραγματική κατανόηση και ενδιαφέρον, πραγματική υπακοή, πραγματική αφιέρωση και ανταπόδοση, μπορεί η ανθρωπότητα να γνωρίσει πραγματικά τη διάθεση και την ουσία του Θεού, και να γνωρίσει την ταυτότητα του Δημιουργού. Μόνο όταν έχει καταφέρει πραγματικά να γνωρίσει τον Δημιουργό μπορεί η ανθρωπότητα να αφυπνίσει μέσα της πραγματική λατρεία και υποταγή. Μόνο όταν έχει πραγματική λατρεία και υποταγή στον Δημιουργό θα μπορέσει η ανθρωπότητα να παραμερίσει πραγματικά τους πονηρούς τρόπους της, δηλαδή, να αποφύγει το κακό.

Αυτό αποτελεί την όλη διαδικασία «του φόβου του Θεού και της αποφυγής του κακού» και είναι επίσης, στο σύνολό του, το περιεχόμενο του φόβου του Θεού και της αποφυγής του κακού, όπως και το μονοπάτι που πρέπει ο άνθρωπος να διαβεί για να φτάσει στον σεβασμό προς τον Θεό και την αποφυγή του κακού.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Η γνώση του Θεού είναι το μονοπάτι για φόβο Θεού και αποφυγή του κακού» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

120. Σε κάθε εποχή, όταν ο Θεός εργάζεται στον κόσμο, χορηγεί στον άνθρωπο κάποια λόγια, λέγοντάς του μερικές αλήθειες. Οι αλήθειες αυτές χρησιμεύουν ως ο δρόμος όπου πρέπει να εμμείνει ο άνθρωπος, στον οποίο πρέπει να βαδίσει, ως ο δρόμος που καθιστά τον άνθρωπο ικανό να σέβεται τον Θεό και να αποφεύγει το κακό, και ως ο δρόμος, τον οποίο οι άνθρωποι πρέπει να κάνουν πράξη και να εμμείνουν κατά τη ζωή τους και κατά την πορεία των ταξιδιών της ζωής τους. Για αυτούς τους λόγους, ο Θεός χορηγεί τούτα τα λόγια στον άνθρωπο. Τα λόγια αυτά που προέρχονται από τον Θεό, πρέπει να τηρούνται από τον άνθρωπο και η προσκόλληση σε αυτά σημαίνει λήψη ζωής. Εάν κάποιος δεν τα τηρεί, δεν τα κάνει πράξη ούτε βιώνει τα λόγια του Θεού στη ζωή του, τότε ο άνθρωπος αυτός δεν κάνει την αλήθεια πράξη. Και αν δεν κάνει την αλήθεια πράξη, τότε δεν σέβεται τον Θεό και δεν αποφεύγει το κακό, ούτε μπορεί να ικανοποιήσει τον Θεό. Αν κάποιος δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον Θεό, τότε είναι αδύνατον να δεχθεί τον έπαινό Του· ο άνθρωπος αυτός δεν έχει αποτέλεσμα.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Πώς να γνωρίσετε τη διάθεση του Θεού και το αποτέλεσμα του έργου Του» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

121. Ποιο είναι το κυριότερο που οφείλει να κατανοήσει κανείς όταν επιδιώκει να επιτύχει την είσοδο στη ζωή; Είναι ότι σε όλα τα λόγια που εξέφρασε ο Θεός, ανεξάρτητα από την πτυχή στην οποία αναφέρονται, θα πρέπει να βρεις ποιες είναι οι απαιτήσεις και τα πρότυπά Του για τους ανθρώπους, και, μέσα από αυτά, να αναζητήσεις ένα μονοπάτι να κάνεις πράξη. Θα πρέπει να τα χρησιμοποιήσεις για να ελέγξεις τη συμπεριφορά και την άποψή σου στη ζωή, και επίσης να ελέγξεις όλες τις καταστάσεις και τις εκφράσεις σου εν συγκρίσει μ’ αυτά. Το πιο σημαντικό είναι ότι οφείλεις να τις ελέγξεις σύμφωνα με τα πρότυπα αυτά ώστε να καθορίσεις πώς οφείλεις να πράττεις, πώς θα πρέπει να ικανοποιείς το θέλημα του Θεού κατά την εκτέλεση των καθηκόντων σου και πώς μπορείς να ενεργείς σε απόλυτη συμφωνία με τις απαιτήσεις του Θεού. Να είσαι άτομο που έχει την πραγματικότητα της αλήθειας. Μην είσαι κάποιος που απλά εξοπλίζεται με λέξεις, δόγματα και θρησκευτικές θεωρίες. Μην προσποιείσαι την πνευματικότητα· μην είσαι ψευδές πνευματικό άτομο. Πρέπει να επικεντρώνεσαι στο να κάνεις πράξη και να χρησιμοποιείς τα λόγια του Θεού για να τα συγκρίνεις και να στοχάζεσαι τις δικές σου καταστάσεις και, στη συνέχεια, να αλλάξεις την άποψη και τη στάση με την οποία αντιμετωπίζεις κάθε είδους κατάσταση. Τελικά, θα είσαι σε θέση να σέβεσαι τον Θεό σε κάθε περίσταση και δεν θα ενεργείς πλέον βιαστικά ούτε θα ακολουθείς τις δικές σου ιδέες, δεν θα πράττεις σύμφωνα με τις επιθυμίες σου ούτε θα ζεις μέσα σε διεφθαρμένη διάθεση. Αντ’ αυτού, όλες οι πράξεις και τα λόγια σου θα βασίζονται στις ομιλίες του Θεού και θα συνάδουν με την αλήθεια· ως εκ τούτου, θα αναπτύξεις σταδιακά ευλάβεια για τον Θεό. Η καρδιά που έχει φόβο Θεού δημιουργείται καθώς επιδιώκει την αλήθεια· δεν προέρχεται από τη συγκράτηση. Η συγκράτηση δημιουργεί μόνο ένα είδος συμπεριφοράς, και αυτό είναι ένα είδος εξωτερικής συγκράτησης. Η γνήσια ευλάβεια για τον Θεό προέρχεται από —κατά την πορεία της πίστης στον Θεό— την κατανόηση της αλήθειας, την εφαρμογή της πράξης σύμφωνα με την αλήθεια, την ολοένα και μεγαλύτερη σταδιακή μείωση της διεφθαρμένης διάθεσης κάποιου και τη βελτίωση των καταστάσεων κάποιου λίγο λίγο, ώστε να έρχεται συχνά ενώπιον του Θεού· αυτό είναι το είδος της διαδικασίας που δημιουργεί γνήσια ευλάβεια. Όταν συμβεί αυτό, θα μάθεις τι σημαίνει να σέβεται κανείς τον Θεό και πώς σε κάνει να νιώθεις αυτό, και τότε θα συνειδητοποιήσεις τι είδους στάση, τι είδους κατάσταση και τι είδους διάθεση θα πρέπει να κατέχουν οι άνθρωποι πριν αποκτήσουν πραγματικά φόβο Θεού και δείξουν ευλάβεια στον Θεό.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Μόνο όσοι κάνουν την αλήθεια πράξη έχουν φόβο Θεού στην καρδιά τους» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

122. Πρέπει να έρχεσαι συχνά ενώπιον του Θεού, να τρως και να πίνεις και να αναλογίζεσαι τα λόγια Του, και να αποδέχεσαι την πειθαρχία και την καθοδήγησή Του. Πρέπει να είσαι σε θέση να υποτάσσεσαι σε όλα τα περιβάλλοντα, τους ανθρώπους, τα πράγματα και τα θέματα που ο Θεός έχει διευθετήσει για σένα, και όταν πρόκειται για θέματα που δεν μπορείς να κατανοήσεις καλά, πρέπει να προσεύχεσαι συχνά ενώ αναζητάς την αλήθεια. Μόνο αν κατανοήσεις το θέλημα του Θεού μπορείς να βρεις έναν δρόμο να προχωρήσεις μπροστά. Πρέπει να δείχνεις ευλάβεια προς τον Θεό και να κάνεις προσεκτικά αυτό που οφείλεις να κάνεις· πρέπει να είσαι συχνά γαλήνιος ενώπιον του Θεού και να μην είσαι ανήθικος. Τουλάχιστον, όταν σου συμβεί κάτι, η πρώτη αντίδρασή σου θα πρέπει να είναι να ηρεμήσεις και στη συνέχεια να προσευχηθείς αμέσως. Με την προσευχή, την αναμονή και την αναζήτηση, θα κατορθώσεις να κατανοήσεις το θέλημα του Θεού. Αυτή είναι μια στάση που δείχνει ευλάβεια προς τον Θεό, έτσι δεν είναι; Αν, βαθιά μέσα σου, σέβεσαι τον Θεό και υποτάσσεσαι στον Θεό, και μπορείς να σιωπάς ενώπιον του Θεού και να αντιλαμβάνεσαι το θέλημά Του, τότε αν συνεργάζεσαι και ασκείσαι κατ’ αυτόν τον τρόπο, μπορείς να προστατευθείς. Δεν θα αντιμετωπίσεις πειρασμούς, δεν θα προσβάλεις τον Θεό, δεν θα κάνεις πράγματα που διακόπτουν το έργο της διαχείρισης του Θεού, ούτε θα φτάσεις στο σημείο να προκαλέσεις την απέχθεια του Θεού. Όταν στην καρδιά σου υπάρχει φόβος Θεού, θα φοβάσαι μήπως προσβάλεις τον Θεό· τη στιγμή που θα βρεθείς αντιμέτωπος με τον πειρασμό, θα ζεις ενώπιόν Του, τρέμοντας από φόβο, και θα ελπίζεις ότι θα είσαι σε θέση να υποταχθείς σ’ Αυτόν και να Τον ικανοποιήσεις στα πάντα. Μόνο αν ασκείσαι κατ’ αυτόν τον τρόπο, ζεις συχνά σε μια τέτοια κατάσταση και είσαι συχνά γαλήνιος ενώπιον του Θεού, θα είσαι σε θέση να αποστασιοποιηθείς από τον πειρασμό και το κακό χωρίς καν να το σκεφτείς.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Μόνο αν ζεις διαρκώς ενώπιον του Θεού μπορείς να βαδίσεις στο μονοπάτι της σωτηρίας» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

123. Το να βαδίζει κάποιος στον δρόμο του Θεού, δε σημαίνει επιφανειακή τήρηση κανόνων. Σημαίνει, μάλλον, ότι όποτε έρχεσαι αντιμέτωπος με κάποιο ζήτημα, πρώτα απ' όλα, θα το θεωρείς ως κατάσταση που έχει οργανώσει ο Θεός, μια ευθύνη που σου έχει δώσει Εκείνος, ή κάτι που σου έχει εμπιστευτεί, και ότι όταν έρθεις αντιμέτωπος με το ζήτημα αυτό, θα πρέπει να το θεωρήσεις ακόμα και ως δοκιμασία προερχόμενη από τον Θεό. Ερχόμενος αντιμέτωπος με το τάδε ζήτημα, πρέπει να έχεις κάποιο πρότυπο, πρέπει να σκεφτείς ότι προήλθε από τον Θεό. Πρέπει να σκεφτείς πώς να χειριστείς το ζήτημα αυτό, έτσι ώστε να μπορέσεις να εκπληρώσεις την ευθύνη σου και να είσαι πιστός στον Θεό· πώς να το πράξεις, χωρίς να εξοργίσεις τον Θεό ή να υβρίσεις τη διάθεσή Του. […] Διότι, για να βαδίσουμε στον δρόμο του Θεού, δεν μπορούμε να αφήσουμε τίποτα που σχετίζεται με εμάς τους ίδιους ή τίποτε που συμβαίνει γύρω μας, ακόμα και τα ασήμαντα πράγματα. Ανεξάρτητα από το αν νομίζουμε ότι πρέπει να του δώσουμε σημασία ή όχι, από τη στιγμή που ερχόμαστε αντιμέτωποι με οποιοδήποτε ζήτημα, δεν πρέπει να το αγνοούμε. Όλα αυτά πρέπει να θεωρούνται ως δοκιμασία του Θεού προς εμάς. Τι είδους στάση είναι αυτή; Αν κρατάς τη στάση αυτή, τότε επιβεβαιώνεις ένα γεγονός: Η καρδιά σου σέβεται τον Θεό, και είναι πρόθυμη να αποφύγει το κακό. Αν νοιώθεις την επιθυμία να ικανοποιήσεις τον Θεό, τότε αυτό που κάνεις πράξη δεν απέχει πολύ από το πρότυπο του σεβασμού προς τον Θεό και της αποφυγής του κακού.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Πώς να γνωρίσετε τη διάθεση του Θεού και το αποτέλεσμα του έργου Του» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

124. Ο Θεός βρίσκεται πάντα μέσα στην καρδιά εκείνων που πραγματικά πιστεύουν σε Αυτόν και πάντα φέρουν μέσα τους μια καρδιά που έχει φόβο Θεού και Τον αγαπά. Όσοι πιστεύουν στον Θεό, πρέπει να πράττουν με προσεκτική και συνετή καρδιά, ενώ όλα όσα κάνουν πρέπει να είναι σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού και να είναι ικανά να ικανοποιούν την καρδιά Του. Δεν πρέπει να είναι ισχυρογνώμονες, πράττοντας ό, τι θέλουν· τούτο δεν ταιριάζει στην ευπρέπεια των αγίων. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να επιδεικνύουν το λάβαρο του Θεού και να τρέχουν ξέφρενα με αυτό παντού, κομπάζοντας και εξαπατώντας όλον τον κόσμο· αυτή είναι η πλέον επαναστατική συμπεριφορά. Οι οικογένειες έχουν τους κανόνες τους και τα έθνη έχουν τους νόμους τους· αυτό δεν ισχύει με το παραπάνω στην οικογένεια του Θεού; Δεν είναι τα πρότυπα ακόμη πιο αυστηρά; Δεν υπάρχουν ακόμη περισσότερα διοικητικά διατάγματα; Οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι να κάνουν αυτό που θέλουν, αλλά τα διοικητικά διατάγματα του Θεού δεν μπορούν να τροποποιούνται κατά βούληση. Ο Θεός είναι ένας Θεός που δεν επιτρέπει στους ανθρώπους να Τον προσβάλλουν, και ο Θεός είναι ένας Θεός που θανατώνει τους ανθρώπους – αλλά οι άνθρωποι στ’ αλήθεια δεν το ξέρουν κιόλας αυτό;

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Προειδοποίηση σε όσους δεν κάνουν πράξη την αλήθεια» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

125. Ο σεβασμός και η υπακοή του Ιώβ απέναντι στον Θεό συνιστά παράδειγμα για την ανθρωπότητα, και η τελειότητα και η ακεραιότητά του ήταν το αποκορύφωμα της ανθρώπινης φύσης που οφείλει να κατέχει ο άνθρωπος. Παρόλο που δεν είδε τον Θεό, συνειδητοποίησε ότι ο Θεός όντως υπήρχε και εξαιτίας αυτής της συνειδητοποίησης, σεβόταν τον Θεό — και λόγω του σεβασμού του για τον Θεό, ήταν σε θέση να υπακούσει στον Θεό. Άφησε στον Θεό ελεύθερο το πεδίο να πάρει ό,τι είχε, εντούτοις δεν διαμαρτυρήθηκε και έπεσε κάτω ενώπιον του Θεού και Του είπε ότι, εκείνη τη στιγμή, ακόμα κι αν ο Θεός έπαιρνε τη σάρκα του, θα Τον άφηνε να το πράξει με χαρά, αδιαμαρτύρητα. Ολόκληρη η διαγωγή του οφείλεται στην άμεμπτη και ευθεία ανθρώπινη φύση του. Με άλλα λόγια, ως αποτέλεσμα της αθωότητας, της εντιμότητας και της καλοσύνης του, ο Ιώβ έμεινε ακλόνητος στη συνειδητοποίηση και τη βίωση της ύπαρξης του Θεού, και επί αυτής της βάσης έθεσε απαιτήσεις στον εαυτό του και τυποποίησε τη σκέψη, τη συμπεριφορά, τη διαγωγή και τις αρχές των πράξεών του ενώπιον του Θεού σύμφωνα με την καθοδήγησή του από τον Θεό και τα έργα του Θεού που είχε δει μεταξύ των πάντων. Με την πάροδο του χρόνου, οι εμπειρίες του δημιούργησαν έναν αληθινό και πραγματικό σεβασμό για τον Θεό και τον έκαναν να αποφεύγει το κακό. Αυτή ήταν η πηγή της ακεραιότητας στην οποία ο Ιώβ παρέμενε σταθερός. Ο Ιώβ διέθετε μια έντιμη, αθώα και αγαθή ανθρώπινη φύση και είχε πραγματική εμπειρία του σεβασμού για τον Θεό, της υπακοής στον Θεό και της αποφυγής του κακού, καθώς και της γνώσης ότι «ο Ιεχωβά έδωκε και ο Ιεχωβά αφήρεσεν». Μόνο λόγω αυτών των γνωρισμάτων ήταν σε θέση να παραμείνει ακλόνητος και να γίνει μάρτυρας εν μέσω αυτών των άγριων επιθέσεων του Σατανά, και μόνο εξαιτίας αυτών μπόρεσε να μην απογοητεύσει τον Θεό και να δώσει μια ικανοποιητική απάντηση στον Θεό όταν τον έπληξαν οι δοκιμασίες του Θεού.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Το έργο του Θεού, η διάθεση του Θεού και ο ίδιος ο Θεός Β'» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

126. Ο Ιώβ δεν είχε δει το πρόσωπο του Θεού ούτε είχε ακούσει τα λόγια του Θεού, πολύ λιγότερο δε, είχε βιώσει προσωπικά το έργο του Θεού, αλλά όλοι είδαν τον σεβασμό του για τον Θεό και τη μαρτυρία του κατά τη διάρκεια των δοκιμασιών του, και ο Θεός τα αγάπησε και τα χάρηκε, και τα επαίνεσε, και οι άνθρωποι τα ζηλεύουν και τα θαυμάζουν και τα υμνούν. Δεν υπήρχε τίποτα σπουδαίο ή εξαιρετικό όσον αφορά τη ζωή του: όπως και κάθε συνηθισμένος άνθρωπος, ζούσε μια συνηθισμένη ζωή, πηγαίνοντας για δουλειά με την ανατολή του ηλίου και επιστρέφοντας στο σπίτι για να ξεκουραστεί όταν νύχτωνε. Η διαφορά είναι ότι κατά τη διάρκεια αυτών των συνηθισμένων δεκαετιών, ο ίδιος κέρδισε γνώσεις για την οδό του Θεού, και συνειδητοποίησε και κατανόησε τη μεγάλη δύναμη και κυριαρχία του Θεού, όπως ποτέ δεν είχε κάνει κανείς άλλος. Δεν ήταν πιο έξυπνος από οποιονδήποτε συνηθισμένο άνθρωπο, η ζωή του δεν ήταν ιδιαίτερα ανθεκτική, ούτε είχε αόρατες ειδικές ικανότητες. Αυτό που διέθετε, όμως, ήταν μια προσωπικότητα που ήταν ειλικρινής, καλή, ακέραια, μια προσωπικότητα που αγαπούσε τη δικαιοσύνη και την εντιμότητα και αγαπούσε τα θετικά πράγματα — τίποτα από τα οποία δεν κατέχουν οι περισσότεροι συνηθισμένοι άνθρωποι. Ήξερε να διακρίνει μεταξύ αγάπης και μίσους, είχε αίσθηση της δικαιοσύνης, ήταν σταθερός και επίμονος και ήταν συνεπής στις σκέψεις του, οπότε, κατά τη διάρκεια του συνηθισμένου του χρόνου στη γη, είδε όλα τα εξαιρετικά πράγματα που είχε κάνει ο Θεός και είδε το μεγαλείο, την αγιοσύνη και τη δικαιοσύνη του Θεού, είδε το ενδιαφέρον του Θεού, τη χάρη και την προστασία του ανθρώπου από τον Θεό και είδε την εντιμότητα και την εξουσία του υπέρτατου Θεού. Ο πρώτος λόγος για τον οποίο ο Ιώβ ήταν σε θέση να κερδίσει αυτά τα πράγματα που ήταν πέραν των δυνατοτήτων οποιουδήποτε φυσιολογικού ατόμου ήταν επειδή είχε αγνή καρδιά και η καρδιά του ανήκε στον Θεό και καθοδηγούταν από τον Δημιουργό. Ο δεύτερος λόγος ήταν η επιδίωξη του να είναι άμεμπτος και τέλειος και κάποιος που συμμορφωνόταν με το θέλημα του Ουρανού, κάποιος που τον αγαπούσε ο Θεός, και απέφευγε το κακό. Ο Ιώβ κατείχε και επιδίωκε αυτά τα πράγματα, ενώ δεν μπορούσε να δει τον Θεό ούτε να ακούσει τα λόγια του Θεού. Παρόλο που δεν είχε δει ποτέ τον Θεό, είχε γνωρίσει τα μέσα με τα οποία ο Θεός κυβερνά επί των πάντων και κατάλαβε τη σοφία με την οποία το κάνει αυτό ο Θεός. Παρόλο που δεν είχε ακούσει ποτέ τον Θεό να μιλάει, ο Ιώβ γνώριζε ότι όλα τα έργα ανταμοιβής και αφαίρεσης από τον άνθρωπο προέρχονται από τον Θεό. Παρόλο που τα χρόνια της ζωής του δεν διέφεραν από αυτά ενός συνηθισμένου ανθρώπου, δεν επέτρεψε το γεγονός αυτό να επηρεάσει τη γνώση του για την κυριαρχία του Θεού επί των πάντων ή να τον επηρεάσει ενόσω ακολουθεί την οδό του σεβασμού του για τον Θεό και της αποφυγής του κακού. Στα μάτια του, οι νόμοι των πάντων έβριθαν από τα έργα του Θεού, και η κυριαρχία του Θεού μπορούσε να φανεί σε οποιαδήποτε φάση της ζωής ενός ατόμου. Δεν είχε δει τον Θεό, αλλά ήταν σε θέση να συνειδητοποιήσει ότι τα έργα του Θεού είναι παντού και, κατά τη διάρκεια της συνηθισμένης ζωής του στη γη, σε κάθε γωνιά της ζωής του, ήταν σε θέση να δει και να συνειδητοποιήσει τα εξαιρετικά και θαυμαστά έργα του Θεού και μπορούσε να δει τις θαυμαστές ρυθμίσεις του Θεού. Η απόκρυψη και η σιωπή του Θεού δεν εμπόδισαν τον Ιώβ να συνειδητοποιήσει τα έργα του Θεού, ούτε επηρέασαν τη γνώση του για την κυριαρχία του Θεού επί των πάντων. Η ζωή του ήταν η συνειδητοποίηση της κυριαρχίας και των ρυθμίσεων του Θεού, ο οποίος κρύβεται στα πάντα, κατά την καθημερινότητά του. Στην καθημερινότητά του, επιπλέον, άκουγε και κατανοούσε τη φωνή της καρδιάς του Θεού και τα λόγια του Θεού, ο οποίος είναι σιωπηλός ανάμεσα στα πάντα, αλλά εκφράζει τη φωνή της καρδιάς Του και των λόγων Του, κυβερνώντας τους νόμους των πάντων. Βλέπεις, λοιπόν, ότι εάν οι άνθρωποι διαθέτουν την ίδια ανθρώπινη φύση και επιδίωξη με τον Ιώβ, τότε μπορούν να αποκτήσουν την ίδια συνειδητοποίηση και γνώση όπως ο Ιώβ και μπορούν να αποκτήσουν την ίδια κατανόηση και γνώση της κυριαρχίας του Θεού επί των πάντων όπως ο Ιώβ. Ο Θεός δεν είχε εμφανιστεί στον Ιώβ ούτε του είχε μιλήσει, αλλά ο Ιώβ ήταν σε θέση να είναι άμεμπτος και ευθύς και να σέβεται τον Θεό και να αποφεύγει το κακό. Με άλλα λόγια, χωρίς ο Θεός να έχει εμφανιστεί ή να έχει μιλήσει στον άνθρωπο, τα έργα του Θεού μεταξύ των πάντων και η κυριαρχία Του επί των πάντων αρκούν ώστε ο άνθρωπος να αντιληφθεί την ύπαρξη, τη δύναμη και την εξουσία του Θεού και η δύναμη και η εξουσία του Θεού αρκούν για να κάνουν αυτόν τον άνθρωπο να ακολουθεί την οδό του σεβασμού για τον Θεό και της αποφυγής του κακού.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Το έργο του Θεού, η διάθεση του Θεού και ο ίδιος ο Θεός Β'» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

127. «Ο φόβος του Θεού και η αποφυγή του κακού» και η γνώση του Θεού είναι αδιάρρηκτα συνδεδεμένα με μυριάδες κλωστές, και η σύνδεση μεταξύ τους είναι αυτονόητη. Εάν κάποιος επιθυμεί να κατορθώσει να αποφύγει το κακό, πρέπει πρώτα να έχει πραγματικό φόβο Θεού· αν κάποιος επιθυμεί να επιτύχει πραγματικό φόβο Θεού, πρέπει πρώτα να έχει πραγματική γνώση για τον Θεό. Εάν κάποιος επιθυμεί να αποκτήσει γνώση για τον Θεό, πρέπει πρώτα να βιώσει τον λόγο του Θεού, να εισέλθει στην πραγματικότητα του λόγου του Θεού, να βιώσει τη συμμόρφωση και την πειθαρχία του Θεού, το παίδεμα και την κρίση Του. Εάν κάποιος επιθυμεί να βιώσει τον λόγο του Θεού, πρέπει πρώτα να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τον λόγο του Θεού, να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τον Θεό και να ζητήσει από τον Θεό να του δώσει ευκαιρίες να βιώσει τα λόγια του Θεού σε πολλά και διαφορετικά περιβάλλοντα που να περιλαμβάνουν ανθρώπους, γεγονότα και αντικείμενα. Εάν κάποιος επιθυμεί να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τον Θεό και με τον λόγο του Θεού, πρέπει πρώτα να έχει μία απλή και ειλικρινή καρδιά, ετοιμότητα να αποδεχτεί την αλήθεια, τη θέληση να υπομείνει την ταλαιπωρία, την αποφασιστικότητα και το κουράγιο να αποφύγει το κακό και τη φιλοδοξία να γίνει πραγματικό δημιουργημένο ον… Με αυτόν τον τρόπο, προχωρώντας βήμα-βήμα, θα πλησιάζεις όλο και περισσότερο τον Θεό, η καρδιά σου θα γίνεται όλο και πιο αγνή, κι η ζωή σου κι η αξία τού να είσαι ζωντανός, μαζί με τη γνώση σου για τον Θεό, θα αποκτούν όλο και περισσότερη σημασία και θα γίνονται όλο και πιο λαμπερά.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Η γνώση του Θεού είναι το μονοπάτι για φόβο Θεού και αποφυγή του κακού» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Προηγούμενο: (Θ) Λόγια σχετικά με την επαρκή εκπλήρωση του καθήκοντός σου

Επόμενο: (ΙΑ) Λόγια σχετικά με τη σχέση του ανθρώπου με τον Θεό

Οι καταστροφές αποτελούν συχνό φαινόμενο, κι έχουν εμφανιστεί τα σημεία της επιστροφής του Κυρίου. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να υποδεχθούμε τον Κύριο; Σας προσκαλούμε εγκάρδια να επικοινωνήσετε μαζί μας για να βρείτε τον τρόπο.
Επικοινωνήστε μαζί μας μέσω Viber
Επικοινωνήστε μαζί μας μέσω Messenger

Σχετικό περιεχόμενο

Έργο και είσοδος (9)

Οι παγιωμένες εθνοτικές παραδόσεις και η πνευματική κατάσταση επισκιάζουν εδώ και καιρό το αγνό και παιδικό πνεύμα του ανθρώπου, έχουν...

Ρυθμίσεις

  • Κείμενο
  • Θέματα

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Περιεχόμενα

Αναζήτηση

  • Αναζήτηση σε αυτό το κείμενο
  • Αναζήτηση σε αυτό το βιβλίο