(Δ) Σχετικά με το πώς να υποστεί κανείς την κρίση και την παίδευση, τις δοκιμασίες και τον εξευγενισμό

366. Στο τελικό έργο Του που αφορά την ολοκλήρωση της εποχής, η διάθεση του Θεού χαρακτηρίζεται από παίδευση και κρίση, κατά την οποία αποκαλύπτει όλα όσα είναι άδικα προκειμένου να κρίνει δημοσίως όλους τους λαούς και να οδηγήσει στην τελείωση όσους Τον αγαπούν με ειλικρινή καρδιά. Μόνο μια τέτοια διάθεση μπορεί να φέρει την εποχή στο τέλος της. Οι έσχατες ημέρες έχουν ήδη καταφτάσει. Τα πάντα στην κτίση θα διαχωριστούν σύμφωνα με το είδος τους και θα χωριστούν σε διαφορετικές κατηγορίες με βάση τη φύση τους. Αυτή είναι η στιγμή που ο Θεός αποκαλύπτει την έκβαση και τον προορισμό της ανθρωπότητας. Εάν οι άνθρωποι δεν υποβληθούν σε παίδευση και κρίση, τότε δεν θα υπάρχει τρόπος να εκτεθεί η ανυπακοή και η αδικία τους. Μόνο μέσω παίδευσης και κρίσης μπορεί να αποκαλυφθεί η έκβαση όλης της κτίσης. Ο άνθρωπος δείχνει το αληθινό του πρόσωπο μόνο όταν παιδεύεται και κρίνεται. Το κακό θα ταξινομηθεί με το κακό, το καλό με το καλό και όλοι οι άνθρωποι θα διαχωριστούν σύμφωνα με το είδος τους. Μέσω της παίδευσης και της κρίσης θα αποκαλυφθεί η έκβαση όλης της κτίσης, έτσι ώστε να τιμωρηθούν οι κακοί και να ανταμειφθούν οι καλοί, και όλοι οι άνθρωποι να υπαχθούν στο κράτος του Θεού. Όλο αυτό το έργο πρέπει να επιτευχθεί μέσω της δίκαιης παίδευσης και κρίσης. Επειδή η διαφθορά του ανθρώπου έχει φτάσει στο αποκορύφωμά της και η ανυπακοή του γίνεται όλο και πιο έντονη, μόνο η δίκαιη διάθεση του Θεού —μια διάθεση η οποία συνίσταται κυρίως από παίδευση και κρίση και αποκαλύπτεται κατά τη διάρκεια των εσχάτων ημερών— μπορεί να μεταμορφώσει και να ολοκληρώσει πλήρως τον άνθρωπο. Μόνο αυτή η διάθεση μπορεί να εκθέσει το κακό και, κατ’ αυτόν τον τρόπο, να τιμωρήσει αυστηρά όλους τους άδικους. Επομένως, μια τέτοια διάθεση έχει εποχική σημασία, και η αποκάλυψη και η έκθεση της διάθεσής Του εκδηλώνονται χάριν του έργου κάθε νέας εποχής. Δεν ισχύει ότι ο Θεός αποκαλύπτει τη διάθεσή Του αυθαίρετα και άνευ σημασίας. Αν υποτεθεί ότι, αποκαλύπτοντας την έκβαση του ανθρώπου κατά τη διάρκεια των εσχάτων ημερών, ο Θεός παραχωρούσε και πάλι στον άνθρωπο απεριόριστη ευσπλαχνία και αγάπη και συνέχιζε να είναι στοργικός απέναντί του, χωρίς να υποβάλλει τον άνθρωπο σε δίκαιη κρίση, αλλά, αντιθέτως, δείχνοντάς του ανοχή, υπομονή και συγχώρεση, και δίνοντάς του άφεση αμαρτιών όσο σοβαρές κι αν ήταν οι αμαρτίες του, χωρίς ίχνος δίκαιης κρίσης, τότε πότε θα ολοκληρωνόταν όλη η διαχείριση του Θεού; Πότε θα μπορούσε μια τέτοια διάθεση να οδηγήσει τους ανθρώπους στον κατάλληλο προορισμό της ανθρωπότητας; Πάρε για παράδειγμα έναν δικαστή που είναι μονίμως στοργικός, έναν δικαστή με καλοσυνάτο πρόσωπο και τρυφερή καρδιά. Αγαπά τους ανθρώπους ανεξάρτητα από τα εγκλήματα που μπορεί να έχουν διαπράξει και είναι στοργικός και επιεικής μαζί τους, όποιοι κι αν είναι. Σε αυτήν την περίπτωση, πότε θα μπορέσει να καταλήξει σε μια δίκαιη ετυμηγορία; Κατά τη διάρκεια των εσχάτων ημερών, μόνο η δίκαιη κρίση μπορεί να διαχωρίσει τους ανθρώπους σύμφωνα με το είδος τους και να φέρει τον άνθρωπο σε μια νέα σφαίρα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ολόκληρη η εποχή φτάνει στο τέλος της μέσω της δίκαιης διάθεσης της κρίσης και της παίδευσης του Θεού.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Το όραμα του έργου του Θεού (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

367. Προτού λυτρωθεί ο άνθρωπος, πολλά από τα δηλητήρια του Σατανά είχαν ήδη φυτευτεί μέσα του και, μετά από χιλιάδες έτη διαφθοράς από τον Σατανά, έχει μέσα του μια καθιερωμένη φύση που αντιστέκεται στον Θεό. Επομένως, όταν λυτρωθεί ο άνθρωπος, αυτό δεν είναι τίποτα περισσότερο από λύτρωση κατά την οποία ο άνθρωπος αγοράζεται έναντι υψηλού τιμήματος, αλλά η δηλητηριώδης φύση μέσα του δεν έχει εξαλειφθεί. Ο άνθρωπος, που είναι τόσο μιαρός, πρέπει να υποβληθεί σε αλλαγή προτού γίνει άξιος να υπηρετήσει τον Θεό. Μέσω αυτού του έργου της κρίσης και της παίδευσης, ο άνθρωπος θα καταφέρει να γνωρίσει πλήρως την ακάθαρτη και διεφθαρμένη ουσία μέσα του και θα μπορέσει να αλλάξει εντελώς και να γίνει καθαρός. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί ο άνθρωπος να αξιωθεί να επιστρέψει ενώπιον του θρόνου του Θεού. Όλο το έργο που επιτελείται σήμερα έχει σκοπό να γίνει ο άνθρωπος καθαρός και να αλλάξει. Μέσω της κρίσης και της παίδευσης του λόγου, και μέσω του εξευγενισμού, ο άνθρωπος μπορεί να αποβάλει τη διαφθορά του και να γίνει αγνός. Αντί να θεωρηθεί πως αυτό το στάδιο του έργου είναι εκείνο της σωτηρίας, θα ήταν πιο κατάλληλο να ειπωθεί ότι είναι το έργο του εξαγνισμού. Στην πραγματικότητα, αυτό είναι το στάδιο της κατάκτησης, καθώς και το δεύτερο στάδιο του έργου της σωτηρίας. Ο άνθρωπος φτάνει στο σημείο να κερδηθεί από τον Θεό μέσω της κρίσης και της παίδευσης του λόγου, και όλες οι ακαθαρσίες, οι αντιλήψεις, τα κίνητρα και οι προσωπικές φιλοδοξίες μέσα στην καρδιά του ανθρώπου αποκαλύπτονται πλήρως μέσω της χρήσης του λόγου ο οποίος εξευγενίζει, κρίνει και αποκαλύπτει. Αν και ο άνθρωπος μπορεί να έχει λυτρωθεί και να έχει συγχωρεθεί για τις αμαρτίες του, αυτό μπορεί να οφείλεται μόνο στο ότι ο Θεός δεν ενθυμείται τις παραβάσεις του ανθρώπου και δεν φέρεται στον άνθρωπο σύμφωνα με τις παραβάσεις του. Ωστόσο, όταν ο άνθρωπος, ο οποίος ζει σε ένα σώμα από σάρκα, δεν έχει απελευθερωθεί από την αμαρτία, μπορεί μόνο να συνεχίσει να αμαρτάνει, αποκαλύπτοντας ασταμάτητα τη διεφθαρμένη σατανική διάθεσή του. Αυτή είναι η ζωή που διάγει ο άνθρωπος —ένας ατελείωτος κύκλος αμαρτίας και συγχώρεσης. Η πλειονότητα των ανθρώπων αμαρτάνει την ημέρα, κι απλώς εξομολογείται το βράδυ. Έτσι, παρόλο που η προσφορά περί αμαρτίας είναι αενάως αποτελεσματική για τον άνθρωπο, δεν θα μπορέσει να σώσει τον άνθρωπο από την αμαρτία. Έχει ολοκληρωθεί μόνο το ήμισυ του έργου της σωτηρίας, γιατί ο άνθρωπος εξακολουθεί να έχει διεφθαρμένη διάθεση. Για παράδειγμα, όταν οι άνθρωποι αντιλήφθηκαν ότι ήταν απόγονοι του Μωάβ, εξέφρασαν παράπονα, έπαψαν να επιδιώκουν τη ζωή και έγιναν τελείως αρνητικοί. Αυτό δεν καταδεικνύει ότι η ανθρωπότητα δεν είναι ακόμα σε θέση να υποταχθεί ολοκληρωτικά στο κράτος του Θεού; Αυτή δεν είναι επακριβώς η διεφθαρμένη σατανική διάθεσή της; Όταν δεν υποβαλλόσουν σε παίδευση, ύψωνες τα χέρια σου πιο ψηλά από όλους τους άλλους, πιο ψηλά ακόμα κι από του Ιησού. Και φώναζες με δυνατή φωνή: «Να γίνω αγαπητός υιός του Θεού! Να γίνω οικείος του Θεού! Θα προτιμούσαμε να πεθάνουμε παρά να προσκυνήσουμε τον Σατανά! Επαναστατούμε εναντίον του παλαιού Σατανά! Επαναστατούμε εναντίον του μεγάλου κόκκινου δράκοντα! Είθε ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας να χάσει τελείως την εξουσία! Είθε ο Θεός να μας καταστήσει ολοκληρωμένους!» Οι κραυγές σου ήταν πιο δυνατές από όλων των άλλων. Αλλά τότε ήρθε ο καιρός της παίδευσης και, για άλλη μια φορά, αποκαλύφθηκε η διεφθαρμένη διάθεση των ανθρώπων. Τότε οι κραυγές τους έσβησαν και η αποφασιστικότητά τους χάθηκε. Αυτή είναι η διαφθορά του ανθρώπου· είναι πιο βαθιά εδραιωμένη από την αμαρτία, είναι κάτι που φύτεψε ο Σατανάς και είναι βαθιά ριζωμένη μέσα στον άνθρωπο. Δεν είναι εύκολο να αντιληφθεί ο άνθρωπος τις αμαρτίες του· δεν είναι σε θέση να αναγνωρίσει τη βαθιά ριζωμένη φύση του και πρέπει να στηριχθεί στην κρίση του λόγου για να επιτύχει αυτό το αποτέλεσμα. Μόνο έτσι μπορεί ο άνθρωπος να αλλάξει σταδιακά από εκείνο το σημείο κι έπειτα.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Το μυστήριο της ενσάρκωσης (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

368. Σήμερα, ο Θεός σάς κρίνει, σας παιδεύει και σας καταδικάζει, αλλά πρέπει να ξέρεις ότι ο σκοπός της καταδίκης σου είναι να γνωρίσεις τον εαυτό σου. Σε καταδικάζει, σε καταριέται, σε κρίνει και σε παιδεύει ώστε να μπορέσεις να γνωρίσεις τον εαυτό σου, ώστε να μπορέσει να αλλάξει η διάθεσή σου και, επιπλέον, ώστε να μπορέσεις να μάθεις την αξία σου και να δεις ότι όλες οι ενέργειες του Θεού είναι δίκαιες και γίνονται σύμφωνα με τη διάθεσή Του και τις απαιτήσεις του έργου Του, ότι εργάζεται σύμφωνα με το σχέδιό Του για τη σωτηρία του ανθρώπου και ότι είναι ο δίκαιος Θεός που αγαπά, σώζει, κρίνει και παιδεύει τον άνθρωπο. Εάν γνωρίζεις μόνο ότι έχεις χαμηλό κύρος και ότι είσαι διεφθαρμένος και ανυπάκουος, αλλά δεν γνωρίζεις ότι ο Θεός επιθυμεί να διασαφηνίσει τη σωτηρία Του μέσω της κρίσης και της παίδευσης που επιτελεί μέσα σου σήμερα, τότε δεν έχεις κανέναν τρόπο να αποκτήσεις εμπειρία, πόσο μάλλον δε, είσαι ικανός να συνεχίσεις προς τα εμπρός. Ο Θεός δεν έχει έλθει για να σκοτώσει ή να καταστρέψει, αλλά για να κρίνει, να καταραστεί, να παιδέψει και να σώσει. Έως ότου φτάσει στο τέλος του το σχέδιο διαχείρισής Του που αριθμεί 6.000 έτη —προτού Εκείνος αποκαλύψει την έκβαση κάθε κατηγορίας ανθρώπου— το έργο του Θεού επί γης θα γίνεται για χάρη της σωτηρίας· ο αποκλειστικός σκοπός του είναι να ολοκληρωθούν —διεξοδικά— όσοι Τον αγαπούν και να υποταχθούν στο κράτος Του. Όπως κι αν σώζει ο Θεός τους ανθρώπους, όλα γίνονται κάνοντάς τους να απελευθερωθούν από την παλιά σατανική τους φύση· δηλαδή, τους σώζει κάνοντάς τους να αναζητήσουν τη ζωή. Αν δεν το κάνουν, τότε δεν θα έχουν τρόπο να δεχτούν τη σωτηρία του Θεού. Η σωτηρία είναι το έργο του ίδιου του Θεού και η αναζήτηση της ζωής είναι κάτι που πρέπει να αναλάβει ο άνθρωπος προκειμένου να αποδεχτεί τη σωτηρία. Στα μάτια του ανθρώπου, η σωτηρία είναι η αγάπη του Θεού, και η αγάπη του Θεού δεν μπορεί να είναι παίδευση, κρίση και κατάρες· η σωτηρία πρέπει να περιέχει αγάπη, συμπόνια και, επιπλέον, λόγια παρηγοριάς και απεριόριστες ευλογίες που παραχωρεί ο Θεός. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι όταν ο Θεός σώζει τον άνθρωπο, το κάνει συγκινώντας τον με τις ευλογίες και τη χάρη Του, έτσι ώστε να μπορέσει να δώσει την καρδιά του στον Θεό. Τουτέστιν, το γεγονός ότι συγκινεί τον άνθρωπο αποτελεί τη σωτηρία του από Εκείνον. Αυτού του είδους η σωτηρία επιτελείται μέσω του κλεισίματος μιας συμφωνίας. Μόνο όταν ο Θεός τούς προσφέρει τα εκατονταπλάσια, θα υποταχθούν οι άνθρωποι ενώπιον του ονόματος του Θεού και θα προσπαθούν να τα πηγαίνουν καλά για χάρη Του και να Του φέρνουν δόξα. Αυτή δεν είναι η πρόθεση του Θεού για την ανθρωπότητα. Ο Θεός έχει έλθει να εργαστεί στη γη για να σώσει τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα· δεν υπάρχει αναλήθεια σε αυτό. Αν υπήρχε, τότε σίγουρα δεν θα είχε έλθει να επιτελέσει το έργο Του αυτοπροσώπως. Στο παρελθόν, τα μέσα της σωτηρίας Του περιλάμβαναν την επίδειξη υπέρτατης αγάπης και συμπόνιας, σε βαθμό που Εκείνος έδωσε όλο Του το Είναι στον Σατανά σε αντάλλαγμα για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Το παρόν δεν μοιάζει καθόλου με το παρελθόν: Η σωτηρία που σας παραχωρείται σήμερα λαμβάνει χώρα κατά τις έσχατες ημέρες, κατά τη διάρκεια της ταξινόμησης του καθενός ανά είδος· τα μέσα της σωτηρίας σας δεν είναι η αγάπη ή η συμπόνια, αλλά η παίδευση και η κρίση, ώστε ο άνθρωπος να μπορεί να σωθεί πιο επισταμένως. Έτσι, όλα όσα λαμβάνετε είναι παίδευση, κρίση και ανηλεή πάταξη, αλλά να γνωρίζετε το εξής: Σε αυτήν την άσπλαχνη πάταξη δεν υπάρχει η παραμικρή τιμωρία. Όσο σκληρά κι αν είναι τα λόγια Μου, αυτά που σας πλήττουν δεν είναι παρά μερικά λόγια που ίσως σας φαίνονται εντελώς άσπλαχνα και, όσο οργισμένος κι αν είμαι, αυτά που πέφτουν πάνω σας σαν βροχή είναι και πάλι λόγια διδασκαλίας, και δεν θέλω να σας βλάψω ούτε να σας θανατώσω. Δεν αποτελούν όλα αυτά γεγονός; Να ξέρετε ότι, τη σήμερον ημέρα, είτε πρόκειται για δίκαιη κρίση είτε για άσπλαχνο εξευγενισμό και παίδεμα, όλα γίνονται για χάρη της σωτηρίας. Σήμερα, είτε ταξινομηθεί ο καθένας ανά είδος είτε αποκαλυφθούν οι κατηγορίες του ανθρώπου, ο σκοπός όλων των λόγων και όλου του έργου του Θεού είναι η σωτηρία εκείνων που αγαπούν αληθινά τον Θεό. Η δίκαιη κρίση γίνεται για τον εξαγνισμό του ανθρώπου και ο άσπλαχνος εξευγενισμός γίνεται για την κάθαρσή του· τα σκληρά λόγια ή η σκληρή συμμόρφωση γίνονται αμφότερα με σκοπό τον εξαγνισμό και για χάρη της σωτηρίας.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Θα πρέπει να αφήσετε κατά μέρος τις ευλογίες του κύρους και να κατανοήσετε το θέλημα του Θεού, το οποίο είναι να φέρει σωτηρία στον άνθρωπο» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

369. Αντιμέτωπος με την κατάσταση του ανθρώπου και τη στάση του προς τον Θεό, ο Θεός έχει κάνει νέο έργο, επιτρέποντας στον άνθρωπο να κατέχει γνώση για τον Θεό, υπακοή προς Αυτόν, καθώς και αγάπη και μαρτυρία. Επομένως, ο άνθρωπος πρέπει να βιώσει τον εξευγενισμό του από τον Θεό, καθώς και την κρίση, την αντιμετώπιση και το κλάδεμά του από Αυτόν, χωρίς τα οποία ο άνθρωπος δεν θα γνώριζε ποτέ τον Θεό και δε θα ήταν ποτέ ικανός να Τον αγαπήσει πραγματικά και να καταθέσει μαρτυρία γι’ Αυτόν. Ο εξευγενισμός του ανθρώπου από τον Θεό δεν γίνεται απλώς για χάρη κάποιου μονόπλευρου αποτελέσματος, αλλά για χάρη ενός πολύπλευρου αποτελέσματος. Μόνο με αυτόν τον τρόπο κάνει ο Θεός το έργο του εξευγενισμού σε όσους είναι διατεθειμένοι να αναζητήσουν την αλήθεια, έτσι ώστε η αποφασιστικότητα και η αγάπη τους να οδηγηθούν στην τελείωση από τον Θεό. Για όσους είναι διατεθειμένοι να αναζητήσουν την αλήθεια και λαχταρούν τον Θεό, τίποτα δεν είναι πιο ουσιαστικό ή πιο χρήσιμο από έναν τέτοιον εξευγενισμό. Η διάθεση του Θεού δεν γίνεται εύκολα γνωστή ή κατανοητή από τον άνθρωπο, γιατί, εν τέλει, ο Θεός είναι Θεός. Στο κάτω-κάτω, είναι αδύνατο για τον Θεό να έχει την ίδια διάθεση με τον άνθρωπο, συνεπώς δεν είναι εύκολο για τον άνθρωπο να γνωρίσει τη διάθεσή Του. Ο άνθρωπος δεν κατέχει έμφυτα την αλήθεια και δεν την κατανοούν εύκολα όσοι έχουν διαφθαρεί από τον Σατανά· ο άνθρωπος στερείται της αλήθειας, όπως και της αποφασιστικότητας να κάνει πράξη την αλήθεια και, αν δεν υποφέρει, εξευγενιστεί ή κριθεί, τότε η αποφασιστικότητά του δεν θα οδηγηθεί στην τελείωση ποτέ. Για όλους τους ανθρώπους ο εξευγενισμός είναι επώδυνος και πολύ δύσκολα γίνεται αποδεκτός —κι όμως, κατά τον εξευγενισμό ο Θεός διασαφηνίζει τη δίκαιη διάθεσή Του στον άνθρωπο, γνωστοποιεί τις απαιτήσεις Του από τον άνθρωπο, και προσφέρει μεγαλύτερη διαφώτιση και περισσότερο πραγματικό κλάδεμα και αντιμετώπιση· μέσω της σύγκρισης μεταξύ των γεγονότων και της αλήθειας, προσφέρει στον άνθρωπο μεγαλύτερη γνώση του εαυτού του και της αλήθειας, και προσφέρει στον άνθρωπο μεγαλύτερη κατανόηση του θελήματος του Θεού, επιτρέποντας έτσι στον άνθρωπο να έχει πιο αληθινή και πιο αγνή αγάπη για τον Θεό. Αυτοί είναι οι στόχοι του Θεού όταν εκτελεί τον εξευγενισμό. Όλο το έργο που πραγματοποιεί ο Θεός στον άνθρωπο έχει τους δικούς του στόχους και τη δική του σημασία· ο Θεός δεν εκτελεί έργο άνευ σημασίας, ούτε και πραγματοποιεί έργο που δεν έχει όφελος για τον άνθρωπο. Ως εξευγενισμός δεν νοείται η απομάκρυνση των ανθρώπων από τον Θεό, ούτε νοείται η καταστροφή τους στην κόλαση. Αντιθέτως, νοείται η αλλαγή της διάθεσης του ανθρώπου κατά τον εξευγενισμό, η αλλαγή των προθέσεών του, των παλαιών του απόψεων, της αγάπης του για τον Θεό και η αλλαγή ολόκληρης της ζωής του. Ο εξευγενισμός είναι μια πραγματική δοκιμή για τον άνθρωπο και μια μορφή πραγματικής εκπαίδευσης, ενώ μόνο κατά τον εξευγενισμό μπορεί η αγάπη του να εκπληρώσει τον έμφυτο σκοπό της.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Μόνο βιώνοντας τον εξευγενισμό μπορεί ο άνθρωπος να κατέχει αληθινή αγάπη» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

370. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να αλλάξουν την ίδια τη διάθεσή τους· πρέπει να υποστούν την κρίση και την παίδευση, τον πόνο και το ραφινάρισμα του λόγου του Θεού, ή να αντιμετωπιστούν, να πειθαρχηθούν και να κλαδευτούν από τον λόγο Του. Μόνο τότε μπορούν να επιτύχουν υπακοή και πίστη στον Θεό, και δεν θα είναι πλέον επιπόλαιοι απέναντί Του. Υπό το ραφινάρισμα του λόγου του Θεού αλλάζει η διάθεση των ανθρώπων. Μόνον μέσω της έκθεσης, της κρίσης, της πειθαρχίας και της αντιμετώπισης του λόγου Του δεν θα τολμούν πια να ενεργούν με απερισκεψία, αλλά αντ’ αυτού θα γίνουν σταθεροί και συγκροτημένοι. Το πιο σημαντικό είναι ότι είναι σε θέση να υποτάσσονται στον τωρινό λόγο του Θεού και στο έργο Του. Ακόμα κι αν δεν συμφωνεί με τις ανθρώπινες αντιλήψεις, είναι σε θέση να παραμερίσουν αυτές τις αντιλήψεις και να υποταχθούν πρόθυμα.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Οι άνθρωποι η διάθεση των οποίων έχει αλλάξει είναι εκείνοι που έχουν εισέλθει στην πραγματικότητα του λόγου του Θεού» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

371. Όσο πιο βαθύς είναι ο εξευγενισμός από τον Θεό, τόσο περισσότερο είναι σε θέση οι καρδιές των ανθρώπων να αγαπήσουν τον Θεό. Τα βάσανα στις καρδιές τους ωφελούν τη ζωή τους, οι ίδιοι είναι πιο ικανοί να είναι γαλήνιοι ενώπιον του Θεού, η σχέση τους με τον Θεό είναι πιο στενή, ενώ είναι πιο ικανοί να δουν την υπέρτατη αγάπη και την υπέρτατη σωτηρία του Θεού. Ο Πέτρος βίωσε τον εξευγενισμό εκατοντάδες φορές, ενώ ο Ιώβ υποβλήθηκε σε πολλές δοκιμασίες. Εάν επιθυμείτε να οδηγηθείτε στην τελείωση από τον Θεό, θα πρέπει κι εσείς να υποβληθείτε σε εξευγενισμό εκατοντάδες φορές· μόνο αν υποβληθείτε σε αυτήν τη διαδικασία και βασιστείτε σε αυτό το στάδιο θα μπορέσετε να ικανοποιήσετε το θέλημα του Θεού και να οδηγηθείτε στην τελείωση από τον Θεό. Ο εξευγενισμός είναι το καλύτερο μέσο με το οποίο ο Θεός οδηγεί στην τελείωση τον άνθρωπο· μόνο ο εξευγενισμός και οι πικρές δοκιμασίες μπορούν να φανερώσουν την αληθινή αγάπη για τον Θεό στις καρδιές των ανθρώπων. Χωρίς κακουχίες, οι άνθρωποι στερούνται της αληθινής αγάπης για τον Θεό· αν δεν δοκιμαστούν μέσα τους, αν δεν υποβληθούν πραγματικά σε εξευγενισμό, τότε οι καρδιές τους θα περιπλανώνται πάντα εξωτερικά. Όταν εξευγενιστείς ως έναν βαθμό, θα δεις τις δικές σου αδυναμίες και δυσκολίες, θα δεις πόσες ελλείψεις έχεις και πως αδυνατείς να ξεπεράσεις τα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζεις, ενώ θα συνειδητοποιήσεις πόσο μεγάλη είναι η ανυπακοή σου. Μόνο κατά τη διάρκεια των δοκιμασιών μπορούν οι άνθρωποι να γνωρίσουν πραγματικά τις αληθινές τους καταστάσεις· οι δοκιμασίες καθιστούν τους ανθρώπους πιο ικανούς να οδηγηθούν στην τελείωση.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Μόνο βιώνοντας τον εξευγενισμό μπορεί ο άνθρωπος να κατέχει αληθινή αγάπη» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

372. Όταν υποστείτε έναν μικρό περιορισμό ή κακουχία, είναι καλό για εσάς· αν τα περνούσατε εύκολα, θα καταστρεφόσαστε, και τότε πώς θα μπορούσατε να προστατευτείτε; Σήμερα, επειδή έχετε υποστεί παίδευση, κρίση και κατάρες, σας δίνεται προστασία. Επειδή έχετε υποφέρει πολύ, έχετε προστασία. Αν δεν είχατε υποφέρει, θα είχατε εξαχρειωθεί εδώ και πολύ καιρό. Τα πράγματα δεν γίνονται δύσκολα για εσάς σκόπιμα —η φύση του ανθρώπου είναι δύσκολο να αλλάξει, και αυτό πρέπει να γίνει για να αλλάξει η διάθεσή του. Σήμερα, εσείς δεν διαθέτετε ούτε τη συνείδηση ούτε τη σύνεση που κατείχε ο Παύλος, ούτε καν έχετε την αυτογνωσία του. Πρέπει διαρκώς να δέχεστε πίεση και πρέπει να παιδεύεστε και να κρίνεστε διαρκώς για να αφυπνιστεί το πνεύμα σας. Η παίδευση και η κρίση είναι ό,τι καλύτερο για τη ζωή σας. Και όταν είναι απαραίτητο, πρέπει να υπάρχει και η παίδευση των γεγονότων που έρχονται πάνω σας· τότε μόνο θα υποταχθείτε πλήρως. Η φύση σας είναι τέτοια που χωρίς παίδευση και κατάρες δεν θα ήσαστε πρόθυμοι να σκύψετε το κεφάλι, δεν θα ήσαστε πρόθυμοι να υποταχθείτε. Χωρίς να βλέπετε τα γεγονότα μπροστά στα μάτια σας, δεν θα υπήρχε αποτέλεσμα. Είστε υπερβολικά ποταποί και ανάξιοι χαρακτήρες! Χωρίς παίδευση και κρίση, θα ήταν δύσκολο να κατακτηθείτε και θα ήταν δύσκολο να υπερνικηθεί η αδικία και η ανυπακοή σας. Η παλιά φύση σας είναι πολύ βαθιά ριζωμένη. Εάν καθόσαστε στον θρόνο, δεν θα είχατε ιδέα για το ύψος του ουρανού και το βάθος της γης, πόσω μάλλον δε, για το πού κατευθυνόσαστε. Δεν ξέρετε καν από πού ήρθατε, άρα πώς θα μπορούσατε να γνωρίζετε τον Κύριο της δημιουργίας; Χωρίς την έγκαιρη παίδευση και τις σημερινές κατάρες, η τελευταία μέρα σας θα είχε φτάσει εδώ και πολύ καιρό. Για να μη μιλήσουμε για τη μοίρα σας —δεν θα διέτρεχε αυτή ακόμα πιο άμεσο κίνδυνο; Χωρίς αυτήν την έγκαιρη παίδευση και κρίση, ποιος ξέρει πόσο αλαζονικοί θα γινόσαστε ή πόσο θα εξαχρειωνόσαστε. Αυτή η παίδευση και η κρίση σάς έχουν φέρει στο σήμερα και έχουν διαφυλάξει την ύπαρξή σας. Εάν εξακολουθούσατε να «εκπαιδεύεστε» χρησιμοποιώντας τις ίδιες μεθόδους με εκείνες του «πατέρα» σας, ποιος ξέρει σε τι βασίλειο θα εισερχόσαστε! Δεν έχετε απολύτως καμία ικανότητα να ελέγχετε τον εαυτό σας και να αυτοστοχάζεστε. Όσον αφορά τους ανθρώπους σαν εσάς, εάν απλώς ακολουθείτε και υπακούτε χωρίς να προκαλείτε παρεμβολές ή διαταράξεις, οι στόχοι Μου θα επιτευχθούν. Δεν θα πρέπει να καταβάλετε μεγαλύτερη προσπάθεια στο να αποδεχτείτε τη σημερινή παίδευση και κρίση; Τι άλλες επιλογές έχετε;

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Άσκηση (6)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

373. Για κάθε στάδιο του έργου του Θεού, υπάρχει ένας τρόπος με τον οποίο θα πρέπει να συνεργάζονται οι άνθρωποι. Ο Θεός εξευγενίζει τους ανθρώπους, έτσι ώστε να έχουν εμπιστοσύνη καθώς υφίστανται εξευγενισμούς. Ο Θεός οδηγεί τους ανθρώπους στην τελείωση, έτσι ώστε να έχουν εμπιστοσύνη ότι θα οδηγηθούν στην τελείωση απ’ τον Θεό και να είναι πρόθυμοι να αποδεχτούν τους εξευγενισμούς Του, να αντιμετωπιστούν και να κλαδευτούν απ’ τον Θεό. Το Πνεύμα του Θεού εργάζεται μέσα στους ανθρώπους για να τους φέρει διαφώτιση και φώτιση, και για να τους κάνει να συνεργαστούν μαζί Του και να ασκηθούν. Ο Θεός δεν μιλά κατά τη διάρκεια των εξευγενισμών. Δεν ακούγεται η φωνή Του, αλλά υπάρχει ακόμη έργο που θα πρέπει να κάνουν οι άνθρωποι. Θα πρέπει να διατηρήσεις όσα ήδη έχεις, θα πρέπει να εξακολουθείς να μπορείς να προσεύχεσαι στον Θεό, να είσαι κοντά στον Θεό και να παραμένεις σταθερός στη μαρτυρία σου ενώπιον του Θεού. Μ’ αυτόν τον τρόπο, θα εκπληρώσεις το δικό σου καθήκον. Όλοι σας θα πρέπει να δείτε καθαρά από το έργο του Θεού ότι οι δοκιμασίες Του όσον αφορά την εμπιστοσύνη και την αγάπη των ανθρώπων απαιτούν εκείνοι να προσεύχονται περισσότερο στον Θεό και να γεύονται τα λόγια του Θεού ενώπιόν Του πιο συχνά. Αν ο Θεός σε διαφωτίσει και σε κάνει να κατανοήσεις το θέλημά Του, κι όμως εσύ δεν το κάνεις πράξη, δεν θα κερδίσεις τίποτα. Όταν κάνεις τα λόγια του Θεού πράξη, θα πρέπει να εξακολουθείς να μπορείς να προσεύχεσαι σ’ Εκείνον και όταν απολαμβάνεις τα λόγια Του, θα πρέπει να έρχεσαι ενώπιόν Του και να αναζητάς και να είσαι γεμάτος εμπιστοσύνη σ’ Αυτόν χωρίς να αποθαρρύνεσαι ή να είσαι ψυχρός στο παραμικρό. Όσοι δεν κάνουν τα λόγια του Θεού πράξη είναι γεμάτοι ενέργεια κατά τη διάρκεια των συναθροίσεων, αλλά πέφτουν στο σκοτάδι όταν επιστρέφουν στο σπίτι. Υπάρχουν κάποιοι που ούτε καν θέλουν να συναθροιστούν. Άρα πρέπει να δεις ξεκάθαρα ποιο είναι το καθήκον που θα πρέπει να εκπληρώσουν οι άνθρωποι. Μπορεί να μην ξέρεις ποιο πραγματικά είναι το θέλημα του Θεού, αλλά μπορείς να εκτελείς το καθήκον σου, μπορείς να προσεύχεσαι όταν θα πρέπει, μπορείς να κάνεις την αλήθεια πράξη όταν θα πρέπει, και μπορείς να κάνεις όσα οι άνθρωποι οφείλουν να κάνουν. Μπορείς να στηρίξεις το αρχικό σου όραμα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, θα είσαι περισσότερο σε θέση να αποδεχτείς το επόμενο βήμα του έργου του Θεού. Είναι πρόβλημα αν δεν αναζητάς όταν ο Θεός εργάζεται κρυφά. Όταν μιλά και κηρύττει κατά τη διάρκεια συναθροίσεων, ακούς με ενθουσιασμό, αλλά όταν δεν μιλά, δεν έχεις ενέργεια και τραβιέσαι πίσω. Τι είδους άνθρωπος ενεργεί κατ’ αυτόν τον τρόπο; Κάποιος που απλώς ακολουθεί όπου πηγαίνει το κοπάδι. Δεν έχει στάση, μαρτυρία ούτε όραμα! Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι έτσι. Αν συνεχίσεις έτσι, μία μέρα, όταν θα συναντήσεις μια μεγάλη δοκιμασία, θα πέσεις στην τιμωρία. Η τήρηση μιας στάσης είναι πολύ σημαντική κατά τη διαδικασία της τελείωσης των ανθρώπων απ’ τον Θεό. Αν δεν αμφισβητείς ούτε ένα βήμα του έργου του Θεού, αν εκπληρώνεις το καθήκον του ανθρώπου, αν τηρείς με ειλικρίνεια όσα ο Θεός σού βάζει να κάνεις πράξη, δηλαδή θυμάσαι τις προτροπές του Θεού και, ό,τι κι αν κάνει τώρα Αυτός, δεν ξεχνάς τις προτροπές Του, αν δεν αμφιβάλλεις για το έργο Του, διατηρείς τη στάση σου, στηρίζεις τη μαρτυρία σου και νικάς σε κάθε βήμα του δρόμου, τότε στο τέλος θα τελειωθείς από τον Θεό και θα γίνεις νικητής. Αν μπορέσεις να παραμείνεις σταθερός σε κάθε βήμα των δοκιμασιών του Θεού και αν μπορέσεις να εξακολουθείς να παραμένεις σταθερός ως το τέλος, τότε είσαι νικητής, είσαι κάποιος που έχει τελειωθεί απ’ τον Θεό. Αν δεν μπορέσεις να παραμείνεις σταθερός κατά τις τωρινές σου δοκιμασίες, τότε στο μέλλον θα γίνει ακόμη πιο δύσκολο. Αν υποστείς μόνο έναν ασήμαντο αριθμό δεινών και δεν επιδιώκεις την αλήθεια, τότε δεν θα κερδίσεις τίποτα στο τέλος. Θα βρεθείς με άδεια χέρια. Υπάρχουν κάποιοι που παρατούν την επιδίωξή τους όταν βλέπουν ότι ο Θεός δεν μιλά, και η καρδιά τους κομματιάζεται. Δεν είναι ένας τέτοιος άνθρωπος ανόητος; Αυτού του είδους οι άνθρωποι δεν έχουν πραγματικότητα. Όταν ο Θεός μιλά, πάντοτε τρέχουν πέρα δώθε, φαίνονται απασχολημένοι και ενθουσιασμένοι εξωτερικά, αλλά τώρα που Αυτός δεν μιλά, σταματούν την αναζήτηση. Ένας τέτοιος άνθρωπος δεν έχει μέλλον. Κατά τη διάρκεια των εξευγενισμών, πρέπει να εισέλθεις με θετική προοπτική και να μάθεις τα διδάγματα που θα πρέπει να μάθεις· όταν προσεύχεσαι στον Θεό και διαβάζεις τα λόγια Του, θα πρέπει να συγκρίνεις τη δική σου κατάσταση μ’ αυτά, να ανακαλύπτεις τα ελαττώματά σου και να καταλαβαίνεις ότι έχεις ακόμα πολλά διδάγματα να μάθεις. Με όσο περισσότερη ειλικρίνεια αναζητάς καθώς υφίστασαι εξευγενισμούς, τόσο περισσότερο θα ανακαλύπτεις ότι είσαι ανεπαρκής. Όταν βιώνεις εξευγενισμούς, υπάρχουν πολλά ζητήματα που αντιμετωπίζεις· δεν μπορείς να τα δεις καθαρά, παραπονιέσαι, αποκαλύπτεις την ίδια τη σάρκα σου —μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο θα μπορέσεις να ανακαλύψεις ότι έχεις υπερβολικά πολλές διεφθαρμένες διαθέσεις μέσα σου.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Θα πρέπει να διατηρήσεις την αφοσίωσή σου στον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

374. Όταν οι άνθρωποι υποβάλλονται σε δοκιμασίες, είναι φυσιολογικό να είναι αδύναμοι, ή να έχουν αρνητικότητα μέσα τους, ή να στερούνται διαύγειας όσον αφορά το θέλημα του Θεού ή το μονοπάτι άσκησής τους. Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, πρέπει να έχεις πίστη στο έργο του Θεού και να μην Τον αρνείσαι, όπως ακριβώς έκανε κι ο Ιώβ. Παρόλο που ο Ιώβ ήταν αδύναμος και αναθεμάτισε την ημέρα που γεννήθηκε, δεν αρνήθηκε πως τα πάντα στην ανθρώπινη ζωή τα παρείχε ο Ιεχωβά και πως ο Ιεχωβά είναι, επίσης, Αυτός που μπορούσε να τα πάρει όλα πίσω. Όπως κι αν δοκιμάστηκε, διατήρησε την πίστη του. Κατά την εμπειρία σου, όποιο κι αν είναι το είδος εξευγενισμού στο οποίο υποβάλλεσαι μέσω του λόγου του Θεού, αυτό το οποίο ο Θεός απαιτεί από τους ανθρώπους είναι, εν συντομία, η πίστη τους και η αγάπη τους γι’ Αυτόν. Μ’ αυτόν τον τρόπο, ο Θεός οδηγεί στην τελείωση την πίστη, την αγάπη και τις φιλοδοξίες των ανθρώπων. Ο Θεός επιτελεί το έργο της τελείωσης πάνω στους ανθρώπους και αυτοί δεν μπορούν να το δουν ή να το νιώσουν· υπό αυτές τις συνθήκες, απαιτείται η πίστη σου. Η πίστη των ανθρώπων απαιτείται όταν κάτι δεν είναι ορατό δια του γυμνού οφθαλμού. Η πίστη σου απαιτείται όταν δεν μπορείς να αποχωριστείς τις ίδιες σου τις αντιλήψεις. Όταν δεν έχεις διαύγεια σχετικά με το έργο του Θεού, αυτό που απαιτείται από σένα είναι να έχεις πίστη και να τηρείς σθεναρή στάση και να παραμένεις σταθερός στη μαρτυρία σου. Όταν ο Ιώβ έφτασε σ’ αυτό το σημείο, ο Θεός τού εμφανίστηκε και του μίλησε. Τουτέστιν, μόνο μέσα από την πίστη σου θα είσαι σε θέση να δεις τον Θεό και όταν έχεις πίστη θα σε οδηγήσει ο Θεός στην τελείωση. Χωρίς πίστη, Αυτός δεν θα μπορεί να το κάνει αυτό. Ο Θεός θα σου παράσχει ό,τι ελπίζεις να αποκτήσεις. Αν δεν έχεις πίστη, τότε δεν θα μπορέσεις να οδηγηθείς στην τελείωση και δεν θα είσαι σε θέση να δεις τις ενέργειες του Θεού, πόσο μάλλον να δεις την παντοδυναμία Του. Όταν έχεις πίστη ώστε να δεις τις ενέργειές Του κατά την πρακτική σου εμπειρία, τότε ο Θεός θα σου εμφανιστεί, θα σε διαφωτίσει και θα σε καθοδηγήσει εκ των έσω. Χωρίς την πίστη αυτήν, ο Θεός δεν θα είναι σε θέση να το κάνει αυτό. Αν έχεις χάσει την ελπίδα σου στον Θεό, πώς θα είσαι σε θέση να βιώσεις το έργο Του; Επομένως, μόνο όταν έχεις πίστη και δεν τρέφεις αμφιβολίες για τον Θεό, μόνο όταν έχεις πραγματική πίστη σ’ Αυτόν ό,τι κι αν κάνει Αυτός, μόνο τότε θα σε διαφωτίσει και θα σε φωτίσει μέσα από τις εμπειρίες σου, και τότε μόνο θα είσαι σε θέση να δεις τις ενέργειές Του. Όλα αυτά επιτυγχάνονται μέσω της πίστης. Η πίστη έρχεται μόνο μέσα από τον εξευγενισμό. Ελλείψει εξευγενισμού, η πίστη δεν μπορεί να αναπτυχθεί. Σε τι αναφέρεται η λέξη «πίστη»; Πίστη είναι η γνήσια πεποίθηση και η ειλικρινής καρδιά που θα πρέπει να κατέχουν οι άνθρωποι όταν δεν μπορούν να δουν ή να αγγίξουν κάτι, όταν το έργο του Θεού δεν συνάδει με τις ανθρώπινες έννοιες, όταν είναι πέραν της ανθρώπινης αντίληψης. Γι’ αυτήν την πίστη μιλώ Εγώ. Οι άνθρωποι χρειάζονται πίστη σε καιρούς κακουχίας και εξευγενισμού, ενώ την πίστη ακολουθεί ο εξευγενισμός· εξευγενισμός και πίστη συνιστούν αναπόσπαστο σύνολο. Όπως κι αν εργάζεται ο Θεός κι όπως κι αν είναι το περιβάλλον σου, εσύ είσαι σε θέση να επιδιώκεις τη ζωή και να αναζητάς την αλήθεια, καθώς και να επιζητάς να γνωρίσεις το έργο του Θεού, και κατανοείς τις ενέργειές Του και είσαι σε θέση να ενεργείς σύμφωνα με την αλήθεια. Αν το κάνεις αυτό, σημαίνει ότι έχεις αληθινή πίστη, κι αυτό δείχνει πως δεν έχεις χάσει την πίστη σου στον Θεό. Έχεις αληθινή πίστη στον Θεό μόνο αν είσαι σε θέση να εμμένεις στην επιδίωξη της αλήθειας μέσω του εξευγενισμού, αν είσαι σε θέση να αγαπάς αληθινά τον Θεό και δεν σου δημιουργούνται αμφιβολίες γι’ Αυτόν, αν ό,τι και αν κάνει Αυτός, εσύ εξακολουθείς να κάνεις πράξη την αλήθεια για να Τον ικανοποιείς και αν είσαι σε θέση να αναζητάς εις βάθος το θέλημά Του, καθώς και να ενδιαφέρεσαι για το θέλημά Του. Στο παρελθόν, όταν ο Θεός είπε πως θα βασίλευες ως βασιλιάς, Τον αγάπησες, κι όταν σου φανερώθηκε ανοιχτά, Τον επιδίωξες. Τώρα, όμως, ο Θεός είναι κρυμμένος, δεν μπορείς να Τον δεις κι έχεις βρεθεί σε μπελάδες —τώρα, λοιπόν, χάνεις την ελπίδα σου στον Θεό; Άρα πρέπει πάντοτε να επιδιώκεις τη ζωή και να επιζητάς να ικανοποιήσεις το θέλημα του Θεού. Αυτό σημαίνει γνήσια πίστη και είναι το πιο αληθινό και το πιο όμορφο είδος αγάπης.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Όσοι πρόκειται να οδηγηθούν στην τελείωση πρέπει να υποβληθούν σε εξευγενισμό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

375. Το έργο του εξευγενισμού αποσκοπεί κυρίως στο να οδηγήσει στην τελείωση την πίστη των ανθρώπων. Στο τέλος, αυτό που επιτυγχάνεται είναι να φτάσεις σε μια κατάσταση όπου θέλεις να φύγεις αλλά, ταυτόχρονα δεν μπορείς. Κάποιοι άνθρωποι εξακολουθούν να είναι ικανοί να έχουν πίστη, παρόλο που στερούνται και της παραμικρής ελπίδας· και οι άνθρωποι δεν έχουν πια ελπίδες για τις ίδιες τους τις μελλοντικές προοπτικές. Μόνο εκείνη τη στιγμή θα ολοκληρωθεί ο εξευγενισμός από τον Θεό. Ο άνθρωπος δεν έχει φτάσει ακόμη στο στάδιο να ταλαντεύεται μεταξύ ζωής και θανάτου και δεν έχει γευτεί τον θάνατο, άρα ο εξευγενισμός δεν έχει τελειώσει ακόμα. Ακόμη κι εκείνοι που βρίσκονταν στο στάδιο των παρόχων υπηρεσιών δεν είχαν εξευγενιστεί στον υπέρτατο βαθμό. Ο Ιώβ υποβλήθηκε σε ακραίο εξευγενισμό και δεν είχε πού να στηριχτεί. Οι άνθρωποι πρέπει να υποβάλλονται σε εξευγενισμούς έως του σημείου που δεν έχουν καμία ελπίδα και πουθενά να στηριχτούν —μόνο αυτός είναι αληθινός εξευγενισμός. Κατά την εποχή των παρόχων υπηρεσιών, αν η καρδιά σου ήταν πάντα γαλήνια ενώπιον του Θεού και αν, ό,τι κι αν έκανε Αυτός και όποιο κι αν ήταν το θέλημά Του για εσένα, εσύ πάντοτε υπάκουγες στις διευθετήσεις Του, τότε στο τέλος θα καταλάβαινες όλα όσα είχε κάνει ο Θεός. Υποβάλλεσαι στις δοκιμασίες του Ιώβ και ταυτόχρονα υποβάλλεσαι στις δοκιμασίες του Πέτρου. Όταν ο Ιώβ δοκιμάστηκε, παρέμεινε ακλόνητος στη μαρτυρία του και στο τέλος τού αποκαλύφθηκε ο Ιεχωβά. Μόνο αφού παρέμεινε ακλόνητος στη μαρτυρία του ήταν άξιος να δει το πρόσωπο του Θεού. Γιατί λέγεται: «Εγώ κρύβομαι από τη γη της ακαθαρσίας, αλλά φανερώνομαι στην άγια βασιλεία»; Αυτό σημαίνει πως μόνο όταν είσαι άγιος και παραμένεις ακλόνητος στη μαρτυρία σου μπορείς να έχεις την αξιοπρέπεια να δεις το πρόσωπο του Θεού. Αν δεν μπορείς να παραμείνεις ακλόνητος στη μαρτυρία σου γι’ Αυτόν, δεν έχεις την αξιοπρέπεια να δεις το πρόσωπό Του. Αν υποχωρήσεις ή κάνεις παράπονα κατά του Θεού εν όψει των εξευγενισμών, αποτυγχάνοντας έτσι να παραμείνεις ακλόνητος στη μαρτυρία σου γι’ Αυτόν και καταντώντας περίγελος του Σατανά, τότε δεν θα κερδίσεις την εμφάνιση του Θεού. Αν είσαι σαν τον Ιώβ, που εν μέσω των δοκιμασιών καταράστηκε την ίδια του τη σάρκα, δεν έκανε παράπονα κατά του Θεού και ήταν σε θέση να νιώθει απέχθεια για την ίδια του τη σάρκα δίχως να παραπονεθεί ή να αμαρτήσει μέσω του λόγου του, τότε θα παραμείνεις ακλόνητος στη μαρτυρία σου. Όταν υποβάλλεσαι σε ορισμένο βαθμό εξευγενισμού και εξακολουθείς να μπορείς να είσαι σαν τον Ιώβ, πλήρως υπάκουος ενώπιον του Θεού και δίχως άλλες απαιτήσεις απ’ Αυτόν ή τις δικές σου αντιλήψεις, τότε ο Θεός θα σου εμφανιστεί.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Όσοι πρόκειται να οδηγηθούν στην τελείωση πρέπει να υποβληθούν σε εξευγενισμό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

376. Οι πολλές εμπειρίες αποτυχίας και αδυναμίας σου, οι στιγμές αρνητικότητάς σου, μπορεί να ειπωθεί πως είναι όλα δοκιμασίες του Θεού. Αυτό συμβαίνει γιατί τα πάντα προέρχονται από τον Θεό και όλα τα πράγματα και τα συμβάντα βρίσκονται στα χέρια Του. Είτε αποτύχεις είτε είσαι αδύναμος και παραπατήσεις, τα πάντα εξαρτώνται από τον Θεό και βρίσκονται υπό τον έλεγχό Του. Από την πλευρά του Θεού, αυτό αποτελεί δοκιμασία για εσένα και αν δεν μπορέσεις να το αναγνωρίσεις, θα γίνει πειρασμός. Υπάρχουν δύο ειδών καταστάσεις που θα πρέπει να αναγνωρίζουν οι άνθρωποι: Η μία προέρχεται από το Άγιο Πνεύμα και η άλλη προέρχεται πιθανώς από τον Σατανά. Στη μία κατάσταση, το Άγιο Πνεύμα σε φωτίζει και σου δίνει τη δυνατότητα να γνωρίσεις τον εαυτό σου, να αισθανθείς απέχθεια και τύψεις για τον εαυτό σου και να μπορείς να νιώσεις γνήσια αγάπη για τον Θεό, να βάλεις σκοπό να Τον ικανοποιήσεις. Στην άλλη κατάσταση, γνωρίζεις τον εαυτό σου, αλλά είσαι αρνητικός και αδύναμος. Θα μπορούσε να ειπωθεί πως αυτή η κατάσταση είναι ο εξευγενισμός του Θεού, καθώς και ο πειρασμός του Σατανά. Αν αναγνωρίζεις πως αυτή είναι η σωτηρία σου από τον Θεό και αν νιώθεις πως πλέον Του είσαι εξαιρετικά υπόχρεος, και αν εφεξής προσπαθείς να Του το ανταποδώσεις και δεν πέφτεις πια σε τέτοια αχρειότητα, αν καταβάλλεις προσπάθεια να τρως και να πίνεις τον λόγο Του, και αν πάντοτε θεωρείς πως έχεις ελλείψεις, κι η καρδιά σου είναι γεμάτη λαχτάρα, τότε αυτή είναι δοκιμασία από τον Θεό. Όταν θα τελειώσει ο πόνος και θα προχωράς και πάλι προς τα εμπρός, ο Θεός θα εξακολουθεί να σε οδηγεί, να σε φωτίζει, να σε διαφωτίζει και να σε τρέφει. Ωστόσο, αν δεν την αναγνωρίζεις και είσαι αρνητικός, αν παραδίνεσαι απλώς στην απελπισία, αν σκέφτεσαι μ’ αυτόν τον τρόπο, τότε ο πειρασμός του Σατανά θα έχει πέσει πάνω σου. Όταν ο Ιώβ υποβλήθηκε σε δοκιμασίες, ο Θεός και ο Σατανάς στοιχημάτιζαν μεταξύ τους, και ο Θεός επέτρεψε στον Σατανά να πλήξει τον Ιώβ. Παρόλο που ο Θεός ήταν Αυτός που δοκίμαζε τον Ιώβ, ο Σατανάς ήταν ουσιαστικά αυτός που τον έπληξε. Από την πλευρά του, ο Σατανάς έβαζε τον Ιώβ σε πειρασμό, αλλά ο Ιώβ βρισκόταν στην πλευρά του Θεού. Αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά, τότε ο Ιώβ θα είχε μπει σε πειρασμό. Μόλις οι άνθρωποι μπουν σε πειρασμό, βρίσκονται σε κίνδυνο. Μπορεί να ειπωθεί πως η υποβολή σε εξευγενισμό είναι δοκιμασία από τον Θεό, αλλά αν δεν είσαι σε καλή κατάσταση, μπορεί να ειπωθεί πως είναι πειρασμός από τον Σατανά. Αν δεν κατανοείς ξεκάθαρα το όραμα, ο Σατανάς θα σε κατηγορήσει και θα σε κρύψει στην πτυχή του οράματος. Πριν το καταλάβεις, θα μπεις σε πειρασμό.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Όσοι πρόκειται να οδηγηθούν στην τελείωση πρέπει να υποβληθούν σε εξευγενισμό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

377. Ενώ υφίστασαι δοκιμασίες, ακόμη κι όταν δεν γνωρίζεις τι θέλει να κάνει ο Θεός και τι έργο θέλει να επιτύχει, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι οι προθέσεις του Θεού για την ανθρωπότητα είναι πάντα καλές. Αν Τον επιδιώκεις με ειλικρινή καρδιά, τότε δεν θα σε εγκαταλείψει ποτέ, και στο τέλος σίγουρα θα σε οδηγήσει στην τελείωση και θα φέρει τους ανθρώπους στον σωστό προορισμό. Ανεξάρτητα από το πώς δοκιμάζει ο Θεός τους ανθρώπους επί του παρόντος, θα έρθει μία ημέρα που Αυτός θα παράσχει στους ανθρώπους ένα κατάλληλο αποτέλεσμα και θα τους δώσει την κατάλληλη τιμωρία σύμφωνα με όσα έχουν κάνει. Ο Θεός δεν θα οδηγήσει τους ανθρώπους σε ένα συγκεκριμένο σημείο και μετά απλώς θα τους παραμερίσει και θα τους αγνοήσει. Αυτό γίνεται γιατί ο Θεός είναι αξιόπιστος. Στο στάδιο αυτό, το Άγιο Πνεύμα κάνει το έργο του εξευγενισμού. Εξευγενίζει κάθε άνθρωπο. Κατά τα βήματα του έργου που αποτελούνταν από τη δοκιμασία του θανάτου και τη δοκιμασία της παίδευσης, ο εξευγενισμός επιτελείτο μέσω των λόγων. Για να βιώσουν οι άνθρωποι το έργο του Θεού, πρέπει πρώτα να κατανοήσουν το τωρινό έργο Του και το πώς θα πρέπει να συνεργάζεται η ανθρωπότητα. Πράγματι, αυτό είναι κάτι που θα πρέπει όλοι να κατανοήσουν. Ό,τι κι αν κάνει ο Θεός, είτε είναι εξευγενισμός ή ακόμα κι αν δεν μιλά, ούτε το παραμικρό βήμα του έργου του Θεού δεν συμβαδίζει με τις ανθρώπινες αντιλήψεις. Κάθε βήμα του έργου Του διαλύει και καταρρίπτει τις ανθρώπινες αντιλήψεις. Αυτό είναι το έργο Του. Εντούτοις, πρέπει να πιστέψεις ότι, εφόσον το έργο του Θεού φτάσει σ’ ένα συγκεκριμένο στάδιο, Αυτός δεν θα θανατώσει σε καμία περίπτωση όλη την ανθρωπότητα. Δίνει και υποσχέσεις και ευλογίες στην ανθρωπότητα κι όλοι όσοι Τον επιδιώκουν θα μπορέσουν να κερδίσουν τις ευλογίες Του, ενώ εκείνοι που δεν το κάνουν θα απορριφθούν από Αυτόν. Αυτό εξαρτάται από την επιδίωξή σου. Ό,τι κι αν γίνει, πρέπει να πιστέψεις ότι όταν το έργο του Θεού ολοκληρωθεί, κάθε άνθρωπος θα έχει έναν κατάλληλο προορισμό. Ο Θεός έχει παράσχει στους ανθρώπους όμορφες φιλοδοξίες, αλλά αν δεν τις επιδιώκουν, είναι αδύνατο να τις επιτύχουν. Θα πρέπει να είσαι σε θέση να το δεις αυτό τώρα —ο εξευγενισμός και η παίδευση των ανθρώπων από τον Θεό είναι το έργο Του, αλλά οι άνθρωποι, από την πλευρά τους, πρέπει να επιδιώκουν πάντοτε την αλλαγή διάθεσης.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Θα πρέπει να διατηρήσεις την αφοσίωσή σου στον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

378. Ο άνθρωπος θα ολοκληρωθεί πλήρως στην Εποχή της Βασιλείας. Μετά το έργο της κατάκτησης, ο άνθρωπος θα υποβληθεί σε ραφινάρισμα και δοκιμασίες. Όσοι μπορούν να το ξεπεράσουν και να γίνουν μάρτυρες κατά τη διάρκεια αυτής της δοκιμασίας είναι αυτοί που τελικά θα γίνουν πλήρεις. Αυτοί είναι οι νικητές. Κατά τη διάρκεια αυτής της δοκιμασίας, ο άνθρωπος είναι υποχρεωμένος να δεχτεί αυτό το ραφινάρισμα και αυτό θα είναι η τελευταία στιγμή στο έργο του Θεού. Είναι η τελευταία φορά που ο άνθρωπος θα εξευγενιστεί πριν από την ολοκλήρωση όλου του έργου της διαχείρισης του Θεού και όλοι όσοι ακολουθούν τον Θεό πρέπει να αποδεχτούν αυτήν την τελική δοκιμασία και πρέπει να αποδεχτούν αυτό το τελευταίο ραφινάρισμα. Εκείνοι που υποφέρουν τη δοκιμασία, μένουν χωρίς το έργο του Αγίου Πνεύματος και την καθοδήγηση του Θεού, αλλά αυτοί που έχουν πραγματικά κατακτηθεί και αληθινά αναζητούν τον Θεό, θα παραμείνουν ακλόνητοι τελικά. Είναι εκείνοι που διακατέχονται από την ανθρώπινη φύση και που αγαπούν πραγματικά τον Θεό. Ανεξάρτητα από το τι κάνει ο Θεός, αυτοί οι νικητές δεν θα στερηθούν τα οράματα και θα κάνουν πράξη την αλήθεια χωρίς να αποτύχουν ως προς τη μαρτυρία τους. Είναι αυτοί που τελικά θα βγουν από τη μεγάλη δοκιμασία. Ακόμα κι αν εκείνοι που αλιεύουν σε ταραγμένα νερά μπορούν να παρασιτούν σήμερα, κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από την τελική δοκιμασία και κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από το τελικό τεστ. Για όσους την ξεπεράσουν, τέτοια δοκιμασία είναι το ύψιστο ραφινάρισμα, αλλά για όσους αλιεύουν σε ταραγμένα νερά, είναι το έργο της πλήρους εξάλειψης. Ανεξάρτητα από το πώς δοκιμάζονται, η υποταγή εκείνων που έχουν τον Θεό στην καρδιά τους παραμένει αμετάβλητη, αλλά για εκείνους που δεν έχουν τον Θεό στην καρδιά τους, αφού το έργο του Θεού δεν είναι επωφελές για τη σάρκα τους, αλλάζουν την άποψή τους για τον Θεό, αλλά και απομακρύνονται από τον Θεό. Τέτοιοι είναι όσοι δεν παραμείνουν ακλόνητοι στο τέλος, οι οποίοι αναζητούν μόνο τις ευλογίες του Θεού και δεν έχουν καμία επιθυμία να δαπανηθούν για τον Θεό και να αφιερωθούν σ’ Αυτόν. Τέτοιου είδους χαμηλού επιπέδου άνθρωποι θα εκδιωχθούν όταν τελειώσει το έργο του Θεού και δεν είναι άξιοι οποιασδήποτε συμπάθειας. Εκείνοι που δεν έχουν ανθρώπινη φύση, είναι ανίκανοι να αγαπήσουν πραγματικά τον Θεό. Όταν το περιβάλλον είναι ασφαλές ή σταθερό, ή μπορούν να αποκομίσουν οφέλη, υπακούουν πλήρως στον Θεό, αλλά μόλις αυτό που επιθυμούν υπονομεύεται ή τελικά αντικρούεται, αμέσως επαναστατούν. Ακόμη και μέσα σε μία μόνο νύχτα, μπορούν να μεταμορφωθούν από ένα χαμογελαστό, «καλοκάγαθο» άτομο σε έναν άσχημο και άγριο δολοφόνο, αντιμετωπίζοντας ξαφνικά τον μέχρι πρότινος ευεργέτη τους ως θανάσιμο εχθρό τους, χωρίς λόγο και αιτία. Εάν δεν εκδιωχθούν αυτοί οι δαίμονες, αυτοί οι δαίμονες που θα σκότωναν χωρίς δεύτερη σκέψη, δεν θα γίνουν κρυφός κίνδυνος; Το έργο της σωτηρίας του ανθρώπου δεν επιτυγχάνεται μετά την ολοκλήρωση του έργου της κατάκτησης. Αν και το έργο της κατάκτησης έχει φτάσει στο τέλος του, το έργο του εξαγνισμού του ανθρώπου δεν έχει ολοκληρωθεί. Αυτό θα τελειώσει μόνο όταν ο άνθρωπος έχει εξαγνιστεί εξ ολοκλήρου, αφού αυτοί που πραγματικά υποτάσσονται στον Θεό έχουν ολοκληρωθεί και μόλις οι υποκριτές που δεν έχουν τον Θεό στην καρδιά τους έχουν καθαρθεί. Όσοι δεν ικανοποιούν τον Θεό στο έσχατο στάδιο του έργου Του, θα εξαλειφθούν εντελώς, και εκείνοι που εξαλείφονται ανήκουν στον Διάβολο. Καθώς δεν είναι σε θέση να ικανοποιήσουν τον Θεό, επαναστατούν εναντίον του Θεού και, παρόλο που αυτοί οι άνθρωποι ακολουθούν τον Θεό σήμερα, αυτό δεν αποδεικνύει ότι είναι και αυτοί που τελικά θα παραμείνουν. Με τη ρήση ότι «όσοι ακολουθούν τον Θεό μέχρι το τέλος θα λάβουν σωτηρία», το νόημα του ρήματος «ακολουθώ» είναι το να παραμένω ακλόνητος εν μέσω δοκιμασιών. Σήμερα, πολλοί πιστεύουν ότι το να ακολουθείς τον Θεό είναι εύκολο, αλλά όταν το έργο του Θεού πρόκειται να τελειώσει, θα γνωρίσεις την αληθινή έννοια του «ακολουθώ». Επειδή εξακολουθείς να είσαι σε θέση να ακολουθήσεις τον Θεό σήμερα αφού έχεις κατακτηθεί, αυτό δεν αποδεικνύει ότι είσαι ένας από εκείνους που θα οδηγηθούν στην τελείωση. Όσοι αδυνατούν να αντέξουν τις δοκιμασίες, όσοι είναι ανίκανοι να νικήσουν στις δοκιμασίες, τελικά θα είναι και ανίκανοι να παραμείνουν ακλόνητοι και έτσι, δεν θα μπορούν να ακολουθήσουν τον Θεό μέχρι τέλους. Αυτοί που ακολουθούν αληθινά τον Θεό, είναι σε θέση να αντέξουν τη δοκιμασία του έργου τους, ενώ εκείνοι που δεν ακολουθούν αληθινά τον Θεό, είναι ανίκανοι να αντέξουν οποιαδήποτε από τις δοκιμασίες του Θεού. Αργά ή γρήγορα, θα εκδιωχθούν, ενώ οι νικητές θα παραμείνουν στη βασιλεία. Το αν ο άνθρωπος πραγματικά αναζητά τον Θεό καθορίζεται από τη δοκιμασία του έργου του, δηλαδή από τις δοκιμασίες του Θεού, και δεν έχει καμία σχέση με την απόφαση του ίδιου του ανθρώπου. Ο Θεός δεν απορρίπτει κανένα άτομο χωρίς λόγο. Ό,τι κάνει μπορεί να πείσει απόλυτα τον άνθρωπο. Δεν κάνει τίποτα που είναι αόρατο για τον άνθρωπο, ή οποιαδήποτε εργασία που δεν μπορεί να πείσει τον άνθρωπο. Το αν η πίστη του ανθρώπου είναι αληθινή ή όχι αποδεικνύεται από τα γεγονότα και δεν μπορεί να αποφασιστεί από τον άνθρωπο. Για το ότι το «σιτάρι που δεν μπορεί να γίνει καλαμπόκι, και το καλαμπόκι δεν μπορεί να γίνει σιτάρι» δεν υπάρχει αμφιβολία. Όλοι όσοι αγαπούν πραγματικά τον Θεό, τελικά θα παραμείνουν στη βασιλεία και ο Θεός δεν θα κακομεταχειριστεί κανέναν που πραγματικά Τον αγαπάει.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Το έργο του Θεού και οι πράξεις του ανθρώπου» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

379. Όταν παιδευόταν από τον Θεό, ο Πέτρος προσευχήθηκε: «Ω Θεέ! Η σάρκα μου είναι ανυπάκουη, και Εσύ με παιδεύεις και με κρίνεις. Χαίρομαι για την παίδευση και την κρίση Σου και, ακόμα κι αν Εσύ δεν με θέλεις, στην κρίση Σου βλέπω την άγια και δίκαιη διάθεσή Σου. Όταν με κρίνεις, έτσι ώστε οι άλλοι να μπορούν να δουν τη δίκαιη διάθεσή Σου στην κρίση Σου, νιώθω ικανοποιημένος. Αν μπορεί να εκφράσει τη διάθεσή Σου και να επιτρέψει να γίνει ορατή η δίκαιη διάθεσή Σου σε όλα τα πλάσματα, αν μπορεί να κάνει την αγάπη μου για Σένα πιο αγνή, ώστε να μπορέσω να αποκτήσω την ομοιότητα εκείνου που είναι δίκαιος, τότε η κρίση Σου είναι καλή, γιατί τέτοιο είναι το φιλεύσπλαχνο θέλημά Σου. Ξέρω ότι υπάρχουν ακόμα πολλά μέσα μου που επαναστατούν και ότι δεν είμαι ακόμα κατάλληλος να έρθω ενώπιόν Σου. Εύχομαι να με κρίνεις ακόμα περισσότερο, είτε μέσα από ένα εχθρικό περιβάλλον είτε μέσα από μεγάλα δεινά· ό,τι κι αν Εσύ κάνεις, για μένα είναι πολύτιμο. Η αγάπη Σου είναι τόσο βαθιά και είμαι πρόθυμος να βρεθώ στο έλεός Σου χωρίς την παραμικρή διαμαρτυρία». Αυτή είναι η γνώση του Πέτρου αφού βίωσε το έργο του Θεού και είναι επίσης η μαρτυρία της αγάπης του προς τον Θεό.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Οι εμπειρίες του Πέτρου: η γνώση του για την παίδευση και την κρίση» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

380. Ο άνθρωπος ζει μέσα στη σάρκα, που σημαίνει ότι ζει σε μια ανθρώπινη κόλαση, και χωρίς την κρίση και την παίδευση του Θεού, ο άνθρωπος είναι τόσο βρόμικος όσο ο Σατανάς. Πώς θα μπορούσε ο άνθρωπος να είναι άγιος; Ο Πέτρος πίστευε ότι η παίδευση και η κρίση από τον Θεό ήταν η καλύτερη προστασία του ανθρώπου και η μεγαλύτερη χάρη. Μόνο με την παίδευση και την κρίση του Θεού θα μπορούσε ο άνθρωπος να αφυπνιστεί, να μισήσει τη σάρκα και να μισήσει τον Σατανά. Η αυστηρή πειθαρχία του Θεού απελευθερώνει τον άνθρωπο από την επιρροή του Σατανά, τον απελευθερώνει από τον δικό του μικρόκοσμο και του επιτρέπει να ζει υπό το φως της παρουσίας του Θεού. Δεν υπάρχει καλύτερη σωτηρία από την παίδευση και την κρίση! Ο Πέτρος προσευχόταν: «Ω, Θεέ μου! Όσο με παιδεύεις και με κρίνεις, θα ξέρω ότι δεν με άφησες. Ακόμα κι αν δεν μου δίνεις χαρά ή γαλήνη και με κάνεις να ζω με πόνο και μου επιβάλλεις ατελείωτες συμμορφώσεις, όσο δεν με αφήνεις, η καρδιά μου θα νιώθει αναπαυμένη. Σήμερα, η παίδευση και η κρίση Σου έχουν γίνει η καλύτερή μου προστασία και η μεγαλύτερη ευλογία μου. Η χάρη που μου δίνεις με προστατεύει. Η χάρη που μου προσφέρεις σήμερα είναι μια εκδήλωση της δίκαιης διάθεσής Σου και είναι παίδευση και κρίση· επίσης, είναι μια δοκιμασία και, πέρα από αυτό, είναι μια ζωή μαρτυρίου». Ο Πέτρος ήταν σε θέση να βάλει στην άκρη τις απολαύσεις της σάρκας και να αναζητήσει μια βαθύτερη αγάπη αλλά και μεγαλύτερη προστασία, επειδή είχε κερδίσει τόσο πολλή χάρη από την παίδευση και την κρίση του Θεού. Στη ζωή του, εάν ο άνθρωπος επιθυμεί να εξαγνιστεί και να επιτύχει αλλαγές στη διάθεσή του, αν θέλει να βιώσει μια ζωή με νόημα και να εκπληρώσει το καθήκον του ως πλάσμα, τότε πρέπει να δεχτεί την παίδευση και την κρίση του Θεού και δεν πρέπει να επιτρέψει στην πειθαρχία και στα πλήγματα του Θεού να απομακρυνθούν απ’ αυτόν, ώστε να μπορεί να απελευθερωθεί από τη χειραγώγηση και την επιρροή του Σατανά και να ζήσει υπό το φως του Θεού. Να γνωρίζεις ότι η παίδευση και η κρίση του Θεού είναι το φως και το φως της σωτηρίας του ανθρώπου, και ότι δεν υπάρχει καλύτερη ευλογία, χάρη ή προστασία για τον άνθρωπο.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Οι εμπειρίες του Πέτρου: η γνώση του για την παίδευση και την κρίση» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

381. Ο άνθρωπος ζει υπό την επιρροή του Σατανά και υπάρχει μέσα στη σάρκα. Αν δεν καθαρθεί και δεν λάβει την προστασία του Θεού, τότε ο άνθρωπος θα εξαχρειώνεται όλο και περισσότερο. Αν θέλει να αγαπάει τον Θεό, τότε πρέπει να εξαγνιστεί και να σωθεί. Ο Πέτρος προσευχήθηκε: «Θεέ μου, όταν μου φέρεσαι ευγενικά, χαίρομαι και αισθάνομαι παρηγοριά. Όταν με παιδεύεις, αισθάνομαι ακόμα μεγαλύτερη παρηγοριά και χαρά. Αν και είμαι αδύναμος και υπομένω μια ανείπωτη δυστυχία, αν και υπάρχουν δάκρυα και θλίψη, ξέρεις ότι αυτή η θλίψη οφείλεται στην ανυπακοή μου και στην αδυναμία μου. Κλαίω γιατί δεν μπορώ να ικανοποιήσω τις επιθυμίες Σου, αισθάνομαι θλίψη και μεταμέλεια, επειδή δεν είμαι επαρκής για τις απαιτήσεις Σου, αλλά είμαι πρόθυμος να επιτύχω αυτό το βασίλειο, είμαι πρόθυμος να κάνω ό,τι μπορώ για να Σε ικανοποιήσω. Η παίδευσή Σου μου έδωσε προστασία και μου έδωσε την καλύτερη σωτηρία. Η κρίση Σου επισκιάζει την ανοχή και την υπομονή Σου. Χωρίς την παίδευση και την κρίση Σου, δεν θα απολάμβανα το έλεος και την τρυφερότητά Σου. Σήμερα, βλέπω ακόμα περισσότερο ότι η αγάπη Σου έχει υπερβεί τους ουρανούς και τα ξεπέρασε όλα. Η αγάπη Σου δεν είναι μόνο έλεος και τρυφερότητα. Είναι κάτι παραπάνω, είναι παίδευση και κρίση. Η παίδευση και η κρίση Σου μου έδωσαν τόσο πολλά. Χωρίς την παίδευση και την κρίση Σου, κανένα άτομο δεν θα εξαγνιζόταν και κανένα άτομο δεν θα μπορούσε να βιώσει την αγάπη του Δημιουργού. Αν και υπέμεινα εκατοντάδες δοκιμασίες και δεινά, και έφτασα ακόμη και κοντά στον θάνατο, αυτά μου έδωσαν τη δυνατότητα να Σε γνωρίσω πραγματικά και να κερδίσω την υπέρτατη σωτηρία. Αν η παίδευση, η κρίση και η πειθαρχία Σου απομακρύνονταν από μένα, τότε θα ζούσα στο σκοτάδι, υπό τη σφαίρα επιρροής του Σατανά. Ποια οφέλη έχει η σάρκα του ανθρώπου; Αν η παίδευση και η κρίση Σου με εγκατέλειπαν, θα ήταν σαν να με εγκατέλειπε το Πνεύμα Σου, σαν να μην ήσουν πλέον μαζί μου. Αν ήταν έτσι, πώς θα μπορούσα να συνεχίσω να ζω; Αν μου δώσεις ασθένειες και πάρεις την ελευθερία μου, μπορώ να συνεχίσω να ζω, αλλά αν η παίδευση και η κρίση Σου με εγκατέλειπαν, δεν θα είχα κανένα τρόπο να συνεχίσω να ζω. Εάν ήμουν χωρίς την παίδευση και την κρίση Σου, θα είχα χάσει την αγάπη Σου, μια αγάπη που είναι πολύ βαθιά για να την περιγράψω με λέξεις. Χωρίς την αγάπη Σου, θα ζούσα υπό τη σφαίρα επιρροής του Σατανά και δεν θα ήμουν σε θέση να δω το ένδοξό Σου πρόσωπο. Πώς θα μπορούσα να συνεχίσω να ζω; Τέτοιο σκοτάδι, μια τέτοια ζωή, δεν θα μπορούσα να τα αντέξω. Το να Σε έχω μαζί μου είναι σαν να Σε βλέπω, έτσι πώς θα μπορούσα να Σε αφήσω; Σε ικετεύω, Σε εκλιπαρώ να μη μου πάρεις τη μεγαλύτερη παρηγοριά μου, έστω κι αν είναι λίγα λόγια καθησυχασμού. Έχω απολαύσει την αγάπη Σου και σήμερα δεν μπορώ να είμαι μακριά από Σένα. Πώς θα μπορούσα να μην Σε αγαπώ; Έχω χύσει πολλά δάκρυα θλίψης εξαιτίας της αγάπης Σου, όμως έχω πάντα την αίσθηση ότι μια ζωή όπως αυτή είναι πιο ουσιαστική, πιο ικανή να με εμπλουτίσει, πιο ικανή να με αλλάξει και πιο ικανή να μου επιτρέψει να φτάσω στην αλήθεια που θα πρέπει να κατέχουν τα πλάσματα».

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Οι εμπειρίες του Πέτρου: η γνώση του για την παίδευση και την κρίση» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

382. Εάν είσαι κάποιος που επιδιώκει να οδηγηθεί στην τελείωση, τότε θα έχεις γίνει μάρτυρας και θα πεις: «Σ’ αυτό το βήμα προς βήμα έργο του Θεού, δέχτηκα το έργο της παίδευσης και της κρίσης του Θεού και, αν και υπέμεινα μεγάλα βάσανα, έχω μάθει πώς ο Θεός οδηγεί τον άνθρωπο στην τελείωση, έχω κερδίσει το έργο που κάνει ο Θεός, έχω τη γνώση της δικαιοσύνης του Θεού, και η παίδευσή Του με έχει σώσει. Η δίκαιη διάθεσή Του έχει έρθει σ’ εμένα και μου έφερε ευλογίες και χάρη· η κρίση και η παίδευσή Του είναι αυτά που με έχουν προστατεύσει και εξαγνίσει. Αν δεν είχα παιδευτεί και κριθεί από τον Θεό και αν δεν με είχαν βρει τα σκληρά λόγια του Θεού, δεν θα μπορούσα να γνωρίσω τον Θεό ούτε θα μπορούσα να σωθώ. Σήμερα, διαπιστώνω το εξής: ως πλάσμα, κάποιος όχι μόνο απολαμβάνει όλα τα πράγματα που έφτιαξε ο Δημιουργός, αλλά, κυρίως, ότι όλα τα πλάσματα θα πρέπει να απολαμβάνουν τη δίκαιη διάθεση του Θεού και να απολαμβάνουν τη δίκαιη κρίση Του, επειδή τη διάθεση του Θεού αξίζει να την απολαμβάνει ο άνθρωπος. Ως πλάσμα που έχει διαφθαρεί από τον Σατανά, θα πρέπει κανείς να απολαμβάνει τη δίκαιη διάθεση του Θεού. Στη δίκαιη διάθεσή Του, υπάρχει παίδευση και κρίση και, επιπλέον, υπάρχει μεγάλη αγάπη. Αν και δεν είμαι σε θέση να κερδίσω εντελώς την αγάπη του Θεού σήμερα, είχα τη μεγάλη τύχη να τη δω, και σε αυτό είμαι ευλογημένος». Αυτό είναι το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουν όσοι βιώνουν την τελείωση και τη γνώση για την οποία μιλάνε. Αυτοί οι άνθρωποι είναι ίδιοι με τον Πέτρο, έχουν τις ίδιες εμπειρίες με τον Πέτρο. Αυτοί οι άνθρωποι είναι επίσης εκείνοι που έχουν κερδίσει τη ζωή και που κατέχουν την αλήθεια. Όταν βιώσουν την εμπειρία μέχρι το τέλος, κατά τη διάρκεια της κρίσης του Θεού, σίγουρα θα απαλλαγούν εντελώς από την επιρροή του Σατανά και θα αποκτηθούν από τον Θεό.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Οι εμπειρίες του Πέτρου: η γνώση του για την παίδευση και την κρίση» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

383. Αφού περάσουν χρόνια, ο άνθρωπος σκληραγωγείται έχοντας βιώσει τις δυσκολίες του εξευγενισμού και της παίδευσης. Αν και έχει χάσει τη «δόξα» και την «αίγλη» του παρελθόντος, χωρίς να το γνωρίζει, έχει τελικά κατανοήσει τις αρχές της ανθρώπινης συμπεριφοράς και έχει εκτιμήσει τα χρόνια που αφοσίωσε ο Θεός για τη σωτηρία της ανθρωπότητας. Ο άνθρωπος αρχίζει σιγά σιγά να αποστρέφεται τη βαρβαρότητά του. Αρχίζει να μισεί το πόσο άγριος είναι, όλες του τις παρανοήσεις απέναντι στον Θεό και τις παράλογες απαιτήσεις που είχε από Αυτόν. Το ρολόι δεν μπορεί να γυρίσει πίσω. Τα περασμένα γίνονται οδυνηρές αναμνήσεις του ανθρώπου, και τα λόγια και η αγάπη του Θεού γίνονται η κινητήρια δύναμη στη νέα του ζωή. Οι πληγές του ανθρώπου γιατρεύονται μέρα με την ημέρα, η δύναμή του επιστρέφει, και σηκώνεται και ατενίζει το πρόσωπο του Παντοδύναμου… μόνο και μόνο για να ανακαλύψει ότι ήταν πάντα στο πλευρό μου και ότι το χαμόγελο και η όμορφη όψη Του εξακολουθούν να ξεσηκώνουν πολύ τις αισθήσεις. Η καρδιά Του εξακολουθεί να ανησυχεί για την ανθρωπότητα που δημιούργησε και τα χέρια Του εξακολουθούν να είναι τόσο ζεστά και δυνατά όσο ήταν στην αρχή. Είναι σαν να επέστρεψε ο άνθρωπος στον κήπο της Εδέμ, όμως αυτήν τη φορά δεν ακούει πλέον τα δελεαστικά λόγια του φιδιού και δεν απομακρύνεται πλέον από το πρόσωπο του Ιεχωβά. Ο άνθρωπος γονατίζει ενώπιον του Θεού, αντικρίζει το χαμογελαστό πρόσωπό Του και προσφέρει την πιο πολύτιμη θυσία του —Ω! Κύριέ μου, Θεέ μου!

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Ο άνθρωπος μπορεί να σωθεί μόνο μέσα από τη διαχείριση του Θεού» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Προηγούμενο: (Γ) Σχετικά με το πώς να γνωρίζει κανείς τον εαυτό του και να επιτύχει την πραγματική μετάνοια

Επόμενο: (Ε) Σχετικά με το πώς να είναι κανείς έντιμος άνθρωπος

Οι καταστροφές αποτελούν συχνό φαινόμενο, κι έχουν εμφανιστεί τα σημεία της επιστροφής του Κυρίου. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να υποδεχθούμε τον Κύριο; Σας προσκαλούμε εγκάρδια να επικοινωνήσετε μαζί μας για να βρείτε τον τρόπο.

Σχετικό περιεχόμενο

Ρυθμίσεις

  • Κείμενο
  • Θέματα

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Περιεχόμενα

Αναζήτηση

  • Αναζήτηση σε αυτό το κείμενο
  • Αναζήτηση σε αυτό το βιβλίο