569. Μόνο έχοντας ενσαρκωθεί στο πιο οπισθοδρομικό και ακάθαρτο μέρος όλων, είναι ο Θεός σε θέση να αποκαλύψει ολόκληρη την άγια και δίκαιη διάθεσή Του. Και μέσα από τι αποκαλύπτεται η δίκαιη διάθεσή Του; Αποκαλύπτεται μέσα από την κρίση Του για τις αμαρτίες του ανθρώπου, μέσα από την κρίση Του για τον Σατανά, μέσα από την απέχθειά Του για την αμαρτία και το μίσος Του για τους εχθρούς που Του εναντιώνονται και επαναστατούν εναντίον Του. Εκφράζω αυτά τα λόγια σήμερα για να κρίνω τις αμαρτίες του ανθρώπου, να κρίνω την αδικία του ανθρώπου, να καταραστώ την επαναστατικότητα του ανθρώπου. Η ατιμία και η δολιότητα του ανθρώπου, τα λόγια και οι πράξεις του ανθρώπου —όλα όσα έρχονται σε αντίθεση με τις προθέσεις του Θεού πρέπει να υποβάλλονται σε κρίση, και όλη η επαναστατικότητα του ανθρώπου χαρακτηρίζεται ως αμαρτία. Τα λόγια Του περιστρέφονται γύρω από τις αρχές της κρίσης. Χρησιμοποιεί την κρίση της αδικίας του ανθρώπου, την κατάρα της επαναστατικότητας του ανθρώπου και την έκθεση όλων των άσχημων προσώπων του ανθρώπου για να εκδηλώσει τη δίκαιη διάθεσή Του. Η αγιοσύνη αντιπροσωπεύει τη δίκαιη διάθεσή Του, και στην πραγματικότητα η αγιοσύνη Του είναι η δίκαιη διάθεσή Του. Οι διεφθαρμένες διαθέσεις σας είναι το πλαίσιο των σημερινών λόγων —μιλάω και κρίνω, και πραγματοποιώ το έργο της κατάκτησης σύμφωνα με αυτές. Μόνο αυτό είναι το πρακτικό έργο και μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί να τονιστεί απόλυτα η αγιοσύνη του Θεού. Εάν δεν υπάρχει κανένα ίχνος διεφθαρμένης διάθεσης μέσα σου, τότε ο Θεός δεν θα σε κρίνει, ούτε θα σου δείξει τη δίκαιη διάθεσή Του. Εφόσον έχεις διεφθαρμένη διάθεση, ο Θεός δεν θα σε αφήσει να ξεφύγεις, και μέσω αυτού θα φανεί η αγιοσύνη Του. Αν ο Θεός έβλεπε ότι η ακαθαρσία και η ανυπακοή του ανθρώπου ήταν υπερβολικά μεγάλες, αλλά δεν σου μιλούσε, ούτε σε έκρινε, ούτε σε παίδευε για την αδικία σου, τότε αυτό θα αποδείκνυε ότι δεν είναι ο Θεός, διότι δεν θα μισούσε καθόλου την αμαρτία· θα ήταν εξίσου ακάθαρτος με τον άνθρωπο. Σήμερα, σε κρίνω ακριβώς εξαιτίας της ακαθαρσίας σου, και σε παιδεύω ακριβώς εξαιτίας της διαφθοράς και της ανυπακοής σου. Δεν επιδεικνύω τη δύναμή Μου σε εσάς ούτε σας καταπιέζω σκόπιμα· τα κάνω αυτά επειδή εσείς, που έχετε γεννηθεί σε αυτήν τη χώρα της ακαθαρσίας, έχετε μολυνθεί σε ακραίο σημείο από την ακαθαρσία. Απλώς έχετε χάσει την ακεραιότητα και την ανθρώπινη φύση σας, σαν τους χοίρους που ζουν σε βρώμικα μέρη. Εξαιτίας της ακαθαρσίας και της διαφθοράς σας κρίνεστε και γι’ αυτό εξαπολύω την οργή Μου πάνω σας. Ακριβώς εξαιτίας της κρίσης αυτών των λόγων είστε σε θέση να δείτε ότι ο Θεός είναι ο δίκαιος Θεός και ότι ο Θεός είναι ο άγιος Θεός· ακριβώς εξαιτίας της αγιοσύνης Του και της δικαιοσύνης Του σας κρίνει και εξαπολύει την οργή Του επάνω σας· ακριβώς επειδή βλέπει την επαναστατικότητα της ανθρωπότητας, αποκαλύπτει τη δίκαιη διάθεσή Του. Η ακαθαρσία και η διαφθορά της ανθρωπότητας αποκαλύπτουν την αγιοσύνη Του. Αυτό αρκεί για να αποδείξει ότι Αυτός είναι ο ίδιος ο Θεός, ο οποίος είναι άγιος και άσπιλος, και παρ’ όλα αυτά ζει στη χώρα της ακαθαρσίας. Αν ένας άνθρωπος κυλιέται στον βούρκο με άλλους και δεν υπάρχει τίποτε το άγιο σε αυτόν και δεν έχει δίκαιη διάθεση, τότε δεν έχει τα προσόντα να κρίνει την αδικία του ανθρώπου ούτε έχει τα προσόντα για να προβεί στην κρίση του ανθρώπου. Πώς θα μπορούσαν οι άνθρωποι που είναι εξίσου ακάθαρτοι ο ένας με τον άλλον να έχουν τα προσόντα να κρίνουν τους ομοίους τους; Μόνο ο ίδιος ο άγιος Θεός είναι σε θέση να κρίνει ολόκληρη την ακάθαρτη ανθρωπότητα. Πώς θα μπορούσε ο άνθρωπος να κρίνει τις αμαρτίες του ανθρώπου; Πώς θα μπορούσε ο άνθρωπος να δει τις αμαρτίες του ανθρώπου και πώς θα μπορούσε ο άνθρωπος να έχει τα προσόντα να καταδικάσει τον άνθρωπο; Εάν ο Θεός δεν είχε τα προσόντα να κρίνει τις αμαρτίες του ανθρώπου, τότε πώς θα μπορούσε να είναι ο ίδιος ο δίκαιος Θεός; Επειδή οι άνθρωποι αποκαλύπτουν διεφθαρμένες διαθέσεις, ο Θεός μιλάει για να τους κρίνει, και τότε μόνο μπορούν να δουν ότι Αυτός είναι άγιος Θεός. Ο Θεός κρίνει και παιδεύει τον άνθρωπο για τις αμαρτίες του, και εκθέτει αυτές τις αμαρτίες. Κανένας άνθρωπος ή πράγμα δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτήν την κρίση. Ό,τι είναι ακάθαρτο κρίνεται από Αυτόν. Μόνο έτσι αποκαλύπτεται η διάθεση του Θεού ως δίκαιη. Αν τα πράγματα ήταν αλλιώς, πώς θα μπορούσε να πει κανείς ότι εσείς είστε αντιθετικά στοιχεία κατ’ όνομα και κατ’ ουσία;

[…] Η αγιοσύνη του Θεού φαίνεται μέσα από τους ανθρώπους που προέρχονται από τη χώρα της ακαθαρσίας. Σήμερα, χρησιμοποιεί την ακαθαρσία που εμφανίζουν αυτοί οι άνθρωποι της χώρας της ακαθαρσίας, και κρίνει, και κατ’ αυτόν τον τρόπο αυτό που είναι ο Θεός αποκαλύπτεται στην κρίση Του. Και γιατί άραγε κρίνει; Είναι σε θέση να πει τα λόγια της κρίσης επειδή μισεί την αμαρτία· πώς θα μπορούσε να είναι τόσο θυμωμένος αν δεν αποστρεφόταν την ανυπακοή της ανθρωπότητας; Αν δεν αισθανόταν καμία αηδία μέσα Του, καμία αποστροφή, εάν δεν έδινε καμία προσοχή στην ανυπακοή των ανθρώπων, τότε αυτό θα αποδείκνυε ότι είναι εξίσου ακάθαρτος με τον άνθρωπο. Αυτός μπορεί να κρίνει και να παιδεύει τον άνθρωπο ακριβώς επειδή αποστρέφεται την ακαθαρσία, και αυτό που αποστρέφεται δεν υπάρχει μέσα Του. Εάν υπήρχε επίσης εναντίωση και ανυπακοή μέσα Του, δεν θα μισούσε όσους είναι ανταγωνιστικοί και ανυπάκουοι. Εάν το έργο των εσχάτων ημερών διεξαγόταν στο Ισραήλ, δεν θα είχε κανένα νόημα. Γιατί το έργο των εσχάτων ημερών επιτελείται στην Κίνα, το πιο σκοτεινό και οπισθοδρομικό μέρος όλων; Προκειμένου να επιδείξει την αγιοσύνη και τη δικαιοσύνη Του. Με λίγα λόγια, όσο πιο σκοτεινό είναι το μέρος, τόσο πιο ξεκάθαρα μπορεί να καταδειχθεί η αγιοσύνη του Θεού. Στην πραγματικότητα, όλα αυτά γίνονται για χάρη του έργου του Θεού.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πώς επιτυγχάνονται τα αποτελέσματα του δεύτερου σταδίου του έργου της κατάκτησης

570. Έχω δει ξεκάθαρα, εδώ και πολύ καιρό, τις διάφορες πράξεις των μοχθηρών πνευμάτων. Και έχω επίσης καταλάβει κάθε έναν από τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν τα μοχθηρά πνεύματα (όσους έχουν λανθασμένες προθέσεις, ποθούν τη σάρκα ή τα πλούτη, παινεύονται για τον εαυτό τους, διαταράσσουν την εκκλησία κλπ.). Μην υποθέτετε ότι τα πάντα έχουν τελειώσει μόλις εκδιωχθούν τα μοχθηρά πνεύματα. Για να σου πω! Από τώρα και στο εξής, θα ξεφορτωθώ αυτούς τους ανθρώπους, έναν προς έναν, και δεν θα τους χρησιμοποιήσω ποτέ! Δηλαδή, όποιος έχει διαφθαρεί από μοχθηρά πνεύματα, δεν θα χρησιμοποιηθεί από Μένα και θα πεταχτεί έξω! Μη νομίζετε ότι δεν έχω αισθήματα! Να το ξέρετε! Εγώ είμαι ο άγιος Θεός και δεν θα κατοικήσω σ’ έναν βρομερό ναό! Χρησιμοποιώ μόνο έντιμους και σοφούς ανθρώπους, οι οποίοι Μου είναι απολύτως πιστοί και μπορούν να νοιαστούν για το φορτίο Μου. Κι αυτό επειδή αυτού του είδους οι άνθρωποι έχουν προκαθοριστεί από Μένα και κανένα απολύτως μοχθηρό πνεύμα δεν εργάζεται επάνω τους στο ελάχιστο. Ας ξεκαθαρίσω ένα πράγμα: Από τώρα και στο εξής, όλοι εκείνοι χωρίς το έργο του Αγίου Πνεύματος, έχουν το έργο των μοχθηρών πνευμάτων. Ας το επαναλάβω: Δεν θέλω ούτε έναν που να κάνουν έργο επάνω του μοχθηρά πνεύματα. Θα ριχτούν όλοι στον Άδη μαζί με τη σάρκα τους!

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ομιλίες του Χριστού στην αρχή, Κεφάλαιο 76

571. Η σάρκα που ενδύεται το Πνεύμα του Θεού είναι η ίδια η σάρκα του Θεού. Το Πνεύμα του Θεού είναι υπέρτατο· Αυτός είναι παντοδύναμος, άγιος και δίκαιος. Παρομοίως, η σάρκα Του είναι κι αυτή υπέρτατη, παντοδύναμη, άγια και δίκαιη. Μια τέτοια σάρκα μπορεί να κάνει μόνο πράγματα δίκαια και ωφέλιμα για την ανθρωπότητα, πράγματα άγια, ένδοξα και ισχυρά· Εκείνος δεν δύναται να κάνει κάτι που παραβιάζει την αλήθεια, που παραβιάζει την ηθική και τη δικαιοσύνη, πόσο μάλλον δε, δύναται να πράξει οτιδήποτε που θα πρόδιδε το Πνεύμα του Θεού. Το Πνεύμα του Θεού είναι άγιο, κι έτσι η σάρκα Του δεν διαφθείρεται από τον Σατανά· η σάρκα Του έχει διαφορετική ουσία από τη σάρκα του ανθρώπου. Διότι εκείνος που διαφθείρεται από τον Σατανά είναι ο άνθρωπος, όχι ο Θεός· ο Σατανάς δε θα μπορούσε ποτέ να διαφθείρει τη σάρκα του Θεού. Συνεπώς, παρά το γεγονός ότι ο άνθρωπος και ο Χριστός κατοικούν στον ίδιο χώρο, μόνο ο άνθρωπος έχει κυριευτεί, χρησιμοποιείται κι έχει παγιδευτεί από τον Σατανά. Αντιθέτως, ο Χριστός παραμένει αιωνίως απρόσβλητος από τη διαφθορά του Σατανά, γιατί ο Σατανάς δεν θα είναι ποτέ ικανός να ανυψωθεί στον υψηλότερο τόπο και δεν θα είναι ποτέ σε θέση να πλησιάσει τον Θεό. Σήμερα, θα πρέπει όλοι σας να κατανοήσετε ότι η μόνη προδοσία εις βάρος Μου προέρχεται από την ανθρωπότητα, καθώς είναι διεφθαρμένη από τον Σατανά. Η προδοσία δεν θα αποτελέσει ποτέ ζήτημα που να αφορά ούτε στο ελάχιστο τον Χριστό.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα: η προδοσία (2)

572. Ο Θεός ο ίδιος δεν κατέχει κανένα στοιχείο επαναστατικότητας, καθώς η ουσία Του είναι καλή. Αποτελεί την έκφραση πάσης ομορφιάς και καλοσύνης, όπως και αγάπης. Ακόμη και στη σάρκα, ο Θεός δεν κάνει τίποτε που να επαναστατεί ενάντια στον Θεό Πατέρα. Ακόμη κι αν σήμαινε πως θα θυσίαζε την ίδια Του τη ζωή, θα ήταν ολόψυχα πρόθυμος να το κάνει, και δε θα έκανε καμία άλλη επιλογή. Ο Θεός δεν κατέχει κανένα στοιχείο αυταρέσκειας και υπεροψίας, ούτε έπαρσης και αλαζονείας. Δεν κατέχει στοιχεία ατιμίας. Καθετί που επαναστατεί ενάντια στον Θεό προέρχεται από τον Σατανά, καθώς ο Σατανάς είναι η πηγή πάσης ασχήμιας και κακίας. Ο λόγος για τον οποίο ο άνθρωπος κατέχει ιδιότητες παρόμοιες με εκείνες του Σατανά είναι επειδή τον έχει διαφθαρεί και επεξεργαστεί ο Σατανάς. Ο Χριστός δεν έχει διαφθαρεί από τον Σατανά, συνεπώς κατέχει μόνο τα χαρακτηριστικά του Θεού και κανένα από τα χαρακτηριστικά του Σατανά.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Η ουσία του Χριστού είναι η υποταγή στο θέλημα του Επουράνιου Πατέρα

573. Η «αγιοσύνη του Θεού» σημαίνει ότι η ουσία του Θεού είναι άψογη, η αγάπη του Θεού είναι ανιδιοτελής, ότι όλα όσα παρέχει αυτός ο Θεός στον άνθρωπο είναι ανιδιοτελή, και θα γνωρίσετε ότι η αγιοσύνη του Θεού είναι άσπιλη και ανεπίληπτη. Οι πτυχές της ουσίας του Θεού δεν είναι απλώς λόγια που χρησιμοποιεί για να επιδείξει την ταυτότητά Του, αλλά, αντιθέτως, ο Θεός χρησιμοποιεί την ουσία Του για να αντιμετωπίσει τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά, με αθόρυβη ειλικρίνεια. Με άλλα λόγια, η ουσία του Θεού δεν είναι κενή, ούτε είναι θεωρητική ή δογματική, και δεν είναι σίγουρα κάποιο είδος γνώσης. Δεν είναι κάποιο είδος εκπαίδευσης για τον άνθρωπο· αντιθέτως, είναι η αληθινή αποκάλυψη των ενεργειών του ίδιου του Θεού και είναι η αποκαλυμμένη ουσία αυτού που είναι και αυτού που έχει και αυτού που είναι ο Θεός.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ΄

574. Σε τι αναφέρεται η αγιοσύνη του Θεού για την οποία μιλάω; Σκεφτείτε το για λίγο. Είναι η αγιοσύνη του Θεού η αληθινότητά Του; Είναι η αγιοσύνη του Θεού η πιστότητά Του; Είναι η αγιοσύνη του Θεού η ανιδιοτέλειά Του; Είναι η αγιοσύνη του Θεού η ταπεινότητά Του; Είναι η αγάπη Του για τον άνθρωπο; Ο Θεός χαρίζει απλόχερα την αλήθεια και τη ζωή στον άνθρωπο. Είναι αυτή η αγιοσύνη Του; Ναι, είναι όλα αυτά. Όλο αυτό που αποκαλύπτει ο Θεός είναι μοναδικό και δεν υπάρχει μέσα στη διαφθορά της ανθρωπότητας ούτε μπορεί να το διακρίνει κανείς στην ανθρωπότητα. Δεν μπορεί να διακριθεί το παραμικρό ίχνος αυτής κατά τη διαδικασία διαφθοράς του ανθρώπου από τον Σατανά, ούτε και στη διεφθαρμένη διάθεση του Σατανά ή στην ουσία και τη φύση του Σατανά. Όλα όσα έχει και είναι ο Θεός είναι μοναδικά· μόνο ο ίδιος ο Θεός έχει αυτού του είδους την ουσία, μόνο ο ίδιος ο Θεός έχει και κατέχεται από αυτού του είδους την ουσία. […] Η ουσία της αγιοσύνης είναι η αληθινή αγάπη, αλλά και περισσότερο από αυτό, είναι η ουσία της αλήθειας, της δικαιοσύνης και του φωτός. Η λέξη «άγιος» αρμόζει μόνο στον Θεό. Τίποτα εντός της δημιουργίας δεν αξίζει να αποκαλείται «άγιο». Ο άνθρωπος πρέπει να το καταλάβει αυτό.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ΄

575. Όταν ήρθε ο Θεός στη γη, Εκείνος δεν ήταν από αυτόν τον κόσμο και δεν ενσαρκώθηκε για να απολαύσει τον κόσμο. Θα γεννιόταν εκεί όπου το έργο Του θα αποκάλυπτε τη διάθεσή Του και θα είχε τη μεγαλύτερη σημασία, ανεξάρτητα από το αν ήταν άγιος ή ακάθαρτος τόπος. Όπου κι αν εργάζεται, Εκείνος είναι άγιος. Όλα τα πράγματα στον κόσμο δημιουργήθηκαν από Εκείνον, αν και έχουν διαφθαρεί από τον Σατανά. Τα πάντα, ωστόσο, εξακολουθούν να Του ανήκουν· βρίσκονται όλα στα χέρια Του. Έρχεται σε έναν ακάθαρτο τόπο και εργάζεται εκεί για να αποκαλύψει την αγιοσύνη Του· αυτό το κάνει μόνο για χάρη του έργου Του, γεγονός που σημαίνει ότι Εκείνος υπομένει μεγάλη ταπείνωση μόνο για να επιτελέσει ένα τέτοιο έργο προκειμένου να σώσει τους ανθρώπους αυτού του ακάθαρτου τόπου. Αυτό γίνεται για χάρη της μαρτυρίας, για χάρη ολόκληρης της ανθρωπότητας. Αυτό που δείχνει αυτό το έργο στους ανθρώπους είναι η δικαιοσύνη του Θεού, και μπορεί καλύτερα να αποδείξει ότι ο Θεός είναι υπέρτατος. Το μεγαλείο και η ακεραιότητά Του εκδηλώνονται με ακρίβεια από τη σωτηρία μιας ομάδας ανθρώπων χαμηλού επιπέδου, τους οποίους οι άλλοι περιφρονούν. Το ότι γεννήθηκε σε έναν ακάθαρτο τόπο δεν αποδεικνύει ότι Εκείνος είναι χαμηλού επιπέδου· δίνει απλώς τη δυνατότητα σε όλα τα δημιουργήματα να δουν το μεγαλείο Του και την αληθινή αγάπη Του για την ανθρωπότητα. Όσο περισσότερο το κάνει, τόσο περισσότερο αποκαλύπτει την αγνή, την αψεγάδιαστη αγάπη Του για τον άνθρωπο. Ο Θεός είναι άγιος και δίκαιος, παρότι γεννήθηκε σε έναν ακάθαρτο τόπο, και παρότι ζει με αυτούς τους ανθρώπους που είναι γεμάτοι βρομιά, όπως ακριβώς έζησε ο Ιησούς με τους αμαρτωλούς κατά την Εποχή της Χάριτος. Δεν γίνεται κάθε κομματάκι του έργου Του προς χάριν της επιβίωσης της ανθρωπότητας; Δεν γίνεται όλο ώστε να μπορέσει η ανθρωπότητα να κερδίσει μεγάλη σωτηρία; Πριν από δυο χιλιάδες χρόνια, Εκείνος έζησε με αμαρτωλούς για πολλά χρόνια. Εκείνο έγινε για χάρη της λύτρωσης. Σήμερα, ζει με μια ομάδα ακάθαρτων, ποταπών ανθρώπων. Αυτό γίνεται για χάρη της σωτηρίας. Δεν γίνεται όλο το έργο Του για χάρη δική σας, των ανθρώπων; Αν δεν είχε σκοπό να σώσει την ανθρωπότητα, γιατί να είχε ζήσει και να είχε υποφέρει με τους αμαρτωλούς για τόσο πολλά χρόνια αφότου γεννήθηκε σε φάτνη; Και αν δεν είχε σκοπό να σώσει την ανθρωπότητα, γιατί να ενσαρκωνόταν για δεύτερη φορά, να γεννιόταν σε αυτόν τον τόπο όπου συναθροίζονται δαίμονες, και να ζούσε με αυτούς τους ανθρώπους που έχουν διαφθαρεί βαθιά από τον Σατανά; Δεν είναι πιστός ο Θεός; Ποιο μέρος του έργου Του δεν έχει γίνει για την ανθρωπότητα; Ποιο μέρος δεν έχει γίνει για τη μοίρα σας; Ο Θεός είναι άγιος —αυτό είναι αμετάβλητο! Δεν μολύνεται από την ακαθαρσία, παρότι έχει έρθει σε έναν ακάθαρτο τόπο· το μόνο που μπορούν να σημαίνουν όλα αυτά είναι ότι η αγάπη του Θεού για την ανθρωπότητα είναι εξαιρετικά ανιδιοτελής και ότι τα βάσανα και η ταπείνωση που υπομένει είναι εξαιρετικά μεγάλα!

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Η σημασία της σωτηρίας των απογόνων του Μωάβ

576. Οι ιδέες σου, οι σκέψεις σου, η συμπεριφορά σου, τα λόγια και οι πράξεις σου —δεν συνθέτουν όλες αυτές οι εκφράσεις ένα αντιθετικό στοιχείο στη δικαιοσύνη και την αγιοσύνη του Θεού; Δεν είναι οι εκφράσεις σας εκδηλώσεις της διεφθαρμένης διάθεσης που αποκαλύπτουν τα λόγια του Θεού; Οι σκέψεις και οι ιδέες σου, τα κίνητρά σου, και η διαφθορά που αποκαλύπτεται μέσα σου δείχνουν τη δίκαιη διάθεση του Θεού, καθώς και την αγιοσύνη Του. Και ο Θεός γεννήθηκε στη χώρα της ακαθαρσίας, εντούτοις παραμένει άσπιλος από την ακαθαρσία. Ζει στον ίδιο ακάθαρτο κόσμο όπως εσύ, αλλά κατέχει λογική και αντίληψη, και μισεί την ακαθαρσία. Εσύ, ενδεχομένως, δεν είσαι καν σε θέση να εντοπίσεις οποιαδήποτε ακαθαρσία στα λόγια και τις πράξεις σου, αλλά Αυτός μπορεί, και σου τα επισημαίνει. Αυτά τα παλιά σου χαρακτηριστικά —η έλλειψη καλλιέργειας, διορατικότητας και σύνεσης, καθώς και ο οπισθοδρομικός τρόπος ζωής σου— έχουν τώρα έρθει στο φως από τις σημερινές αποκαλύψεις· μόνο μέσω του ερχομού του Θεού στη γη προκειμένου να εργαστεί κατ’ αυτόν τον τρόπο βλέπουν οι άνθρωποι την αγιοσύνη και τη δίκαιη διάθεσή Του. Σε κρίνει και σε παιδεύει, με αποτέλεσμα να αποκτάς κατανόηση. Ενίοτε, η δαιμονική σου φύση εκδηλώνεται, και Αυτός σου το επισημαίνει. Γνωρίζει την ουσία του ανθρώπου σαν την παλάμη του χεριού Του. Ζει ανάμεσά σας, τρώει το ίδιο φαγητό με εσένα, και ζει στο ίδιο περιβάλλον —ακόμα κι έτσι, όμως, γνωρίζει περισσότερα· μπορεί να σε εκθέσει και να διακρίνει τη διεφθαρμένη ουσία της ανθρωπότητας. Δεν υπάρχει τίποτα που να αποστρέφεται περισσότερο από τις φιλοσοφίες του ανθρώπου για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις, καθώς και την ατιμία και τη δολιότητά του. Απεχθάνεται ιδιαίτερα τις σαρκικές αλληλεπιδράσεις των ανθρώπων. Μπορεί να μην είναι εξοικειωμένος με τις φιλοσοφίες του ανθρώπου για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις, αλλά μπορεί να δει ξεκάθαρα και να εκθέσει τις διεφθαρμένες διαθέσεις που αποκαλύπτουν οι άνθρωποι. Εργάζεται για να μιλάει και να διδάσκει τον άνθρωπο μέσα από αυτά τα πράγματα, χρησιμοποιεί αυτά τα πράγματα για να κρίνει τους ανθρώπους και να εκδηλώσει τη δική Του δίκαιη και άγια διάθεση. Έτσι, λοιπόν, οι άνθρωποι γίνονται αντιθετικά στοιχεία στο έργο Του. Μόνο ο ενσαρκωμένος Θεός μπορεί να καταδείξει με σαφήνεια τις διεφθαρμένες διαθέσεις του ανθρώπου και όλα τα άσχημα πρόσωπα του Σατανά. Παρόλο που δεν σε τιμωρεί, και απλώς σε χρησιμοποιεί ως αντιθετικό στοιχείο στη δικαιοσύνη και στην αγιοσύνη Του, εσύ νιώθεις ντροπή και δεν ξέρεις που να κρυφτείς, διότι είσαι υπερβολικά μιαρός. Μιλάει χρησιμοποιώντας εκείνα τα πράγματα που εκτίθενται στον άνθρωπο, και μόνο όταν τα πράγματα αυτά έρχονται στο φως, συνειδητοποιούν οι άνθρωποι πόσο άγιος είναι ο Θεός. Δεν παραβλέπει ούτε την παραμικρή ακαθαρσία στους ανθρώπους, ούτε καν τις ακάθαρτες σκέψεις στην καρδιά τους. Αν τα λόγια και οι πράξεις των ανθρώπων έρχονται σε αντίθεση με τις προθέσεις Του, τότε δεν τους συγχωρεί. Σύμφωνα με τα λόγια Του, δεν υπάρχει χώρος για την ακαθαρσία των ανθρώπων ή για οτιδήποτε άλλο —τα πάντα πρέπει να έρθουν στο φως.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πώς επιτυγχάνονται τα αποτελέσματα του δεύτερου σταδίου του έργου της κατάκτησης

577. Δεν θα δείτε ποτέ τον Θεό να έχει παρόμοιες απόψεις με αυτές των ανθρώπινων όντων και, επιπλέον, δεν θα Τον δείτε να χρησιμοποιεί τις απόψεις, τις γνώσεις, την επιστήμη, τη φιλοσοφία ή τη φαντασία των ανθρώπων για να χειριστεί ζητήματα. Αντιθέτως, οτιδήποτε κάνει ο Θεός και οτιδήποτε αποκαλύπτει είναι συνδεδεμένο με την αλήθεια. Δηλαδή, κάθε λέξη που έχει πει και κάθε ενέργεια που έχει κάνει είναι συνδεδεμένη με την αλήθεια. Αυτή η αλήθεια δεν είναι προϊόν κάποιας αβάσιμης φαντασιοπληξίας. Αυτή η αλήθεια και αυτά τα λόγια εκφράζονται από τον Θεό δυνάμει της ουσίας Του και της ζωής Του. Καθότι αυτά τα λόγια και η ουσία των όσων έχει κάνει ο Θεός είναι αληθινά, μπορούμε να πούμε ότι η ουσία του Θεού είναι άγια. Με άλλα λόγια, οτιδήποτε κάνει και λέει ο Θεός φέρνει ζωτικότητα και φως στους ανθρώπους, επιτρέπει στους ανθρώπους να βλέπουν θετικά πράγματα και την πραγματικότητα εκείνων των θετικών πραγμάτων, και δείχνει τον δρόμο στην ανθρωπότητα για να μπορέσει να βαδίσει στο σωστό μονοπάτι. Όλα αυτά τα πράγματα καθορίζονται από την ουσία του Θεού και την ουσία της αγιοσύνης Του.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ε΄

578. Όταν θα φτάσεις στο σημείο να αντιλαμβάνεσαι την αγιοσύνη του Θεού, τότε θα μπορέσεις να πιστέψεις πραγματικά στον Θεό· όταν αντιληφθείς την αγιοσύνη του Θεού, τότε θα μπορείς να συνειδητοποιήσεις πραγματικά το αληθινό νόημα των λόγων «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός». Δεν θα φαντασιώνεσαι πλέον, νομίζοντας ότι υπάρχουν κι άλλα μονοπάτια εκτός απ’ αυτό τα οποία μπορείς να επιλέξεις να διαβείς, και δεν θα θέλεις πια να προδώσεις όλα όσα έχει διευθετήσει ο Θεός για εσένα. Επειδή η ουσία του Θεού είναι άγια, αυτό σημαίνει ότι μόνο μέσα από τον Θεό μπορείς να αρχίσεις να βαδίζεις στο σωστό, φωτεινό μονοπάτι της ανθρώπινης ζωής· μόνο μέσα από τον Θεό μπορείς να γνωρίσεις το νόημα της ζωής· μόνο μέσα από τον Θεό μπορείς να βιώσεις την πραγματική ανθρώπινη φύση και να κατέχεις και την αλήθεια, και να γνωρίσεις την αλήθεια. Μόνο μέσα από τον Θεό μπορείς να αποκτήσεις ζωή από την αλήθεια. Μόνο ο ίδιος ο Θεός μπορεί να σε βοηθήσει να αποφύγεις το κακό και να σε σώσει από τη βλάβη που προκαλεί ο Σατανάς και τον έλεγχο που έχει επάνω σου. Εκτός από τον Θεό, κανένας και τίποτα δεν μπορεί να σε σώσει από τον ωκεανό των συμφορών, ώστε να μην υποφέρεις άλλο. Αυτό καθορίζεται από την ουσία του Θεού. Μόνο ο ίδιος ο Θεός σε σώζει με τόση ανιδιοτέλεια· μόνο ο Θεός είναι ο τελικός υπεύθυνος για το μέλλον σου, για τη μοίρα σου και για τη ζωή σου και Εκείνος διευθετεί όλα τα πράγματα για εσένα. Αυτό είναι κάτι που τίποτα δημιουργημένο ή μη δημιουργημένο δεν μπορεί να καταφέρει. Επειδή τίποτα δημιουργημένο ή μη δημιουργημένο δεν έχει ουσία σαν την ουσία του Θεού, κανένας άνθρωπος ή πράγμα δεν έχει την ικανότητα να σε σώσει ή να σε καθοδηγήσει. Αυτή είναι η σημασία της ουσίας του Θεού για τον άνθρωπο.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ΄

579. Ανέκαθεν έθετα στον άνθρωπο πολύ αυστηρά πρότυπα. Εάν η πίστη σου προσφέρεται υπό όρους και με προθέσεις, τότε θα προτιμούσα να μην έχω καθόλου την υποτιθέμενη αφοσίωσή σου, γιατί απεχθάνομαι αυτούς που Με εξαπατούν με τις προθέσεις τους και Με εκβιάζουν με όρους. Επιθυμώ μονάχα ο άνθρωπος να είναι απόλυτα πιστός σ’ Εμένα και να ενεργεί για χάρη —και προκειμένου να αποδείξει— αυτή τη μία λέξη: την πίστη. Απεχθάνομαι ότι χρησιμοποιείτε καλοπιάσματα στην προσπάθειά σας να Με κάνετε να χαρώ, διότι ανέκαθεν σας αντιμετώπιζα με ειλικρίνεια, κι έτσι θα ήθελα κι εσείς να ενεργείτε με αληθινή πίστη απέναντί Μου.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πιστεύεις αληθινά στον Θεό;

580. Πρέπει να ξέρεις τι είδους ανθρώπους επιθυμώ· όσοι δεν είναι αγνοί δεν επιτρέπεται να εισέλθουν στη βασιλεία, όσοι είναι ακάθαρτοι δεν επιτρέπεται να σπιλώσουν το ιερό έδαφος. Παρόλο που μπορεί να έχεις κάνει πολύ έργο και να έχεις εργαστεί εδώ και πολλά χρόνια, αν τελικά είσαι θλιβερά βρόμικος, τότε ο νόμος του Ουρανού δεν θα ανεχτεί την επιθυμία σου να εισέλθεις στη βασιλεία Μου! Από την ίδρυση του κόσμου μέχρι σήμερα, δεν έχω προσφέρει ποτέ εύκολη πρόσβαση στη βασιλεία Μου σε όσους προσπαθούν να κερδίσουν την εύνοιά Μου. Αυτός είναι ένας ουράνιος κανόνας και κανείς δεν μπορεί να τον παραβιάσει! Πρέπει να επιδιώξεις τη ζωή. Σήμερα, αυτοί που θα οδηγηθούν στην τελείωση είναι το ίδιο είδος με τον Πέτρο: Είναι αυτοί που επιδιώκουν τις αλλαγές στη δική τους διάθεση και είναι πρόθυμοι να δώσουν μαρτυρία για τον Θεό και να εκπληρώσουν το καθήκον τους ως δημιουργήματα. Μόνο τέτοιοι άνθρωποι θα οδηγηθούν στην τελείωση. Εάν αποβλέπεις μόνο στις ανταμοιβές και δεν επιδιώκεις να αλλάξεις τη δική σου ζωή-διάθεση, τότε όλες οι προσπάθειές σου θα είναι μάταιες —αυτή είναι μια αναλλοίωτη αλήθεια!

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Η επιτυχία ή η αποτυχία εξαρτάται από το μονοπάτι που βαδίζει ο άνθρωπος

581. Ο ίδιος ο Θεός έχει τα δικά Του υπάρχοντα και το δικό Του Είναι. Όλα αυτά που εκφράζει και αποκαλύπτει αντιπροσωπεύουν τη δική Του ουσία και τη δική Του ταυτότητα. Αυτά τα υπάρχοντα και αυτό το Είναι, όπως και αυτή η ουσία και η ταυτότητα, αποτελούν πράγματα που δεν είναι δυνατόν να αντικατασταθούν από κανέναν άνθρωπο. Η διάθεσή Του συμπεριλαμβάνει την αγάπη Του για την ανθρωπότητα, την παρηγοριά που προσφέρει στην ανθρωπότητα, το μίσος Του για την ανθρωπότητα και, ακόμη περισσότερο, μια πλήρη κατανόηση της ανθρωπότητας. Στην προσωπικότητα του ανθρώπου, ωστόσο, μπορεί να περιλαμβάνονται η ευθυμία, η ζωντάνια ή η αναισθησία. Η διάθεση του Θεού είναι η διάθεση που διαθέτει ο Κυρίαρχος όλων των πραγμάτων και των έμβιων όντων· είναι η διάθεση που διαθέτει ο Κύριος της δημιουργίας. Η διάθεσή Του αντιπροσωπεύει την αξιότιμη ιδιότητα, τη δύναμη, την ευγένεια, το μεγαλείο και, πάνω απ’ όλα, την υπεροχή. Η διάθεσή Του είναι σύμβολο εξουσίας, συμβολίζει καθετί δίκαιο, όμορφο και καλό. Ακόμα περισσότερο, η διάθεσή Του συμβολίζει ότι είναι άτρωτος απέναντι στην εισβολή ή την επιβολή του σκότους ή οποιασδήποτε εχθρικής δύναμης, ότι είναι άτρωτος απέναντι στην προσβολή από οποιοδήποτε δημιούργημα, καθώς και ότι δεν ανέχεται καμία προσβολή από οποιοδήποτε δημιούργημα. Η διάθεσή Του είναι το σύμβολο της ύψιστης δύναμης. Κανένας απολύτως άνθρωπος και κανένα σύνολο ανθρώπων δεν μπορεί ούτε πρόκειται να αναστατώσει το έργο ή τη διάθεσή Του. Αλλά η προσωπικότητα του ανθρώπου δεν είναι παρά ένα απλό σύμβολο της μικρής υπεροχής του ανθρώπου επί του ζώου. Ο άνθρωπος μέσα και έξω από τον εαυτό του δεν έχει καμία εξουσία, καμία αυτονομία ούτε την ικανότητα να υπερβεί εαυτόν, αλλά είναι στην ουσία του εκείνος που δειλιάζει υπό τον έλεγχο όλων των ανθρώπων, των γεγονότων και των πραγμάτων. Η χαρά του Θεού οφείλεται στην ύπαρξη και την ανάδυση της δικαιοσύνης και του φωτός, στην καταστροφή του σκότους και του κακού. Αντλεί χαρά στο να φέρνει το φως και την ευημερία στο ανθρώπινο γένος∙ η χαρά Του είναι δίκαιη, σύμβολο της ύπαρξης όλων των θετικών πραγμάτων και, ακόμη περισσότερο, σύμβολο ευδαιμονίας. Η οργή του Θεού οφείλεται στη βλάβη που φέρνει στην ανθρωπότητά Του η ύπαρξη και η αναστάτωση της αδικίας, στην ύπαρξη του κακού και του σκότους, στην ύπαρξη όλων των πραγμάτων που απομακρύνουν την αλήθεια και, ακόμη περισσότερο, στην ύπαρξη των πραγμάτων που αντιτίθενται σε ό,τι καλό και όμορφο. Η οργή Του αποτελεί σημάδι πως όλα τα αρνητικά παύουν να υπάρχουν και, ακόμη περισσότερο από αυτό, αποτελεί σημάδι της αγιοσύνης Του. Η θλίψη Του οφείλεται στον άνθρωπο, για τον οποίο έχει ελπίδες αλλά αυτός έχει περιπέσει στο σκότος, και οφείλεται στο ότι το έργο Του για τον άνθρωπο δεν ανταποκρίνεται στις προθέσεις Του, στο ότι η ανθρωπότητα την οποία αγαπά δεν μπορεί να ζει εξ ολοκλήρου στο φως. Αισθάνεται θλίψη για το αθώο ανθρώπινο γένος, για τον ειλικρινή αλλά αδαή άνθρωπο και για τον άνθρωπο που είναι καλός αλλά στερείται των δικών του απόψεων. Η θλίψη Του αποτελεί σημάδι της καλοσύνης και του ελέους Του, σημάδι της ομορφιάς και της αγαθότητας. Η ευτυχία Του, βεβαίως, προέρχεται από τη νίκη επί των εχθρών Του και την κατάκτηση της καλής πίστης του ανθρώπου. Πολύ δε περισσότερο, προκύπτει από την εκδίωξη και καταστροφή όλων των εχθρικών δυνάμεων και από το γεγονός ότι το ανθρώπινο γένος διάγει έναν καλό και ειρηνικό βίο. Η ευτυχία του Θεού είναι διαφορετική από τη χαρά του ανθρώπου∙ είναι, αντίθετα, το συναίσθημα της συγκέντρωσης καλών καρπών, ένα συναίσθημα πολύ μεγαλύτερο από τη χαρά. Η ευτυχία Του αποτελεί σύμβολο της εφεξής λύτρωσης του ανθρώπου από τον πόνο, αλλά και σημάδι της εισόδου του σε έναν κόσμο φωτός. Τα συναισθήματα της ανθρωπότητας, από την άλλη πλευρά, προκύπτουν προς ίδιον όφελος, όχι υπέρ της δικαιοσύνης, του φωτός ή του όμορφου, και πολύ λιγότερο προς όφελος της χάρης που παραχωρείται από τον Ουρανό. Τα συναισθήματα του ανθρώπου είναι εγωιστικά και ανήκουν στον κόσμο του σκότους. Δεν υφίστανται προς όφελος του θελήματος και πολύ λιγότερο προς όφελος του σχεδίου του Θεού∙ έτσι, άνθρωπος και Θεός δεν μπορούν να εκφερθούν ποτέ στην ίδια πρόταση. Ο Θεός είναι αιώνια υπέρτατος και παντοτινά αξιότιμος, ενώ ο άνθρωπος είναι αιώνια ευτελής και παντοτινά ανάξιος. Τούτο συμβαίνει επειδή ο Θεός αφιερώνει και δαπανά αιώνια τον εαυτό Του για την ανθρωπότητα, ενώ ο άνθρωπος πάντοτε ζητά και αγωνίζεται μόνο για τον εαυτό του· ο Θεός κοπιάζει αιώνια για την επιβίωση του ανθρωπίνου γένους, ενώ ο άνθρωπος δεν συνεισφέρει ποτέ τίποτα για χάρη της δικαιοσύνης ή του φωτός, ενώ ακόμη κι αν καταβάλει κάποια προσωρινή προσπάθεια, αυτή δεν μπορεί να αντέξει το παραμικρό χτύπημα, διότι η προσπάθεια του ανθρώπου αφορά πάντα το δικό του καλό και όχι των άλλων. Ο άνθρωπος είναι πάντοτε εγωιστής, ενώ ο Θεός είναι αιώνια ανιδιοτελής. Από τον Θεό προέρχεται καθετί δίκαιο, καλό και όμορφο, ενώ ο άνθρωπος είναι αυτός που διαδέχεται και εκφράζει κάθε ασχήμια και κακό. Ο Θεός δεν θα αλλάξει ποτέ την ουσία Του, αυτή της δικαιοσύνης και της ομορφιάς, ενώ ο άνθρωπος μπορεί κάλλιστα να προδώσει τη δικαιοσύνη και να απομακρυνθεί από τον Θεό ανά πάσα στιγμή και σε κάθε περίπτωση.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Είναι πολύ σημαντική η κατανόηση της διάθεσης του Θεού

582. Η έλλειψη ανεκτικότητας του Θεού προς την ύβριν είναι η μοναδική Του ουσία· η οργή του Θεού είναι η μοναδική Του διάθεση· η μεγαλοπρέπεια του Θεού είναι η μοναδική Του ουσία. Η αρχή πίσω από την οργή του Θεού αντιπροσωπεύει την ταυτότητα και τη θέση Του, τα οποία κατέχει μόνο Εκείνος. Είναι αυτονόητο ότι αυτή η αρχή αποτελεί και σύμβολο της ουσίας του ίδιου του μοναδικού Θεού. Η διάθεση του Θεού είναι η δική Του έμφυτη ουσία, η οποία δεν αλλάζει καθόλου με το πέρασμα του χρόνου ούτε μεταβάλλεται από αλλαγές της γεωγραφικής θέσης. Η έμφυτη διάθεσή Του είναι η εγγενής ουσία Του. Ανεξάρτητα από το πάνω σε ποιους επιτελεί το έργο Του, δεν αλλάζει η ουσία Του ούτε και η δίκαιη διάθεσή Του. Όταν κάποιος εξοργίζει τον Θεό, αυτό που εκπέμπει Εκείνος είναι η έμφυτη διάθεσή Του· τη δεδομένη στιγμή, δεν αλλάζει η αρχή πίσω από τον θυμό Του ούτε και η μοναδική ταυτότητα και θέση Του. Ο θυμός Του δεν οφείλεται σε κάποια αλλαγή στην ουσία Του ή στο ότι από τη διάθεσή Του προκύπτουν διαφορετικά στοιχεία, αλλά στο ότι η αντίθεση του ανθρώπου εναντίον Του προσβάλλει τη διάθεσή Του. Η κατάφωρη πρόκληση του Θεού από τον άνθρωπο αποτελεί σοβαρή αμφισβήτηση της ίδιας της ταυτότητας και θέσης του Θεού. Κατά την άποψη του Θεού, όταν ο άνθρωπος Τον αμφισβητεί, Τον ανταγωνίζεται και βάζει σε πειρασμό τον θυμό Του. Όταν ο άνθρωπος εναντιώνεται στον Θεό, όταν ο άνθρωπος ανταγωνίζεται τον Θεό, όταν ο άνθρωπος βάζει συνεχώς σε πειρασμό την οργή του Θεού, τότε ακριβώς είναι που δρα ανεξέλεγκτη η αμαρτία —σε τέτοιες στιγμές, η οργή του Θεού φυσικά θα αποκαλυφθεί και θα κάνει την εμφάνισή της. Επομένως, η έκφραση της οργής του Θεού αποτελεί σύμβολο του ότι όλες οι μοχθηρές δυνάμεις θα πάψουν να υπάρχουν, σύμβολο του ότι όλες οι εχθρικές δυνάμεις θα καταστραφούν. Τούτη είναι η μοναδικότητα της δίκαιης διάθεσης του Θεού και της οργής Του. Όταν η αξιοπρέπεια και η αγιοσύνη του Θεού τίθενται υπό αμφισβήτηση, όταν οι δυνάμεις της δικαιοσύνης παρεμποδίζονται και είναι αόρατες από τον άνθρωπο, τότε ο Θεός στέλνει την οργή Του. Λόγω της ουσίας του Θεού, όλες οι δυνάμεις πάνω στη γη που Τον αμφισβητούν εναντιώνονται σ’ Αυτόν και Τον πολεμούν, είναι μοχθηρές, διεφθαρμένες και άδικες· προέρχονται από τον Σατανά και ανήκουν στον Σατανά. Επειδή ο Θεός είναι δίκαιος, φωτεινός και τέλεια άγιος, όλα τα μοχθηρά, διεφθαρμένα και ανήκοντα στον Σατανά πράγματα θα εξαφανιστούν όταν απελευθερωθεί η οργή του Θεού.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Β΄