152. Ο Χριστός των εσχάτων ημερών φέρνει τη ζωή και φέρνει τη διαρκή και αέναη οδό της αλήθειας. Αυτή η αλήθεια είναι το μονοπάτι με το οποίο ο άνθρωπος κερδίζει τη ζωή και είναι το μοναδικό μονοπάτι για να γνωρίσει τον Θεό και να λάβει την έγκρισή Του. Εάν δεν αναζητήσεις την οδό της ζωής που προσφέρει ο Χριστός των εσχάτων ημερών, τότε δεν θα κερδίσεις ποτέ την έγκριση του Ιησού και δεν θα έχεις ποτέ τα προσόντα για να διαβείς την πόρτα της βασιλείας των ουρανών, γιατί είσαι μαριονέτα και δεσμώτης της ιστορίας. Εκείνοι που εξουσιάζονται από κανονισμούς, από λόγια, και τα δεσμά της ιστορίας, δεν θα μπορέσουν ποτέ να κερδίσουν τη ζωή ούτε να κερδίσουν την αέναη οδό της ζωής. Κι αυτό γιατί το μόνο που έχουν είναι θολό νερό στο οποίο προσκολλώνται για χιλιάδες χρόνια, κι όχι το νερό της ζωής που αναβλύζει από τον θρόνο. Αυτοί που δεν είναι εφοδιασμένοι με το νερό της ζωής, θα παραμείνουν για πάντα πτώματα, παιχνιδάκια του Σατανά και υιοί της κόλασης. Πώς, λοιπόν, θα μπορέσουν να δουν τον Θεό; Απλώς επιζητάς να παραμείνεις προσκολλημένος στο παρελθόν, να μείνεις ακίνητος και να διατηρήσεις τα πράγματα ως έχουν, και δεν επιζητάς να αλλάξεις την καθεστηκυία τάξη και να απορρίψεις την ιστορία, επομένως δεν θα είσαι πάντα εχθρικός απέναντι στον Θεό; Τα βήματα του έργου του Θεού είναι τεράστια και πανίσχυρα, σαν φουσκωμένα κύματα και βροντεροί κεραυνοί —κι εσύ, παρ’ όλα αυτά, κάθεσαι περιμένοντας παθητικά την καταστροφή, προσκολλημένος στον παραλογισμό σου, και δεν κάνεις τίποτα. Μ’ αυτόν τον τρόπο, πώς είναι δυνατόν να θεωρηθείς σαν κάποιος που ακολουθεί τα βήματα του Αμνού; Πώς μπορείς να τεκμηριώσεις ότι ο Θεός στον οποίον είσαι προσκολλημένος είναι ένας Θεός πάντα νέος και ποτέ παλιός; Και πώς μπορούν οι λέξεις από τα κιτρινισμένα σου βιβλία να σε περάσουν σε μια νέα εποχή; Πώς μπορούν να σε οδηγήσουν στην αναζήτηση των βημάτων του έργου του Θεού; Και πώς μπορούν να σε οδηγήσουν στον ουρανό; Αυτό που κρατάς στα χέρια σου είναι λόγια που μπορούν να παράσχουν μόνο παροδική παρηγοριά, κι όχι αλήθειες που μπορούν να δώσουν ζωή. Τα λόγια των γραφών που διάβασες μπορούν μόνο να σου εμπλουτίζουν τη γλώσσα και δεν είναι λόγια φιλοσοφίας που θα σε βοηθήσουν να γνωρίσεις την ανθρώπινη ζωή, πόσο μάλλον τα μονοπάτια που μπορούν να σε οδηγήσουν στην τελείωση. Αυτή η διαφορά δεν σε κάνει να στοχαστείς; Μήπως δεν σε κάνει να συνειδητοποιήσεις τα μυστήρια που εμπεριέχονται; Έχεις την ικανότητα να οδηγήσεις μόνος σου τον εαυτό σου να συναντήσει τον Θεό στον ουρανό; Χωρίς την έλευση του Θεού, μπορείς να πας μόνος σου στον ουρανό και να απολαύσεις την οικογενειακή ευτυχία μαζί με τον Θεό; Εξακολουθείς ακόμα να ονειρεύεσαι; Σου προτείνω, λοιπόν, να πάψεις να ονειρεύεσαι και να δεις ποιος είναι αυτός που εργάζεται τώρα —να κοιτάξεις για να δεις ποιος είναι τώρα αυτός που επιτελεί το έργο της σωτηρίας του ανθρώπου κατά τη διάρκεια των εσχάτων ημερών. Εάν δεν το κάνεις, δεν θα κερδίσεις ποτέ την αλήθεια και δεν θα κερδίσεις ποτέ τη ζωή.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Μόνο ο Χριστός των εσχάτων ημερών μπορεί να δώσει στον άνθρωπο την οδό για την αιώνια ζωή

153. Τα λόγια Μου είναι η αιωνίως αμετάβλητη αλήθεια. Είμαι η παροχή της ζωής για τον άνθρωπο και ο μοναδικός οδηγός του ανθρώπινου γένους. Η αξία και το νόημα των λόγων Μου δεν καθορίζονται από το κατά πόσον τα αναγνωρίζει και τα αποδέχεται το ανθρώπινο γένος, αλλά από την ουσία των ίδιων των λόγων. Ακόμη και αν ούτε ένας άνθρωπος σε αυτήν τη γη δεν μπορεί να αποδεχτεί τα λόγια Μου, η αξία των λόγων Μου και η βοήθειά τους προς το ανθρώπινο γένος είναι πράγματα που κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να υπολογίσει. Γι’ αυτό, όταν έρχομαι αντιμέτωπος με τους πολλούς που επαναστατούν ενάντια στα λόγια Μου, τα αντικρούουν ή τα περιφρονούν εντελώς, έχω μόνο την εξής στάση: Ας γίνουν ο χρόνος και τα γεγονότα μάρτυρές Μου και ας αποδείξουν ότι τα λόγια Μου είναι η αλήθεια, η οδός και η ζωή. Ας αποδείξουν ότι όλα όσα έχω πει είναι σωστά, ότι είναι εκείνα τα οποία θα πρέπει να κατέχει ο άνθρωπος και, ακόμα περισσότερο, εκείνα τα οποία θα πρέπει να αποδεχθεί. Θα φροντίσω ώστε όλοι όσοι Με ακολουθούν να γνωρίζουν τούτο το γεγονός: Όσοι δεν μπορούν να αποδεχθούν πλήρως τα λόγια Μου, όσοι δεν μπορούν να κάνουν πράξη τα λόγια Μου, όσοι δεν μπορούν να βρουν έναν στόχο στα λόγια Μου, αλλά και όσοι δεν μπορούν να λάβουν τη χάρη της σωτηρίας μέσα από τα λόγια Μου, είναι εκείνοι που καταδικάζονται από τα λόγια Μου· ακόμα περισσότερο, είναι εκείνοι που έχουν χάσει τη χάρη της σωτηρίας Μου, και η ράβδος Μου ποτέ δεν θα λείψει από πάνω τους.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πρέπει να σκέφτεστε τις πράξεις σας

154. Ο Θεός ο ίδιος είναι η ζωή και η αλήθεια, και η ζωή και η αλήθεια Του συνυπάρχουν. Εκείνοι που είναι ανίκανοι να κερδίσουν την αλήθεια δεν θα μπορέσουν ποτέ να κερδίσουν τη ζωή. Χωρίς την καθοδήγηση, την υποστήριξη και την παροχή της αλήθειας, το μόνο που θα κερδίσεις είναι λόγια, δόγματα και, ακόμα περισσότερο, τον θάνατο. Η ζωή του Θεού είναι πανταχού παρούσα, και η αλήθεια και η ζωή Του συνυπάρχουν. Εάν δεν μπορέσεις να βρεις την πηγή της αλήθειας, τότε δεν θα κερδίσεις την τροφή της ζωής. Εάν δεν μπορέσεις να κερδίσεις την παροχή της ζωής, τότε σίγουρα δεν θα έχεις καμία αλήθεια, και εκτός από φαντασιοκοπίες και αντιλήψεις, το σύνολο του σώματός σου δεν θα είναι τίποτε άλλο παρά η σάρκα σου —η γεμάτη βρόμα σάρκα σου. Να ξέρεις ότι οι λέξεις στα βιβλία δεν συνιστούν ζωή, τα ντοκουμέντα της ιστορίας δεν μπορούν να λατρεύονται ως η αλήθεια και οι κανονισμοί του παρελθόντος δεν μπορούν να λειτουργήσουν ως καταγραφή των σημερινών λόγων του Θεού. Μόνο τα λόγια που εκφράζει ο Θεός όταν έρχεται στη γη και ζει ανάμεσα στους ανθρώπους είναι η αλήθεια, η ζωή, οι προθέσεις Του και ο τρόπος με τον οποίον Εκείνος εργάζεται σήμερα.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Μόνο ο Χριστός των εσχάτων ημερών μπορεί να δώσει στον άνθρωπο την οδό για την αιώνια ζωή

155. Η αλήθεια είναι ο πιο πρακτικός αφορισμός της ζωής και ο υψηλότερος των αφορισμών όλης της ανθρωπότητας. Ονομάζεται «αφορισμός της ζωής» επειδή είναι η απαίτηση του Θεού από τον άνθρωπο και το έργο που γίνεται προσωπικά από τον Θεό. Δεν είναι ένας αφορισμός που προέκυψε από κάτι, ούτε μια διάσημη ρήση από κάποια μεγάλη προσωπικότητα. Αντίθετα, είναι η ομιλία που απηύθυνε στην ανθρωπότητα ο Κυρίαρχος των ουρανών και της γης και όλων των πραγμάτων· δεν πρόκειται για κάποια λόγια που συνόψισε ο άνθρωπος, αλλά για την έμφυτη ζωή του Θεού. Κι έτσι ονομάζεται «ο υψηλότερος από όλους τους αφορισμούς της ζωής».

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Μόνο όσοι γνωρίζουν τον Θεό και το έργο Του μπορούν να Τον ικανοποιήσουν

156. Η αλήθεια προέρχεται από τον κόσμο του ανθρώπου, όμως η αλήθεια στους ανθρώπους μεταφέρεται από τον Χριστό. Προέρχεται από τον Χριστό, δηλαδή από τον ίδιο τον Θεό, και αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος. Ωστόσο, ο Χριστός παρέχει απλώς την αλήθεια. Δεν έχει έρθει εδώ για να αποφασίσει αν ο άνθρωπος θα πετύχει στην επιδίωξή του για την αλήθεια. Επομένως, το αν ο άνθρωπος θα έχει επιτυχία όσον αφορά την αλήθεια ή όχι εξαρτάται εξ ολοκλήρου από την επιδίωξή του. Αυτό το ζήτημα δεν είχε ποτέ σχέση με τον Χριστό, αλλά καθορίζεται από την επιδίωξή του ανθρώπου. Ο προορισμός του ανθρώπου και η επιτυχία του ή η αποτυχία του δεν μπορούν να συσσωρευτούν όλα επάνω στο κεφάλι του Θεού, έτσι ώστε ο ίδιος ο Θεός να τα αναλάβει, επειδή αυτό δεν είναι θέμα Θεού, αλλά συνδέεται άμεσα με το καθήκον που πρέπει να εκτελούν τα δημιουργήματα.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Η επιτυχία ή η αποτυχία εξαρτάται από το μονοπάτι που βαδίζει ο άνθρωπος

157. Η αλήθεια δεν είναι τυποποιημένη ούτε και είναι νόμος. Δεν είναι νεκρή —είναι η ίδια η ζωή, είναι κάτι ζωντανό και είναι ο κανόνας που πρέπει να ακολουθούν τα δημιουργημένα όντα στη ζωή και ο κανόνας που πρέπει να έχουν οι άνθρωποι στη ζωή. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να καταλάβεις, όσο το δυνατόν περισσότερο, εμπειρικά. Σε όποιο στάδιο κι αν έχεις φτάσει στην εμπειρία σου, είσαι αναπόσπαστος από τον λόγο του Θεού ή από την αλήθεια, ενώ αυτό που κατανοείς για τη διάθεση του Θεού και αυτό που γνωρίζεις γι’ αυτό που έχει και είναι ο Θεός, εκφράζονται όλα μέσα από τον λόγο του Θεού· είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την αλήθεια. Η διάθεση του Θεού και αυτό που έχει και είναι Αυτός είναι, από μόνα τους, η αλήθεια· η αλήθεια είναι μια αυθεντική εκδήλωση της διάθεσης του Θεού και αυτού που Αυτός έχει και είναι. Κάνει απτό αυτό που έχει και είναι Εκείνος και κάνει μια σαφή δήλωση του τι έχει και είναι Εκείνος· σου λέει πιο ευθέως τι αρέσει στον Θεό, τι δεν Του αρέσει, τι θέλει Αυτός να κάνεις και τι δεν σου επιτρέπει να κάνεις, ποιους ανθρώπους σιχαίνεσαι και σε ποιους ανθρώπους βρίσκει ευχαρίστηση. Πίσω από τις αλήθειες που εκφράζει ο Θεός, οι άνθρωποι μπορούν να δουν την ευχαρίστηση, τον θυμό, τη λύπη και την ευτυχία Του, όπως και την ουσία Του —αυτή είναι η αποκάλυψη της διάθεσής Του.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Το έργο του Θεού, η διάθεση του Θεού και ο ίδιος ο Θεός Γ΄

158. Ανεξάρτητα από το αν τα λόγια που εκφέρει ο Θεός είναι εξωτερικά απλά ή βαθυστόχαστα, αποτελούν, στο σύνολό τους, αλήθειες απαραίτητες για τη ζωή-είσοδο του ανθρώπου· αποτελούν την πηγή των ζώντων υδάτων που δίνει στον άνθρωπο τη δυνατότητα να επιβιώσει τόσο πνευματικά όσο και σωματικά. Παρέχουν ό,τι χρειάζεται ο άνθρωπος για να παραμείνει ζωντανός, τις αρχές και τα πιστεύω για τη διαγωγή του στην καθημερινή ζωή του· το μονοπάτι που πρέπει να πάρει για τη σωτηρία, όπως και τους στόχους και την κατεύθυνση για την απόκτηση της σωτηρίας· κάθε αλήθεια που θα πρέπει να κατέχει ως δημιουργημένο ον ενώπιον του Θεού και κάθε αλήθεια σχετικά με το πώς ο άνθρωπος υποτάσσεται στον Θεό και Τον λατρεύει. Είναι η εγγύηση που διασφαλίζει την επιβίωση του ανθρώπου, είναι ο καθημερινός άρτος του ανθρώπου και είναι, επίσης, η στιβαρή υποστήριξη που επιτρέπει στον άνθρωπο να είναι δυνατός και να στέκεται όρθιος. Είναι πλούσιος στην αλήθεια-πραγματικότητα με την οποία το δημιουργημένο ανθρώπινο είδος βιώνει μια κανονική ανθρώπινη φύση, πλούσια στην αλήθεια δια της οποίας το ανθρώπινο είδος απελευθερώνεται από τη διαφθορά και αναδύεται από τις παγίδες του Σατανά, πλούσια στη σοβαρή κι υπομονετική διδαχή, προτροπή, ενθάρρυνση και παρηγοριά που δίνει ο Δημιουργός στη δημιουργημένη ανθρωπότητα. Είναι ο φάρος που καθοδηγεί και διαφωτίζει τους ανθρώπους να καταλάβουν καθετί θετικό, η εγγύηση που διασφαλίζει ότι οι άνθρωποι θα βιώσουν και θα αποκτήσουν καθετί δίκαιο, όμορφο και καλό, το κριτήριο με το οποίο μετρούνται όλοι οι άνθρωποι, τα γεγονότα και τα πράγματα, καθώς επίσης και ο δείκτης πλοήγησης που οδηγεί τους ανθρώπους προς τη σωτηρία και το μονοπάτι του φωτός.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Πρόλογος

159. Ο λόγος του Θεού δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως ο λόγος του ανθρώπου, ακόμα λιγότερο δε, μπορεί κανείς να κάνει τον λόγο του ανθρώπου να είναι ο λόγος του Θεού. Ένας άνθρωπος που χρησιμοποιείται από τον Θεό δεν είναι ο ενσαρκωμένος Θεός, και ο ενσαρκωμένος Θεός δεν είναι ένας άνθρωπος που χρησιμοποιείται από τον Θεό. Υπάρχει μια ουσιώδης διαφορά σ’ αυτό. Ίσως, αφότου διαβάσεις αυτά τα λόγια, να μην τα αναγνωρίζεις ως λόγια του Θεού, αλλά μόνο ως τη διαφώτιση που έχει κερδίσει ο άνθρωπος. Σε αυτήν την περίπτωση, είσαι υπερβολικά αδαής. Πώς είναι δυνατόν τα λόγια του Θεού να είναι το ίδιο πράγμα με τη διαφώτιση που έχει κερδίσει ο άνθρωπος; Τα λόγια του ενσαρκωμένου Θεού εγκαινιάζουν μια νέα εποχή, καθοδηγούν ολόκληρη την ανθρωπότητα, αποκαλύπτουν μυστήρια και δείχνουν στον άνθρωπο την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσει μέσα στη νέα εποχή. Η διαφώτιση που αποκτά ο άνθρωπος δεν είναι τίποτα άλλο από μερικές απλές ασκήσεις ή γνώσεις. Δεν μπορεί να καθοδηγήσει ολόκληρη την ανθρωπότητα προς μια νέα εποχή ούτε να αποκαλύψει τα μυστήρια του ίδιου του Θεού. Σε τελική ανάλυση, ο Θεός είναι Θεός, ενώ ο άνθρωπος είναι άνθρωπος. Ο Θεός έχει την ουσία του Θεού, ενώ ο άνθρωπος έχει την ουσία του ανθρώπου. Αν ο άνθρωπος θεωρεί τα λόγια που εκφέρει ο Θεός ως μια απλή διαφώτιση από το Άγιο Πνεύμα και εκλαμβάνει τα λόγια των αποστόλων και των προφητών ως λόγια που είπε ο ίδιος ο Θεός, αυτό θα ήταν ανθρώπινο λάθος.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πρόλογος

160. Η αλήθεια είναι η ζωή του ίδιου του Θεού· αντιπροσωπεύει τη διάθεσή Του, την ουσία Του και αυτό που έχει και είναι. Αν πεις ότι έχοντας κάποια εμπειρία και γνώση, έχεις και την αλήθεια, τότε έχεις επιτύχει την αγιοσύνη; Γιατί εξακολουθείς να αποκαλύπτεις διαφθορά; Γιατί δεν μπορείς να διακρίνεις τους διαφορετικούς τύπους ανθρώπων; Γιατί δεν μπορείς να καταθέσεις μαρτυρία στον Θεό; Ακόμη κι αν κατανοείς κάποιες αλήθειες, μπορείς να εκπροσωπείς τον Θεό; Μπορείς να βιώσεις τη διάθεση του Θεού; Μπορεί να έχεις κάποια εμπειρία και γνώση σχετικά με μια συγκεκριμένη πτυχή μιας αλήθειας, και ίσως να μπορείς να ρίξεις λίγο φως στην ομιλία σου, αλλά αυτό που μπορείς να παρέχεις στους ανθρώπους είναι εξαιρετικά περιορισμένο και δεν μπορεί να διαρκέσει πολύ. Αυτό συμβαίνει επειδή η κατανόησή σου και το φως που έχεις αποκτήσει δεν αντιπροσωπεύουν την ουσία της αλήθειας, δεν αντιπροσωπεύουν την ολότητα της αλήθειας. Αντιπροσωπεύουν μόνο μία πλευρά ή μια μικρή πτυχή της αλήθειας, δεν είναι παρά ένα επίπεδο που μπορεί να επιτευχθεί από τα ανθρώπινα όντα και απέχει ακόμη πολύ από την ουσία της αλήθειας. Αυτό το μικρό κομμάτι φωτός, διαφώτισης, εμπειρίας και γνώσης δεν μπορεί ποτέ να πάρει τη θέση της αλήθειας. Ακόμη κι αν όλοι οι άνθρωποι έχουν επιτύχει κάποια αποτελέσματα βιώνοντας μια αλήθεια, και συνδυάζονταν όλες οι εμπειρίες κι οι γνώσεις τους, δεν θα έφταναν την ολότητα και την ουσία έστω και μίας μόνο γραμμής αυτής της αλήθειας. Όπως έχει ειπωθεί στο παρελθόν: «Συνοψίζω με έναν αφορισμό για τον ανθρώπινο κόσμο: Δεν υπάρχει κανείς ανάμεσα στους ανθρώπους που να Με αγαπά». Αυτή η πρόταση είναι η αλήθεια, η αληθινή ουσία της ζωής, το βαθύτερο νόημα, μια έκφραση του ίδιου του Θεού. Μετά από τρία χρόνια εμπειρίας, ενδέχεται να έχεις μια μικρή επιφανειακή κατανόηση, ενώ μετά από επτά ή οκτώ χρόνια, μπορεί να έχεις λίγο περισσότερη κατανόηση, όμως η κατανόηση αυτή δεν μπορεί ποτέ να αναπληρώσει αυτήν τη γραμμή αλήθειας. Μετά από δύο χρόνια, κάποιος άλλος μπορεί να έχει λίγη κατανόηση, ή κάπως περισσότερη κατανόηση μετά από δέκα χρόνια, ή σχετικά υψηλή κατανόηση μετά από μια ολόκληρη ζωή, όμως η συλλογική κατανόηση και των δυο σας δεν μπορεί να αναπληρώσει αυτήν τη γραμμή αλήθειας. Ανεξάρτητα από το πόση διορατικότητα, φως, εμπειρία ή γνώση μπορεί να έχετε συλλογικά και οι δυο σας, δεν μπορεί ποτέ να αναπληρώσει αυτήν τη γραμμή αλήθειας. Δηλαδή, η ανθρώπινη ζωή είναι πάντοτε ανθρώπινη ζωή, και ανεξάρτητα από το πώς η γνώση σου συνάδει με την αλήθεια, τις προθέσεις του Θεού ή τις απαιτήσεις Του, δεν μπορεί ποτέ να αναπληρώσει την αλήθεια. Το να πούμε ότι οι άνθρωποι κατέχουν την αλήθεια σημαίνει ότι οι άνθρωποι κατανοούν ειλικρινά την αλήθεια, βιώνουν μερικές από τις πραγματικότητες του λόγου του Θεού, έχουν κάποια πραγματική γνώση του Θεού και μπορούν να Τον εξυμνήσουν και να μαρτυρήσουν περί Εκείνου. Ωστόσο, δεν μπορεί να ειπωθεί ότι οι άνθρωποι κατέχουν ήδη την αλήθεια, επειδή η αλήθεια είναι πολύ βαθιά. Οι άνθρωποι μπορεί να χρειαστούν μία ολόκληρη ζωή για να βιώσουν μία μόνο γραμμή του λόγου του Θεού και, ακόμη και μετά από πολλές ζωές εμπειρίας, ή χιλιάδες χρόνια, δεν μπορεί να βιωθεί πλήρως μία και μόνο γραμμή του λόγου του Θεού. Είναι σαφές ότι η διαδικασία κατανόησης της αλήθειας και γνώσης του Θεού είναι πράγματι ατελείωτη, και ότι υπάρχει ένα όριο στο πόση αλήθεια μπορούν να κατανοήσουν οι άνθρωποι σε μια ολόκληρη ζωή εμπειρίας. Μερικοί λένε ότι κατέχουν την αλήθεια μόλις κατανοήσουν την κειμενική σημασία του λόγου του Θεού. Δεν είναι ανοησίες αυτά;

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο

161. Όταν μιλάμε για ανθρώπους που κατανοούν την αλήθεια και ζουν μαζί της ως τη ζωή τους, σε τι αναφέρεται η «ζωή» αυτή; Σημαίνει ότι η αλήθεια βασιλεύει στην καρδιά τους, σημαίνει ότι είναι σε θέση να ζουν με βάση τα λόγια του Θεού· σημαίνει πως έχουν πραγματική γνώση των λόγων του Θεού και μια αληθινή κατανόηση της αλήθειας. Όταν οι άνθρωποι κατέχουν αυτήν τη νέα ζωή μέσα τους, αυτή επιτυγχάνεται εξ ολοκλήρου με την άσκηση και την εμπειρία των λόγων του Θεού. Οικοδομείται επάνω στο θεμέλιο της αλήθειας των λόγων του Θεού και επιτυγχάνεται ζώντας μέσα στο βασίλειο της αλήθειας. Το μόνο που περιέχει η ζωή των ανθρώπων είναι η γνώση και η εμπειρία τους για την αλήθεια. Αυτό είναι το θεμέλιό της και δεν ξεπερνά αυτό το πεδίο· σε αυτήν τη ζωή αναφερόμαστε όταν κάνουμε λόγο περί απόκτησης της αλήθειας και ζωής. Το να μπορεί κανείς να ζει με βάση την αλήθεια των λόγων του Θεού δεν συνεπάγεται ότι η ζωή της αλήθειας είναι μέσα στους ανθρώπους, ούτε ότι αν κατέχουν την αλήθεια ως τη ζωή τους γίνονται η αλήθεια και η εσωτερική τους ζωή γίνεται η ζωή της αλήθειας· πόσο μάλλον ότι οι ίδιοι είναι η αλήθεια και ζωή. Σε τελική ανάλυση, η ζωή τους εξακολουθεί να είναι η ζωή ενός ανθρώπου. Εάν μπορείς να ζεις σύμφωνα με τα λόγια του Θεού και κατέχεις γνώση της αλήθειας, εάν αυτή η γνώση ριζώσει μέσα σου και γίνει ζωή σου, και η αλήθεια που έχεις αποκτήσει μέσω της εμπειρίας γίνει η βάση της ύπαρξής σου, αν ζεις με βάση αυτά τα λόγια του Θεού και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό και ο Σατανάς δεν μπορεί να σε παραπλανήσει ή να σε διαφθείρει, τότε θα έχεις κερδίσει την αλήθεια και ζωή. Δηλαδή, η ζωή σου θα περιέχει απλώς την αλήθεια, με άλλα λόγια την κατανόηση, την εμπειρία και τη διορατικότητά σου όσον αφορά την αλήθεια και, ό,τι κι αν κάνεις, θα ζεις με βάση αυτά τα πράγματα και δεν θα υπερβαίνεις το φάσμα τους. Αυτή είναι η σημασία τού να κατέχει κανείς την αλήθεια-πραγματικότητα, κι αυτούς τους ανθρώπους θέλει τελικά να κερδίσει ο Θεός με το έργο Του. Ανεξάρτητα όμως από το πόσο καλά κατανοούν οι άνθρωποι την αλήθεια, η ουσία τους παραμένει ουσία της ανθρωπότητας και δεν συγκρίνεται ουδόλως με την ουσία του Θεού. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν γίνεται ποτέ να βιώσουν ολόκληρη την αλήθεια κι είναι αδύνατο να βιώσουν πλήρως την αλήθεια και μπορούν μόνο να βιώσουν την άκρως περιορισμένη αλήθεια που μπορεί να αποκτηθεί από τους ανθρώπους. Πώς θα μπορούσαν, λοιπόν, να γίνουν Θεός; […] Αν έχεις κάποια εμπειρία από τα λόγια του Θεού και ζεις με γνήσια εμπειρία και γνώση της αλήθειας, τότε τα λόγια του Θεού θα γίνουν σταδιακά η ζωή σου. Εντούτοις, και πάλι δεν μπορείς να λες ότι η αλήθεια είναι η ζωή σου ή ότι αυτό που εκφράζεις είναι η αλήθεια· αν τέτοια είναι η άποψή σου, τότε κάνεις λάθος. Αν έχεις μόνο κάποια εμπειρία από μία συγκεκριμένη πτυχή της αλήθειας, μπορεί αυτή και μόνο να αντιπροσωπεύει την κατοχή της αλήθειας από σένα; Μπορεί να θεωρηθεί κατάκτηση της αλήθειας; Μπορείς να εξηγήσεις διεξοδικά την αλήθεια; Μπορείς να ανακαλύψεις τη διάθεση του Θεού και τι έχει και είναι ο Θεός από την αλήθεια; Εάν δεν επιτευχθούν τα εν λόγω αποτελέσματα, αυτό αποδεικνύει ότι το να έχεις βιώσει μόνο μια ορισμένη πτυχή της αλήθειας δεν μπορεί να θεωρηθεί αληθινή κατανόηση της αλήθειας ή γνώση του Θεού, πολύ λιγότερο μπορεί δε να ειπωθεί ότι συνιστά κατάκτηση της αλήθειας. Όλοι έχουν βιώσει μία μόνο πτυχή και ένα πεδίο της αλήθειας· τη βιώνουν εντός του περιορισμένου τους πεδίου και δεν μπορούν να θίξουν όλες τις αμέτρητες πτυχές της. Μπορούν οι άνθρωποι να βιώσουν το αρχικό νόημα της αλήθειας; Πόση είναι η ελάχιστη εμπειρία σου; Ένας και μόνο κόκκος άμμου σε μια παραλία, μια σταγόνα στον ωκεανό. Συνεπώς, όσο πολύτιμα κι αν είναι η κατανόηση και τα συναισθήματα που έχεις αποκομίσει από τις εμπειρίες σου, και πάλι δεν μπορούν να λογίζονται ως η αλήθεια. Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι συνάδουν με την αλήθεια.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο

162. Ο ίδιος ο Θεός είναι η αλήθεια και κατέχει όλες τις αλήθειες. Ο Θεός είναι η πηγή της αλήθειας. Κάθε θετικό πράγμα και κάθε αλήθεια προέρχονται από τον Θεό. Εκείνος μπορεί να εκφέρει κρίση σχετικά με το πόσο ορθό ή εσφαλμένο είναι το κάθε πράγμα και το κάθε γεγονός· μπορεί να εκφέρει κρίση για πράγματα που έχουν γίνει, πράγματα που γίνονται τώρα και πράγματα που θα γίνουν στο μέλλον, τα οποία δεν γνωρίζει ακόμα ο άνθρωπος. Ο Θεός είναι ο μόνος Κριτής ο οποίος μπορεί να εκφέρει κρίση σχετικά με το πόσο ορθό ή εσφαλμένο είναι το κάθε πράγμα, και αυτό σημαίνει ότι μόνο ο Θεός μπορεί να κρίνει πόσο ορθό ή εσφαλμένο είναι το κάθε πράγμα. Γνωρίζει τα κριτήρια για όλα τα πράγματα. Μπορεί να εκφράσει αλήθειες σε κάθε χρόνο και τόπο. Ο Θεός είναι η προσωποποίηση της αλήθειας, πράγμα που σημαίνει ότι ο ίδιος κατέχει την ουσία της αλήθειας. Ακόμα κι αν ο άνθρωπος κατανοήσει πολλές αλήθειες και οδηγηθεί στην τελείωση από τον Θεό, θα είχε τότε καμία σχέση με την προσωποποίηση της αλήθειας; Όχι, αυτό είναι σίγουρο. Όταν ο άνθρωπος οδηγηθεί στην τελείωση, όσον αφορά το τρέχον έργο του Θεού και τα διάφορα πρότυπα που απαιτεί ο Θεός από τον άνθρωπο, θα έχει ακριβή κρίση και ακριβείς μεθόδους άσκησης, και θα κατανοήσει πλήρως τις προθέσεις του Θεού. Μπορεί να διακρίνει μεταξύ αυτού που προέρχεται από τον Θεό και αυτού που προέρχεται από τον άνθρωπο, μεταξύ του σωστού και του λάθους. Ωστόσο, υπάρχουν κάποια πράγματα που παραμένουν ανέφικτα και ασαφή για τον άνθρωπο, πράγματα που μπορεί να γνωρίσει μόνο αφού του τα πει ο Θεός. Θα μπορούσε ο άνθρωπος να γνωρίσει ή να προβλέψει πράγματα που είναι ακόμη άγνωστα, πράγματα που ο Θεός δεν του έχει πει ακόμη; Φυσικά και όχι. Επιπλέον, ακόμα κι αν ο άνθρωπος αποκτούσε την αλήθεια από τον Θεό, κατείχε την αλήθεια-πραγματικότητα, γνώριζε την ουσία πολλών αληθειών και είχε την ικανότητα να διακρίνει το σωστό από το λάθος, θα είχε τότε την ικανότητα να ελέγχει και να κυβερνά τα πάντα; Δεν θα είχε αυτήν την ικανότητα. Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ Θεού και ανθρώπου. Σε κάθε περίπτωση, τα δημιουργημένα όντα μπορούν να αποκτήσουν την αλήθεια μόνο από την πηγή της αλήθειας. Μπορούν να αποκτήσουν την αλήθεια από τον άνθρωπο; Είναι ο άνθρωπος η αλήθεια; Μπορεί ο άνθρωπος να παράσχει την αλήθεια; Δεν μπορεί, και εκεί έγκειται η διαφορά. Εσύ μπορείς μόνο να λαμβάνεις την αλήθεια, όχι να την παρέχεις. Μπορείς να αποκληθείς άτομο που κατέχει την αλήθεια; Μπορείς να αποκληθείς η προσωποποίηση της αλήθειας; Φυσικά και όχι! Ποια είναι ακριβώς η ουσία της προσωποποίησης της αλήθειας; Είναι η πηγή που παρέχει την αλήθεια, η πηγή της διακυβέρνησης και της κυριαρχίας επί των πάντων, και είναι επίσης το μόνο κριτήριο και πρότυπο βάσει του οποίου κρίνονται όλα τα πράγματα και όλα τα γεγονότα. Αυτή είναι η προσωποποίηση της αλήθειας.

«Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο όγδοο: Θα έκαναν τους άλλους να υπακούν μόνο σ’ αυτούς, όχι στην αλήθεια ή στον Θεό (Μέρος τρίτο)

163. Η αλήθεια είναι η πραγματικότητα όλων των θετικών πραγμάτων. Μπορεί να είναι η ζωή ενός ανθρώπου και η κατεύθυνση προς την οποία βαδίζει· μπορεί να επιτρέψει σε κάποιον να αποτινάξει τη διεφθαρμένη του διάθεση, να φτάσει σε σημείο να σέβεται τον Θεό και να αποφεύγει το κακό, να γίνει κάποιος που υποτάσσεται στον Θεό και ένα δημιουργημένο ον με τα απαραίτητα προσόντα, κάποιος τον οποίο ο Θεός αγαπά και βρίσκει αποδεκτό. Εφόσον η αλήθεια είναι τόσο πολύτιμη, τι στάση και τι οπτική θα πρέπει να έχει κάποιος αναφορικά με τα λόγια του Θεού και την αλήθεια; Αυτό είναι πολύ προφανές: Για εκείνους που πιστεύουν αληθινά στον Θεό και έχουν θεοφοβούμενη καρδιά, τα λόγια Του είναι η πηγή της ζωής τους. Οι άνθρωποι θα πρέπει να λατρεύουν τα λόγια του Θεού, να τρώνε και να πίνουν από αυτά, να τα απολαμβάνουν και να τα αποδέχονται ως τη ζωή τους, ως την κατεύθυνση προς την οποία βαδίζουν, ως την άμεση βοήθεια και παροχή τους· οι άνθρωποι θα πρέπει να ασκούνται και να βιώνουν εμπειρίες σύμφωνα με τις δηλώσεις και τις απαιτήσεις της αλήθειας, και να υποτάσσονται σε καθεμιά από τις απαιτήσεις και τις αρχές που τους αναθέτει η αλήθεια. Μόνο έτσι μπορεί κανείς να κερδίσει τη ζωή. Η επιδίωξη της αλήθειας είναι κυρίως η άσκηση και η βίωση των λόγων του Θεού, και όχι η εξονυχιστική τους εξέταση, η ανάλυσή τους, οι εικασίες σχετικά με αυτά και η αμφισβήτησή τους. Καθώς η αλήθεια είναι η άμεση βοήθεια και παροχή των ανθρώπων, και μπορεί να είναι η ζωή τους, εκείνοι θα πρέπει να αντιμετωπίζουν την αλήθεια ως το πολυτιμότερο πράγμα. Αυτό γιατί πρέπει να βασίζονται στην αλήθεια για να ζήσουν, για να καταφέρουν να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις του Θεού, να φτάσουν στο σημείο να Τον σέβονται και να αποφεύγουν το κακό, και για να βρουν μέσα στην καθημερινότητά τους ένα μονοπάτι άσκησης και να κατανοήσουν τις αρχές της άσκησης, επιτυγχάνοντας υποταγή στον Θεό· οι άνθρωποι πρέπει, επίσης, να βασίζονται στην αλήθεια για να αποτινάξουν τη διεφθαρμένη τους διάθεση, για να γίνουν κάποιοι που θα σωθούν, καθώς και δημιουργημένα όντα με τα απαραίτητα προσόντα.

«Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο δέκατο: Περιφρονούν την αλήθεια, παραβιάζουν απροκάλυπτα τις αρχές και αψηφούν τις διευθετήσεις του οίκου του Θεού (Μέρος έβδομο)

164. Στην έκφρασή Του όσον αφορά την αλήθεια, ο Θεός εκφράζει τη διάθεση και την ουσία Του· Η έκφραση της αλήθειας από Αυτόν δεν βασίζεται στα διάφορα θετικά πράγματα και τις θετικές δηλώσεις που οι άνθρωποι πιστεύουν ότι συνοψίζει η ανθρωπότητα. Ο λόγος του Θεού είναι ο λόγος του Θεού· ο λόγος του Θεού είναι αλήθεια. Είναι το μόνο θεμέλιο και νόμος βάσει των οποίων υφίσταται η ανθρωπότητα, ενώ όλα εκείνα τα αποκαλούμενα δόγματα που προέρχονται από τον άνθρωπο είναι λανθασμένα, παράλογα και καταδικάζονται από τον Θεό. Δεν πληρούν την έγκρισή Του και, πολύ περισσότερο, δεν είναι η προέλευση ή η βάση του λόγου Του. Ο Θεός εκφράζει τη διάθεση και την ουσία Του μέσω του λόγου Του. Όλα τα λόγια που εκφράζονται από τον Θεό είναι αλήθεια, γιατί Αυτός κατέχει την ουσία του Θεού και είναι η πραγματικότητα όλων των θετικών πραγμάτων. Ανεξάρτητα από το πώς τοποθετεί ή τα ορίζει η διεφθαρμένη αυτή ανθρωπότητα, ή από το πώς τα βλέπει ή τα κατανοεί, τα λόγια του Θεού είναι αιωνίως η αλήθεια, και αυτό αποτελεί αναλλοίωτο γεγονός. Ανεξάρτητα από το πόσο πολλά λόγια του Θεού έχουν ειπωθεί και από το πόσο πολύ τα καταδικάζει και τα απορρίπτει η διεφθαρμένη και μοχθηρή αυτή ανθρωπότητα, υπάρχει ένα γεγονός που παραμένει για πάντα αναλλοίωτο: Τα λόγια του Θεού θα είναι πάντα η αλήθεια, και ο άνθρωπος δεν μπορεί ποτέ να το αλλάξει αυτό. Στο τέλος, ο άνθρωπος πρέπει να παραδεχτεί ότι τα λόγια του Θεού είναι η αλήθεια, και ότι η σεβαστή παραδοσιακή κουλτούρα και η επιστημονική γνώση της ανθρωπότητας δεν μπορούν ποτέ να γίνουν θετικά πράγματα και δεν μπορούν ποτέ να γίνουν η αλήθεια. Αυτό είναι απόλυτο. Ο παραδοσιακός πολιτισμός και ο τρόπος ύπαρξης της ανθρωπότητας δεν θα καταστούν αλήθεια λόγω των αλλαγών ή της παρόδου του χρόνου, ούτε και τα λόγια του Θεού θα καταστούν λόγια του ανθρώπου λόγω της καταδίκης ή της λήθης της ανθρωπότητας. Η αλήθεια είναι πάντα η αλήθεια· αυτή η ουσία δεν θα αλλάξει ποτέ. Ποιο γεγονός υπάρχει εδώ; Ότι αυτά τα κοινά ρητά που έχει συνοψίσει η ανθρωπότητα πηγάζουν από τον Σατανά, από τις ανθρώπινες φαντασιοκοπίες και αντιλήψεις, ή προέρχονται από την ανθρώπινη θερμοαιμία και τις διεφθαρμένες διαθέσεις των ανθρώπων, και δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με θετικά πράγματα. Τα λόγια του Θεού, από την άλλη πλευρά, αποτελούν εκφράσεις της ουσίας και της ταυτότητας του Θεού. Για ποιο λόγο εκφράζει αυτά τα λόγια; Γιατί λέω ότι είναι αλήθεια; Ο λόγος είναι ότι ο Θεός κυριαρχεί σε όλους τους νόμους, τους κανόνες, τις ρίζες, τις ουσίες, τις πραγματικότητες και τα μυστήρια όλων των πραγμάτων. Είναι κατανοητά στο χέρι Του. Επομένως, μόνο ο Θεός γνωρίζει τους κανόνες, τις πραγματικότητες, τα γεγονότα και τα μυστήρια όλων των πραγμάτων. Ο Θεός γνωρίζει την προέλευση όλων των πραγμάτων και ο Θεός γνωρίζει ποια ακριβώς είναι η ρίζα όλων των πραγμάτων. Μόνο οι ορισμοί για όλα όσα προέρχονται από τα λόγια Του είναι οι ακριβέστεροι, και μόνο τα λόγια του Θεού είναι τα πρότυπα και οι αρχές για τη ζωή των ανθρώπων, και οι αλήθειες και τα κριτήρια με βάση τα οποία οι άνθρωποι μπορούν να ζήσουν.

«Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο ένατο (Μέρος πρώτο)