ΙΑ) Κλασικά λόγια σχετικά με την είσοδο στην πραγματικότητα της αλήθειας

173. Αντιμέτωπος με την κατάσταση του ανθρώπου και τη στάση του προς τον Θεό, ο Θεός έχει εκτελέσει νέο έργο, επιτρέποντας στον άνθρωπο να κατέχει γνώση για τον Θεό, υπακοή προς Αυτόν, καθώς και αγάπη και μαρτυρία. Επομένως, ο άνθρωπος πρέπει να βιώσει τον εξευγενισμό του από τον Θεό, καθώς και την κρίση, την αντιμετώπιση και το κλάδεμα του από Αυτόν, χωρίς τα οποία ο άνθρωπος δεν θα γνώριζε ποτέ τον Θεό και δε θα ήταν ποτέ ικανός να τον αγαπήσει πραγματικά και να γίνει μάρτυρας γι' Αυτόν. Ο εξευγενισμός του ανθρώπου από τον Θεό δεν γίνεται απλώς για χάρη κάποιου μονόπλευρου αποτελέσματος, αλλά για χάρη ενός πολύπλευρου αποτελέσματος. Μόνο με αυτόν τον τρόπο εκτελεί ο Θεός το έργο του εξευγενισμού σε όσους είναι διατεθειμένοι να αναζητήσουν την αλήθεια, έτσι ώστε η βούληση και η αγάπη τους να οδηγηθούν στην τελείωση από τον Θεό. Για όσους είναι διατεθειμένοι να αναζητήσουν την αλήθεια και λαχταρούν τον Θεό, τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό ή πιο χρήσιμο από τον εξευγενισμό αυτού του είδους. Η διάθεση του Θεού δεν γίνεται εύκολα γνωστή ή κατανοητή στον άνθρωπο γιατί, εν τέλει, ο Θεός είναι ο Θεός. Στο κάτω κάτω, είναι αδύνατο για τον Θεό να έχει την ίδια διάθεση με τον άνθρωπο, συνεπώς δεν είναι εύκολο για τον άνθρωπο να γνωρίσει τη διάθεσή Του. Η αλήθεια δεν κατέχεται έμφυτα από τον άνθρωπο και δεν είναι εύκολα κατανοητή από όσους έχουν διαφθαρεί από τον Σατανά. Ο άνθρωπος στερείται της αλήθειας, όπως και στερείται της βούλησης να κάνει πράξη την αλήθεια και, αν δεν υποφέρει, εξευγενισθεί ή κριθεί, τότε η βούλησή του δεν θα οδηγηθεί στην τελείωση ποτέ. Για όλους τους ανθρώπους ο εξευγενισμός είναι επώδυνος και πολύ δύσκολα γίνεται αποδεκτός, ωστόσο είναι κατά τον εξευγενισμό που ο Θεός διασαφηνίζει τη δίκαιη διάθεσή Του στον άνθρωπο, κάνει γνωστές τις απαιτήσεις Του από τον άνθρωπο και προσφέρει μεγαλύτερη διαφώτιση και περισσότερο πραγματικό κλάδεμα και αντιμετώπιση. Μέσω της σύγκρισης ανάμεσα στα γεγονότα και την αλήθεια, προσφέρει στον άνθρωπο μεγαλύτερη γνώση του εαυτού του και της αλήθειας και μεγαλύτερη κατανόηση του θελήματος του Θεού, επιτρέποντας έτσι στον άνθρωπο να έχει πιο αληθινή και πιο αγνή αγάπη προς τον Θεό. Αυτοί είναι οι στόχοι του Θεού όταν πραγματοποιεί τον εξευγενισμό. Όλο το έργο που πραγματοποιεί ο Θεός στον άνθρωπο έχει τους δικούς του στόχους και σημασία. Ο Θεός δεν εκτελεί έργο άνευ σημασίας, ούτε και πραγματοποιεί έργο που δεν έχει όφελος για τον άνθρωπο. Ως εξευγενισμός δεν νοείται η απομάκρυνση των ανθρώπων από τον Θεό, ούτε και η καταστροφή τους στην κόλαση. Νοείται η αλλαγή της διάθεσης του ανθρώπου κατά τον εξευγενισμό, η αλλαγή των κινήτρων του, των παλαιών του απόψεων, της αγάπης του για τον Θεό και η αλλαγή ολόκληρης της ζωής του. Ο εξευγενισμός είναι μια πραγματική δοκιμή για τον άνθρωπο και μια μορφή πραγματικής εκπαίδευσης, ενώ μόνο κατά τον εξευγενισμό μπορεί η αγάπη του να εκπληρώσει τον έμφυτο σκοπό της.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Μόνο μέσα από τον εξευγενισμό, μπορεί ο άνθρωπος να αγαπήσει πραγματικά τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

174. Στην πίστη τους στον Θεό, αυτό που οι άνθρωποι επιζητούν είναι να αποκτήσουν ευλογίες για το μέλλον· αυτός είναι ο σκοπός της πίστης τους. Όλοι έχουν αυτή την πρόθεση και ελπίδα, αλλά η διαφθορά στη φύση τους πρέπει να επιλυθεί μέσω δοκιμασιών. Σε όποιες πτυχές δεν εξαγνιστείς, αυτές είναι οι πτυχές στις οποίες πρέπει να εξευγενιστείς —αυτή είναι το σχέδιο του Θεού. Ο Θεός δημιουργεί για σένα ένα περιβάλλον, αναγκάζοντάς σε να εξευγενιστείς εκεί, έτσι ώστε να μπορείς να γνωρίσεις τη δική σου διαφθορά. Τελικά, φτάνεις σε ένα σημείο που θα προτιμούσες να πεθάνεις και να εγκαταλείψεις τις μηχανορραφίες και τις επιθυμίες σου, και να υποταχθείς στην κυριαρχία και στα σχέδια του Θεού. Επομένως, αν οι άνθρωποι δεν εξευγενίζονται για αρκετά χρόνια, αν δεν υποφέρουν σε κάποιον βαθμό, δεν θα μπορέσουν ποτέ να απαλλαχθούν από τα δεσμά της διαφθοράς της σάρκας στη σκέψη και στην καρδιά τους. Στις πτυχές στις οποίες βρίσκεσαι ακόμα υπό τα δεσμά του Σατανά, και στις πτυχές στις οποίες έχεις ακόμα δικές σου επιθυμίες και δικές σου απαιτήσεις, αυτές είναι οι πτυχές στις οποίες θα πρέπει να υποφέρεις. Μόνο μέσα από τα βάσανα μπορεί να πάρει κανείς μαθήματα, πράγμα που σημαίνει ότι είναι σε θέση να αποκτήσει την αλήθεια και να κατανοήσει το θέλημα του Θεού. Μάλιστα, πολλές αλήθειες γίνονται κατανοητές με τη βίωση επίπονων δοκιμασιών. Κανείς δεν μπορεί να κατανοήσει το θέλημα του Θεού, να αναγνωρίσει την παντοδυναμία και τη σοφία Του, ή να εκτιμήσει τη δίκαιη διάθεσή Του σε ένα άνετο και βολικό περιβάλλον, ή όταν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές. Αυτό θα ήταν αδύνατο!

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Πώς να ικανοποιήσετε τον Θεό μέσα από τις δοκιμασίες» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

175. Εάν δεν γνωρίζεις τη διάθεση του Θεού, τότε θα πέσεις αναπόφευκτα κατά τη διάρκεια των δοκιμασιών, επειδή δεν γνωρίζεις πώς ο Θεός οδηγεί τους ανθρώπους στην τελείωση και με ποιον τρόπο τους οδηγεί στην τελείωση και όταν οι δοκιμασίες του Θεού πέσουν πάνω σου και δεν συμβαδίζουν με τις αντιλήψεις σου, δεν θα είσαι σε θέση να παραμείνεις σταθερός. Η αληθινή αγάπη του Θεού είναι ολόκληρη η διάθεσή Του και όταν ολόκληρη η διάθεση του Θεού σού αποκαλυφθεί, τι φέρνει αυτό στη σάρκα σου; Όταν η δίκαιη διάθεση του Θεού σού αποκαλυφθεί, η σάρκα σου θα υποφέρει αναπόφευκτα από πολύ πόνο. Εάν δεν υποστείς αυτόν τον πόνο, τότε δεν μπορείς να τελειωθείς από τον Θεό, ούτε θα μπορέσεις να αφιερώσεις αληθινή αγάπη στον Θεό. Αν ο Θεός σε οδηγήσει στην τελείωση, θα σου δείξει σίγουρα όλη Του τη διάθεση. Από τη στιγμή της δημιουργίας μέχρι σήμερα, ο Θεός δεν έχει δείξει ποτέ ολόκληρη τη διάθεσή Του — αλλά τις έσχατες μέρες την αποκαλύπτει σε αυτή την ομάδα ανθρώπων που Εκείνος έχει προκαθορίσει και έχει επιλέξει και οδηγώντας τους ανθρώπους στην τελείωση, αποκαλύπτει τις διαθέσεις Του, μέσω των οποίων καθιστά ολοκληρωμένη μια ομάδα ανθρώπων. Αυτή είναι η αληθινή αγάπη του Θεού για τους ανθρώπους. Η εμπειρία της αληθινής αγάπης του Θεού γι’ αυτούς απαιτεί οι άνθρωποι να υπομένουν ανείπωτο πόνο, και να πληρώσουν υψηλό τίμημα. Μόνο μετά από αυτό θα τους κερδίσει ο Θεός και θα είναι σε θέση να ανταποδώσουν την αληθινή τους αγάπη στον Θεό, και μόνο τότε θα ικανοποιηθεί η καρδιά του Θεού. Εάν οι άνθρωποι επιθυμούν να οδηγηθούν στην τελείωση από τον Θεό κι εάν επιθυμούν να κάνουν το θέλημά Του και να δώσουν πλήρως την αληθινή τους αγάπη στον Θεό, τότε πρέπει να βιώσουν πολλά δεινά και πολλά βάσανα από τις περιστάσεις, να υποστούν μαρτύριο χειρότερο και από τον θάνατο, και τελικά θα αναγκαστούν να δώσουν την αληθινή καρδιά τους πίσω στον Θεό. Το κατά πόσο κάποιος αγαπάει αληθινά τον Θεό αποκαλύπτεται κατά τη διάρκεια των κακουχιών και του ραφιναρίσματος. Ο Θεός εξαγνίζει την αγάπη των ανθρώπων, και αυτό επίσης επιτυγχάνεται μόνο μέσα από κακουχίες και ραφινάρισμα.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Μόνο αγαπώντας τον Θεό πιστεύεις αληθινά στον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

176. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να αλλάξουν τη διάθεσή τους οι ίδιοι. Πρέπει να υποστούν την κρίση και την παίδευση, τον πόνο και το ραφινάρισμα του λόγου του Θεού, ή να αντιμετωπιστούν, να πειθαρχηθούν και να κλαδευτούν από τον λόγο Του. Μόνο μετά απ’ αυτό μπορούν να επιτύχουν υπακοή και αφοσίωση στον Θεό, και δεν θα προσπαθήσουν να Τον εξαπατήσουν και να Τον αντιμετωπίσουν επιπόλαια. Μόνο μετά το ραφινάρισμα μέσα από τον λόγο του Θεού έχουν οι άνθρωποι μια αλλαγή στη διάθεση. Μόνον όσοι υφίστανται την έκθεση, την κρίση, την πειθαρχία, και την αντιμετώπιση του λόγου Του δεν τολμούν πια να κάνουν διάφορα πράγματα με απερισκεψία, και γίνονται ήρεμοι και συγκεντρωμένοι. Το πιο σημαντικό είναι ότι μπορούν να υπακούσουν στον παρόντα λόγο του Θεού και να υπακούσουν στο έργο του Θεού, και ακόμα κι αν δεν συμφωνεί με τις ανθρώπινες αντιλήψεις, μπορούν να παραμερίσουν αυτές τις αντιλήψεις και πρόθυμα να υποταχθούν.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Οι άνθρωποι, η διάθεση των οποίων έχει αλλάξει, είναι εκείνοι που έχουν εισέλθει στην πραγματικότητα του λόγου του Θεού» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

177. Το να κερδίζει κανείς τον εξαγνισμό από τη διαφθορά και να αποκτά τη μεταμόρφωση της διάθεσης, απαιτεί αγάπη για την αλήθεια και την ικανότητα να την αποδεχθεί. Πώς αποδέχεται κανείς την αλήθεια; Η αποδοχή της αλήθειας σημαίνει ότι, ανεξάρτητα από το είδος της διεφθαρμένης διάθεσης που έχεις ή από το δηλητήριο του μεγάλου κόκκινου δράκοντα που έχει δηλητηριάσει τη φύση σου, όταν αποκαλύπτεται από τον λόγο του Θεού, εσύ το αναγνωρίζεις και υποτάσσεσαι στον λόγο Του· το αποδέχεσαι άνευ όρων, δίχως λόγο ή επιλογή, και γνωρίζεις τον εαυτό σου βάσει του λόγου του Θεού. Τούτο σημαίνει αποδοχή του λόγου του Θεού. Ανεξάρτητα από το τι λέει ο Θεός, ανεξάρτητα από το πόσο μπορεί να διατρυπήσουν την καρδιά σου, ανεξάρτητα από το τι λόγια χρησιμοποιεί, μπορείς να τα αποδεχτείς, εφόσον είναι αλήθεια, και μπορείς να τα αναγνωρίσεις, εφόσον συμμορφώνονται με την πραγματικότητα. Μπορείτε να υποταχθείτε στον λόγο του Θεού ανεξάρτητα από το πόσο βαθιά τον κατανοείτε, και αποδέχεστε και υποτάσσεστε στο φως της διαφώτισης από το Άγιο Πνεύμα που επικοινωνούν οι αδελφοί και οι αδελφές. Όταν η επιδίωξη της αλήθειας ενός τέτοιου ανθρώπου έχει φτάσει σε ορισμένο σημείο, μπορεί να αποκτήσει την αλήθεια και να επιτύχει τη μεταβολή της διάθεσής του.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Πώς να γνωρίσουμε τη φύση του ανθρώπου» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

178. Όταν δεχόμαστε την κρίση των λόγων του Θεού, δεν πρέπει να φοβόμαστε να υποφέρουμε ούτε πρέπει να φοβόμαστε τον πόνο· σε ακόμη μικρότερο βαθμό πρέπει να φοβόμαστε ότι τα λόγια του Θεού θα τρυπήσουν την καρδιά μας. Θα πρέπει να διαβάζουμε περισσότερες από τις ομιλίες Του σχετικά με το πώς μας κρίνει και μας παιδεύει και πώς αποκαλύπτει τη διεφθαρμένη ουσία μας. Πρέπει να τα διαβάζουμε και να αντιπαραβάλλουμε τον εαυτό μας με αυτά πιο συχνά. Μη συγκρίνετε άλλους με αυτά —συγκρίνετε τον εαυτό σας με αυτά. Δεν υστερούμε σε κανένα από αυτά τα πράγματα· μπορούμε όλοι να συμβαδίζουμε με αυτά. Αν δεν το πιστεύετε, πηγαίνετε να το βιώσετε προσωπικά. […] Στην πίστη μας, πρέπει να υποστηρίζουμε σθεναρά ότι τα λόγια του Θεού είναι η αλήθεια. Εφόσον είναι πράγματι η αλήθεια, θα πρέπει να τα αποδεχόμαστε με τρόπο ορθολογικό. Είτε μπορούμε είτε δεν μπορούμε να τα αναγνωρίσουμε ή να τα παραδεχτούμε, η πρώτη μας στάση προς τα λόγια του Θεού θα πρέπει να είναι αυτή της απόλυτης αποδοχής. Κάθε στίχος του λόγου του Θεού σχετίζεται με μια συγκεκριμένη κατάσταση. Δηλαδή, όλοι οι στίχοι των ομιλιών Του δεν αφορούν εξωτερικά φαινόμενα, πόσω μάλλον εξωτερικούς κανόνες ή μια απλή μορφή συμπεριφοράς στους ανθρώπους. Δεν είναι έτσι. Εάν θεωρείς κάθε στίχο που εκφράζεται από τον Θεό ως απλό είδος ανθρώπινης συμπεριφοράς ή ως εξωτερικό φαινόμενο, τότε δεν διαθέτεις πνευματική κατανόηση και δεν κατανοείς τι είναι η αλήθεια. Τα λόγια του Θεού είναι βαρυσήμαντα. Με ποιον τρόπο είναι βαρυσήμαντα; Όλα όσα λέει ο Θεός, όσα αποκαλύπτει, αφορούν τις διεφθαρμένες διαθέσεις των ανθρώπων και τα σημαντικά και βαθιά ριζωμένα πράγματα μέσα στη ζωή τους. Είναι ουσιώδη πράγματα, δεν είναι εξωτερικά φαινόμενα και κυρίως δεν είναι εξωτερικές συμπεριφορές. Αν δει κανείς τους ανθρώπους από την εξωτερική τους όψη, μπορεί όλα να φαίνονται τέλεια —αλλά γιατί, ωστόσο, ο Θεός λέει ότι κάποιοι άνθρωποι είναι κακά πνεύματα και κάποιοι είναι ακάθαρτα πνεύματα; Αυτό είναι ένα θέμα που δεν είναι ορατό σ’ εσένα. Συνεπώς, δεν μπορείς να βασιστείς στα φαινόμενα ή στην εξωτερική όψη για να ανταποκριθείς στα λόγια του Θεού.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Η σημασία και το μονοπάτι της αναζήτησης της αλήθειας» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

179. Αν πιστεύεις στην κυριαρχία του Θεού, τότε πρέπει να πιστέψεις ότι όλα όσα συμβαίνουν κάθε μέρα, καλά και κακά, δεν είναι τυχαία συμβάντα. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιος σκόπιμα είναι σκληρός απέναντί σου ή σε έχει βάλει στόχο· όλα, στην πραγματικότητα, είναι κανονισμένα από τον Θεό. Για ποιον λόγο τα ενορχηστρώνει αυτά ο Θεός; Δεν είναι για να αποκαλύψει τα ελαττώματά ή να σε εκθέσει· ο τελικός στόχος δεν είναι το να σε εκθέσει. Ο τελικός στόχος είναι να σε οδηγήσει στην τελείωση και να σε σώσει. Πώς το κάνει αυτό ο Θεός; Πρώτον, σε κάνει να συνειδητοποιήσεις τη διεφθαρμένη διάθεσή σου, τη φύση και την ουσία σου, τα ελαττώματά σου και το τι σου λείπει. Μόνο γνωρίζοντας και κατανοώντας αυτά τα πράγματα στην καρδιά σου μπορείς να επιδιώξεις την αλήθεια και σταδιακά να αποτινάξεις τη διεφθαρμένη διάθεσή σου. Είναι ο Θεός που σου δίνει μια ευκαιρία. Πρέπει να ξέρεις πώς να εκμεταλλευτείς αυτή την ευκαιρία και μην έρχεσαι σε κόντρα με τον Θεό και ιδιαίτερα μην επιδιώκεις συγκρούσεις με τους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα που ο Θεός κανονίζει γύρω σου, μη σκέφτεσαι συνεχώς ότι τα πράγματα δεν είναι όπως θα επιθυμούσες να είναι, θέλοντας διαρκώς να διαφύγεις, κατηγορώντας διαρκώς και παρεξηγώντας τον Θεό. Με τον τρόπο αυτόν δεν δέχεσαι το έργο του Θεού και γίνεται πολύ δύσκολο να εισέλθεις στην πραγματικότητα της αλήθειας. Ό,τι κι αν είναι αυτό που δεν μπορείς να κατανοήσεις πλήρως, όταν έχεις δυσκολίες πρέπει να μάθεις να υποτάσσεσαι. Πρέπει πρώτα να έλθεις ενώπιον του Θεού και να προσεύχεσαι περισσότερο. Με τον τρόπο αυτόν, πριν το καταλάβεις, θα υπάρξει αλλαγή στην εσωτερική σου κατάσταση και θα είσαι σε θέση να αναζητήσεις την αλήθεια ώστε να επιλύσεις το πρόβλημά σου –θα είσαι σε θέση να βιώσεις το έργο του Θεού. Κατά την περίοδο αυτή, η πραγματικότητα της αλήθειας σφυρηλατείται μέσα σου, και με τον τρόπο αυτό θα προχωρήσεις και θα συμβεί μια αλλαγή στις συνθήκες της ζωής σου. Μόλις υποβληθείς σε αυτήν την αλλαγή και έχεις αυτή την πραγματικότητα της αλήθειας, τότε θα κατέχεις ανάστημα, και το ανάστημα φέρνει ζωή.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Για να κερδίσετε την αλήθεια, πρέπει να μάθετε από τους ανθρώπους, τα ζητήματα και τα πράγματα γύρω σας» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

180. Ο Θεός εργάζεται σε κάθε άνθρωπο, και όποια κι αν είναι η μέθοδός Του, όποια είδη ανθρώπων, πραγμάτων και ζητημάτων κι αν χρησιμοποιεί για να υπηρετήσει, ή όποιος κι αν είναι ο τόνος που έχουν τα λόγια Του, έχει έναν και μόνο τελικό στόχο: να σε σώσει. Προτού σε σώσει, πρέπει να σε μεταμορφώσει, άρα πώς θα μπορούσες να μην υποφέρεις λίγο; Θα πρέπει να υποφέρεις. Αυτό μπορεί να συμπεριλαμβάνει πολλά πράγματα. Μερικές φορές, ο Θεός εγείρει τους ανθρώπους, τα ζητήματα και τα πράγματα γύρω σου προκειμένου να καταφέρεις να γνωρίσεις τον εαυτό σου, ειδάλλως μπορεί να σε αντιμετωπίσει ευθέως, να σε κλαδέψει και να σε εκθέσει. Όπως ακριβώς κάποιος σε ένα χειρουργικό τραπέζι, πρέπει κι εσύ να υποβληθείς σε κάποιον πόνο για ένα καλό αποτέλεσμα. Αν κάθε φορά που κλαδεύεσαι και αντιμετωπίζεσαι, και κάθε φορά που Αυτός εγείρει τους ανθρώπους, τα ζητήματα και τα πράγματα, αυτό διεγείρει τα αισθήματά σου και σου δίνει ώθηση, τότε αυτό είναι σωστό, και θα έχεις ανάστημα και θα εισέλθεις στην πραγματικότητα της αλήθειας. Αν κάθε φορά που κλαδεύεσαι και δέχεσαι αντιμετώπιση και κάθε φορά που ο Θεός εξυψώνει το περιβάλλον σου, δεν αισθάνεσαι καθόλου πόνο ή δυσφορία, δεν αισθάνεσαι τίποτα απολύτως, και αν δεν έρχεσαι ενώπιον του Θεού για να αναζητήσεις το θέλημά Του, ούτε προσεύχεσαι, ούτε αναζητάς την αλήθεια, τότε είσαι τόσο μουδιασμένος! Αν κάποιος άνθρωπος είναι υπερβολικά μουδιασμένος και δεν έχει ποτέ πνευματική επίγνωση, τότε ο Θεός δεν θα έχει τρόπο να εργαστεί πάνω του. Θα πει: «Αυτό το άτομο είναι υπερβολικά μουδιασμένο και έχει διαφθαρεί τόσο βαθιά. Έχω κάνει τόσο πολλά πράγματα πάνω του κι έχω προσπαθήσει τόσο πολύ, κι όμως ακόμα δεν μπορώ να αφυπνίσω την καρδιά του, ούτε μπορώ να ξυπνήσω το πνεύμα του. Είναι τόσο επαχθές, τόσο δύσκολο να εργαστώ πάνω σ’ αυτό». Αν ο Θεός κανονίσει συγκεκριμένα περιβάλλοντα, ανθρώπους, πράγματα και αντικείμενα για σένα, αν σε κλαδέψει και σε αντιμετωπίσει, κι αν πάρεις μαθήματα απ’ αυτό, αν έχεις μάθει να έρχεσαι ενώπιον του Θεού, έχεις μάθει να αναζητείς την αλήθεια και, εν αγνοία σου, διαφωτιστείς και φωτιστείς και αποκτήσεις την αλήθεια, αν έχεις βιώσει αλλαγή σε αυτά τα περιβάλλοντα, αν έχεις λάβει ανταμοιβές και κάνει πρόοδο, αν αρχίσεις να έχεις λίγη κατανόηση του θελήματος του Θεού και πάψεις να παραπονιέσαι, τότε όλα αυτά θα σημαίνουν ότι έμεινες σταθερός εν μέσω των δοκιμασιών αυτών των περιβαλλόντων και έχεις υπομείνει τη δοκιμή. Ως εκ τούτου, θα έχεις ξεπεράσει την ταλαιπωρία αυτή.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Για να κερδίσετε την αλήθεια, πρέπει να μάθετε από τους ανθρώπους, τα ζητήματα και τα πράγματα γύρω σας» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

181. Η διεφθαρμένη διάθεση του ανθρώπου κρύβεται μέσα σε κάθε σκέψη και ιδέα του, μέσα στα κίνητρα πίσω από κάθε του ενέργεια· κρύβεται μέσα σε κάθε άποψη που έχει ο άνθρωπος για το οτιδήποτε και μέσα σε κάθε γνώμη, κατανόηση, άποψη και επιθυμία που έχει κατά την προσέγγισή του σε όλα όσα πράττει ο Θεός. Εμπεριέχεται μέσα τους. Και τι κάνει ο Θεός; Πώς προσεγγίζει ο Θεός τα ανθρώπινα αυτά πράγματα; Διοργανώνει περιβάλλοντα προκειμένου να σε εκθέσει. Και δεν θα σε εκθέσει μόνο, αλλά επιπλέον θα σε κρίνει. Όταν αποκαλύπτεις τη διεφθαρμένη σου διάθεση, όταν έχεις σκέψεις και ιδέες που αψηφούν τον Θεό, όταν έχεις καταστάσεις και απόψεις που τα βάζουν μαζί Του, όταν έχεις καταστάσεις μέσα από τις οποίες Τον παρερμηνεύεις ή Του αντιστέκεσαι και εναντιώνεσαι σε Αυτόν, ο Θεός θα σε επιπλήξει, θα σε κρίνει και θα σε παιδεύσει και, μερικές φορές, θα φτάσει ακόμα και να σε τιμωρήσει και να σε πειθαρχήσει. Ποιος είναι ο σκοπός της πειθαρχίας σου; Σου επιτρέπει να κατανοήσεις ότι αυτό που έπραξες είναι λάθος. «Αυτό που σκεφτόμουν ήταν οι αντιλήψεις του ανθρώπου και ήταν εσφαλμένες. Η πρόθεσή μου προήλθε από τον Σατανά, από το θέλημα του ανθρώπου, και δεν αντιπροσωπεύει τον Θεό. Ήταν ασύμβατη με τον Θεό και δεν μπορούσε να πληροί το θέλημα του Θεού. Ο Θεός την απεχθάνεται, τη μισεί, και Τον εξοργίζει τόσο που την καταριέται. Πρέπει να αλλάξω την πρόθεσή μου». Πώς μπορείς να την αλλάξεις; Πρώτον, πρέπει να είσαι υπάκουος στον τρόπο που σε μεταχειρίζεται ο Θεός και στα περιβάλλοντα, τους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα που διευθετεί για σένα. Πρέπει να είσαι υπάκουος και να μην κατακρίνεις τα πάντα, μην ψάχνεις για αντικειμενικούς λόγους και μην αποφεύγεις τις ευθύνες σου. Εκτός αυτού, πρέπει να αναζητήσεις εντός αυτού που κάνει ο Θεός ποιες αλήθειες οφείλεις να κάνεις πράξη και σε ποιες οφείλεις να εισέλθεις. Αυτό θέλει ο Θεός να κατανοήσεις. Θέλει να αναγνωρίσεις τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου και τη σατανική σου ουσία, ώστε να είσαι ικανός να είσαι υπάκουος προς τα περιβάλλοντα που Εκείνος κανονίζει για εσένα και, τελικά, να είσαι ικανός να κάνεις πράξη, σύμφωνα με το θέλημά Του, αυτό που απαιτεί από εσένα, και να είσαι ικανός να ανταποκρίνεσαι στο θέλημά Του. Τότε θα έχεις περάσει τη δοκιμασία.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Μόνο η αληθινή υπακοή σημαίνει πραγματική πίστη» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

182. Οι πολλαπλές αποτυχίες και πτώσεις δεν συνιστούν κάτι κακό· ούτε η αποκάλυψη. Ακόμα κι αν έχεις αντιμετωπιστεί, κλαδευτεί ή αποκαλυφθεί, πρέπει, ανά πάσα στιγμή, να θυμάσαι το εξής: Το ότι αποκαλύφθηκες δεν σημαίνει και ότι καταδικάστηκες. Η αποκάλυψη είναι κάτι καλό· είναι η καλύτερη ευκαιρία που θα έχεις ποτέ για να γνωρίσεις τον εαυτό σου. Μπορεί να φέρει μεταστροφή στην εμπειρία σου στη ζωή. Χωρίς αυτήν, δεν θα έχεις ούτε την ευκαιρία, ούτε την προϋπόθεση, ούτε το πλαίσιο ώστε να είσαι ικανός να κατορθώσεις να κατανοήσεις κάπως την αλήθεια της διαφθοράς σου. Αν μπορείς να φτάσεις να γνωρίζεις τα πράγματα μέσα σου, όλες εκείνες τις πτυχές που κρύβονται βαθιά μέσα σου, τα οποία είναι δύσκολο να αναγνωριστούν και να έρθουν στο φως, αυτό είναι καλό. Το να καταστείς ικανός να γνωρίζεις στ’ αλήθεια τον εαυτό σου είναι η καλύτερη ευκαιρία για να διορθώσεις τους τρόπους σου και να γίνεις ένας καινούργιος άνθρωπος· αυτή είναι η καλύτερη ευκαιρία σου να αποκτήσεις νέα ζωή. Μόλις γνωρίσεις πραγματικά τον εαυτό σου, θα είσαι ικανός να καταλάβεις ότι, όταν η αλήθεια καθίσταται ζωή για κάποιον, είναι πράγματι κάτι πολύτιμο, και θα διψάς για την αλήθεια και θα εισέλθεις στην πραγματικότητα. Πρόκειται για κάτι πολύ σπουδαίο! Αν μπορείς να αρπάξεις αυτήν την ευκαιρία και να κάνεις σοβαρά τον απολογισμό σου και να αποκτάς γνήσια γνώση του εαυτού σου κάθε φορά που αποτυγχάνεις ή πέφτεις, τότε, εν μέσω της αρνητικότητας και της αδυναμίας, θα είσαι ικανός να σηκωθείς και πάλι όρθιος. Αφού περάσεις αυτό το κατώφλι, τότε θα είσαι ικανός να κάνεις ένα μεγάλο βήμα μπροστά και να εισέλθεις στην πραγματικότητα της αλήθειας.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Για να κερδίσετε την αλήθεια, πρέπει να μάθετε από τους ανθρώπους, τα ζητήματα και τα πράγματα γύρω σας» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

183. Όσο πιο βαθύς ο εξευγενισμός από τον Θεό, τόσο περισσότερο μπορούν οι καρδιές των ανθρώπων να αγαπήσουν τον Θεό. Τα βάσανα στις καρδιές τους ωφελούν τις ζωές τους, καθώς οι ίδιοι είναι πιο ικανοί να είναι γαλήνιοι ενώπιον του Θεού, η σχέση τους με τον Θεό είναι πιο στενή, ενώ είναι πιο ικανοί να δουν την υπέρτατη αγάπη και την υπέρτατη σωτηρία του Θεού. Ο Πέτρος έζησε την εμπειρία του εξευγενισμού εκατοντάδες φορές, ενώ ο Ιώβ υποβλήθηκε σε πολλές δοκιμασίες. Εάν επιθυμείτε να οδηγηθείτε στην τελείωση από τον Θεό, θα χρειαστεί να δεχτείτε κι εσείς εξευγενισμό εκατοντάδες φορές· μόνο αν υποβληθείτε σε αυτή τη διαδικασία και βασιστείτε σε αυτό το βήμα θα μπορέσετε να ικανοποιήσετε το θέλημα του Θεού και να οδηγηθείτε στην τελείωση από τον Θεό. Ο εξευγενισμός είναι το καλύτερο μέσο με το οποίο ο Θεός οδηγεί στην τελείωση τον άνθρωπο· μόνο ο εξευγενισμός και οι πικρές δοκιμασίες μπορούν να φανερώσουν στις καρδιές των ανθρώπων την αληθινή αγάπη για τον Θεό. Χωρίς κακουχίες, οι άνθρωποι στερούνται της αληθινής αγάπης για τον Θεό· αν δεν δοκιμαστούν μέσα τους και δεν υποβληθούν πραγματικά σε εξευγενισμό, τότε οι καρδιές τους θα περιπλανώνται πάντα εξωτερικά. Όταν εξευγενιστείς ως έναν βαθμό, θα δεις τις αδυναμίες και τις δυσκολίες σου, θα δεις πόσα σου λείπουν, πως αδυνατείς να ξεπεράσεις τα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζεις, ενώ θα συνειδητοποιήσεις και το μέγεθος της παρακοής σου. Μόνο κατά τη διάρκεια των δοκιμασιών μπορούν οι άνθρωποι να γνωρίσουν πραγματικά τις αληθινές τους καταστάσεις, ενώ οι δοκιμασίες καθιστούν τους ανθρώπους πιο ικανούς να οδηγηθούν στην τελείωση.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Μόνο μέσα από τον εξευγενισμό, μπορεί ο άνθρωπος να αγαπήσει πραγματικά τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

184. Όταν ο Θεός εργάζεται για να εξευγενίσει τον άνθρωπο, ο άνθρωπος υποφέρει. Όσο μεγαλύτερος είναι ο εξευγενισμός του, τόσο μεγαλύτερη είναι η αγάπη του για τον Θεό και τόσο περισσότερη από τη δύναμη του Θεού αποκαλύπτεται μέσα του. Όσο λιγότερος είναι ο εξευγενισμός του ανθρώπου τόσο λιγότερη η αγάπη του για τον Θεό και τόσο λιγότερη δύναμη του Θεού αποκαλύπτεται μέσα του. Όσο πιο βαθύς είναι ο εξευγενισμός και ο πόνος του και όσο πιο μεγάλο το μαρτύριό του, τόσο πιο βαθιά θα είναι και η πραγματική αγάπη του για τον Θεό, τόσο πιο αληθινή θα είναι η πίστη του στον Θεό και τόσο πιο βαθιά θα είναι η γνώση του για τον Θεό. Στις εμπειρίες σου θα δεις πως αυτοί που υποβάλλονται σε πολύ εξευγενισμό και πόνο και σε πολλή αντιμετώπιση και πειθαρχία, έχουν βαθιά αγάπη για τον Θεό και πιο ουσιαστική και διεισδυτική γνώση γι’ Αυτόν. Αυτοί που δεν έχουν βιώσει την αντιμετώπιση, έχουν μόνο επιφανειακή γνώση και μπορούν μόνο να πουν: «Ο Θεός είναι τόσο καλός, απονέμει χάρη στους ανθρώπους για να μπορούν να Τον απολαμβάνουν». Αν οι άνθρωποι έχουν βιώσει την αντιμετώπιση και την πειθαρχία, τότε είναι ικανοί να εκφράζουν την πραγματική γνώση του Θεού. Οπότε, όσο πιο θαυμαστό είναι το έργο του Θεού στον άνθρωπο, τόσο πιο πολύτιμο και σημαντικό είναι. Όσο πιο δυσνόητο σου είναι και όσο πιο ασύμβατο είναι με τις έννοιές σου, τόσο πιο ικανό είναι το έργο του Θεού να σε κατακτήσει, να σε αποκτήσει και να σε οδηγήσει στην τελείωση. Η σπουδαιότητα του έργου του Θεού είναι τεράστια! Αν Αυτός δεν εξευγένιζε τον άνθρωπο κατ’ αυτόν τον τρόπο και αν δεν εργαζόταν σύμφωνα με τη μέθοδο αυτή, τότε το έργο του Θεού θα ήταν ατελέσφορο και άνευ σπουδαιότητας. Γι’ αυτό έχει εξαιρετική σπουδαιότητα το γεγονός πως Αυτός επέλεξε μια ομάδα ανθρώπων κατά τις έσχατες ημέρες. Είχε ειπωθεί ξανά πως ο Θεός θα επέλεγε και θα αποκτούσε αυτή την ομάδα. Όσο πιο μεγάλο είναι το έργο που εκτελεί μέσα σας, τόσο πιο βαθιά και αγνή είναι η αγάπη σας για τον Θεό. Όσο πιο μεγάλο είναι το έργο του Θεού, τόσο πιο ικανός είναι ο άνθρωπος να πάρει μια γεύση από τη σοφία Του και τόσο πιο βαθιά είναι η γνώση του ανθρώπου γι’ Αυτόν.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Όσοι πρόκειται να οδηγηθούν στην τελείωση, πρέπει να υποβληθούν σε εξευγενισμό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

185. Για κάθε στάδιο του έργου του Θεού, υπάρχει οδός για τους ανθρώπους να συνεργαστούν. Ο Θεός εξευγενίζει τους ανθρώπους, ώστε να έχουν εμπιστοσύνη εν μέσω του εξευγενισμού. Ο Θεός οδηγήσει τους ανθρώπους στην τελείωση, ώστε να έχουν εμπιστοσύνη να οδηγηθούν στην τελείωση απ’ τον Θεό και να είναι πρόθυμοι να αποδεχτούν τον εξευγενισμό και να αντιμετωπιστούν και να κλαδευτούν απ’ τον Θεό. Το Πνεύμα του Θεού εργάζεται στους ανθρώπους για να τους διαφωτίσει, να τους φωτίσει και να τους κάνει να συνεργαστούν μαζί Του και να πράξουν. Ο Θεός δεν μιλά κατά τη διάρκεια του εξευγενισμού. Δεν μιλά, αλλά υπάρχει ακόμη έργο που πρέπει να κάνουν οι άνθρωποι. Πρέπει να διατηρήσεις όσα ήδη έχεις, πρέπει ακόμη να μπορείς να προσεύχεσαι στον Θεό, να είσαι κοντά στον Θεό και να καταθέτεις μαρτυρία ενώπιόν Του. Μ’ αυτόν τον τρόπο, θα εκπληρώσεις το καθήκον σου. Όλοι σας πρέπει να δείτε καθαρά από το έργο του Θεού ότι οι δοκιμασίες Του της εμπιστοσύνης του ανθρώπου και η αγάπη απαιτούν εκείνοι να προσεύχονται περισσότερο στον Θεό και να απολαμβάνουν τα λόγια του Θεού ενώπιόν Του πιο συχνά. Αν ο Θεός σε διαφωτίσει και κατανοήσεις το θέλημά Του, αλλά δεν το κάνεις πράξη, δεν θα κερδίσεις τίποτα. Όταν κάνεις τα λόγια του Θεού πράξη, πρέπει να παραμένεις σε θέση να προσεύχεσαι σ’ Εκείνον και όταν απολαμβάνεις τα λόγια Του, να προσπαθείς πάντοτε να αναζητείς ενώπιόν Του και να είσαι γεμάτος εμπιστοσύνη μπροστά Του χωρίς να αποθαρρύνεσαι ή να είσαι ψυχρός. Όσοι δεν κάνουν τα λόγια του Θεού πράξη, είναι γεμάτοι ενέργεια κατά τη διάρκεια των συναθροίσεων, αλλά πέφτουν στο σκοτάδι όταν επιστρέφουν στο σπίτι. Υπάρχουν κάποιοι που ούτε καν θέλουν να συναθροιστούν. Οπότε πρέπει να δεις ξεκάθαρα ποιο είναι το καθήκον που οι άνθρωποι πρέπει να εκπληρώσουν. Μπορεί να μην ξέρεις ποιο πραγματικά είναι το θέλημα του Θεού, αλλά μπορείς να εκτελέσεις το καθήκον σου, μπορείς να προσευχηθείς όταν πρέπει, μπορείς να κάνεις την αλήθεια πράξη όταν πρέπει και μπορείς να κάνεις όσα οι άνθρωποι πρέπει να κάνουν. Μπορείς να διατηρήσεις το αρχικό σου όραμα. Έτσι, θα είσαι περισσότερο ικανός να αποδεχτείς το επόμενο βήμα του έργου του Θεού. Είναι πρόβλημα αν δεν αναζητάς όταν ο Θεός εργάζεται με κρυφό τρόπο. Όταν μιλά και κηρύττει κατά τη διάρκεια συναθροίσεων, ακούς με ενθουσιασμό, αλλά όταν δεν μιλά, σου λείπει ενέργεια και οπισθοχωρείς. Τι είδους άνθρωπος το κάνει αυτό; Είναι κάποιος που απλώς πηγαίνει με το ρεύμα. Δεν έχει στάση, μαρτυρία ή όραμα! Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι έτσι. Αν συνεχίσεις έτσι, μία μέρα, όταν θα συναντήσεις μια μεγάλη δοκιμασία, θα καταλήξεις στην τιμωρία. Η τήρηση μιας στάσης είναι πολύ σημαντική στην τελείωση των ανθρώπων απ’ τον Θεό. Αν δεν αμφιβάλλεις σε κανένα βήμα του έργου του Θεού, εκπληρώνεις το καθήκον του ανθρώπου, διατηρείς με ειλικρίνεια όσα ο Θεός σε θέλει να κάνεις πράξη, δηλαδή θυμάσαι τις προτροπές του Θεού και ό,τι κι αν κάνει τώρα, δεν ξεχνάς τις προτροπές Του, δεν αμφιβάλλεις για το έργο Του, διατηρείς την στάση σου, διατηρείς την μαρτυρία σου και νικάς σε κάθε σημείο του δρόμου, στο τέλος θα τελειωθείς από τον Θεό σε έναν νικητή. Αν μπορείς να εμμένεις σε κάθε βήμα των δοκιμασιών του Θεού και μπορείς να εμμένεις έως το τέλος, είσαι νικητής και είσαι κάποιος που έχει τελειωθεί απ’ τον Θεό.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Πρέπει να διατηρήσεις την αφοσίωσή σου στον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

186. Όταν υποβάλλονται σε δοκιμασίες, είναι φυσιολογικό οι άνθρωποι να είναι αδύναμοι ή να έχουν μέσα τους αρνητικότητα ή να στερούνται διαύγειας όσον αφορά το θέλημα του Θεού ή του μονοπατιού για πρακτική. Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, πρέπει να έχεις πίστη στο έργο του Θεού κι όχι να αρνείσαι τον Θεό όπως ο Ιώβ. Παρόλο που ο Ιώβ ήταν αδύναμος και καταράστηκε την ημέρα της ίδιας του γέννησης, δεν αρνήθηκε πως τα πάντα στην ανθρώπινη ζωή απονέμονται από τον Ιεχωβά και πως ο Ιεχωβά είναι επίσης Αυτός που τα παίρνει όλα πίσω. Όπως κι αν δοκιμάστηκε, διατήρησε την πίστη του. Ανεξάρτητα από το είδος εξευγενισμού στο οποίο υποβάλλεσαι στις εμπειρίες σου από τον λόγο του Θεού, ο Θεός απαιτεί την πίστη της ανθρωπότητας. Με τον τρόπο αυτό, αυτό που οδηγείται στην τελείωση είναι η πίστη και οι φιλοδοξίες των ανθρώπων. Δεν μπορείς να το αγγίξεις ούτε να το δεις. Υπό αυτές τις συνθήκες είναι που απαιτείται η πίστη σου. Η πίστη των ανθρώπων απαιτείται όταν κάτι δεν είναι ορατό δια του γυμνού οφθαλμού και η πίστη σου απαιτείται όταν δεν μπορείς να αποχωριστείς τις ίδιες σου τις έννοιες. Όταν δεν είσαι ξεκάθαρος για το έργο του Θεού, αυτό που απαιτείται είναι η πίστη σου, να τηρείς σθεναρή στάση και να καταθέτεις μαρτυρία. Όταν ο Ιώβ έφτασε σ’ αυτό το σημείο, ο Θεός του εμφανίστηκε και του μίλησε. Δηλαδή, μόνο μέσα από την πίστη σου θα είσαι ικανός να δεις τον Θεό κι όταν έχεις πίστη, ο Θεός θα σε οδηγήσει στην τελείωση. Χωρίς πίστη, Αυτός δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Ο Θεός θα σου απονέμει ό,τι ελπίζεις να αποκτήσεις. Αν δεν έχεις πίστη, δεν μπορείς να οδηγηθείς στην τελείωση και δεν θα είσαι ικανός να δεις τις ενέργειες του Θεού, πόσο μάλλον να δεις την παντοδυναμία Του. Όταν έχεις πίστη και μπορείς να αγγίξεις τις ενέργειές Του κατά την πρακτική σου εμπειρία, ο Θεός θα σου εμφανιστεί και θα σε διαφωτίσει και καθοδηγήσει εκ των έσω. Χωρίς την πίστη αυτή, ο Θεός δεν θα μπορεί να το κάνει αυτό. Αν έχεις χάσει την ελπίδα σου στον Θεό, πώς θα είσαι ικανός να βιώσεις το έργο Του; Επομένως, όταν έχεις πίστη και δεν τρέφεις αμφιβολίες για τον Θεό, όταν έχεις πραγματική πίστη σ’ Αυτόν ανεξάρτητα απ’ ό,τι Αυτός κάνει, τότε μόνο θα σε διαφωτίσει και θα σε φωτίσει Αυτός στις εμπειρίες σου και τότε μόνο θα είσαι ικανός να δεις τις ενέργειές Του. Όλα αυτά επιτυγχάνονται μέσω της πίστης και η πίστη επιτυγχάνεται μόνο μέσα από τον εξευγενισμό· η πίστη δεν μπορεί να αναπτυχθεί ελλείψει εξευγενισμού. Σε τι αναφέρεται η πίστη; Η πίστη είναι η αληθινή πεποίθηση και η ειλικρινής καρδιά που πρέπει να κατέχουν οι άνθρωποι όταν δεν μπορούν να δουν ή να αγγίξουν κάτι, όταν το έργο του Θεού δεν συνάδει με τις ανθρώπινες έννοιες όταν είναι πέραν της ανθρώπινης αντίληψης. Γι’ αυτήν την πίστη μιλώ. Οι άνθρωποι χρειάζονται πίστη σε καιρούς κακουχίας και εξευγενισμού, ενώ μαζί με την πίστη έρχεται και ο εξευγενισμός. Αυτά είναι αλληλένδετα.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Όσοι πρόκειται να οδηγηθούν στην τελείωση, πρέπει να υποβληθούν σε εξευγενισμό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

187. Το έργο του εξευγενισμού γίνεται κυρίως για να οδηγήσει στην τελείωση την πίστη των ανθρώπων και στο τέλος να φτάσεις σε μια κατάσταση όπου θέλεις να φύγεις αλλά δεν μπορείς, όπου μερικοί άνθρωποι στερούνται και της παραμικρής ελπίδας κι όμως εξακολουθούν να έχουν πίστη, όπου οι άνθρωποι δεν έχουν πια ελπίδα στο ίδιο τους το μέλλον· μόνο τότε θα ολοκληρωθεί ο εξευγενισμός του Θεού. Η ανθρωπότητα δεν έχει φτάσει ακόμη στο στάδιο να ταλαντεύεται μεταξύ ζωής και θανάτου· δεν έχουν γευτεί τον θάνατο, έτσι ο εξευγενισμός δεν βρίσκεται στο τέλος του. Ακόμη κι εκείνοι που βρίσκονταν στο βήμα των παρόχων υπηρεσιών δεν είχαν εξευγενιστεί στο μέγιστο, σε αντίθεση με τον Ιώβ που δεν είχε να στηριχτεί σε τίποτα. Οι άνθρωποι πρέπει να υποβάλλονται σε εξευγενισμούς έως ότου να μην έχουν ελπίδα και τίποτα στο οποίο να στηριχτούν· μόνο τότε είναι πραγματικά εξευγενισμοί. Στον καιρό των παρόχων υπηρεσιών, αν η καρδιά σου ήταν πάντα ήσυχη ενώπιον του Θεού και αν, ανεξάρτητα απ’ ό,τι Αυτός έκανε και από το θέλημά Του για εσένα, πάντοτε υπάκουες στις διευθετήσεις Του, τότε στο τέλος θα καταλάβαινες όλα όσα είχε κάνει ο Θεός. Το να υποβάλλεσαι στις δοκιμασίες του Ιώβ σημαίνει πως υποβάλλεσαι επίσης και στις δοκιμασίες του Πέτρου. Όταν ο Ιώβ δοκιμάστηκε, κατέθεσε μαρτυρία και στο τέλος του αποκαλύφθηκε ο Ιεχωβά. Μόνο αφού κατέθεσε μαρτυρία ήταν άξιος να δει το πρόσωπο του Θεού. Γιατί αναφέρεται: «Κρύβομαι από τη γη της βρομιάς, αλλά εμφανίζομαι στην άγια βασιλεία»; Αυτό σημαίνει πως μόνο όταν είσαι άγιος κι έχεις καταθέσει μαρτυρία μπορείς να έχεις την τιμή να δεις το πρόσωπο του Θεού. Αν δεν μπορείς να καταθέσεις μαρτυρία γι’ Αυτόν, τότε δεν έχεις την τιμή να δεις το πρόσωπό Του. Αν υποχωρήσεις ή παραπονεθείς για τον Θεό εν όψει των εξευγενισμών, αν αποτύχεις να καταθέσεις μαρτυρία γι’ Αυτόν και γίνεις ο περίγελος του Σατανά, δεν θα αποκτήσεις την εμφάνιση του Θεού. Αν είσαι σαν τον Ιώβ που εν μέσω των δοκιμασιών του καταράστηκε την ίδια του τη σάρκα, δεν παραπονέθηκε για τον Θεό και ήταν ικανός να νιώσει απέχθεια για την ίδια του τη σάρκα δίχως να παραπονεθεί ή να αμαρτήσει μέσω του λόγου του, τότε καταθέτεις μαρτυρία. Όταν υποβάλλεσαι σε ορισμένο βαθμό εξευγενισμού και εξακολουθείς να μπορείς να είσαι σαν τον Ιώβ, πλήρως υπάκουος ενώπιον του Θεού και δίχως άλλες απαιτήσεις απ’ Αυτόν ή τις δικές σου έννοιες, τότε ο Θεός θα σου εμφανιστεί.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Όσοι πρόκειται να οδηγηθούν στην τελείωση, πρέπει να υποβληθούν σε εξευγενισμό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

188. Το ότι ο άνθρωπος είναι ικανός να υποφέρει για τον Θεό και ότι κατάφερε να φθάσει μέχρι εδώ είναι, από μια άποψη, χάρη στην αγάπη του Θεού, και από την άλλη, είναι χάρη στη σωτηρία του Θεού· επίσης, είναι χάρη στο έργο της κρίσεως και του παιδέματος που έχει επιτελέσει ο Θεός στον άνθρωπο. Εάν εσείς δεν έχετε κριθεί, παιδευτεί και δοκιμαστεί από τον Θεό, και αν ο Θεός δεν σας έχει κάνει να υποφέρετε, τότε, ειλικρινά, δεν αγαπάτε στ’ αλήθεια τον Θεό. Όσο μεγαλύτερο είναι το έργο του Θεού μέσα στον άνθρωπο και όσο περισσότερο υποφέρει ο άνθρωπος, τόσο περισσότερο μπορεί να δείξει πόσο σημαντικό είναι το έργο του Θεού, τόσο περισσότερο μπορεί η καρδιά του ανθρώπου να αγαπήσει αληθινά τον Θεό. Πώς μαθαίνεις πώς να αγαπήσεις τον Θεό; Χωρίς βασανιστήρια και ραφινάρισμα, χωρίς επίπονες δοκιμασίες – και αν, επιπλέον, όλα όσα έδινε ο Θεός στον άνθρωπο ήταν χάρη, αγάπη και έλεος – θα ήσουν ικανός να επιτύχεις αληθινή αγάπη για τον Θεό; Από τη μία, κατά τις δοκιμασίες του Θεού, ο άνθρωπος μαθαίνει τις αδυναμίες του και βλέπει ότι είναι ασήμαντος, ποταπός τιποτένιος, ότι δεν έχει τίποτα, δεν είναι τίποτα. Από την άλλη, κατά τις δοκιμασίες Του, ο Θεός δημιουργεί για τον άνθρωπο διαφορετικά περιβάλλοντα, τα οποία τον καθιστούν ικανότερο να βιώσει την ομορφιά του Θεού. Παρόλο που ο πόνος είναι μεγάλος, και πολλές φορές ανυπόφορος – φθάνοντας, μάλιστα, μέχρι το σημείο της συντριπτικής θλίψης – όταν τον βιώσει, ο άνθρωπος βλέπει πόσο όμορφο είναι το έργο του Θεού σ’ αυτόν, και μόνο πάνω σ’ αυτό το θεμέλιο γεννιέται στον άνθρωπο η αληθινή αγάπη για τον Θεό. Σήμερα, ο άνθρωπος βλέπει ότι μονάχα με τη χάρη, την αγάπη και το έλεος του Θεού, δεν είναι ικανός να γνωρίσει αληθινά τον εαυτό του, πόσο μάλλον να γνωρίσει την ουσία του ανθρώπου. Μόνο μέσα από το ραφινάρισμα και την κρίση του Θεού, μόνο κατά τη διάρκεια ενός τέτοιου ραφιναρίσματος μπορεί ο άνθρωπος να γνωρίσει τις αδυναμίες του και να μάθει ότι δεν έχει τίποτα. Επομένως, η αγάπη του ανθρώπου για τον Θεό χτίζεται πάνω στα θεμέλια του ραφιναρίσματος και της κρίσης του Θεού.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Την ομορφιά του Θεού μπορείς να τη γνωρίσεις μόνο βιώνοντας επίπονες δοκιμασίες» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

189. Όταν ο Ιώβ υποβλήθηκε για πρώτη φορά στις δοκιμασίες του, έχασε όλη του την περιουσία και όλα τα παιδιά του, αλλά δεν έπεσε κάτω ούτε είπε τίποτα που να αποτελούσε αμαρτία εναντίον του Θεού ως αποτέλεσμα αυτού. Είχε νικήσει τους πειρασμούς του Σατανά και είχε υπερβεί τα υλικά πλούτη και τα παιδιά του, και τη δοκιμασία του να χάσει όλες τις εγκόσμιες κτήσεις του, τουτέστιν ήταν σε θέση να υπακούσει στον Θεό που αφαίρεσε από αυτόν και να ευχαριστήσει και να δοξολογήσει τον Θεό εξαιτίας αυτού. Αυτή ήταν η διαγωγή του Ιώβ κατά τον πρώτο πειρασμό του Σατανά, και αυτή ήταν και η μαρτυρία του Ιώβ κατά την πρώτη δοκιμασία του Θεού. Στη δεύτερη δοκιμασία, ο Σατανάς άπλωσε το χέρι του να πλήξει τον Ιώβ και, παρόλο που ο Ιώβ βίωσε πόνο άνευ προηγουμένου, η μαρτυρία του και μόνο αρκούσε για να αφήσει τους ανθρώπους άναυδους. Χρησιμοποίησε το ψυχικό σθένος, την αποφασιστικότητα και την υπακοή του στον Θεό, καθώς και τον σεβασμό του για τον Θεό, για να κατατροπώσει για άλλη μια φορά τον Σατανά, και η διαγωγή και η μαρτυρία του έτυχαν και πάλι της επιδοκιμασίας και της εύνοιας του Θεού. Κατά τη διάρκεια αυτού του πειρασμού, ο Ιώβ χρησιμοποίησε την πραγματική του διαγωγή για να διακηρύξει στον Σατανά ότι ο πόνος της σάρκας δεν θα μπορούσε να μεταβάλει την πίστη και την υπακοή του στον Θεό ή να αφαιρέσει την αφοσίωση του στον Θεό και τον σεβασμό για τον Θεό. Δεν θα απαρνιόταν τον Θεό ούτε θα εγκατέλειπε την τελειότητα και την ακεραιότητά του επειδή αντιμετώπιζε τον θάνατο. Η αποφασιστικότητα του Ιώβ έκανε τον Σατανά να φανεί δειλός, η πίστη του άφησε τον Σατανά φοβισμένο και τρεμάμενο, η δύναμη του αγώνα του μεταξύ ζωής και θανάτου με τον Σατανά προκάλεσε βαθύ μίσος και κακία στον Σατανά, η τελειότητα και η ακεραιότητά του δεν άφησαν περιθώριο στον Σατανά να τον βλάψει περισσότερο, οπότε ο Σατανάς εγκατέλειψε τις επιθέσεις εναντίον του και εγκατέλειψε τις κατηγορίες του κατά του Ιώβ ενώπιον του Ιεχωβά Θεού. Αυτό σήμαινε ότι ο Ιώβ είχε νικήσει τα επίγεια, είχε νικήσει τη σάρκα, είχε νικήσει τον Σατανά και είχε νικήσει τον θάνατο. Ήταν άνθρωπος που ανήκε εντελώς και απολύτως στον Θεό. Κατά τη διάρκεια αυτών των δύο δοκιμασιών, ο Ιώβ έμεινε σταθερός στη μαρτυρία του, και όντως βίωσε την τελειότητα και την ακεραιότητά του, και διεύρυνε το πεδίο των αρχών με τις οποίες ζούσε, δηλαδή να σέβεται τον Θεό και να αποφεύγει το κακό. Έχοντας υποβληθεί σε αυτές τις δύο δοκιμασίες, ο Ιώβ κέρδισε μια πλουσιότερη εμπειρία, και αυτή η εμπειρία τον έκανε πιο ώριμο και έμπειρο, τον έκανε δυνατότερο και με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα, και τον έκανε πιο σίγουρο για την ορθότητα και την αξία της ακεραιότητας στην οποία παρέμενε σταθερός. Οι δοκιμασίες που έδωσε ο Ιεχωβά Θεός στον Ιώβ τον βοήθησαν να αναπτύξει μια βαθιά κατανόηση και αίσθηση του ενδιαφέροντος του Θεού για τον άνθρωπο, και του επέτρεψαν να αντιληφθεί πόσο πολύτιμη είναι η αγάπη του Θεού, και από εκείνο το σημείο, το ενδιαφέρον και η αγάπη για τον Θεό προστέθηκαν στον σεβασμό του για τον Θεό. Οι δοκιμασίες του Ιεχωβά Θεού όχι μόνο δεν αποξένωσαν τον Ιώβ από Αυτόν, αλλά έφεραν την καρδιά του πιο κοντά στον Θεό. Όταν ο σαρκικός πόνος που υπέμεινε ο Ιώβ έφτασε στο αποκορύφωμά του, το ενδιαφέρον που ένιωθε από τον Ιεχωβά Θεό δεν του έδωσε άλλη επιλογή παρά να καταραστεί την ημέρα που γεννήθηκε. Αυτή τη συμπεριφορά δεν την είχε προγραμματίσει από καιρό, αλλά ήταν μια φυσική αποκάλυψη του ενδιαφέροντος και της αγάπης για τον Θεό μέσα από την καρδιά του, ήταν μια φυσική αποκάλυψη που προήλθε από το ενδιαφέρον και την αγάπη του για τον Θεό. Τουτέστιν, επειδή μισούσε τον εαυτό του, και δεν ήθελε, και δεν μπορούσε να αντέξει να βασανίζει τον Θεό, το ενδιαφέρον και η αγάπη του έφτασαν στο σημείο της ανιδιοτέλειας. Τότε, ο Ιώβ ανύψωσε τη μακρόχρονη λατρεία και λαχτάρα του για τον Θεό και την αφοσίωση στον Θεό στο επίπεδο του ενδιαφέροντος και της αγάπης. Παράλληλα, ανύψωσε, επίσης, την πίστη και την υπακοή του στον Θεό και τον σεβασμό του στον Θεό στο επίπεδο του ενδιαφέροντος και της αγάπης. Δεν επέτρεψε στον εαυτό του να κάνει οτιδήποτε που θα μπορούσε να βλάψει τον Θεό, δεν επέτρεψε στον εαυτό του οποιαδήποτε συμπεριφορά που θα έβλαπτε τον Θεό και δεν επέτρεψε στον εαυτό του να φέρει λύπη, πόνο ή ακόμα και δυστυχία στον Θεό για προσωπικούς του λόγους. Στα μάτια του Θεού, παρόλο που ο Ιώβ ήταν ακόμα ο Ιώβ του χτες, η πίστη του Ιώβ, η υπακοή και ο σεβασμός για τον Θεό είχαν ικανοποιήσει και ευχαριστήσει τον Θεό πλήρως. Εκείνη τη στιγμή, ο Ιώβ είχε επιτύχει την τελειότητα που ο Θεός προσδοκούσε, είχε γίνει κάποιος αληθινά άξιος να αποκαλείται «άμεμπτος και ευθύς» στα μάτια του Θεού. Τα δίκαια έργα του τού επέτρεψαν να νικήσει τον Σατανά και να μείνει ακλόνητος στη μαρτυρία του προς τον Θεό. Επιπλέον, τα δίκαια έργα του τον οδήγησαν στην τελείωση, και επέτρεψαν στην αξία της ζωής του να ανυψωθεί και να κάνει μεγαλύτερη από ποτέ υπέρβαση και να τον καταστήσει τον πρώτο άνθρωπο που δεν θα δεχόταν πλέον επιθέσεις και πειρασμούς από τον Σατανά. Επειδή ο Ιώβ ήταν δίκαιος, κατηγορήθηκε και μπήκε σε πειρασμό από τον Σατανά. Επειδή ο Ιώβ ήταν δίκαιος, παραδόθηκε στον Σατανά. Και επειδή ο Ιώβ ήταν δίκαιος, κατάφερε να νικήσει και να κατατροπώσει τον Σατανά και να μείνει σταθερός στη μαρτυρία του. Από τότε και στο εξής, ο Ιώβ έγινε ο πρώτος άνθρωπος που δεν θα παραδιδόταν ποτέ πια στον Σατανά, ήλθε πράγματι ενώπιον του θρόνου του Θεού και έζησε στο φως υπό τις ευλογίες του Θεού χωρίς να τον κατασκοπεύει ή να τον βασανίζει ο Σατανάς… Είχε γίνει ένας αληθινός άνθρωπος στα μάτια του Θεού, είχε απελευθερωθεί…

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Το έργο του Θεού, η διάθεση του Θεού και ο ίδιος ο Θεός Β'» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

190. Καθένα από τα λόγια του Θεού χτυπάει το θανάσιμο σημείο μας και μας αφήνει γεμάτους θλίψη και φόβο. Φανερώνει τις αντιλήψεις μας, φανερώνει τη φαντασία μας και φανερώνει τη διεφθαρμένη διάθεσή μας. Μέσα από όλα όσα λέμε και πράττουμε και κάθε μία από τις σκέψεις και τις ιδέες μας, η φύση και η ουσία μας αποκαλύπτονται από τα λόγια Του, αφήνοντάς μας ταπεινωμένους και τρεμάμενους από φόβο. Μας μιλάει για όλες τις πράξεις μας, τους στόχους και τις προθέσεις μας, αλλά και για τη διεφθαρμένη διάθεση που δεν είχαμε ποτέ ανακαλύψει, κάνοντάς μας να αισθανόμαστε εντελώς εκτεθειμένοι μες στην άθλια ατέλειά μας και, ακόμη περισσότερο, τελείως μεταπεισμένοι. Μας κρίνει που αντιστεκόμαστε σε Αυτόν, μας παιδεύει για τη βλασφημία και την καταδίκη Του και μας κάνει να αισθανόμαστε ότι στα μάτια Του είμαστε ανάξιοι, ότι είμαστε ο ζων Σατανάς. Οι ελπίδες μας κατακρημνίζονται, δεν τολμούμε πλέον να θέσουμε οποιεσδήποτε παράλογες απαιτήσεις και αξιώσεις προς Αυτόν, και ακόμη και τα όνειρά μας εξαφανίζονται από τη μια μέρα στην άλλη. Αυτό είναι ένα γεγονός που κανείς μας δεν μπορεί να φανταστεί και κανείς μας δεν μπορεί να αποδεχτεί. Προς στιγμή, το μυαλό μας κλυδωνίζεται, και δεν ξέρουμε πώς να συνεχίσουμε στον δρόμο μπροστά μας, δεν ξέρουμε πώς να συνεχίσουμε με τις πεποιθήσεις μας. Φαίνεται ότι η πίστη μας έχει επιστρέψει στο μηδέν και ότι δεν έχουμε συναντήσει ποτέ και δεν έχουμε γνωρίσει τον Κύριο Ιησού. Ό,τι βλέπουμε μπροστά στα μάτια μας μάς προκαλεί σύγχυση και μας κάνει να νιώθουμε σαν να έχουμε χαθεί. Έχουμε αποθαρρυνθεί, έχουμε απογοητευθεί, και βαθιά στην καρδιά μας υπάρχει αχαλίνωτη οργή και όνειδος. Προσπαθούμε να εκτονωθούμε, προσπαθούμε να βρούμε μια διέξοδο και, πολύ δε μάλλον, προσπαθούμε να συνεχίσουμε να προσδοκούμε τον Σωτήρα μας τον Ιησού και να ανοίξουμε την καρδιά μας σε Αυτόν. Αν και υπάρχουν φορές που δεν δείχνουμε υπερόπτες ούτε ταπεινοί, η καρδιά μας νιώθει μια καινοφανή αίσθηση απώλειας. Αν και μερικές φορές μπορεί να φαινόμαστε ασυνήθιστα ήρεμοι εξωτερικά, μέσα μας υπομένουμε την τρικυμία του μαρτυρίου. Η κρίση και το παίδεμά Του μας έχουν αφαιρέσει όλες τις ελπίδες και τα όνειρά μας, έχουν ματαιώσει τις παράλογες επιθυμίες μας και δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι είναι ο Σωτήρας μας κι ότι είναι ικανός να μας σώσει. Η κρίση και το παίδεμά Του έχουν ανοίξει ένα βαθύ χάσμα ανάμεσα σε εμάς και σε Αυτόν που κανείς δεν θέλει καν να διασχίσει. Η κρίση και το παίδεμά Του είναι ότι για πρώτη φορά ερχόμαστε αντιμέτωποι με τόσο μεγάλα εμπόδια και τόσο μεγάλη ταπείνωση. Η κρίση και το παίδεμά Του μας βοήθησαν να εκτιμήσουμε πραγματικά την εντιμότητα του Θεού και την έλλειψη ανοχής για τις προσβολές του ανθρώπου, σε σύγκριση με την οποία είμαστε τόσο μικροί και αχρείοι. Η κρίση και το παίδεμά Του μας έχουν κάνει να συνειδητοποιήσουμε για πρώτη φορά πόσο αλαζόνες και ξιπασμένοι είμαστε και ότι ο άνθρωπος δεν θα είναι ποτέ ισάξιος με τον Θεό ή ίσος με τον Θεό. Η κρίση και το παίδεμά Του μας κάνει να μη θέλουμε να ζούμε πλέον σε μια τέτοια διεφθαρμένη διάθεση και μας κάνει να θέλουμε να απαλλαγούμε από μια τέτοια φύση και ουσία όσο το δυνατόν συντομότερα, για να μην προκαλούμε το μίσος και την απέχθειά Του. Η κρίση και το παίδεμά Του μας έχει κάνει να υπακούμε στα λόγια Του με προθυμία και δεν θέλουμε πλέον να επαναστατήσουμε εναντίον των ενορχηστρώσεων και του σχεδιασμού Του. Η κρίση και το παίδεμά Του μας δημιούργησε για ακόμα μια φορά την επιθυμία να αναζητήσουμε τη ζωή και μας γέμισε χαρά που τον δεχόμαστε ως Σωτήρα μας… Έχουμε αφήσει πίσω μας το έργο της κατάκτησης, βγήκαμε από την κόλαση, εξήλθαμε της κοιλάδας της σκιάς του θανάτου… Ο Παντοδύναμος Θεός μάς έχει κερδίσει, εμάς που ανήκουμε σε αυτήν την ομάδα ανθρώπων! Έχει θριαμβεύσει πάνω στον Σατανά και κατατρόπωσε όλους τους εχθρούς Του!

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Αντικρίζοντας την εμφάνιση του Θεού στην κρίση και την παίδευσή Του» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

191. Αφού έχουν περάσει χρόνια, ο άνθρωπος έχει φθαρεί, έχοντας βιώσει τις κακουχίες του ραφιναρίσματος και του παιδέματος. Παρόλο που ο άνθρωπος έχει χάσει τη «δόξα» και τον «ρομαντισμό» των περασμένων καιρών, ασυνείδητα έχει καταλάβει την αλήθεια του να είναι άνθρωπος κι έχει εκτιμήσει τα χρόνια που αφιέρωσε ο Θεός στη σωτηρία της ανθρωπότητας. Ο άνθρωπος αρχίζει σιγά-σιγά να απεχθάνεται την ίδια του τη βαρβαρότητα. Αρχίζει να μισεί το πόσο άγριος είναι, και όλες τις παρανοήσεις προς τον Θεό και τις παράλογες απαιτήσεις που έχει διατυπώσει σ’ Εκείνον. Ο χρόνος δεν μπορεί να γυρίσει πίσω· τα περασμένα γεγονότα γίνονται οι θλιβερές αναμνήσεις του ανθρώπου, και τα λόγια κι η αγάπη του Θεού γίνονται η κινητήρια δύναμη στη νέα ζωή του ανθρώπου. Οι πληγές του ανθρώπου επουλώνονται μέρα με τη μέρα, η δύναμή του επιστρέφει κι εκείνος στέκεται όρθιος και κοιτά το πρόσωπο του Παντοδύναμου… μόνο για να ανακαλύψει πως Εκείνος ήταν πάντοτε στο πλευρό μου, και πως το χαμόγελό Του και η όμορφη όψη Του παραμένουν τόσο εμψυχωτικά. Η καρδιά Του εξακολουθεί να νοιάζεται για την ανθρωπότητα που Εκείνος δημιούργησε, και τα χέρια Του παραμένουν το ίδιο ζεστά και ισχυρά όπως ήταν στην αρχή. Είναι σαν να επέστρεψε ο άνθρωπος στον Κήπο της Εδέμ, μονάχα που, αυτήν τη φορά, δεν ακούει πια τα ξελογιάσματα του φιδιού, δεν απομακρύνεται πια από το πρόσωπο του Ιεχωβά. Ο άνθρωπος γονατίζει ενώπιον του Θεού, κοιτάζει ψηλά το χαμογελαστό πρόσωπο του Θεού και προσφέρει την πολυτιμότερη θυσία του – Ω! Κύριέ μου, Θεέ μου!

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Ο άνθρωπος μπορεί να σωθεί μόνο εν μέσω της διαχείρισης του Θεού» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Προηγούμενο: (ΙΓ) Λόγια σχετικά με την επιδίωξη της αγάπης για τον Θεό

Επόμενο: (ΙΕ) Λόγια σχετικά με το να υπηρετεί κανείς τον Θεό και να γίνεται μάρτυράς Του

Οι καταστροφές αποτελούν συχνό φαινόμενο, κι έχουν εμφανιστεί τα σημεία της επιστροφής του Κυρίου. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να υποδεχθούμε τον Κύριο; Σας προσκαλούμε εγκάρδια να επικοινωνήσετε μαζί μας για να βρείτε τον τρόπο.
Επικοινωνήστε μαζί μας μέσω Viber
Επικοινωνήστε μαζί μας μέσω Messenger

Σχετικό περιεχόμενο

Ο στεναγμός του Παντοδύναμου

Υπάρχει ένα τεράστιο μυστικό στην καρδιά σου, το οποίο ουδέποτε γνώριζες, διότι ζεις σε έναν κόσμο δίχως φως. Η καρδιά και το πνεύμα σου...

Πρόλογος

Παρόλο που πολλοί πιστεύουν στον Θεό, λίγοι είναι αυτοί που κατανοούν τι σημαίνει η πίστη στον Θεό και τι πρέπει να κάνουν για να τους...

Ρυθμίσεις

  • Κείμενο
  • Θέματα

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Περιεχόμενα

Αναζήτηση

  • Αναζήτηση σε αυτό το κείμενο
  • Αναζήτηση σε αυτό το βιβλίο