ΙΑ) Κλασικά λόγια σχετικά με την είσοδο στην πραγματικότητα της αλήθειας

160. Την ουσία του Θεού δεν πρέπει μόνο να την πιστέψει ο άνθρωπος. Χρειάζεται και να την αγαπήσει. Αλλά πολλοί από εκείνους που πιστεύουν στον Θεό είναι ανίκανοι να ανακαλύψουν αυτό το «μυστικό». Οι άνθρωποι δεν τολμούν να αγαπήσουν τον Θεό και ούτε προσπαθούν να Τον αγαπήσουν. Δεν ανακάλυψαν ποτέ ότι υπάρχουν τόσα πολλά που είναι αξιαγάπητα σε Εκείνον, ούτε ανακάλυψαν ποτέ ότι ο Θεός αυτός είναι ο Θεός που αγαπά τον άνθρωπο και ότι αυτός είναι ο Θεός που πρέπει ο άνθρωπος να αγαπά. Η ομορφιά του Θεού εκφράζεται στο έργο Του: Μόνο όταν βιώνουν το έργο Του οι άνθρωποι μπορούν να ανακαλύψουν την ομορφιά Του, μόνο με την πραγματική τους εμπειρία μπορούν να εκτιμήσουν την ομορφιά του Θεού και, χωρίς να την προσέξει στην πραγματική ζωή, κανείς δεν μπορεί να ανακαλύψει την ομορφιά του Θεού. Υπάρχουν τόσα πολλά για να αγαπήσει κανείς στον Θεό, αλλά, χωρίς ουσιαστικά να κοινωνούν μαζί Του, οι άνθρωποι είναι ανίκανοι να την ανακαλύψουν. Δηλαδή, εάν ο Θεός δεν ενσαρκωνόταν, οι άνθρωποι θα ήταν ανίκανοι να κοινωνήσουν πραγματικά μαζί Του, και αν δεν μπορούσαν να κοινωνήσουν πραγματικά μαζί Του, δεν θα μπορούσαν επίσης να βιώσουν το έργο Του - και έτσι, η αγάπη τους για τον Θεό θα ήταν μολυσμένη από πολλά ψεύδη και φαντασίες. Η αγάπη του ανθρώπου για τον Θεό στον ουρανό δεν είναι τόσο αληθινή όσο και η αγάπη για τον Θεό στη γη, αφού η γνώση των ανθρώπων για τον Θεό στον ουρανό χτίστηκε πάνω στις φαντασίες τους, παρά σ’ αυτά που έχουν δει με τα μάτια τους και σ’ αυτά που έχουν προσωπικά βιώσει. Όταν ο Θεός έρχεται στη γη, οι άνθρωποι είναι ικανοί να δουν τις πραγματικές πράξεις Του και την ομορφιά Του και μπορούν να δουν όλη την πρακτική και κανονική Του διάθεση, όλα αυτά τα οποία είναι χίλιες φορές πιο αληθινά απ’ την γνώση του Θεού στον ουρανό. Ανεξάρτητα από το πόσο πολύ οι άνθρωποι αγαπούν τον Θεό στον ουρανό, δεν υπάρχει τίποτα το αληθινό σχετικά μ’ αυτήν την αγάπη και είναι γεμάτη από ανθρώπινες ιδέες. Όσο λίγη κι αν είναι η αγάπη τους για τον Θεό στη γη, αυτή η αγάπη είναι αληθινή· ακόμα κι αν είναι λίγη, εξακολουθεί να είναι αληθινή. Ο Θεός ωθεί τους ανθρώπους να Τον γνωρίσουν μέσα απ’ το αληθινό έργο Του και μέσα απ’ αυτήν τη γνώση Εκείνος κερδίζει την αγάπη τους. Είναι σαν τον Πέτρο: Εάν δεν είχε ζήσει με τον Ιησού, θα ήταν αδύνατο για κείνον να Τον λατρέψει. Έτσι, και η πίστη του απέναντι στον Ιησού είχε χτιστεί πάνω στην κοινωνία μαζί Του. Για να κάνει τον άνθρωπο να Τον αγαπήσει, ο Θεός ήρθε ανάμεσα στους ανθρώπους και έζησε με τον άνθρωπο, και όλα αυτά κάνουν τον άνθρωπο να δει και να βιώνει την πραγματικότητα του Θεού.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Αυτοί που αγαπούν τον Θεό θα ζουν για πάντα μέσα στο φως Του» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

161. Δεν υπάρχει πιο βαθύ μάθημα από το μάθημα της αγάπης για τον Θεό και μπορεί να ειπωθεί ότι το μάθημα που μαθαίνουν οι άνθρωποι ύστερα από μια ζωή πίστης είναι πώς να αγαπούν τον Θεό. Δηλαδή, αν πιστεύεις στον Θεό, πρέπει να αγαπάς τον Θεό. Εάν πιστεύεις στον Θεό μόνο, αλλά δεν Τον αγαπάς, δεν έχεις επιτύχει τη γνώση του Θεού και ποτέ δεν έχεις αγαπήσει τον Θεό με μια πραγματική αγάπη που προέρχεται μέσα από την καρδιά σου, τότε η πίστη σου στον Θεό είναι μάταιη. Αν, στην πίστη σου στον Θεό, δεν αγαπάς τον Θεό, τότε ζεις μάταια και ολόκληρη η ζωή σου είναι η πιο χαμηλή από όλες τις ζωές. Εάν, σε όλη τη διάρκεια της ζωής σου, ποτέ δεν έχεις αγαπήσει ή ευχαριστήσει τον Θεό, τότε ποιο είναι το νόημα της ζωής σου; Και ποιο είναι το νόημα της πίστης σου στον Θεό; Δεν είναι σπατάλη προσπάθειας; Δηλαδή, αν οι άνθρωποι πρέπει να πιστέψουν και να αγαπήσουν τον Θεό, τότε πρέπει να πληρώσουν ένα τίμημα. Αντί να προσπαθούν να δράσουν με κάποιο τρόπο εξωτερικά, θα έπρεπε να αναζητήσουν την αληθινή ενόραση στα βάθη της καρδιάς τους. Εάν είσαι ενθουσιασμένος με το τραγούδι και τον χορό, αλλά χωρίς την ικανότητα να κάνεις την αλήθεια πράξη, μπορείς να πεις ότι αγαπάς τον Θεό; Η αγάπη για τον Θεό απαιτεί να αναζητάς το θέλημα του Θεού σε όλα τα πράγματα και να εξερευνάς βαθιά μέσα σου όταν σου συμβαίνει κάτι, προσπαθώντας να κατανοήσεις το θέλημα του Θεού και προσπαθώντας να δεις τι θέλει ο Θεός σε αυτό το θέμα, τι θέλει εσύ να καταφέρεις και πώς πρέπει να προσέχεις το θέλημά Του. Για παράδειγμα: Κάτι συμβαίνει που απαιτεί να υπομείνεις κακουχίες, οπότε πρέπει να καταλάβεις ποιο είναι το θέλημα του Θεού και πώς πρέπει να προσέχεις το θέλημά Του. Δεν πρέπει να ικανοποιήσεις τον εαυτό σου: Πρώτα βάλε τον εαυτό σου στη μία πλευρά. Τίποτα δεν είναι πιο απεχθές από τη σάρκα. Πρέπει να επιδιώξεις να ευχαριστήσεις τον Θεό και να εκπληρώσεις το καθήκον σου. Με τέτοιες σκέψεις, ο Θεός θα σου φέρει ιδιαίτερη διαφώτιση σε αυτό το θέμα και η καρδιά σου θα βρει επίσης ανακούφιση.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Μόνο αγαπώντας τον Θεό πιστεύεις αληθινά στον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

162. Η «αγάπη», όπως αποκαλείται, αναφέρεται σ’ ένα συναίσθημα που είναι αγνό και αψεγάδιαστο, για το οποίο χρησιμοποιείς την καρδιά σου για να αγαπάς, να νιώθεις και να νοιάζεσαι για τους άλλους. Στην αγάπη δεν υπάρχουν προϋποθέσεις, δεν υπάρχουν φραγμοί, ούτε κι απόσταση. Στην αγάπη δεν υπάρχει καχυποψία, ούτε δόλος, ούτε πονηρία. Στην αγάπη δεν υπάρχει καμιά απόσταση και τίποτε το ακάθαρτο. Αν αγαπάς, τότε δεν εξαπατάς, δεν παραπονιέσαι, δεν προδίδεις, δεν επαναστατείς, δεν απαιτείς, ούτε ζητάς να κερδίσεις κάτι ή να κερδίσεις μια ορισμένη ποσότητα. Αν αγαπάς, τότε πρόθυμα θα κάνεις θυσίες, θα υπομένεις κακουχίες και θα είσαι σε αρμονία με Εμένα. Θ’ απαρνηθείς όλα όσα έχεις για χάρη Μου, θ’ απαρνηθείς την οικογένειά σου, το μέλλον σου, τη νιότη σου και τον γάμο σου. Αλλιώς η αγάπη σου δεν θα είναι καθόλου αγάπη, αλλά περισσότερο απάτη και προδοσία!

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Πολλοί μεν οι κλητοί, λίγοι δε οι εκλεκτοί» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

163. Όταν οι άνθρωποι έρχονται σε επαφή με τον Θεό με τις καρδιές τους, όταν οι καρδιές τους είναι σε θέση να στραφούν πλήρως σ’ Αυτόν, αυτό είναι το πρώτο βήμα της ανθρώπινης αγάπης για τον Θεό. Αν θέλεις να αγαπήσεις τον Θεό, πρέπει πρώτα να είσαι σε θέση να στρέψεις την καρδιά σου σ’ Αυτόν. Τι σημαίνει να στρέψεις την καρδιά σου στον Θεό; Όταν οτιδήποτε επιδιώκεις στην καρδιά σου συμβαίνει για χάρη της αγάπης προς τον Θεό και της απόκτησης του Θεού, κι αυτό δείχνει ότι έχεις στρέψει πλήρως την καρδιά σου στον Θεό. Εκτός από τον Θεό και τα λόγια Του, δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα άλλο στην καρδιά σου (οικογένεια, πλούτος, σύζυγος, παιδιά ή άλλα πράγματα). Ακόμα κι αν υπάρχουν, δεν μπορούν να καταλάβουν χώρο στην καρδιά σου και δεν σκέφτεσαι τις μελλοντικές σου προοπτικές, παρά μόνο επιδιώκεις την αγάπη για τον Θεό. Εκείνη τη στιγμή θα έχεις στρέψει πλήρως την καρδιά σου προς τον Θεό. Ας υποθέσουμε ότι συνεχίζεις να κάνεις μόνος σου σχέδια στην καρδιά σου και πάντα επιδιώκεις το προσωπικό σου όφελος, σκεπτόμενος πάντα: «Πότε μπορώ να κάνω ένα μικρό αίτημα στον Θεό; Πότε θα γίνει η οικογένειά μου πλούσια; Πώς μπορώ να αποκτήσω ωραία ρούχα; …» Εάν ζεις σε αυτή την κατάσταση, σημαίνει ότι η καρδιά σου δεν έχει στραφεί πλήρως στον Θεό. Εάν έχεις μόνο τα λόγια του Θεού στην καρδιά σου και είσαι σε θέση να προσεύχεσαι στον Θεό και να έρχεσαι κοντά Του κάθε φορά, σαν να ήταν πολύ κοντά σε εσένα, σαν να ήταν ο Θεός μέσα σου και ήσουν μέσα Του, αν είσαι μέσα σε μια τέτοια κατάσταση, σημαίνει ότι η καρδιά σου έχει βρεθεί υπό την παρουσία του Θεού. Αν προσεύχεσαι στον Θεό και τρως και πίνεις από τα λόγια Του κάθε μέρα, σκέφτεσαι πάντα το έργο της εκκλησίας, αν δείχνεις ότι νοιάζεσαι για το θέλημα του Θεού, χρησιμοποιείς την καρδιά σου για να Τον αγαπάς αυθεντικά και να ικανοποιείς το θέλημά Του, τότε η καρδιά σου θα ανήκει στον Θεό. Εάν η καρδιά σου καταλαμβάνεται από πολλά άλλα πράγματα, τότε εξακολουθεί να καταλαμβάνεται από τον Σατανά και δεν έχει πραγματικά στραφεί στον Θεό. Όταν η καρδιά κάποιου έχει πραγματικά στραφεί προς τον Θεό, τότε νιώθει αυθεντική, αυθόρμητη αγάπη γι’ Αυτόν και είναι σε θέση να νοιαστεί για το έργο του Θεού. Αν και οι άνθρωποι θα είναι ακόμα σε ανόητες και παράλογες καταστάσεις, θα είναι σε θέση να λάβουν υπόψη τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, το έργο Του και μια αλλαγή στη διάθεσή τους. Η καρδιά τους θα είναι απολύτως σωστή.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Η αυθεντική αγάπη για τον Θεό είναι αυθόρμητη» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

164. Όλα όσα συμβαίνουν στους ανθρώπους είναι όταν ο Θεός τούς χρειάζεται να παραμείνουν σταθεροί στη μαρτυρία τους προς Εκείνον. Τίποτα σημαντικό δεν έχει συμβεί σ’ εσένα αυτή τη στιγμή και δεν γίνεσαι σπουδαίος μάρτυρας, αλλά κάθε λεπτομέρεια της καθημερινής ζωής σου σχετίζεται με τη μαρτυρία προς τον Θεό. Εάν μπορείς να κερδίσεις τον θαυμασμό των αδελφών σου, των μελών της οικογένειάς σου και όλων γύρω σου· αν, μια μέρα, οι άπιστοι έρθουν και θαυμάσουν όλα όσα κάνεις και δουν ότι όλα όσα κάνει ο Θεός είναι υπέροχα, τότε θα έχεις γίνει μάρτυρας. Παρόλο που δεν έχεις γνώση και το επίπεδό σου είναι χαμηλό, μέσω της τελείωσής σου από τον Θεό, είσαι σε θέση να Τον ευχαριστήσεις και να είσαι προσεκτικός ως προς το θέλημά Του. Οι άλλοι θα δουν τι μεγάλο έργο έχει κάνει σε ανθρώπους του πιο χαμηλού επιπέδου. Άνθρωποι έρχονται να γνωρίσουν τον Θεό και γίνονται νικητές ενώπιον του Σατανά και πιστοί στον Θεό ως ένα βαθμό. Έτσι κανένας δεν θα έχει περισσότερη πυγμή από αυτήν την ομάδα ανθρώπων. Αυτή θα είναι η μεγαλύτερη μαρτυρία. Παρόλο που δεν είσαι σε θέση να κάνεις σπουδαίο έργο, είσαι σε θέση να ευχαριστήσεις τον Θεό. Άλλοι δεν μπορούν να θέσουν κατά μέρος τις αντιλήψεις τους, αλλά εσύ μπορείς· άλλοι δεν μπορούν να γίνουν μάρτυρες του Θεού κατά τη διάρκεια των πραγματικών τους εμπειριών, αλλά εσύ μπορείς να χρησιμοποιήσεις το πραγματικό ανάστημά σου και τις πράξεις σου για να ξεπληρώσεις την αγάπη του Θεού και να γίνεις ισχυρός μάρτυράς Του. Μόνο αυτό μετράει ως πραγματική αγάπη του Θεού.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Μόνο αγαπώντας τον Θεό πιστεύεις αληθινά στον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

165. Ο άνθρωπος ζει κάτω από το πέπλο της επιρροής του σκότους, δέσμιος στην επιρροή του Σατανά χωρίς διαφυγή. Και η διάθεση του ανθρώπου, μετά την μεταποίηση που υπέστη από τον Σατανά, γίνεται ολοένα και πιο διεφθαρμένη. Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι ο άνθρωπος πάντοτε ζούσε με την διεφθαρμένη, σατανική διάθεσή του, ανίκανος να αγαπήσει πραγματικά τον Θεό. Έτσι, αν ο άνθρωπος επιθυμεί να αγαπήσει τον Θεό, πρέπει να απεκδυθεί την αυταρέσκειά του, την υπεροψία, την αλαζονεία, την έπαρση και τα συναφή, τα οποία ανήκουν όλα στην διάθεση του Σατανά. Διαφορετικά, η αγάπη του ανθρώπου είναι ακάθαρτη αγάπη, μια αγάπη του Σατανά, και μία αγάπη που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να λάβει την έγκριση του Θεού. Χωρίς να τελειωθεί απευθείας, να αντιμετωπιστεί, να σπάσει, να κλαδευτεί, να πειθαρχηθεί, να παιδευτεί ή να εξευγενιστεί από το Άγιο Πνεύμα, κανείς δεν είναι πραγματικά ικανός να αγαπήσει τον Θεό.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Ο διεφθαρμένος άνθρωπος είναι ανίκανος να αντιπροσωπεύει τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

166. Σήμερα, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν αυτή τη γνώση. Πιστεύουν ότι η ταλαιπωρία δεν έχει αξία, ότι ο κόσμος τούς έχει απαρνηθεί, ότι η ζωή στο σπίτι τους είναι ταραγμένη, ότι δεν τους αγαπά ο Θεός και ότι οι προοπτικές τους είναι ζοφερές. Η ταλαιπωρία μερικών ανθρώπων φτάνει σε ορισμένο σημείο, και οι σκέψεις τους στρέφονται στον θάνατο. Αυτή δεν είναι η πραγματική αγάπη προς τον Θεό. Οι άνθρωποι αυτοί είναι δειλοί, δεν έχουν επιμονή, είναι ασθενείς και αδύναμοι! Ο Θεός λαχταρά ο άνθρωπος να Τον αγαπά, αλλά όσο περισσότερο Τον αγαπά ο άνθρωπος, τόσο περισσότερο υποφέρει, και όσο περισσότερο Τον αγαπά ο άνθρωπος, τόσο μεγαλύτερες είναι οι δοκιμασίες του. Εάν Τον αγαπάς, τότε θα υποστείς κάθε είδους ταλαιπωρία – και εάν δεν Τον αγαπάς, τότε ίσως όλα να σου είναι εύκολα και όλα να είναι γαλήνια γύρω σου. Όταν αγαπήσεις τον Θεό, θα νιώσεις ότι πολλά πράγματα γύρω σου είναι αξεπέραστα, και επειδή το ανάστημά σου είναι πολύ μικρό, θα εξευγενιστείς. Επίσης, δεν είσαι ικανός να ικανοποιήσεις τον Θεό και θα νιώθεις πάντα ότι το θέλημα του Θεού είναι πολύ μεγαλόπνοο, ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να το φτάσει. Για όλους αυτούς τους λόγους, εσύ θα εξευγενιστείς – επειδή υπάρχει πολλή αδυναμία μέσα σου και μεγάλο μέρος που δεν μπορεί να ικανοποιήσει το θέλημα του Θεού, θα εξευγενιστείς μέσα σου. Παρόλα αυτά, θα πρέπει να δείτε καθαρά ότι ο εξαγνισμός επιτυγχάνεται μόνο μέσω εξευγενισμού. Έτσι, κατά τις έσχατες αυτές ημέρες, πρέπει να γίνετε μάρτυρες του Θεού. Άσχετα από το πόσο υποφέρετε, θα πρέπει να προχωρήσετε μέχρι το τέλος και, ακόμα και στην τελευταία σας πνοή, πρέπει να είστε ακόμα πιστοί στον Θεό, να είστε στο έλεός Του. Μόνο έτσι αγαπά κανείς αληθινά τον Θεό και μόνο αυτή είναι η δυνατή και ηχηρή μαρτυρία. Όταν σε βάζει σε πειρασμό ο Σατανάς, θα πρέπει να λες: «Η καρδιά μου ανήκει στον Θεό, κι ο Θεός μ’ έχει ήδη κερδίσει. Δεν μπορώ να σε ικανοποιήσω – πρέπει να αφιερώσω όλο μου το είναι στην ικανοποίηση του Θεού». Όσο περισσότερο ικανοποιείς τον Θεό, τόσο περισσότερο ο Θεός σε ευλογεί και τόσο ισχυρότερη είναι η αγάπη σου για τον Θεό. Και τόσο, επίσης, θα έχεις πίστη και αποφασιστικότητα και θα νιώθεις ότι τίποτα δεν είναι πιο πολύτιμο και σημαντικό όσο μια ζωή που δαπανάται στην αγάπη για τον Θεό. Μπορεί να πει κανείς ότι ο άνθρωπος πρέπει μόνο να αγαπά τον Θεό για να μην έχει θλίψη. Παρόλο που υπάρχουν στιγμές όπου η σάρκα σου είναι ασθενής και σε πολιορκούν πολλές αληθινές δυσκολίες, αυτές τις στιγμές θα βασίζεσαι πραγματικά στον Θεό και θα παρηγορείσαι μέσα στο πνεύμα σου και θα νιώθεις βεβαιότητα κι ότι έχεις κάπου να βασιστείς. Έτσι, θα μπορέσεις να ξεπεράσεις πολλά περιβάλλοντα, κι έτσι δεν θα παραπονιέσαι για τον Θεό εξαιτίας της οδύνης που υφίστασαι. Θα θέλεις να ψάλλεις, να χορεύεις, να προσεύχεσαι, να συμμετέχεις σε συναθροίσεις και να κοινωνείς, να σκέφτεσαι τον Θεό, και θα νιώθεις ότι όλος ο κόσμος, όλα τα ζητήματα και όλα τα πράγματα γύρω σου, που έχει οργανώσει ο Θεός, είναι τα κατάλληλα.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Την ομορφιά του Θεού μπορείς να τη γνωρίσεις μόνο βιώνοντας επίπονες δοκιμασίες» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

167. Είναι κατά τη διάρκεια του πικρού εξευγενισμού που ο άνθρωπος μπορεί να βρεθεί ευκολότερα υπό την επιρροή του Σατανά, οπότε με ποιον τρόπο πρέπει να αγαπάς τον Θεό κατά τον εξευγενισμό αυτόν; Θα πρέπει να επιστρατεύσεις τη θέλησή σου, να αποθέσεις την καρδιά σου στον Θεό και να Του αφιερώσεις τον τελευταίο από τον χρόνο σου. Ανεξάρτητα από τον τρόπο με τον οποίο σε εξευγενίζει ο Θεός, θα πρέπει να είσαι ικανός να κάνεις πράξη την αλήθεια, ώστε να εκπληρώσεις το θέλημα του Θεού, και θα πρέπει να αναλάβεις ο ίδιος την ευθύνη να αναζητάς τον Θεό, αλλά και την κοινωνία με τον Θεό. Σε τέτοιες στιγμές, όσο πιο παθητικός είσαι, τόσο πιο αρνητικός θα γίνεις και τόσο ευκολότερο θα είναι να υποτροπιάσεις. Όταν είναι απαραίτητο να εκπληρώσεις τον σκοπό σου, παρόλο που δεν τον εκπληρώνεις καλά, κάνεις ό,τι μπορείς χρησιμοποιώντας μόνο την αγάπη σου για τον Θεό· ανεξάρτητα από το τι λένε οι άλλοι — είτε λένε πως τα πήγες καλά είτε πως τα πήγες άσχημα — τα κίνητρά σου είναι σωστά και δεν είσαι αυτάρεσκος, διότι ενεργείς εκ μέρους του Θεού. Όταν οι άλλοι σε παρερμηνεύουν, μπορείς να προσευχηθείς στον Θεό, λέγοντας: «Ω, Θεέ μου! Δεν ζητώ οι άλλοι να με ανέχονται και να μου φέρονται καλά, μήτε να με καταλαβαίνουν και να με επιδοκιμάζουν. Ζητώ μόνο να είμαι ικανός να Σε αγαπώ στην καρδιά μου, να είμαι γαλήνιος στην καρδιά μου και να έχω καθαρή τη συνείδησή μου. Δεν ζητώ να με επιδοκιμάζουν οι άλλοι, ούτε να με έχουν σε μεγάλη εκτίμηση· επιδιώκω μόνο να Σε ικανοποιώ από καρδιάς, εκπληρώνω τον ρόλο μου κάνοντας όλα όσα μπορώ και, παρόλο που είμαι ανόητος, χαζός, χαμηλού επιπέδου και τυφλός, γνωρίζω πως είσαι αξιαγάπητος και είμαι διατεθειμένος να αφιερώσω όλα όσα έχω σε Εσένα». Μόλις προσευχηθείς με αυτόν τον τρόπο, θα αναδυθεί η αγάπη σου για τον Θεό και θα νιώσεις πολύ περισσότερο ανακουφισμένος στην καρδιά σου. Αυτό σημαίνει να κάνεις πράξη την αγάπη του Θεού.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Μόνο μέσα από τον εξευγενισμό, μπορεί ο άνθρωπος να αγαπήσει πραγματικά τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

168. Πώς πρέπει να αγαπά ο άνθρωπος τον Θεό μέσα από τον εξευγενισμό; Χρησιμοποιώντας τη βούληση που έχει να αγαπά τον Θεό ως μέσο για να δεχτεί τον εξευγενισμό Του: Κατά τη διάρκεια του εξευγενισμού, μέσα σου βασανίζεσαι σαν να σου στρίβουν ένα μαχαίρι στην καρδιά, ωστόσο είσαι πρόθυμος να ικανοποιήσεις τον Θεό χρησιμοποιώντας την καρδιά σου που Τον αγαπά, ενώ δεν είσαι πρόθυμος να δείξεις ενδιαφέρον για τη σάρκα. Αυτό σημαίνει να κάνεις πράξη την αγάπη του Θεού. Μέσα σου πονάς και η ταλαιπωρία σου έχει φτάσει σε ένα συγκεκριμένο σημείο, ωστόσο είσαι ακόμη διατεθειμένος να παρουσιαστείς ενώπιον του Θεού και να προσευχηθείς, λέγοντας: «Ω, Θεέ μου! Δεν μπορώ να Σε αφήσω. Παρόλο που υπάρχει σκοτάδι μέσα μου, επιθυμώ να σε ικανοποιώ· γνωρίζεις την καρδιά μου και θα ήθελα να επενδύσεις περισσότερη από την αγάπη Σου μέσα μου». Αυτή είναι η πρακτική κατά τον εξευγενισμό. Αν χρησιμοποιείς την αγάπη του Θεού σαν θεμέλιο, ο εξευγενισμός μπορεί να σε φέρει πιο κοντά στον Θεό και να σε κάνει πιο οικείο μαζί Του. Εφόσον πιστεύεις στον Θεό, πρέπει να παραδώσεις την καρδιά σου σε Αυτόν. Εάν προσφέρεις και αποθέσεις την καρδιά σου στον Θεό, τότε κατά τον εξευγενισμό θα είναι αδύνατο να αρνηθείς ή να αφήσεις τον Θεό. Με αυτόν τον τρόπο, η σχέση σου με τον Θεό θα γίνεται όλο και πιο στενή και κανονική, ενώ η κοινωνία σου με τον Θεό θα γίνεται όλο και πιο συχνή. Εάν η πρακτική σου γίνεται πάντοτε με αυτόν τον τρόπο, τότε θα περνάς περισσότερο χρόνο υπό το φως του Θεού, περισσότερο χρόνο υπό την καθοδήγηση του λόγου Του, θα υπάρχουν ολοένα περισσότερες αλλαγές στη διάθεσή σου, ενώ η γνώση σου θα αυξάνεται μέρα με τη μέρα. Όταν έρθει η μέρα και οι δοκιμασίες του Θεού σού χτυπήσουν ξαφνικά την πόρτα, όχι μόνο θα είσαι ικανός να σταθείς στο πλευρό του Θεού, αλλά θα μπορείς και να γίνεις μάρτυρας για τον Θεό. Τότε θα είσαι σαν τον Ιώβ ή τον Πέτρο. Εάν γίνεις μάρτυρας για τον Θεό, θα τον αγαπάς πραγματικά και θα έδινες τη ζωή σου γι' Αυτόν με προθυμία. Θα γίνεις μάρτυρας του Θεού και κάποιος που αγαπά ο Θεός. Η αγάπη που έχει την εμπειρία του εξευγενισμού είναι δυνατή, όχι αδύναμη. Ανεξάρτητα από το πού και το πώς σε υποβάλλει ο Θεός στις δοκιμασίες Του, είσαι ικανός να μη νοιάζεσαι για το αν θα ζήσεις ή αν θα πεθάνεις, όπως και ικανός να παραμερίζεις τα πάντα για τον Θεό με προθυμία και να τα υπομένεις όλα για τον Θεό με ευχαρίστηση. Έτσι η αγάπη σου θα είναι αγνή και η πίστη σου αληθινή. Μόνο τότε θα γίνεις κάποιος τον οποίο αγαπά πραγματικά ο Θεός και ο οποίος έχει πραγματικά οδηγηθεί στην τελείωση από τον Θεό.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Μόνο μέσα από τον εξευγενισμό, μπορεί ο άνθρωπος να αγαπήσει πραγματικά τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

169. Ανεξάρτητα από τον τρόπο που εργάζεται ο Θεός ή από το είδος του περιβάλλοντος στο οποίο βρίσκεσαι, αν είσαι ικανός να επιδιώκεις τη ζωή, να αναζητάς την ανάπτυξη του έργου του Θεού μέσα σου και να επιδιώκεις την αλήθεια, και αν έχεις κατανόηση των ενεργειών του Θεού και είσαι ικανός να ενεργείς σύμφωνα με την αλήθεια, τότε αυτή είναι η αληθινή σου πίστη κι αυτό δείχνει πως δεν έχεις χάσει την ελπίδα σου στον Θεό. Μόνο αν εξακολουθείς να είσαι ικανός να επιδιώκεις την αλήθεια μέσω εξευγενισμού, είσαι ικανός να αγαπάς πραγματικά τον Θεό και δεν σου γεννιούνται αμφιβολίες γι’ Αυτόν, αν ανεξάρτητα απ’ ό,τι Αυτός κάνει, εξακολουθείς να κάνεις πράξη την αλήθεια για να Τον ικανοποιείς και είσαι ικανός να αναζητάς έντονα το θέλημά Του, καθώς και να δείχνεις κατανόηση στο θέλημά Του, τότε αυτό σημαίνει ότι έχεις πραγματική πίστη στον Θεό. Προηγουμένως, όταν ο Θεός είπε πως θα βασίλευες σαν βασιλιάς, Τον αγάπησες, κι όταν σου έδειξε τον εαυτό Του στα φανερά, Τον επιδίωξες. Αλλά τώρα ο Θεός είναι κρυμμένος, δεν μπορείς να Τον δεις κι έχεις βρεθεί σε μπελάδες. Την ώρα αυτή, χάνεις την ελπίδα σου στον Θεό; Οπότε, πάντοτε πρέπει να επιδιώκεις τη ζωή και να αναζητάς να ικανοποιήσεις το θέλημα του Θεού. Αυτό ονομάζεται αληθινή πίστη και είναι το πιο πραγματικό και όμορφο είδος αγάπης.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Όσοι πρόκειται να οδηγηθούν στην τελείωση, πρέπει να υποβληθούν σε εξευγενισμό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

170. Για τι μετάνιωσε άραγε ο Πέτρος περισσότερο; Ο Ιησούς έκανε στον Πέτρο άλλη μία ερώτηση (αν και δεν έχει καταγραφεί στη Βίβλο με αυτόν τον τρόπο) όχι πολύ αργότερα αφού ο Πέτρος είπε «Εσύ είσαι ο Υιός του ζωντανού Θεού» και η ερώτηση ήταν: «Πέτρο! Με αγάπησες ποτέ;» Ο Πέτρος κατάλαβε τι εννοούσε και είπε: «Κύριε! Κάποτε αγάπησα τον Πατέρα στον ουρανό, αλλά παραδέχομαι ότι δεν Σε αγάπησα ποτέ». Ο Ιησούς είπε τότε: «Αν οι άνθρωποι δεν αγαπούν τον Πατέρα στον ουρανό, πώς μπορούν να αγαπήσουν τον Υιό στη γη; Κι αν οι άνθρωποι δεν αγαπούν τον Υιό που έστειλε ο Θεός Πατέρας, πώς μπορούν να αγαπήσουν τον Πατέρα στον ουρανό; Εάν οι άνθρωποι αγαπούν πραγματικά τον Υιό στη γη, τότε αγαπούν πραγματικά τον Πατέρα στον ουρανό». Όταν ο Πέτρος άκουσε αυτά τα λόγια, συνειδητοποίησε την έλλειψή του. Πάντα ένιωθε τύψεις τόσο, ώστε να δακρύζει την ώρα που έλεγε: «Κάποτε αγαπούσα τον Πατέρα στον ουρανό, αλλά δεν Σε αγάπησα ποτέ». Μετά την ανάσταση και την ανάληψη του Ιησού, αισθανόταν ακόμα περισσότερες τύψεις και θλίψη για τα λόγια αυτά. Αναπολώντας το προηγούμενο έργο του και το σημερινό του ανάστημα, έφτανε συχνά στον Ιησού μέσω της προσευχής, πάντα αισθανόμενος λύπη και ένα χρέος που οφειλόταν στο ότι δεν ικανοποίησε την επιθυμία του Θεού και δεν ανταποκρίθηκε στα πρότυπα του Θεού. Αυτά τα θέματα έγιναν το μεγαλύτερο βάρος του. Είπε: «Μια μέρα, θα Σου αφιερώσω ό,τι έχω και ό,τι είμαι, θα Σου δώσω ό,τι είναι πολύτιμο». Είπε: «Θεέ μου! Έχω μόνο μία πίστη και μόνο μία αγάπη. Η ζωή μου δεν αξίζει τίποτα και το σώμα μου δεν αξίζει τίποτα. Έχω μόνο μία πίστη και μόνο μία αγάπη. Έχω πίστη σ’ Εσένα στο μυαλό μου κι αγάπη για Σένα στην καρδιά μου. Αυτά τα δύο πράγματα έχω μόνο να Σου δώσω και τίποτα άλλο». Ο Πέτρος ενθαρρύνθηκε πολύ από τα λόγια του Ιησού, γιατί πριν ο Ιησούς σταυρωθεί, του είπε: «Δεν είμαι από αυτόν τον κόσμο και εσύ επίσης δεν είσαι από αυτόν τον κόσμο». Αργότερα, όταν ο Πέτρος έφτασε σ’ ένα σημείο μεγάλου πόνου, ο Ιησούς τού υπενθύμισε: «Πέτρο, έχεις ξεχάσει; Δεν είμαι από τον κόσμο και μόνο εξαιτίας του έργου Μου έφυγα νωρίτερα. Κι εσύ δεν είσαι από τον κόσμο, το ξέχασες; Σου το είπα δύο φορές, δεν θυμάσαι;» Ο Πέτρος Τον άκουσε και είπε: «Δεν το έχω ξεχάσει!» Ο Ιησούς είπε τότε: «Κάποτε, πέρασες μια ευτυχισμένη περίοδο βρισκόμενος μαζί Μου στον ουρανό και μια χρονική περίοδο στο πλευρό Μου. Σου λείπω και Μου λείπεις. Αν και τα πλάσματα, στα μάτια Μου δεν αξίζουν αναφοράς, πώς μπορώ να μην αγαπήσω κάποιον που είναι αθώος κι αξιαγάπητος; Ξέχασες την υπόσχεσή Μου; Πρέπει να αποδεχθείς την αποστολή Μου στη γη. Πρέπει να εκπληρώσεις το έργο που σου ανέθεσα. Μια μέρα σίγουρα θα σε οδηγήσω να είσαι δίπλα Μου». Αφού άκουσε αυτά, ο Πέτρος έλαβε ακόμα περισσότερο κουράγιο κι είχε ακόμη μεγαλύτερη έμπνευση, έτσι ώστε όταν ήταν στον σταυρό, μπόρεσε να πει: «Θεέ μου! Δεν μπορώ να Σε αγαπήσω αρκετά! Ακόμα κι αν μου ζητήσεις να πεθάνω, δεν μπορώ ακόμα να Σε αγαπώ αρκετά! Όπου και να στείλεις την ψυχή μου, ανεξάρτητα από το αν εκπληρώνεις τις υποσχέσεις Σου, ό,τι κι αν κάνεις αργότερα, Σε αγαπώ και πιστεύω σ’ Εσένα». Αυτό που τον στήριξε ήταν η πίστη κι η αληθινή αγάπη.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Πώς ο Πέτρος κατάφερε να γνωρίσει τον Ιησού» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

171. Πολύ κοντά στο τέλος της ζωής του, αφού είχε οδηγηθεί στην τελείωση, ο Πέτρος είπε: «Ω Θεέ! Αν μπορούσα να ζήσω μερικά ακόμα χρόνια, θα ήθελα να επιτύχω μια καθαρότερη και βαθύτερη αγάπη για Σένα». Λίγο πριν σταυρωθεί, μέσα στην καρδιά του προσευχόταν: «Ω Θεέ! Η στιγμή Σου ήρθε τώρα, έφτασε η ώρα που ετοίμασες για μένα. Πρέπει να σταυρωθώ για Σένα, πρέπει να γίνω μάρτυρας για Σένα και ελπίζω ότι η αγάπη μου μπορεί να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις Σου και ότι μπορεί να γίνει αγνότερη. Σήμερα, το να μπορέσω να πεθάνω για Σένα και να καρφωθώ στον σταυρό για Σένα, είναι παρήγορο και καθησυχαστικό για μένα, γιατί τίποτα δεν είναι πιο ευχάριστο για μένα παρά το να μπορώ να σταυρωθώ για Σένα και να ικανοποιήσω τις επιθυμίες Σου και να είμαι ικανός να παραδοθώ σε Σένα, να προσφέρω τη ζωή μου σ’ Εσένα. Ω, Θεέ! Είσαι τόσο αξιαγάπητος! Εάν ήθελες να μου επιτρέψεις να ζήσω, θα ήμουν ακόμα πιο πρόθυμος να Σε αγαπώ. Όσο είμαι ζωντανός, θα Σε αγαπώ. Θέλω να Σε αγαπώ ακόμη πιο βαθιά. Με κρίνεις και με παιδεύεις και με δοκιμάζεις, γιατί δεν είμαι δίκαιος, γιατί αμάρτησα. Και η δίκαιη διάθεσή Σου γίνεται πιο εμφανής σ’ εμένα. Αυτό είναι ευλογία για μένα, γιατί μπορώ να Σε αγαπώ πιο βαθιά και είμαι πρόθυμος να Σ’ αγαπώ με αυτόν τον τρόπο ακόμα κι αν δεν με αγαπάς. Είμαι πρόθυμος να δω τη δίκαιη διάθεσή Σου, γιατί αυτό με κάνει ακόμη πιο ικανό να ζήσω μια ζωή με νόημα. Αισθάνομαι ότι η ζωή μου τώρα είναι πιο σημαντική, γιατί σταυρώνομαι για χάρη Σου και έχει απόλυτο νόημα το να πεθάνω για Σένα. Ακόμα όμως δεν αισθάνομαι ικανοποιημένος, επειδή ξέρω πολύ λίγα για Σένα, ξέρω ότι δεν μπορώ να εκπληρώσω πλήρως τις επιθυμίες Σου και Σου έχω ξεπληρώσει πολύ λίγα. Στη ζωή μου, δεν έχω καταφέρει να επιστρέψω το όλον μου σ’ Εσένα· ακόμη απέχω από κάτι τέτοιο. Καθώς θυμάμαι αυτή τη στιγμή, αισθάνομαι τόσο υποχρεωμένος σ’ Εσένα, και δεν έχω παρά αυτή τη στιγμή για να αντισταθμίσω όλα τα λάθη μου και όλη την αγάπη που δεν Σου έχω ξεπληρώσει».

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Οι εμπειρίες του Πέτρου: η γνώση του για την παίδευση και την κρίση» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

172. Μόνο αυτοί που αγαπούν τον Θεό είναι σε θέση να μαρτυρήσουν στον Θεό, μόνο αυτοί είναι μάρτυρες του Θεού, μόνο αυτοί ευλογούνται από τον Θεό και μόνο αυτοί είναι σε θέση να λάβουν τις υποσχέσεις του Θεού. Εκείνοι που αγαπούν τον Θεό είναι οι οικείοι του Θεού, είναι άνθρωποι που αγαπά ο Θεός και μπορούν να απολαύσουν ευλογίες μαζί με τον Θεό. Μόνο αυτοί οι άνθρωποι θα ζήσουν στην αιωνιότητα και μόνο αυτοί θα ζήσουν για πάντα κάτω από τη φροντίδα και την προστασία του Θεού. Ο Θεός είναι για Τον αγαπούν οι άνθρωποι και είναι άξιος της αγάπης όλων των ανθρώπων, αλλά δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ικανοί να αγαπούν τον Θεό και δεν μπορούν όλοι να μαρτυρήσουν στον Θεό και να κατέχουν την εξουσία μαζί με τον Θεό. Επειδή είναι σε θέση να μαρτυρήσουν στον Θεό και να αφιερώσουν όλες τις προσπάθειές τους στο έργο του Θεού, αυτοί που πραγματικά αγαπούν τον Θεό μπορούν να περπατήσουν οπουδήποτε κάτω από τους ουρανούς, χωρίς κανείς να τολμά να τους αντιταχθεί, και μπορούν να ασκήσουν εξουσία στη γη και να κυβερνήσουν όλο τον λαό του Θεού. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν συγκεντρωθεί από όλο τον κόσμο, μιλούν διαφορετικές γλώσσες και έχουν διαφορετικό χρώμα δέρματος, αλλά η ύπαρξή τους έχει το ίδιο νόημα, όλοι έχουν μια καρδιά που αγαπάει τον Θεό, όλοι γίνονται μάρτυρες του ίδιου πράγματος και έχουν την ίδια αποφασιστικότητα και την ίδια επιθυμία. Εκείνοι που αγαπούν τον Θεό μπορούν να περπατήσουν ελεύθερα σε όλο τον κόσμο, αυτοί που μαρτυρούν στον Θεό μπορούν να ταξιδέψουν σε όλο το σύμπαν. Αυτοί οι άνθρωποι είναι οι αγαπημένοι του Θεού, είναι ευλογημένοι από τον Θεό και θα ζήσουν για πάντα στο φως Του.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Αυτοί που αγαπούν τον Θεό θα ζουν για πάντα μέσα στο φως Του» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Προηγούμενο: (ΙΒ) Λόγια σχετικά με τη γνώση για τον Θεό

Επόμενο: (ΙΔ) Λόγια σχετικά με το πώς να υποστείς την κρίση και την παίδευση, καθώς και τις δοκιμασίες και τον εξευγενισμό

Οι καταστροφές αποτελούν συχνό φαινόμενο, κι έχουν εμφανιστεί τα σημεία της επιστροφής του Κυρίου. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να υποδεχθούμε τον Κύριο; Σας προσκαλούμε εγκάρδια να επικοινωνήσετε μαζί μας για να βρείτε τον τρόπο.
Επικοινωνήστε μαζί μας μέσω Viber
Επικοινωνήστε μαζί μας μέσω Messenger

Σχετικό περιεχόμενο

Ρυθμίσεις

  • Κείμενο
  • Θέματα

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Περιεχόμενα

Αναζήτηση

  • Αναζήτηση σε αυτό το κείμενο
  • Αναζήτηση σε αυτό το βιβλίο