Απόσπασμα 30

Τι είναι το καθήκον; Η ανάθεση που εμπιστεύεται ο Θεός στον άνθρωπο είναι το καθήκον που θα πρέπει να εκτελεί. Οτιδήποτε σου εμπιστεύεται Εκείνος είναι το καθήκον που θα πρέπει να εκτελείς. Για να εκτελείς το καθήκον σου, πρέπει να μάθεις να είσαι εντελώς προσγειωμένος και να μην προσπαθείς να πετύχεις πράγματα που είναι πέρα από τις δυνατότητές σου. Μην πιστεύεις διαρκώς ότι πάντα υπάρχει κάτι καλύτερο αλλού και μην επιμένεις να κάνεις κάτι που δεν σου ταιριάζει. Κάποιοι άνθρωποι είναι κατάλληλοι να προσφέρουν φιλοξενία, επιμένουν, όμως, να γίνουν επικεφαλής. Άλλοι είναι κατάλληλοι να γίνουν ηθοποιοί, θέλουν, όμως, να γίνουν σκηνοθέτες. Δεν είναι καλό να προσπαθείς διαρκώς να ανέβεις στην ιεραρχία. Πρέπει να βρει κανείς και να προσδιορίσει τον ρόλο και τη θέση του· αυτό κάνει ένας άνθρωπος με λογική. Στη συνέχεια, θα πρέπει να εκτελεί καλά και προσγειωμένα το καθήκον του ώστε να ανταποδίδει την αγάπη του Θεού και να Τον ικανοποιεί. Αν εκτελεί το καθήκον του με αυτήν τη στάση, μέσα του θα είναι σταθερός και γαλήνιος, θα μπορεί ν’ αποδεχτεί την αλήθεια στο καθήκον του και, σταδιακά, θα καταφέρει να το εκτελεί σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού. Θα μπορέσει ν’ αποτινάξει τις διεφθαρμένες διαθέσεις του, να υποταχθεί σε όλες τις διευθετήσεις του Θεού και να εκτελεί το καθήκον του σύμφωνα με τα πρότυπα. Έτσι κερδίζει κανείς την έγκριση του Θεού. Αν μπορείς να δαπανάς πραγματικά τον εαυτό σου για τον Θεό και να εκτελείς το καθήκον σου με τη σωστή νοοτροπία —δηλαδή, να Τον αγαπάς και να Τον ικανοποιείς— τότε θα σε οδηγεί και θα σε καθοδηγεί το έργο του Αγίου Πνεύματος, θα είσαι διατεθειμένος να κάνεις πράξη την αλήθεια και να ενεργείς σύμφωνα με τις αρχές καθώς εκτελείς το καθήκον σου και θα γίνεις άνθρωπος που έχει φόβο Θεού και αποφεύγει το κακό. Με αυτόν τον τρόπο, θα βιώνεις πλήρως την αληθινή ανθρώπινη ομοιότητα. Η ζωή του καθενός αναπτύσσεται σταδιακά ενόσω εκτελεί τα καθήκοντά του. Όσα χρόνια κι αν πιστεύουν όσοι δεν εκτελούν καθήκοντα, δεν μπορούν ν’ αποκτήσουν την αλήθεια και ζωή, γιατί δεν έχουν την ευλογία του Θεού. Ο Θεός ευλογεί μόνο εκείνους που δαπανούν ειλικρινά τον εαυτό τους για Αυτόν και εκείνους που εκτελούν τα καθήκοντά τους όσο περισσότερο μπορούν. Όποιο καθήκον ή εργασία κι αν σου αναθέσει η εκκλησία να κάνεις, θα πρέπει να το αποδέχεσαι ως ευθύνη σου και ως καθήκον σου, και θα πρέπει να το κάνεις καλά. Πώς μπορείς να το κάνεις καλά; Να το κάνεις ακριβώς όπως απαιτεί ο Θεός. Ο Θεός σού ζητά να εκπληρώνεις το καθήκον σου με όλη την καρδιά, τον νου και τη δύναμη, οπότε θα πρέπει να συλλογιστείς αυτά τα λόγια και να σκεφτείς πώς μπορείς να εκτελέσεις το καθήκον σου με όλη σου την καρδιά. Για παράδειγμα, αν βλέπεις κάποιον να εκτελεί το καθήκον του όχι σύμφωνα με τις αρχές, κάνοντάς το απερίσκεπτα σύμφωνα με το δικό του θέλημα, κι εσύ σκέφτεσαι μέσα σου: «Όπως και να ’χει, δεν είναι δική μου ευθύνη, οπότε δεν θα ανακατευτώ», είναι αυτό εκτέλεση του καθήκοντός σου με όλη σου την καρδιά; (Όχι.) Δεν είναι· είναι ανευθυνότητα. Αν είσαι υπεύθυνος άνθρωπος, όταν συναντάς μια τέτοια κατάσταση, θα λες: «Δεν είναι μέρος του ρόλου μου, αλλά μπορώ να αναφέρω αυτό το ζήτημα στον επικεφαλής, ώστε να το χειριστεί σύμφωνα με τις αρχές». Αφού το κάνεις αυτό, όλοι βλέπουν ότι είναι σωστό, και η καρδιά σου θα είναι γαλήνια και θα έχεις εκπληρώσει την ευθύνη σου. Τότε θα έχεις εκτελέσει το καθήκον σου με όλη σου την καρδιά. Ας υποθέσουμε ότι, όποιο καθήκον κι αν εκτελείς, διαρκώς είσαι απρόσεκτος και λες: «Αν κάνω αυτό το έργο απλά και βιαστικά, απλώς κάνοντας τα βασικά, και πάλι θα γίνει υποφερτά. Εξάλλου, έκανα ό,τι καλύτερο μπορώ· οι ικανότητές μου είναι περιορισμένες και οι εργασιακές μου ικανότητες δεν είναι ισχυρές. Μια χαρά είναι να το κάνω υποφερτά. Επιπλέον, κανείς δεν ρωτάει γι’ αυτό ούτε το ερευνά, και κανείς δεν γίνεται αυστηρός μαζί μου. Επίσης, δεν είναι τόσο σημαντικό· δεν πειράζει αν απλώς το κάνω επιπόλαια». Αν εκτελείς το καθήκον σου με αυτήν την πρόθεση και αυτήν τη νοοτροπία, το εκτελείς με όλη σου την καρδιά; Όχι, είσαι επιπόλαιος, κι αυτό είναι μια αποκάλυψη της σατανικής διεφθαρμένης διάθεσής σου. Μπορείς να εκτελέσεις το καθήκον σου με όλη σου την καρδιά βασιζόμενος στη σατανική διάθεσή σου; Όχι, δεν θα ήταν δυνατό. Τι σημαίνει, λοιπόν, να εκτελείς το καθήκον σου με όλη σου την καρδιά; Μπορεί να πεις: «Παρόλο που ο Άνωθεν δεν έχει ρωτήσει γι’ αυτήν την εργασία κι αυτή δεν φαίνεται πολύ σημαντική ανάμεσα σε όλο το έργο του οίκου του Θεού, εγώ και πάλι πρέπει να την κάνω καλά· είναι το καθήκον μου». Στην πραγματικότητα, το αν είναι σημαντική ή όχι είναι ένα θέμα· το αν μπορείς να την κάνεις καλά είναι ένα άλλο, κι αυτό είναι το κλειδί· μόνο αυτό είναι το πιο σημαντικό. Το κλειδί είναι το αν μπορείς ή δεν μπορείς να την κάνεις καλά, αν μπορείς να την κάνεις με όλη σου την καρδιά, και αν μπορείς να τηρήσεις τις αρχές και να ασκηθείς σύμφωνα με την αλήθεια. Αυτό είναι το σημαντικό. Αν μπορείς να κάνεις πράξη την αλήθεια και να πράττεις σύμφωνα με τις αρχές, τότε πραγματικά εκτελείς το καθήκον σου με όλη σου την καρδιά. Αν έχεις εκτελέσει καλά ένα καθήκον, όμως εξακολουθείς να μην είσαι ικανοποιημένος και θέλεις να εκτελέσεις ένα ακόμη πιο σημαντικό καθήκον και μπορείς να το εκτελέσεις καλά, τότε θα εκτελείς ακόμα περισσότερο το καθήκον σου με όλη σου την καρδιά. Άρα, λοιπόν, αν είσαι σε θέση να εκτελέσεις το καθήκον σου με όλη σου την καρδιά, τι συνεπάγεται αυτό; Από μια άποψη, συνεπάγεται ότι εκτελείς το καθήκον σου σύμφωνα με τις αρχές των λόγων του Θεού. Από μια άλλη άποψη, συνεπάγεται ότι αποδέχεσαι την εξονυχιστική εξέταση του Θεού και Τον έχεις μέσα στην καρδιά σου, ότι δεν εκτελείς το καθήκον σου για επίδειξη, δεν ενεργείς σύμφωνα με τα δικά σου καπρίτσια ούτε το κάνεις σύμφωνα με τις δικές σου προτιμήσεις, αλλά το βλέπεις ως μια ανάθεση που σου έχει εμπιστευτεί ο Θεός, και το κάνεις με την ανάλογη ευθύνη και διάθεση, όχι σύμφωνα με τη δική σου βούληση, αλλά εξ ολοκλήρου σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού. Κάνεις το καθήκον σου ολόψυχα· αυτό σημαίνει να εκτελείς το καθήκον σου με όλη σου την καρδιά. Κάποιοι άνθρωποι δεν κατανοούν τις αλήθειες σχετικά με την εκτέλεση των καθηκόντων. Με την πρώτη δυσκολία, αρχίζουν να παραπονιούνται και κάνουν διαρκώς φασαρία για τα προσωπικά τους συμφέροντα, για το τι κερδίζουν και τι χάνουν. Σκέφτονται το εξής: «Αν εκτελέσω καλά το έργο που μου ανέθεσε ο επικεφαλής, η τιμή και η δόξα θα είναι δική του. Εμένα, όμως, ποιος θα με θυμάται; Κανείς δεν θα ξέρει ότι εγώ έκανα τη δουλειά και όλα τα εύσημα θα τα πάρει ο επικεφαλής. Δεν υπηρετώ τους άλλους με το να εκτελώ έτσι το καθήκον μου;» Τι είδους διάθεση είναι αυτή; Είναι επαναστατικότητα και αυτοί οι άνθρωποι είναι παράλογοι. Δεν κατανοούν σωστά την ανάθεση από τον Θεό, θέλουν διαρκώς να κατέχουν θέσεις εξουσίας, να παίρνουν τα εύσημα και να ανταμείβονται, αλλά και να δίνουν την εντύπωση πως είναι καλοί. Γιατί επικεντρώνονται διαρκώς στη φήμη και το κέρδος; Αυτό δείχνει ότι έχουν πολύ έντονη επιθυμία για φήμη και κέρδος, ότι δεν κατανοούν πως η εκτέλεση ενός καθήκοντος έχει να κάνει με την ικανοποίηση του Θεού ούτε ότι ο Θεός εξετάζει σχολαστικά τα βάθη της καρδιάς κάθε ανθρώπου. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν αληθινή πίστη στον Θεό, επομένως βγάζουν ετυμηγορίες με βάση τα γεγονότα που μπορούν να δουν οι ίδιοι, με αποτέλεσμα να σχηματίζουν λανθασμένες απόψεις, να γίνονται αρνητικοί και τεμπέληδες στο έργο τους και να μην μπορούν να εκτελέσουν τα καθήκοντά τους με όλη την καρδιά και τη δύναμή τους. Επειδή δεν έχουν αληθινή πίστη και δεν γνωρίζουν ότι ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τα βάθη της καρδιάς των ανθρώπων, επικεντρώνονται στο να εκτελούν τα καθήκοντά τους μόνο για το θεαθήναι, να διατυμπανίζουν τα βάσανα και τις δυσκολίες που βιώνουν και να επιζητούν τον έπαινο και την επιδοκιμασία των επικεφαλής και των εργατών. Νομίζουν ότι μόνο έτσι αξίζει τον κόπο να εκτελούν το καθήκον τους και ότι θα τους φέρει δόξα μόνο αν τους βλέπουν όλοι να το κάνουν. Δεν είναι ελεεινό αυτό; Ναι μεν πιστεύουν στον Θεό, αλλά πέρα από το ότι δεν έχουν πίστη, δεν αποδέχονται ούτε κατανοούν καθόλου την αλήθεια. Πώς μπορούν άνθρωποι σαν αυτούς να εκτελέσουν καλά ένα καθήκον; Δεν υπάρχει πρόβλημα με τη διάθεσή τους; Αν προσπαθήσετε να συναναστραφείτε μαζί τους σχετικά με την αλήθεια κι εκείνοι συνεχίσουν να μην την αποδέχονται, τότε έχουν κακή διάθεση. Δεν ανταποκρίνονται στις ευθύνες που πρέπει ούτε είναι πιστοί στα καθήκοντά τους. Αργά ή γρήγορα πρέπει να αποκλειστούν. Όσοι εκτελούν καθήκοντα πρέπει να είναι άνθρωποι με κανονική ανθρώπινη φύση. Πρέπει να έχουν σωστή λογική και να μπορούν να υποτάσσονται σε όλες τις διευθετήσεις και τις ενορχηστρώσεις του Θεού. Ο Θεός δίνει στον κάθε άνθρωπο διαφορετικό επίπεδο και διαφορετικά χαρίσματα, ενώ για κάθε καθήκον κατάλληλος είναι διαφορετικός άνθρωπος. Δεν πρέπει να είσαι επιλεκτικός και να διαλέγεις καθήκοντα με βάση τις προτιμήσεις σου —να επιλέγεις, δηλαδή, μόνο όσα είναι βολικά, εύκολα και ταιριάζουν με τις επιθυμίες σου. Αυτό είναι λάθος. Δεν κάνεις έτσι το καθήκον σου με όλη σου την καρδιά· αυτό δεν θεωρείται καν εκτέλεση καθήκοντος. Για να εκτελέσεις ένα καθήκον, το πρώτο που πρέπει να κάνεις είναι να αφοσιωθείς ολόκαρδα σ’ αυτό. Στη συνέχεια, ανεξάρτητα από το τι κάνεις, είτε η εργασία είναι μεγάλη είτε μικρή, βρώμικη ή κουραστική, εργασία που γίνεται μπροστά σε άλλους ή εκτός του οπτικού τους πεδίου και είτε είναι σημαντική είτε ασήμαντη, θα πρέπει να τις βλέπεις όλες ως καθήκον σου και να τηρείς την εξής αρχή: Να τις κάνεις με όλη την καρδιά, τον νου και τη δύναμή σου. Αν, αφού εκτελέσεις το καθήκον σου, δεν έχεις εντελώς καθαρή τη συνείδησή σου όσον αφορά κάποιο τμήμα του έργου που εκτέλεσες και αν, παρόλο που το έκανες με όλη σου την καρδιά, κάποιο κομμάτι δεν έγινε όπως έπρεπε και οι προσπάθειές σου δεν έφεραν πολύ καλά αποτελέσματα, τι θα πρέπει να κάνεις; Κάποιοι άνθρωποι σκέφτονται: «Εγώ έκανα ολόκαρδα το καθήκον μου, όμως τα αποτελέσματα δεν ήταν και πολύ καλά. Δεν είναι δικό μου πρόβλημα· πλέον είναι στα χέρια του Θεού». Τι είδους άποψη είναι αυτή; Είναι σωστή; Δεν δαπανούν πραγματικά τον εαυτό τους για τον Θεό, επειδή δεν είναι διατεθειμένοι να αναζητήσουν την αλήθεια για να επιλύσουν προβλήματα· δεν είναι διατεθειμένοι να ικανοποιήσουν τον Θεό και εξακολουθούν να έχουν επιπόλαιη άποψη για το καθήκον τους. Απ’ ό,τι φαίνεται, οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν καρδιά. Όταν λέμε να κάνετε το καθήκον σας με όλη σας την καρδιά, αυτό σημαίνει να αφιερώνετε σε αυτό όλη την καρδιά σας. Δεν μπορείτε να κάνετε το καθήκον σας με μισή καρδιά· πρέπει να είστε ανυποχώρητοι, να το εκτελείτε με προσοχή και να είστε αφοσιωμένοι, διατηρώντας μια υπεύθυνη στάση, ώστε να είναι σίγουρο πως κάθε εργασία θα γίνει καλά και θα επιτευχθούν τα αποτελέσματα που πρέπει. Μόνο τότε μπορείτε να ισχυριστείτε ότι εκτελείτε το καθήκον σας με όλη σας την καρδιά. Έστω πως βλέπεις ότι τα αποτελέσματα της δουλειάς σου δεν είναι και τόσο καλά και μέσα σου σκέφτεσαι: «Εγώ έκανα ό,τι καλύτερό μπορούσα. Θυσίασα τον ύπνο μου, έμεινα κάποιες φορές νηστικός και ξενύχτησα· μερικές φορές, έμενα πίσω για να βγάλω δουλειά ενώ οι άλλοι έβγαιναν βόλτα για να χαλαρώσουν. Βίωσα ταλαιπωρίες και δεν ενέδιδα στις σαρκικές ανέσεις. Αυτό σημαίνει ότι έκανα το καθήκον μου με όλη μου την καρδιά». Είναι σωστή αυτή η άποψη; Αφιέρωσες χρόνο και κόπο. Επιφανειακά, φαίνεται ότι τα έκανες όλα αυτά τα διαδικαστικά, όμως τα αποτελέσματα που σημείωσες δεν είναι καλά και δεν αποδέχεσαι την ευθύνη γι’ αυτό ούτε και σε ενδιαφέρει. Κάνεις έτσι το καθήκον σου με όλη σου την καρδιά; (Όχι.) Δεν κάνεις έτσι το καθήκον σου με όλη σου την καρδιά. Τι εξετάζει ο Θεός όταν καθορίζει αν κάνεις κάτι με όλη σου την καρδιά; Αφενός, εξετάζει αν προσεγγίζεις το θέμα με ευσυνειδησία και υπευθυνότητα και, αφετέρου, εξετάζει τι σκέφτεσαι καθώς το κάνεις, αν εκτελείς προσεκτικά το καθήκον που οφείλεις, αν το εκτελείς πάντα σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές και αν στις δυσκολίες αναζητάς διεξοδικά την αλήθεια για να επιλύσεις τα όποια προβλήματα, ώστε να εκτελέσεις καλά το καθήκον σου. Καθώς οι άνθρωποι κάνουν πράγματα, ο Θεός τούς παρακολουθεί και τους εξετάζει εξονυχιστικά, παρατηρώντας συνεχώς την καρδιά τους. Αν και οι άνθρωποι δεν το γνωρίζουν αυτό, μερικές φορές μπορούν να αισθανθούν την εξονυχιστική εξέτασή Του. Κάποιοι είναι διαρκώς επιπόλαιοι στα καθήκοντά τους, οπότε ο Θεός διευθετεί, εν τέλει, ένα περιβάλλον για να τους αποκαλύψει. Εκείνη τη στιγμή, αισθάνονται ότι τους έχει εγκαταλείψει και όλοι βλέπουν ότι δεν μοιάζουν με πιστούς, αλλά με άπιστους, με διαβόλους και σατανάδες. Αυτοί οι άνθρωποι αποκλείονται κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Κάποιοι άνθρωποι κάνουν συχνά την αυτοκριτική τους ενόσω εκτελούν τα καθήκοντά τους. Τα αποτελέσματα που σημειώνουν μπορεί μερικές φορές να μην είναι καλά ή να προκύψει κάποιο πρόβλημα, πράγμα που νιώθουν μέσα τους και σκέφτονται: «Πάλι συμπεριφέρομαι επιπόλαια;» Νιώθουν αποδοκιμασία. Πώς προκύπτει αυτή; Προέρχεται από τον Θεό, είναι η διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος. Γιατί σε διαφωτίζει, λοιπόν, ο Θεός; Σε τι βασίζεται για να σε διαφωτίσει; Σε ποιο πλαίσιο σε αποδοκιμάζει; Πρέπει να έχεις τη σωστή νοοτροπία και να πεις: «Οφείλω να κάνω το καθήκον μου με όλη μου την καρδιά, πράγμα που σημαίνει να το κάνω σύμφωνα με την αλήθεια. Έκανα όντως το καθήκον μου με όλη μου την καρδιά;» Αν το αναλογίζεσαι διαρκώς αυτό, ο Θεός θα σε διαφωτίσει και θα σε κάνει να καταλάβεις: «Δεν έκανα εκείνη την εργασία με όλη μου την καρδιά. Νόμιζα ότι τα πήγαινα πολύ καλά· μάλιστα, θα βαθμολογούσα τον εαυτό μου σχεδόν με άριστα. Τώρα, όμως, βλέπω ότι δεν έχουν έτσι τα πράγματα και μόλις και μετά βίας έπιασα τη βάση». Τότε μόνο θα διαπιστώσεις πως ο Θεός είναι δυσαρεστημένος. Με αυτόν τον τρόπο, ο Θεός σε διαφωτίζει και σου δίνει τη δυνατότητα να κατανοήσεις πόσο καλά εκτελείς πραγματικά το καθήκον σου και πόσο απέχεις ακόμα από τις απαιτήσεις Του. Εάν κάποιος δεν ανταποκρίνεται ούτε στα ελάχιστα πρότυπα καθώς εκτελεί το καθήκον του, θα τον διαφωτίσει και πάλι ο Θεός; Μάλλον όχι. Ποιους διαφωτίζει ο Θεός; Πρώτον, όσους αγαπούν την αλήθεια. Δεύτερον, όσους έχουν στάση υποταγής. Τρίτον, όσους λαχταρούν την αλήθεια και, τέταρτον, όσους κάνουν ενδοσκόπηση και αυτοκριτική από κάθε άποψη. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που μπορούν να κερδίσουν τη διαφώτιση του Θεού. Όταν ασκείσαι και βιώνεις πράγματα κατ’ αυτόν τον τρόπο, θα αποκτάς όλο και περισσότερη εμπειρία σχετικά με την ολόκαρδη εκτέλεση του καθήκοντός σου, δηλαδή με αυτήν την πτυχή της άσκησης της αλήθειας και αυτήν την πτυχή της πραγματικότητας. Σταδιακά, θα καταλαβαίνεις ποιοι άνθρωποι κάνουν τα καθήκοντά τους με όλη τους την καρδιά και ποιοι όχι και θα βλέπεις καθαρά τη στάση και τη συμπεριφορά που έχουν διάφοροι άνθρωποι ως προς την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Όταν αποκτήσεις αυτογνωσία, θα μπορείς να διακρίνεις τους άλλους και θα γίνεσαι όλο και πιο σχολαστικός στο καθήκον σου. Δεν θα σου ξεφεύγει ούτε η παραμικρή επιπολαιότητα και θα μπορείς ν’ αναζητάς την αλήθεια για να τη διορθώσεις. Ενώ εκτελείς το καθήκον σου, θα μπορείς να χειρίζεσαι το καθετί σύμφωνα με τις αρχές, θα κάνεις όλο και περισσότερο πράξη την αλήθεια και η καρδιά σου θα είναι σταθερή και γαλήνια. Αν κάποια μέρα καταλάβεις μέσα σου ότι δεν εκτέλεσες καλά κάποιο καθήκον, τι θα πρέπει να κάνεις; Πρέπει να το συλλογιστείς, να αναζητήσεις πληροφορίες και να ζητήσεις συμβουλές από τους άλλους. Τότε, προτού καλά καλά το καταλάβεις, θα κατανοήσεις το ζήτημα. Δεν θα σε βοηθήσει αυτό στην εκτέλεση του καθήκοντός σου; (Ναι.) Θα είναι χρήσιμο, όποιο καθήκον κι αν εκτελείς. Εφόσον οι άνθρωποι κάνουν τα καθήκοντά τους με όλη τους την καρδιά, αναζητούν τις αλήθεια-αρχές και εμμένουν στις προσπάθειές τους, τελικά θα πετύχουν αποτελέσματα.

Απόσπασμα 31

Εφόσον οι άνθρωποι έχουν διεφθαρμένες διαθέσεις, συχνά είναι επιπόλαιοι στην εκτέλεση του καθήκοντός τους. Αν είναι να κάνουν καλά τα καθήκοντά τους, πρέπει πρώτα να λύσουν το πρόβλημα της επιπολαιότητας. Όσο έχουν επιπόλαιη νοοτροπία, δεν θα μπορούν να εκτελούν καλά τα καθήκοντά τους, πράγμα που σημαίνει ότι η επίλυση του προβλήματος της επιπολαιότητας είναι το πιο σημαντικό. Πώς θα πρέπει, λοιπόν, να ασκούνται; Πρώτον, πρέπει να λύσουν το ζήτημα της νοοτροπίας τους —πρέπει να αντιμετωπίζουν σωστά τα καθήκοντά τους, να ενεργούν με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, και να αποφεύγουν να έχουν μια δόλια, επιπόλαιη καρδιά. Το καθήκον εκτελείται για τον Θεό, όχι για τον οποιονδήποτε άνθρωπο· αν οι άνθρωποι μπορέσουν να αποδεχθούν την εξονυχιστική εξέταση του Θεού, θα έχουν τη σωστή νοοτροπία. Επιπλέον, αφότου κάνουν κάτι, πρέπει να το επανεξετάζουν και να το αναλογίζονται. Αν νιώθουν μια μικρή ανησυχία μέσα τους και με προσεκτική επανεξέταση ανακαλύψουν ότι υπάρχει πράγματι πρόβλημα, τότε πρέπει να το διορθώσουν· αφού το διορθώσουν, θα νιώσουν γαλήνιοι μέσα τους. Το να νιώθει κανείς ανήσυχος μέσα του αποδεικνύει ότι υπάρχει πρόβλημα. Αυτό απαιτεί προσεκτική επανεξέταση και τίποτα δεν πρέπει να παραβλέπεται στα κρίσιμα σημεία. Αυτή είναι μια στάση υπευθυνότητας κατά την εκτέλεση του καθήκοντος. Αν κάποιος μπορεί να είναι ευσυνείδητος, να αναλαμβάνει την ευθύνη και να δίνει όλη του την καρδιά και τη δύναμη, το έργο θα γίνει καλά. Μερικές φορές, βρίσκεσαι σε λανθασμένη ψυχική κατάσταση και δεν μπορείς να βρεις ούτε να ανακαλύψεις ένα λάθος το οποίο είναι πασιφανές. Αν ήσουν στη σωστή ψυχική κατάσταση, τότε, με τη διαφώτιση και την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος, θα ήσουν σε θέση να αναγνωρίσεις το ζήτημα. Αν σε καθοδηγούσε και σου έδινε επίγνωση το Άγιο Πνεύμα, επιτρέποντάς σου να νιώσεις διαύγεια στην καρδιά σου και να καταλάβεις πού βρίσκεται το λάθος, τότε θα ήσουν σε θέση να διορθώσεις την παρέκκλιση και να αγωνιστείς για τις αλήθεια-αρχές. Αν βρισκόσουν σε λανθασμένη ψυχική κατάσταση και ήσουν αφηρημένος και απρόσεκτος, θα ήσουν σε θέση να αντιληφθείς το λάθος; Δεν θα ήσουν. Τι διαπιστώνεται από αυτό; Για να εκτελούν καλά τα καθήκοντά τους, είναι πολύ σημαντικό οι άνθρωποι να κάνουν αυτό που τους αναλογεί· η νοοτροπία του καθενός είναι κάτι πολύ σημαντικό· και το πού επικεντρώνουν τις σκέψεις και τις ιδέες τους είναι πολύ σημαντικό. Ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά και μπορεί να δει, καθώς οι άνθρωποι εκτελούν τα καθήκοντά τους, τι νοοτροπίες έχουν και πόση ψυχή καταθέτουν σε αυτό. Είναι κρίσιμο να δίνει κανείς όλη του την καρδιά και τη δύναμη σε αυτό, και είναι ζωτικής σημασίας να κάνει αυτό που του αναλογεί. Οι άνθρωποι θα πρέπει να πασχίζουν να μην έχουν τύψεις για τα καθήκοντα που έχουν ολοκληρώσει και τα πράγματα που έχουν κάνει, και να μην έχουν χρέος απέναντι στον Θεό. Αυτό σημαίνει πραγματικά το να δίνει κανείς όλη του την καρδιά και τη δύναμη. Αν ποτέ δεν δίνεις όλη σου την καρδιά και τη δύναμη στο καθήκον σου, και είσαι σταθερά επιπόλαιος, προκαλώντας τεράστια απώλεια στο έργο και υστερώντας κατά πολύ από τα αποτελέσματα που απαιτεί ο Θεός, τότε μπορείς μόνο να αποκλειστείς. Και θα υπάρχει ακόμα χρόνος για να νιώσεις τύψεις, τότε; Δεν θα υπάρχει καθόλου. Θα είναι κάτι που θα μετανιώνεις αιώνια, μια κηλίδα! Το να είναι κανείς σταθερά επιπόλαιος είναι μια κηλίδα, μια σοβαρή παράβαση, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Πρέπει να πασχίζεις να κάνεις καλά αυτό που σου αναλογεί και οτιδήποτε οφείλεις να κάνεις, με όλη σου την καρδιά και τη δύναμη, και να μην είσαι επιπόλαιος ούτε να αφήνεις περιθώριο για τύψεις. Μ’ αυτόν τον τρόπο, το καθήκον που κάνεις θα το θυμάται ο Θεός. Αυτά τα πράγματα που θυμάται ο Θεός είναι καλές πράξεις. Και τι είναι τα πράγματα που δεν θυμάται ο Θεός; (Είναι παραβάσεις και κακές πράξεις.) Ίσως να μην μπορείς να αποδεχθείς ότι τώρα τα αποκαλούμε κακές πράξεις, αλλά όταν έρθει η μέρα που αυτά τα πράγματα θα προκαλέσουν σοβαρές συνέπειες και θα έχουν αρνητικό αντίκτυπο, θα συνειδητοποιήσεις ότι αυτές οι παραβάσεις δεν είναι απλώς συμπεριφορικές παραβάσεις, αλλά κακές πράξεις. Όταν φτάσεις σ’ αυτήν τη συνειδητοποίηση, θα νιώσεις τύψεις: «Μακάρι να ήξερα τότε αυτά που ξέρω τώρα! Αν το είχα σκεφτεί λίγο περισσότερο και είχα καταβάλει μεγαλύτερη προσπάθεια τότε, αυτές οι συνέπειες θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί». Τίποτα δεν θα σβήσει αυτήν την αιώνια κηλίδα από την καρδιά σου και, αν σε αφήσει με ένα μόνιμο αίσθημα ενοχής, τότε υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Επομένως, εκτελώντας το καθήκον σου τώρα, πρέπει να επικεντρωθείς στην αναζήτηση της αλήθειας και στο να ενεργείς σύμφωνα με τις αρχές, πασχίζοντας να δώσεις όλη σου την καρδιά και τη δύναμη στην ανάθεση που σου έχει δώσει ο Θεός, και καθετί που κάνεις πρέπει να σε αφήνει με καθαρή συνείδηση και χωρίς τύψεις, και να το θυμάται ο Θεός. Απόφυγε πάση θυσία την επιπολαιότητα. Αν κάνεις ένα λάθος από παρόρμηση και είναι μια σοβαρή παράβαση, αυτό θα γίνει μια αιώνια κηλίδα. Άπαξ και νιώσεις τύψεις, δεν θα μπορέσεις να επανορθώσεις· θα είναι μόνιμες. Θα πρέπει να δεις αυτά τα δύο μονοπάτια καθαρά. Ποιο θα πρέπει να επιλέξεις προκειμένου να κερδίσεις την έγκριση του Θεού; Να εκτελείς το καθήκον σου με όλη σου την καρδιά και τη δύναμη, να προετοιμάζεις επαρκείς καλές πράξεις και να πασχίζεις να κερδίσεις την αλήθεια —μόνο έτσι μπορείς να αποφύγεις να έχεις τύψεις. Ό,τι κι αν γίνει, μην κάνεις κακό και μην αναστατώνεις την εκτέλεση του καθήκοντος των άλλων ανθρώπων, μη διαπράττεις καμία πράξη παραβίασης της αλήθειας και αντίστασης στον Θεό, και μη φορτώνεις τον εαυτό σου με ισόβιες τύψεις. Ποια είναι η συνέπεια της διάπραξης πάρα πολλών παραβάσεων; Είναι να συσσωρεύσεις την οργή του Θεού ενώπιόν Του! Όσο περισσότερες παραβάσεις διαπράττεις, τόσο περισσότερο συσσωρεύεις την οργή του Θεού —τελικά, θα τιμωρηθείς.

Κάποιοι άνθρωποι εκτελούν τα καθήκοντά τους με συνέπεια, και δεν φαίνεται να έχουν κανένα σημαντικό πρόβλημα —δεν διαπράττουν καμία προφανή κακή πράξη ούτε προκαλούν διαταράξεις ή αναστάτωση, δεν βαδίζουν στο μονοπάτι των αντίχριστων και δεν υπάρχουν σημαντικά λάθη ή ζητήματα αρχών στην εκτέλεση των καθηκόντων τους. Κι ωστόσο, μέσα σε λίγα μόλις χρόνια φτάνουν στο σημείο να αποκαλυφθούν χωρίς να το καταλάβουν: Δεν αποδέχονται καθόλου την αλήθεια και είναι δύσπιστοι. Τι συμβαίνει εδώ; Οι άνθρωποι δεν μπορούν να δουν ποιο είναι το πρόβλημά τους, αλλά ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τα βάθη της καρδιάς των ανθρώπων και Εκείνος μπορεί να δει το πρόβλημα. Αυτά τα άτομα είναι πάντοτε επιπόλαια και αμετανόητα στην εκτέλεση των καθηκόντων τους. Με την πάροδο του χρόνου, είναι βέβαιο ότι θα αποκαλυφθούν. Τι σημαίνει να είναι διαρκώς αμετανόητοι; Σημαίνει ότι, παρόλο που εκτελούν τα καθήκοντά τους με συνέπεια, έχουν πάντα μια εσφαλμένη στάση απέναντι σ’ αυτά τα καθήκοντα, μια επιπόλαιη στάση, και ποτέ δεν κάνουν τα καθήκοντά τους με την καρδιά τους, πόσο μάλλον με όλη τους την καρδιά. Ακόμη κι αν καταβάλλουν λίγη προσπάθεια, απλώς κάνουν τα διαδικαστικά και απέχουν πολύ από το να κάνουν τα καθήκοντά τους με όλη τους τη δύναμη. Οι παραβάσεις τους δεν έχουν τέλος. Στα μάτια του Θεού, αυτοί οι άνθρωποι είναι συστηματικά αμετανόητοι, και είναι διαρκώς επιπόλαιοι και δεν αλλάζουν ποτέ —δηλαδή, δεν εγκαταλείπουν τις κακές τους πράξεις και δεν μετανοούν ενώπιον του Θεού, και ο Θεός δεν βλέπει σ’ αυτούς μια στάση μετάνοιας ούτε μια αλλαγή στη στάση τους. Προσεγγίζουν επίμονα τα καθήκοντά τους και τις αναθέσεις του Θεού με αυτήν τη στάση και τη μέθοδο. Αυτή η πεισματάρικη, αδιάλλακτη διάθεσή τους δεν αλλάζει ποτέ. Επιπλέον, δεν έχουν νιώσει ποτέ ότι έχουν φανεί ανεπαρκείς απέναντι στον Θεό και δεν έχουν νιώσει ποτέ ότι η επιπολαιότητά τους είναι μια παράβαση και μια κακή πράξη. Στην καρδιά τους, δεν υπάρχει κανένα αίσθημα χρέους, καμία ενοχή, καμία αυτομεμψία, και πολύ λιγότερο υπάρχει αυτοκατηγορία. Αν τα πράγματα συνεχίσουν έτσι, ο Θεός θα θεωρήσει ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν επιδέχονται λύτρωση. Ανεξάρτητα από το τι λέει ο Θεός, ανεξάρτητα από το πόσα κηρύγματα ακούνε αυτοί οι άνθρωποι ή πόσα δόγματα μπορούν να πουν, η καρδιά τους δεν μπορεί να αποδεχθεί την αλήθεια και δεν αλλάζει ούτε μεταστρέφεται, οπότε ο Θεός λέει: «Δεν υπάρχει ελπίδα γι’ αυτόν τον άνθρωπο. Τίποτα από όσα λέω δεν μπορεί να συγκινήσει την καρδιά του και τίποτα από όσα λέω δεν μπορεί να τον κάνει να μεταστραφεί. Καμία μέθοδος που δοκιμάζω δεν μπορεί να επιφέρει αλλαγή σε αυτόν. Αυτός ο άνθρωπος δεν είναι πλέον άξιος να εκτελεί το καθήκον του και δεν είναι πλέον άξιος να παρέχει υπηρεσία στον οίκο Μου». Γιατί το λέει αυτό ο Θεός; Επειδή είναι συστηματικά επιπόλαιος στην εκτέλεση του καθήκοντός του και στο έργο του και, όσο κι αν κλαδεύεται, και όση ανεκτικότητα και υπομονή κι αν του δείχνεται, είναι μάταιο και δεν μπορεί να τον κάνει να μετανοήσει πραγματικά ή να αλλάξει, πόσο μάλλον μπορεί να τον κάνει να κάνει καλά το καθήκον του, και δεν μπορεί με τίποτα να ξεκινήσει να βαδίζει στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας, οπότε αυτός ο άνθρωπος δεν επιδέχεται λύτρωση. Όταν ο Θεός καθορίζει ότι ένας άνθρωπος δεν επιδέχεται λύτρωση, θα συνεχίσει να κρατάει αυτόν τον άνθρωπο σφιχτά; Δεν θα συνεχίσει. Ο Θεός θα τον αφήσει να φύγει. Κάποιοι άνθρωποι ικετεύουν διαρκώς: «Θεέ μου, άσε με να ζήσω τη δική μου ζωή! Μη μου επιβάλλεις πειθαρχία και μην με κάνεις να υποφέρω. Δώσε μου λίγη ελευθερία! Επίτρεψέ μου να ενεργώ λίγο επιπόλαια! Επίτρεψέ μου να είμαι λίγο ακόλαστος! Άσε με να είμαι το αφεντικό του εαυτού μου!» Δεν θέλουν να περιορίζονται. Ο Θεός λέει, «Εφόσον δεν επιθυμείς να βαδίσεις στο σωστό μονοπάτι, τότε θα σε αφήσω ελεύθερο. Θα σου δώσω ελευθερία κινήσεων. Πήγαινε και κάνε ό,τι θες. Δεν θα σε σώσω γιατί δεν επιδέχεσαι διόρθωση». Όσοι δεν επιδέχονται διόρθωση διαθέτουν καθόλου αίσθημα συνείδησης; Διαθέτουν καθόλου αίσθημα χρέους; Διαθέτουν καθόλου αίσθημα κατηγορίας; Είναι σε θέση να διαισθανθούν την επίπληξη, την πειθαρχία, το πλήγμα και την κρίση από τον Θεό; Δεν μπορούν να τα νιώσουν. Έχουν άγνοια όλων αυτών των πραγμάτων· αυτά τα πράγματα είναι ανεπαίσθητα στην καρδιά τους ή ακόμη και ανύπαρκτα. Όταν έχει φτάσει κάποιος σε αυτό το στάδιο, κατά το οποίο ο Θεός δεν βρίσκεται πια στην καρδιά του, εξακολουθεί να είναι σε θέση να επιτύχει σωτηρία; Δύσκολο να απαντήσει κανείς. Όταν η πίστη κάποιου έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο, τότε κινδυνεύει. Γνωρίζετε πώς θα πρέπει να επιδιώκετε, πώς θα πρέπει ασκείστε και ποιο μονοπάτι θα πρέπει να επιλέξετε προκειμένου να αποφύγετε αυτή τη συνέπεια και να εξασφαλίσετε πως δεν θα προκύψει μια τέτοια κατάσταση; Το σημαντικότερο είναι να επιλέξετε πρώτα το σωστό μονοπάτι κι ύστερα να επικεντρωθείτε στο να εκτελέσετε καλά το καθήκον που οφείλετε να εκτελέσετε αυτήν τη στιγμή. Αυτό είναι το ελάχιστο πρότυπο, το βασικότερο πρότυπο. Με αυτό ως γνώμονα πρέπει να αναζητάς την αλήθεια και να αγωνίζεσαι να φτάσεις το σημείο αναφοράς που είναι η εκτέλεση του καθήκοντός σου σε αποδεκτό επίπεδο. Ο λόγος είναι ότι αυτό που αντανακλά πιο αισθητά τον δεσμό που σε συνδέει με τον Θεό είναι το πώς χειρίζεσαι το ζήτημα που σου εμπιστεύεται ο Θεός και το καθήκον που σου αναθέτει, καθώς και η στάση σου. Αυτό το ζήτημα είναι το πιο αισθητό και το πιο πρακτικό. Ο Θεός περιμένει. Θέλει να δει τη στάση σου. Πρέπει να αδράξεις την ευκαιρία και να σπεύσεις να δείξεις τη στάση σου στον Θεό, να αποδεχτείς την ανάθεσή Του και να εκτελέσεις καλά το καθήκον σου. Αν μπορέσεις να εκπληρώσεις την ανάθεση που σου έχει δώσει ο Θεός, η σχέση σου με τον Θεό θα είναι κανονική. Αν, όταν ο Θεός σού εμπιστεύεται μια αποστολή ή σου λέει να εκτελέσεις ένα ορισμένο καθήκον, η στάση σου είναι πολύ επιπόλαιη και δεν το παίρνεις στα σοβαρά ούτε το θεωρείς σημαντικό, αυτό δεν είναι το ακριβώς αντίθετο από το να δίνεις όλη σου τη δύναμη και την καρδιά; Μπορείς να εκτελέσεις καλά το καθήκον σου με αυτόν τον τρόπο; Σίγουρα όχι. Η εκτέλεση του καθήκοντός σου σίγουρα δεν θα ανταποκρίνεται στα πρότυπα. Επομένως, η στάση σου όταν εκτελείς το καθήκον σου είναι καίριας σημασίας, όπως και η μέθοδος και το μονοπάτι που επιλέγεις. Όσα χρόνια κι αν πιστεύουν στον Θεό, όλοι εκείνοι που αποτυγχάνουν έστω να εκτελέσουν καλά τα καθήκοντά τους θα αποκλειστούν.

Απόσπασμα 32

Πολλοί άνθρωποι εκτελούν πάντα τα καθήκοντά τους επιπόλαια, χωρίς να είναι ποτέ σχολαστικοί, λες κι εργάζονται για άπιστους. Ενεργούν με τρόπο πρόχειρο, επιφανειακό, αδιάφορο και αμελή, λες και παίζουν απλώς ένα παιχνίδι. Γιατί συμβαίνει αυτό; Είναι άπιστοι που παρέχουν υπηρεσία. Ακριβώς έτσι εκτελούν τα καθήκοντά τους οι δύσπιστοι. Αυτοί οι άνθρωποι είναι τεράστιοι αλήτες· είναι ακόλαστοι και ανεξέλεγκτοι, και δεν διαφέρουν σε τίποτα από τους άπιστους. Σίγουρα δεν είναι επιπόλαιοι όταν φροντίζουν τις δικές τους υποθέσεις. Γιατί, λοιπόν, δεν είναι ούτε στο ελάχιστο ειλικρινείς ή ευσυνείδητοι όταν πρόκειται για την εκτέλεση των καθηκόντων τους; Όποιο καθήκον κι αν εκτελούν, υπάρχει μια δόση παιχνιδιού και σκανταλιάς —είναι πάντα επιπόλαιοι και έχουν μια δόση εξαπάτησης πάνω τους. Έχουν ανθρώπινη φύση; Είναι βέβαιο πως δεν έχουν ούτε ανθρώπινη φύση, ούτε το παραμικρό ψήγμα συνείδησης και λογικής. Είναι σαν άγρια γαϊδούρια ή άγρια άλογα· χωρίς κάποιον να τους επιβλέπει ή να τους διαχειρίζεται, δεν μπορούν να τεθούν υπό έλεγχο. Όταν εκτελούν το καθήκον τους, είναι πάντα επιπόλαιοι και απατηλοί απέναντι στον οίκο του Θεού. Αυτό σημαίνει ότι πιστεύουν πραγματικά σε Αυτόν; Δαπανούν τον εαυτό τους γι’ Αυτόν; Σίγουρα υστερούν, και ακόμη κι η υπηρεσία που παρέχουν δεν ανταποκρίνεται στα πρότυπα. Αν τέτοιοι άνθρωποι προσλαμβάνονταν από κάποιον, θα απολύονταν και θα διώχνονταν μέσα σε λίγες μέρες. Είναι απολύτως ακριβές να πούμε ότι στον οίκο του Θεού είναι πάροχοι υπηρεσιών και μισθωτοί εργάτες, και το μόνο που μπορεί να γίνει είναι να αποκλειστούν. Πολλοί άνθρωποι είναι υπερβολικά επιπόλαιοι ενώ εκτελούν τα καθήκοντά τους. Όταν έρχονται αντιμέτωποι με το κλάδεμα, αρνούνται να αποδεχτούν την αλήθεια, συνεχίζουν να επιχειρηματολογούν, και μάλιστα παραπονιούνται ότι ο οίκος του Θεού είναι άδικος απέναντί τους, και ότι δεν έχει έλεος και ανεκτικότητα. Δεν είναι αυτό εντελώς παράλογο; Για να το θέσω πιο αντικειμενικά, η διάθεσή τους είναι αλαζονική κι εκείνοι δεν έχουν ούτε ίχνος συνείδησης και λογικής. Αυτοί που πιστεύουν πραγματικά στον Θεό πρέπει να μπορούν τουλάχιστον να αποδεχτούν την αλήθεια και να ενεργούν χωρίς να πηγαίνουν κόντρα στη συνείδηση και στη λογική. Όσοι είναι ανήμποροι να αποδεχτούν ή να υποταχθούν στο κλάδεμα είναι πολύ αλαζόνες, αυτάρεσκοι και πολύ απλά δεν χαμπαριάζουν από λογική. Δεν είναι υπερβολή αν τους αποκαλέσουμε κτήνη, επειδή είναι απολύτως αδιάφοροι σε ό,τι κι αν κάνουν. Τα κάνουν όλα όπως ακριβώς θέλουν οι ίδιοι, χωρίς να νοιάζονται για τις συνέπειες· δεν τους νοιάζει αν προκύψουν προβλήματα. Για ανθρώπους σαν κι αυτούς, ακόμη και η υπηρεσία που παρέχουν δεν ανταποκρίνεται στα πρότυπα. Επειδή αντιμετωπίζουν έτσι τα καθήκοντά τους, οι άλλοι άνθρωποι δεν αντέχουν να τους βλέπουν και δεν μπορούν να τους εμπιστευτούν. Μπορεί, λοιπόν, να τους εμπιστευτεί ο Θεός; Καθώς δεν πληρούν ούτε καν αυτό το ελάχιστο πρότυπο, δεν ανταποκρίνονται στα πρότυπα ούτε καν στην παροχή υπηρεσίας και το μόνο που μπορεί να γίνει είναι να αποκλειστούν. Πόσο αλαζόνες και αυτάρεσκοι μπορεί να είναι κάποιοι; Πιστεύουν διαρκώς πως μπορούν να κάνουν τα πάντα· ό,τι κι αν έχει κανονιστεί να κάνουν, εκείνοι λένε: «Αυτό είναι εύκολο· σιγά το πράγμα. Μπορώ να το καταφέρω. Δεν χρειάζομαι κανέναν να συναναστραφεί μαζί μου πάνω στις αλήθεια-αρχές· μπορώ να ελέγξω τα πράγματα μόνος μου». Έχουν πάντα αυτού του είδους τη στάση, και οι επικεφαλής και οι εργάτες δεν αντέχουν τον τρόπο που ενεργούν και δεν μπορούν να τους εμπιστευτούν όταν κάνουν κάτι. Δεν είναι αυτοί αλαζόνες και αυτάρεσκοι άνθρωποι; Αν κάποιος είναι υπερβολικά αλαζόνας και αυτάρεσκος, πολύ απλά έτσι συμπεριφέρεται και, αν δεν υπάρξει αλλαγή, δεν πρόκειται ποτέ να εκτελέσει τα καθήκοντά του σύμφωνα με τα πρότυπα. Ποια στάση πρέπει να έχει κάποιος απέναντι στην εκτέλεση των καθηκόντων του; Πρέπει να έχει τουλάχιστον μια στάση υπευθυνότητας. Όποιες δυσκολίες και όποια προβλήματα κι αν συναντά κανείς, πρέπει να αναζητά τις αλήθεια-αρχές, να κατανοεί τα πρότυπα που απαιτεί ο οίκος του Θεού και να γνωρίζει ποια αποτελέσματα οφείλει να πετύχει εκτελώντας τα καθήκοντά του. Αν μπορεί να κατανοήσει αυτά τα πράγματα, τότε θα μπορεί εύκολα να εκτελέσει τα καθήκοντά του σύμφωνα με τα πρότυπα. Ανεξάρτητα από τα καθήκοντα που εκτελεί κάποιος, αν κατανοήσει πρώτα τις αρχές και τις απαιτήσεις του οίκου του Θεού και γνωρίζει τα αποτελέσματα που οφείλει να επιτύχει, δεν θα έχει ένα μονοπάτι για να εκτελέσει τα καθήκοντά του; (Ναι.) Άρα η στάση που κρατάει κάποιος απέναντι στο καθήκον του είναι πολύ σημαντική. Όσοι δεν αγαπούν την αλήθεια εκτελούν τα καθήκοντά τους με επιπόλαιο τρόπο. Δεν έχουν τη σωστή στάση, δεν αναζητούν ποτέ τις αλήθεια-αρχές, ούτε σκέφτονται τις απαιτήσεις του οίκου του Θεού και τα αποτελέσματα που οφείλουν να επιτύχουν. Πώς μπορούν να εκτελέσουν τα καθήκοντά τους με τρόπο που ανταποκρίνεται στα πρότυπα; Αν είσαι κάποιος που πιστεύει αληθινά στον Θεό, τότε, όταν συνειδητοποιείς ότι η κατάστασή σου είναι επιπόλαιη, πρέπει να προσεύχεσαι σε Αυτόν, να κάνεις αυτοκριτική και να αποκτάς αυτογνωσία· πρέπει να επαναστατείς ενάντια στις διεφθαρμένες διαθέσεις σου, να δουλεύεις σκληρά πάνω στις αλήθεια-αρχές και να αγωνίζεσαι για να ανταποκριθείς στα απαιτούμενα πρότυπά Του. Αν εκτελείς το καθήκον σου κατ’ αυτόν τον τρόπο, θα ανταποκριθείς σταδιακά στις απαιτήσεις του οίκου του Θεού. Στην πραγματικότητα, δεν είναι πολύ δύσκολο να εκτελέσεις καλά το καθήκον σου. Εξαρτάται απλώς από το αν κάποιος έχει συνείδηση και λογική, αν έχει τις σωστές προθέσεις και αν το κάνει με την καρδιά του. Υπάρχουν πολλοί άπιστοι που εργάζονται ευσυνείδητα και, ως αποτέλεσμα, φτάνουν στην επιτυχία. Αφού δεν γνωρίζουν τίποτα για τις αλήθεια-αρχές, πώς μπορούν να τα πηγαίνουν τόσο καλά; Επειδή νοιάζονται και το κάνουν με την καρδιά, μπορούν να εργάζονται ευσυνείδητα και σχολαστικά, και να φέρνουν εύκολα εις πέρας αυτά που έχουν να κάνουν. Κανένα από τα καθήκοντα του οίκου του Θεού δεν είναι πολύ δύσκολο. Εφόσον το κάνεις με όλη σου την καρδιά και προσπαθείς για το καλύτερο, μπορείς να τα πας καλά. Αν ένας άνθρωπος δεν έχει τις σωστές προθέσεις και δεν κάνει ό,τι κάνει με την καρδιά του, αν προσπαθεί πάντα να γλιτώσει τον κόπο και αν θέλει πάντα να είναι επιπόλαιος και να τα κουτσοβολεύει στα πάντα, και ως αποτέλεσμα, δεν εκτελεί καλά το καθήκον του, τα κάνει θάλασσα και προκαλεί βλάβη στον οίκο του Θεού, αυτό ισοδυναμεί με τη διάπραξη μιας παράβασης και έχει ως αποτέλεσμα να τον απεχθάνεται ο Θεός. Κατά τις κρίσιμες στιγμές της διάδοσης του ευαγγελίου, αν όχι μόνο δεν πετυχαίνεις αποτελέσματα στο καθήκον σου αλλά και δεν παίζεις θετικό ρόλο, και προκαλείς μόνο διαταράξεις και αναστάτωση, είναι φυσικό να νιώσει απέχθεια για σένα και να σε αποκλείσει ο Θεός, και να χάσεις την ευκαιρία σου για σωτηρία. Αυτό θα είναι κάτι για το οποίο θα μετανιώνεις αιώνια! Ο Θεός σε εξυψώνει για να εκτελέσεις το καθήκον σου, και αυτή είναι μια ευκαιρία που σου έχει δώσει ο Θεός για να αποκτήσεις την αλήθεια και να φτάσεις στη σωτηρία. Κι ωστόσο εσύ είσαι ανεύθυνος, το παίρνεις αψήφιστα και είσαι επιπόλαιος —αυτή είναι η στάση με την οποία αντιμετωπίζεις την αλήθεια και τον Θεό. Αν δεν είσαι ούτε στο ελάχιστο ειλικρινής ή υποτακτικός, πώς μπορείς να φτάσεις στη σωτηρία του Θεού; Ο χρόνος είναι τόσο πολύτιμος αυτήν τη στιγμή· κάθε μέρα, ακόμη και κάθε λεπτό, είναι κρίσιμο. Αν δεν αναζητάς την αλήθεια, αν δεν επικεντρώνεσαι στη ζωή-είσοδο και αν, μάλιστα, είσαι επιπόλαιος και προσπαθείς να εξαπατήσεις τον Θεό στο καθήκον σου, πραγματικά δεν έχεις λογική και βρίσκεσαι σε απίστευτο κίνδυνο! Μόλις ο Θεός νιώσει απέχθεια για σένα και σε αποκλείσει, το Άγιο Πνεύμα θα πάψει να εργάζεται πλέον μέσα σου και αυτή η συνέπεια είναι μη αναστρέψιμη. Κάποιες φορές, όσα κάνει ένας άνθρωπος μέσα σε ένα λεπτό μπορούν να καταστρέψουν τη ζωή του. Κάποιες φορές, μία και μόνο λέξη που προσβάλλει τη διάθεση του Θεού οδηγεί ένα άτομο στην αποκάλυψη και τον αποκλεισμό του. Αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να συμβεί μέσα σε λίγα μόνο λεπτά; Είναι όπως μερικοί άνθρωποι, οι οποίοι παρότι εκτελούν τα καθήκοντά τους, ενεργούν διαρκώς ανεύθυνα, συμπεριφέρονται απερίσκεπτα και δεν δείχνουν καμία αυτοσυγκράτηση. Ουσιαστικά, είναι άπιστοι και δύσπιστοι που τα κάνουν θάλασσα σε ό,τι κι αν κάνουν. Κατά συνέπεια, αυτοί οι άνθρωποι όχι μόνο ζημιώνουν τον οίκο του Θεού, αλλά χάνουν και την ευκαιρία τους να σωθούν. Με αυτόν τον τρόπο, παύουν να έχουν τα προσόντα για να εκτελούν τα καθήκοντά τους. Αυτό σημαίνει πως έχουν αποκαλυφθεί κι αποκλειστεί, πράγμα στενάχωρο. Κάποιοι από αυτούς θέλουν να μετανοήσουν. Πιστεύετε, όμως, ότι θα τους δοθεί η ευκαιρία; Μόλις αποκλειστούν, θα έχουν χάσει την ευκαιρία τους. Και μόλις τους εγκαταλείψει ο Θεός, θα τους είναι σχεδόν αδύνατο να εξιλεωθούν.

Τι είδους ανθρώπους σώζει ο Θεός; Θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι όλοι οι άνθρωποι που έχουν συνείδηση και λογική και μπορούν να αποδεχτούν την αλήθεια, επειδή μόνο όσοι έχουν συνείδηση και λογική είναι σε θέση να αποδεχτούν και να εκτιμήσουν την αλήθεια, και εφόσον κατανοούν την αλήθεια, μπορούν να την κάνουν πράξη. Όσοι δεν έχουν συνείδηση και λογική είναι άνθρωποι χωρίς ανθρώπινη φύση· με απλά λόγια, στερούνται αρετής. Ποια είναι η φύση της έλλειψης αρετής; Το να μην έχει κανείς ανθρώπινη φύση, να είναι ανάξιος να αποκαλείται άνθρωπος. Όπως λέει και το ρητό, σ’ έναν άνθρωπο μπορεί να λείπει οτιδήποτε, αλλά είναι χαμένος αν του λείπει η αρετή, καθώς αυτό τον καθιστά πλέον όχι άνθρωπο αλλά θηρίο με ανθρώπινη μορφή. Κοιτάξτε εκείνους τους δαίμονες και τους βασιλιάδες των διαβόλων. Κάνουν πράγματα μόνο για να αντιστέκονται στον Θεό και να βλάπτουν τον εκλεκτό λαό Του. Δεν στερούνται αρετής; Στερούνται· πραγματικά τη στερούνται! Όσοι κάνουν πάρα πολλά πράγματα που στερούνται αρετής θα υποστούν αναμφίβολα την ανταπόδοση. Όσοι στερούνται αρετής δεν έχουν ανθρώπινη φύση· πώς μπορούν να εκτελέσουν καλά τα καθήκοντά τους; Είναι ανάξιοι να εκτελούν καθήκοντα και δεν μπορούν να εκτελέσουν καλά κανένα καθήκον. Τέτοιοι άνθρωποι είναι ανάξιοι να αποκαλούνται άνθρωποι. Είναι θηρία, θηρία με ανθρώπινη μορφή. Μόνο όσοι έχουν συνείδηση και λογική μπορούν να χειρίζονται ανθρώπινες υποθέσεις, να είναι συνεπείς στα λόγια τους, αξιόπιστοι και να θεωρούνται «έντιμοι κύριοι». Ο όρος «έντιμοι κύριοι» δεν χρησιμοποιείται στον οίκο του Θεού. Αντ’ αυτού, ο οίκος του Θεού απαιτεί από τους ανθρώπους να είναι ειλικρινείς —αυτή είναι η αλήθεια. Μόνο οι ειλικρινείς άνθρωποι είναι αξιόπιστοι, έχουν συνείδηση και λογική, και είναι άξιοι να αποκαλούνται άνθρωποι. Αν κάποιος μπορεί να αποδεχτεί την αλήθεια και να ενεργεί σύμφωνα με τις αρχές ενώ εκτελεί τα καθήκοντά του, και φτάνει σε σημείο να εκτελεί τα καθήκοντά του σύμφωνα με τα πρότυπα, τότε αυτός ο άνθρωπος είναι ειλικρινής και αξιόπιστος. Και εκείνοι που μπορούν να φτάσουν στη σωτηρία του Θεού είναι ειλικρινείς άνθρωποι. Το να είσαι ειλικρινής και αξιόπιστος δεν έχει να κάνει με τις δυνατότητες ή την εμφάνισή σου, κι ακόμα λιγότερο με το επίπεδο, τις ικανότητες ή τα χαρίσματά σου. Εφόσον αποδέχεσαι την αλήθεια, ενεργείς με υπευθυνότητα, έχεις συνείδηση και λογική, και μπορείς να υποταχθείς στον Θεό, τότε αυτά αρκούν. Ανεξάρτητα από τις ικανότητες που διαθέτει ένας άνθρωπος, το πιο ανησυχητικό είναι να στερείται αρετής. Κάποιος που στερείται αρετής δεν είναι άνθρωπος, αλλά θηρίο. Όσοι αποκλείονται από τον οίκο του Θεού αποκλείονται επειδή δεν έχουν ανθρώπινη φύση και στερούνται παντελώς αρετής. Επομένως, όσοι πιστεύουν στον Θεό πρέπει να είναι σε θέση να αποδέχονται την αλήθεια, και πρέπει να είναι ειλικρινείς άνθρωποι, να διαθέτουν τουλάχιστον συνείδηση και λογική, να είναι σε θέση να εκτελούν καλά τα καθήκοντά τους και να μπορούν να εκπληρώνουν την ανάθεση του Θεού. Μόνο αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να φτάσουν στη σωτηρία του Θεού· αυτοί πιστεύουν πραγματικά στον Θεό και δαπανούν ειλικρινά τον εαυτό τους γι’ Αυτόν. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που σώζει ο Θεός.

Εσείς εξετάζετε συχνά τη συμπεριφορά και τις προθέσεις σας ενώ κάνετε διάφορα πράγματα και εκτελείτε τα καθήκοντά σας; (Σπάνια.) Αν εξετάζετε σπάνια τον εαυτό σας, μπορείτε να αναγνωρίσετε τις διεφθαρμένες διαθέσεις σας; Μπορείτε να κατανοήσετε την πραγματική σας κατάσταση; Αν όντως αποκαλύψετε διεφθαρμένες διαθέσεις, ποιες θα είναι οι συνέπειες; Όλα αυτά πρέπει να σας είναι πολύ ξεκάθαρα. Αν κάποιος δεν εξετάζει τον εαυτό του και ενεργεί διαρκώς επιπόλαια και χωρίς αρχές, τότε θα κάνει πολλές κακές πράξεις, θα αποκαλυφθεί και θα αποκλειστεί. Δεν είναι σοβαρή αυτή η συνέπεια; Το πρόβλημα αυτό λύνεται αν εξετάζει κανείς τον εαυτό του. Πείτε Μου, εφόσον η διαφθορά του ανθρώπου είναι βαθιά ριζωμένη, είναι αποδεκτό να κάνει σπάνια κανείς αυτοκριτική; Μπορεί κάποιος να εκτελεί καλά τα καθήκοντά του δίχως να αναζητά την αλήθεια για να διορθώσει τις διεφθαρμένες διαθέσεις του; Αν δεν διορθωθούν οι διεφθαρμένες διαθέσεις του, είναι εύκολο να κάνει λάθη, να παραβιάσει τις αρχές, ακόμα και να κάνει κακό. Αν δεν εξετάζετε ποτέ τον εαυτό σας, αυτό είναι προβληματικό —δεν διαφέρετε από έναν άπιστο. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν αποκλείονται πολλοί άνθρωποι; Όταν επιδιώκει κανείς την αλήθεια, πώς πρέπει να ασκείται για να την κατακτήσει; Το σημαντικό είναι να εξετάζει συχνά τον εαυτό του ενώ κάνει το καθήκον του, να αναλογίζεται αν έχει παραβιάσει τις αρχές, αν έχει φανερώσει διαφθορά κι αν έχει λανθασμένες προθέσεις. Αν κάνετε αυτοκριτική σύμφωνα με τα λόγια του Θεού και βλέπετε πώς να τα εφαρμόσετε στον εαυτό σας, τότε θα σας είναι εύκολο να αποκτήσετε αυτογνωσία. Αν κάνετε αυτοκριτική κατ’ αυτόν τον τρόπο, τότε θα διορθωθούν σταδιακά οι διεφθαρμένες σας διαθέσεις και θα διορθωθούν εύκολα οι μοχθηρές σας ιδέες, καθώς και οι άσχημές σας προθέσεις και τα άσχημά σας κίνητρα. Αν προβαίνετε σε εξέταση μόνο όταν κάτι έχει πάει στραβά, μόνο αφότου έχετε κάνει κάποιο λάθος ή κάτι κακό, τότε θα είναι πολύ αργά. Οι συνέπειες έχουν ήδη επέλθει κι αυτό αποτελεί παράβαση. Αν προβείτε σε εξέταση μόνο αφού έχετε κάνει πολύ κακό και έχετε αποκλειστεί, τότε θα είναι πολύ αργά και το μόνο που θα σας απομένει θα είναι να κλάψετε με αναφιλητά. Όσοι πιστεύουν πραγματικά στον Θεό μπορούν να κάνουν τα καθήκοντά τους —αυτή είναι η εξύψωση κι η ευλογία του Θεού, καθώς και μια ευκαιρία που πρέπει να εκτιμάτε. Συνεπώς, πρέπει ακόμα περισσότερο να κάνεις συχνά αυτοκριτική καθώς κάνεις τα καθήκοντά σου. Πρέπει να προβαίνεις συχνά σε εξέταση και να εξετάζεις τον εαυτό σου σε όλα τα ζητήματα. Πρέπει να εξετάζεις τις προθέσεις και την κατάστασή σου, για να δεις αν ζεις ενώπιον του Θεού, αν οι προθέσεις πίσω από τις πράξεις σου είναι ορθές κι αν τα κίνητρα και η αφετηρία των πράξεών σου μπορούν να αντέξουν την επιθεώρηση του Θεού κι έχουν υποβληθεί στην εξονυχιστική εξέτασή Του. Κάποιες φορές, οι άνθρωποι νιώθουν πως είναι κουραστικό να αναζητούν την αλήθεια όταν αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην εκτέλεση των καθηκόντων τους. Κάνουν σκέψεις όπως: «Αυτό αρκεί. Είναι αρκετά καλό». Αυτό αντικατοπτρίζει τη στάση κάποιου απέναντι στα ζητήματα και τη νοοτροπία του απέναντι στα καθήκοντά του. Αυτή η νοοτροπία είναι ένα είδος κατάστασης. Ποια είναι αυτή η κατάσταση; Δεν προσεγγίζουν τα καθήκοντά τους δίχως αίσθημα ευθύνης διατηρώντας επιπόλαια στάση; (Ναι.) Δεδομένης της ύπαρξης ενός τόσο σοβαρού προβλήματος, είναι πολύ επικίνδυνο να μην εξετάζει κανείς τον εαυτό του. Κάποιοι άνθρωποι αδιαφορούν γι’ αυτήν την κατάσταση. Σκέφτονται το εξής: «Είναι φυσιολογικό να είμαι λίγο επιπόλαιος· έτσι είναι οι άνθρωποι. Πού είναι το πρόβλημα;» Δεν είναι μπερδεμένοι αυτοί οι άνθρωποι; Δεν είναι πολύ επικίνδυνο να βλέπει κανείς τα πράγματα κατ’ αυτόν τον τρόπο; Δείτε εκείνους που έχουν αποκλειστεί. Δεν εκτελούν πάντα τα καθήκοντά τους με επιπόλαιο τρόπο; Αυτό συμβαίνει όταν κάποιος είναι επιπόλαιος. Αργά ή γρήγορα, οι άνθρωποι που γίνονται εύκολα επιπόλαιοι θα καταστραφούν μόνοι τους. Αρνούνται να αλλάξουν μέχρις ότου βρεθούν στο κατώφλι του θανάτου. Η εκτέλεση των καθηκόντων με επιπόλαιο τρόπο είναι ένα σοβαρό πρόβλημα, κι αν δεν μπορείτε να κάνετε σοβαρή αυτοκριτική και δεν αναζητάτε την αλήθεια για να επιλύσετε προβλήματα, τότε αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο. Ενδέχεται να αποκλειστείτε ανά πάσα στιγμή. Αν υπάρχει ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα κι εσείς ακόμα δεν εξετάζετε τον εαυτό σας και δεν αναζητάτε την αλήθεια για να το επιλύσετε, τότε θα βλάψετε τον εαυτό σας και θα καταστραφείτε μόνοι σας. Κι όταν έρθει η μέρα που θα αποκλειστείτε, θα αρχίσετε να κλαίτε και να οδύρεστε, και τότε θα είναι πολύ αργά.

Απόσπασμα 33

Κάποιοι άνθρωποι δεν γνωρίζουν πώς να βιώσουν το έργο του Θεού ούτε πώς να ενσωματώσουν τα λόγια Του στην εκτέλεση των καθηκόντων τους ή στην πραγματική ζωή. Προσπαθούν πάντοτε να στηρίζονται στο να πηγαίνουν σε πολλές συναθροίσεις ώστε να κερδίσουν την αλήθεια και να αναπτυχθούν στη ζωή. Αυτό δεν είναι ρεαλιστικό ούτε στέκει ως επιχείρημα. Η ζωή κερδίζεται όταν βιώνει κανείς τα λόγια του Θεού και όταν βιώνει την κρίση και την παίδευση. Άσχετα από το καθήκον το οποίο εκτελούν, όσοι γνωρίζουν πώς να βιώσουν το έργο Του είναι ικανοί να κατανοήσουν και να κάνουν πράξη την αλήθεια, να αποδεχθούν το κλάδεμα, να εισέλθουν στην αλήθεια-πραγματικότητα, να επιτύχουν αλλαγή στη διάθεσή τους και να οδηγηθούν στην τελείωση από τον Θεό καθώς εκτελούν τα καθήκοντά τους. Όσοι είναι οκνηροί και ενδίδουν στις ανέσεις δεν είναι πρόθυμοι να εκτελέσουν καθήκοντα ούτε ξέρουν πώς να βιώσουν το έργο του Θεού όταν εκτελούν τα καθήκοντά τους, ενώ απαιτούν διαρκώς ο οίκος του Θεού να τους παρέχει συναθροίσεις, κηρύγματα, καθώς και συναναστροφή σχετικά με την αλήθεια. Κατά συνέπεια, ακόμη και μετά από δέκα ή είκοσι χρόνια πίστης και αφότου έχουν ακούσει αμέτρητα κηρύγματα, δεν έχουν κατανοήσει ούτε έχουν κερδίσει την αλήθεια. Δεν γνωρίζουν πώς να βιώσουν το έργο του Θεού, δεν κατανοούν τι είναι η πίστη στον Θεό ούτε γνωρίζουν πώς να βιώσουν τον λόγο του Θεού ώστε να αποκτήσουν αυτογνωσία και να κερδίσουν την αλήθεια και ζωή. Είναι όλοι τους άνθρωποι που λαχταράνε τις ανέσεις και αποφεύγουν τα καθήκοντά τους. Επομένως, αποκαλύπτονται και αποκλείονται στο ζήτημα της εκτέλεσης των καθηκόντων τους. Τώρα, όλοι εκείνοι οι άνθρωποι που εκτελούν τα καθήκοντά τους με κατασταλαγμένη καρδιά και δίνουν σημασία στην επιδίωξη της αλήθειας έχουν κάποια ζωή-είσοδο όταν εκτελούν τα καθήκοντά τους· όταν αποκαλύπτουν διαφθορά, κάνουν αυτοκριτική και αποκτούν αυτογνωσία και, όταν συναντούν δυσκολίες στην εκτέλεση των καθηκόντων τους, αναζητούν την αλήθεια και συναναστρέφονται πάνω στην αλήθεια για να λύσουν τα προβλήματα. Χωρίς να το συνειδητοποιήσουν, μετά από αρκετά χρόνια εκτέλεσης καθηκόντων, θερίζουν ξεκάθαρους καρπούς, μπορούν να μοιραστούν κάποια βιωματική μαρτυρία και αποκτούν κάποια γνώση του έργου του Θεού και της διάθεσής Του. Αυτά τα πράγματα επιφέρουν αλλαγές στη ζωή-διάθεσή τους. Επί του παρόντος, οι εκκλησίες παντού εκκαθαρίζονται από αντίχριστους, από κακούς ανθρώπους και από εκείνους που προκαλούν διαταράξεις και αναστάτωση. Γενικά, όσοι παραμένουν είναι ικανοί να επιμένουν στην εκτέλεση των καθηκόντων τους, διαθέτουν ένα βαθμό αφοσίωσης και δίνουν σημασία στην αναζήτηση της αλήθειας για την επίλυση προβλημάτων. Τέτοιου είδους άνθρωποι μπορούν να μείνουν ακλόνητοι στη μαρτυρία τους. Πρέπει να μάθετε να ενσωματώνετε τα λόγια του Θεού στην πραγματική ζωή και στα καθήκοντα που εκτελείτε, κάνοντάς τα πράξη και αξιοποιώντας τα και κατόπιν, όταν ανακύπτουν προβλήματα και δυσκολίες, να αναζητείτε την αλήθεια για να τα επιλύσετε. Επιπλέον, πρέπει να μάθετε να λαμβάνετε υπόψη τις προθέσεις του Θεού κατά την εκτέλεση των καθηκόντων σας και να εξασκηθείτε στο να κάνετε πράξη την αλήθεια και να διαχειρίζεστε τα πράγματα σύμφωνα με τις αρχές κάθε ζητήματος· πρέπει να μάθετε να κάνετε πράξη την αγάπη για τον Θεό και, με καρδιά που Τον αγαπά, να λαμβάνετε υπόψη το φορτίο Του και να φτάσετε στο σημείο να μπορείτε να Τον ικανοποιείτε. Μόνο έτσι μπορείτε να αγαπάτε ειλικρινά τον Θεό. Αν ασκείσαι με αυτόν τον τρόπο, ακόμη και αν δεν κατανοείς πλήρως την αλήθεια, μπορείς και πάλι να εκτελείς τα καθήκοντά σου με τρόπο που ανταποκρίνεται στα πρότυπα· όχι μόνο λύνεται το πρόβλημα της επιπολαιότητάς σου, αλλά και έχεις μάθει να κάνεις πράξη την αγάπη για τον Θεό, να υποτάσσεσαι σε Αυτόν και να Τον ικανοποιείς όταν εκτελείς τα καθήκοντά σου. Αυτό είναι το μάθημα της ζωή-εισόδου. Αν μπορείς να κάνεις πράξη την αλήθεια και σε κάθε ζήτημα να ενεργείς σύμφωνα με τις αρχές κατ’ αυτόν τον τρόπο, αυτό είναι είσοδος στην αλήθεια-πραγματικότητα και είναι να έχει κανείς ζωή-είσοδο. Όσο απασχολημένος κι αν είσαι με την εκτέλεση των καθηκόντων σου, όταν βλέπεις τους καρπούς της εισόδου στη ζωή, όταν αναπτύσσεσαι στη ζωή και μπορείς να υποταχθείς στις ενορχηστρώσεις και τις διευθετήσεις του Θεού, τότε θα αρχίσεις να απολαμβάνεις την εκτέλεση των καθηκόντων σου. Όσο απασχολημένος κι αν είσαι, δεν θα νιώθεις κούραση, και στην καρδιά σου θα έχεις πάντα ένα αίσθημα γαλήνης και χαράς, καθώς και μια ιδιαίτερη αίσθηση πληρότητας και χαλαρότητας. Όποια δυσκολία και αν παρουσιαστεί, όταν αναζητάς την αλήθεια, το Άγιο Πνεύμα θα σε διαφωτίζει και θα σε καθοδηγεί. Αυτό είναι λήψη της ευλογίας του Θεού. Επιπλέον, είτε είσαι πολύ απασχολημένος με την εκτέλεση των καθηκόντων σου είτε όχι, χρειάζεται επίσης κατά διαστήματα να κάνεις την κατάλληλη γυμναστική και κάποιες λογικές σωματικές ασκήσεις. Αυτό μπορεί να βοηθήσει στην κυκλοφορία του αίματος, να βοηθήσει στο να διατηρούνται υψηλά τα επίπεδα ενέργειας, και είναι αποτελεσματικό στην πρόληψη ορισμένων παθήσεων που σχετίζονται με την εργασία. Αυτό είναι εξαιρετικά ωφέλιμο για την καλή εκτέλεση των καθηκόντων σου. Κατά συνέπεια, όταν εκτελείς τα καθήκοντά σου, αν είσαι σε θέση να μάθεις πολλά πράγματα, να κατανοήσεις πολλές αλήθειες, να γνωρίσεις πραγματικά τον Θεό και, τέλος, να σέβεσαι τον Θεό και να αποφεύγεις το κακό, τότε θα συμβαδίζεις απόλυτα με τις προθέσεις Του. Αν μπορείς να φτάσεις σε σημείο να αγαπάς τον Θεό, αν μπορείς να καταθέσεις μαρτυρία σ’ Εκείνον και καταλήξεις να είσαι σε σύμπνοια μαζί Του, τότε έχεις ξεκινήσει να βαδίζεις στο μονοπάτι της τελείωσης από Εκείνον. Είσαι έτσι ένας άνθρωπος που έχει κερδίσει την ευλογία του Θεού και αυτό είναι κάτι εξαιρετικά ευλογημένο! Αν δαπανάς ειλικρινά εαυτόν για τον Θεό, είναι σίγουρο ότι θα λάβεις άφθονες ευλογίες από Εκείνον. Όσοι δεν εκτελούν τα καθήκοντά τους και δεν δαπανούν τον εαυτό τους για τον Θεό μπορούν άραγε να αποκτήσουν την αλήθεια; Μπορούν να φτάσουν στη σωτηρία; Δεν μπορείς να απαντήσεις με σιγουριά. Μόνο εκτελώντας τα καθήκοντά του και βιώνοντας το έργο του Θεού μπορεί να κερδίσει κανείς τις ευλογίες Του. Μέσω ακριβώς της εκτέλεσης των καθηκόντων του μαθαίνει κανείς πώς να βιώνει το έργο του Θεού, την κρίση και την παίδευση, τις δοκιμασίες και τον εξευγενισμό, καθώς και το κλάδεμα. Αυτά είναι άλλωστε τα πράγματα που αξίζουν τις ευλογίες του Θεού περισσότερο απ’ το καθετί. Αν κάποιος αγαπά την αλήθεια και την επιδιώκει, τελικά θα την αποκτήσει, θα αλλάξει τη ζωή-διάθεσή του, θα κερδίσει την έγκριση του Θεού και θα ευλογηθεί από Εκείνον.

Κάποιοι δεν αναζητούν την αλήθεια όταν τους συμβαίνουν διάφορα κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, και ζουν πάντοτε σύμφωνα με τις δικές τους αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες, δρουν σύμφωνα με τις προσωπικές τους προτιμήσεις και ενεργούν στα τυφλά, όπως τους υπαγορεύει η δική τους θέληση. Το αποτέλεσμα είναι ότι κάνουν πολλά πράγματα λάθος και καθυστερούν το έργο της εκκλησίας. Όταν κλαδεύονται, ούτε τότε αποδέχονται την αλήθεια, συνεχίζοντας την πεισματάρικη και απερίσκεπτη συμπεριφορά τους. Κατά συνέπεια, χάνουν το έργο του Αγίου Πνεύματος και η πίστη τους στον Θεό βυθίζεται στη σύγχυση και το σκοτάδι. Κάποιοι άνθρωποι αγαπούν τη φήμη και το κέρδος και επιδιώκουν το κύρος, αφιερώνοντας χρόνο σε αυτά τα πράγματα χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τις προθέσεις του Θεού και χωρίς να αποδέχονται οποιαδήποτε συναναστροφή σχετικά με την αλήθεια. Στο τέλος, αποκαλύπτονται και αποκλείονται, και βυθίζονται και στο σκοτάδι. Κάποιοι πιστοί αναγνωρίζουν την ενσάρκωση του Θεού, όμως μέσα τους συνεχίζουν να πιστεύουν μόνο στον ουράνιο Θεό και στο Πνεύμα του Θεού. Έχουν μονίμως τις δικές τους αντιλήψεις για τον πρακτικό Θεό και η καρδιά τους είναι επιφυλακτική απέναντί Του, καθώς φοβούνται ότι Εκείνος θα δει τον αληθινό εαυτό που κρύβουν μέσα τους. Αποφεύγουν διαρκώς τον Θεό και, όταν Τον βλέπουν, Τον κοιτάζουν λες και είναι ξένος. Το αποτέλεσμα είναι ότι, ακόμη και μετά από αρκετά χρόνια πίστης, δεν έχουν κερδίσει τίποτα και δεν έχουν ίχνος πίστης στον Θεό. Δεν διαφέρουν άρα σε τίποτα από τους δύσπιστους, και αυτό οφείλεται αποκλειστικά στο ότι δεν επιδιώκουν την αλήθεια. Κάποιοι θέλουν να βλέπουν συνέχεια τον πρακτικό Θεό. Λαχταρούν να ευαρεστήσουν τον Θεό και Εκείνος να εξυψώσει τη θέση τους, ώστε να μπορούν να επιβάλλονται στους άλλους στην εκκλησία. Έτσι, επειδή είναι ανέντιμοι και ανειλικρινείς και διαρκώς παρατηρούν την όψη του Θεού και κάνουν υποθέσεις σχετικά με τη σημασία Του, ο Θεός τούς αποστρέφεται και τους εγκαταλείπει. Ο Θεός δεν θέλει να ξαναδεί ποτέ τέτοιους ανθρώπους. Ποιος είναι ο σκοπός της πίστης αυτών των ανθρώπων στον Θεό; Ο Θεός λέει πάρα πολλές αλήθειες, επομένως γιατί εξακολουθούν να Τον εξετάζουν; Αν πιστεύουν στον Θεό, γιατί δεν επιδιώκουν την αλήθεια; Γιατί είναι παραδομένοι στις φιλοδοξίες και τις επιθυμίες τους και αναζητούν συνέχεια τη φήμη, το κέρδος, το κύρος, τα οφέλη και τα πλεονεκτήματα; Πίσω από την πίστη τους στον Θεό κρύβονται κακόβουλα κίνητρα, και οι άλλοι τούς θεωρούν αινιγματικούς. Όλες αυτές είναι συμπεριφορές δύσπιστων. Υπό την αυστηρή έννοια του όρου, όποιος πιστεύει στον Θεό αλλά δεν μπορεί να αποδεχθεί την αλήθεια είναι δύσπιστος. Μόνο εκείνοι που επιδιώκουν την αλήθεια, που κοπιάζουν ώστε να εκτελούν τα καθήκοντά τους καλά και που πασχίζουν να ικανοποιούν τον Θεό έχουν ειλικρινή πίστη σ’ Αυτόν και είναι ικανοί να κερδίσουν την έγκρισή Του.

Κάθε μέρα και κάθε χρόνος που περνά στη ζωή σας έχει αξία. Τι είδους αξία; Όταν κάποιος προσέρχεται ενώπιον του Δημιουργού, όταν εκτελεί το καθήκον του ως δημιούργημα και κερδίζει την αλήθεια από τον Δημιουργό, γίνεται χρήσιμος στα μάτια του Θεού. Κάθε μέρα της ζωής σου αποκτά αξία όταν συμβάλλεις με τις ταπεινές σου προσπάθειες στο σχέδιο διαχείρισης του Θεού, σωστά; (Ναι.) Αυτή είναι η αξία της κάθε μέρας που ζεις, και είναι πολύτιμη! Αν κάθε μέρα της ζωής σου έχει τόση αξία, τι πειράζει αν περνάς κάποια βάσανα ή αρρώστιες όταν εκτελείς τα καθήκοντά σου; Οι άνθρωποι δεν πρέπει να παραπονιούνται, γιατί έχουν κερδίσει πάρα πολλά από την παρουσία του Θεού· απολαμβάνουν την αθέατη χάρη και τις ευλογίες Του, καθώς και την αθέατη προστασία Του, και όλα αυτά ξεπερνούν οτιδήποτε μπορούν να δουν ή να φανταστούν. Οι άνθρωποι έχουν κερδίσει πάρα πολλά· τι σημασία έχει αν αρρωστήσουν λίγο; Αυτό δεν είναι το μάθημα που πρέπει να πάρουν οι άνθρωποι; Αν, μέσα από την αρρώστια, κάποιος μπορεί να κατανοήσει την αλήθεια, να πετύχει την υποταγή στον Θεό και να Τον ικανοποιήσει, αυτό δεν είναι άλλη μια ευλογία από Εκείνον; Από όλους τους ανθρώπους του κόσμου που δουλεύουν για να βγάλουν το ψωμί τους, ποιος δεν αρρωσταίνει κάποια στιγμή σωματικά; Όμως ποιος νοιάζεται γι’ αυτό; Κανείς δεν νοιάζεται, κανείς δεν ρωτάει και κανείς δεν μπορεί να τους δώσει ασφάλεια. Εσείς που εκτελείτε τα καθήκοντά σας στον οίκο του Θεού νιώθετε ασφάλεια; (Ναι.) Όλοι όσοι δαπανούν ειλικρινά εαυτόν για τον Θεό νιώθουν ασφάλεια και δέχονται τις ευλογίες Του. Τι είδους ασφάλεια νιώθετε και αναγνωρίζετε; (Δεν με αγγίζουν ούτε με δηλητηριάζουν πια οι κακές τάσεις του κόσμου· οι άπιστοι δεν μπορούν να με εκφοβίσουν ούτε να με βλάψουν και έχω πάντα την προστασία και τις ευλογίες του Θεού. Ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας δεν θα με καταδιώκει ούτε θα με αιχμαλωτίζει πια. Θα ζω στον οίκο του Θεού, θα αλληλεπιδρώ με τους υπόλοιπους αδελφούς και τις αδελφές μου, και η καρδιά μου θα είναι γεμάτη χαρά, ηρεμία και γαλήνη. Κάθε μέρα, θα τρώω και θα πίνω τον λόγο του Θεού και θα συναναστρέφομαι σχετικά με την αλήθεια, και η καρδιά μου θα γίνεται ολοένα και πιο φωτεινή. Αφού έχω κατανοήσει την αλήθεια, η καρδιά μου είναι γεμάτη χαρά, είμαι πνευματικά ελεύθερος κι απελευθερωμένος, ενώ οι κακοί και οι δόλιοι άνθρωποι δεν με ξεγελούν ούτε με βλάπτουν πια. Επιπλέον, αφού έχω γίνει μάρτυρας της προστασίας και των ευλογιών του Θεού, δεν φοβάμαι πια όταν με βρίσκουν συμφορές· νιώθω ηρεμία και γαλήνη στην καρδιά μου. Δεν έχω πια ανησυχίες όπως αν θα μπορώ να καλύψω τις βασικές μου ανάγκες στο μέλλον ή αν θα με φροντίσει κανείς όταν γεράσω. Ζω παρουσία του Θεού και αυτό είναι μεγάλη ευλογία και χαρά!) Αυτό που αντιλαμβάνεστε τώρα είναι περιορισμένο, αλλά μετά από τη μεγάλη καταστροφή θα καταλάβετε και θα δείτε καθαρά πολλά πράγματα. Όλα αυτά είναι η προστασία του Θεού και η ευλογία Του. Αυτήν τη στιγμή, ακόμη και αν κάποιες φορές κλαδεύεστε, ακόμη κι αν υποβάλλεστε σε δοκιμασίες και εξευγενισμό, ακόμη κι αν βιώνετε την κρίση και την παίδευση του Θεού και βασανίζεστε από τον λόγο Του, τα βάσανα αυτά σάς οδηγούν στη σωτηρία και την τελείωση· δεν είναι το ίδιο με τα βάσανα των απίστων. Το σημαντικότερο είναι ότι, εκτελώντας τα καθήκοντά σου στον οίκο του Θεού, γίνεσαι ένα χρήσιμο δημιούργημα και η ζωή σου αποκτά νόημα και αξία. Αντί να ζεις για χάρη της σάρκας και του Σατανά, ζεις για χάρη της επιδίωξης της αλήθειας και για να ικανοποιείς τον Θεό. Καθώς εκτελείς τα καθήκοντά σου, αρχίζεις και κατανοείς πολλές αλήθειες, καθώς και τις προθέσεις του Θεού. Αυτό είναι πολυτιμότατο πράγμα. Αφού κατανοήσεις την αλήθεια, εισέλθεις στην αλήθεια-πραγματικότητα και αποκτήσεις την αλήθεια ως ζωή σου, θα ζεις παρουσία του Θεού, θα ζεις στο φως. Τώρα εκτελείς τα καθήκοντά σου κάθε μέρα, και κάθε μέρα που ζεις έχει τις ανταμοιβές και την αξία της. Επίσης, έχεις αποκτήσει την αλήθεια και ζεις παρουσία του Θεού. Σημαίνει αυτό πως έχεις ασφάλεια; (Ναι.) Τι είδους ασφάλεια; (Δεν είμαι αιχμάλωτος του Σατανά.) Τι είναι ακόμα πιο ζωτικής σημασίας από το να μην είσαι αιχμάλωτος του Σατανά; Ο Θεός σε δημιούργησε ως ανθρώπινο ον και τώρα μπορείς να εκτελείς το καθήκον σου, να κατανοείς τις προθέσεις Του, να κατέχεις την αλήθεια-πραγματικότητα, να βαδίζεις στην οδό Του και να ζεις σύμφωνα με τις προθέσεις Του. Ο Θεός σε εγκρίνει κι έτσι νιώθεις ασφάλεια και έχεις την εγγύηση ότι ο Θεός δεν θα σε καταστρέψει. Αυτό δεν είναι το πλεονέκτημα που έχεις στη ζωή σου; Χωρίς αυτά τα πράγματα, πληροίς τις προϋποθέσεις για να συνεχίσεις να ζεις; (Όχι.) Και πώς πληροί κάποιος αυτές τις προϋποθέσεις; Όταν μπορεί να εκτελεί τα καθήκοντα ενός δημιουργήματος, να ικανοποιεί τις προθέσεις του Θεού και να βαδίζει στην οδό Του, καθώς και όταν αποκτά την αλήθεια-πραγματικότητα και θεωρεί τον λόγο του Θεού ως τη ζωή του, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Χάρη σε όλα αυτά, μπορείς να Τον λατρεύεις, και στα μάτια Του είσαι ένα άξιο δημιούργημα. Πώς είναι δυνατόν Εκείνος να μην είναι ευχαριστημένος μαζί σου; Ποιους ανθρώπους θέλει να καταστρέψει ο Θεός; Τι είδους δημιουργήματα είναι; (Αυτοί που κάνουν το κακό.) Όποιος κάνει το κακό αντιστέκεται στον Θεό και είναι εχθρικός απέναντί Του. Αυτοί είναι εχθροί του Θεού και θα είναι οι πρώτοι που θα καταστραφούν. Οι άνθρωποι που θέλει να καταστρέψει ο Θεός είναι οι αντίχριστοι που Τον ανταγωνίζονται για να αποκτήσουν κύρος, οι δύσπιστοι, όσοι αποστρέφονται την αλήθεια και είναι εχθρικοί απέναντι στον Θεό, όσοι δεν επιδιώκουν την αλήθεια και αντιτάσσονται σε Εκείνον μέχρι τέλους, καθώς και όσοι είναι τελείως ανίκανοι να εκτελέσουν το καθήκον τους ως δημιουργήματα. Κάποιοι άνθρωποι που δεν εκτελούν τα καθήκοντά τους είναι δύσπιστοι. Άλλοι, παρόλο που εκτελούν τα καθήκοντά τους, είναι διαρκώς επιπόλαιοι, είναι ικανοί να κάνουν το κακό και να προκαλέσουν αναστάτωση, και αντιστέκονται και αντιτάσσονται στον Θεό. Είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι να κριθούν άξια δημιουργήματα στα μάτια του Θεού; (Όχι, δεν είναι δυνατόν.) Τι θ’ απογίνουν στο τέλος τα δημιουργήματα που κρίνονται ανεπαρκή; (Ο Θεός θα τα αποκλείσει και θα τα καταστρέψει.) Έχει αξία η ζωή των δημιουργημάτων που κρίνονται ανεπαρκή; (Όχι.) Αυτοί οι άνθρωποι ίσως σκέφτονται: «Η ζωή μου έχει αξία. Θέλω να ζήσω. Μπορώ να κάνω καλά πράγματα στη ζωή μου!» Όμως, στα μάτια του Θεού, δεν μπορούν να εκτελέσουν ούτε καν το βασικό τους καθήκον ως δημιουργήματα. Αν δεν μπορούν να εκτελέσουν ικανοποιητικά το καθήκον τους, έχει αξία η ζωή τους; Η ύπαρξή τους; Και αν η ύπαρξή τους δεν έχει αξία, συνεχίζει να τους θέλει ο Θεός; (Όχι.) Τι θα κάνει, λοιπόν, ο Θεός; Θα τους αποκλείσει. Οι λιγότερο σοβαρές περιπτώσεις θα μπουν στην άκρη και θα παραδοθούν στους ακάθαρτους διαβόλους και τα κακά πνεύματα, ενώ οι σοβαρές θα τιμωρηθούν και οι ακόμα πιο σοβαρές θα οδηγηθούν στην καταστροφή.

Απόσπασμα 34

Κάποιοι άνθρωποι, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, είναι απρόθυμοι να υποστούν οποιαδήποτε ταλαιπωρία και, όποτε συναντούν κάποιο πρόβλημα, παραπονιούνται ότι είναι υπερβολικά δύσκολο και αρνούνται να πληρώσουν τίμημα. Τι είδους στάση είναι αυτή; Επιπόλαιη. Εάν εκτελείς το καθήκον σου επιπόλαια και το προσεγγίζεις με ασεβή στάση, ποιο θα είναι το αποτέλεσμα; Δεν θα καταφέρεις να τα πας καλά ακόμα και σ’ ένα καθήκον που είσαι ικανός να εκτελέσεις καλά —η απόδοσή σου δεν θα ανταποκρίνεται στα πρότυπα και ο Θεός θα είναι πολύ δυσαρεστημένος με τη στάση που έχεις απέναντι στο καθήκον σου. Αν μπορείς να προσεύχεσαι στον Θεό, να αναζητάς την αλήθεια και να το κάνεις με όλη σου την καρδιά και τον νου, αν μπορείς να συνεργαστείς μ’ αυτόν τον τρόπο, τότε ο Θεός θα προετοιμάσει τα πάντα για σένα εκ των προτέρων, ώστε όλα να μπουν στη θέση τους και να φέρουν καλά αποτελέσματα όταν χειρίζεσαι ζητήματα. Δεν θα χρειάζεται να καταβάλλεις υπερβολική ενέργεια· όταν βάζεις τα δυνατά σου για να συνεργαστείς, ο Θεός διευθετεί τα πάντα για σένα. Εάν, όμως, είσαι ύπουλος και τεμπελιάζεις, εάν δεν φροντίζεις να γίνει σωστά το καθήκον σου και βαδίζεις πάντοτε στο λάθος μονοπάτι, τότε ο Θεός δεν θα εργαστεί σ’ εσένα. Θα χάσεις αυτήν την ευκαιρία και ο Θεός θα πει: «Δεν υπάρχει τρόπος να σε χρησιμοποιήσω. Κάνε στην άκρη. Σου αρέσει, λοιπόν, να είσαι πονηρός και να λουφάρεις; Σου αρέσει να είσαι τεμπέλης και να ενδίδεις στις ανέσεις; Κάτσε, λοιπόν, να ενδίδεις στις ανέσεις μια για πάντα!» Ο Θεός θα δώσει αυτήν τη χάρη κι αυτήν την ευκαιρία σε κάποιον άλλο. Τι λέτε, είναι απώλεια αυτό ή κέρδος; (Απώλεια.) Είναι μια τεράστια απώλεια!

Ο Θεός χρησιμοποιεί πολλά και διάφορα περιβάλλοντα για να οδηγήσει στην τελείωση όσους Τον αγαπούν αληθινά και επιδιώκουν την αλήθεια. Δίνει στους ανθρώπους τη δυνατότητα να βιώσουν τα λόγια Του μέσα από διαφορετικά περιβάλλοντα ή δοκιμασίες, κι έτσι να κατανοήσουν την αλήθεια, να Τον γνωρίσουν αληθινά και, τελικά, να κερδίσουν την αλήθεια. Εάν βιώνεις το έργο του Θεού κατ’ αυτόν τον τρόπο, η ζωή-διάθεσή σου θα αλλάξει και θα μπορέσεις να κερδίσεις την αλήθεια και τη ζωή. Πόσα έχετε κερδίσει όλα αυτά τα χρόνια εμπειρίας; (Πολλά.) Άρα, δεν αξίζει τον κόπο να υπομείνεις λίγη ταλαιπωρία και να πληρώσεις ένα κάποιο τίμημα όταν εκτελείς το καθήκον σου; Τι κερδίζεις σε αντάλλαγμα; Έχεις κατανοήσει τόσο μεγάλο κομμάτι της αλήθειας! Είναι ανεκτίμητος θησαυρός αυτός! Τι θέλουν να κερδίσουν οι άνθρωποι με την πίστη στον Θεό; Δεν θέλουν να κερδίσουν την αλήθεια και τη ζωή; Πιστεύεις ότι μπορείς να κερδίσεις την αλήθεια χωρίς να βιώσεις αυτά τα περιβάλλοντα; Σίγουρα όχι. Εάν, όταν σου τυχαίνουν κάποιες ιδιαίτερες δυσκολίες ή αντιμετωπίζεις κάποια ιδιαίτερα περιβάλλοντα, η στάση σου είναι πάντα να τα αποφεύγεις ή να απομακρύνεσαι απ’ αυτά, να προσπαθείς απεγνωσμένα να τα απορρίψεις και να απαλλαγείς από αυτά, εάν δεν θέλεις να αφεθείς στο έλεος των ενορχηστρώσεων του Θεού, δεν είσαι διατεθειμένος να υποταχθείς στις ενορχηστρώσεις και τις διευθετήσεις Του και δεν θέλεις να αφεθείς στον έλεγχο της αλήθειας και θέλεις διαρκώς να κάνεις εσύ κουμάντο και να ελέγχεις οτιδήποτε σε αφορά σύμφωνα με τη σατανική σου διάθεση, τότε, κατά συνέπεια, ο Θεός σίγουρα θα σε κάνει στην άκρη ή θα σε παραδώσει στον Σατανά, και θα είναι καθαρά θέμα χρόνου να συμβεί κάτι τέτοιο. Εάν οι άνθρωποι το κατανοούν αυτό το ζήτημα, πρέπει να γυρίσουν γρήγορα πίσω και να ακολουθήσουν τον δικό τους δρόμο στη ζωή σύμφωνα με το σωστό μονοπάτι που απαιτεί ο Θεός —αυτός ο δρόμος είναι ο σωστός και, όταν ο δρόμος είναι σωστός, αυτό σημαίνει ότι και η κατεύθυνση είναι σωστή. Μπορεί ο δρόμος να είναι ανώμαλος και να αντιμετωπίσουν δυσκολίες, μπορεί να σκοντάψουν ή μερικές φορές να δυσαρεστηθούν λιγάκι και να γίνουν αρνητικοί για κάμποσες ημέρες. Εάν, όμως, επιμένουν να κάνουν τα καθήκοντά τους και δεν καθυστερούν τα διάφορα ζητήματα, όλα αυτά τα προβλήματα θα είναι ασήμαντα· αυτό προϋποθέτει, όμως, να κάνουν αμέσως την αυτοκριτική τους, να αναζητήσουν την αλήθεια για να επιλύσουν αυτά τα προβλήματα και σε καμία περίπτωση να μη χρονοτριβήσουν, να μην παρατήσουν τη δουλειά τους και να μην εγκαταλείψουν τα καθήκοντά τους. Αυτό είναι υψίστης σημασίας. Εάν σκέφτεσαι μέσα σου: «Δεν έγινε και τίποτα αν είμαι αρνητικός κι αδύναμος· αφορά το μέσα μου. Ο Θεός δεν το γνωρίζει. Κι αν σκεφτούμε πόσο υπέφερα στο παρελθόν και το όλο τίμημα που έχω πληρώσει, σίγουρα θα είναι επιεικής απέναντί μου» και δεν αποβάλλεις αυτήν την αδυναμία και την αρνητικότητά σου, δεν αναζητάς την αλήθεια ούτε αντλείς διδάγματα στα περιβάλλοντα που έχει κανονίσει για σένα ο Θεός, τότε θα σου ξεφεύγουν ξανά και ξανά ευκαιρίες, με συνέπεια να χάσεις εντελώς, να σαμποτάρεις και να καταστρέψεις όλες τις ευκαιρίες με τις οποίες σκόπευε να σε οδηγήσει στην τελείωση ο Θεός. Και τι συνέπεια θα έχει αυτό; Η καρδιά σου θα γίνεται όλο και πιο σκοτεινή, δεν θα νιώθεις πλέον τον Θεό στις προσευχές σου και θα γίνεις τόσο αρνητικός, που κάθε σκέψη σου θα είναι κακή και γεμάτη προδοσία. Θα παγιδευτείς μέσα σε άκρα δυστυχία και θα νιώθεις εντελώς ανίσχυρος και βαθιά αναστατωμένος. Θα νιώθεις ότι δεν έχεις μονοπάτι ή κατεύθυνση, ότι δεν μπορείς να δεις φως ή να βρεις ελπίδα. Είναι κουραστικό να ζεις έτσι; (Ναι.) Όσοι δεν βαδίζουν στο φωτεινό μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας θα ζουν για πάντα υπό τη δύναμη του Σατανά, αιωνίως μες στην αμαρτία και το σκοτάδι, χωρίς καμία ελπίδα. Καταλαβαίνετε τι εννοώ μ’ αυτό που λέω; (Πρέπει να επιδιώκω την αλήθεια και να εκτελώ το καθήκον μου με όλη την καρδιά και τον νου μου.) Όταν σου τυχαίνει και σου ανατίθεται ένα καθήκον, μη σκέφτεσαι πώς να αποφύγεις τις τυχόν δυσκολίες· μην το παραμερίζεις και μην το αγνοείς μόνο και μόνο επειδή σου φαίνεται δύσκολο να το χειριστείς. Πρέπει να το αντιμετωπίζεις με θάρρος. Πρέπει να θυμάσαι διαρκώς ότι ο Θεός είναι με τους ανθρώπους· ότι αν αντιμετωπίσουν δυσκολίες, δεν χρειάζεται παρά να προσευχηθούν και να αναζητήσουν από Εκείνον, και ότι για τον Θεό τίποτα δεν είναι δύσκολο να επιτευχθεί. Τέτοιου είδους πίστη πρέπει να έχεις. Εφόσον πιστεύεις ότι ο Θεός είναι ο Κυρίαρχος των πάντων, γιατί εξακολουθείς να φοβάσαι όταν σου συμβαίνει κάτι; Γιατί νιώθεις ότι δεν μπορείς να στηριχτείς σε τίποτα; Αυτό αποδεικνύει ότι δεν βασίζεσαι στον Θεό. Εάν δεν Τον θεωρείς στήριγμα και Θεό σου, τότε δεν είναι Θεός σου. Στην πραγματική σου ζωή, ανεξάρτητα από τις καταστάσεις που συναντάς, πρέπει να έρχεσαι συχνά ενώπιον του Θεού για να προσευχηθείς και να αναζητήσεις την αλήθεια. Ακόμη κι αν κατανοείς την αλήθεια και κερδίζεις κάτι που αφορά έστω κι ένα μόνο ζήτημα κάθε μέρα, τότε η μέρα δεν θα έχει πάει χαμένη! Αυτήν τη στιγμή, για πόση ώρα μπορείτε να έρχεστε ενώπιον του Θεού κάθε μέρα; Πόσες φορές την ημέρα έρχεστε ενώπιον του Θεού; Έχετε δει αποτελέσματα; Εάν κάποιος έρχεται σπάνια ενώπιον του Θεού, το πνεύμα του θα ξεραθεί και θα σκοτεινιάσει πολύ. Όταν όλα πάνε καλά, οι άνθρωποι απομακρύνονται από τον Θεό και Τον αγνοούν. Τον αναζητούν μόνο όταν προκύπτουν δυσκολίες. Πιστεύουν έτσι στον Θεό; Βιώνουν το έργο Του; Αυτές είναι εκδηλώσεις των δύσπιστων. Εάν πιστεύετε έτσι στον Θεό, είναι αδύνατο να κερδίσετε την αλήθεια και ζωή.

Όταν οι άνθρωποι δεν κατανοούν ή δεν κάνουν πράξη την αλήθεια, ζουν συχνά με βάση τις διεφθαρμένες διαθέσεις του Σατανά. Ζουν μέσα σε διάφορες σατανικές παγίδες, σκέφτονται το μέλλον, την υπερηφάνεια, τη θέση τους και άλλα συμφέροντά τους και πονοκεφαλιάζουν γι’ αυτά τα ζητήματα. Αν, όμως, εφαρμόσεις τη στάση αυτή στο καθήκον σου, καθώς και στην αναζήτηση και την επιδίωξη της αλήθειας, τότε μπορείς να κερδίσεις την αλήθεια. Για παράδειγμα, πονοκεφαλιάζεις για χάρη κάποιου ασήμαντου προσωπικού κέρδους, το σκέφτεσαι προσεκτικά και σχολαστικά, σχεδιάζεις τα πάντα στην εντέλεια και αφιερώνεις πολλή σκέψη και ενέργεια σε αυτό. Εάν αφιέρωνες την ίδια ενέργεια στην εκτέλεση του καθήκοντός σου και την αναζήτηση της αλήθειας ώστε να επιλύεις προβλήματα, θα έβλεπες τον Θεό να έχει διαφορετική στάση απέναντί σου. Οι άνθρωποι διαμαρτύρονται συνεχώς για τον Θεό: «Γιατί είναι καλός με τους άλλους και όχι μ’ εμένα; Γιατί δεν με διαφωτίζει ποτέ; Γιατί είμαι πάντα αδύναμος; Γιατί δεν είμαι τόσο καλός όσο αυτοί;» Γιατί συμβαίνει αυτό; Ο Θεός δεν δείχνει μεροληψία. Εάν δεν έρχεσαι ενώπιόν Του και θέλεις πάντα να επιλύεις μόνος σου τα όσα σου τυχαίνουν, τότε δεν θα σε διαφωτίσει. Θα περιμένει έως ότου έρθεις να προσευχηθείς και να Τον παρακαλέσεις, και μετά θα σου κάνει τη χάρη. Τι είδους άνθρωποι αρέσουν στον Θεό; Τι περιμένει ο Θεός να Του ζητήσουν οι άνθρωποι; Θέλει να ζητούν χρήματα, άνεση, φήμη, κέρδος κι ευχαρίστηση, όπως κάποιοι ξεδιάντροποι; Ο Θεός αντιπαθεί να Του ζητούν τέτοια πράγματα. Όσοι αναζητούν τέτοια πράγματα είναι ξεδιάντροποι, είναι οι ποταπότεροι όλων και ο Θεός δεν τους θέλει. Θέλει ανθρώπους που μπορούν να αφυπνιστούν από την αμαρτία και να αναζητήσουν την αλήθεια από Εκείνον και να την αποδεχτούν· τέτοιου είδους ανθρώπους βρίσκει αποδεκτούς. Θα πρέπει να προσεύχεσαι ως εξής: «Θεέ μου, έχω διαφθαρεί βαθιά από τον Σατανά και ζω συχνά μέσα στις διεφθαρμένες διαθέσεις μου. Δεν μπορώ να ξεπεράσω τους διάφορους πειρασμούς της φήμης και της θέσης ούτε ξέρω πώς να τους χειριστώ. Δεν κατανοώ τις αλήθεια-αρχές. Σε ικετεύω να με διαφωτίσεις και να με καθοδηγήσεις». Μπορείς, επίσης, να λες το εξής: «Αν και είμαι διατεθειμένος να εκτελέσω το καθήκον μου, νιώθω ανεπαρκής. Αφενός, το ανάστημά μου είναι πολύ μικρό και, αφετέρου, δεν το καταλαβαίνω αυτό το ζήτημα. Φοβάμαι ότι θα τα κάνω θάλασσα. Σε εκλιπαρώ να με καθοδηγήσεις και να με βοηθήσεις». Ο Θεός περιμένει να έρθεις και να αναζητήσεις την αλήθεια. Όταν έρθεις ενώπιόν Του αναζητώντας με ειλικρινή καρδιά, θα σε διαφωτίσει και θα σε φωτίσει. Τότε θα βρεις ένα μονοπάτι και θα ξέρεις πώς να εκτελείς το καθήκον σου. Αν καταβάλλεις πάντα προσπάθεια για την αλήθεια και αν, όταν προσεύχεσαι, εκθέτεις την αληθινή σου κατάσταση ενώπιον του Θεού και ζητάς την καθοδήγηση και τη χάρη Του, τότε σταδιακά θα καταφέρεις να κατανοήσεις και να κάνεις πράξη την αλήθεια, και αυτό που βιώνεις θα έχει ανθρώπινη ομοιότητα, κανονική ανθρώπινη φύση, καθώς και την αλήθεια-πραγματικότητα. Αν δεν νοιάζεσαι για τις προθέσεις του Θεού, δεν επιδιώκεις την αλήθεια και συχνά κάνεις σχέδια για τα διάφορα συμφέροντά σου, τα συλλογίζεσαι, αφιερώνεις σε αυτά σκέψη και σκληρή δουλειά, και θυσιάζεις ακόμη και τη ζωή σου και κάνεις ό,τι κι αν χρειαστεί γι’ αυτά, τότε ίσως κερδίσεις τον σεβασμό των ανθρώπων, καθώς και διάφορα οφέλη και μορφές υπερηφάνειας. Τι είναι, όμως, σημαντικότερο: αυτά τα πράγματα ή η αλήθεια; (Η αλήθεια.) Οι άνθρωποι κατανοούν αυτό το δόγμα, όμως δεν επιδιώκουν την αλήθεια και δίνουν αξία στα συμφέροντα και τη θέση τους. Άρα, λοιπόν, το κατανοούν αληθινά ή πρόκειται για λανθασμένη κατανόηση; (Πρόκειται για λανθασμένη κατανόηση.) Στην πραγματικότητα, είναι ανόητοι. Δεν βλέπουν το θέμα καθαρά. Όταν θα είναι σε θέση να το δουν καθαρά, θα έχουν κερδίσει λίγο ανάστημα. Αυτό απαιτεί να επιδιώξουν την αλήθεια και να καταβάλουν προσπάθεια για τον λόγο του Θεού· δεν γίνεται να είναι μπερδεμένοι και απρόσεκτοι. Αν δεν επιδιώκεις την αλήθεια και έρθει η μέρα που ο Θεός πει: «Ο Θεός δεν έχει άλλα λόγια να πει, δεν θέλει να πει τίποτε άλλο σε αυτήν την ανθρωπότητα ούτε να κάνει τίποτε άλλο. Έχει έρθει η ώρα να επιθεωρήσει το έργο του ανθρώπου», τότε είναι γραφτό σου να αποκλειστείς. Όσο σπουδαίοι κι αν είναι οι υποστηρικτές σου, όσα χαρίσματα και ταλέντα κι αν έχεις, όσο μορφωμένος κι αν είσαι, όσο γόητρο κι αν διαθέτεις και όσο σημαντική κι αν είναι η θέση σου σε αυτόν τον κόσμο, τίποτε απ’ αυτά δεν θα σε ωφελήσει. Εκείνη τη στιγμή, θα συνειδητοποιήσεις πόσο μεγάλη αξία και σημασία έχει η αλήθεια, θα καταλάβεις ότι αν δεν έχεις κερδίσει την αλήθεια, δεν έχεις καμία σχέση με τον Θεό, και θα μάθεις πόσο θλιβερό και τραγικό είναι να πιστεύεις στον Θεό χωρίς να κερδίζεις την αλήθεια. Σήμερα, πολλοί έχουν ήδη αυτήν την αμυδρή αίσθηση στην καρδιά τους, όμως το συναίσθημα αυτό δεν τους έχει οδηγήσει ακόμη να επιδιώξουν αποφασιστικά την αλήθεια. Δεν έχουν νιώσει βαθιά μέσα στην καρδιά τους τη μεγάλη αξία και σημασία της αλήθειας. Δεν αρκεί μια κάποια επίγνωση. Πρέπει να δει κανείς καθαρά την ουσία του θέματος. Όταν γίνει αυτό, θα γνωρίζεις ποια πτυχή της αλήθειας να χρησιμοποιήσεις για να επιλύσεις το πρόβλημα. Μόνο η αλήθεια μπορεί να επιλύσει τις διάφορες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι και να διορθώσει τις διάφορες στρεβλές σκέψεις, στενόμυαλες απόψεις και άθλιες διαθέσεις που έχουν, καθώς και τα διάφορα προβλήματά τους που σχετίζονται με τη διαφθορά. Αν επιδιώκετε απλώς την αλήθεια και τη χρησιμοποιείτε συνεχώς για να επιλύετε προβλήματα, θα μπορέσετε να αποτινάξετε τις διεφθαρμένες σας διαθέσεις και θα καταφέρετε να υποταχθείτε στον Θεό. Εάν βασίζεστε μόνο στις μεθόδους και την αυτοσυγκράτηση του ανθρώπου για να επιλύσετε τα όποια προβλήματα σας τυχαίνουν, δεν θα μπορέσετε ποτέ να τα βγάλετε πέρα μ’ αυτές τις δυσκολίες και τις διεφθαρμένες διαθέσεις. Κάποιοι ρωτάνε το εξής: «Εάν διαβάζω περισσότερο τα λόγια του Θεού κι αφιερώνω σ’ αυτά αρκετές ώρες κάθε μέρα, είναι σίγουρο ότι θα μπορέσω να αλλάξω τη διάθεσή μου;» Εξαρτάται από το πώς διαβάζεις τα λόγια του Θεού και από το αν μπορείς να κατανοήσεις την αλήθεια και να την κάνεις πράξη. Εάν διαβάζεις τα λόγια Του μόνο για να πεις ότι τα διάβασες και δεν επιδιώκεις την αλήθεια, τότε δεν θα κερδίσεις την αλήθεια· και αν δεν κερδίσεις την αλήθεια, η ζωή-διάθεσή σου σίγουρα δεν θα αλλάξει. Συνοψίζοντας, ο άνθρωπος πρέπει οπωσδήποτε να επιδιώκει την αλήθεια και να την κάνει πράξη για να αλλάξει τη διάθεσή του. Δεν θα σε βγάλει πουθενά αν διαβάζεις τα λόγια του Θεού χωρίς να κάνεις πράξη την αλήθεια. Το σωστό μονοπάτι δεν είναι να είσαι σαν τους Φαρισαίους, που ειδικεύονταν μεν στο να κηρύττουν τον λόγο του Θεού σε άλλους και να τους λένε πώς να τον κάνουν πράξη, χωρίς όμως να το πράττουν οι ίδιοι. Ο Θεός απαιτεί οι άνθρωποι να διαβάζουν περισσότερο τον λόγο Του ώστε να κατανοήσουν την αλήθεια, να την κάνουν πράξη και να βιώσουν την αλήθεια-πραγματικότητα. Όταν ο Θεός ζητά από τους ανθρώπους να εισέλθουν στην αλήθεια-πραγματικότητα, να ακολουθήσουν την οδό Του και να βαδίσουν στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας —στο σωστό, δηλαδή, μονοπάτι στη ζωή— αυτό σχετίζεται άμεσα με την απαίτησή Του να ασκούνται οι άνθρωποι με όλη την καρδιά και τη δύναμή τους όταν εκτελούν τα καθήκοντά τους. Ενόσω ακολουθούν τον Θεό, οι άνθρωποι πρέπει να βιώνουν το έργο Του μέσω της εκτέλεσης των καθηκόντων τους ώστε να μπορέσουν να σωθούν και να οδηγηθούν στην τελείωση.

Απόσπασμα 35

Τώρα, μπορούν τα όσα σου συμβαίνουν και δεν συμφωνούν με τις αντιλήψεις σου να επηρεάζουν την εκτέλεση του καθήκοντός σου; Για παράδειγμα, μερικές φορές υπάρχει μεγάλος φόρτος εργασίας και οι άνθρωποι καλούνται να υπομείνουν κάποιες δυσκολίες και να καταβάλουν ένα μικρό τίμημα για να εκτελούν καλά τα καθήκοντά τους. Κάποιοι αναπτύσσουν αντιλήψεις τότε στο μυαλό τους και προκύπτει αντίσταση μέσα τους και μπορεί να γίνουν αρνητικοί και να χαλαρώσουν στη δουλειά τους. Μερικές φορές, δεν υπάρχει μεγάλος φόρτος εργασίας και οι άνθρωποι εκτελούν πιο εύκολα τα καθήκοντά τους, και κάποιοι χαίρονται τότε και σκέφτονται: «Θα ήταν υπέροχο αν η εκτέλεση του καθήκοντός μου ήταν πάντα τόσο εύκολη». Τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί; Είναι τεμπέληδες και άπληστοι για τις ανέσεις της σάρκας. Είναι οι άνθρωποι αυτοί πιστοί στην εκτέλεση των καθηκόντων τους; (Όχι.) Ισχυρίζονται ότι είναι πρόθυμοι να υποταχθούν στον Θεό, όμως η υποταγή τους συνοδεύεται από προϋποθέσεις —για να υποταχθούν, τα πράγματα πρέπει να ταιριάζουν με τις αντιλήψεις τους και να μην τους προκαλούν καμία δυσκολία. Εάν ενδέχεται να συναντήσουν αντιξοότητες και χρειαστεί να υπομείνουν κακουχίες, παραπονιούνται πολύ, και μάλιστα επαναστατούν ενάντια στον Θεό και Του αντιτίθενται. Τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί; Είναι άνθρωποι που δεν αγαπούν την αλήθεια. Όταν οι πράξεις του Θεού συμφωνούν με τις αντιλήψεις και τις επιθυμίες τους και δεν χρειάζεται να υπομείνουν κακουχίες ή να καταβάλουν τίμημα, μπορούν να υποταχθούν. Εάν, όμως, το έργο του Θεού δεν ευθυγραμμίζεται με τις αντιλήψεις ή τις προτιμήσεις τους και απαιτεί να υπομείνουν κακουχίες και να καταβάλουν τίμημα, δεν μπορούν να υποταχθούν. Ακόμη και αν δεν εναντιώνονται ανοιχτά, μέσα τους προβάλλουν αντίσταση και ενοχλούνται. Έχουν την εντύπωση ότι υπομένουν μεγάλες δυσκολίες και τρέφουν παράπονα στην καρδιά τους. Τι είδους πρόβλημα είναι αυτό; Δείχνει ότι δεν αγαπούν την αλήθεια. Μπορούν η προσευχή, οι όρκοι ή οι αποφάσεις να λύσουν αυτό το πρόβλημα; (Όχι, δεν μπορούν.) Πώς θα πρέπει να λυθεί αυτό το πρόβλημα, λοιπόν; Πρώτον, πρέπει να κατανοήσεις τις προθέσεις του Θεού και τις απαιτήσεις Του και να καταλάβεις τι είναι αληθινή υποταγή. Πρέπει να γνωρίζεις τι είναι επαναστατικότητα και εναντίωση, να αναλογίζεσαι ποιες διεφθαρμένες διαθέσεις παρακωλύουν την υποταγή σου στον Θεό και να διακρίνεις αυτά τα ζητήματα. Εάν είσαι άτομο που αγαπά την αλήθεια, θα μπορέσεις να επαναστατήσεις ενάντια στη σάρκα, ιδιαίτερα στις σαρκικές σου προτιμήσεις, και μετά να ασκήσεις την υποταγή στον Θεό και να ενεργήσεις σύμφωνα με τις απαιτήσεις Του. Με αυτόν τον τρόπο, θα μπορέσεις να διορθώσεις τη διαφθορά και την επαναστατικότητά σου και να επιτύχεις την υποταγή στον Θεό. Εάν δεν κατανοείς την αλήθεια, δεν θα μπορείς να διακρίνεις αυτά τα ζητήματα, δεν θα μπορείς να διακρίνεις τις εσωτερικές σου καταστάσεις, ούτε θα μπορείς να διακρίνεις ποια θέματα παρακωλύουν την υποταγή σου στον Θεό. Κατά συνέπεια, θα σου είναι αδύνατο να επαναστατήσεις ενάντια στη σάρκα και να ασκήσεις την υποταγή στον Θεό. Εάν κάποιος δεν μπορεί καν να επαναστατήσει ενάντια στις σαρκικές του προτιμήσεις, θα του είναι πολύ δύσκολο να αφοσιωθεί στην εκτέλεση του καθήκοντός του. Μπορεί να θεωρηθεί ότι οι άνθρωποι αυτοί υποτάσσονται στον Θεό; Χωρίς αφοσίωση, μπορούν οι άνθρωποι να εκτελούν τα καθήκοντά τους επαρκώς; Μπορούν να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του Θεού; Σίγουρα όχι. Εάν κάποιος θέλει να εκτελεί το καθήκον του επαρκώς, πρέπει, τουλάχιστον, να μπορεί να κάνει πράξη την αλήθεια και να υποτάσσεται πραγματικά στον Θεό. Εάν κάποιος δεν μπορεί να επαναστατήσει ενάντια στις σαρκικές του προτιμήσεις, τότε δεν μπορεί να κάνει πράξη την αλήθεια. Εάν ενεργείς πάντα σύμφωνα με τη δική σου βούληση, τότε δεν είσαι άτομο που υποτάσσεται στον Θεό. Ακόμη και αν υποτάσσεσαι περιστασιακά σε Αυτόν, το κάνεις υπό όρους. Μπορείς να υποτάσσεσαι μόνον όταν τα πράγματα ευθυγραμμίζονται με τις αντιλήψεις σου και όταν έχεις τα κέφια σου. Εάν οι πράξεις του Θεού δεν ευθυγραμμίζονται με τις αντιλήψεις σου, εάν το καθήκον που ρυθμίζει ο Θεός και τα περιβάλλοντα που ενορχηστρώνει για σένα σου φέρνουν μεγάλες δυσκολίες, αμηχανία ή έντονη αίσθηση δυσφορίας, θα μπορέσεις και πάλι να υποταχθείς; Θα σου είναι δύσκολο να υποταχθείς. Θα βρεις πολλούς λόγους να επαναστατήσεις εναντίον του Θεού και να Του εναντιωθείς. Ακόμη και αν κάνεις αυτοκριτική αργότερα, δεν θα είναι εύκολο να επαναστατήσεις ενάντια στη σάρκα, αφού δεν είναι απλή υπόθεση αυτό. Πώς επαναστατεί κανείς ενάντια στη σάρκα; Φυσικά, πρέπει να αναζητά την αλήθεια. Πρέπει, επίσης, να αναγνωρίζει τη διεφθαρμένη του ουσία και τη διεφθαρμένη του ασχήμια, φτάνοντας σε σημείο να μισεί τον εαυτό του, να μισεί τις σαρκικές του προτιμήσεις και την ουσία της σάρκας. Μόνον τότε θα είναι πρόθυμος να επαναστατήσει ενάντια στη σάρκα. Εάν κάποιος δεν κατανοεί την αλήθεια, δεν θα μπορέσει να μισήσει τα σαρκικά ζητήματα, και χωρίς αυτό το μίσος, είναι αδύνατο να επαναστατήσει ενάντια στη σάρκα. Επομένως, είναι απαραίτητο να προσεύχεστε στον Θεό και να βασίζεστε σε Εκείνον ώστε να έχετε ένα μονοπάτι να ακολουθήσετε. Χωρίς την αλήθεια, οι άνθρωποι δεν έχουν δύναμη και δεν θα μπορούσαν να κάνουν πράξη την αλήθεια, ακόμη και αν το θέλουν. Πρέπει οπωσδήποτε να προσεύχεται κανείς στον Θεό και να βασίζεται σε Εκείνον.

Κάποιοι άνθρωποι δεν επιδιώκουν την αλήθεια. Είναι μόνο άπληστοι για τις ανέσεις της σάρκας και απρόθυμοι να υπομείνουν κακουχίες για χάρη της επίτευξης της αλήθειας. Όποτε έρχονται αντιμέτωποι έστω και με μια μικρή δυσκολία, παραπονιούνται και κατηγορούν τον Θεό και δεν αναζητούν την αλήθεια για να επιλύσουν το θέμα. Προσεύχονται, επίσης, στον Θεό, λέγοντας: «Αχ, Θεέ μου, η ταυτότητα και η ουσία Σου είναι ευγενέστατες. Είμαι ανάξιος να Σε αγαπάω, όμως είμαι πρόθυμος να υποταχθώ σε Εσένα. Ανεξάρτητα από τις περιστάσεις, είμαι πρόθυμος να υποταχθώ σε Εσένα. Μακάρι να με καθοδηγήσεις, να με φωτίσεις και να με διαφωτίσεις. Εάν δεν μπορώ να Σε αγαπάω και να υποταχθώ σε Εσένα αληθινά, Σε παρακαλώ να με εξετάσεις σχολαστικά και να με τιμωρήσεις. Ας έλθει επάνω μου η κρίση Σου». Αφού προσεύχονται κατ’ αυτόν τον τρόπο, αισθάνονται όμορφα, όμως αυτό δεν είναι απλώς ένα μάτσο κενά λόγια; Μπορεί να επιλυθούν προβλήματα αν προσεύχεσαι συνεχώς με κενά λόγια και απαγγέλλεις λίγα λόγια και δόγματα; (Όχι, δεν μπορεί.) Όταν κάποιος προσεύχεται με κενά λόγια, τι είδους πρόβλημα υπάρχει; Δεν είναι λίγο δόλιο ως προς τη φύση του; Είναι χρήσιμο να προσεύχεστε έτσι ενώπιον του Θεού; Αν είναι κανείς τεμπέλης και ανίκανος να υπομείνει βάσανα, ενώ είναι άπληστος για τις ανέσεις της σάρκας, γνωρίζει την αλήθεια, αλλά δεν μπορεί να υποταχθεί σε αυτήν, γνωρίζει το καθήκον του αλλά δεν το υποστηρίζει και λέει ότι θέλει να αγαπάει τον Θεό ενώ γνωρίζει ότι δεν έχει δώσει όλη του την καρδιά και τη δύναμη —δεν εξαπατά έτσι τον Θεό; Δεν υπάρχει τίποτα που να αποστρέφεται ο Θεός περισσότερο από τις προσευχές μιας θρησκευτικής τελετής. Ο Θεός δέχεται προσευχές μόνο όταν είναι ειλικρινείς. Αν δεν έχεις να πεις τίποτα ειλικρινές, τότε σώπαινε· μην έρχεσαι διαρκώς ενώπιον του Θεού λέγοντας ψευδή λόγια ή παίρνοντας όρκους στα τυφλά για να Τον εξαπατήσεις. Μη μιλάς για το πόσο πολύ Τον αγαπάς και πόσο επιθυμείς να είσαι αφοσιωμένος σ’ Εκείνον. Εάν δεν είσαι ικανός να πραγματοποιήσεις τις επιθυμίες σου, αν σου λείπει αυτή η αποφασιστικότητα και το ανάστημα, σε καμία περίπτωση μην έρχεσαι ενώπιον του Θεού και μην προσεύχεσαι με αυτόν τον τρόπο. Έτσι χλευάζεις τον Θεό. Τι σημαίνει χλευασμός; Χλευασμός σημαίνει να κοροϊδεύει κανείς κάποιον, να παίζει μαζί του. Όταν οι άνθρωποι έρχονται ενώπιον του Θεού να προσευχηθούν με αυτού του είδους τη διάθεση, τότε αυτό είναι τουλάχιστον εξαπάτηση. Στη χειρότερη περίπτωση, εάν το κάνεις αυτό συχνά, τότε ο χαρακτήρας σου είναι εντελώς ποταπός. Αν ήταν να σε καταδικάσει ο Θεός, αυτό θα το αποκαλούσε βλασφημία! Οι άνθρωποι δεν έχουν θεοφοβούμενη καρδιά, δεν γνωρίζουν πώς να έχουν φόβο Θεού ούτε πώς να Τον αγαπούν και να Τον ικανοποιούν. Εάν δεν έχουν ξεκαθαρίσει την αλήθεια ή εάν έχουν διεφθαρμένες διαθέσεις, ο Θεός θα το παραβλέψει. Έρχονται, όμως, ενώπιον του Θεού ενόσω ζουν μέσα στις διεφθαρμένες διαθέσεις τους και χρησιμοποιούν απέναντι στον Θεό τις ίδιες μεθόδους με τους άπιστους όταν εξαπατούν τους άλλους ανθρώπους και γονατίζουν «ευλαβικά» ενώπιόν Του για να προσευχηθούν, χρησιμοποιώντας αυτά τα λόγια ώστε να προσπαθήσουν να Τον εξαπατήσουν. Όταν τελειώσουν την προσευχή, όχι μόνο δεν νιώθουν ενοχές, μα ούτε έχουν αίσθηση της σοβαρότητας των πράξεών τους. Υπό αυτές τις συνθήκες, είναι ο Θεός μαζί τους; Δεν είναι μαζί τους. Μπορεί κάποιος που στερείται εντελώς της παρουσίας του Θεού να κερδίσει τη διαφώτιση και τη φώτισή Του; Μπορεί να κερδίσει φως σε σχέση με την αλήθεια; (Όχι.) Τότε έχει πρόβλημα. Έχετε προσευχηθεί πολλές φορές με αυτόν τον τρόπο; Δεν το κάνετε συχνά; (Ναι.) Όταν οι άνθρωποι περνούν πολύ χρόνο στον έξω κόσμο, αναδίδουν τη δυσωδία της κοινωνίας, επιδεινώνεται υπερβολικά η βρομερή φύση τους και πλημμυρίζουν από σατανικά δηλητήρια και φιλοσοφίες. Από το στόμα τους βγαίνουν ψευδή και δόλια λόγια, και οι προσευχές τους είναι γεμάτες κενά λόγια και λόγια δόγματος, χωρίς να λένε τίποτα που να προέρχεται από την καρδιά ή να αφορά τυχόν τις πραγματικές τους δυσκολίες. Διαρκώς επικαλούνται τον Θεό για χάρη των προσωπικών τους προτιμήσεων και αναζητούν τις ευλογίες Του, σπάνια η καρδιά τους αναζητά την αλήθεια, και δεν προσεύχονται στον Θεό με υποταγή στην καρδιά τους. Οι προσευχές αυτού του είδους αποκαλύπτουν μόνο δόλο και υποκρισία. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν εντελώς διεφθαρμένες διαθέσεις, απλά έχουν γίνει ζωντανοί δαίμονες. Όταν έρχονται ενώπιον του Θεού για προσευχή, δεν λένε ανθρώπινα λόγια ούτε μιλούν από καρδιάς. Αντίθετα, φέρνουν την απάτη και την υποκρισία του Σατανά ενώπιον του Θεού. Δεν προσβάλλει αυτό τη διάθεση του Θεού; Μπορεί ο Θεός να ακούει τέτοιες προσευχές; Ο Θεός αποστρέφεται τα άτομα αυτά και σίγουρα δεν τα συμπαθεί. Οι προσευχές αυτού του είδους μπορούμε να πούμε ότι είναι απόπειρες εξαπάτησης και κοροϊδίας του Θεού. Οι άνθρωποι αυτοί δεν αναζητούν καθόλου την αλήθεια, ούτε μιλούν από καρδιάς ούτε εμπιστεύονται τίποτα στον Θεό. Οι προσευχές τους είναι ασυμβίβαστες με τις προθέσεις και τις απαιτήσεις Του. Στην ουσία, αυτό οφείλεται στην ανθρώπινη φύση και όχι σε στιγμιαία αποκάλυψη διαφθοράς. Αυτοί οι άνθρωποι σκέφτονται: «Δεν μπορώ να δω ή να αισθανθώ τον Θεό, και δεν ξέρω πού είναι. Θα Του πω απλώς κάποια τυχαία λόγια, ποιος ξέρει αν ακούει καν». Προσεύχονται στον Θεό με νοοτροπία σκεπτικισμού, σαν να Τον δοκιμάζουν —τι είδους συναίσθημα θα έχουν αφού προσευχηθούν έτσι; Δεν θα νιώθουν και πάλι ένα κενό; Δεν είναι προβληματικό το να μην έχεις καθόλου συναισθήματα; Η προσευχή χτίζεται πάνω στο θεμέλιο της πίστης. Πρέπει να προσεύχεσαι στον Θεό μέσα από την καρδιά σου, να Του μιλάς από καρδιάς, να Του εκμυστηρεύεσαι πράγματα και να αναζητάς την αλήθεια από Εκείνον. Όταν κάποιος προσεύχεται κατ’ αυτόν τον τρόπο, θα έχει μια αίσθηση γαλήνης μέσα του και θα αισθάνεται την παρουσία του Θεού.Έτσι ο Θεός τον ακούει στα κρυφά. Κάθε φορά που κάποιος προσεύχεται έτσι στον Θεό από καρδιάς, αισθάνεται σαν να έχει προσωπική επαφή μαζί Του. Η πίστη του θα ενισχυθεί, η σχέση του με τον Θεό θα γίνει πιο στενή και θα έλθει ένα βήμα πιο κοντά Του. Θα νιώσει μια αίσθηση πληρότητας και θα είναι ιδιαίτερα σταθερός στην καρδιά του. Αυτά είναι τα γνήσια συναισθήματα που αναδύονται μετά την προσευχή. Όταν απαγγέλουν θρησκευτικές προσευχές, οι άνθρωποι κάνουν απλώς τα τυπικά, επαναλαμβάνοντας τις ίδιες λίγες φράσεις κάθε μέρα, σε σημείο που να μην επιθυμούν πλέον να τις λένε. Μετά από τις προσευχές αυτές, δεν αισθάνονται τίποτα και δεν επιτυγχάνεται κανένα απολύτως αποτέλεσμα. Μπορούν οι άνθρωποι αυτοί να έχουν αληθινή πίστη; Αδύνατον.

Κάποιοι δεν είναι αφοσιωμένοι κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Είναι διαρκώς επιπόλαιοι ή νιώθουν ότι τα καθήκοντά τους είναι πολύ δύσκολα και κουραστικά. Δεν θέλουν να υποταχθούν, επιθυμούν συνεχώς να τα αποφεύγουν και να τα αρνούνται, και θέλουν διαρκώς να εκτελούν καθήκοντα που είναι ευκολότερα, δεν τους εκθέτουν σε τυχόν άσχημες καιρικές συνθήκες, δεν ενέχουν κανέναν κίνδυνο και τους επιτρέπουν τις σαρκικές τους ανέσεις. Μέσα τους, γνωρίζουν ότι είναι τεμπέληδες, άπληστοι για τις ανέσεις της σάρκας και ανίκανοι να αντέξουν κακουχίες. Ωστόσο, ποτέ δεν εκφράζουν τις αληθινές τους σκέψεις σε κανέναν, γιατί φοβούνται ότι θα τους περιγελάσουν. Στα λόγια, λένε: «Πρέπει να εκτελώ το καθήκον μου καλά και να είμαι αφοσιωμένος στον Θεό», ενώ όταν αποτυγχάνουν να κάνουν οτιδήποτε καλά, λένε σε όλους: «Δεν έχω ανθρώπινη φύση ούτε αφοσίωση όταν εκτελώ το καθήκον μου». Ωστόσο, στην πραγματικότητα, δεν το σκέφτονται αυτό καθόλου. Όταν βρίσκεται κανείς σε μια τέτοια κατάσταση, πώς μπορεί να προσεύχεται με τρόπο που να έχει λογική; Ο Κύριος Ιησούς είπε να λατρεύουμε τον Θεό με την καρδιά μας και με ειλικρίνεια. Όταν έρχεσαι ενώπιον του Θεού, η καρδιά σου πρέπει να είναι ειλικρινής και χωρίς υποκρισία. Μη λες κάτι μπροστά στους άλλους ενώ μέσα σου σκέφτεσαι άλλα. Εάν έρχεσαι ενώπιον του Θεού και προσποιείσαι, εκστομίζοντας κάποια ευχάριστα και όμορφα λόγια λες και προσπαθείς να γράψεις έκθεση ιδεών, δεν εξαπατάς έτσι τον Θεό; Ως αποτέλεσμα αυτού, ο Θεός θα δει ότι δεν είσαι άτομο που Τον λατρεύει με την καρδιά του και με ειλικρίνεια. Θα δει ότι η καρδιά σου δεν είναι ειλικρινής, ότι είναι εξαιρετικά μοχθηρή και κακή και ότι τρέφεις κακές προθέσεις, και θα σε εγκαταλείψει. Πώς θα πρέπει, λοιπόν, να προσεύχονται οι άνθρωποι για τα όσα τους συμβαίνουν συχνά και για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν συχνά στην καθημερινή τους ζωή; Πρέπει να μάθουν να μιλούν στον Θεό από καρδιάς. Να λες: «Αχ, Θεέ μου, βρίσκω αυτό το καθήκον άκρως εξαντλητικό. Είμαι άπληστος για τις ανέσεις της σάρκας, τεμπέλης και αποστρέφομαι τη σκληρή δουλειά. Δεν μπορώ να προσφέρω την αφοσίωσή μου στο καθήκον που μου έχεις εμπιστευτεί, δεν μπορώ καν να το εκτελέσω με όλες μου τις δυνάμεις. Θέλω διαρκώς να το αποφεύγω και να το αρνούμαι, και είμαι συνεχώς επιπόλαιος. Σε παρακαλώ, πειθάρχησέ με». Δεν είναι ειλικρινή λόγια αυτά; (Ναι, είναι.) Τολμάς να μιλήσεις έτσι; Φοβάσαι τι μπορεί να συμβεί εάν ο Θεός όντως σε πειθαρχήσει κάποια μέρα αφού τα πεις, και είσαι τρομαγμένος, ζεις διαρκώς στην τσίτα και μέσα στην παράνοια. Όταν οι άνθρωποι εκτελούν τα καθήκοντά τους, θέλουν πάντα να αποφεύγουν τις δυσκολίες. Είναι άπληστοι για τις ανέσεις της σάρκας και θέλουν να κάνουν πίσω όταν έρχονται αντιμέτωποι με μια μικρή δυσκολία, όταν απαιτείται κάποια προσπάθεια ή όταν αισθάνονται λίγο κουρασμένοι. Διαλέγουν συνεχώς και επιλέγουν και, όταν βιώνουν μια μικρή δυσκολία, συλλογίζονται: «Το ξέρει ο Θεός; Θα το θυμάται; Αφού υπομείνω τόσο μεγάλες δυσκολίες, θα λάβω κάποια ανταμοιβή στο μέλλον;» Επιζητούν διαρκώς κάποιο αποτέλεσμα. Όλα αυτά τα προβλήματα πρέπει να επιλυθούν. Στο παρελθόν, ανέθεσα σε κάποιον να διαβιβάσει ένα μήνυμα και, όταν επέστρεψε να Μου αναφέρει τι έγινε, μίλησε πρώτα για τα μεγάλα του επιτεύγματα. Εξήγησε πώς είχε επιλύσει το πρόβλημα, έλεγε πόσο ανησυχούσε για αυτό και πόσο πολύ χρειάστηκε να μιλήσει, πόσο δύσκολο ήταν να χειριστεί το άλλο άτομο και πόσα πολλά εύηχα λόγια του είχε πει, ολοκληρώνοντας τελικά την εργασία. Επιζητούσε διαρκώς τα εύσημα και μιλούσε συνέχεια για αυτό. Τι υπονοούσε; «Πρέπει να με επαινέσεις, να μου δώσεις μια υπόσχεση και να μου πεις τι ανταμοιβές θα λάβω στο μέλλον». Επιζητούσε ανοιχτά ανταμοιβή. Πείτε Μου, αξίζει επαίνους το να κάνεις αυτή τη μικρή εργασία; Εάν κάποιος επιζητά διαρκώς τον έπαινο επειδή εκτέλεσε κάπως το καθήκον του, τι διάθεση είναι αυτή; Δεν είναι η φύση του Σατανά; Περίμενε επαίνους και ανταμοιβές για αυτήν τη μικρή εργασία —δεν σημαίνει αυτό ότι αν αναλάμβανε σημαντικές εργασίες ή επιτελούσε σπουδαίο έργο, η συμπεριφορά του θα ήταν ακόμη χειρότερη; Αν δεν μπορούσε να λάβει την επιδοκιμασία και την ευλογία του Θεού, θα επαναστατούσε; Θα ανέβαινε στον τρίτο ουρανό και θα φιλονικούσε με τον Θεό; Άρα, σε ποιο μονοπάτι βαδίζει στην πίστη του στον Θεό; (Στο μονοπάτι των αντίχριστων.) Στο μονοπάτι των αντίχριστων, όπως ακριβώς και ο Παύλος. Ο Παύλος επιζητούσε διαρκώς ανταμοιβές και κύρος από τον Θεό. Αν ο Θεός δεν τα παραχωρούσε, γινόταν αρνητικός και χαλάρωνε στο έργο του, εναντιωνόταν στον Κύριο και Τον πρόδιδε. Πείτε Μου, τι είδους άνθρωπος θέλει ανταμοιβή αφού υπομείνει μια κάποια δυσκολία στο καθήκον του; (Ένας κακός άνθρωπος.) Η ανθρώπινη φύση του είναι πολύ κακή. Έχουν οι συνηθισμένοι άνθρωποι αυτές τις καταστάσεις μέσα τους; Κάθε άνθρωπος τις έχει. Όλοι έχουν την ίδια φύση-ουσία, απλώς κάποιοι δεν την επιδεικνύουν τόσο έντονα. Διαθέτουν ορθολογισμό και γνωρίζουν ότι τέτοιες ενέργειες και σκέψεις είναι λανθασμένες και ότι δεν μπορούν να ζητούν ανταμοιβές από τον Θεό. Τι θα πρέπει, όμως, να κάνει κανείς όταν είναι σε τέτοια κατάσταση; Πρέπει να αναζητά την αλήθεια για να τη διορθώσει. Ποια πτυχή της αλήθειας μπορεί να διορθώσει αυτήν την κατάσταση; Είναι κρίσιμης σημασίας να γνωρίζει κανείς ποιος είναι, σε ποια θέση θα πρέπει να βρίσκεται, ποιο μονοπάτι θα πρέπει να επιδιώκει και τι είδους άτομο θα πρέπει να είναι. Αυτά είναι τα ελάχιστα που θα πρέπει να γνωρίζει. Εάν κάποιος δεν γνωρίζει ούτε καν αυτά, απέχει πολύ από την κατανόηση της αλήθειας, την άσκηση της αλήθειας ή την επιδίωξη της σωτηρίας.

Όσον αφορά την εκτέλεση ορισμένων ειδικών καθηκόντων ή πιο επίπονων και κουραστικών καθηκόντων, από μία άποψη, οι άνθρωποι πρέπει πάντα να αναλογίζονται πώς να εκτελούν αυτά τα καθήκοντα, ποιες δυσκολίες θα πρέπει να υπομείνουν και θα πώς πρέπει να ασκούν τα καθήκοντά τους και να υποτάσσονται. Από μια άλλη άποψη, πρέπει επίσης να εξετάζουν ποια στοιχεία νοθεύουν τις προθέσεις τους και πώς παρακωλύουν την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Οι άνθρωποι γεννιούνται με μια αποστροφή για τις κακουχίες —κανείς μα κανείς δεν αντλεί περισσότερο ενθουσιασμό ή περισσότερη χαρά όταν υπομένει περισσότερες κακουχίες. Δεν υπάρχουν τέτοιου είδους άνθρωποι. Είναι στη φύση της ανθρώπινης σάρκας οι άνθρωποι να αισθάνονται ανησυχία και στενοχώρια μόλις η σάρκα τους υπομείνει κακουχίες. Πόσες, όμως, κακουχίες πρέπει να υπομείνετε τώρα στο καθήκον που εκτελείτε; Αρκεί να αντέξει η σάρκα σας να νιώσει λίγη κούραση και λίγο κόπο. Εάν δεν μπορείς να αντέξεις ούτε καν αυτήν τη μικρή δυσκολία, μπορεί να θεωρηθεί ότι έχεις αποφασιστικότητα; Μπορεί να θεωρηθεί ότι πιστεύεις ειλικρινά στον Θεό; (Όχι.) Δεν αρκεί αυτό. Όταν εκτελείς το καθήκον σου στον οίκο του Θεού, κανείς δεν σε επιβλέπει. Τα πάντα εξαρτώνται από το αν αναλαμβάνεις ο ίδιος πρωτοβουλίες. Στον οίκο του Θεού, υπάρχουν εργασιακές ρυθμίσεις και συστήματα, και εναπόκειται στα άτομα να βασιστούν στην πίστη, τη συνείδηση και τη λογική τους. Μόνον ο Θεός εξετάζει σχολαστικά αν τα πας καλά ή όχι στο καθήκον σου. Εάν, ανεξάρτητα από τις διεφθαρμένες διαθέσεις που αποκαλύπτουν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους ή όταν έρχονται σε επαφή με ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα γύρω τους, οι άνθρωποι έχουν διαρκώς άγνοια και δεν αισθάνονται ενοχές, είναι καλό αυτό ή κακό; (Κακό.) Γιατί θεωρείται κακό; Η συνείδηση και η λογική του ανθρώπου έχουν ένα ελάχιστο επίπεδο. Εάν η συνείδησή σου δεν έχει καμία επίγνωση και δεν μπορεί να σε εμποδίσει από το να κάνεις κακές πράξεις ή να περιορίσει τη συμπεριφορά σου, εάν ενεργείς κατά τρόπο που παραβιάζει τα διοικητικά διατάγματα και τις αρχές, χωρίς ανθρώπινη φύση, όμως δεν έχεις ενοχές στην καρδιά σου, δεν σου λείπει η ηθική βάση; Δεν δείχνει αυτό έλλειψη επίγνωσης της συνείδησής σου; (Ναι.) Το γνωρίζετε συνήθως όταν κάνετε κάτι λάθος, ή παραβιάζετε τις αρχές ή όταν δεν είστε πιστοί στην εκτέλεση του καθήκοντός σας για μεγάλο χρονικό διάστημα; (Ναι.) Τότε, μπορεί η συνείδησή σου να σε συγκρατήσει και να σε κάνει να πράττεις σύμφωνα με τη συνείδηση και τη λογική σου, και σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές; Εάν είσαι άτομο που κατανοεί την αλήθεια, μπορείς να βελτιωθείς ώστε, αντί να ενεργείς με βάση τη συνείδησή σου, να ενεργείς σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές; Εάν μπορείς να το κάνεις αυτό, μπορείς να σωθείς. Το να μπορείς να υπομείνεις δυσκολίες κατά την εκτέλεση του καθήκοντός σου δεν είναι εύκολη υπόθεση. Ούτε είναι εύκολο να εκτελείς καλά ένα συγκεκριμένο είδος εργασίας. Είναι βέβαιο ότι μέσα στους ανθρώπους που μπορούν να κάνουν αυτά τα πράγματα ενεργεί η αλήθεια των λόγων του Θεού. Δεν είναι ότι γεννήθηκαν χωρίς φόβο για τις κακουχίες και την κούραση. Πού θα μπορούσε να βρεθεί ένα τέτοιο άτομο; Αυτοί οι άνθρωποι έχουν όλοι κάποιο κίνητρο και κάποια αλήθεια από τα λόγια του Θεού για θεμέλιό τους. Όταν αναλαμβάνουν τα καθήκοντά τους, οι απόψεις και οι οπτικές τους αλλάζουν —εκτελούν τα καθήκοντά τους ευκολότερα και αρχίζουν να θεωρούν ασήμαντο το να υπομείνουν κάποιες σωματικές κακουχίες και κούραση. Όσοι δεν κατανοούν την αλήθεια και δεν αλλάζουν απόψεις για τα πράγματα, ζουν σύμφωνα με ανθρώπινες ιδέες και αντιλήψεις, εγωιστικές επιθυμίες και προσωπικές προτιμήσεις, είναι διστακτικοί και απρόθυμοι να εκτελέσουν τα καθήκοντά τους. Για παράδειγμα, όταν είναι να κάνουν κάποια βρόμικη και κουραστική δουλειά, ορισμένοι λένε: «Θα υπακούσω στις ρυθμίσεις του οίκου του Θεού. Ό,τι καθήκον μού κανονίσει η εκκλησία, θα το εκτελέσω, άσχετα αν είναι βρόμικο ή κουραστικό, αν είναι εντυπωσιακό ή περνάει απαρατήρητο. Δεν έχω απαιτήσεις και θα το δεχτώ ως καθήκον μου. Αυτή είναι η ανάθεση που μου έχει εμπιστευτεί ο Θεός και οι κακουχίες που θα πρέπει να υπομείνω είναι λίγη βρομιά και κούραση». Γι’ αυτό, όταν ασχολούνται με το έργο τους, δεν αισθάνονται ότι υπομένουν καμία απολύτως δυσκολία. Ενώ άλλοι μπορεί να το βρίσκουν βρόμικο και κουραστικό, αυτοί το βρίσκουν εύκολο, επειδή η καρδιά τους είναι ήρεμη και γαλήνια. Το κάνουν για τον Θεό, οπότε δεν αισθάνονται ότι είναι δύσκολο. Κάποιοι θεωρούν ότι το να κάνουν κάποιο βρόμικο, κουραστικό ή ασήμαντο έργο προσβάλλει το κύρος και τον χαρακτήρα τους. Έχουν την αίσθηση ότι οι άλλοι δεν τους σέβονται, ότι τους εκφοβίζουν ή τους περιφρονούν. Συνεπώς, ακόμη και όταν τους τυχαίνουν οι ίδιες εργασίες και ο ίδιος φόρτος εργασίας, το βρίσκουν επίπονο. Ό,τι κι αν κάνουν, νιώθουν αγανάκτηση στην καρδιά τους και ότι τα πράγματα δεν είναι όπως τα θέλουν ή ότι δεν είναι ικανοποιητικά. Μέσα τους είναι γεμάτοι αρνητικότητα και αντίσταση. Γιατί είναι αρνητικοί και αντιστέκονται; Ποια είναι η βαθύτερη αιτία; Τις περισσότερες φορές, είναι επειδή η εκτέλεση των καθηκόντων τους δεν τους αποδίδει μισθό, είναι σαν να δουλεύουν δωρεάν. Εάν υπήρχαν ανταμοιβές, μπορεί να το αποδέχονταν, όμως δεν ξέρουν αν θα τις λάβουν ή όχι. Γι’ αυτό, οι άνθρωποι αισθάνονται ότι η εκτέλεση καθηκόντων δεν αξίζει τον κόπο, και την εξισώνουν με τζάμπα δουλειά, επομένως συχνά γίνονται αρνητικοί και αντιστέκονται όσον αφορά την εκτέλεση καθηκόντων. Έτσι δεν γίνεται; Ειλικρινά, οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι πρόθυμοι να εκτελέσουν καθήκοντα. Αφού κανείς δεν τους εξαναγκάζει, γιατί εξακολουθούν να έρχονται για να εκτελέσουν τα καθήκοντά τους; Επειδή αυτοί εξαναγκάζουν τον εαυτό τους —εξαιτίας της επιθυμίας τους να κερδίσουν ευλογίες και να εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών δεν έχουν άλλη επιλογή από το να εκτελέσουν τα καθήκοντά τους. Είναι μια εκδήλωση του αδιεξόδου στο οποίο βρίσκονται. Αυτή είναι η νοοτροπία που διέπει την προσπάθειά τους να κάνουν συμφωνία με τον Θεό. Μερικοί ρωτούν πώς μπορούν οι άνθρωποι αυτοί να επιλύσουν το πρόβλημα της αρνητικότητας και της αντίστασης στην καρδιά τους. Το πρόβλημα μπορεί να λυθεί μόνο με τη συναναστροφή πάνω στην αλήθεια. Εάν δεν αγαπούν την αλήθεια, όπως κι αν συναναστρέφεται κανείς πάνω στην αλήθεια μαζί τους, δεν θα μπορέσουν να την αποδεχτούν. Σε αυτήν την περίπτωση, είναι δύσπιστοι και έχουν αποκαλυφθεί. Επειδή θέλουν να κάνουν συμφωνίες και δεν θα κάνουν τίποτα αν δεν τους ωφελεί, εάν ο Θεός τούς υποσχεθεί ανταμοιβές και είσοδο στη βασιλεία των ουρανών και τους γράψει μια εγγύηση, σίγουρα θα εκτελούν τα καθήκοντά τους με ενθουσιασμό. Στην πραγματικότητα, η υπόσχεση του Θεού είναι ανοιχτή, και όσοι επιδιώκουν την αλήθεια μπορούν να την αποκτήσουν. Όσοι, όμως, δεν επιδιώκουν την αλήθεια, αδυνατούν να την αποκτήσουν. Δεν είναι ότι αγνοούν την υπόσχεση του Θεού, απλώς στην καρδιά τους μοιάζει ασαφής και αβέβαιη. Για αυτούς, η υπόσχεση του Θεού είναι σαν μια ακάλυπτη επιταγή —δεν μπορούν να πιστέψουν σε αυτήν, δεν την εμπιστεύονται αληθινά και δεν μπορεί να γίνει κάτι για αυτό. Επιθυμούν χειροπιαστά πράγματα και, αν τους πληρώνατε έναν μισθό, σίγουρα θα ενεργοποιούνταν. Ωστόσο, όσοι δεν έχουν συνείδηση και λογική δεν είναι απαραίτητο ότι θα ενεργοποιηθούν. Είναι εντελώς άθλιοι. Εάν επρόκειτο να απασχοληθούν στον έξω κόσμο, δεν θα εργάζονταν επιμελώς, θα ξεγλιστρούσαν και θα χαλάρωναν, και σίγουρα θα απολύονταν. Έχουν απλώς πρόβλημα με τη φύση τους. Για όσους είναι διαρκώς επιπόλαιοι στην εκτέλεση των καθηκόντων τους, η μόνη λύση είναι να αποπεμφθούν και να αποκλειστούν. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για όσους δεν αποδέχονται την αλήθεια. Οι απολογίες και οι δικαιολογίες τους είναι όλες παράλογες, και δεν είναι απαραίτητο να συζητήσουμε την ποιότητα της ανθρώπινης φύσης τους.

Στις μέρες μας, οι περισσότεροι έχουν αρχίσει να εκτελούν καθήκοντα. Καταλαβαίνετε τι είναι τα καθήκοντα, πώς προκύπτουν και ποιος τα δίνει; (Τα καθήκοντα είναι αναθέσεις που εμπιστεύεται ο Θεός στους ανθρώπους.) Σωστά. Εάν πιστεύεις στον Θεό και έρχεσαι στον οίκο Του, εάν είσαι σε θέση να αποδεχτείς την ανάθεση από τον Θεό, τότε είσαι μέλος του οίκου Του. Οι εργασίες που κανονίζει ο οίκος του Θεού για σένα, η οδός που σου λέει ο Θεός να ακολουθήσεις και οι αποστολές που σου εμπιστεύεται είναι τα καθήκοντά σου, αυτά που σου έδωσε ο Θεός. Όταν τρως και πίνεις τα λόγια του Θεού, κατανοείς τις προθέσεις Του και ακούς και κατανοείς τις ρυθμίσεις του οίκου Του, όταν γνωρίζεις μέσα σου ποιο καθήκον θα πρέπει να εκτελέσεις και τις ευθύνες που μπορείς να εκπληρώσεις, και όταν αποδέχεσαι την ανάθεση από τον Θεό και ξεκινάς να εκτελείς το καθήκον σου, γίνεσαι μέλος του οίκου του Θεού και συμμετέχεις στη διάδοση του ευαγγελίου. Ο Θεός σε θεωρεί μέλος του οίκου Του και συμμέτοχο στη διάδοση του έργου Του. Σε αυτό το σημείο, έχεις το καθήκον που οφείλεις να εκτελέσεις. Ό,τι κι αν είσαι ικανός να κάνεις, ό,τι κι αν είσαι σε θέση να επιτύχεις, αυτά είναι οι ευθύνες και το καθήκον σου. Μπορεί να πει κανείς ότι είναι η ανάθεση από τον Θεό, η αποστολή σου, το καθήκον που σε δεσμεύει. Τα καθήκοντα προέρχονται από τον Θεό· είναι οι ευθύνες κι οι αναθέσεις που εμπιστεύεται στον άνθρωπο. Πώς θα πρέπει, λοιπόν, να τα κατανοεί ο άνθρωπος; «Δεδομένου ότι αυτό είναι το καθήκον μου κι η ανάθεση που μου έχει εμπιστευτεί ο Θεός, είναι υποχρέωση και ευθύνη μου. Είναι σωστό να το αποδεχθώ ως το καθήκον που με δεσμεύει. Δεν μπορώ να το απορρίψω ή να το αρνηθώ· δεν μπορώ να είμαι επιλεκτικός. Αυτό που μου τυχαίνει είναι σίγουρα αυτό που οφείλω να κάνω. Δεν είναι ότι δεν δικαιούμαι να επιλέξω —είναι ότι δεν θα πρέπει να επιλέγω. Αυτή είναι η λογική που οφείλει να έχει ένα δημιουργημένο ον». Αυτή είναι μια στάση υποταγής. Κάποιοι είναι συνεχώς επιλεκτικοί όταν εκτελούν τα καθήκοντά τους, θέλουν πάντα να κάνουν έργο που είναι εύκολο και τους αρέσει, ανίκανοι να υποταχθούν στις ρυθμίσεις του οίκου του Θεού. Αυτό δείχνει ότι το ανάστημά τους είναι πολύ μικρό και ότι δεν διαθέτουν κανονική ανθρώπινη λογική. Εάν πρόκειται για κάποιον νέο που τον έχουν χαϊδέψει και κακομάθει στο σπίτι χωρίς να βιώσει κακουχίες, είναι κατανοητό να είναι λίγο ισχυρογνώμων. Εφόσον μπορεί να αποδεχτεί την αλήθεια, αυτό σταδιακά θα αλλάξει. Ωστόσο, εάν συμπεριφέρεται με αυτόν τον αηδιαστικό τρόπο ένας ενήλικας στα τριάντα ή τα σαράντα του, τότε πρόκειται για πρόβλημα τεμπελιάς. Η ασθένεια της τεμπελιάς εμφανίζεται εκ γενετής και είναι πιο δύσκολο να θεραπευτεί. Είναι πρόβλημα στη φύση κάποιου, και μόνο αν δεν έχουν επιλογή σε συγκεκριμένα περιβάλλοντα ή συνθήκες, οι άνθρωποι σαν αυτόν μπορούν να αντέξουν λίγη κακουχία και κούραση. Ακριβώς όπως μερικοί ζητιάνοι γνωρίζουν καλά ότι το να είσαι ζητιάνος προκαλεί περιφρόνηση και διακρίσεις από τους άλλους, όμως λόγω της τεμπελιάς τους και της απροθυμίας να εργαστούν, δεν έχουν άλλη επιλογή από το να καταφύγουν στη ζητιανιά. Διαφορετικά, θα έπρεπε να λιμοκτονήσουν. Με λίγα λόγια, εάν κάποιος δεν μπορεί να εκτελέσει το καθήκον του ευσυνείδητα και υπεύθυνα, αργά ή γρήγορα θα αποκλειστεί. Η μεγαλύτερη παράβαση είναι να πιστεύεις στον Θεό αλλά να μην υποτάσσεσαι σε Εκείνον. Εάν αρνείσαι να εκτελέσεις το καθήκον σου ή αποστρέφεσαι διαρκώς τις κακουχίες και φοβάσαι τον μόχθο, τότε είσαι άτομο χωρίς συνείδηση και λογική. Είσαι ακατάλληλος για την εκτέλεση καθηκόντων και μπορείς να φύγεις. Ας υποθέσουμε ότι, μια μέρα, συνειδητοποιείς ότι η μη εκτέλεση του καθήκοντός σου ισοδυναμεί με άρνηση της ανάθεσης που σου εμπιστεύτηκε ο Δημιουργός, ότι αυτό σε καθιστά άτομο που επαναστατεί ενάντια στον Θεό, χωρίς συνείδηση και λογική, και ότι ως πιστός στον Θεό, θα πρέπει να εκτελείς το καθήκον σου καλά και ότι αυτό είναι απαραίτητο. Εκείνη τη στιγμή, θα εκτελέσεις το καθήκον σου με καλή συμπεριφορά, και τότε είναι που θα έχεις υποταγή. Εάν κάποιος είναι επαναστατικός ή αρνητικός στο καθήκον του, εάν δηλαδή δείχνει παντελή έλλειψη υποταγής στον Θεό, το άτομο αυτό δεν δαπανά ειλικρινά για Εκείνον. Το να εκτελεί κανείς καλά και πρόθυμα το καθήκον του είναι η ελάχιστη έκφραση υποταγής στον Θεό. Πώς, λοιπόν, προκύπτουν τα καθήκοντα; (Τα καθήκοντα προέρχονται από τον Θεό. Είναι ευθύνες που δίνονται στους ανθρώπους από Εκείνον.) Τα καθήκοντα είναι ευθύνες που δίνονται στους ανθρώπους από τον Θεό, οπότε, οι άπιστοι έχουν καθήκοντα; (Όχι, δεν έχουν.) Γιατί λέτε ότι δεν έχουν; (Δεν είναι άνθρωποι του οίκου του Θεού.) Σωστά, οι άπιστοι ασχολούνται μόνο με τη σαρκική τους ζωή και οι πράξεις τους δεν είναι άξιες να αποκαλούνται καθήκοντα. Οι άπιστοι ανήκουν σε αυτόν τον κόσμο και στον Σατανά. Ο Θεός κανονίζει μόνο τη μοίρα της ζωής τους —την ώρα της γέννησής τους, την οικογένεια στην οποία θα γεννηθούν, τη δουλειά που θα κάνουν όταν μεγαλώσουν και την ώρα του θανάτου τους— δεν τους επιλέγει, ούτε τους σώζει. Όσοι πιστεύουν στον Θεό είναι διαφορετικοί. Σε μικρότερη κλίμακα, όλο το έργο που κάνουν στον οίκο του Θεού είναι καθήκοντα που οφείλουν να εκτελούν. Σε ευρύτερη κλίμακα, μέσα στο συνολικό σχέδιο διαχείρισης του Θεού, το καθήκον που εκτελεί το κάθε δημιουργημένο ον είναι να συνεργάζεται με το έργο του Θεού. Για να το θέσω ξεκάθαρα, παρέχει υπηρεσία για το σχέδιο διαχείρισης του Θεού. Είτε παρέχεις υπηρεσία με αφοσίωση είτε όχι, απέχεις πολύ από το να είσαι άτομο που ακολουθεί το θέλημα του Θεού. Στην πραγματικότητα, μέλος του λαού του Θεού και δημιουργημένο ον που ανταποκρίνεται στα πρότυπα μπορεί να θεωρηθεί κανείς μόνον όταν μπορεί να εκτελεί πραγματικά το καθήκον του, να επιτυγχάνει το αποτέλεσμα της κατάθεσης μαρτυρίας για τον Θεό και να κερδίζει την επιδοκιμασία Του. Εάν εκτελείς καλά κάθε καθήκον που σου εμπιστεύεται ο Θεός και το κάνεις με τρόπο που ανταποκρίνεται στα πρότυπα, τότε είσαι μέλος του οίκου του Θεού και κάποιος που ο Θεός αναγνωρίζει ως άνθρωπο του οίκου Του.

Απόσπασμα 36

Τα λόγια του ύμνου «Είναι τόση η χαρά του να είσαι έντιμος άνθρωπος» είναι όλα αρκετά πρακτικά και έχω επιλέξει μερικούς στίχους πάνω στους οποίους θα συναναστραφώ. Ας συναναστραφούμε πρώτα πάνω στον στίχο «Φέρω το βάρος του καθήκοντός μου με όλη μου την καρδιά και τον νου και δεν έχω καμία ανησυχία για τη σάρκα». Τι κατάσταση είναι αυτή; Τι είδους άνθρωπος είναι εκείνος που μπορεί να φέρει το βάρος του καθήκοντός του με όλη του την καρδιά και τον νου; Έχει συνείδηση; Έχει εκπληρώσει την ευθύνη του ως δημιουργημένο ον; Έχει ξεπληρώσει τον Θεό με οποιονδήποτε τρόπο; (Ναι.) Το γεγονός ότι μπορεί να φέρει το βάρος του καθήκοντός του με όλη του την καρδιά και τον νου σημαίνει ότι το κάνει σοβαρά, υπεύθυνα, χωρίς επιπολαιότητα, χωρίς να είναι πονηρός ή να τεμπελιάζει, χωρίς να αποφεύγει την ευθύνη. Έχει τη σωστή στάση και η κατάσταση και η νοοτροπία του είναι κανονικές. Έχει λογική και συνείδηση, νοιάζεται τον Θεό και είναι πιστός και αφοσιωμένος στο καθήκον του. Τι σημαίνει το να μην έχει κάποιος «καμία ανησυχία για τη σάρκα»; Υπάρχουν και εδώ κάποιες καταστάσεις. Σημαίνει πρωτίστως ότι δεν ενδιαφέρεται για το μέλλον της σάρκας του και δεν κάνει σχέδια για το τι πρόκειται να του συμβεί. Σημαίνει ότι δεν σκέφτεται τι θα κάνει αργότερα όταν γεράσει, ποιος θα τον φροντίζει ή πώς θα ζει τότε. Δεν εξετάζει αυτά τα ζητήματα, αντίθετα υποτάσσεται στις ενορχηστρώσεις και τις ρυθμίσεις του Θεού σε όλα τα θέματα. Το να εκπληρώνει καλά το καθήκον του είναι το πρώτο και κύριο μέλημά του —να φέρει το βάρος του καθήκοντός του και της ανάθεσης από τον Θεό είναι τα σημαντικότερα πράγματα. Όταν οι άνθρωποι μπορούν να εκτελούν καλά τα καθήκοντά τους ως δημιουργημένα όντα, δεν έχουν κάποια ανθρώπινη ομοιότητα; Αυτό σημαίνει να έχεις ανθρώπινη ομοιότητα. Οι άνθρωποι πρέπει τουλάχιστον να εκπληρώνουν το καθήκον τους, να είναι αφοσιωμένοι, και να το κάνουν με όλη τους την καρδιά και τον νου. Τι σημαίνει να «φέρει κανείς το βάρος του καθήκοντός του»; Σημαίνει ότι όποιες δυσκολίες κι αν συναντήσει κανείς, δεν σηκώνει τα χέρια ψηλά, δεν λιποτακτεί και δεν παρατάει το έργο του. Κάνει ό,τι μπορεί. Αυτό σημαίνει να φέρει κάποιος το βάρος του καθήκοντός του. Ας πούμε, για παράδειγμα, ότι έχει κανονιστεί να κάνεις κάτι και κανείς δεν είναι εκεί για να σε παρακολουθεί, να σε επιβλέπει ή να σε παροτρύνει. Τι θα σήμαινε να φέρεις το βάρος του καθήκοντός σου; (Να αποδέχομαι την εξονυχιστική εξέταση του Θεού και να ζω παρουσία Του.) Η αποδοχή της εξονυχιστικής εξέτασης του Θεού είναι το πρώτο βήμα· αυτή είναι η μία πτυχή. Η άλλη πτυχή είναι ότι πρέπει επίσης να εκτελείς το καθήκον σου με όλη σου την καρδιά και τον νου. Πώς μπορείς να το πετύχεις αυτό; Πρέπει να αποδέχεσαι την αλήθεια και να την κάνεις πράξη. Δηλαδή, ό,τι κι αν απαιτεί ο Θεός, πρέπει να το αποδέχεσαι και να υποτάσσεσαι. Πρέπει να αντιμετωπίζεις το καθήκον σου ως μια εργασία που σου ανήκει, χωρίς να χρειάζεται κανένας άλλος να σε παρακολουθεί, να έχει τον νου του σ’ εσένα, να ελέγχει τα πράγματα για σένα, να σε επιβλέπει, να σε παροτρύνει, να σε εποπτεύει ή ακόμα και να σε κλαδεύει. Πρέπει να σκεφτείς μέσα σου: «Η εκτέλεση αυτού του καθήκοντος είναι δική μου ευθύνη· είναι κάτι που εναπόκειται σ’ εμένα να το κάνω. Εφόσον μου έχει δοθεί αυτή η εργασία και μου έχουν ειπωθεί οι αρχές και τις έχω συλλάβει, θα αφοσιωθώ σε αυτήν και θα κάνω ό,τι μπορώ για να φροντίσω να γίνει σωστά». Πρέπει να επιμείνεις να το κάνεις με αυτόν τον τρόπο, χωρίς να περιορίζεσαι από κανέναν άνθρωπο, γεγονός ή πράγμα. Αυτό σημαίνει να φέρεις το βάρος του καθήκοντός σου με όλη σου την καρδιά και τον νου· αυτή είναι η ανθρώπινη ομοιότητα που θα πρέπει να έχουν οι άνθρωποι. Επομένως, τι πρέπει να διαθέτουν οι άνθρωποι προκειμένου να φέρουν το βάρος των καθηκόντων τους με όλη τους την καρδιά και τον νου; Πρώτον, πρέπει να έχουν τη συνείδηση που οφείλουν να έχουν τα δημιουργημένα όντα —αυτό είναι το ελάχιστο πρότυπο. Επιπλέον, πρέπει επίσης να είναι αφοσιωμένοι. Ως άνθρωπος, όταν αποδέχεσαι την ανάθεση από τον Θεό, πρέπει να είσαι αφοσιωμένος· πρέπει να είσαι απόλυτα αφοσιωμένος μόνο στον Θεό και δεν μπορείς να είσαι χλιαρός ή να μην αναλαμβάνεις την ευθύνη. Δεν αρκεί να ενεργείς με βάση τα συμφέροντά σου ή την ψυχολογική σου κατάσταση· αυτό δεν σημαίνει να είσαι αφοσιωμένος. Τι σημαίνει να είσαι αφοσιωμένος; Σημαίνει να εκτελείς το καθήκον σου χωρίς να επηρεάζεσαι ή να περιορίζεσαι από την ψυχολογική σου κατάσταση, από το περιβάλλον ή από άλλους ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα. Πρέπει να σκέφτεσαι μέσα σου: «Αποδέχομαι αυτήν την ανάθεση από τον Θεό· Εκείνος μου την έδωσε και αυτό πρέπει να κάνω. Επομένως, θα το χειριστώ σαν να ήταν δικό μου ζήτημα και θα το κάνω με όποιον τρόπο αποφέρει καλά αποτελέσματα· το πιο σημαντικό είναι να ικανοποιήσω τον Θεό». Όταν βρίσκεσαι σε αυτήν την κατάσταση, δεν διέπεσαι απλώς από τη συνείδησή σου· υπάρχει και αφοσίωση σ’ αυτό. Αν αρκείσαι στο να ολοκληρώσεις απλώς την εργασία, χωρίς να πασχίζεις για την αποδοτικότητα ή για τα αποτελέσματα, και νιώθεις ότι αρκεί απλώς να καταβάλεις όλη σου τη δύναμη, τότε αυτό απλώς πληροί το πρότυπο της συνείδησης και δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αφοσίωση. Το να είσαι αφοσιωμένος στον Θεό είναι υψηλότερο απαιτούμενο πρότυπο από το πρότυπο της συνείδησης. Δεν είναι απλώς θέμα τού να βάζεις όλη σου τη δύναμη σ’ αυτό. Πρέπει επίσης να βάλεις όλη την καρδιά σου σ’ αυτό. Μέσα σου, πρέπει πάντα να θεωρείς το καθήκον σου δική σου δουλειά, και να αναλαμβάνεις φορτία γι’ αυτήν την εργασία. Αν κάνεις το παραμικρό λάθος ή είσαι σε μια κατάσταση κατά την οποία είσαι επιπόλαιος, θα νιώσεις ένα αίσθημα μομφής και θα σκεφτείς ότι δεν μπορείς να φέρεσαι έτσι, επειδή αυτό σε κάνει να οφείλεις πάρα πολλά στον Θεό. Οι άνθρωποι που έχουν πραγματικά συνείδηση και λογική εκτελούν το καθήκον τους σαν να είναι δική τους δουλειά, ανεξάρτητα από το αν κάποιος τους παρακολουθεί ή τους εποπτεύει. Είτε ο Θεός είναι ευχαριστημένος μαζί τους είτε όχι, κι ανεξάρτητα από το πώς τους συμπεριφέρεται, εκείνοι απαιτούν πάντα αυστηρά από τον εαυτό τους σε ό,τι αφορά την καλή εκτέλεση των καθηκόντων τους και την ολοκλήρωση της ανάθεσης την οποία τους εμπιστεύτηκε ο Θεός. Αυτό ονομάζεται αφοσίωση. Δεν είναι αυτό υψηλότερο πρότυπο από εκείνο της συνείδησης; Το να πορεύεσαι με το πρότυπο της συνείδησης συχνά σε καθιστά επιρρεπή να επηρεάζεσαι από κάποια εξωτερικά ζητήματα ή απλώς συνεπάγεται το να καταβάλλεις όλη σου τη δύναμη, και δεν αρκεί για να εκτελέσεις καλά το καθήκον σου με όλη σου την καρδιά και τον νου. Η επίτευξη της αφοσίωσης, ωστόσο, δεν είναι εύκολη. Απαιτεί να δώσεις όλη σου την καρδιά και να καταβάλεις όλη σου τη δύναμη, αφιερώνοντας ολόκληρη την καρδιά σου και όλη σου τη δύναμη στην εκτέλεση του καθήκοντός σου. Τότε, θα διαθέτεις αφοσίωση στην εκτέλεση του καθήκοντός σου. Δεν πρόκειται απλώς για την καταβολή προσπάθειας· απαιτεί να ριχτείς στο καθήκον σου με όλη σου την καρδιά, τον νου και το σώμα. Για να εκτελέσεις καλά το καθήκον σου, πρέπει μερικές φορές να υπομείνεις λίγη σωματική ταλαιπωρία και να πληρώσεις κάποιο τίμημα, και πρέπει να αφιερώσεις όλες σου τις σκέψεις στην εκτέλεση του καθήκοντός σου. Όποιες συνθήκες κι αν αντιμετωπίζεις, δεν πρέπει να τις αφήσεις να επηρεάσουν ή να καθυστερήσουν το καθήκον σου, και πρέπει να καταστήσεις τον Θεό ικανοποιημένο. Αυτό απαιτεί να μπορείς να πληρώσεις ένα τίμημα· πρέπει να εγκαταλείψεις τη σαρκική σου οικογένεια, τις ιδιωτικές σου υποθέσεις και τα δικά σου συμφέροντα. Η ματαιοδοξία, η υπερηφάνεια, τα συναισθήματα και η σαρκική σου απόλαυση —και ακόμη και πράγματα όπως τα καλύτερα χρόνια της νιότης σου, ο γάμος σου, το μέλλον σου και το πεπρωμένο σου— πρέπει όλα να αφεθούν και να εγκαταλειφθούν, και πρέπει πρόθυμα να εκτελέσεις καλά το καθήκον σου. Τότε, ζώντας με αυτόν τον τρόπο, θα έχεις επιτύχει την αφοσίωση και θα έχεις ανθρώπινη ομοιότητα. Οι άνθρωποι σαν κι αυτούς όχι μόνο έχουν συνείδηση, αλλά, με βάση το πρότυπο της συνείδησης, χρησιμοποιούν την αφοσίωση που απαιτεί ο Θεός από τους ανθρώπους για να αξιολογήσουν τον εαυτό τους και να θέσουν απαιτήσεις από τον εαυτό τους, πασχίζοντας επιμελώς προς αυτόν τον στόχο. Οι άνθρωποι σαν κι αυτούς σπανίζουν ανάμεσα στο ανθρώπινο γένος —μπορεί να υπάρχει μόνο ένας στους χίλιους ή στους δέκα χιλιάδες από τον εκλεκτό λαό του Θεού. Δεν υπάρχει αξία στις ζωές τέτοιων ανθρώπων; Δεν είναι άνθρωποι τους οποίους εκτιμά ο Θεός; Φυσικά και υπάρχει αξία στις ζωές τους· αυτοί είναι οι άνθρωποι που εκτιμά ο Θεός.

Ο επόμενος στίχος του ύμνου λέει: «Παρ’ όλο που το επίπεδό μου είναι χαμηλό, η καρδιά μου είναι ειλικρινής». Αυτά τα λόγια φαίνονται πολύ ειλικρινά και εμπεριέχουν μια απαίτηση που θέτει ο Θεός στους ανθρώπους. Ποια απαίτηση; Ότι αν οι άνθρωποι έχουν χαμηλό επίπεδο, δεν συμβαίνει και τίποτα, αλλά πρέπει κανείς να έχει ειλικρινή καρδιά, αν συμβαίνει αυτό, θα είναι ικανός να λάβει την έγκριση του Θεού. Ασχέτως της κατάστασης ή του υπόβαθρού σου, εσύ πρέπει να είσαι ειλικρινής, να μιλάς ειλικρινά, να ενεργείς με ειλικρίνεια, να είσαι ικανός να εκτελείς το καθήκον σου με όλη την καρδιά και το μυαλό σου, να είσαι αφοσιωμένος στο καθήκον σου, να μην ενεργείς ύπουλα, να μην είσαι πονηρός ούτε δόλιος, να μη λες ψέματα ούτε να εξαπατάς, ούτε να μιλάς με υπεκφυγές. Πρέπει να ενεργείς σύμφωνα με την αλήθεια και να είσαι άνθρωπος που επιδιώκει την αλήθεια. Πολλοί πιστεύουν ότι έχουν χαμηλό επίπεδο και ότι ποτέ δεν κάνουν το καθήκον τους καλά ούτε σύμφωνα με τα πρότυπα. Ό,τι κάνουν το κάνουν με όλη τους την καρδιά και τη δύναμη, αλλά δεν μπορούν ποτέ να κατανοήσουν τις αρχές ούτε και να έχουν πολύ καλά αποτελέσματα. Τελικά, το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να παραπονιούνται ότι το επίπεδό τους είναι πολύ χαμηλό και γίνονται αρνητικοί. Άρα, δεν υπάρχει διέξοδος όταν κάποιος έχει χαμηλό επίπεδο; Το να έχεις χαμηλό επίπεδο δεν είναι κάποια θανατηφόρα ασθένεια, και ο Θεός δεν είπε ποτέ ότι δεν σώζει όσους έχουν χαμηλό επίπεδο. Ο Θεός είπε στο παρελθόν ότι θλίβεται για όσους είναι έντιμοι αλλά αδαείς. Τι σημαίνει να είναι κανείς αδαής; Η άγνοια οφείλεται σε πολλές περιπτώσεις στο χαμηλό επίπεδο. Τέτοιοι άνθρωποι έχουν χαμηλό επίπεδο και έχουν επιφανειακή κατανόηση της αλήθειας· δεν είναι αρκετά συγκεκριμένη ούτε αρκετά πρακτική, και συχνά παραμένει μια επιφανειακή ή κυριολεκτική κατανόηση, μια κατανόηση δογμάτων και κανονισμών. Γι’ αυτό δεν μπορούν να δουν ξεκάθαρα πολλά προβλήματα ούτε μπορούν ποτέ να κατανοήσουν τις αρχές ενώ εκτελούν τα καθήκοντά τους ή να κάνουν τα καθήκοντά τους καλά. Άρα, ο Θεός δεν θέλει ανθρώπους χαμηλού επιπέδου; (Θέλει.) Ποιο μονοπάτι και ποια κατεύθυνση τους υποδεικνύει; (Της ειλικρίνειας.) Μπορείτε να είστε ειλικρινείς απλώς και μόνο στα λόγια; (Όχι, πρέπει να έχουμε τις εκδηλώσεις ενός ειλικρινούς ανθρώπου.) Ποιες είναι οι εκδηλώσεις ενός ειλικρινούς ατόμου; Καταρχάς, το να μην έχει καμία αμφιβολία όσον αφορά τα λόγια του Θεού. Αυτή είναι μία από τις εκδηλώσεις ενός ειλικρινούς ατόμου. Εκτός αυτής, η σημαντικότερη εκδήλωση είναι το να αναζητά και να κάνει πράξη την αλήθεια σε όλα τα θέματα —αυτή είναι η κρισιμότερη. Λες ότι είσαι ειλικρινής, αλλά πάντα απωθείς τα λόγια του Θεού στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάνεις ό,τι θέλεις. Είναι αυτό εκδήλωση ενός ειλικρινούς ατόμου; Λες: «Αν και το επίπεδό μου είναι χαμηλό, έχω ειλικρινή καρδιά». Όταν, όμως, σου ανατεθεί ένα καθήκον, φοβάσαι ότι θα υποφέρεις και θα φέρεις την ευθύνη αν δεν το κάνεις καλά, κι έτσι ψάχνεις δικαιολογίες για να αποφύγεις το καθήκον σου ή προτείνεις να το κάνει κάποιος άλλος. Είναι αυτό εκδήλωση ενός ειλικρινούς ανθρώπου; Προφανώς όχι. Πώς, λοιπόν, πρέπει να συμπεριφέρεται ένα ειλικρινές άτομο; Πρέπει να υποτάσσεται στις διευθετήσεις του Θεού, να αφοσιώνεται στο καθήκον που υποτίθεται ότι εκτελεί και να βάζει τα δυνατά του ώστε να ικανοποιεί τις προθέσεις του Θεού. Αυτό εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους: Ένας είναι να αποδέχεσαι το καθήκον σου με ειλικρινή καρδιά, να μη σκέφτεσαι τα σαρκικά σου συμφέροντα, να μην το κάνεις με μισή καρδιά ούτε να μηχανορραφείς για δικό σου όφελος. Αυτές είναι εκδηλώσεις ειλικρίνειας. Ένας άλλος είναι να εκτελείς το καθήκον σου καλά με όλη σου την καρδιά και τη δύναμη, κάνοντας σωστά τις εργασίες που σου έχει αναθέσει ο οίκος του Θεού, και βάζοντας την καρδιά και την αγάπη σου στο καθήκον σου για να ικανοποιείς τον Θεό. Αυτές είναι οι εκδηλώσεις που θα πρέπει να έχει ένα ειλικρινές άτομο ενώ εκτελεί το καθήκον του. Εάν καταλαβαίνεις και γνωρίζεις τι να κάνεις, αλλά δεν το κάνεις, τότε δεν βάζεις όλη σου την καρδιά και τη δύναμη στο καθήκον σου. Αντίθετα, είσαι ύπουλος και λουφάρεις. Είναι έντιμοι οι άνθρωποι που εκτελούν κατ’ αυτόν τον τρόπο τα καθήκοντά τους; Με κανέναν τρόπο. Ο Θεός δεν χρησιμοποιεί τέτοιους ύπουλους και δόλιους ανθρώπους· πρέπει να αποκλειστούν. Ο Θεός χρησιμοποιεί μόνο ειλικρινείς ανθρώπους στην εκτέλεση καθηκόντων. Ακόμη και οι αφοσιωμένοι απλοί δουλευτές πρέπει να είναι ειλικρινείς. Όσοι είναι σταθερά επιπόλαιοι και ύπουλοι και λουφάρουν είναι όλοι δόλιοι, είναι όλοι δαίμονες. Κανένας απ’ αυτούς δεν πιστεύει αληθινά στον Θεό και όλοι θα αποκλειστούν. Κάποιοι άνθρωποι σκέφτονται: «Είναι στ’ αλήθεια εύκολο να είναι κανείς ειλικρινής άνθρωπος. Αρκεί απλώς να λέει την αλήθεια και να μη λέει ψέματα». Πώς σου φαίνεται αυτή η δήλωση; Είναι τόσο περιορισμένος ο ορισμός τού να είναι κανείς ειλικρινής; Φυσικά όχι! Πρέπει να αποκαλύψεις την καρδιά σου και να τη δώσεις στον Θεό. Αυτή είναι η στάση που πρέπει να έχει ένα ειλικρινές άτομο. Γι’ αυτό η ειλικρίνεια είναι τόσο πολύτιμη. Τι συνεπάγεται αυτό; Ότι η ειλικρινής καρδιά μπορεί να κυβερνά τη συμπεριφορά σου και ν’ αλλάξει την κατάστασή σου. Μπορεί να σε οδηγήσει να κάνεις τις σωστές επιλογές και να υποτάσσεσαι στον Θεό και να κερδίσεις την επιδοκιμασία Του. Αυτού του είδους η καρδιά είναι όντως πολύτιμη. Αν έχεις ειλικρινή καρδιά σαν κι αυτή, τότε σε αυτήν την κατάσταση θα πρέπει να ζεις, έτσι θα πρέπει να συμπεριφέρεσαι και έτσι θα πρέπει να προσφέρεις εαυτόν. Θα πρέπει να συλλογιστείς αυτούς τους στίχους προσεκτικά. Καμία πρόταση δεν είναι τόσο απλή όσο η κυριολεκτική της σημασία, και θα έχεις κερδίσει κάτι εάν την κατανοήσεις πραγματικά αφού τη συλλογιστείς.

Ας εξετάσουμε έναν άλλο στίχο: «Να είστε στα πάντα αφοσιωμένοι για να ικανοποιήσετε τις προθέσεις του Θεού». Υπάρχει μονοπάτι άσκησης σε αυτά τα λόγια. Κάποιοι γίνονται αρνητικοί όταν έρχονται αντιμέτωποι με δυσκολίες όταν κάνουν το καθήκον τους κι αυτό τους κάνει να μη θέλουν να το κάνουν. Κάτι δεν πάει καλά με αυτούς τους ανθρώπους. Μήπως δεν δαπανούν καν ειλικρινά τον εαυτό τους για τον Θεό; Θα πρέπει να αναλογιστούν γιατί γίνονται αρνητικοί όταν έρχονται αντιμέτωποι με δυσκολίες και γιατί δεν μπορούν να αναζητήσουν την αλήθεια για να επιλύσουν προβλήματα. Εάν μπορέσουν να κάνουν την αυτοκριτική τους και να αναζητήσουν την αλήθεια, τότε θα μπορέσουν να δουν τα προβλήματα που έχουν. Στην ουσία, η μεγαλύτερη δυσκολία για τους ανθρώπους είναι κυρίως το πρόβλημα της διεφθαρμένης διάθεσης. Εάν μπορείτε να αναζητήσετε την αλήθεια, τότε η διεφθαρμένη σας διάθεση θα είναι εύκολο να διορθωθεί. Μόλις τη διορθώσετε, θα μπορέσετε να είστε στα πάντα αφοσιωμένοι για να ικανοποιήσετε τις προθέσεις του Θεού. «Τα πάντα» σημαίνει πως ό,τι κι αν είναι αυτό, είτε είναι κάτι που σου έδωσε ο Θεός, κάτι που κανόνισε ένας επικεφαλής ή εργάτης για σένα ή κάτι που συνάντησες τυχαία, εφόσον είναι αυτό που προορίζεσαι να κάνεις και μπορείς να εκπληρώσεις την ευθύνη σου, να το κάνεις με αφοσίωση, και να εκπληρώνεις τις ευθύνες και το καθήκον που οφείλεις και να έχεις γι’ αρχή σου να ικανοποιήσεις τις προθέσεις του Θεού. Αυτή η αρχή ακούγεται λίγο μεγαλόστομη και είναι κάπως δύσκολο να ανταποκριθούν οι άνθρωποι. Με πιο πρακτικούς όρους, σημαίνει να εκπληρώνετε το καθήκον σας καλά. Το να φέρετε το βάρος του καθήκοντός σας και να το εκπληρώνετε καλά δεν είναι εύκολα πράγματα. Είτε είσαι επικεφαλής ή εργάτης, είτε έχεις κάποιο άλλο καθήκον, πρέπει να κατανοείς ορισμένες αλήθειες. Μπορείς να εκπληρώνεις καλά το καθήκον σου χωρίς να κατανοείς την αλήθεια; Μπορείς να το κάνεις καλά χωρίς να τηρείς τις αλήθεια-αρχές; Εάν κατανοείς όλες τις πτυχές της αλήθειας και μπορείς να ασκείσαι σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, τότε θα έχεις κάνει το καθήκον σου καλά, θα έχεις φέρει το βάρος του καθήκοντός σου, θα έχεις εισέλθει στην αλήθεια-πραγματικότητα και μπορείς να ικανοποιείς τις προθέσεις του Θεού. Αυτό είναι το μονοπάτι άσκησης. Είναι εύκολο να γίνει αυτό; Εάν το καθήκον που εκτελείς είναι κάτι στο οποίο είσαι καλός και σου αρέσει, τότε θεωρείς ότι είναι ευθύνη και υποχρέωσή σου και ότι το να το κάνεις είναι κάτι απολύτως κανονικό και δικαιολογημένο. Νιώθεις χαρά, ευτυχία και ηρεμία. Είναι κάτι που είσαι πρόθυμος να κάνεις, μπορείς να αφοσιωθείς σε αυτό και, όταν το κάνεις, νιώθεις ότι ικανοποιείς τον Θεό. Όταν, όμως, κάποια μέρα έλθεις αντιμέτωπος με ένα καθήκον που δεν σου αρέσει ή δεν έχεις εκτελέσει ποτέ στο παρελθόν, θα μπορέσεις να αφοσιωθείς τότε; Έτσι θα δοκιμαστεί εάν κάνεις πράξη την αλήθεια. Για παράδειγμα, ας πούμε ότι εκτελείς το καθήκον σου στην ομάδα ύμνων. Μπορείς να τραγουδάς· αυτό είναι κάτι που σου αρέσει και είσαι πρόθυμος να εκτελέσεις αυτό το καθήκον. Αν σου δινόταν ένα άλλο καθήκον, ας πούμε να κηρύξεις το ευαγγέλιο, και το έργο ήταν λίγο δύσκολο, θα ήσουν σε θέση να υποταχθείς; Δεν θέλεις να κηρύξεις το ευαγγέλιο, οπότε λες συνέχεια: «Μου αρέσει να τραγουδάω». Αν ένας επικεφαλής ή ένας εργάτης σε ενθαρρύνει, λέγοντας: «Εκπαιδεύσου στο κήρυγμα του ευαγγελίου και εφοδιάσου με περισσότερη αλήθεια, και θα είναι πιο ωφέλιμο για την ανάπτυξή σου στη ζωή», εσύ εξακολουθείς να επιμένεις και λες: «Μου αρέσει να τραγουδάω και μου αρέσει να χορεύω». Δεν θέλεις να πας να κηρύξεις το ευαγγέλιο, ό,τι κι αν σου πουν στη συναναστροφή. Γιατί δεν θέλεις να πας; (Λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος.) Δεν σε ενδιαφέρει, επομένως δεν θέλεις να πας —ποιο είναι το πρόβλημα εδώ; Είναι ότι επιλέγεις το καθήκον σου σύμφωνα με τις προτιμήσεις και τα προσωπικά σου γούστα και δεν υποτάσσεσαι. Η έλλειψη υποταγής είναι το πρόβλημα. Αν δεν αναζητήσεις την αλήθεια για να λύσεις αυτό το πρόβλημα, τότε δεν θα έχεις αληθινή υποταγή. Τι πρέπει να κάνεις σ’ αυτήν την περίπτωση για να έχεις αληθινή υποταγή; Τι μπορείς να κάνεις για να ικανοποιήσεις τις προθέσεις του Θεού; Τότε είναι που πρέπει να αναζητήσεις και να συλλογιστείς αυτήν την πτυχή της αλήθειας. Αν θέλεις να είσαι αφοσιωμένος στα πάντα και να ικανοποιείς τις προθέσεις του Θεού, δεν μπορείς να το κάνεις εκτελώντας απλώς ένα καθήκον· πρέπει να αποδέχεσαι οποιαδήποτε ανάθεση σου δίνει ο Θεός. Είτε είναι του γούστου σου και ταιριάζει με τα ενδιαφέροντά σου είτε είναι κάτι που δεν σου αρέσει ή δεν έχεις ξανακάνει και το βρίσκεις δύσκολο, οφείλεις να το αποδεχτείς και να υποταχθείς. Όχι μόνο πρέπει να το αποδεχτείς, αλλά πρέπει και να συνεργαστείς ενεργά, να μάθεις τις επαγγελματικές δεξιότητες και ν’ αποκτήσεις εμπειρίες και είσοδο. Ακόμη κι αν υποστείς κακουχίες ή κόπωση, ταπείνωση ή εξοστρακισμό, πρέπει και πάλι να το εκτελέσεις με αφοσίωση. Μόνο αν ασκηθείς μ’ αυτόν τον τρόπο θα είσαι σε θέση να είσαι αφοσιωμένος στα πάντα και να ικανοποιείς τις προθέσεις του Θεού. Πρέπει να το εκτελέσεις ως καθήκον σου, όχι ως δικό σου εγχείρημα. Πώς οφείλεις να κατανοείς το καθήκον; Το καθήκον είναι κάτι που ο Δημιουργός —ο Θεός— δίνει σε κάποιον να κάνει· έτσι προκύπτουν τα καθήκοντα των ανθρώπων. Η ανάθεση που σου δίνει ο Θεός είναι το καθήκον σου, και είναι απολύτως φυσικό και δικαιολογημένο να εκτελείς το καθήκον σου όπως σου ζητάει ο Θεός. Εάν είναι σαφές για σένα ότι αυτό το καθήκον είναι ανάθεση από τον Θεό και ότι πρόκειται για την αγάπη και την ευλογία του Θεού που έρχονται πάνω σου, τότε θα είσαι σε θέση να αποδεχτείς το καθήκον σου με μια καρδιά που αγαπά τον Θεό, να λαμβάνεις υπόψη σου τις προθέσεις του Θεού ενώ εκτελείς το καθήκον σου, καθώς και να ξεπεράσεις όλες τις δυσκολίες για να ικανοποιήσεις τον Θεό. Εκείνοι που πραγματικά δαπανούν τον εαυτό τους για τον Θεό δεν πρέπει ποτέ να αρνηθούν την ανάθεση από τον Θεό· δεν πρέπει ποτέ να αρνηθούν κανένα καθήκον. Όποιο καθήκον κι αν σου εμπιστεύεται ο Θεός, όποιες δυσκολίες κι αν περιλαμβάνονται, δεν πρέπει να το αρνείσαι, αλλά να το αποδέχεσαι. Αυτό είναι το μονοπάτι άσκησης, δηλαδή να κάνεις πράξη την αλήθεια και να είσαι αφοσιωμένος στα πάντα, προκειμένου να ικανοποιήσεις τον Θεό. Ποιο είναι το καίριο σημείο εδώ; Είναι οι λέξεις «στα πάντα». «Τα πάντα» δεν εναρμονίζονται απαραίτητα με τις επιθυμίες σου, και δεν είναι απαραίτητα πάντα πράγματα που σου αρέσει να κάνεις ή που νιώθεις χαρά να αποδεχτείς. Υπάρχουν κάποιες εργασίες στις οποίες δεν είσαι επιδέξιος και πρέπει να μάθεις να τις κάνεις· κάποιες είναι δύσκολες· άλλες απαιτούν να υποφέρεις. Όμως, ό,τι κι αν είναι, εφόσον είναι κάτι που σου έχει εμπιστευτεί ο Θεός, θα πρέπει να το αποδεχτείς από τον Θεό· θα πρέπει να αναλάβεις αυτό το καθήκον και να το εκπληρώσεις με όλη σου την καρδιά, ώστε να μπορέσεις να προσφέρεις την αφοσίωσή σου και να ικανοποιήσεις τις προθέσεις του Θεού. Αυτό είναι το μονοπάτι άσκησης. Ό,τι κι αν συμβαίνει, πρέπει πάντα να αναζητάς την αλήθεια, και μόλις βεβαιωθείς για το είδος της άσκησης που είναι σύμφωνη με τις προθέσεις του Θεού, με αυτόν τον τρόπο θα πρέπει να την κάνεις πράξη. Μόνο πράττοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο κάνεις πράξη την αλήθεια και μόνο έτσι μπορείς να εισέλθεις στην αλήθεια-πραγματικότητα.

Υπάρχει ένας ακόμη στίχος από τον ύμνο, που λέει: «Είμαι ανοιχτός και ευθύς, χωρίς δόλο, ζω στο φως». Ποιος δίνει αυτό το μονοπάτι στον άνθρωπο; (Ο Θεός.) Αν κάποιος είναι ανοιχτός και ευθύς, είναι ειλικρινές άτομο. Έχει ανοίξει την καρδιά του και το πνεύμα του εντελώς στον Θεό και δεν έχει τίποτε να κρύψει και από τίποτε να κρυφτεί. Έχει παραδώσει την καρδιά του στον Θεό και Του την έχει παρουσιάσει. Δηλαδή, έχει δώσει όλο του το είναι σ’ Αυτόν. Άρα, μπορεί ακόμα να μπει κάτι ανάμεσα σ’ αυτόν και στον Θεό; Όχι, δεν μπορεί, και συνεπώς τού είναι εύκολο να υποταχθεί στον Θεό. Αν ο Θεός πει ότι είναι δόλιος, το παραδέχεται. Αν ο Θεός πει ότι είναι αλαζόνας και αυτάρεσκος, το παραδέχεται και αυτό. Δεν παραδέχεται απλώς αυτά τα πράγματα ούτε μένει εκεί —είναι σε θέση να μετανοήσει, να πασχίσει για τις θεμελιώδεις αλήθεια-αρχές, να διορθωθεί όταν συνειδητοποιήσει ότι κάνει λάθος και να διορθώσει τα λάθη του. Προτού καλά καλά το καταλάβουν, θα έχουν διορθώσει πολλούς από τους εσφαλμένους τρόπους τους και θα έχουν όλο και λιγότερες εκδηλώσεις δολιότητας, εξαπάτησης και επιπολαιότητας. Ζουν όλο και πιο ανοιχτά και ξεκάθαρα, πλησιάζοντας όλο και περισσότερο στον στόχο τους να γίνουν ειλικρινείς άνθρωποι, και αποκαλύπτοντας διαφθορά όλο και λιγότερο. Φτάνουν στο σημείο να ζουν στο φως. Όταν οι άνθρωποι ζουν στο φως, ο Θεός το έχει κάνει αυτό· όλη αυτή η δόξα πηγαίνει στον Θεό. Δεν υπάρχει σ’ αυτό τίποτα για το οποίο να πρέπει να δοξαστούν οι ίδιοι. Όταν ζουν στο φως, κατανοούν μεγάλο μέρος της αλήθειας, έχουν μια καρδιά που σέβεται τον Θεό, γνωρίζουν πώς να αναζητήσουν και να κάνουν πράξη την αλήθεια σε κάθε ζήτημα με το οποίο έρχονται αντιμέτωποι και ζουν με συνείδηση και λογική. Αν και δεν μπορείς να τους αποκαλέσεις δίκαιους, στα μάτια του Θεού έχουν κάποια ανθρώπινη ομοιότητα και, τουλάχιστον, σ’ αυτά που λένε και κάνουν, δεν βρίσκονται πια σε αντιπαράθεση με τον Θεό, μπορούν να αναζητήσουν την αλήθεια όταν τους συμβαίνουν πράγματα και έχουν καρδιά υποταγής στον Θεό. Συνεπώς, είναι σχετικά ασφαλείς, και δεν θα μπορούσαν με τίποτα να προδώσουν τον Θεό. Αν και δεν έχουν πολύ βαθιά κατανόηση της αλήθειας, είναι σε θέση να υπακούσουν και να υποταχθούν, έχουν θεοφοβούμενη καρδιά και μπορούν να αποφεύγουν το κακό. Όταν τους ανατίθεται μια εργασία ή ένα καθήκον, μπορούν να το κάνουν με όλη τους την καρδιά και το μυαλό, και στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι άξιος εμπιστοσύνης και ο Θεός μπορεί να μένει ήσυχος σχετικά μ’ αυτόν —άνθρωποι σαν κι αυτούς ζουν στο φως. Είναι εκείνοι που ζουν στο φως σε θέση να αποδεχτούν τον εξονυχιστικό έλεγχο του Θεού; Υπάρχει περίπτωση να κρύψουν ακόμα την καρδιά τους από τον Θεό; Έχουν ακόμα μυστικά που δεν μπορούν να πουν στον Θεό; Έχουν ακόμα κάποιους ύποπτους άσους στο μανίκι τους; Δεν έχουν. Έχουν ανοίξει πλήρως την καρδιά τους στον Θεό και δεν υπάρχει τίποτα που να κρύβουν ακόμη ή να έχουν κάπου καταχωνιάσει. Μπορούν να μιλήσουν στον Θεό μέσα απ’ την καρδιά τους, να συναναστραφούν μαζί Του για τα πάντα και να Του πουν τα πάντα. Δεν υπάρχει τίποτα που δεν θα πουν στον Θεό και τίποτα που δεν θα Του δείξουν. Όταν οι άνθρωποι είναι σε θέση να επιτύχουν αυτό το πρότυπο, η ζωή τους γίνεται εύκολη, ελεύθερη και απελευθερωμένη.

Απόσπασμα 37

Ποιες είναι οι βασικές αρχές σύμφωνα με τις οποίες πρέπει κανείς να εκτελεί τα καθήκοντά του; Πρέπει κανείς να ενεργεί σύμφωνα με τα πρότυπα, τις αρχές και τις απαιτήσεις του οίκου του Θεού, να ασκείται σύμφωνα με την αλήθεια και να εκτελεί τα καθήκοντά του καλά με όλη την καρδιά και τη δύναμή του, χρησιμοποιώντας τα λόγια του Θεού, την αλήθεια και προστατεύοντας το έργο και τα συμφέροντα του οίκου του Θεού ως αρχές. Πώς, λοιπόν, ενεργεί γενικά κανείς για τον εαυτό του; Κάνει ό,τι τον ευχαριστεί, θέτει σε προτεραιότητα τα δικά του συμφέροντα στις πράξεις του και τα βάζει πάνω από όλα. Κάνει ό,τι εξυπηρετεί το δικό του συμφέρον και ενεργεί με μοναδικό του σκοπό να ικανοποιήσει τις εγωιστικές επιθυμίες της σάρκας του, χωρίς να λαμβάνει καθόλου υπόψη τη δικαιοσύνη, τη συνείδηση και τη λογική, καθώς δεν έχει στην καρδιά του αυτά τα πράγματα. Ακολουθεί μόνο μια σατανική διάθεση και ενεργεί σύμφωνα με τις προτιμήσεις των ανθρώπων, συνωμοτεί δεξιά κι αριστερά και ζει σύμφωνα με σατανικές φιλοσοφίες. Τι τρόπος ζωής είναι αυτός; Είναι ο τρόπος ζωής του Σατανά. Όταν κάποιος ακολουθεί τον Θεό και εκτελεί τα καθήκοντά του, θα πρέπει να ενεργεί σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές και να έχει τουλάχιστον συνείδηση και λογική· αυτό είναι το απολύτως ελάχιστο. Κάποιοι λένε: «Σήμερα είμαι κακοδιάθετος, οπότε θέλω να είμαι βιαστικός σε αυτό το ζήτημα». Δείχνει αυτό ότι έχει συνείδηση; (Όχι.) Όταν θέλετε να είστε βιαστικοί, το συνειδητοποιείτε; (Ναι.) Υπάρχουν φορές που δεν το συνειδητοποιείτε; (Ναι.) Μπορείτε, όμως, να κάνετε ενδοσκόπηση και να το διαπιστώσετε εκ των υστέρων; (Σε κάποιο βαθμό.) Αφού διαπιστώσεις ότι ήσουν βιαστικός, την επόμενη φορά που θα σου περάσουν από το μυαλό παρόμοιες ιδέες να είσαι επιπόλαιος, θα μπορείς να επαναστατήσεις ενάντια σ’ αυτές και να απαλλαγείς απ’ αυτές; (Όταν συνειδητοποιώ αυτές τις ιδέες, μπορώ σε κάποιον βαθμό να επαναστατήσω ενάντια σ’ αυτές.) Κάθε φορά που επαναστατείς ενάντια στις σκέψεις και τις επιθυμίες σου, θα γίνεται μια μάχη και, αν στο τέλος αυτής της μάχης υπερισχύουν οι εγωιστικές επιθυμίες σου, τότε εναντιώνεσαι εσκεμμένα στον Θεό και κινδυνεύεις. Έστω ότι πιστεύεις στον Θεό για δέκα χρόνια, και τα πρώτα τρία χρόνια πορεύεσαι όπως όπως και δείχνεις κάποιο ζήλο. Τρία χρόνια μετά, όμως, αντιλαμβάνεσαι ότι όποιος πιστεύει στον Θεό πρέπει να κάνει πράξη την αλήθεια, να εισέρχεται στην αλήθεια-πραγματικότητα και να επαναστατήσεις ενάντια στη σάρκα του. Τότε, αρχίζεις σιγά σιγά να αναγνωρίζεις τη διαφθορά και την κακεντρέχειά σου, καθώς και τη μοχθηρή και αλαζονική φύση σου, έχεις πια πραγματική αυτογνωσία και γνωρίζεις τη διεφθαρμένη ουσία σου. Νιώθεις ότι είναι άκρως αναγκαίο να αποδεχτείς την αλήθεια και ζωτικής σημασίας να διορθώσεις τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου και μόνο τότε νιώθεις ότι είναι πραγματικά αξιολύπητο να μην κατέχεις την αλήθεια-πραγματικότητα. Κάθε φορά που αποκαλύπτεται η διαφθορά ενός ανθρώπου, γίνεται μια μάχη μέσα στην καρδιά του. Σε καμία από αυτές τις μάχες, όμως, δεν μπορεί να υπερνικήσει τις εγωιστικές επιθυμίες του και συνεχίζει να ενεργεί σύμφωνα με τις δικές του προτιμήσεις. Μάλιστα, γνωρίζει πολύ καλά και ο ίδιος ότι, μέσα στην καρδιά του, κουμάντο κάνει ακόμα η διάθεση του Σατανά και, συνεπώς, του είναι δύσκολο να κάνει πράξη την αλήθεια. Αυτό αποδεικνύει ότι δεν κατέχει καθόλου την αλήθεια-πραγματικότητα και είναι πολύ δύσκολο να πει κανείς αν θα μπορέσει τελικά να επιτύχει τη σωτηρία. Αν έχεις πραγματικά τη θέληση, θα πρέπει να κάνεις πράξη τις αλήθειες που κατανοείς· όποιες διεφθαρμένες διαθέσεις κι αν σε εμποδίζουν όταν κάνεις πράξη αυτές τις αλήθειες, θα πρέπει πάντα να προσεύχεσαι και να στηρίζεσαι στον Θεό, να αναζητάς την αλήθεια για να επιλύεις τις διεφθαρμένες διαθέσεις, να τολμάς να τις πολεμάς, όπως και να τολμάς να επαναστατείς ενάντια στη σάρκα σου. Αν έχεις τέτοια πίστη, θα μπορείς να κάνεις πράξη την αλήθεια. Παρόλο που θα έρθουν φορές που θα αποτύχεις, δεν θα αποθαρρύνεσαι και θα μπορείς ακόμα να προσεύχεσαι στον Θεό και να στρέφεσαι σ’ Αυτόν ώστε να θριαμβεύσεις επί του Σατανά. Αν αγωνίζεσαι έτσι για αρκετά χρόνια, θα αυξάνονται οι φορές που θα θριαμβεύεις επί της σάρκας σου και θα κάνεις την αλήθεια πράξη, θα μειώνονται σταδιακά εκείνες που θα αποτυγχάνεις και, ακόμα και αν αποτυγχάνεις πού και πού, δεν θα γίνεσαι αρνητικός και θα συνεχίζεις να προσεύχεσαι στον Θεό και να στρέφεσαι σ’ Αυτόν, μέχρι να μπορέσεις να κάνεις πράξη την αλήθεια. Αυτό θα σημαίνει πως υπάρχει ελπίδα για σένα, πως τα σύννεφα έχουν διαλυθεί και μπορείς να δεις τον γαλανό ουρανό. Αν καταφέρνεις κάποιες φορές να κάνεις πράξη την αλήθεια, αυτό αποδεικνύει ότι είσαι άνθρωπος που έχει θέληση, καθώς και την ελπίδα να μπορέσει να επιτύχει τη σωτηρία. Όσοι επιδιώκουν την αλήθεια καταφέρνουν τελικά να εισέλθουν στην αλήθεια-πραγματικότητα μόνο αφότου αποτύχουν πολλές φορές κατά την άσκησή της. Όσες φορές και αν αποτύχει κάποιος και όσο αρνητικός και αν είναι, αν μπορεί να στηρίζεται στον Θεό και να στρέφεται σ’ Αυτόν, θα έχει πάντα και κάποιες επιτυχίες. Όσες φορές και αν αποτύχει κατ’ επανάληψη, θα υπάρχει πάντα ελπίδα γι’ αυτόν, εφόσον δεν εγκαταλείψει την προσπάθεια. Όταν έρθει η μέρα που θα ανακαλύψει πραγματικά ότι μπορεί να κάνει πράξη την αλήθεια, να ενεργεί σύμφωνα με τις αρχές, να μην κάνει συμβιβασμούς με τον Σατανά σε βασικά ζητήματα —ιδίως σε αυτά που αφορούν την εκτέλεση των καθηκόντων του— και να μην εγκαταλείπει τα καθήκοντά του, μένοντας, ταυτόχρονα, ακλόνητος στη μαρτυρία του, τότε σίγουρα έχει την ελπίδα να σωθεί.

Κάθε φορά που ένας άνθρωπος κάνει πράξη την αλήθεια, θα δώσει και μια εσωτερική μάχη. Πείτε Μου, υπάρχει κανείς που να μπορεί να κάνει πράξη την αλήθεια χωρίς να δώσει μάχες; Σίγουρα όχι. Η μόνη περίπτωση να μην αντιμετωπίζει κάποιος ουσιαστικά καμία σημαντική μάχη είναι αν έχει ήδη εισέλθει στην αλήθεια-πραγματικότητα και δεν αποκαλύπτει σχεδόν καμία διεφθαρμένη διάθεση. Ωστόσο, υπό ειδικές συνθήκες και σε συγκεκριμένα πλαίσια, και πάλι ίσως μάχεται λίγο. Με άλλα λόγια, όσο περισσότερο κατανοεί κάποιος την αλήθεια τόσο λιγότερο μάχεται και, όσο λιγότερο κατανοεί την αλήθεια τόσο περισσότερες είναι οι μάχες που αντιμετωπίζει. Ιδίως οι νέοι πιστοί σίγουρα αντιμετωπίζουν πολύ σφοδρές μάχες στην καρδιά τους κάθε φορά που κάνουν πράξη την αλήθεια. Γιατί συμβαίνει αυτό; Αυτές οι μάχες είναι σφοδρές, επειδή οι άνθρωποι δεν έχουν μόνο τις δικές τους προτιμήσεις και σαρκικές επιλογές, αλλά έχουν και πραγματικές δυσκολίες, και υπάρχουν διεφθαρμένες διαθέσεις που τους εμποδίζουν. Για να κατανοήσετε μια πτυχή της αλήθειας, πρέπει να μάχεστε ενάντια σ’ αυτά τα τέσσερα εμπόδια, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει τουλάχιστον να ξεπεράσετε αυτά τα τρία ή τέσσερα εμπόδια προτού μπορέσετε να κάνετε πράξη την αλήθεια. Εσείς έχετε τέτοιες εμπειρίες συνεχούς μάχης ενάντια στις διεφθαρμένες διαθέσεις σας; Όταν πρέπει να κάνετε πράξη την αλήθεια και να προστατέψετε τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, μπορείτε να ξεπεράσετε τον περιορισμό που σας ασκούν οι διεφθαρμένες διαθέσεις σας και να ταχθείτε στο πλευρό της αλήθειας; Έστω, για παράδειγμα, πως συνεργάζεσαι με κάποιον άλλο για να επιτελέσεις το έργο της εκκαθάρισης της εκκλησίας. Εκείνος, όμως, συναναστρέφεται συνέχεια με τους αδελφούς και τις αδελφές σχετικά με το ότι ο Θεός σώζει τους ανθρώπους στον μέγιστο δυνατό βαθμό και ότι πρέπει να φερόμαστε στους ανθρώπους με αγάπη και να τους δίνουμε ευκαιρίες να μετανοήσουν. Μέσα από τη συναναστροφή τους, συνειδητοποιείτε ότι κάτι δεν πάει καλά μ’ αυτούς. Παρόλο που τα λόγια που λένε ακούγονται σωστά, ανακαλύπτετε κατόπιν λεπτομερούς ανάλυσης ότι διατηρούν προθέσεις και απώτερα κίνητρα, δεν είναι πρόθυμοι να προσβάλουν κανέναν και δεν θέλουν να υλοποιήσουν τις εργασιακές ρυθμίσεις. Όταν συναναστρέφονται μ’ αυτόν τον τρόπο, οι άνθρωποι που έχουν μικρό ανάστημα και δεν έχουν διάκριση θα αναστατωθούν από αυτούς. Θα δείξουν τυφλά αγάπη χωρίς αρχές, δεν θα δώσουν βάση στο να διακρίνουν τους άλλους και δεν θα εκθέσουν ούτε θα αναφέρουν τους αντίχριστους, τους κακούς ανθρώπους ή τους δύσπιστους. Αυτό αποτελεί εμπόδιο για το έργο της εκκαθάρισης της εκκλησίας. Αν οι αντίχριστοι, οι κακοί άνθρωποι και οι δύσπιστοι δεν μπορούν να εκκαθαριστούν εγκαίρως, αυτό θα επηρεάσει τον εκλεκτό λαό του Θεού στο να τρώει και να πίνει κανονικά τα λόγια του Θεού και να εκτελεί κανονικά τα καθήκοντά του, και πολύ περισσότερο θα διαταράξει και θα αναστατώσει το έργο της εκκλησίας, βλάπτοντας έτσι τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Σε μια τέτοια στιγμή, πώς πρέπει να ασκηθείς; Όταν αντιληφθείς το πρόβλημα, πρέπει να ορθώσεις το ανάστημά σου για να εκθέσεις και να σταματήσεις αυτόν τον άνθρωπο, και να προστατεύσεις το έργο της εκκλησίας. Ίσως σκεφτείς: «Είμαστε συνεργάτες. Αν τον εκθέσω ευθέως και δεν το αποδεχτεί, θα τσακωθούμε, έτσι δεν είναι; Όχι, δεν μπορώ να μιλήσω ανοιχτά, πρέπει να είμαι πιο διακριτικός». Οπότε, απλώς του υπενθυμίζεις και τον προτρέπεις με λίγα λόγια. Αφού ακούσει αυτά που λες, δεν τα αποδέχεται, και μάλιστα προβάλλει ένα σωρό λόγους για να σε αντικρούσει. Όταν βλέπεις ότι δεν το αποδέχεται και ότι το έργο του οίκου του Θεού θα υποστεί απώλειες, τι κάνεις; Προσεύχεσαι στον Θεό, λέγοντας: «Θεέ μου, Σε παρακαλώ ρύθμισε και ενορχήστρωσε τα πάντα. Πειθάρχησέ τον. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο». Νομίζεις ότι δεν μπορείς να τον σταματήσεις, κι έτσι τον αφήνεις ανεξέλεγκτο. Είναι αυτό εκδήλωση υπευθυνότητας; Έχεις κάνει πράξη την αλήθεια; Αν δεν μπορείς να τον σταματήσεις, γιατί δεν το αναφέρεις στους επικεφαλής και τους εργάτες; Γιατί δεν παρουσιάζεις αυτό το ζήτημα σε μια συνάθροιση και να αφήσεις τους πάντες να συναναστραφούν πάνω σ’ αυτό και να το συζητήσουν; Αν δεν το κάνεις αυτό, τότε δεν θα νιώσεις πραγματικά ενοχές μετά; Αν πεις: «Δεν μπορώ να το διαχειριστώ αυτό, οπότε απλώς θα το αγνοήσω. Έχω ήσυχη τη συνείδησή μου», τότε τι είδους καρδιά έχεις; Είναι μια καρδιά που αγαπά πραγματικά ή μια καρδιά που βλάπτει τους άλλους; Η καρδιά σου είναι τόσο κακόβουλη, επειδή όταν σου συμβαίνει κάτι, φοβάσαι να προσβάλεις τους ανθρώπους και δεν τηρείς τις αρχές. Στην πραγματικότητα, ξέρεις πολύ καλά ότι αυτός ο άνθρωπος έχει τα δικά του απώτερα κίνητρα που ενεργεί μ’ αυτόν τον τρόπο και ότι δεν μπορείς να τον ακούσεις στο συγκεκριμένο ζήτημα. Ωστόσο, δεν τηρείς τις αρχές και δεν τον εμποδίζεις να παραπλανά τους άλλους, και αυτό τελικά βλάπτει τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Θα ένιωθες ενοχές μετά από αυτό; (Θα ένιωθα.) Το να νιώθεις ενοχές σού δίνει τη δυνατότητα να αναπληρώσεις τις απώλειες; Δεν μπορείς να αναπληρώσεις τις απώλειες. Μετά, συλλογίζεσαι ξανά: «Ούτως ή άλλως εγώ εκπλήρωσα τις ευθύνες μου, και ο Θεός ξέρει. Ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τα βάθη της καρδιάς των ανθρώπων». Τι σόι λόγια είναι αυτά; Αυτά είναι απατηλά λόγια του διαβόλου που προσπαθούν να εξαπατήσουν τόσο τον άνθρωπο όσο και τον Θεό. Δεν έχεις εκπληρώσει τις ευθύνες σου, και μάλιστα ψάχνεις λόγους και δικαιολογίες για να αποποιηθείς την ευθύνη. Αυτό είναι δόλιο και αδιάλλακτο εκ μέρους σου. Είναι ένας τέτοιος άνθρωπος έστω και λίγο ειλικρινής απέναντι στον Θεό; Έχει αίσθημα δικαιοσύνης; (Όχι.) Ο άνθρωπος αυτός δεν αποδέχεται την αλήθεια ούτε στο ελάχιστο· είναι άνθρωπος από τη στόφα του Σατανά. Όταν σου συμβαίνει κάτι, ζεις σύμφωνα με φιλοσοφίες για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις· και δεν κάνεις πράξη την αλήθεια και φοβάσαι διαρκώς μήπως προσβάλεις τους άλλους· τον Θεό, όμως, δεν φοβάσαι μήπως Τον προσβάλεις και μπορείς ακόμη και να θυσιάσεις τα συμφέροντα του οίκου Του για να προστατεύσεις τις διαπροσωπικές σου σχέσεις. Ποιες είναι οι συνέπειες μιας τέτοιας συμπεριφοράς; Θα έχεις προστατεύσει τις διαπροσωπικές σου σχέσεις αρκετά καλά, αλλά θα έχεις προκαλέσει την οργή του Θεού, και Εκείνος θα σε αποστραφεί και θα σε απορρίψει, και θα θυμώσει μαζί σου. Ποιο είναι πιο σοβαρό; Αν δεν μπορείς να το νιώσεις, τότε είσαι εντελώς μπερδεμένος· αυτό αποδεικνύει ότι δεν κατανοείς καθόλου την αλήθεια. Αν συνεχίσεις έτσι χωρίς να ξυπνήσεις ποτέ, ο κίνδυνος είναι πράγματι μεγάλος. Στο τέλος, δεν θα μπορέσεις να αποκτήσεις την αλήθεια και αυτός που θα υποστεί απώλεια θα είσαι εσύ. Όταν είδες κάποιον να αναστατώνει το έργο του οίκου του Θεού, ενήργησες ως ανθρωπάρεσκος και δεν τήρησες τις αρχές, με αποτέλεσμα να καθυστερήσει το έργο του οίκου του Θεού. Σ’ αυτήν την περίσταση, δεν αναζήτησες την αλήθεια και μάλιστα ενήργησες ως ανθρωπάρεσκος, και απέτυχες. Θα μπορέσεις, λοιπόν, όταν συμβεί ξανά μια τέτοια κατάσταση, να αναζητήσεις την αλήθεια και να μην ενεργήσεις ως ανθρωπάρεσκος; Αν δεν καταφέρεις ποτέ να αναζητήσεις την αλήθεια και συνεχίσεις να ζεις σύμφωνα με τη φιλοσοφία του Σατανά, δεν θα είναι πλέον θέμα μιας απώλειας που θα υποστείς —τελικά, θα αποκλειστείς και θα τιμωρηθείς. Εάν έχεις την πρόθεση και την οπτική ενός ανθρωπάρεσκου, τότε, σε όλα τα θέματα, δεν θα κάνεις πράξη την αλήθεια ούτε θα τηρείς τις αρχές, κι επομένως πάντα θα αποτυγχάνεις και θα οδηγείσαι σε πτώση. Εάν δεν αφυπνιστείς και δεν αναζητήσεις ποτέ την αλήθεια, τότε είσαι δύσπιστος και δεν θα κερδίσεις ποτέ την αλήθεια και ζωή. Τι θα πρέπει, λοιπόν, να κάνεις; Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με ζητήματα που αφορούν τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, πρέπει να προσεύχεσαι στον Θεό και να Τον επικαλείσαι, ζητώντας Του να σου δώσει πίστη και δύναμη, ώστε να μπορείς να τηρείς τις αρχές, να κάνεις αυτό που πρέπει να κάνεις, να χειρίζεσαι τα πράγματα σύμφωνα με τις αρχές, να μένεις σταθερός στη στάση που πρέπει να διατηρείς, να προστατεύσεις τα συμφέροντα του οίκου του Θεού και να εμποδίσεις να ζημιωθεί το έργο του οίκου του Θεού. Αν είσαι σε θέση να επαναστατήσεις ενάντια στα συμφέροντά σου, την υπερηφάνειά σου και την άποψη του ανθρωπάρεσκου που έχεις, και κάνεις αυτό που πρέπει ειλικρινά και με όλη σου την καρδιά, τότε θα έχεις νικήσει τον Σατανά και θα έχεις αποκτήσει τη συγκεκριμένη πτυχή της αλήθειας. Αν επιμένεις πεισματικά να ζεις σύμφωνα με τη φιλοσοφία του Σατανά, προστατεύοντας τις σχέσεις σου με τους άλλους, και αν δεν μπορείς ποτέ να κάνεις πράξη την αλήθεια και δεν τολμάς να τηρήσεις τις αρχές, τότε θα μπορέσεις να κάνεις πράξη την αλήθεια σε άλλα ζητήματα; Θα εξακολουθείς να μην έχεις πίστη ή δύναμη. Αν δεν αναζητάς ούτε αποδέχεσαι ποτέ την αλήθεια, τότε θα σου επιτρέψει μια τέτοια πίστη στον Θεό να κερδίσεις την αλήθεια; (Όχι.) Και αν δεν μπορείς να κερδίσεις την αλήθεια, μπορείς να σωθείς; Δεν μπορείς. Αν ζεις πάντα σύμφωνα με τη φιλοσοφία του Σατανά, και δεν έχεις την παραμικρή αλήθεια-πραγματικότητα και ζεις ακόμα υπό τη δύναμη του Σατανά, τότε δεν μπορείς σε καμία περίπτωση να σωθείς. Θα πρέπει να σου είναι ξεκάθαρο ότι το να κερδίσεις την αλήθεια είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη σωτηρία. Πώς, λοιπόν, μπορείς να κερδίσεις την αλήθεια; Αν είσαι ικανός να κάνεις πράξη την αλήθεια, αν μπορείς να ζεις σύμφωνα με την αλήθεια και η αλήθεια γίνει το θεμέλιο της ύπαρξής σου, τότε θα έχεις κερδίσει την αλήθεια και θα φτάσεις να διαθέτεις ζωή, και θα είσαι ένας από αυτούς που έχουν σωθεί.

Απόσπασμα 38

Τι συμβαίνει όταν κάποιοι δεν έχουν καθόλου επαγγελματικές γνώσεις για να εκτελέσουν τα καθήκοντά τους και δυσκολεύονται πάρα πολύ να μάθουν το οτιδήποτε; Ο λόγος είναι ότι έχουν χαμηλό επίπεδο. Όσοι έχουν πολύ χαμηλό επίπεδο δεν μπορούν να φτάσουν στην αλήθεια και δεν μαθαίνουν εύκολα. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς έχουν ολέθρια μειονεκτήματα· όχι μόνο δεν έχουν συνείδηση ή λογική, αλλά ούτε έχουν θέση για τον Θεό στην καρδιά τους. Έχουν άψυχα και θαμπά μάτια, και βρίσκονται σε λήθαργο, σαν τα ζώα. Ξέρουν μονάχα να τρώνε, να πίνουν και να διασκεδάζουν, και δεν μελετούν ούτε έχουν κάποιες δεξιότητες. Μαθαίνουν πράγματα μόνο σε επιφανειακό επίπεδο και παρ’ όλα αυτά, νομίζουν ότι έχουν καταλάβει. Όταν οι άλλοι προσπαθούν να εξηγήσουν περαιτέρω, δεν ακούνε, δεν το θεωρούν αναγκαίο. Δεν ακούν και δεν δέχονται οτιδήποτε λένε οι άλλοι, κι έτσι δεν καταφέρνουν τίποτα και στην ουσία είναι άχρηστοι. Το να έχει κανείς χαμηλό επίπεδο είναι από μόνο του ολέθριο· αν κάποιος έχει επίσης κακή διάθεση, κι είναι αρκετά ανήθικος, κι αρνείται να δεχτεί συμβουλές, και δεν μπορεί να αποδεχθεί τα θετικά πράγματα και δεν είναι πρόθυμος να μάθει και να αποδεχθεί νέα πράγματα, τότε ένας τέτοιος άνθρωπος είναι άχρηστος! Όσοι εκτελούν τα καθήκοντά τους πρέπει να διαθέτουν συνείδηση και λογική, να ξέρουν ποια είναι τα όριά τους και ποιες είναι οι ελλείψεις τους, και να κατανοούν τι τους λείπει και τι πρέπει να αναπληρώσουν. Θα πρέπει να νιώθουν διαρκώς ότι τους λείπουν τόσο πολλά και ότι, αν δεν μελετήσουν και δεν αποδεχθούν νέα πράγματα, θα αποκλειστούν. Έχοντας αυτήν την αίσθηση επικείμενης κρίσης στην καρδιά τους, θα βρουν το κίνητρο και την προθυμία να μάθουν. Αφενός, οι άνθρωποι θα πρέπει να εξοπλιστούν με περισσότερες αλήθειες και, αφετέρου, θα πρέπει να αποκτήσουν περισσότερες επαγγελματικές γνώσεις που σχετίζονται με την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Με το να ασκούνται έτσι, θα σημειώσουν πρόοδο και η εκτέλεση του καθήκοντός τους θα αποφέρει καλά αποτελέσματα. Μόνο όταν κάποιος έχει εκτελέσει καλά το καθήκον του και έχει βιώσει την ανθρώπινη ομοιότητα έχει αξία η ζωή του· επομένως, η εκτέλεση του καθήκοντος είναι το πιο ουσιαστικό πράγμα για τους ανθρώπους. Κάποιοι άνθρωποι έχουν κακή διάθεση· δεν είναι μόνο ανίδεοι αλλά και αρκετά αλαζόνες. Πιστεύουν διαρκώς ότι το να αναζητούν σε όλα τα ζητήματα και να ακούνε πάντα τους υπόλοιπους θα έκανε τους άλλους να τους περιφρονήσουν και θα έκανε τους ίδιους να γίνουν ρεζίλι, ότι μια τέτοια διαγωγή θα σήμαινε πως δεν έχουν καμία αξιοπρέπεια. Στην πραγματικότητα, ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Το να είναι κανείς αλαζόνας και αυτάρεσκος, να μη μαθαίνει τίποτα, να μένει πίσω και να είναι ξεπερασμένος σε όλους τους τομείς, και να του λείπει η πρακτική εμπειρία, οι ιδέες και η διορατικότητα —αυτό είναι που τον κάνει πραγματικά να γίνεται ρεζίλι. Τότε είναι που χάνει κανείς πραγματικά την ακεραιότητα και την αξιοπρέπειά του. Κάποιοι άνθρωποι έχουν μόνο μια επιφανειακή κατανόηση για οτιδήποτε μαθαίνουν και νιώθουν ικανοποιημένοι μόλις κατανοήσουν απλώς μερικά δόγματα, νομίζοντας ότι είναι ικανοί. Αλλά στο τέλος εξακολουθούν να μην μπορούν να καταφέρουν τίποτα· δεν έχουν κανένα απολύτως αποτέλεσμα. Αν πεις ότι δεν καταλαβαίνουν τίποτα και δεν έχουν καταφέρει τίποτα, αρνούνται να το αποδεχθούν και συνεχίζουν να προβάλλουν τα δικά τους επιχειρήματα. Δεν είναι «τούβλα»; Να μην μπορούν να χειριστούν καλά καμία εργασία —δεν είναι άχρηστοι; Δεν είναι ανεπρόκοποι; Οι άνθρωποι που έχουν υπερβολικά χαμηλό επίπεδο δεν μπορούν να χειριστούν ούτε τις πιο απλές εργασίες. Είναι άχρηστοι και η ζωή τους δεν έχει καμία απολύτως αξία. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Εγώ μεγάλωσα στην επαρχία. Είμαι αμόρφωτος και ανενημέρωτος, και το επίπεδό μου είναι χαμηλό, σε αντίθεση με εσάς τους κατοίκους της πόλης· εσείς είστε μορφωμένοι και γνώστες, οπότε μπορείτε να τα πάτε καλά σε όλα». Είναι σωστή αυτή η δήλωση; (Όχι.) Τι το εσφαλμένο έχει; (Το αν ένας άνθρωπος μπορεί να καταφέρει πράγματα δεν έχει καμία σχέση με το περιβάλλον διαβίωσής του· εξαρτάται πρωτίστως από το αν καταβάλλει προσπάθεια να μάθει και να πασχίσει να προοδεύσει.) Ο τρόπος με τον οποίο μεταχειρίζεται ο Θεός τους ανθρώπους δεν βασίζεται στο πόσο μορφωμένοι είναι ούτε σε τι είδους περιβάλλον γεννήθηκαν ή στο πόσο ταλαντούχοι είναι. Αντιθέτως, μεταχειρίζεται τους ανθρώπους με βάση τη στάση τους απέναντι στην αλήθεια. Τι περιλαμβάνει αυτή η στάση; Περιλαμβάνει την ανθρώπινη φύση των ανθρώπων, καθώς και τις διαθέσεις τους. Πιστεύοντας στον Θεό, πρέπει να μπορείς να αντιμετωπίζεις την αλήθεια σωστά. Αν έχεις μια στάση ταπεινοφροσύνης και αποδοχής απέναντι στην αλήθεια, τότε ακόμη κι αν το επίπεδό σου είναι κάπως χαμηλό, ο Θεός και πάλι θα σε διαφωτίσει και θα σου επιτρέψει να κερδίσεις κάτι. Αν το επίπεδό σου είναι καλό αλλά είσαι διαρκώς αλαζόνας και αυτάρεσκος, και νομίζεις πως ό,τι λες είναι σωστό και ό,τι λένε οι άλλοι είναι λάθος, κι απορρίπτεις όποιες προτάσεις κάνουν οι άλλοι, και μάλιστα αρνείσαι να αποδεχθείς την αλήθεια όπως κι αν γίνεται η συναναστροφή πάνω σε αυτήν και αντιστέκεσαι σ’ αυτή διαρκώς, τότε μπορεί κάποιος σαν εσένα να κερδίσει την έγκριση του Θεού; Θα εργαστεί το Άγιο Πνεύμα σε έναν τέτοιον άνθρωπο; Ο Θεός δεν πρόκειται να εργαστεί σε αυτόν. Ο Θεός θα πει ότι έχεις κακή διάθεση και δεν είσαι άξιος να λάβεις τη διαφώτισή Του και, αν δεν μετανοήσεις, Εκείνος θα πάρει ακόμα κι αυτό που ήταν αρχικά δικό σου. Μ’ αυτόν τον τρόπο, θα αποκαλυφθείς. Οι άνθρωποι σαν κι αυτούς ζουν αξιολύπητες ζωές. Είναι ξεκάθαρα ένα τίποτα και είναι ανίκανοι σε όλους τους τομείς, κι ωστόσο δεν παύουν να νομίζουν ότι είναι αρκετά καλοί και καλύτεροι από τους άλλους από κάθε άποψη. Ποτέ δεν συζητούν τα αδύναμα σημεία τους ή τις ελλείψεις τους μπροστά στους άλλους, ούτε τις αδυναμίες και την αρνητικότητά τους. Προσπαθούν διαρκώς να φαίνονται εντυπωσιακοί και να δίνουν στους άλλους μια ψευδή εντύπωση, κάνοντάς τους να νομίζουν ότι είναι ικανοί για τα πάντα, ότι δεν έχουν αδυναμίες, ότι δεν χρειάζονται καμία βοήθεια, ότι δεν χρειάζεται να λάβουν υπόψη τις απόψεις των άλλων, και ότι δεν χρειάζεται να δανειστούν από τα προτερήματα των άλλων για να αναπληρώσουν τις δικές τους ελλείψεις, και ότι θα είναι πάντα καλύτεροι από όλους τους άλλους. Τι είδους διάθεση είναι αυτή; (Μια αλαζονική διάθεση.) Είναι υπερβολικά αλαζόνες. Οι άνθρωποι σαν κι αυτούς ζουν αξιολύπητες ζωές! Είναι, στην πραγματικότητα, όντως ικανοί; Μπορούν όντως να καταφέρουν πράγματα; Τα έκαναν θάλασσα σε πολλά πράγματα στο παρελθόν, κι ωστόσο οι άνθρωποι σαν κι αυτούς εξακολουθούν να νομίζουν ότι είναι ικανοί για τα πάντα. Δεν είναι τελείως εκτός λογικής; Όταν οι άνθρωποι στερούνται λογική σε τέτοιον βαθμό, είναι απλώς μπερδεμένοι άνθρωποι. Τέτοιοι άνθρωποι δεν μαθαίνουν νέα πράγματα ούτε αποδέχονται νέα πράγματα. Μέσα τους είναι πολύ μαραμένοι, στενόμυαλοι και φτωχοί, και ανεξάρτητα από την κατάσταση, δεν καταφέρνουν να αντιληφθούν και να συλλάβουν τις αρχές ή να κατανοήσουν τις προθέσεις του Θεού. Ξέρουν μόνο να τηρούν κανονισμούς, και να λένε λόγια και δόγματα και να κάνουν επίδειξη μπροστά στους άλλους. Ως αποτέλεσμα, δεν κατανοούν καμία αλήθεια. Δεν έχουν την παραμικρή αλήθεια-πραγματικότητα, κι ωστόσο είναι στην πραγματικότητα τόσο αλαζόνες. Είναι απλώς μπερδεμένοι άνθρωποι και είναι τελείως εκτός λογικής. Μπορούν μόνο να αποκλειστούν.

Συνήθως, όταν συνεργάζεστε με άλλους στα καθήκοντά σας, μπορείτε να είστε ανοιχτοί σε διαφορετικές απόψεις; Μπορείτε να αφήνετε τους άλλους να μιλήσουν; (Μπορώ να το κάνω λίγο. Παλιότερα, συχνά δεν ήμουν πρόθυμος να ακούσω τις προτάσεις που έκαναν οι αδελφοί και οι αδελφές, και επέμενα να κάνω τα πράγματα με τον δικό μου τρόπο. Μόνο αργότερα, όταν τα γεγονότα απέδειξαν ότι έκανα λάθος, είδα ότι οι περισσότερες από τις προτάσεις τους ήταν σωστές, ότι οι μόνες κατάλληλες λύσεις είναι εκείνες με τις οποίες συμφωνούν όλοι, και ότι οι δικές μου απόψεις είναι ανακριβείς και ελλιπείς. Αφότου το βίωσα αυτό, συνειδητοποίησα πόσο σημαντική είναι η αρμονική συνεργασία.) Και τι είδες από αυτό; Αφότου το βίωσες αυτό, αποκόμισες όφελος και κατανόησες την αλήθεια; Πείτε Μου, υπάρχει κανείς που να είναι τέλειος; Ακόμη κι αν κάποιος είναι πολύ δυνατός, και είναι ικανός και ταλαντούχος, και πάλι δεν είναι τέλειος. Αυτό είναι γεγονός. Οι άνθρωποι πρέπει να έχουν αυτήν την κατανόηση, και αυτή είναι η σωστή στάση που θα πρέπει να έχουν οι άνθρωποι απέναντι στα δικά τους δυνατά σημεία και αρετές και στις δικές τους αδυναμίες· είναι ο ορθολογισμός που θα πρέπει να διαθέτουν οι άνθρωποι. Αν έχεις αυτόν τον ορθολογισμό, μπορείς να αντιμετωπίζεις σωστά τα δικά σου δυνατά σημεία και αδυναμίες, καθώς και εκείνα των άλλων, και με αυτόν τον τρόπο θα μπορείς να συνεργάζεσαι με τους άλλους αρμονικά. Αν κατανοείς αυτήν την πτυχή της αλήθειας και μπορείς να εισέλθεις σε αυτήν την πτυχή της αλήθεια-πραγματικότητας, τότε μπορείς να έχεις φιλικές σχέσεις με τους αδελφούς και τις αδελφές, και να αντλείς από τα δυνατά τους σημεία για να αντισταθμίσεις τις αδυναμίες σου. Μ’ αυτόν τον τρόπο, όποιο καθήκον κι αν εκτελείς ή ό,τι κι αν κάνεις, θα γίνεσαι όλο και καλύτερος σ’ αυτό και θα έχεις την ευλογία του Θεού. Αν νομίζεις διαρκώς ότι είσαι αρκετά καλός και ότι οι άλλοι δεν είναι τόσο καλοί όσο εσύ, και θέλεις πάντα να έχεις τον τελευταίο λόγο, τότε αυτό θα είναι πρόβλημα. Πρόκειται για ένα πρόβλημα διάθεσης. Δεν είναι αλαζόνες και αυτάρεσκοι τέτοιοι άνθρωποι; Ας υποθέσουμε ότι κάποιος λέει κάτι που είναι σωστό, αλλά εσύ νομίζεις ότι αν αποδεχθείς την πρότασή του μπορεί να σε περιφρονήσει, νομίζοντας ότι δεν είσαι τόσο καλός όσο αυτός. Έτσι, απλώς αποφασίζεις να μην τον ακούσεις και σκέφτεσαι κάθε πιθανό τρόπο για να τον ξεπεράσεις με υψηλά, πομπώδη λόγια, ώστε να σε έχει σε μεγάλη εκτίμηση. Αν είσαι πάντα έτσι στις επαφές σου με τους ανθρώπους, θα μπορέσεις να επιτύχεις αρμονική συνεργασία; Όχι μόνο δεν θα καταφέρεις να την επιτύχεις, αλλά θα υπάρξουν και δυσμενείς επιπτώσεις. Με την πάροδο του χρόνου, όλοι θα νομίζουν ότι είσαι υπερβολικά δόλιος και πανούργος, κάποιος που δεν μπορούν να καταλάβουν. Δεν κάνεις πράξη την αλήθεια και δεν είσαι ειλικρινής άνθρωπος, οπότε οι άλλοι θα νιώθουν αποστροφή για σένα. Αν όλοι νιώθουν αποστροφή για σένα, δεν σημαίνει αυτό ότι σε απορρίπτουν; Πες Μου, αν υπάρχει κάποιος που τον απορρίπτουν ακόμη και οι άνθρωποι, πώς θα αντιμετώπιζε ο Θεός αυτόν τον άνθρωπο; Κι ο Θεός τον απεχθάνεται. Γιατί τον απεχθάνεται; Παρόλο που είναι ειλικρινής στην εκτέλεση του καθήκοντός του, ο τρόπος με τον οποίο ενεργεί είναι αυτό που απεχθάνεται ο Θεός. Οι διαθέσεις που αποκαλύπτει και κάθε του σκέψη, ιδέα και πρόθεση είναι μοχθηρές στα μάτια του Θεού· τις βρίσκει αηδιαστικές και αποκρουστικές. Όταν οι άνθρωποι χρησιμοποιούν πάντα ποταπές τακτικές στα λόγια και στις πράξεις τους με σκοπό να κερδίσουν την εκτίμηση των άλλων, αυτήν την προσέγγιση την απεχθάνεται ο Θεός.

Όταν οι άνθρωποι κάνουν το καθήκον τους ή οποιοδήποτε έργο ενώπιον του Θεού, η καρδιά τους πρέπει να είναι αγνή, σαν ένα μπολ με καθαρό νερό —κρυστάλλινη, χωρίς προσμείξεις. Ποια είναι, λοιπόν, η σωστή νοοτροπία; Εκείνη κατά την οποία, ό,τι κι αν κάνεις, μπορείς να συναναστρέφεσαι με όλους σχετικά με το τι σκέφτεσαι και με τις όποιες ιδέες έχεις. Και αν κάποιος πει ότι ο τρόπος σκέψης σου δεν είναι βιώσιμος και προτείνει μια άλλη ιδέα, την οποία θεωρείς αρκετά καλή, τότε απαρνείσαι τον εαυτό σου και ασκείσαι σύμφωνα με αυτά που είπε. Με το να ασκείσαι έτσι, όλοι βλέπουν ότι είσαι κάποιος που μπορεί να αποδεχθεί τις προτάσεις των άλλων και να επιλέξει το σωστό μονοπάτι, και ότι οι πράξεις σου διέπονται από αρχές, είναι διαφανείς, απόλυτα ξεκάθαρες και χωρίς καμία απόκρυψη. Δεν υπάρχει σκοτάδι στην καρδιά σου, και στις πράξεις και στα λόγια σου προσκολλάσαι στην ειλικρίνεια και σε μια στάση εντιμότητας. Λες τα πράγματα με το όνομά τους —το ναι σημαίνει ναι, και το όχι σημαίνει όχι. Δεν καταφεύγεις σε τεχνάσματα και δεν κρατάς τίποτα κρυφό, είσαι απλώς διαφανής. Δεν είναι αυτή μια στάση ειλικρίνειας; Αυτή είναι η στάση που θα πρέπει να έχει κανείς απέναντι στους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα, και αντιπροσωπεύει τη διάθεση ενός τέτοιου ανθρώπου. Από την άλλη πλευρά, κάποιος μπορεί να μην ανοίγεται ποτέ ούτε να επικοινωνεί με τους άλλους σχετικά με αυτά που σκέφτεται. Δεν συζητά για τίποτα από όσα κάνει με τους άλλους· η καρδιά του είναι πάντα κλειστή γι’ αυτούς, και φαίνεται να φυλάγεται από τους άλλους σε κάθε βήμα, κρατώντας τον εαυτό του ερμητικά κλειστό. Δεν είναι αρκετά δόλιος ένας τέτοιος άνθρωπος; Για παράδειγμα, έχει μια ιδέα που θεωρεί ότι είναι ευφυής και σκέφτεται: «Δεν μπορώ να πω σε κανέναν γι’ αυτήν την ευφυή ιδέα. Αν τη μοιραστώ, οι άλλοι μπορεί να τη χρησιμοποιήσουν και έτσι να μου κλέψουν τη δόξα. Θα την κρατήσω για τον εαυτό μου προς το παρόν». Ή αν υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να καταλάβει, σκέφτεται: «Δεν θα μιλήσω τώρα. Κι αν μιλήσω και μετά κάποιος άλλος πει κάτι καλύτερο —δεν θα φανώ ανόητος; Όλοι θα δουν τι άνθρωπος είμαι πραγματικά και θα δουν τις ελλείψεις μου σε αυτό το θέμα. Επομένως, δεν θα πρέπει να πω τίποτα». Όποιες κι αν είναι οι σκέψεις και οι προθέσεις του, φοβάται ότι οι άλλοι θα τον δουν καθαρά. Αντιμετωπίζει διαρκώς το καθήκον του και τους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα με μια τέτοιου είδους άποψη και στάση. Τι είδους διάθεση είναι αυτή; Μια διεστραμμένη, δόλια, μοχθηρή διάθεση. Επιφανειακά, έχει ήδη πει στους άλλους όλα όσα νομίζει ότι μπορεί να πει, αλλά κάτω από την επιφάνεια, κρατά κάποια πράγματα για τον εαυτό του. Τι κρατά για τον εαυτό του; Αυτά που αφορούν την υπερηφάνεια και τα συμφέροντά του —πιστεύει ότι αυτά τα πράγματα είναι προσωπικά και δεν θα πρέπει ποτέ να μιλά γι’ αυτά, με όποιον κι αν είναι —ούτε καν με τους γονείς του. Νιώθει ότι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει ποτέ να πει αυτά τα πράγματα. Αυτό είναι πρόβλημα! Νομίζεις ότι, αν δεν μιλήσεις γι’ αυτά τα πράγματα, ο Θεός δεν θα τα μάθει; Οι άνθρωποι λένε ότι ο Θεός ξέρει· αλλά μπορούν να είναι σίγουροι στην καρδιά τους ότι ισχύει αυτό; Οι άνθρωποι ποτέ δεν συνειδητοποιούν το εξής: «Ο Θεός τα ξέρει όλα αυτά. Ό,τι κι αν σκέφτομαι μέσα μου —ακόμη κι αν δεν το έχω αποκαλύψει— ο Θεός στα κρυφά το εξετάζει εξονυχιστικά. Το γνωρίζει απόλυτα. Δεν μπορώ να κρύψω πράγματα από τον Θεό. Επομένως, πρέπει να μιλήσω γι’ αυτό το ζήτημα, πρέπει να συναναστραφώ ανοιχτά με τους αδελφούς και τις αδελφές γι’ αυτό. Ασχέτως εάν οι σκέψεις και οι ιδέες μου είναι καλές ή κακές, πρέπει να τις εκφράζω ειλικρινά. Δεν μπορώ να είμαι διεστραμμένος, δόλιος, εγωιστής ή ποταπός· πρέπει να είμαι ειλικρινής». Αν οι άνθρωποι μπορούν να σκέφτονται με αυτόν τον τρόπο, αυτή είναι η σωστή νοοτροπία. Αντί να αναζητούν την αλήθεια, οι περισσότεροι άνθρωποι καταφεύγουν σε μικροπρεπή τεχνάσματα. Δίνουν μεγάλη σημασία στα δικά τους συμφέροντα, στην υπερηφάνεια και στη θέση ή το κύρος τους στο μυαλό των άλλων ανθρώπων. Αυτά είναι τα μόνα πράγματα που εκτιμούν. Γαντζώνονται απ’ αυτά τα πράγματα σφιχτά και τα θεωρούν την ίδια τους τη ζωή· όσο για το πώς τους βλέπει και τους αντιμετωπίζει ο Θεός, δεν ασχολούνται μ’ αυτό· σκέφτονται πρώτα αν είναι οι ίδιοι αφεντικά της ομάδας, αν μπορούν να εξασφαλίσουν μια θέση στην οποία χαίρουν μεγάλης εκτίμησης από τους άλλους και αν κανείς ακούει αυτά που λένε. Πρώτα το βάζουν σκοπό να καταλάβουν αυτήν τη θέση. Σχεδόν όλοι οι άνθρωποι, όταν βρίσκονται σε μια ομάδα, ψάχνουν για αυτού του είδους τη θέση, για αυτού του είδους την ευκαιρία. Αν είναι πολύ ικανοί, φυσικά προσπαθούν να καταλάβουν την κορυφαία θέση. Αν είναι απλώς μέτριοι, προσπαθούν και πάλι να κατέχουν μια εξέχουσα θέση στην ομάδα. Κι αν ανήκουν στις κατώτερες βαθμίδες της ομάδας, έχοντας μέτριο επίπεδο και ικανότητα, προσπαθούν επίσης να κάνουν τους άλλους να τους εκτιμούν πολύ· δεν μπορούν να επιτρέψουν στους άλλους να τους περιφρονούν. Η κόκκινη γραμμή αυτών των ανθρώπων είναι η περηφάνια και η αξιοπρέπειά τους· νομίζουν ότι πρέπει να παραμείνουν προσκολλημένοι σ’ αυτά τα πράγματα. Ακόμη κι αν χάσουν την ακεραιότητά τους, ή αν ο Θεός δυσαρεστηθεί μαζί τους και δεν τους αναγνωρίσει, εκείνοι πρέπει και πάλι να αγωνιστούν για την περηφάνια και τη θέση τους· πρέπει να αποφύγουν την ταπείνωση πάση θυσία. Αυτή είναι μια σατανική διάθεση. Κι όμως, δεν το συνειδητοποιούν αυτό. Νομίζουν ότι δεν μπορούν να χάσουν τη λίγη υπερηφάνεια που τους έχει απομείνει. Δεν ξέρουν ότι μόνο όταν παρατήσουν και εγκαταλείψουν εντελώς αυτά τα επιφανειακά πράγματα θα γίνουν πραγματικοί άνθρωποι, και ότι αν φυλάνε σαν τη ζωή τους αυτά τα πράγματα που θα έπρεπε να απορριφθούν, η ζωή τους θα χαθεί. Πολύ απλά δεν ξέρουν τι διακυβεύεται. Επομένως, σε ό,τι κι αν κάνουν, πάντα κρατούν κάτι για τον εαυτό τους, πάντα ενεργούν για να προστατεύσουν τη δική τους υπερηφάνεια και θέση, και βάζουν αυτά τα πράγματα πρώτα. Μιλούν και προβάλλουν παράλογα επιχειρήματα μόνο για χάρη του εαυτού τους· θα έκαναν τα πάντα για τον εαυτό τους. Βιάζονται να συμμετάσχουν σε οτιδήποτε θα τους κάνει να φανούν καλοί, θέλοντας να μάθουν οι άλλοι για τη συμμετοχή τους σε αυτό. Μπορεί στην πραγματικότητα να μην έχουν καμία σχέση με αυτούς, αλλά εκείνοι ποτέ δεν θέλουν να μείνουν πίσω, φοβούνται διαρκώς ότι οι άλλοι θα τους περιφρονήσουν, τρέμουν διαρκώς μήπως οι άλλοι άνθρωποι πουν ότι οι ίδιοι είναι ένα τίποτα, ότι δεν είναι ικανοί για τίποτα, ότι δεν έχουν δεξιότητες. Δεν υποκινούνται όλα αυτά από μια σατανική διάθεση; Όταν μπορείς να εγκαταλείψεις πράγματα όπως το γόητρο και η θέση, θα είσαι πολύ πιο χαλαρός και ελεύθερος· θα έχεις πατήσει το πόδι σου στο μονοπάτι για να γίνεις ένας ειλικρινής άνθρωπος. Αλλά για πολλούς, αυτό δεν είναι εύκολο να επιτευχθεί. Όταν οι άνθρωποι συναντούν κάτι που θα τους επέτρεπε να βγουν στο προσκήνιο, για παράδειγμα, όλοι σπεύδουν να βγουν μπροστά· τους αρέσει να βρίσκονται στο προσκήνιο, όσο περισσότερο τόσο το καλύτερο· φοβούνται μήπως δεν βρίσκονται αρκετά στο προσκήνιο και θα πληρώσουν οποιοδήποτε τίμημα για την ευκαιρία να βγουν σε αυτό. Και δεν υποκινούνται όλα αυτά από μια σατανική διάθεση; Αυτό είναι μια σατανική διάθεση. Βγαίνεις, λοιπόν, στο προσκήνιο —και μετά; Οι άνθρωποι σε έχουν σε μεγάλη εκτίμηση —ε, και; Σε ειδωλοποιούν —και; Μπορεί αυτό να αποδείξει ότι έχεις την αλήθεια-πραγματικότητα; Δεν έχει καμία αξία αυτό. Όταν μπορέσεις να ξεπεράσεις την υπερηφάνεια, τη ματαιοδοξία, τη θέση και τη μεγάλη εκτίμηση των άλλων —όταν γίνεις αδιάφορος απέναντι σε αυτά τα πράγματα και δεν νομίζεις πλέον ότι είναι τόσο σημαντικά, και αυτά τα πράγματα δεν επηρεάζουν πλέον τις σκέψεις και τη συμπεριφορά σου, πόσο μάλλον το πώς κάνεις το καθήκον σου— τότε τα αποτελέσματα που έχεις στο καθήκον σου θα βελτιώνονται συνεχώς και θα υπάρχουν όλο και λιγότερες προσμείξεις στην εκτέλεσή του.

Απόσπασμα 39

Κάποιοι δεν συμπεριφέρονται ποτέ ορθά όσον αφορά τα καθήκοντά τους. Αντίθετα, επιζητούν συνεχώς νέα πεδία για να διακριθούν και ξεστομίζουν βαρύγδουπες ιδέες. Είναι καλό αυτό; Μπορούν να συνεργαστούν αρμονικά με τους άλλους; (Δεν μπορούν.) Εάν κάποιος ξεστομίζει βαρύγδουπες απόψεις, τι είδους διάθεση είναι αυτή; (Αλαζονεία και αυταρέσκεια.) Είναι αλαζονεία και αυταρέσκεια. Ποια είναι η φύση των πράξεών τους; (Επιζητούν να εδραιώσουν την ανεξαρτησία τους, να ενεργούν αυτόβουλα και να δημιουργήσουν τη δική τους φατρία.) Το να δημιουργήσουν τη δική τους φατρία σημαίνει ότι κάνουν τους άλλους να τους υπακούν και δεν χειρίζονται τα θέματα σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Πρόθεση και στόχος τους είναι να εδραιώσουν την ανεξαρτησία τους και να ενεργούν αυτόβουλα, οπότε οι πράξεις τους δίνουν την αίσθηση ότι αναστατώνουν την τάξη των πραγμάτων. Τι σημαίνει να αναστατώνουν την τάξη των πραγμάτων; Σημαίνει ότι προκαλούν καταστροφή, η φύση τους έχει τον χαρακτήρα διατάραξης και αναστάτωσης. Συνήθως, η πλειονότητα των προβλημάτων μπορεί να επιλυθεί μέσω ομαδικών συναναστροφών και συζητήσεων, με τις περισσότερες αποφάσεις που λαμβάνονται να τηρούν τις αλήθεια-αρχές και να είναι ορθές και ακριβείς. Ωστόσο, κάποιοι αντιστέκονται επίμονα σε αυτήν την επικρατούσα άποψη. Όχι μόνον αποφεύγουν να αναζητήσουν την αλήθεια, αλλά και αγνοούν τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Εκφράζουν περίεργες θεωρίες για να ξεχωρίσουν και να κάνουν τους άλλους να τους εκτιμούν. Θέλουν να αντικρούσουν τις ορθές αποφάσεις που έχουν ληφθεί και να αρνηθούν τις επιλογές που έχουν κάνει όλοι. Αυτό σημαίνει να αναστατώνει κανείς την τάξη των πραγμάτων και να προκαλεί καταστροφές, να δημιουργεί διαταράξεις και αναστατώσεις. Αυτή είναι η ουσία τού να ξεστομίζει κανείς βαρύγδουπες ιδέες. Ποιο είναι, λοιπόν, το πρόβλημα με αυτού του είδους τη συμπεριφορά; Πρώτον, αποκαλύπτουν διεφθαρμένη διάθεση και πλήρη έλλειψη υποταγής. Επιπλέον, οι πεισματάρηδες αυτοί άνθρωποι θέλουν διαρκώς να ξεχωρίζουν και να κάνουν τους άλλους να τους εκτιμούν, με αποτέλεσμα να διαταράσσουν και να αναστατώνουν το έργο της εκκλησίας. Χωρίς την αλήθεια, είναι ανίκανοι να διακρίνουν διάφορα, ωστόσο επιμένουν να ξεστομίζουν βαρύγδουπες ιδέες για να επιδειχθούν, χωρίς να αναζητούν στο ελάχιστο την αλήθεια. Δεν είναι αυθαίρετο και απερίσκεπτο αυτό; Για να εκπληρώνει κανείς καλά τα καθήκοντά του, είναι απαραίτητο να μάθει να συνεργάζεται με άλλους. Μια συζήτηση μεταξύ δύο ατόμων δημιουργεί πάντα μια πιο ολοκληρωμένη και ακριβή προοπτική από την άποψη ενός ατόμου για τα πράγματα. Εάν κάποιος θέλει διαρκώς να ενεργεί με αντικομφορμιστικό τρόπο ή ξεστομίζει συνεχώς βαρύγδουπες ιδέες για να κάνει τους άλλους να τον ακολουθήσουν, αυτό είναι επικίνδυνο, βαδίζει έτσι στο δικό του μονοπάτι. Πρέπει κανείς να συζητάει με τους άλλους για όλα όσα κάνει. Άκουσε πρώτα τι έχουν να πουν οι άλλοι. Αν η άποψη της πλειονότητας είναι σωστή και συμφωνεί με την αλήθεια, θα πρέπει να την αποδεχτείς και να την υπακούσεις. Σε κάθε περίπτωση, μην ξεστομίζεις βαρύγδουπες ιδέες. Δεν είναι ποτέ καλό πράγμα αυτό, σε οποιαδήποτε ομάδα ανθρώπων. Όταν κηρύττεις μια βαρύγδουπη ιδέα, εάν συνάδει με τις αλήθεια-αρχές και έχει την έγκριση της πλειονότητας, μπορεί να θεωρηθεί αποδεκτή. Ωστόσο, εάν έρχεται σε αντίθεση με τις αλήθεια-αρχές και είναι επιζήμια για το έργο της εκκλησίας, πρέπει να φέρεις την ευθύνη για αυτήν και να αντιμετωπίσεις τις συνέπειες των πράξεών σου. Επιπλέον, το να ξεστομίζεις βαρύγδουπες ιδέες είναι ζήτημα διάθεσης. Αποδεικνύει ότι δεν κατέχεις την αλήθεια-πραγματικότητα και ότι, αντ’ αυτού, ζεις με βάση τη διεφθαρμένη σου διάθεση. Όταν ξεστομίζεις βαρύγδουπες απόψεις, προσπαθείς να καθοδηγήσεις τους άλλους, να κάνεις κουμάντο, καθώς και να ενεργείς αυτόβουλα και να δημιουργήσεις τη δική σου σφαίρα επιρροής. Θέλεις να κάνεις όλον τον εκλεκτό λαό του Θεού να σε ακούει, να σε ακολουθεί και να σε υπακούει. Έτσι βαδίζεις στο μονοπάτι ενός αντίχριστου. Είσαι βέβαιος ότι μπορείς να οδηγήσεις τον εκλεκτό λαό του Θεού να εισέλθει στις αλήθεια-πραγματικότητες; Μπορείς να τον οδηγήσεις στη βασιλεία του Θεού; Ούτε εσύ καν δεν κατέχεις την αλήθεια και είσαι ικανός να κάνεις πράγματα που αντιστέκονται στον Θεό και Τον προδίδουν —εάν εξακολουθείς να θέλεις να οδηγήσεις τον εκλεκτό λαό του Θεού σε αυτό το μονοπάτι, δεν είσαι τότε αρχιαμαρτωλός; Ο Παύλος ήταν αρχιαμαρτωλός και εξακολουθεί να υπομένει την τιμωρία του Θεού. Εάν βαδίζεις στο μονοπάτι ενός αντίχριστου, βαδίζεις στο μονοπάτι του Παύλου, τότε και η τελική σου έκβαση και τέλος δεν θα διαφέρουν από τα δικά του. Επομένως, όσοι πιστεύουν και ακολουθούν τον Θεό δεν πρέπει να ξεστομίζουν βαρύγδουπες ιδέες. Αντίθετα, πρέπει να μάθουν να αναζητούν την αλήθεια, να την αποδέχονται και να υποτάσσονται και στην αλήθεια και στον Θεό. Μόνο με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διασφαλίσουν ότι δεν θα ακολουθούν τον δικό τους δρόμο κι ότι θα μπορούν να ακολουθούν τον Θεό χωρίς να παρεκκλίνουν προς καμία από τις δύο κατευθύνσεις. Ο οίκος του Θεού απαιτεί οι άνθρωποι να συνεργάζονται αρμονικά κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Έχει νόημα αυτό, και είναι και το ορθό μονοπάτι άσκησης. Στην εκκλησία, είναι δυνατόν η διαφώτιση και η καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος να έλθει σε οποιονδήποτε από όσους κατανοούν την αλήθεια και έχουν ικανότητα κατανόησης. Θα πρέπει να αρπάζεις γερά τη διαφώτιση και τη φώτιση του Αγίου Πνεύματος, να το ακολουθείς εκ του σύνεγγυς και να συνεργάζεσαι στενά μαζί του. Με αυτόν τον τρόπο, το μονοπάτι στο οποίο βαδίζεις θα είναι το σωστότερο. Είναι το μονοπάτι στο οποίο καθοδηγεί το Άγιο Πνεύμα. Δώσε ιδιαίτερη προσοχή στο πώς εργάζεται το Άγιο Πνεύμα και στο πώς καθοδηγεί εκείνους επί των οποίων εργάζεται. Θα πρέπει να συναναστρέφεσαι συχνά με τους άλλους, κάνοντας προτάσεις και εκφράζοντας τις δικές σου απόψεις —αυτό είναι το καθήκον σου και η ελευθερία σου. Αλλά στο τέλος, όταν πρόκειται να ληφθεί μια απόφαση, αν είσαι μόνο εσύ που βγάζεις την τελική ετυμηγορία, βάζοντας τους πάντες να κάνουν ό,τι λες εσύ και να συμμορφωθούν με τη θέλησή σου, τότε παραβιάζεις τις αρχές. Θα πρέπει να κάνεις τη σωστή επιλογή με βάση αυτό που πιστεύει η πλειονότητα και στη συνέχεια να λάβεις την απόφαση. Εάν οι προτάσεις της πλειονότητας δεν συνάδουν με τις αλήθεια-αρχές, θα πρέπει να εμμείνεις στην αλήθεια. Μόνον αυτό συμφωνεί με τις αλήθεια-αρχές. Εάν ξεστομίζεις διαρκώς βαρύγδουπες απόψεις, προσπαθείς να εκθέσεις κάποιες βαθυστόχαστες θεωρίες για να εντυπωσιάσεις τους άλλους και, στην ουσία, μέσα σου νιώθεις ότι αυτό είναι λάθος, τότε μην πιέζεσαι να βγεις στο προσκήνιο. Αυτό είναι το καθήκον που θα πρέπει να εκτελείς; Ποιο είναι το καθήκον σου; (Να κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να εκτελώ το καθήκον που οφείλω και να μιλάω μόνο για ό,τι καταλαβαίνω. Εάν δεν έχω δική μου γνώμη, να μάθω να ακούω περισσότερο τις προτάσεις των άλλων, να διακρίνω με σύνεση και να φτάσω σε σημείο ώστε να μπορώ να συνεργάζομαι αρμονικά με όλους.) Αν τίποτα δεν σου είναι ξεκάθαρο και δεν έχεις άποψη, μάθε να ακούς και να υπακούς, και να αναζητάς την αλήθεια. Αυτό είναι το καθήκον που πρέπει να επιτελείς· αυτή είναι μια στάση καλής συμπεριφοράς. Αν δεν έχεις δικές σου απόψεις, και φοβάσαι πάντα μήπως φανείς ανόητος, μήπως δεν μπορείς να διακριθείς και μήπως ταπεινωθείς, αν φοβάσαι μήπως σε περιφρονήσουν οι άλλοι και δεν έχεις καμία θέση στην καρδιά τους, και έτσι προσπαθείς πάντα να βγεις με το ζόρι στο προσκήνιο και θέλεις διαρκώς να ξεστομίζεις βαρύγδουπες ιδέες, προβάλλοντας κάποιους παράλογους ισχυρισμούς που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, τους οποίους θα ήθελες να αποδεχτούν οι άλλοι, τότε εκτελείς το καθήκον σου; (Όχι.) Τι κάνεις; Είσαι καταστροφικός. Όταν παρατηρείτε κάποιον να ενεργεί συνεχώς κατ’ αυτόν τον τρόπο, πρέπει να τον περιορίσετε. Και πώς πρέπει να τεθούν τα όρια; Δεν χρειάζεται να τον φιμώσετε τελείως ούτε να του στερήσετε την ευκαιρία να μιλήσει. Μπορείτε να τον αφήσετε να συναναστρέφεται, και δεν θα πρέπει να αποκλειστεί, όλοι όμως γύρω του θα πρέπει να ασκούν διάκριση. Αυτή είναι η αρχή. Για παράδειγμα, εάν κάποιος προβάλλει μια εσφαλμένη άποψη που ευθυγραμμίζεται πλήρως με τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες του ανθρώπου, και η πλειονότητα υποστηρίζει και συμφωνεί με αυτό το άτομο, αλλά αυτοί οι λίγοι που έχουν κάποια διάκριση αντιλαμβάνονται ότι η άποψή του είναι νοθευμένη από τα θέλω του, τις φιλοδοξίες και τις επιθυμίες του, τότε αυτά τα άτομα θα πρέπει να τον εκθέσουν και να τον οδηγήσουν σε αυτοκριτική και αυτογνωσία. Αυτή είναι η σωστή προσέγγιση. Εάν κανείς δεν ασκεί διάκριση ή δεν εκφράζει τη γνώμη του και όλοι συμπεριφέρονται σαν ανθρωπάρεσκοι, αναπόφευκτα θα υπάρξουν κι εκείνοι που θα γλείφουν, θα υπερασπίζονται και θα στηρίζουν αυτό το άτομο, τροφοδοτώντας έτσι τις φιλοδοξίες και τις επιθυμίες του. Αυτό το άτομο θα ξεκινήσει τότε να αποκτά πραγματικά δύναμη στην εκκλησία. Τότε γίνονται τα πράγματα επικίνδυνα, καθώς θα μπορούσε να ενώσει τις δυνάμεις του με όσους τον υποστηρίζουν, να γίνει μια δύναμη από μόνος του, να κάνει το κακό και να ενοχλεί το έργο της εκκλησίας. Με αυτόν τον τρόπο, μπαίνει στο μονοπάτι των αντίχριστων. Μόλις πάρει τον έλεγχο της εκκλησίας, θα γίνει αντίχριστος και θα αρχίσει να εδραιώνει το δικό του ανεξάρτητο βασίλειο.

Απόσπασμα 40

Όταν συμβαίνουν πράγματα, όλοι θα πρέπει να προσεύχονται περισσότερο μαζί και να έχουν θεοφοβούμενη καρδιά. Οι άνθρωποι δεν πρέπει επ’ ουδενί να βασίζονται στις δικές τους ιδέες για να ενεργήσουν αυθαίρετα. Εφόσον οι άνθρωποι είναι σε σύμπνοια στην προσευχή προς τον Θεό και στην αναζήτηση της αλήθειας, τότε θα είναι σε θέση να αποκτήσουν τη διαφώτιση και τη φώτιση του έργου του Αγίου Πνεύματος και θα είναι σε θέση να κερδίσουν τις ευλογίες του Θεού. Τι είπε ο Κύριος Ιησούς; [«Εάν δύο από σας συμφωνήσωσιν επί της γης περί παντός πράγματος, περί του οποίου ήθελον κάμει αίτησιν, θέλει γείνει εις αυτούς παρά του Πατρός Μου του εν ουρανοίς. Διότι όπου είναι δύο ή τρείς συνηγμένοι εις το όνομά Μου, εκεί είμαι εγώ εν τω μέσω αυτών» (Κατά Ματθαίον 18:19-20).] Ποιο ζήτημα καταδεικνύει αυτό; Δείχνει ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να απομακρυνθεί από τον Θεό, ότι ο άνθρωπος πρέπει να βασίζεται στον Θεό, ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να τα καταφέρει μόνος του και ότι το να ακολουθήσει κανείς τον δικό του δρόμο δεν είναι αποδεκτό. Τι εννοούμε όταν λέμε ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να τα καταφέρει μόνος του; Σημαίνει ότι οι άνθρωποι πρέπει να συνεργάζονται αρμονικά, να κάνουν τα πράγματα ευρισκόμενοι σε σύμπνοια και να έχουν κοινό στόχο. Κοινώς, μπορεί να πει κανείς ότι «τα ξύλα σε μια δέσμη δεν μπορούν να σπάσουν». Πώς μπορείτε, λοιπόν, να γίνετε σαν μια δέσμη από ξύλα; Πρέπει να συνεργάζεστε αρμονικά και να είστε σε σύμπνοια. Τότε, το Άγιο Πνεύμα θα εργαστεί. Αν κάθε άνθρωπος κρύβει μέσα του μυστικά και σκέφτεται τα συμφέροντά του, αν κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη για το έργο της εκκλησίας και όλοι νίπτουν τα χείρας τους, αν κανείς δεν θέλει να ηγηθεί, να καταβάλει προσπάθεια και να πληρώσει τίμημα, το Άγιο Πνεύμα θα εργαστεί; (Όχι.) Γιατί όχι; Όταν οι άνθρωποι ζουν σε εσφαλμένη κατάσταση και δεν προσεύχονται στον Θεό, ούτε αναζητούν την αλήθεια, το Άγιο Πνεύμα θα τους εγκαταλείψει κι ο Θεός δεν θα είναι παρών. Πώς μπορούν όσοι δεν αναζητούν την αλήθεια να κατέχουν το έργο του Αγίου Πνεύματος; Ο Θεός τούς απεχθάνεται, επομένως το πρόσωπό Του είναι κρυμμένο απ’ αυτούς και το Άγιο Πνεύμα είναι επίσης κρυμμένο απ’ αυτούς. Όταν ο Θεός δεν εργάζεται πλέον, μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις. Δεν είσαι τελειωμένος όταν σε εγκαταλείψει; Δεν θα καταφέρεις τίποτα. Γιατί οι άπιστοι δυσκολεύονται τόσο πολύ στο να κάνουν πράγματα; Δεν είναι επειδή ο καθένας κρύβει τι σκέφτεται; Κρατά τις σκέψεις του κρυφές και δεν είναι σε θέση να επιτύχει τίποτα —όλα είναι άκρως επίπονα, ακόμη και τ’ απλούστερα ζητήματα. Έτσι είναι η ζωή υπό τη δύναμη του Σατανά. Εάν πράττετε όπως οι άπιστοι, τότε σε τι διαφέρετε απ’ αυτούς; Ολόιδιοι είστε. Εάν η εξουσία στην εκκλησία ασκείται απ’ όσους δεν κατέχουν την αλήθεια, εάν ασκείται απ’ όσους είναι γεμάτοι σατανικές διαθέσεις, τότε την εξουσία δεν την ασκεί στην πραγματικότητα ο Σατανάς; Εάν όλες οι πράξεις των ανθρώπων που ασκούν την εξουσία στην εκκλησία είναι αντίθετες προς την αλήθεια, τότε το έργο του Αγίου Πνεύματος παύει κι ο Θεός τούς παραδίδει στον Σατανά. Μόλις βρεθούν στα χέρια του Σατανά, αναδύονται μεταξύ των ανθρώπων κάθε μορφής ασχήμιες —για παράδειγμα, ζήλιες και διαφωνίες. Τι μας δείχνουν αυτά τα φαινόμενα; Ότι το Άγιο Πνεύμα έπαψε να εργάζεται, έχει αναχωρήσει, κι ο Θεός δεν εργάζεται πια. Χωρίς το έργο του Θεού, σε τι χρησιμεύουν τα απλά λόγια και δόγματα που κατανοεί ο άνθρωπος; Δεν έχουν καμία χρησιμότητα. Όταν ένας άνθρωπος δεν έχει πλέον το έργο του Αγίου Πνεύματος, είναι άδειος μέσα του, δεν νιώθει τίποτα πια, είναι σαν πεθαμένος και, σ’ αυτό το σημείο, είναι πια αποσβολωμένος. Όλη η έμπνευση, η σοφία, η ευφυΐα, η διορατικότητα κι η διαφώτιση στον άνθρωπο προέρχονται από τον Θεό, είναι όλα έργο Του. Όταν ένας άνθρωπος αναζητά την αλήθεια σε ένα συγκεκριμένο ζήτημα, φτάνει ξαφνικά σε μια κατανόηση και αποκτά μια οδό, από πού προέρχεται αυτή η φώτιση; Προέρχεται όλη απ’ τον Θεό. Όταν οι άνθρωποι συναναστρέφονται πάνω στην αλήθεια, αρχικά δεν έχουν καμία κατανόηση. Καθώς συναναστρέφονται, όμως, φωτίζονται και είναι στη συνέχεια ικανοί να μιλήσουν για κάποια πράγματα που κατανοούν. Αυτή είναι η διαφώτιση και το έργο του Αγίου Πνεύματος. Πότε εργάζεται κυρίως το Άγιο Πνεύμα; Όταν ο εκλεκτός λαός του Θεού συναναστρέφεται πάνω στην αλήθεια, όταν οι άνθρωποι προσεύχονται στον Θεό και όταν εκτελούν τα καθήκοντά τους με σύμπνοια. Τότε είναι που η καρδιά του Θεού νιώθει τη μεγαλύτερη ικανοποίηση. Οπότε, είτε είστε πολλοί είτε λίγοι εσείς που εκτελείτε το καθήκον σας μαζί, ανεξαρτήτως περιστάσεων και χρόνου, μην ξεχνάτε ένα πράγμα: Να είστε σε σύμπνοια. Όταν ζείτε σε αυτήν την κατάσταση, θα έχετε το έργο του Αγίου Πνεύματος.

Απόσπασμα 41

Στον οίκο του Θεού, όλοι όσοι επιδιώκουν την αλήθεια είναι ενωμένοι ενώπιον του Θεού, όχι διχασμένοι. Όλοι εργάζονται προς έναν κοινό στόχο: να εκπληρώνουν το καθήκον τους, να κάνουν το έργο που τους αναλογεί, να ενεργούν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, να πράττουν όπως απαιτεί ο Θεός και να ικανοποιούν τις προθέσεις Του. Αν ο σκοπός σου δεν είναι για χάρη αυτού, αλλά για χάρη του εαυτού σου, για χάρη της ικανοποίησης των εγωιστικών σου επιθυμιών, τότε αυτό αποκαλύπτει μια διεφθαρμένη σατανική διάθεση. Στον οίκο του Θεού, τα καθήκοντα γίνονται σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, ενώ οι πράξεις των άπιστων διέπονται από τις σατανικές τους διαθέσεις. Πρόκειται για δύο πολύ διαφορετικά μονοπάτια. Οι άπιστοι κάνουν τις δικές τους μηχανορραφίες, καθένας τους έχει τους δικούς του στόχους και τα δικά του σχέδια, και καθένας τους ζει για τα δικά του συμφέροντα. Γι’ αυτό όλοι παλεύουν για το δικό τους όφελος και είναι απρόθυμοι να εγκαταλείψουν έστω και το ελάχιστο από όσα κερδίζουν. Είναι διχασμένοι, όχι ενωμένοι, επειδή δεν επιδιώκουν έναν κοινό στόχο. Η πρόθεση και η φύση που διέπουν τις πράξεις τους είναι οι ίδιες. Όλοι ενεργούν για τον εαυτό τους. Σε αυτό το πλαίσιο, δεν βασιλεύει η αλήθεια, αυτό που βασιλεύει και κρατά τα ηνία είναι μια διεφθαρμένη σατανική διάθεση. Ελέγχονται από τη διεφθαρμένη σατανική τους διάθεση και δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς, και έτσι βυθίζονται όλο και πιο βαθιά στην αμαρτία. Στον οίκο του Θεού, αν οι αρχές, οι μέθοδοι, το κίνητρο και η αφετηρία των πράξεών σας δεν διέφεραν από εκείνες των άπιστων, αν και οι δικές σας πράξεις υπόκειντο στα παιχνιδάκια, τον έλεγχο και τη χειραγώγηση μιας διεφθαρμένης σατανικής διάθεσης, και αν η αφετηρία των πράξεών σας ήταν τα συμφέροντα, η φήμη, η υπερηφάνεια και το κύρος σας, τότε η εκτέλεση του καθήκοντός σας δεν θα διέφερε από τον τρόπο που πράττουν οι άπιστοι. Εάν επιδιώκετε την αλήθεια, θα πρέπει να αλλάξετε τον τρόπο που ενεργείτε. Θα πρέπει να εγκαταλείψετε τα δικά σας συμφέροντα και τις προσωπικές σας προθέσεις και επιθυμίες. Θα πρέπει, καταρχάς, να συναναστρέφεστε μαζί πάνω στην αλήθεια όταν ενεργείτε και να κατανοείτε τις προθέσεις και τις απαιτήσεις του Θεού προτού μοιράσετε την εργασία μεταξύ σας, με βάση ποιος είναι καλός ή κακός και σε τι. Θα πρέπει να αναλαμβάνετε αυτό που μπορείτε να κάνετε και να μένετε πιστοί στο καθήκον σας. Μην αγωνίζεστε και μην αρπάζετε πράγματα. Πρέπει να μάθετε να συμβιβάζεστε και να είστε ανεκτικοί. Εάν κάποιος έχει μόλις αρχίσει να εκτελεί ένα καθήκον ή μόλις έμαθε τις δεξιότητες σε έναν τομέα, αλλά δεν είναι ικανός για κάποιες εργασίες, δεν πρέπει να τον εξαναγκάζετε. Πρέπει να του αναθέτετε εργασίες που είναι κάπως πιο εύκολες. Έτσι θα φέρει αποτελέσματα πιο εύκολα κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. Αυτό σημαίνει να είσαι ανεκτικός, υπομονετικός και να έχεις αρχές. Είναι μέρος αυτού που οφείλει να έχει η κανονική ανθρώπινη φύση, αυτό που απαιτεί ο Θεός από τους ανθρώπους και αυτό που πρέπει εκείνοι να κάνουν πράξη. Αν είσαι αρκετά ειδικευμένος σε κάποιον τομέα και εργάζεσαι σε αυτόν περισσότερο καιρό από τους πιο πολλούς, τότε θα πρέπει να σου ανατεθεί το πιο δύσκολο έργο. Θα πρέπει να το αποδεχτείς αυτό από τον Θεό και να υποταχθείς. Μην είσαι επιλεκτικός και μην παραπονιέσαι, λέγοντας: «Γιατί επιλέγουν εμένα; Δίνουν τις εύκολες εργασίες σε άλλους ανθρώπους και σ’ εμένα δίνουν τις δύσκολες. Προσπαθούν να μου κάνουν τη ζωή δύσκολη;» «Τι εννοείς όταν λες “Προσπαθούν να σου κάνουν τη ζωή δύσκολη”»; Οι εργασιακές ρυθμίσεις προσαρμόζονται στο κάθε άτομο —όσοι είναι ικανότεροι θα πρέπει να κάνουν περισσότερα. Εάν έχεις μάθει πολλά και ο Θεός σού έχει δώσει πολλά, θα πρέπει να σου ανατεθεί βαρύτερο φορτίο —όχι για να σου κάνει τη ζωή δύσκολη, αλλά επειδή είναι ακριβώς το κατάλληλο για σένα. Είναι το καθήκον σου, γι’ αυτό μην προσπαθήσεις να διαλέξεις ή να αρνηθείς ούτε να προσπαθήσεις να ξεφύγεις από αυτό. Γιατί το θεωρείς δύσκολο; Το θέμα είναι ότι αν το κάνεις κάπως με την καρδιά σου, θα είσαι απόλυτα ικανός να ανταποκριθείς στο καθήκον. Το να σκέφτεσαι ότι είναι δύσκολο, ότι είναι μεροληπτική μεταχείριση, πως σε επιλέγουν επίτηδες —αυτά αποκαλύπτουν μια διεφθαρμένη διάθεση. Είναι άρνηση να κάνεις το καθήκον σου, δείχνει ότι δεν το αποδέχεσαι από τον Θεό. Δεν κάνεις έτσι πράξη την αλήθεια. Όταν είσαι επιλεκτικός στην εκτέλεση του καθήκοντός σου, κάνοντας αυτό που είναι ελαφρύ και εύκολο, κάνοντας μόνον αυτό που σε κάνει να φαίνεσαι καλός, αυτό είναι μια διεφθαρμένη σατανική διάθεση. Το ότι δεν μπορείς να αποδεχτείς το καθήκον σου ή να υποταχθείς αποδεικνύει ότι είσαι ακόμα επαναστατικός απέναντι στον Θεό, ότι εναντιώνεσαι σ’ Αυτόν και Τον αρνείσαι, και αποφεύγεις τις ρυθμίσεις και τις απαιτήσεις Του. Αυτό αποτελεί διεφθαρμένη διάθεση. Όταν κατανοήσεις τελικά ότι αυτή είναι μια διεφθαρμένη διάθεση, τι θα πρέπει να κάνεις; Εάν θεωρείς ότι τα έργα που ανατέθηκαν σε άλλους μπορούν να ολοκληρωθούν εύκολα, ενώ αυτά που ανατέθηκαν σ’ εσένα θα σε κρατήσουν απασχολημένο για πολύ καιρό και θα απαιτήσουν να καταβάλεις προσπάθεια για να κάνεις έρευνα, και αυτό σε δυσαρεστεί, είναι σωστό να νιώθεις δυσαρεστημένος; Σίγουρα όχι. Τι θα πρέπει, λοιπόν, να κάνεις όταν διαισθάνεσαι ότι αυτό δεν είναι σωστό; Εάν αντιστέκεσαι και λες: «Κάθε φορά που διανέμουν δουλειές, μου δίνουν όσες είναι δύσκολες, βρόμικες και απαιτητικές, και στους άλλους δίνουν αυτές που είναι ελαφριές, απλές και πολύκροτες. Νομίζουν ότι είμαι απλώς κάποιος που μπορούν να καταπιέζουν; Δεν είναι δίκαιος ο τρόπος που διανέμουν δουλειές!» —εάν είναι αυτό το σκεπτικό σου, είναι λάθος. Ανεξάρτητα από το αν υπάρχουν τυχόν αποκλίσεις στην κατανομή των εργασιών ή αν κατανέμονται εύλογα ή όχι, τι είναι αυτό που εξετάζει εξονυχιστικά ο Θεός; Αυτό που εξετάζει εξονυχιστικά είναι η καρδιά του ανθρώπου. Εξετάζει εάν κάποιος έχει υποταχθεί μέσα στην καρδιά του, εάν μπορεί να αναλάβει κάποιο φορτίο για τον Θεό και εάν είναι άτομο που αγαπά τον Θεό. Σύμφωνα με τις απαιτήσεις Του, οι δικαιολογίες σου είναι άκυρες, η εκτέλεση του καθήκοντός σου δεν ανταποκρίνεται στα πρότυπα και δεν κατέχεις την αλήθεια-πραγματικότητα. Δεν υποτάσσεσαι καθόλου και παραπονιέσαι όταν κάνεις μερικές απαιτητικές ή βρόμικες εργασίες. Ποιο είναι το πρόβλημα εδώ; Καταρχάς, η νοοτροπία σου είναι λάθος. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι η στάση σου απέναντι στο καθήκον σου είναι λανθασμένη. Εάν σκέφτεσαι διαρκώς την υπερηφάνεια και τα συμφέροντά σου και αδιαφορείς για τις προθέσεις του Θεού και δεν υποτάσσεσαι καθόλου, τότε δεν είναι αυτή η σωστή στάση που οφείλεις να έχεις απέναντι στο καθήκον σου. Εάν δαπανούσες ειλικρινά για τον Θεό και είχες καρδιά που Τον αγαπά, πώς θα χειριζόσουν τις εργασίες που είναι βρόμικες, απαιτητικές ή δύσκολες; Η νοοτροπία σου θα ήταν διαφορετική: θα επέλεγες να κάνεις ό,τι είναι δύσκολο και θα επιζητούσες βαριά φορτία να επωμιστείς. Θα αναλάμβανες όσα οι άλλοι άνθρωποι είναι απρόθυμοι να κάνουν, και θα το έκανες αποκλειστικά για την αγάπη του Θεού και για να Τον ικανοποιήσεις. Θα χαιρόσουν πολύ αν το έκανες, χωρίς το παραμικρό παράπονο. Οι βρόμικες, οι απαιτητικές και οι δύσκολες δουλειές δείχνουν το πραγματικό ποιόν των ανθρώπων. Σε τι διαφέρεις από εκείνους που αναλαμβάνουν μόνον ελαφριές και πολύκροτες εργασίες; Δεν είσαι και πολύ καλύτερός τους. Έτσι δεν είναι τα πράγματα; Έτσι πρέπει να τα βλέπετε. Επομένως, λοιπόν, αυτό που αποκαλύπτει περισσότερο το πραγματικό ποιόν των ανθρώπων είναι η εκτέλεση του καθήκοντός τους. Κάποιοι λένε μεγαλόστομα λόγια όλη την ώρα, ισχυρίζονται ότι είναι πρόθυμοι να αγαπούν και να υποτάσσονται στον Θεό, όμως όταν συναντούν κάποια δυσκολία στην εκτέλεση του καθήκοντός τους, εκφράζουν ανεξέλεγκτα κάθε είδους παράπονα και αρνητικά λόγια. Είναι προφανές ότι είναι υποκριτές. Εάν κάποιος αγαπά την αλήθεια, τότε, όταν έρχεται αντιμέτωπος με κάποια δυσκολία στην εκτέλεση του καθήκοντός του, προσεύχεται στον Θεό και αναζητά την αλήθεια, ενώ παράλληλα ανταποκρίνεται στο καθήκον του με σοβαρότητα, έστω και αν αυτό δεν έχει διευθετηθεί κατάλληλα. Δεν παραπονιέται, ακόμη και αν έρχεται αντιμέτωπος με βαριές, βρόμικες ή δύσκολες εργασίες, και μπορεί να εκτελέσει καλά το καθήκον του με καρδιά που υποτάσσεται στον Θεό. Το θεωρεί μεγάλη απόλαυση όταν το κάνει αυτό, και ο Θεός παρηγορείται βλέποντάς το. Αυτό είναι το είδος του ανθρώπου που έχει την επιδοκιμασία του Θεού. Εάν κάποιος τσινήσει και εκνευριστεί αμέσως μόλις συναντήσει βρόμικες, δύσκολες ή απαιτητικές εργασίες, και δεν επιτρέπει σε κανέναν να του ασκεί κριτική, το άτομο αυτό σίγουρα δεν δαπανά ειλικρινά εαυτόν για τον Θεό. Μπορεί μόνο να αποκαλυφθεί και να αποκλεισθεί. Σε κανονικές περιπτώσεις, όταν έχετε αυτές τις καταστάσεις, μπορείτε να αντιληφθείτε τη σοβαρότητα του προβλήματος; (Εν μέρει, ναι.) Εάν μπορείτε να το αντιληφθείτε εν μέρει, μπορείτε να το μεταστρέψετε μέσω της δικής σας δύναμης, της δικής σας πίστης και του δικού σας αναστήματος; Πρέπει να μεταστρέψεις αυτήν τη στάση. Αρχικά πρέπει να σκεφτείς ως εξής: «Αυτή η στάση είναι λανθασμένη. Δεν είμαι επιλεκτικός όταν εκτελώ το καθήκον μου; Αυτό δεν είναι υποταγή. Η εκτέλεση του καθήκοντός μου θα πρέπει να είναι ευχαρίστηση, να γίνεται πρόθυμα και με χαρά. Γιατί εγώ δεν είμαι χαρούμενος και γιατί στενοχωριέμαι; Ξέρω πολύ καλά ποιο είναι το καθήκον μου και ότι είναι αυτό που οφείλω να κάνω —γιατί να μην μπορώ να υποταχθώ; Πρέπει να έλθω ενώπιον του Θεού και να προσευχηθώ και να καταφέρω να κατανοήσω την αποκάλυψη αυτών των διεφθαρμένων διαθέσεων βαθιά μέσα στην καρδιά μου». Έπειτα, αφού το κάνεις αυτό, θα πρέπει να προσευχηθείς ως εξής: «Θεέ μου, έχω συνηθίσει να είμαι ισχυρογνώμων —δεν ακούω κανέναν. Η στάση μου είναι λανθασμένη και δεν υποτάσσομαι καθόλου. Σε παρακαλώ, πειθάρχησέ με και κάνε με να υποταχθώ. Δεν θέλω να στενοχωριέμαι. Δεν θέλω πλέον να επαναστατώ εναντίον Σου. Σε παρακαλώ, παρακίνησέ με και δώσε μου την ικανότητα να εκτελέσω καλά αυτό το καθήκον. Δεν είμαι διατεθειμένος να ζω για τον Σατανά, είμαι πρόθυμος να ζήσω για την αλήθεια και να την κάνω πράξη». Όταν προσεύχεσαι έτσι, η κατάσταση μέσα σου θα βελτιωθεί και, όταν η κατάσταση αυτή βελτιωθεί, θα μπορέσεις να υποταχθείς. Θα σκέφτεσαι: «Δεν είναι και τίποτα υπερβολικό, στην ουσία. Απλώς εγώ κάνω περισσότερα όταν οι άλλοι κάνουν λιγότερα, εγώ δεν διασκεδάζω όταν διασκεδάζουν εκείνοι ούτε πιάνω κουβεντούλα όταν κουβεντιάζουν εκείνοι. Ο Θεός μού έδωσε ένα επιπλέον φορτίο, βαρύ. Έτσι δείχνει την εκτίμησή Του για μένα, την εύνοιά Του προς εμένα, και αποδεικνύεται ότι μπορώ να επωμιστώ αυτό το βαρύ φορτίο. Ο Θεός είναι πολύ καλός μαζί μου και πρέπει να υποταχθώ». Και η στάση σου θα έχει αλλάξει χωρίς να το καταλάβεις. Είχες κακή στάση όταν αποδέχτηκες για πρώτη φορά το καθήκον σου. Δεν μπορούσες να υποταχθείς, κατάφερες όμως να αντιστρέψεις την κατάσταση αμέσως και να δεχτείς αμέσως την εξονυχιστική εξέταση και την πειθαρχία του Θεού. Μπόρεσες να έλθεις αμέσως ενώπιόν Του με στάση υπακοής, στάση αποδοχής και άσκησης της αλήθειας, έως ότου ήσουν σε θέση να αποδεχτείς το καθήκον σου στο σύνολό του από τον Θεό και να το εκπληρώσεις ολόψυχα. Υπάρχει μια διαδικασία και πρέπει να αγωνιστείς γι’ αυτό. Αυτός ο αγώνας είναι η διαδικασία αλλαγής σου, η διαδικασία αποδοχής της αλήθειας εκ μέρους σου. Θα ήταν αδύνατο οι άνθρωποι να είναι πρόθυμοι και χαρούμενοι και να υποτάσσονται σε ό,τι τους συμβαίνει χωρίς δεύτερη κουβέντα. Εάν μπορούσαν να το κάνουν αυτό, θα σήμαινε ότι δεν έχουν διεφθαρμένη διάθεση και δεν θα είχαν ανάγκη ο Θεός να εκφράσει την αλήθεια για να τους σώσει. Οι άνθρωποι έχουν έμμονες ιδέες, λάθος στάσεις, λανθασμένες και αρνητικές καταστάσεις. Όλα αυτά είναι πραγματικά προβλήματα —υπάρχουν. Όταν όμως αυτές οι αρνητικές καταστάσεις, και τα αρνητικά αισθήματα και οι διεφθαρμένες διαθέσεις παίρνουν τα ηνία και ελέγχουν τη συμπεριφορά, τις σκέψεις και τη στάση σου, τι κάνεις, πώς θα ασκηθείς και ποιο μονοπάτι θα επιλέξεις, θα εξαρτηθεί από τη στάση σου απέναντι στην αλήθεια. Μπορεί να έχεις αισθήματα ή να είσαι σε αρνητική ή επαναστατική κατάσταση, όταν όμως εμφανιστούν αυτά τα πράγματα κατά την εκτέλεση του καθήκοντός σου, εύκολα θα ανατραπούν, επειδή έρχεσαι ενώπιον του Θεού, επειδή κατανοείς την αλήθεια, επειδή αναζητάς τον Θεό, επειδή η στάση σου είναι στάση υποταγής και αποδοχής της αλήθειας. Θα απαλλαγείς τότε από τα προβλήματά σου ενώ εκτελείς καλά το καθήκον σου και θα είσαι ικανός να νικήσεις τον περιορισμό και τον έλεγχο που ασκεί επάνω σου η διεφθαρμένη σατανική διάθεση. Στο τέλος, θα εκπληρώσεις με επιτυχία το καθήκον σου, θα εκπληρώσεις την ανάθεση του Θεού και θα εξασφαλίσεις την αλήθεια και ζωή. Η διαδικασία εκτέλεσης του καθήκοντος και απόκτησης της αλήθειας είναι και διαδικασία αλλαγής της διάθεσης. Μόνον κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους λαμβάνουν οι άνθρωποι τη διαφώτιση και τη φώτιση του Αγίου Πνεύματος και κατανοούν την αλήθεια και εισέρχονται στην πραγματικότητα. Επίσης, μόνον όταν υπάρχουν δυσκολίες στην εκτέλεση των καθηκόντων τους, έρχονται συχνά ενώπιον του Θεού για να προσευχηθούν, να αναζητήσουν και να αντιληφθούν τις προθέσεις Του προκειμένου να τις επιλύσουν, ώστε να μπορούν να εκτελούν τα καθήκοντά τους κανονικά. Μόνον κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους οι άνθρωποι πειθαρχούνται από τον Θεό και ζουν υπό την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος, μαθαίνουν σταδιακά να πράττουν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές και εκτελούν τελικά το καθήκον τους με τρόπο που ανταποκρίνεται στα πρότυπα. Έτσι η αλήθεια παίρνει τα ηνία και εξουσιάζει την καρδιά σου.

Ορισμένοι άνθρωποι, όποιο ζήτημα κι αν αντιμετωπίζουν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, δεν αναζητούν την αλήθεια και ενεργούν πάντοτε σύμφωνα με τις δικές τους σκέψεις, αντιλήψεις, φαντασιοκοπίες και επιθυμίες. Από την αρχή ως το τέλος, ικανοποιούν τις δικές τους επιθυμίες και οι διεφθαρμένες διαθέσεις τους ελέγχουν τις ενέργειές τους. Μπορεί να φαίνεται ότι ανέκαθεν εκτελούσαν τα καθήκοντά τους, αλλά επειδή ποτέ δεν αποδέχτηκαν την αλήθεια και δεν κατάφεραν να ενεργήσουν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, στο τέλος δεν κερδίζουν την αλήθεια και ζωή και γίνονται απλοί δουλευτές, άξιοι του τίτλου τους. Σε τι στηρίζονται, άρα, τέτοιου είδους άνθρωποι κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους; Δεν στηρίζονται ούτε στην αλήθεια ούτε στον Θεό. Αυτή η λίγη αλήθεια που όντως κατανοούν δεν έχει κυριαρχήσει στις καρδιές τους. Προκειμένου να εκτελέσουν αυτά τα καθήκοντα, στηρίζονται στα δικά τους χαρίσματα και ταλέντα, σε οποιαδήποτε γνώση έχουν αποκτήσει, καθώς επίσης και στη δική τους δύναμη της θέλησης ή στις δικές τους καλές προθέσεις. Και με αυτό το δεδομένο, θα είναι σε θέση να εκτελούν τα καθήκοντά τους σε αποδεκτό επίπεδο; Όταν οι άνθρωποι βασίζονται στη φυσική τους κατάσταση, στις αντιλήψεις τους, στις φαντασιοκοπίες τους, στις γνώσεις τους και στη μάθηση για να εκτελέσουν τα καθήκοντά τους, παρόλο που μπορεί να φαίνεται ότι εκτελούν τα καθήκοντά τους και δεν διαπράττουν κακό, δεν κάνουν πράξη την αλήθεια και δεν έχουν κάνει τίποτα που να ικανοποιεί τον Θεό. Υπάρχει, επίσης, κι ένα άλλο πρόβλημα που δεν μπορεί να αγνοηθεί: Κατά τη διαδικασία εκτέλεσης του καθήκοντός σου, αν οι αντιλήψεις, οι φαντασιοκοπίες και οι προσωπικές σου επιθυμίες δεν αλλάζουν ποτέ και δεν αντικαθίστανται ποτέ από την αλήθεια, και αν οι ενέργειες και οι πράξεις σου δεν γίνονται ποτέ σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, τότε ποιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα; Δεν θα έχεις ζωή-είσοδο, θα γίνεις ένας απλός δουλευτής, εκπληρώνοντας έτσι τα λόγια του Κυρίου Ιησού: «Πολλοί θέλουσιν ειπεί προς εμέ εν εκείνη τη ημέρα, Κύριε, Κύριε, δεν προεφητεύσαμεν εν τω ονόματί σου, και εν τω ονόματί σου εξεβάλομεν δαιμόνια, και εν τω ονόματί σου εκάμομεν θαύματα πολλά; Και τότε θέλω ομολογήσει προς αυτούς ότι ποτέ δεν σας εγνώρισα· φεύγετε απ’ εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν» (Κατά Ματθαίον 7:22-23). Γιατί αποκαλεί ο Θεός αυτούς τους ανθρώπους που καταβάλλουν προσπάθεια και που απλώς δουλεύουν κακοποιούς; Υπάρχει ένα πράγμα για το οποίο μπορούμε να είμαστε σίγουροι και αυτό είναι το εξής: Ανεξάρτητα από τα καθήκοντα ή το έργο που κάνουν αυτοί οι άνθρωποι, τα κίνητρα, η ώθηση, οι προθέσεις και οι σκέψεις τους προκύπτουν αποκλειστικά από τις δικές τους επιθυμίες, και είναι εξ ολοκλήρου για να προστατεύσουν τα δικά τους συμφέροντα και τις δικές τους προοπτικές, καθώς και για να σώζουν την υπόληψη και τη θέση τους και να ικανοποιούν τη ματαιοδοξία τους. Όλες οι εκτιμήσεις και όλοι οι υπολογισμοί που κάνουν περιστρέφονται γύρω απ’ αυτά τα πράγματα, δεν υπάρχει αλήθεια στην καρδιά τους και δεν έχουν καρδιά που έχει φόβο Θεού και υποτάσσεται στον Θεό. Αυτή είναι η ρίζα του προβλήματος. Σήμερα, τι είναι ζωτικής σημασίας να επιδιώξετε; Σε όλα τα πράγματα, πρέπει να αναζητάτε την αλήθεια, και πρέπει να εκτελείτε σωστά το καθήκον σας σύμφωνα με τις προθέσεις του Θεού και με ό,τι ζητά ο Θεός. Αν το κάνετε, θα λάβετε την έγκριση του Θεού. Άρα, συγκεκριμένα, τι συνεπάγεται η εκτέλεση του καθήκοντός σας σύμφωνα με αυτό που ζητά ο Θεός; Σε ό,τι κάνετε, πρέπει να μάθετε να προσεύχεστε στον Θεό, πρέπει να αναλογίζεστε ποιες προθέσεις έχετε, ποιες σκέψεις έχετε και αν αυτές οι προθέσεις και οι σκέψεις συμφωνούν με την αλήθεια· αν δεν συμφωνούν, πρέπει να τα παραμερίσετε, και στη συνέχεια πρέπει να ενεργήσετε σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές και να δεχτείτε την εξονυχιστική εξέταση του Θεού. Αυτό θα διασφαλίσει ότι θα κάνετε πράξη την αλήθεια. Αν έχετε τις δικές σας προθέσεις και στόχους, και γνωρίζετε πολύ καλά ότι παραβιάζουν την αλήθεια και έρχονται σε αντίθεση με τις προθέσεις του Θεού, αλλά παρόλα αυτά δεν προσεύχεστε στον Θεό και δεν αναζητάτε την αλήθεια για να βρείτε λύση, τότε αυτό είναι επικίνδυνο, είναι εύκολο να διαπράξετε κακό και να κάνετε πράγματα που αντιτίθενται στον Θεό. Αν διαπράξετε το κακό μία-δύο φορές και μετανοήσετε, τότε εξακολουθείτε να έχετε ελπίδα σωτηρίας. Αν συνεχίσετε να διαπράττετε κακό, τότε διαπράττετε κάθε είδους κακές πράξεις. Εάν εξακολουθείτε να μην μπορείτε να μετανοήσετε σε αυτό το σημείο, τότε έχετε πρόβλημα: Ο Θεός θα σας παραμερίσει ή θα σας εγκαταλείψει, πράγμα που σημαίνει ότι κινδυνεύετε να αποκλειστείτε· οι άνθρωποι που διαπράττουν κάθε είδους κακές πράξεις σίγουρα θα τιμωρηθούν και θα εξαλειφθούν.