Από της Γου Σιν, Κίνα

Το 2021, όταν η εκκλησία επιτελούσε το έργο της εκκαθάρισης, ανακάλυψα ότι όταν η επικεφαλής περιφέρειας, η Λι Τζινγκ, παρατηρούσε ότι κάποιος αποκάλυπτε διεφθαρμένη διάθεση— δηλαδή ήταν αλαζόνας και αυτάρεσκος, εγωιστής, μεριμνούσε για τη σάρκα του ή ήταν εριστικός— εκείνη δεν συναναστρεφόταν για να τον βοηθήσει, και τον απέπεμπε χωρίς να πάρει την ενυπόγραφη έγκριση του 80% και πλέον των μελών της εκκλησίας. Κατέσχε επίσης τα βιβλία τους με τα λόγια του Θεού. Οι αδελφοί και οι αδελφές ζούσαν όλοι υπό καθεστώς φόβου. Ανησυχούσα κι εγώ για τη δική μου περίπτωση. Ήξερα πως η διάθεσή μου ήταν αρκετά αλαζονική και πως δεν είχα φορτίο στο καθήκον μου. Μερικές φορές, μάλιστα, μεριμνούσα για τη σάρκα μου και ήμουν επιπόλαιη. Έτσι όπως ερευνούσε τους ανθρώπους η Λι Τζινγκ, υπέθετα πως ήταν θέμα χρόνου να έρθει και η δική μου σειρά. Μια φορά, ανοίχτηκα στη Λι Τζινγκ σχετικά με την κατάστασή μου, κι εκείνη είπε: «Αυτό είναι ένα στάδιο στο έργο του Θεού. Όλοι πρέπει να βιώσουν την αποπομπή. Δεν ωφελεί να φοβάσαι!» Όταν την άκουσα να το λέει αυτό, ένιωσα πως κάτι δεν πήγαινε καλά. Κατά την περίοδο που ο Θεός εργάζεται και σώζει την ανθρωπότητα, όλοι θα αποκαλύψουν κάποιες διεφθαρμένες διαθέσεις. Αλλά εφόσον κάποιος μπορεί να αποδεχτεί την αλήθεια, να μετανοήσει και να αλλάξει, μπορεί να σωθεί. Ο Θεός δεν κοιτάζει τις στιγμιαίες αποκαλύψεις διαφθοράς ενός ανθρώπου· τον μετρά και τον χαρακτηρίζει με βάση τη σταθερή συμπεριφορά του και τη φύση-ουσία του. Όσοι προκαλούν μονίμως διαταράξεις και αναστατώσεις στην εκκλησία, όσοι κάνουν πολύ κακό και αρνούνται να μετανοήσουν, έχουν την ουσία ενός κακού ανθρώπου, και θα πρέπει να αποπεμφθούν και να αποκλειστούν. Δεν συνάδει με τις αρχές να αποπέμπεται κάποιος αποκλειστικά λόγω μιας στιγμιαίας αποκάλυψης διαφθοράς! Αλλά μετά έκανα μια άλλη σκέψη: «Στο κάτω κάτω, δεν κάνω τέτοιου είδους καθήκον, οπότε δεν καταλαβαίνω πολλές από τις αρχές. Αν μιλήσω απερίσκεπτα, μπορεί να είμαι η επόμενη που θα ερευνηθεί. Κι αν αποπεμφθώ; Τότε θα τελειώσει το ταξίδι της πίστης μου. “Όσο λιγότεροι μπελάδες, τόσο το καλύτερο”· “Η προσοχή είναι η μήτηρ της ασφάλειας”. Το πώς το χειρίζονται η Λι Τζινγκ και οι άλλοι είναι δική τους δουλειά· δεν έχει καμία σχέση με εμένα. Αρκεί να μην ερευνηθώ εγώ, κι αυτό μου φτάνει». Έτσι, δεν είπα λέξη. Από τότε, όποτε μιλούσε κανείς για αποπομπή ανθρώπων, απέφευγα το θέμα, τρομοκρατημένη πως, αν έλεγα κάτι λάθος, θα γινόμουν στόχος έρευνας.

Μια μέρα, έλαβα ένα γράμμα από τη Λι Τζινγκ όπου μου ζητούσε να γράψω μια αξιολόγηση για τη Γουάνγκ Γιου με βάση διάφορες περιστάσεις όπου δεν εκδήλωνε ότι επιδίωκε την αλήθεια, τις οποίες είχε συνοψίσει στο γράμμα. Σοκαρίστηκα αρκετά όταν το διάβασα. Συνεργαζόμουν με τη Γουάνγκ Γιου πάνω από τρία χρόνια. Ήταν πάντα πολύ δραστήρια στο καθήκον της και είχε όντως κάπως αλαζονική διάθεση, αλλά ποτέ δεν περιόριζε κανέναν ούτε αναστάτωνε το έργο της εκκλησίας. Γιατί ερευνούσαν εκείνη; Απλώς δεν μπορούσα να το καταλάβω. Το γράμμα μού έδινε οδηγίες να γράψω πώς η Γουάνγκ Γιου εκδήλωνε ότι δεν επιδίωκε την αλήθεια, δεν δεχόταν το κλάδεμα, ήταν εριστική και προστάτευε τα δικά της συμφέροντα. Έλεγε, επίσης, ότι δεν μπορούσα να γράψω για τίποτε άλλο. Σκέφτηκα μέσα μου: «Όλοι αποκαλύπτουν τέτοιου είδους διαφθορά σε κάποιον βαθμό. Αν γράψω μια αξιολόγηση βασισμένη μόνο σ’ αυτό, θα είναι εντελώς αρνητική. Αυτό δεν είναι σωστό! Δεν υποτίθεται ότι μια αξιολόγηση βασίζεται σε όσα έχεις δει προσωπικά, ότι είναι μια αντικειμενική και δίκαιη καταγραφή των προτερημάτων και των αδυναμιών κάποιου; Γιατί μου επιτρέπουν να γράψω μόνο για τα ελαττώματά της και όχι για τα προτερήματά της; Φαίνεται πως η επικεφαλής δεν έχει καλή γνώμη για τη Γουάνγκ Γιου. Διατρέχει πραγματικό κίνδυνο να αποπεμφθεί αυτήν τη φορά». Με αυτές τις σκέψεις, άρχισα να ανησυχώ για τη Γουάνγκ Γιου. Διάβασα το γράμμα ξανά και ξανά, και σκεφτόμουν: «Η Λι Τζινγκ είναι εκείνη που παρακολουθεί κυρίως αυτό το έργο. Αυτή είναι επικεφαλής περιφέρειας, κι εγώ είμαι απλώς μια συνηθισμένη πιστή. Δεν μπορώ να τα βάλω μαζί της. Δεν με παίρνει να προκαλέσω προβλήματα σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή. Καλύτερα να το γράψω και να τελειώνω». Όταν, όμως, άρχισα να γράφω, κόλλησα. Σκέφτηκα πως, όταν η Γουάνγκ Γιου δεχόταν κλάδεμα, μερικές φορές έπαιρνε αμυντική στάση και λογομαχούσε, αλλά μετά, μπορούσε να αναζητήσει την αλήθεια, να κάνει αυτοκριτική και να αποκτήσει κάποια αυτογνωσία. Είχε δείξει, επίσης, κάποια αλλαγή και είσοδο, και γενικά υπεράσπιζε τα συμφέροντα της εκκλησίας. Δεν εκδήλωναν όλα αυτά ότι επιδίωκε την αλήθεια; Η Λι Τζινγκ, όμως, ήθελε να γράψω μόνο για τις εκδηλώσεις που έδειχναν ότι δεν επιδίωκε την αλήθεια. Πώς να το έγραφα αυτό; Τότε έκανα μια άλλη σκέψη: «Η Λι Τζινγκ ξέρει καλά τη Γουάνγκ Γιου. Μήπως μου ζητάει αυτές τις πληροφορίες επειδή ανακάλυψε ότι έχει κάποιο πρόβλημα; Για ποιον άλλον λόγο να την ερευνά; Καταλαβαίνω πολύ μικρό μέρος της αλήθειας, δεν έχω καλή διάκριση ούτε απαραίτητα ακριβή οπτική. Καλύτερα να μην εκφέρω τις απόψεις μου απερίσκεπτα. Αυτή είναι ανώτερη επικεφαλής· έχει αντιμετωπίσει περισσότερα ζητήματα και έχει έρθει σε επαφή με περισσότερους ανθρώπους. Ίσως βλέπει τα πράγματα από διαφορετική οπτική γωνία απ’ ό,τι εγώ. Εξάλλου, κι αν πω κάτι ανακριβές; Η Λι Τζινγκ θα έλεγε: “Πιστεύεις στον Θεό τόσα χρόνια και ακόμα δεν καταλαβαίνεις την αλήθεια. Έχεις συνεργαστεί με τη Γουάνγκ Γιου τόσο καιρό και δεν έχεις ούτε τόση δα διάκριση; Είσαι πολύ μπερδεμένη!” Αυτήν τη στιγμή, η Λι Τζινγκ ερευνά όποιον αποκαλύπτει διαφθορά. Αν θεωρήσει ότι είμαι μπερδεμένη και ότι δεν έχω διάκριση, θα ερευνήσει κι εμένα; Δεν θα διέτρεχα κίνδυνο τότε; Θα μπορούσα να αποπεμφθώ ανά πάσα στιγμή, και η ευκαιρία μου να σωθώ θα χανόταν. Πρέπει να είμαι προσεκτική! Το πιο επείγον πράγμα τώρα είναι να προστατεύσω τον εαυτό μου και να μην ξεστομίζω τις απόψεις μου. Αν εκθέσω τα δικά μου προβλήματα και αποπεμφθώ, δεν θα έχω καλή έκβαση». Έτσι, προσπάθησα να βρω τρόπο να γράψω για τις εκδηλώσεις που έδειχναν ότι η Γουάνγκ Γιου δεν επιδίωκε την αλήθεια, ακριβώς όπως απαιτούσε το γράμμα. Αλλά όσο έγραφα, τόσο ένιωθα ότι η Γουάνγκ Γιου απλώς αποκάλυπτε κάποια διαφθορά, και έκανε αυτοκριτική και αποκτούσε αυτογνωσία μετά. Σταμάτησα στη μέση, και σκέφτηκα: «Αυτά για τα οποία γράφω δεν είναι εκδηλώσεις που δείχνουν ότι δεν επιδιώκει την αλήθεια. Δεν έρχομαι έτσι απλώς σε αντίθεση με τη Λι Τζινγκ;» Έτσι, συμβιβάστηκα και έγραψα λίγα περισσότερα για τις αποκαλύψεις διαφθοράς της Γουάνγκ Γιου. Όταν, όμως, έφτασα στο τέλος, όπου έπρεπε να διατυπώσω τη δική μου άποψη, δίστασα πάλι. «Αν πω ότι η Γουάνγκ Γιου δεν επιδιώκει την αλήθεια, θα πήγαινα ενάντια στη συνείδησή μου. Αν καταπνίξω τη συνείδησή μου και δεν πω την αλήθεια θα έκανα παράβαση ενώπιον του Θεού! Αν, όμως, πω ότι όντως επιδιώκει την αλήθεια, αυτό θα διέφερε από την άποψη της Λι Τζινγκ. Αν σχηματίσει κακή γνώμη για μένα και μετά με ερευνήσει, θα διατρέξω κίνδυνο. Καλύτερα να προστατέψω τον εαυτό μου και να μην μπλέξω σ’ αυτό». Κι έτσι, έγραψα το εξής: «Δεν μπορώ να τη διακρίνω καθαρά». Σκέφτηκα: «Το αν η Γουάνγκ Γιου επιδιώκει την αλήθεια ή όχι είναι θέμα της Λι Τζινγκ να το αναλύσει και να το αποφασίσει. Εγώ δεν πρόκειται να βγάλω βιαστικά συμπεράσματα». Εκείνη την ώρα, νόμιζα μάλιστα πως φερόμουν αρκετά έξυπνα. Και κάπως έτσι, υπέβαλα την αξιολόγηση. Λίγο αργότερα, η Γουάνγκ Γιου απομακρύνθηκε από το καθήκον της στο κήρυγμα του ευαγγελίου για άγνωστους λόγους. Εκείνο το διάστημα, έβλεπα πως ήταν λίγο αρνητική και δεν μιλούσε πολύ. Ένιωσα λίγο άβολα, αλλά μετά σκέφτηκα: «Δεν το προκάλεσε αυτό η δική μου αξιολόγηση και μόνο», οπότε δεν έκανα αυτοκριτική για το δικό μου πρόβλημα.

Λίγο καιρό αργότερα, ένας ανώτερος επικεφαλής ήρθε να ερευνήσει την κατάσταση του έργου εκκαθάρισης. Διαπίστωσε ότι ορισμένοι αδελφοί και αδελφές είχαν αποπεμφθεί απλώς και μόνο επειδή αποκάλυψαν κάποια διαφθορά. Σ’ αυτό το αποτέλεσμα οδήγησε το γεγονός ότι η επικεφαλής περιφέρειας Λι Τζινγκ και οι υπεύθυνοι για το έργο εκκαθάρισης ενεργούσαν αυθαίρετα και εσκεμμένα, όχι σύμφωνα με τις αρχές. Κατόπιν επαλήθευσης, αυτοί οι αδελφοί και οι αδελφές που είχαν αποπεμφθεί λανθασμένα έγιναν δεκτοί πίσω στην εκκλησία. Όσο για τη Λι Τζινγκ, δεν έδειξε καμία μεταμέλεια για όσα είχε κάνει, και μάλιστα αντιμιλούσε και προσπαθούσε να δικαιολογήσει τις πράξεις της. Στο τέλος, χαρακτηρίστηκε αντίχριστος και αποβλήθηκε. Ορισμένα μέλη του προσωπικού που ήταν υπεύθυνα για το έργο εκκαθάρισης απαλλάχθηκαν επίσης από τα καθήκοντά τους. Μόλις επέστρεψε η Γουάνγκ Γιου στην εκκλησία, ανέλαβε κειμενικό καθήκον. Κατά τη διάρκεια μιας συνάθροισης, η Γουάνγκ Γιου μοιράστηκε τι κατανόησε από τα βιώματά της εκείνη την περίοδο. Είπε ότι, όταν παρατήρησε για πρώτη φορά πως η στάση των αδελφών απέναντί της είχε αλλάξει, κατάλαβε ότι την ερευνούσαν. Η σκέψη ότι, μετά από τόσα χρόνια πίστης, αντιμετώπιζε τώρα το ενδεχόμενο να αποπεμφθεί, ότι το ταξίδι της πίστης της κόντευε να τελειώσει, την έκανε να απελπίζεται, να πονάει και να βασανίζεται σε ακραίο βαθμό. Δεν μπορούσε να φάει ή να κοιμηθεί. Ήξερε, όμως, ότι δεν ήταν τυχαίο ότι αντιμετώπιζε μια τέτοια κατάσταση, και ήταν πρόθυμη να υποταχθεί, να πάρει το μαθήμά της, και να κάνει αυτοκριτική και να αποκτήσει αυτογνωσία. Στη συνέχεια, έκανε αυτοκριτική για ορισμένες δικές της περιστάσεις όπου εκδήλωνε ότι δεν αποδεχόταν την αλήθεια και είχε αλαζονική διάθεση. Είπε ότι παλιά νόμιζε πως έκανε περισσότερα καθήκοντα από τους άλλους, ότι καταλάβαινε μεγαλύτερο μέρος της αλήθειας απ’ ό,τι εκείνοι, και θεωρούσε πάντα ότι ήταν αρκετά καλή. Περιφρονούσε μάλιστα τους αδελφούς και τις αδελφές όταν εντόπιζε αποκλίσεις στα καθήκοντά τους. Είπε ότι, αν δεν είχε απομακρυνθεί από το καθήκον της αυτήν τη φορά, δεν θα είχε κάνει ποτέ αληθινή αυτοκριτική. Ένιωθε ότι ακόμη κι αν είχε αποπεμφεί, επειδή ήταν τόσο διεφθαρμένη και επαναστατική, αυτό θα ήταν η δικαιοσύνη του Θεού και δεν θα έπρεπε να έχει κανένα παράπονο… Όταν άκουσα τη συναναστροφή της, αναστατώθηκα πολύ για αρκετό καιρό και κατηγορούσα πολύ τον εαυτό μου. Αναρωτήθηκα: «Δεν είμαι κι εγώ εν μέρει υπεύθυνη για τα βάσανα που πέρασε η Γουάνγκ Γιου αυτό το διάστημα; Πώς ενήργησα σ’ αυτό το ζήτημα; Γιατί δεν έγραψα τις πραγματικές μου σκέψεις; Γιατί έγραψα τα λόγια: “Δεν μπορώ να τη διακρίνω καθαρά”; Γιατί δεν έχω αίσθημα δικαιοσύνης; Πώς χαρακτηρίζει ο Θεός αυτού του είδους τη συμπεριφορά;» Τη στιγμή που σκέφτηκα αυτά τα πράγματα, ένιωσα σαν να τρυπούσε μια βελόνα την καρδιά μου. Προσευχήθηκα στον Θεό: «Αχ, Θεέ μου, ήξερα ξεκάθαρα ότι η Γουάνγκ Γιου δεν ήταν άτομο που δεν επιδιώκει την αλήθεια, κι όμως δεν διατύπωσα την άποψή μου ξεκάθαρα. Ποια διεφθαρμένη διάθεση με ελέγχει; Αχ, Θεέ μου, Σε παρακαλώ, καθοδήγησέ με να αποκτήσω αυτογνωσία».

Μια μέρα, διάβασα ένα χωρίο των λόγων του Θεού που με συγκίνησε βαθιά. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Σε κάθε εκκλησία υπάρχουν κάποιοι ανθρωπάρεσκοι. […] Αυτοί οι άνθρωποι δεν επιδιώκουν την αλήθεια· το μόνο που επιζητούν είναι να ζήσουν μια εύκολη ζωή και λαχταρούν τις σαρκικές ανέσεις. Είναι πολύ εγωιστές και επιτήδειοι. Υπάρχουν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι στην κοινωνία; Όποιο πολιτικό κόμμα κι αν βρίσκεται στην εξουσία και όποιος κι αν βρίσκεται στην αρχηγία, εκείνοι είναι πολύ συμπαθείς, μπορούν να χειρίζονται με μεγάλη επιτυχία τις κοινωνικές τους σχέσεις, ενώ ζουν μια άνετη ζωή. Όποιο πολιτικό κίνημα κι αν εμφανιστεί, δεν παρασύρονται απ’ αυτό. Τι είδους άνθρωποι είναι; Είναι οι πιο δόλιοι και επιτήδειοι άνθρωποι, γνωστοί ως “φίδια κολοβά” και “πονηρές αλεπούδες”. Ζουν σύμφωνα με τις φιλοσοφίες του Σατανά και δεν έχουν καθόλου αρχές. Όποιον βρίσκεται στην εξουσία, τον εξυπηρετούν, τον κολακεύουν και του πλέκουν το εγκώμιο. Δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να υπερασπίζονται τους ανωτέρους τους, ενώ δεν τους προσβάλλουν ποτέ. Όσο κακό κι αν κάνουν οι ανώτεροί τους, εκείνοι ούτε εναντιώνονται σ’ αυτό ούτε το υποστηρίζουν, αλλά κρατούν τις σκέψεις τους κρυμμένες βαθιά μέσα τους. Είναι πολύ συμπαθείς, ανεξάρτητα από το ποιος βρίσκεται στην εξουσία. Ο Σατανάς και οι διάβολοι βασιλιάδες συμπαθούν τέτοιους ανθρώπους. Γιατί συμπαθούν τέτοιους ανθρώπους οι διάβολοι βασιλιάδες; Επειδή εκείνοι δεν βλάπτουν τις υποθέσεις των διαβόλων βασιλιάδων και δεν αποτελούν απειλή γι’ αυτούς. Ένας τέτοιος άνθρωπος δεν έχει αρχές, δεν ακολουθεί κάποιο βασικό πρότυπο στη διαγωγή του, και δεν έχει ακεραιότητα και αξιοπρέπεια· ακολουθεί απλώς τις τάσεις της κοινωνίας, υποκλίνεται μπροστά στους διαβόλους βασιλιάδες και προσαρμόζεται στα γούστα τους. Δεν υπάρχουν και στην εκκλησία τέτοιοι άνθρωποι; Μπορούν τέτοιοι άνθρωποι να γίνουν νικητές; Είναι καλοί στρατιώτες του Χριστού; Είναι μάρτυρες του Θεού; Όταν ξεπροβάλλουν και αναστατώνουν το έργο της εκκλησίας κακοί άνθρωποι και αντίχριστοι, άραγε μπορούν αυτοί οι άνθρωποι να ορθώσουν το ανάστημά τους, να τους κηρύξουν πόλεμο, να τους εκθέσουν, να τους διακρίνουν, να τους αποκηρύξουν, να βάλουν τέλος στις κακές τους πράξεις και να καταθέσουν μαρτυρία για τον Θεό; Σε καμία περίπτωση. Είναι φίδια κολοβά και ο Θεός δεν θα τους οδηγήσει στην τελείωση ούτε θα τους σώσει. Δεν καταθέτουν ποτέ μαρτυρία για τον Θεό ούτε υπερασπίζονται τα συμφέροντα του οίκου Του. Κατά την άποψη του Θεού, δεν είναι άνθρωποι που Τον ακολουθούν ούτε που υποτάσσονται σ’ Αυτόν, αλλά άνθρωποι που προκαλούν μπελάδες στα τυφλά, είναι μέλη της συμμορίας του Σατανά και αυτούς θα αποκλείσει όταν ολοκληρώσει το έργο Του. Ο Θεός δεν εκτιμά τέτοιους αχρείους. Δεν κατέχουν ούτε την αλήθεια ούτε τη ζωή· είναι θηρία και διάβολοι, δεν είναι άξιοι της σωτηρίας του Θεού ούτε τους αξίζει να απολαμβάνουν την αγάπη Του. Ο Θεός, λοιπόν, απορρίπτει και αποκλείει με ευκολία αυτούς τους ανθρώπους, και η εκκλησία θα πρέπει να τους αποπέμψει γρήγορα ως δύσπιστους. […] Τέτοιοι άνθρωποι διεισδύουν στον οίκο του Θεού μόνο και μόνο για να δουν το θέαμα και να προκαλέσουν μπελάδες στα τυφλά. Δεν έχουν αίσθημα δικαιοσύνης και ευθύνης· δεν νιώθουν καν συμπόνια για τους καλούς ανθρώπους τους οποίους βλάπτουν οι κακοί. Ταιριάζει πολύ να αποκαλούνται διάβολοι και σατανάδες. Αν κάποιος που έχει αίσθημα δικαιοσύνης εκθέσει κακούς ανθρώπους, εκείνοι δεν θα τον ενθαρρύνουν ούτε θα τον υποστηρίξουν. Μην εμπιστεύεστε ποτέ, λοιπόν, αυτούς τους ανθρώπους· είναι φίδια κολοβά, χαμαιλέοντες και πονηρές αλεπούδες. Δεν είναι ειλικρινείς πιστοί στον Θεό, αλλά υπηρέτες του Σατανά. Αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να σωθούν ποτέ και ο Θεός δεν τους θέλει· αυτή είναι η ξεκάθαρη επιθυμία του Θεού» [«Ο Λόγος», τόμ. 5: «Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών», Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών (19)]. Ο Θεός φανερώνει ότι οι πανούργοι άνθρωποι δεν είναι ειλικρινείς με κανέναν· είναι γλοιώδεις και δόλιοι, και είναι ειδικοί στο να βλέπουν προς τα πού φυσάει ο άνεμος. Δεν έχουν αρχές ή ελάχιστα πρότυπα στη διαγωγή τους και είναι αναξιόπιστοι. Διάβασα τα λόγια του Θεού: «Μην εμπιστεύεστε ποτέ, αυτούς τους ανθρώπους είναι φίδια κολοβά, χαμαιλέοντες και πονηρές αλεπούδες. Δεν είναι ειλικρινείς πιστοί στον Θεό, αλλά υπηρέτες του Σατανά. Αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να σωθούν ποτέ και ο Θεός δεν τους θέλει· αυτή είναι η ξεκάθαρη επιθυμία του Θεού». Αυτά τα λόγια διαπέρασαν την καρδιά μου. Ένιωθα ότι ήμουν ακριβώς αυτού του είδους ο άνθρωπος. Έκανα αυτοκριτική κι είδα ότι, μόλις η Λι Τζινγκ απέπεμψε εκείνους τους αδελφούς και τις αδελφές που είχαν αποκαλύψει απλώς κάποια διαφθορά, άρχισα να ανησυχώ ότι θα αποπεμπόμουν κι εγώ μια μέρα. Έτσι, άρχισα να κοιτάζω προς τα πού φυσάει ο άνεμος. Είδα ξεκάθαρα ότι η Λι Τζινγκ δεν ακολουθούσε τις αρχές στην αποπομπή ανθρώπων, και είχα αμφιβολίες στην καρδιά μου όταν άκουγα τις πλάνες που διέδιδε. Κι όμως, φέρθηκα σαν δειλή, κρύφτηκα στο καβούκι μου και δεν έκρινα τι ήταν σωστό ή λάθος. Απέφευγα μάλιστα το θέμα και παρέμενα προσεκτικά σιωπηλή όποτε άκουγα κάποιον να συζητά για το έργο εκκαθάρισης. Όταν η Λι Τζινγκ μού ζήτησε να γράψω την αξιολόγηση της Γουάνγκ Γιου, αντί να καταγράψω τα γεγονότα της κατάστασης όπως τα καταλάβαινα σύμφωνα με τις αρχές, προσπάθησα να μαντέψω τη γνώμη της Λι Τζινγκ γι’ αυτήν. Φοβόμουν πως, αν η άποψή μου ήταν διαφορετική από τη δική της, θα ερευνούσαν κι εμένα. Έτσι, ακολούθησα τη μέση οδό. Έγραψα μερικά καλά και μερικά κακά πράγματα, και περιέγραψα μόνο τη ροή των γεγονότων χωρίς να διατυπώσω τη δική μου άποψη. Ήξερα πολύ καλά ότι η Γουάνγκ Γιου δεν έπρεπε να αποτελεί στόχο αποπομπής, και ήξερα ότι η Λι Τζινγκ δεν ακολουθούσε τις αρχές στην έρευνα και την αποπομπή ανθρώπων. Αλλά κολάκευα τους ισχυρούς, κι ενεργούσα με βάση σατανικές φιλοσοφίες όπως: «Ο σοφός άνθρωπος υποτάσσεται στις περιστάσεις» και «Οι λογικοί άνθρωποι είναι καλοί στην αυτοπροστασία». Για να προστατεύσω τον εαυτό μου, ακολούθησα τη μέση οδό, προσπάθησα να μη βλάψω ούτε να προσβάλω κανέναν, και είπα απλώς ότι δεν μπορούσα να τη διακρίνω καθαρά. Έτσι, αν ήταν λανθασμένη η αποπομπή της Γουάνγκ Γιου, θα ήταν υπεύθυνη η Λι Τζινγκ και εγώ δεν θα είχα καμία σχέση. Ήμουν τόσο γλοιώδης! Δεν ήμουν απλώς ένα φίδι κολοβό; Σε κάτι τόσο μικρό όσο η συγγραφή μιας αξιολόγησης, έστυβα το μυαλό μου προσπαθώντας να τους ευχαριστήσω όλους. Ήμουν τόσο γλοιώδης και δόλια! Για να αποφύγω κάθε ζημία στα δικά μου συμφέροντα, έπαιζα παιχνίδια μυαλού και χρησιμοποιούσα κόλπα, χωρίς να λέω ποτέ αυτό που πραγματικά σκεφτόμουν, και αντ’ αυτού έλεγα ασαφή και διφορούμενα πράγματα. Σε τι διαφέρει αυτό από τον τρόπο που μιλάει ο Σατανάς; Σκέφτηκα πώς ρώτησε ο Θεός τον Σατανά: «Πόθεν έρχεσαι;» (Ιώβ 1:7). Ο Σατανάς τότε απάντησε: «Περιελθών την γην και εμπεριπατήσας εν αυτή πάρειμι» (Ιώβ 1:7). Η απάντηση του Σατανά στην ερώτηση του Θεού ήταν διφορούμενη, κι ήταν αδύνατο να συλλάβει κανείς την αλήθεια της. Έκανα ακριβώς το ίδιο. Ήξερα ξεκάθαρα ότι η Γουάνγκ Γιου επιδίωκε όντως την αλήθεια και είχα γράψει μάλιστα για ορισμένες εκδηλώσεις επιδίωξης της αλήθειας εκ μέρους της, κι όμως έλεγα ακόμα διφορούμενα και ασαφή πράγματα όπως: «Δεν μπορώ να τη διακρίνω καθαρά». Ήμουν τόσο γλοιώδης και δόλια! Όσο περισσότερο έκανα αυτοκριτική, τόσο περισσότερο αηδίαζα με τον εαυτό μου. Ήμουν τόσο ντροπιασμένη και εξευτελισμένη, που δεν άντεχα να κοιτάξω τη Γουάνγκ Γιου.

Κατά τη διάρκεια των πνευματικών μου ασκήσεων, διάβασα ένα χωρίο των λόγων του Θεού που εξέθετε τους ψευδοεπικεφαλής, το οποίο ήταν σχετιζόταν άμεσα με την κατάστασή μου. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Υπάρχουν, επίσης, κάποιοι ψευδοεπικεφαλής που έχουν κάποιο επίπεδο και μπορούν να κάνουν λίγο έργο, ενώ γνωρίζουν κάπως και τις αρχές για τον χειρισμό κάθε είδους ανθρώπου. Ωστόσο, φοβούνται μήπως προσβάλουν τους ανθρώπους, κι έτσι, όταν ανακαλύψουν κακούς ανθρώπους και αντίχριστους να προκαλούν διατάραξη και αναστάτωση, δεν τολμούν να τους εκθέσουν, να τους σταματήσουν ή να τους περιορίσουν. Ζουν με βάση σατανικές φιλοσοφίες και κάνουν πως δεν βλέπουν τα ζητήματα που νιώθουν ότι δεν έχουν καμία σχέση με τους ίδιους. Δεν νοιάζονται καθόλου για το πώς είναι τα αποτελέσματα του εκκλησιαστικού έργου ούτε για το πόσο μεγάλος είναι ο αντίκτυπος στη ζωή-είσοδο του εκλεκτού λαού του Θεού· νομίζουν πως αυτά τα πράγματα δεν έχουν καμία σχέση με τους ίδιους. Έτσι, στη διάρκεια της θητείας ενός τέτοιου ψευδοεπικεφαλής, δεν διατηρείται η κανονική τάξη της εκκλησιαστικής ζωής και δεν προστατεύονται τα καθήκοντα και η ζωή-είσοδος του εκλεκτού λαού του Θεού. Ποια είναι η φύση αυτού του προβλήματος; Δεν ισχύει εδώ ότι αυτοί οι ψευδοεπικεφαλής δεν μπορούν να κάνουν έργο επειδή έχουν χαμηλό επίπεδο· η αιτία είναι ότι η ανθρώπινη φύση τους είναι ελλιπής, δεν έχουν συνείδηση και λογική και δεν κάνουν αληθινό έργο. Τι το ψευδές υπάρχει στους ψευδοεπικεφαλής; Δεν έχουν τη συνείδηση και τη λογική της ανθρώπινης φύσης· γι’ αυτό και, όσο εργάζονται ως επικεφαλής, το πρόβλημα των κακών ανθρώπων και των αντίχριστων που διαταράσσουν και αναστατώνουν το εκκλησιαστικό έργο δεν επιλύεται καθόλου. Κάποιοι αδελφοί και αδελφές παθαίνουν μεγάλο κακό, ενώ το εκκλησιαστικό έργο υφίσταται κι αυτό τεράστιες απώλειες. Όταν ένας τέτοιος ψευδοεπικεφαλής παρατηρήσει κάποιο πρόβλημα, όταν δει έναν κακό άνθρωπο ή έναν αντίχριστο να προκαλεί διατάραξη ή αναστάτωση, γνωρίζει ποια είναι η ευθύνη του, τι πρέπει να κάνει και πώς πρέπει να το κάνει, κι όμως δεν κάνει τίποτα απολύτως, φτάνει ακόμα και στο σημείο να κάνει τον ανήξερο, το αγνοεί εντελώς και δεν αναφέρει το ζήτημα στους ανωτέρους του. Προσποιείται πως δεν γνωρίζει τίποτα και δεν βλέπει τίποτα, κι έτσι επιτρέπει στους κακούς ανθρώπους και στους αντίχριστους να διαταράσσουν και να αναστατώνουν το εκκλησιαστικό έργο. Δεν υπάρχει πρόβλημα στην ανθρώπινη φύση του; Δεν ανήκει στο ίδιο στρατόπεδο με τους κακούς ανθρώπους και τους αντίχριστους; Ποια αρχή υιοθετεί ως επικεφαλής; “Δεν προκαλώ διαταραχές ή αναστατώσεις, αλλά δεν θα κάνω και τίποτα που προσβάλλει, τίποτα που θίγει την αξιοπρέπεια των άλλων. Χαρακτηρίστε με ψευδοεπικεφαλής, όμως και πάλι δεν θα κάνω τίποτα που να προσβάλλει. Πρέπει να έχω μια διέξοδο”. Τι είδους λογική είναι αυτή; Είναι η λογική του Σατανά. Και τι είδους διάθεση είναι αυτή; Δεν είναι πολύ πονηρή και δόλια; Ένα τέτοιο άτομο δεν είναι στο ελάχιστο ειλικρινές ως προς το πώς αντιμετωπίζει την ανάθεση από τον Θεό· είναι διαρκώς πονηρό και ύπουλο στην εκτέλεση του καθήκοντός του, με πάρα πολλούς ελεεινούς υπολογισμούς, καθώς σε όλα τα πράγματα σκέφτεται τον εαυτό του. Δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το έργο της εκκλησίας, δεν έχει καθόλου συνείδηση ή λογική. Επί της ουσίας, δεν του αξίζει να υπηρετεί ως επικεφαλής εκκλησίας. Άνθρωποι σαν κι αυτούς δεν νιώθουν το παραμικρό βάρος για το εκκλησιαστικό έργο ούτε για τη ζωή-είσοδο του εκλεκτού λαού του Θεού. Νοιάζονται μόνο για τα συμφέροντα και την ευχαρίστησή τους· εστιάζουν αποκλειστικά στο να ενδίδουν στα οφέλη της θέσης, χωρίς καμία έγνοια για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο εκλεκτός λαός του Θεού. Δεν πρόκειται για τους πλέον εγωιστές και ποταπούς ανθρώπους; Ακόμα κι όταν ανακαλύψουν κακούς ανθρώπους και αντίχριστους να αναστατώνουν το εκκλησιαστικό έργο, δεν δίνουν καμία σημασία, λες κι αυτά τα ζητήματα δεν έχουν καμία σχέση με τους ίδιους. […] Τελικά, όρισα αυτό το είδος ανθρώπου ως εξής: Μπορεί να μην κάνει μεγάλα λάθη, όμως είναι πολύ πονηρός και δόλιος. Δεν αναλαμβάνει καμία απολύτως ευθύνη ούτε υπερασπίζεται καθόλου το έργο της εκκλησίας —δεν έχει ανθρώπινη φύση. Νιώθω ότι είναι σαν ένα είδος ζώου —με την πονηριά του, είναι λίγο σαν την αλεπού. Οι άνθρωποι λένε τις αλεπούδες πονηρές, στην πραγματικότητα, όμως, αυτοί οι άνθρωποι είναι ακόμα πιο πονηροί κι απ’ τις αλεπούδες» [«Ο Λόγος», τόμ. 5: «Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών», Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών (20)]. Όταν σύγκρινα τον εαυτό μου με τα λόγια του Θεού, απέκτησα κάποια αυτογνωσία. Γιατί έγραψα στην αξιολόγηση ότι δεν μπορούσα να τη διακρίνω καθαρά; Το έκανα όντως επειδή δεν μπορούσα; Όχι, δεν ήταν αυτός ο λόγος. Είχα δει ξεκάθαρα ότι υπήρχαν αποκλίσεις στον τρόπο που ερευνούσε τους ανθρώπους η Λι Τζινγκ, και είδα, επίσης, ότι η Γουάνγκ Γιου αποκάλυπτε απλώς κάποια διαφθορά και δεν έπρεπε να αποτελεί στόχο εκκαθάρισης. Αλλά φοβόμουν μήπως εμπλακώ και ερευνηθώ κι εγώ η ίδια, οπότε δεν τολμούσα να πω την αλήθεια. Δεν τολμούσα να πω λέξη όταν βρέθηκα αντιμέτωπη με κάτι που δεν συνήδε με τις αρχές. Δεν είχα αίσθημα δικαιοσύνης. Είδα ότι η φύση μου ήταν πράγματι εγωιστική και ποταπή, γλοιώδης και δόλια, και δεν είχα ίχνος συνείδησης ή λογικής. Σκέφτηκα γιατί αρέσουν στον Θεό οι ειλικρινείς άνθρωποι. Επειδή οι ειλικρινείς άνθρωποι είναι καλόκαρδοι και ευθείς. Είναι δίκαιοι και αμερόληπτοι στα λόγια και τις πράξεις τους, έχουν αίσθημα δικαιοσύνης, δεν υπολογίζουν τα δικά τους συμφέροντα και δεν φοβούνται την εξουσία ή τη θέση. Τις κρίσιμες στιγμές, μπορούν να ορθώσουν το ανάστημά τους για να υπερασπιστούν τις αρχές και να προασπίσουν το σωστό. Τέτοιοι άνθρωποι διαθέτουν ανθρώπινη φύση και θεοφοβούμενη καρδιά. Αλλά δεν υπήρχε η παραμικρή ομοιότητα ενός ειλικρινούς ανθρώπου στις πράξεις και τη συμπεριφορά μου. Σκεφτόμουν μόνο να προστατεύσω τα δικά μου συμφέροντα, χωρίς να υπολογίζω τους άλλους. Είδα τη Γουάνγκ Γιου να απομακρύνεται από το καθήκον της και να ζει μέσα στον πόνο, κι όμως εγώ παρέμεινα αδιάφορη, χωρίς ίχνος καλοσύνης ή συμπόνιας. Σκέφτηκα τα λόγια του Θεού: «Θα πρέπει να γνωρίζεις πως αυτό που κερδίζω είναι καθαρός, εξευγενισμένος χρυσός, όχι άμμος. Πώς γίνεται να παραμένουν οι κακοί στον οίκο Μου; Πώς είναι δυνατόν να επιτρέψω στις αλεπούδες να ζουν σαν παράσιτα στον παράδεισό Μου;» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο κρότος των επτά κεραυνών που προμηνύει ότι το ευαγγέλιο της βασιλείας θα διαδοθεί σε ολόκληρο το σύμπαν). Ο Θεός είναι άγιος, και δεν θα επιτρέψει σε καμία περίπτωση να παραμείνει στον οίκο Του όποιος έχει πανούργα και δόλια διάθεση. Στο παρελθόν, δεν καταλάβαινα σε τι αναφέρονταν οι «αλεπούδες» στα λόγια του Θεού. Αλλά σήμερα, μέσα από την αποκάλυψη των γεγονότων, είδα ότι η δική μου φύση ήταν ύπουλη και γλοιώδης, και ότι ήμουν ακριβώς ο τύπος ανθρώπου που εκθέτει ο Θεός ως «αλεπού». Μόνο τότε είδα τη δική μου άσχημη ψυχή, που στερούνταν κάθε ανθρώπινης λογικής. Ένιωθα ντροπή και τρόμο, και ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί. Τότε προσευχήθηκα στον Θεό: «Αχ, Θεέ μου, πιστεύω σε Εσένα, αλλά αποτυγχάνω να κάνω πράξη τα λόγια Σου. Οι πράξεις μου ντρόπιασαν το όνομά Σου. Αχ, Θεέ μου, είμαι πρόθυμη να μετανοήσω και να βιώσω μια αληθινή ανθρώπινη ομοιότητα. Σε παρακαλώ, καθοδήγησέ με».

Αργότερα, διάβασα ένα άλλο χωρίο των λόγων του Θεού και κατάλαβα πώς πρέπει να αντιμετωπίζω τους επικεφαλής και τους εργάτες. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Ποια στάση θα πρέπει να διατηρούν αναφορικά με το πώς να φέρονται σε έναν επικεφαλής ή έναν εργάτη; Αν αυτά που κάνει ένας επικεφαλής ή ένας εργάτης είναι σωστά και σύμφωνα με την αλήθεια, μπορείς τότε να τον υπακούς· αν αυτά που κάνει είναι εσφαλμένα και δεν συμφωνούν με την αλήθεια, τότε δεν πρέπει να τον υπακούς και μπορείς να τον εκθέσεις, να του εναντιωθείς και να εκφράσεις μια διαφορετική γνώμη. Αν δεν είναι σε θέση να κάνει πραγματικό έργο ή κάνει κακές πράξεις που προκαλούν αναστάτωση στο εκκλησιαστικό έργο και αποκαλυφθεί πως είναι ψευδοεπικεφαλής, ψευδής εργάτης ή αντίχριστος, τότε μπορείς να τον διακρίνεις, να τον εκθέσεις και να τον αναφέρεις. Ωστόσο, ορισμένοι από τους εκλεκτούς του Θεού δεν κατανοούν την αλήθεια και είναι ιδιαίτερα δειλοί· φοβούνται μην τους καταπιέσουν και τους βασανίσουν οι ψευδοεπικεφαλής και οι αντίχριστοι, κι έτσι δεν τολμούν να τηρήσουν τις αρχές. Λένε: “Αν ο επικεφαλής με διώξει, πάει τέλειωσα. Αν βάλει τους πάντες να με εκθέσουν ή να με απαρνηθούν, τότε δεν θα μπορώ πλέον να πιστεύω στον Θεό. Αν αποβληθώ από την εκκλησία, τότε ο Θεός δεν θα με θέλει και δεν θα με σώσει. Δεν θα είναι μάταιη τότε η πίστη μου;” Δεν είναι γελοία αυτή η σκέψη; Έχουν αυτοί οι άνθρωποι αληθινή πίστη στον Θεό; Όταν σε αποβάλλει ένας ψευδοεπικεφαλής ή ένας αντίχριστος, εκπροσωπεί μήπως τον Θεό; Όταν σε βασανίζει και σε αποβάλλει ένας ψευδοεπικεφαλής ή ένας αντίχριστος, αυτό είναι έργο του Σατανά και δεν έχει καμία σχέση με τον Θεό· όταν άνθρωποι αποπέμπονται ή αποβάλλονται από την εκκλησία, η μόνη περίπτωση να συμφωνεί αυτό με τις προθέσεις του Θεού είναι να το αποφασίσουν από κοινού η εκκλησία και ολόκληρος ο εκλεκτός λαός του Θεού και η αποπομπή ή η αποβολή αυτή να είναι απολύτως σύμφωνη με τις εργασιακές ρυθμίσεις του οίκου του Θεού και τις αλήθεια-αρχές που εμπεριέχονται στα λόγια Του. Είναι δυνατόν επειδή σε απέβαλε ένας ψευδοεπικεφαλής ή ένας αντίχριστος να μη μπορείς να σωθείς; Απλώς σε διώκουν ο Σατανάς και οι αντίχριστοι κι αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα σε σώσει ο Θεός. Το κατά πόσο μπορείς ή όχι να σωθείς εξαρτάται από τον Θεό. Κανένα ανθρώπινο ον δεν έχει τα προσόντα να αποφασίσει αν μπορείς να σωθείς από τον Θεό. Πρέπει να το καταλάβεις καλά αυτό. Και αν θεωρείς την αποβολή σου από ψευδοεπικεφαλής και αντίχριστους αποβολή από τον Θεό, δεν παρερμηνεύεις έτσι τον Θεό; Ναι. Και όχι μόνο παρερμηνεύεις τον Θεό, αλλά επαναστατείς κιόλας εναντίον Του και Τον βλασφημείς κατά κάποιον τρόπο. […] Αυτό αποδεικνύει ότι δεν πιστεύεις ότι στον οίκο του Θεού βασιλεύει η αλήθεια, δείχνει ότι δεν έχεις αληθινή πίστη στον Θεό, ότι δεν είσαι κάποιος που πιστεύει πραγματικά στον Θεό. Εάν εμπιστεύεσαι την παντοδυναμία του Θεού, γιατί φοβάσαι τα αντίποινα ενός ψευδοεπικεφαλής ή ενός αντίχριστου; Μπορούν αυτοί να καθορίσουν τη μοίρα σου; Εάν έχεις ικανότητα διάκρισης και διαπιστώνεις ότι οι πράξεις τους έρχονται σε αντίθεση με την αλήθεια, γιατί δεν συναναστρέφεσαι με τον εκλεκτό λαό του Θεού που κατανοεί την αλήθεια; Αφού έχεις στόμα, γιατί δεν τολμάς να μιλήσεις; Γιατί φοβάσαι τόσο πολύ έναν ψευδοεπικεφαλής ή έναν αντίχριστο; Αυτό αποδεικνύει ότι είσαι δειλός, άχρηστος, τσιράκι του Σατανά» («Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο τρίτο: Αποκλείουν όσους επιδιώκουν την αλήθεια και τους επιτίθενται). Τα λόγια του Θεού το λένε τόσο ξεκάθαρα! Στον οίκο του Θεού, βασιλεύει η αλήθεια· κανένας επικεφαλής οποιουδήποτε επιπέδου δεν μπορεί να έχει τον τελευταίο λόγο. Αν οι πράξεις ενός επικεφαλής συνάδουν με τις αλήθεια-αρχές, οφείλουμε να τις αποδεχτούμε και να υποταχθούμε σ’ αυτές. Αν, όμως, ένας επικεφαλής δεν ενεργεί σύμφωνα με τις αρχές και αντίθετα παραβιάζει την αλήθεια, πρέπει να υπερασπιστούμε τις αλήθεια-αρχές, να τον εκθέσουμε και να τον εμποδίσουμε, και να εκπληρώσουμε τη δική μας ευθύνη. Είμαι μέλος του οίκου του Θεού, και είναι ευθύνη και καθήκον μου να προστατεύω τα συμφέροντά του. Όταν βλέπω έναν επικεφαλής να ενεργεί ενάντια στις αρχές, δεν πρέπει να μένω θεατής. Πρέπει να υπερασπίζομαι την αλήθεια και τη δικαιοσύνη, να έχω το θάρρος να κάνω πράξη την αλήθεια και να εκπληρώνω την ευθύνη μου. Διαφορετικά, είμαι απλώς μια δειλή και άχρηστη. Ενώ πίστευα στον Θεό για τόσο πολλά χρόνια, εξακολουθούσα να μην πιστεύω ότι η αλήθεια βασιλεύει στον οίκο του Θεού. Δεν είχα αληθινή πίστη στον Θεό. Όταν έβλεπα αδελφούς και αδελφές να αποπέμπονται λόγω μιας στιγμιαίας παράβασης ή αποκάλυψης διαφθοράς, πίστευα λανθασμένα ότι οι επικεφαλής μπορούσαν να αποφασίσουν τις προοπτικές, τη μοίρα, την έκβαση και τον προορισμό ενός ανθρώπου. Με είχε τρομοκρατήσει το γεγονός πως, αν ήμουν έστω και λίγο απρόσεκτη, η Λι Τζινγκ θα πιανόταν από κάποια αποκάλυψη της διαφθοράς μου και θα με απέπεμπε, κι έτσι θα κατέστρεφε την ελπίδα μου να σωθώ. Πίστευα στον Θεό μόνο στα λόγια, αλλά δεν υπήρχε καμία θέση για τον Θεό στην καρδιά μου. Αντιμετώπιζα λανθασμένα μια επικεφαλής ως τον Κυρίαρχο που αποφάσιζε τη μοίρα μου, και θεωρούσα την εξουσία και τη θέση ανώτερες από οτιδήποτε άλλο. Δεν μπορούσα να πιστέψω στη δίκαιη διάθεση του Θεού και στην παντοδυναμία και την κυριαρχία Του. Ήμουν τόσο ανόητη και τυφλή, τόσο μπερδεμένος άνθρωπος! Στην πραγματικότητα, κανένας κακοποιός δεν μπορεί να μείνει ακλόνητος στον οίκο του Θεού· αργά ή γρήγορα, θα αποκαλυφθεί και θα αποκλειστεί. Η αλήθεια βασιλεύει στον οίκο του Θεού. Ο Θεός είναι δίκαιος· δεν θα αδικήσει έναν καλό άνθρωπο, ούτε θα χαριστεί σε έναν κακό. Στον οίκο του Θεού, όποιος κάνει πολύ κακό και αρνείται να αποδεχτεί την αλήθεια, είτε είναι επικεφαλής είτε συνηθισμένος πιστός, τελικά θα αποκαλυφθεί και θα αποκλειστεί. Όσο για εκείνους που επιδιώκουν την αλήθεια, ακόμη κι αν αποπεμφθούν άδικα και προσωρινά από ψευδο-επικεφαλής και αντίχριστους, αυτό δεν σημαίνει ότι έχει χαθεί η ελπίδα σωτηρίας τους. Αυτό συμβαίνει επειδή οι άνθρωποι που πιστεύουν ειλικρινά στον Θεό και επιδιώκουν την αλήθεια δεν θα αρνηθούν ποτέ τον Θεό ούτε θα απομακρυνθούν ποτέ από Αυτόν, ανεξάρτητα από τις περιστάσεις. Ακόμη κι αν αποπεμφθούν, θα συνεχίσουν να πιστεύουν στον Θεό, να εκτελούν τα καθήκοντά τους, και να αναζητούν την αλήθεια για να πάρουν το μάθημά τους. Στο τέλος, θα γίνουν και πάλι δεκτοί στην εκκλησία. Ακόμη κι αν τους βρουν συμφορές, θα έχουν την προστασία του Θεού. Είδα ότι η έκβαση και ο προορισμός κάθε ανθρώπου βρίσκονται στα χέρια του Θεού και δεν εξαρτώνται καθόλου από την απόφαση κανενός επικεφαλής. Αυτή η εμπειρία με έκανε να κατανοήσω και να εκτιμήσω αληθινά τη δίκαιη διάθεση του Θεού. Πέρα απ’ αυτό, είδα πόσο φτωχή και αξιολύπητη ήμουν, δεν είχα ίχνος αλήθεια-πραγματικότητας. Ένα μικρό περιστατικό είχε αποκαλύψει την ποταπή ανθρώπινη φύση μου στον μέγιστο βαθμό, μου έδειξε πόσο ποταπός ήταν ο χαρακτήρας μου, ότι μπορούσα να κάνω ένα τόσο ποταπό πράγμα για χάρη των δικών μου συμφερόντων. Μίσησα τον εαυτό μου που δεν επιδίωκα την αλήθεια και που ζούσα με βάση σατανικά δηλητήρια, χωρίς καμία ανθρώπινη ομοιότητα. Προσευχήθηκα θερμά στον Θεό μετανοημένη, κι αποφασισμένη να αναζητώ την αλήθεια και να φέρομαι και να ενεργώ σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού στο εξής.

Αργότερα, διάβασα ένα άλλο χωρίο των λόγων του Θεού και κατανόησα λίγο πώς καθορίζει ο Θεός τις εκβάσεις των ανθρώπων. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Στο έργο του Θεού των εσχάτων ημερών, ο Θεός προσδιορίζει την έκβαση των ανθρώπων με βάση τις εκδηλώσεις τους. Ξέρετε σε τι αναφέρονται οι “εκδηλώσεις” εδώ; Μπορεί να θεωρείτε ότι οι εκδηλώσεις αναφέρονται στις διεφθαρμένες διαθέσεις που αποκαλύπτουν οι άνθρωποι στις πράξεις τους, όμως δεν σημαίνει αυτό στην πραγματικότητα. Οι εκδηλώσεις εδώ αναφέρονται στο αν μπορείς ή όχι να κάνεις πράξη την αλήθεια, στο αν μπορείς ή όχι να είσαι πιστός ενόσω εκτελείς το καθήκον σου, στην προοπτική της πίστης σου στον Θεό, στη στάση σου απέναντι στον Θεό, στην αποφασιστικότητά σου να υποστείς κακουχίες, στη στάση σου απέναντι στην αποδοχή της κρίσης, της παίδευσης και του κλαδέματος, στον αριθμό των σοβαρών παραβάσεων που έχεις διαπράξει και στον βαθμό στον οποίο επιτυγχάνεις τελικά μεταμέλεια και μεταμόρφωση. Όλα αυτά σε συνδυασμό συνθέτουν τις εκδηλώσεις σου. Ο όρος “εκδηλώσεις” δεν αναφέρεται εδώ σε πόσες διεφθαρμένες διαθέσεις έχεις αποκαλύψει ή πόσα κακά πράγματα έχεις κάνει, αλλά σε πόσα αποτελέσματα έχεις επιτύχει και πόσο έχεις αλλάξει πραγματικά στην πίστη σου στον Θεό. Αν η έκβαση των ανθρώπων καθορίζονταν με βάση το πόση διαφθορά εκφράζει η φύση τους, κανείς δεν θα μπορούσε να επιτύχει τη σωτηρία, διότι τα ανθρώπινα όντα είναι όλα βαθιά διεφθαρμένα, όλα έχουν σατανική φύση και όλα αντιστέκονται στον Θεό. Ο Θεός θέλει να σώζει όσους μπορούν να αποδεχτούν την αλήθεια και να υποταχθούν στο έργο Του. Όση διαφθορά κι αν αποκαλύπτουν, εφόσον μπορέσουν τελικά να αποδεχτούν την αλήθεια, να επιτύχουν αληθινή μεταμέλεια και να υποβληθούν σε αληθινή αλλαγή, είναι άτομα που σώζονται από τον Θεό» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο). Ο Θεός καθορίζει την έκβαση και τον προορισμό ενός ανθρώπου όχι από το πόση διαφθορά αποκαλύπτει, αλλά από το αν έχει μετανοήσει και αλλάξει αληθινά μόλις αποκαλύψει τη διαφθορά αυτή. Όση διαφθορά κι αν αποκαλύψει ένας άνθρωπος, εφόσον μπορεί να αποδεχτεί την αλήθεια και να μετανοήσει αληθινά, θα σωθεί. Ο Θεός σώζει τον άνθρωπο στον μέγιστο δυνατό βαθμό. Ο καθένας από εμάς θα αποκαλύψει πολλή διαφθορά καθώς ακολουθούμε τον Θεό. Αν ο Θεός καθόριζε την έκβασή μας με βάση πόση διαφθορά αποκαλύπτουμε, κανείς μας δεν θα μπορούσε να σωθεί. Δεν αναζητούσα τις αλήθεια-αρχές όταν αντιμετώπιζα καταστάσεις. Όταν έγραφα την αξιολόγηση, ήξερα ότι η συμπεριφορά της Γουάνγκ Γιου αποκάλυπτε διαφθορά και ότι δεν έπρεπε να αποτελεί στόχο έρευνας. Φοβόμουν, όμως, μήπως προσβάλω την επικεφαλής και δεν τολμούσα να διατυπώσω την άποψή μου. Για χάρη της δικής μου καλής έκβασης και του προορισμού μου, δεν με ένοιαζε αν οι άλλοι ζούσαν ή πέθαιναν, κι άφηνα μια παράβαση και μια κηλίδα ενώπιον του Θεού. Όταν σκέφτηκα αυτά τα πράγματα, αποφάσισα μέσα στην καρδιά μου να μη ζω πια με βάση τη δόλια φύση μου.

Εκείνο το διάστημα, συλλογιζόμουν πώς θα μπορούσα να απαλλαγώ από τη γλοιώδη και δόλια διεφθαρμένη διάθεσή μου. Προσευχήθηκα στον Θεό, και Του ζήτησα να με καθοδηγήσει να βρω ένα μονοπάτι άσκησης. Μια μέρα, είδα ένα χωρίο των λόγων του Θεού: «Για να πιστεύεις στον Θεό και να ακολουθείς το σωστό μονοπάτι στη ζωή, πρέπει τουλάχιστον να ζεις με αξιοπρέπεια και ανθρώπινη ομοιότητα, να είσαι άξιος της εμπιστοσύνης των άλλων, να σε θεωρούν πολύτιμο, και να πιστεύουν πως ο χαρακτήρας και η ακεραιότητά σου έχουν υπόσταση, πως κάνεις ό,τι λες και κρατάς τον λόγο σου. […] Όλοι όσοι έχουν αξιοπρέπεια έχουν λίγο έντονη προσωπικότητα και κάποιες φορές δεν τα πάνε καλά με τους άλλους, αλλά είναι ειλικρινείς και δεν έχουν ίχνος ψευτιάς ή ατιμίας πάνω τους. Στο τέλος, οι άλλοι τους έχουν σε μεγάλη εκτίμηση επειδή μπορούν και κάνουν πράξη την αλήθεια, είναι ειλικρινείς, έχουν αξιοπρέπεια, ακεραιότητα, χαρακτήρα, δεν εκμεταλλεύονται ποτέ τους άλλους, τους βοηθούν όταν έχουν προβλήματα, φέρονται σε όλους με ευσυνειδησία και λογική, και δεν κρίνουν ποτέ κάποιον επιπόλαια. Όταν αξιολογούν κάποιον ή μιλούν γι’ αυτόν, μιλούν πάντα με ακρίβεια, μιλούν για όσα ξέρουν και δεν βιάζονται να ανοίξουν το στόμα τους για αυτά που δεν ξέρουν ούτε βάζουν σάλτσες, και τα λόγια τους μπορούν να λειτουργήσουν ως αποδεικτικά στοιχεία και ως σημεία αναφοράς. Όταν μιλούν και ενεργούν όσοι έχουν ακεραιότητα, το κάνουν με σχετικά πρακτικό τρόπο και με σχετική αξιοπιστία. Κανένας δεν θεωρεί πολύτιμους τους ανθρώπους που δεν έχουν ακεραιότητα, κανένας δεν δίνει σημασία σε ό,τι λένε και κάνουν, και κανένας δεν θεωρεί σημαντικά τα λόγια τους· κανένας δεν τους εμπιστεύεται. Ο λόγος γι’ αυτό είναι ότι λένε τόσα ψέματα και τόσο λίγες αλήθειες. Ακριβώς επειδή δεν είναι ειλικρινείς στις επαφές τους με άλλους ανθρώπους ή όποτε κάνουν το οτιδήποτε γι’ αυτούς, προσπαθούν να ξεγελάσουν και να κοροϊδέψουν τους πάντες, και κανείς δεν τους συμπαθεί. Εσείς βρήκατε ποτέ κανέναν που να τον θεωρείτε αξιόπιστο; Εσείς οι ίδιοι, αισθάνεστε άξιοι της εμπιστοσύνης των άλλων; Μπορούν να σας εμπιστευτούν οι άλλοι; Αν κάποιος σε ρωτήσει για την κατάσταση ενός άλλου ανθρώπου, δεν πρέπει να αξιολογείς και να κρίνεις αυτόν τον άνθρωπο όπως νομίζεις εσύ· πρέπει τα λόγια σου να είναι αντικειμενικά, ακριβή και να συνάδουν με τα γεγονότα. Πρέπει να μιλάς μόνο για όσα καταλαβαίνεις και όχι για αυτά που δεν γνωρίζεις καλά. Πρέπει να είσαι σωστός και δίκαιος προς εκείνο τον άνθρωπο, κι έτσι θα ενεργείς με τρόπο υπεύθυνο» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μόνο αν είναι έντιμος άνθρωπος μπορεί κανείς να βιώσει αληθινή ανθρώπινη ομοιότητα). Όταν συλλογίστηκα τα λόγια Του, κατάλαβα τελικά ότι η κανονική ανθρώπινη φύση που απαιτεί ο Θεός να βιώσουμε είναι εκείνη στην οποία έχουμε ακεραιότητα, αξιοπρέπεια, μιλάμε με βάση τα γεγονότα, ούτε υπερβάλλουμε ούτε υποβαθμίζουμε, και είμαστε υπεύθυνοι στις πράξεις μας. Τέτοιοι άνθρωποι είναι ειλικρινείς και καλόκαρδοι, δεν παίζουν ποτέ παιχνίδια μυαλού ούτε χρησιμοποιούν κόλπα, έχουν ειλικρινή στάση απέναντι σε ανθρώπους και ζητήματα, και είναι άξιοι εμπιστοσύνης. Από τα λόγια του Θεού, βρήκα μια κατεύθυνση για το πώς να φέρομαι. Ήξερα ότι έπρεπε να μιλάω και να ενεργώ με ειλικρίνεια σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού, για να είμαι άξια εμπιστοσύνης των άλλων, και να καθησυχάσω τον Θεό. Όταν χρειαζόταν να εκφράσω την άποψή μου, έπρεπε να λέω την αλήθεια και να αφήνω τους άλλους να γνωρίζουν τις πραγματικές μου γνώμες και σκέψεις.

Μετά απ’ αυτό, άρχισα να εστιάζω στο να εισέρχομαι στην αλήθεια όσον αφορά το να είμαι ειλικρινής άνθρωπος στο καθήκον μου. Μια φορά, η επόπτρια με ρώτησε σε τι κατάσταση ήταν δύο μέλη της ομάδας μου, και είπε ότι, αν δεν ήταν κατάλληλοι, έπρεπε να τους ανατεθούν διαφορετικά καθήκοντα εγκαίρως. Σκέφτηκα μέσα μου: «Η επόπτρια έχει κι εκείνη μια εικόνα για το πώς τα πηγαίνουν αυτοί οι δύο στα καθήκοντά τους τον τελευταίο καιρό. Αν η άποψή μου είναι διαφορετική από τη δική της, δεν θα πει ότι δεν έχω διάκριση και δεν ξέρω πώς να βλέπω ανθρώπους ή ζητήματα; Μήπως πει ότι έχω φτωχό επίπεδο και δεν είμαι κατάλληλη για επικεφαλής ομάδας; Άσ’ το. Καλύτερα να μην πω τίποτα. Ή ίσως πω απλώς ότι δεν έχω σχηματίσει άποψη ακόμα». Εκείνη τη στιγμή, συνειδητοποίησα ότι προσπαθούσα να είμαι πάλι δόλια. Σκέφτηκα τα λόγια του Θεού: «Ειλικρίνεια σημαίνει να δίνεις την καρδιά σου στον Θεό, να μη φέρεσαι ψεύτικα απέναντι στον Θεό σε τίποτα, να είσαι ανοιχτός με Εκείνον στο καθετί, χωρίς να κρύβεις ποτέ τα γεγονότα, χωρίς να προσπαθείς να εξαπατήσεις τους ανωτέρους σου και να κρύψεις πράγματα από τους κατωτέρους σου και χωρίς να κάνεις πράγματα απλώς και μόνο στην προσπάθειά σου να καλοπιάσεις τον Θεό. Εν ολίγοις, το να είσαι ειλικρινής σημαίνει να είσαι αγνός στις πράξεις και στα λόγια σου, και να μην εξαπατάς ούτε τον Θεό ούτε τον άνθρωπο» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Οι τρεις νουθεσίες). Αφού διάβασα, προσευχήθηκα σιωπηλά: «Αχ, Θεέ μου, δεν θέλω να είμαι πια δόλια. Πρέπει να είμαι ειλικρινής άνθρωπος, να καταγράψω αυτά που είδα με ειλικρίνεια και να διατυπώσω τη δική μου άποψη». Αφού το έγραψα, το έστειλα στην επόπτρια, και η καρδιά μου ήταν απόλυτα γαλήνια. Από τότε, όποτε έπρεπε να γράψω μια αξιολόγηση, έλεγα την αλήθεια, και κατέγραφα πιστά τα ζητήματα που είχα δει και τις δικές μου απόψεις. Μπόρεσα να έχω αυτήν τη μικρή αλλαγή και αυτό το μικρό κέρδος ως αποτέλεσμα των λόγων του Θεού. Δόξα τω Θεώ!