Από της Τζενγκ Τζιν, Κίνα

Τον Δεκέμβριο του 2023, οι επικεφαλής μού ανέθεσαν την ευθύνη για το έργο ποτίσματος σε μερικές εκκλησίες. Ο αδελφός Λιν Χάι ήταν ο επόπτης. Εκτός από το να επιβλέπει και να παρακολουθεί το έργο μας, ήταν επίσης υπεύθυνος για το έργο ποτίσματος σε αρκετές άλλες εκκλησίες. Όταν άρχισα να συνεργάζομαι με τον Λιν Χάι, είδα ότι σήκωνε κάποιο φορτίο στο καθήκον του· παρακολουθούσε και έλυνε άμεσα τυχόν προβλήματα που είχαν οι νεοφώτιστοι. Στα τέλη Φεβρουαρίου του 2024, στείλαμε μια επιστολή επικοινωνίας στις εκκλησίες σχετικά με κοινά προβλήματα μεταξύ των νεοφώτιστων, και παρακολουθήσαμε επίσης το θέμα για να διασφαλίσουμε ότι οι εκκλησίες θα ανέθεταν άμεσα διαφορετικά καθήκοντα σε τυχόν προσωπικό που ήταν ακατάλληλο για ποτιστές. Αργότερα, ανακάλυψα ότι ο Λιν Χάι όχι μόνο δεν είχε παρακολουθήσει την εφαρμογή του έργου μας, αλλά δεν είχε ελέγξει ούτε τις εκκλησίες για τις οποίες ήταν υπεύθυνος, και δεν είχαν ανατεθεί εγκαίρως διαφορετικά καθήκοντα στους ποτιστές. Σκέφτηκα: «Μήπως δεν νιώθει καλά τελευταία; Μήπως ανέβηκε πάλι η πίεσή του; Μήπως ζει μέσα στην ασθένεια και δεν σηκώνει φορτίο στο καθήκον του; Ίσως πρέπει να του κάνω μια υπενθύμιση. Αν όμως του το έλεγα ευθέως, μήπως θα έλεγε ότι δεν έδειχνα κατανόηση για την κατάστασή του; Άλλωστε, εγώ είμαι απλώς ένα μέλος της ομάδας. Αν του επεσήμανα ευθέως τα προβλήματά του, μήπως θα ντροπιαζόταν και θα μου κρατούσε κακία; Κι αν δημιουργούνταν ένταση μεταξύ μας; Πόσο άβολο θα ήταν να συνεργαζόμαστε μετά απ’ αυτό!» Τότε όμως θυμήθηκα ότι ο Θεός έχει πει στη συναναστροφή πως οι συνεργάτες πρέπει να επιβλέπουν και να υπενθυμίζουν ο ένας στον άλλον. Δεν μου φαινόταν σωστό να βλέπω τα προβλήματά του και να μη λέω λέξη. Έτσι, του έδωσα μια λίστα με τις εργασίες που έπρεπε να παρακολουθήσει και τις εκκλησίες που είχαν έλλειψη από ποτιστές, και του υπενθύμισα να ασχοληθεί με αυτά. Αρχικά ήθελα να του μιλήσω για τη φύση και τις συνέπειες της επιπολαιότητας και της ανευθυνότητας στο καθήκον, αλλά ανησυχούσα ότι, αν τα έλεγα αυτά, θα τον πρόσβαλλα και θα δυσκόλευα τη μεταξύ μας σχέση στο μέλλον. Οπότε, ρώτησα απλώς για την υγεία του τον τελευταίο καιρό και βρήκα μερικά χωρία των λόγων του Θεού σχετικά με την αμοιβαία επίβλεψη και υπενθύμιση μεταξύ συνεργατών για να του δείξω. Έτσι, θα ήξερε ότι προσπαθούσα απλώς να κάνω πράξη τα λόγια του Θεού και όχι να τα βάλω σκόπιμα μαζί του, οπότε δεν θα σχημάτιζε προκατάληψη εναντίον μου. Προς έκπληξή μου, ο Λιν Χάι απάντησε μόνο με δύο λέξεις: «Εντάξει, λοιπόν». Δεν είπε τίποτα για αναγνώριση των δικών του προβλημάτων. Μετά απ’ αυτό, συνέχισε να μην ασχολείται με την ανάθεση διαφορετικών καθηκόντων στους ποτιστές στις εκκλησίες, ούτε παρακολουθούσε ή επέβλεπε το έργο μας. Σκέφτηκα να το αναφέρω ξανά, αλλά μετά θυμήθηκα πόσο απαξιωτική ήταν η τελευταία του απάντηση. Μάλλον ήταν ενοχλημένος. Αν έλεγα κάτι πάλι, σίγουρα θα ενοχλούνταν ακόμα περισσότερο. Κανείς άλλος δεν έλεγε τίποτα, οπότε αν ήμουν η μόνη που επεσήμαινε τα ζητήματά του, θα φαινόταν σαν να τα έβαζα συνέχεια μαζί του. Δεν ήθελα να είμαι εγώ αυτή που θα τον πρόσβαλλε, οπότε το άφησα.

Αργότερα, λόγω των συλλήψεων Χριστιανών από το ΚΚΚ, ορισμένοι από τους ποτιστές στις εκκλησίες για τις οποίες ήμουν υπεύθυνη αναγκάστηκαν να κρυφτούν λόγω κινδύνων ασφαλείας, και σε άλλους που ήταν ακατάλληλοι έπρεπε να ανατεθούν διαφορετικά καθήκοντα. Αλλά δεν μπορούσαμε να βρούμε κατάλληλα άτομα να αναλάβουν, γεγονός που επηρέασε το έργο. Μέσα από τον στοχασμό και την ανασκόπηση, είδα ότι αυτό συνέβαινε επειδή γενικά δεν εστιάζαμε στην καλλιέργεια ανθρώπων. Έτσι, έγραψα μια επιστολή συναναστροφής στις εκκλησίες σχετικά με αυτό το πρόβλημα, ζητώντας από τους επικεφαλής και τους εργάτες να εστιάσουν στην καλλιέργεια ανθρώπων, ώστε να μπορέσουν να διορθώσουν αυτήν την απόκλιση εγκαίρως. Στη συνέχεια, την προώθησα στον Λιν Χάι και στη συνεργάτιδά μας, την αδελφή Γουάνγκ Νταν, για να ελέγξουν για τυχόν προβλήματα ή ελλείψεις, ώστε να κάνουν τυχόν προσθήκες και βελτιώσεις πριν τη στείλουμε στις εκκλησίες. Τους υπενθύμισα επίσης να απαντήσουν άμεσα για να μην καθυστερήσει το έργο. Πέρασαν όμως λίγες μέρες και ο Λιν Χάι δεν είχε απαντήσει ακόμα. Σκέφτηκα: «Τι συμβαίνει με αυτόν; Δεν παρακολουθεί το έργο της καλλιέργειας ανθρώπων, και τώρα που γράφτηκε η επιστολή, δεν λέει καν τη γνώμη του. Να τη στείλουμε αυτήν την επιστολή ή όχι; Αν δεν τη στείλουμε, θα καθυστερήσει το έργο. Τι θα γίνει όμως αν τη στείλουμε και υπάρχει κάτι ακατάλληλο μέσα και προκαλέσει διατάραξη;» Ήθελα να του γράψω και να τον ρωτήσω τι σκεφτόταν και γιατί δεν είχε απαντήσει ακόμα, αλλά θυμήθηκα ότι δεν ήταν πολύ δεκτικός στις προτάσεις μου την τελευταία φορά. Ανησυχούσα ότι, αν επεσήμανα ξανά τα ζητήματά του, απλώς θα ενοχλούνταν περισσότερο και η σχέση μας θα γινόταν δύσκολη στο μέλλον, οπότε δεν ρώτησα. Αργότερα, η Γουάνγκ Νταν απάντησε ότι η επιστολή ήταν μια χαρά, οπότε, για να μην καθυστερήσει το έργο, τη στείλαμε.

Λίγο καιρό μετά, οι συλλήψεις από το ΚΚΚ εντάθηκαν. Χρησιμοποιούσαν διάφορες μεθόδους για να εντοπίσουν και να συλλάβουν πιστούς, και άρχισαν μάλιστα να διαδίδουν τις ίδιες και τις ίδιες ψεύτικες φήμες για να παραπλανήσουν τον κόσμο. Συναναστραφήκαμε με τους νεοφώτιστους πάνω στην αλήθεια όσον αφορά τη διάκριση και στην αλήθεια σχετικά με τα οράματα, και οι περισσότεροι απέκτησαν την ικανότητα να διακρίνουν κάποιες από τις αβάσιμες φήμες. Σκέφτηκα: «Αναρωτιέμαι αν οι ποτιστές στις άλλες εκκλησίες έχουν συναναστραφεί με τους νεοφώτιστους πάνω στην αλήθεια όσον αφορά τη διάκριση σχετικά με αυτές τις αβάσιμες φήμες. Έχουν καθόλου διάκριση γι’ αυτές οι νεοφώτιστοι;» Έτσι, έγραψα στον Λιν Χάι, προτείνοντάς του να βάλει τους ποτιστές που ήταν υπό την επίβλεψή του να ελέγξουν την ικανότητα των νεοφώτιστων να διακρίνουν τις αβάσιμες φήμες. Αν κάποιοι απ’ αυτούς δεν καταλάβαιναν, έπρεπε να συναναστραφούν άμεσα πάνω στην αλήθεια σχετικά με τα οράματα, για να μην παραπλανηθούν από τις αβάσιμες φήμες και υποστούν ζημία στη ζωή τους. Πέρασαν δέκα μέρες αφότου έστειλα την επιστολή, και ακόμα δεν υπήρχε απάντηση από τον Λιν Χάι. Είχα αρχίσει να θυμώνω λίγο. Σκέφτηκα: «Αυτό το έργο είναι τόσο σημαντικό. Πώς γίνεται να μην το παίρνει στα σοβαρά;» Ήθελα πραγματικά να επισημάνω ότι δεν σήκωνε φορτίο στο καθήκον του, αλλά και πάλι, φοβόμουν μην τον ενοχλήσω, οπότε δεν το είπα ευθέως. Αντ’ αυτού, ρώτησα ευγενικά αν είχε λάβει την επιστολή μου και συναναστράφηκα πάνω στη σπουδαιότητα της παρακολούθησης αυτού του έργου. Προς έκπληξή μου, ο Λιν Χάι απάντησε: «Βάλαμε τους ποτιστές να συναναστραφούν γι’ αυτό παλιότερα. Οι νεοφώτιστοι μάλλον τα έχουν κατανοήσει όλα. Δεν χρειάζεται να το ξαναελέγξουμε». Όταν είδα ότι έβγαζε απλώς συμπεράσματα με βάση τις φαντασιοκοπίες του, χωρίς να προσπαθεί ουσιαστικά να κατανοήσει την κατάσταση των νεοφώτιστων, ένιωσα ότι φερόταν πραγματικά ανεύθυνα. Ήθελα να συναναστραφώ μαζί του γι’ αυτό το πρόβλημα, αλλά μετά ανησύχησα ότι, αν συνέχιζα να επισημαίνω τα ζητήματά του, θα σχημάτιζε κακή γνώμη για μένα. Κι αν γινόταν άβολη η σχέση μας; Όμως ένιωσα μομφή από τη συνείδησή μου που έβλεπα τα προβλήματά του αλλά δεν έλεγα τίποτα. Λίγο αργότερα, σκεφτόμουν: «Εσύ είσαι ο επόπτης, οπότε αν κάτι πάει στραβά, είναι δική σου η ευθύνη. Εγώ σου έκανα την υπενθύμιση, κι εσύ είσαι αυτός που δεν άκουσε». Αλλά μετά ένιωσα ότι ήταν ανεύθυνο εκ μέρους μου να σκέφτομαι έτσι… Ήμουν τόσο ταραγμένη και ανήσυχη, και δεν μπορούσα να ηρεμήσω την καρδιά μου για να κάνω το καθήκον μου.

Μέσα στον πόνο μου, προσευχήθηκα στον Θεό και αναζήτησα την καθοδήγησή Του. Θυμήθηκα τα λόγια του Θεού: «Όποιο καθήκον κι αν εκτελείς, είτε σημαντικό είτε συνηθισμένο, αν δεν κάνεις με την καρδιά σου το έργο που σου έχει ανατεθεί ή αν δεν ανταποκρίνεσαι στην ευθύνη σου και αν δεν το βλέπεις ως ανάθεση από τον Θεό κι ούτε το αναλαμβάνεις ως δικό σου καθήκον και υποχρέωση, ενώ συνέχεια ενεργείς επιπόλαια, τότε αυτό θα είναι πρόβλημα» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μόνο διαβάζοντας συχνά τα λόγια του Θεού και με το να στοχάζεται κανείς την αλήθεια μπορεί να υπάρξει μονοπάτι να ακολουθήσει). Καθώς συλλογιζόμουν τα λόγια του Θεού, συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να έχω αίσθημα ευθύνης στο καθήκον μου. Ανεξάρτητα από το αν είμαι επόπτρια ή όχι, εφόσον εντοπίζω κάποιο πρόβλημα στο έργο της εκκλησίας, οφείλω να εκπληρώνω την ευθύνη μου να διαφυλάσσω το έργο της εκκλησίας. Αν βλέπω ένα πρόβλημα και το παραβλέπω, και είμαι επιπόλαιη και ανεύθυνη, αυτό είναι παραμέληση καθήκοντος. Με τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα να συλλαμβάνει μανιωδώς Χριστιανούς και να διαδίδει αβάσιμες φήμες, ήταν πολύ πιθανό οι νεοφώτιστοι να παραπλανηθούν και να φύγουν. Ήταν ευθύνη μου να υπενθυμίσω στον Λιν Χάι να συναναστραφεί περισσότερο μαζί τους πάνω στην αλήθεια όσον αφορά τη διάκριση. Όταν είδα ότι δεν το έπαιρνε καθόλου στα σοβαρά, έπρεπε να το επισημάνω και να τον βοηθήσω εγκαίρως. Αλλά φοβόμουν ότι θα σχημάτιζε κακή γνώμη για μένα, και φοβόμουν μην τον προσβάλω και δυσκολέψω τη σχέση μας, οπότε φέρθηκα απλώς σαν ανθρωπάρεσκη. Έβλεπα τα προβλήματά του, αλλά δεν τολμούσα να τα επισημάνω ευθέως. Δεν είχα αίσθημα ευθύνης και δεν διαφύλασσα τα συμφέροντα της εκκλησίας. Ήμουν πραγματικά ανάξια να κάνω ένα τόσο σημαντικό καθήκον! Ένιωθα βαθιές τύψεις στην καρδιά μου, οπότε έγραψα μια επιστολή στον Λιν Χάι για να συζητήσω την άποψή μου μαζί του. Μετά σκέφτηκα ότι, εφόσον οι απόψεις μας ήταν διαφορετικές, θα έπρεπε να το συζητήσω και με τους άλλους αδελφούς και αδελφές με τους οποίους συνεργαζόμασταν. Αλλά δίστασα πάλι, καθώς είχα αυτήν την ανησυχία: «Αν το μάθει ο Λιν Χάι, μήπως πει ότι προσπαθώ να τον εκθέσω; Μήπως σχηματίσει κακή γνώμη για μένα;» Θυμήθηκα τα λόγια του Θεού: «“Δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να φοβηθώ, δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να ζαρώσω σε μια γωνιά και δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να χάσω το θάρρος μου!” Έχετε εσείς αυτήν την αποφασιστικότητα;» [«Ο Λόγος», τόμ. 7: «Σχετικά με την επιδίωξη της αλήθειας», Πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (13)]. Όσον αφορά ζητήματα που αφορούν τα συμφέροντα της εκκλησίας και τη ζωή-είσοδο των αδελφών μας, δεν μπορώ να συμβιβάζομαι ή να κάνω πίσω μόνο και μόνο επειδή φοβάμαι τι μπορεί να σκεφτούν οι άλλοι για μένα. Είτε το αποδεχόταν ο Λιν Χάι είτε όχι, εγώ έπρεπε να πάρω θέση και να διαφυλάξω τα συμφέροντα της εκκλησίας. Επομένως, προώθησα την επιστολή. Στη συνέχεια, οι άλλοι συνεργάτες μου και ο Λιν Χάι απάντησαν όλοι, συμφωνώντας με την άποψή μου. Ανακουφίστηκα πολύ μέσα μου.

Αλλά μετά απ’ αυτό, συνέχισα να μη συναναστρέφομαι με τον Λιν Χάι σχετικά με την επιπόλαιη στάση του απέναντι στο καθήκον του. Άρχισα να κάνω αυτοκριτική: Είχα δει ξεκάθαρα τα προβλήματα του Λιν Χάι, κι όμως δεν τολμούσα να τα επισημάνω ευθέως. Ποιες διεφθαρμένες διαθέσεις κρύβονταν πίσω απ’ αυτό; Προσευχήθηκα να με καθοδηγήσει ο Θεός να κατανοήσω τα δικά μου ζητήματα. Τότε, διάβασα ένα χωρίο των λόγων του Θεού που μιλούσε απευθείας στην κατάστασή μου. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να επιδιώξουν την αλήθεια και θέλουν να κάνουν πράξη την αλήθεια, αλλά πολλές φορές έχουν απλώς την αποφασιστικότητα και την επιθυμία να το κάνουν· μέσα τους, ωστόσο, η αλήθεια δεν έχει γίνει ζωή τους. Έτσι, όταν συναντάς πονηρές δυνάμεις που αναστατώνουν και υπονομεύουν το έργο της εκκλησίας —για παράδειγμα, όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με ψευδοεπικεφαλής που χειρίζονται ζητήματα παραβιάζοντας τις αρχές και δεν κάνουν αληθινό έργο ή με κακούς ανθρώπους και αντίχριστους που κάνουν κακό και διαταράσσουν το έργο της εκκλησίας και προκαλούν έτσι βλάβη στους εκλεκτούς του Θεού— δεν έχεις το θάρρος να υψώσεις το ανάστημά σου και να μιλήσεις. Γιατί δεν έχεις αυτό το θάρρος; Μήπως επειδή είσαι δειλός ή δεν έχεις ευφράδεια, ή μήπως δεν τολμάς να μιλήσεις επειδή δεν μπορείς να διακρίνεις τα πράγματα καθαρά; Δεν οφείλεται σε τίποτα από αυτά· είναι πρωτίστως η συνέπεια του ότι περιορίζεσαι από τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου. Μία από τις διεφθαρμένες διαθέσεις που αποκαλύπτεις είναι μια δόλια διάθεση: Όταν συμβαίνει κάτι, το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι είναι τα δικά σου συμφέροντα, οι συνέπειες των πράξεών σου και αν θα είναι επωφελείς για εσένα. Αυτή είναι μια δόλια διάθεση, έτσι δεν είναι; Μια άλλη είναι διάθεση εγωιστική και ποταπή. Σκέφτεσαι: “Τι σχέση έχει μ’ εμένα το ότι βλάπτουν τα συμφέροντα του οίκου του Θεού; Αφού δεν είμαι επικεφαλής, γιατί να αναμειχθώ; Δεν έχει καμία σχέση μ’ εμένα και δεν είναι δική μου ευθύνη”. Τέτοιες σκέψεις και λόγια δεν είναι κάτι που σκέφτεσαι σκόπιμα, αλλά παράγονται από εσένα ασυνείδητα —αυτές είναι οι διεφθαρμένες διαθέσεις που αποκαλύπτουν οι άνθρωποι όταν έρχονται αντιμέτωποι με ένα ζήτημα. Αυτές οι διεφθαρμένες διαθέσεις κυβερνούν τις σκέψεις σου, δένουν τα χέρια και τα πόδια σου και ελέγχουν τι λες. Μέσα στην καρδιά σου, θέλεις να υψώσεις το ανάστημά σου και να μιλήσεις, αλλά έχεις ενδοιασμούς και, ακόμη κι αν μιλήσεις, μιλάς με περιστροφές και αφήνεις περιθώρια για να κάνεις ελιγμούς ή υπεκφεύγεις και απλώς δεν λες την αλήθεια. Οι άνθρωποι που έχουν διάκριση μπορούν να το δουν αυτό και, στην πραγματικότητα, ξέρεις κι εσύ μέσα στην καρδιά σου ότι δεν είπες όλα όσα έπρεπε, ότι δεν έφερες αποτελέσματα, ότι απλώς ενεργούσες τυπικά και ότι το πρόβλημα δεν λύθηκε. Δεν έχεις εκπληρώσει την ευθύνη σου, κι όμως λες με αυταρέσκεια ότι την έχεις εκπληρώσει ή ισχυρίζεσαι ότι δεν έβλεπες τα πράγματα καθαρά εκείνη τη στιγμή. Συνάδουν αυτοί οι ισχυρισμοί με τα γεγονότα; Είναι αυτό που σκέφτεσαι πραγματικά; Δεν βρίσκεσαι εντελώς υπό τον έλεγχο των σατανικών διαθέσεών σου;» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο). Ο Θεός αποκαλύπτει ότι οι άνθρωποι ζουν με βάση τις εγωιστικές και δόλιες διεφθαρμένες διαθέσεις τους. Όταν βλέπουν κάποιον να κάνει κάτι που παραβιάζει τις αρχές, δεν τολμούν να το επισημάνουν, καθώς υπολογίζουν μόνο τα δικά τους συμφέροντα και δεν διαφυλάσσουν καθόλου το έργο της εκκλησίας. Ορισμένοι άνθρωποι, ακόμη κι όταν επισημαίνουν το πρόβλημα του άλλου, μιλάνε με μισόλογα και το υποβαθμίζουν για να αποφύγουν να προσβάλουν. Δεν μπαίνουν στην ουσία του θέματος, οπότε, ακόμη κι αν πουν κάτι, δεν έχει κανένα αποτέλεσμα. Αυτό που αποκάλυπταν τα λόγια του Θεού ήταν ακριβώς η κατάστασή μου. Εκείνο το διάστημα, είχα δει ξεκάθαρα ότι ο Λιν Χάι δεν παρακολουθούσε ούτε επέβλεπε το έργο, και ότι ήταν ανεύθυνος και δεν σήκωνε φορτίο στο καθήκον του. Αυτό είχε ήδη καθυστερήσει το έργο ποτίσματος και τη ζωή-είσοδο των νεοφώτιστων. Θα έπρεπε να το επισημάνω για να τον βοηθήσω να αλλάξει την κατάσταση το συντομότερο δυνατό, αλλά φοβόμουν μην πληγώσω τον εγωισμό του και χαλάσω τη σχέση μας, κι έτσι δυσκόλευαν τα πράγματα μεταξύ μας στη συνέχεια. Έτσι, κατέγραψα μόνο τις εργασίες που έπρεπε να παρακολουθήσει, αλλά ποτέ δεν συναναστράφηκα πάνω στη φύση και τις συνέπειες του να είναι κανείς επιπόλαιος στο καθήκον του ούτε τις ανέλυσα. Αργότερα, ανακάλυψα ότι ο Λιν Χάι δεν εστίαζε στην καλλιέργεια ανθρώπων ούτε έλεγχε ουσιαστικά αν οι νεοφώτιστοι μπορούσαν να διακρίνουν τις αβάσιμες φήμες που διέδιδε ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας. Ενεργούσε απλώς με βάση τις δικές του αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες, και δεν έκανε καθόλου αληθινό έργο. Ήθελα να τον εκθέσω επειδή ήταν ανεύθυνος και δεν σήκωνε φορτίο στο καθήκον του, αλλά και πάλι, ανησυχούσα ότι, αν επεσήμανα επανειλημμένα τα ζητήματά του, αυτό θα πλήγωνε τον εγωισμό του και θα τον έφερνε σε δύσκολη θέση. Αν σχημάτιζε προκατάληψη εναντίον μου, πόσο άβολα θα ήταν τα πράγματα μεταξύ μας! Για να αποφύγω να τον προσβάλω, επέλεξα τη σιωπή για άλλη μια φορά, παρηγορώντας μάλιστα τον εαυτό μου με τη σκέψη: «Είπα ήδη αυτά που έπρεπε να ειπωθούν. Είναι δικό του το φταίξιμο που δεν αποδέχτηκε τις προτάσεις μου. Αν προκύψει πρόβλημα, είναι δική του ευθύνη, όχι δική μου». Στην πραγματικότητα όμως, αν και του είχα θέσει ορισμένα προβλήματα στο έργο, δεν είχα επισημάνει ποτέ τη φύση και τις συνέπειες μιας τέτοιας εκτέλεσης του καθήκοντος. Ως αποτέλεσμα, ο Λιν Χάι δεν είχε καμία κατανόηση των δικών του προβλημάτων, δεν έκανε αλλαγές, και τα ζητήματα στο έργο ποτίσματος παρέμεναν άλυτα. Ενεργούσα απλώς τυπικά, χωρίς να επιτυγχάνω κανένα αληθινό αποτέλεσμα. Όταν είδα ότι το έργο ποτίσματος ήταν αναποτελεσματικό, αντί να σκεφτώ πώς να λύσω τα προβλήματα και να διαφυλάξω το έργο της εκκλησίας, επανειλημμένα συμβιβαζόμουν και υποχωρούσα για να διατηρήσω τη σχέση μου με τον Λιν Χάι. Δεν κατονόμαζα τα προβλήματα ξεκάθαρα, ακόμη κι αν αυτό οδηγούσε σε επανειλημμένη καθυστέρηση του έργου της εκκλησίας. Διατηρούσα τη σχέση μου μαζί του εις βάρος των συμφερόντων της εκκλησίας. Στην ουσία, τασσόμουν με το μέρος του Σατανά και διατάρασσα το έργο της εκκλησίας. Ήμουν τόσο εγωίστρια, ποταπή, πανούργα και δόλια!

Αργότερα, διάβασα ένα χωρίο των λόγων του Θεού και απέκτησα περαιτέρω κατανόηση των δικών μου προβλημάτων. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Ένα από τα αξιώματα των φιλοσοφιών για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις λέει το εξής: “Το να σιωπάς για τα ελαττώματα των καλών σου φίλων οδηγεί σε μια μακρά και καλή φιλία”. Με άλλα λόγια, για να καταφέρει κανείς να διατηρήσει αυτήν την καλή φιλία, ακόμη κι αν βλέπει ξεκάθαρα τα προβλήματα του φίλου του, δεν πρέπει να μιλά γι’ αυτά. Τηρεί τις αρχές που του υπαγορεύουν να μη χτυπά τους άλλους στο πρόσωπο και να μην εκθέτει τα ελαττώματά τους. Εξαπατά ο ένας τον άλλον, κρύβεται ο ένας απ’ τον άλλον και μηχανορραφεί ο ένας ενάντια του άλλου. Παρόλο που και οι δύο γνωρίζουν ξεκάθαρα τι είδους άνθρωπος είναι ο άλλος, δεν το λένε ευθέως. Αντίθετα, προσπαθούν να διατηρήσουν τη σχέση τους, χρησιμοποιώντας πονηρές μεθόδους. Γιατί να θέλει κανείς να διατηρήσει μια τέτοια σχέση; Επειδή δεν θέλει να κάνει εχθρούς σ’ αυτήν την κοινωνία και μέσα στην ομάδα του, καθώς έτσι θα εκτίθεται συχνά σε επικίνδυνες καταστάσεις. Επειδή ξέρεις πως, αν εκθέσεις τα ελαττώματα ενός ανθρώπου ή τον πληγώσεις, αυτός θα γίνει εχθρός σου και θα σε βλάψει, κι επειδή δεν θες να βρεθείς σε μια τέτοια κατάσταση, επιστρατεύεις το εξής αξίωμα των φιλοσοφιών για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις: “Αν χτυπάς τους άλλους, μην τους χτυπάς στο πρόσωπο· αν εκθέτεις τους άλλους, μην εκθέτεις τα ελαττώματά τους”. Με βάση αυτό, αν δύο άνθρωποι έχουν μια τέτοια σχέση μεταξύ τους, λογίζονται αληθινοί φίλοι; (Όχι.) Δεν είναι αληθινοί φίλοι ούτε, βέβαια, έχουν εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλον. Τι ακριβώς σχέση είναι, λοιπόν, αυτή; Δεν είναι μια στοιχειώδης κοινωνική σχέση; (Ναι.) Όταν οι άνθρωποι συνδέονται με μια τέτοια κοινωνική σχέση, δεν μπορούν να κάνουν εγκάρδιες συζητήσεις ούτε να έχουν μια βαθιά σύνδεση και να μιλήσουν για ό,τι θέλουν. Δεν μπορούν να εξωτερικεύσουν όσα κρύβουν στην καρδιά τους ή να μιλήσουν για τα προβλήματα που διαπιστώνουν στους άλλους ούτε να πουν πράγματα που θα ωφελούσαν τους άλλους. Αντίθετα, προκειμένου να μη χάσουν την εύνοια των άλλων, επιλέγουν να πουν ωραία λόγια. Δεν τολμούν να πουν την αλήθεια και να τηρήσουν τις αρχές, αποτρέποντας έτσι τους άλλους να αναπτύξουν εχθρικές σκέψεις για εκείνους. Αν κανείς δεν αποτελεί απειλή για εκείνους, δεν ζουν σχετικά ήρεμα και γαλήνια; Αυτόν τον στόχο δεν θέλουν να πετύχουν όσοι υποστηρίζουν το ρητό “Αν χτυπάς τους άλλους, μην τους χτυπάς στο πρόσωπο· αν εκθέτεις τους άλλους, μην εκθέτεις τα ελαττώματά τους”; (Ναι.) Είναι σαφές πως πρόκειται για έναν διεστραμμένο και δόλιο τρόπο επιβίωσης, με στοιχεία επιφυλακτικότητας και στόχο την αυτοσυντήρηση. Όταν ζουν έτσι, οι άνθρωποι δεν έχουν κάποιον που να μπορούν να εμπιστευτούν, δεν έχουν στενούς φίλους με τους οποίους να μπορούν να μιλήσουν για ό,τι θέλουν. Οι άνθρωποι είναι επιφυλακτικοί ο ένας απέναντι στον άλλον, εκμεταλλεύονται ο ένας τον άλλον και μηχανορραφούν ο ένας εναντίον του άλλου, και καθένας παίρνει ό,τι χρειάζεται από τη μεταξύ τους σχέση. Έτσι δεν έχουν τα πράγματα; Κατά βάση, το ρητό “Αν χτυπάς τους άλλους, μην τους χτυπάς στο πρόσωπο· αν εκθέτεις τους άλλους, μην εκθέτεις τα ελαττώματά τους” αποσκοπεί στο να μην προσβάλλεις τους άλλους και να μην κάνεις εχθρούς, καθώς και να μη βλάπτεις κανέναν με σκοπό να προστατέψεις τον εαυτό σου. Είναι μια τεχνική και μια μέθοδος που υιοθετεί κανείς για να μην πληγωθεί ο ίδιος. Αν εξετάσουμε τις διάφορες πτυχές της ουσίας της, είναι ευγενής και θετική η απαίτηση σχετικά με την ανθρώπινη ηθική διαγωγή που σου λέει “Αν χτυπάς τους άλλους, μην τους χτυπάς στο πρόσωπο· αν εκθέτεις τους άλλους, μην εκθέτεις τα ελαττώματά τους”; (Όχι.) Τι διδάσκει, άρα, στους ανθρώπους; Ότι δεν πρέπει να προσβάλλεις ή να πληγώνεις κανέναν, διαφορετικά εσύ είσαι αυτός που θα πληγωθεί στο τέλος. Σου διδάσκει, επίσης, ότι δεν πρέπει να εμπιστεύεσαι κανέναν. Αν πληγώσεις έναν καλό σου φίλο, θα αρχίσει να αλλάζει σιγά σιγά η φιλία σας: Εκεί που ήταν καλός και στενός σου φίλος, θα γίνει ένας ξένος ή εχθρός σου. Αν οι άνθρωποι διδαχθούν να ενεργούν έτσι, ποια προβλήματα μπορούν να λυθούν; Έστω πως ενεργείς έτσι και δεν κάνεις εχθρούς, ενώ μειώνεις μάλιστα και αυτούς που ήδη έχεις. Θα σε θαυμάζουν, μήπως, και θα σε εγκρίνουν οι άνθρωποι ή θα σε έχουν για πάντα φίλο εξαιτίας αυτού; Ανταποκρίνεσαι, μήπως, έτσι απόλυτα στο πρότυπο της ηθικής διαγωγής; Στην καλύτερη περίπτωση, πρόκειται για μια φιλοσοφία για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις και τίποτα περισσότερο» [«Ο Λόγος», τόμ. 6: «Σχετικά με την επιδίωξη της αλήθειας», Τι σημαίνει να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (8)]. Όταν διάβασα τα λόγια του Θεού, κατάλαβα ότι υιοθετούσα σατανικές φιλοσοφίες για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις, όπως «Το να σιωπάς για τα ελαττώματα των καλών σου φίλων οδηγεί σε μια μακρά και καλή φιλία» και «Αν χτυπάς τους άλλους, μην τους χτυπάς στο πρόσωπο· αν εκθέτεις τους άλλους, μην εκθέτεις τα ελαττώματά τους», ως αρχές για τη διαγωγή μου. Πίστευα ότι, για να τα πηγαίνω καλά με τους άλλους, έπρεπε να μάθω να προστατεύω τον εαυτό μου. Σκεφτόμουν ότι επισημαίνοντας τα προβλήματα κάποιου θα μπορούσα εύκολα να τον προσβάλω, δημιουργώντας εχθρούς για τον εαυτό μου, οπότε, ακόμη κι αν έβλεπα ένα πρόβλημα, δεν το έλεγα ξεκάθαρα. Έτσι, δεν θα έβλαπτα τη σχέση μας ούτε θα προκαλούσα μπελάδες στον εαυτό μου. Αποδείχθηκε ότι αυτό που ακολουθούσα ήταν οι πανούργοι και δόλιοι τρόποι επιβίωσης και φιλοσοφίες για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις που εμποτίζει ο Σατανάς στους ανθρώπους. Ζώντας σύμφωνα με αυτές τις φιλοσοφίες για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις, οι άνθρωποι δεν μπορούν να ανοιχτούν ο ένας στον άλλον· είναι πάντα επιφυλακτικοί, και γίνονται όλο και πιο ψεύτικοι, πανούργοι και δόλιοι. Ήξερα πολύ καλά ότι ο Λιν Χάι είχε ήδη καθυστερήσει το έργο της εκκλησίας καθώς ήταν επιπόλαιος και δεν έκανε αληθινό έργο, και ότι έπρεπε να επισημάνω ξεκάθαρα τα προβλήματά του για να τον βοηθήσω να γνωρίσει τον εαυτό του. Αλλά φοβόμουν μην πληγώσω τον εγωισμό του, μην τον φέρω σε δύσκολη θέση, μην τον προσβάλω και καταστρέψω τη σχέση μας, οπότε επέλεξα να συμβιβαστώ και να κάνω πίσω. Επιφανειακά, φαινόταν ότι τον βοηθούσα να σώσει τα προσχήματα και διατηρούσα την ειρήνη, αλλά δεν τον βοηθούσα ειλικρινά και αληθινά. Αυτό όχι μόνο δεν ωφελούσε τη ζωή-είσοδό του, αλλά, το χειρότερο, καθυστερούσε το έργο ποτίσματος. Ο Θεός απαιτεί να είμαστε ανοιχτοί και ειλικρινείς στον τρόπο που μεταχειριζόμαστε τους αδελφούς και τις αδελφές μας. Όταν ανακαλύπτουμε κάποιο πρόβλημα σε κάποιον, πρέπει να το επισημαίνουμε και να κάνουμε συναναστροφή για να τον βοηθήσουμε με καρδιά γεμάτη αγάπη. Ακόμη κι αν δεν μπορέσει να το αποδεχτεί εκείνη τη στιγμή, εφόσον είναι κάποιος που αποδέχεται την αλήθεια, αργότερα θα αναζητήσει την αλήθεια και θα κάνει αυτοκριτική. Αν συνεχίσει να το αρνείται αφού επισημανθεί, πρέπει να το αναφέρουμε στους επικεφαλής το συντομότερο δυνατό για να αποτρέψουμε ζημία στο έργο της εκκλησίας. Αυτό πρέπει να κάνει ένας άνθρωπος με συνείδηση και λογική, και αυτό είναι το αίσθημα δικαιοσύνης που πρέπει να κατέχει ένας άνθρωπος. Ο Θεός συμπαθεί τους ειλικρινείς και ευθείς ανθρώπους και απεχθάνεται τους δόλιους. Αν συνέχιζα να είμαι ανθρωπάρεσκη, να ακολουθώ τη μέση οδό, θα με απεχθανόταν και θα με απέκλειε ο Θεός. Συνειδητοποιώντας το αυτό, ένιωσα έναν επίμονο φόβο. Προσευχήθηκα επίσης στον Θεό, πρόθυμη να μετανοήσω και να μη ζω πλέον με βάση τη διεφθαρμένη διάθεσή μου.

Αργότερα, βρήκα ένα μονοπάτι άσκησης μέσα από τα λόγια του Θεού και απέκτησα διαύγεια στην καρδιά μου. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Μερικές φορές, αρμονία σημαίνει μακροθυμία και ανεκτικότητα, σημαίνει, όμως, και να εμμένετε στις θέσεις σας και να υποστηρίζετε τις αρχές. Αρμονία δεν σημαίνει να συμβιβάζεστε ως προς τις αρχές για να εξομαλύνετε τα πράγματα ούτε να προσπαθείτε να είστε ανθρωπάρεσκοι ή να ακολουθείτε το μονοπάτι της μετριοπάθειας —και σίγουρα δεν σημαίνει να προσπαθείτε να κερδίσετε την εύνοια κάποιου. Αυτές είναι οι αρχές. Μόλις κατανοήσεις τις εν λόγω αρχές, χωρίς να το καταλάβεις, θα μιλάς και θα ενεργείς σύμφωνα με τις προθέσεις του Θεού και θα βιώσεις την πραγματικότητα της αλήθειας. Έτσι, είναι εύκολο να επιτύχεις την ενότητα» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Περί αρμονικής συνεργασίας). «Εάν έχεις την πρόθεση και την οπτική ενός ανθρωπάρεσκου, τότε, σε όλα τα θέματα, δεν θα κάνεις πράξη την αλήθεια ούτε θα τηρείς τις αρχές, κι επομένως πάντα θα αποτυγχάνεις και θα οδηγείσαι σε πτώση. Εάν δεν αφυπνιστείς και δεν αναζητήσεις ποτέ την αλήθεια, τότε είσαι δύσπιστος και δεν θα κερδίσεις ποτέ την αλήθεια και ζωή. Τι θα πρέπει, λοιπόν, να κάνεις; Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με ζητήματα που αφορούν τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, πρέπει να προσεύχεσαι στον Θεό και να Τον επικαλείσαι, ζητώντας Του να σου δώσει πίστη και δύναμη, ώστε να μπορείς να τηρείς τις αρχές, να κάνεις αυτό που πρέπει να κάνεις, να χειρίζεσαι τα πράγματα σύμφωνα με τις αρχές, να μένεις σταθερός στη στάση που πρέπει να διατηρείς, να προστατεύσεις τα συμφέροντα του οίκου του Θεού και να εμποδίσεις να ζημιωθεί το έργο του οίκου του Θεού. Αν είσαι σε θέση να επαναστατήσεις ενάντια στα συμφέροντά σου, την υπερηφάνεια σου και την άποψη του ανθρωπάρεσκου που έχεις, και κάνεις αυτό που πρέπει ειλικρινά και με όλη σου την καρδιά, τότε θα έχεις νικήσει τον Σατανά και θα έχεις αποκτήσει τη συγκεκριμένη πτυχή της αλήθειας» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο). Κατάλαβα ότι η αρμονική συνεργασία δεν σημαίνει να είσαι ανθρωπάρεσκος ή να ακολουθείς τη μέση οδό ούτε σημαίνει να διατηρείς μια επιφανειακή αρμονία και να μην προσβάλλεις κανέναν. Αντιθέτως, σημαίνει να μπορείς να τηρείς τις αρχές και να διαφυλάσσεις τα συμφέροντα της εκκλησίας σε ζητήματα που αφορούν το έργο της εκκλησίας και τη ζωή-είσοδο των αδελφών μας. Βλέποντας ότι η αποτυχία του Λιν Χάι να κάνει αληθινό έργο καθυστερούσε ήδη το έργο της εκκλησίας, έπρεπε να συναναστραφώ μαζί του και να τον βοηθήσω μέσα από την αγάπη. Αν χρειαζόταν, θα μπορούσε επίσης να κλαδευτεί και, αν συνέχιζε να μην το αποδέχεται, έπρεπε να τον αναφέρω στους επικεφαλής για έγκαιρη προσαρμογή καθήκοντος ή απαλλαγή. Αυτό σημαίνει να κάνεις πράξη την αλήθεια· αυτό είναι αληθινή αγάπη. Αλλά είχα τη στρεβλή πεποίθηση ότι επισημαίνοντας τα προβλήματα του επόπτη εξέθετα τα ελαττώματά του και τον έφερνα σε δύσκολη θέση. Η κατανόησή μου ήταν τόσο παράλογη! Από τα λόγια του Θεού, κατάλαβα επίσης ότι, όταν μου συμβαίνουν πράγματα και είμαι πρόθυμη να επαναστατήσω ενάντια στη σάρκα μου αλλά δεν μπορώ να την υπερνικήσω, πρέπει να προσεύχομαι στον Θεό και να Τον ικετεύω να μου δώσει δύναμη. Έπρεπε να επισημάνω και να εκθέσω την αποτυχία του Λιν Χάι να κάνει πραγματικό έργο. Δεν μπορούσα πλέον να είμαι ανθρωπάρεσκη ή να ακολουθώ τη μέση οδό. Ακόμη κι αν η επισήμανση των προβλημάτων του θα τον πρόσβαλλε, εγώ έπρεπε να κάνω πράξη την αλήθεια. Έτσι, έγραψα στον Λιν Χάι και τον κάλεσα να συναντηθούμε για μια συνάθροιση. Πριν πάω να τον δω, προσευχήθηκα να με καθοδηγήσει ο Θεός ώστε να μπορέσω να κάνω πράξη την αλήθεια.

Κατά τη διάρκεια της συνάθροισης, επεσήμανα τα προβλήματα του Λιν Χάι. Στην αρχή, δεν το αποδέχτηκε και προσπάθησε να αντιλογήσει και να υπερασπιστεί τον εαυτό του, και ένας άλλος αδελφός παρενέβη επίσης για να τον υποστηρίξει. Συνειδητοποίησα ότι αυτός ο αδελφός προστάτευε τον Λιν Χάι, οπότε τον διέκοψα και τον εξέθεσα ανοιχτά επειδή προσπαθούσε να εξομαλύνει την κατάσταση. Η ατμόσφαιρα έγινε λίγο άβολη και η έκφραση του Λιν Χάι έδειχνε δυσαρέσκεια. Φοβόμουν ότι, αν έλεγα περισσότερα, η σχέση μας θα γινόταν άβολη, οπότε ήθελα να συμβιβαστώ και να αφήσω το θέμα. Αλλά μετά σκέφτηκα πως ο Λιν Χάι είχε ήδη βλάψει το έργο καθώς ήταν επιπόλαιος και δεν έκανε αληθινό έργο. Όταν του επισημαίνονταν τα προβλήματά του, δεν το αποδεχόταν καν. Αν συνεχιζόταν αυτό, θα προκαλούσε ακόμη μεγαλύτερη ζημία στο έργο της εκκλησίας. Θυμήθηκα μερικούς στίχους από έναν ύμνο: «Στην εκκλησία, να παραμένετε ακλόνητοι στη μαρτυρία σας για Μένα, να υποστηρίζετε την αλήθεια· το σωστό είναι σωστό και το λάθος είναι λάθος. Μη συγχέετε το μαύρο με το άσπρο. Πρέπει να βρεθείτε σε πόλεμο με τον Σατανά και πρέπει να τον συντρίψετε ολοσχερώς, ώστε να μην εγερθεί ποτέ ξανά» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ομιλίες του Χριστού στην αρχή, Κεφάλαιο 41). Τα λόγια του Θεού μού έδωσαν πίστη και δύναμη. Δεν μπορούσα να είμαι πια ανθρωπάρεσκη· έπρεπε να τηρώ τις αρχές. Έτσι, αντλώντας από τα λόγια του Θεού, επεσήμανα τα προβλήματα του Λιν Χάι και συναναστράφηκα πάνω στις συνέπειες του να μην επιβλέπει ή να μην παρακολουθεί το έργο, και να μην εστιάζει στην καλλιέργεια ανθρώπων. Αφού το άκουσε αυτό, άλλαξε λίγο στάση και εξέφρασε την προθυμία του να το αποδεχτεί. Μόνο κάνοντας πράξη αυτό ένιωσα ηρεμία στην καρδιά μου.

Αργότερα, είδα ότι ο Λιν Χάι δεν είχε αλλάξει και πολύ, οπότε κατέγραψα τα προβλήματά του ένα προς ένα και τα ανέφερα στους επικεφαλής. Αφότου συγκέντρωσαν αξιολογήσεις για τον Λιν Χάι, οι επικεφαλής είδαν ότι είχε χαμηλό επίπεδο, του έλειπε η εργασιακή ικανότητα και δεν σήκωνε φορτίο στο καθήκον του. Ήταν ένας ψευδοεργάτης που δεν έκανε αληθινό έργο και έπρεπε να απαλλαγεί από τα καθήκοντά του. Τότε οι επικεφαλής με προήγαγαν σε επόπτρια και μου ζήτησαν να πάω να συναναστραφώ με τον Λιν Χάι και να τον απαλλάξω από τα καθήκοντά του. Ένιωσα λίγο διστακτική. «Αν εκθέσω τα προβλήματά του κατά πρόσωπο, μήπως μου κρατήσει κακία και σχηματίσει προκατάληψη εναντίον μου;» Συνειδητοποίησα ότι έβγαινε πάλι στην επιφάνεια η νοοτροπία της ανθρωπάρεσκης και θυμήθηκα τα λόγια του Θεού: «[…] Ακόμα κι αν προσβάλεις τους ανθρώπους ή τους κάνεις να σε κατηγορήσουν πίσω από την πλάτη σου, αυτό δεν θα έχει μεγάλες συνέπειες». Έψαξα γρήγορα να βρω εκείνο το χωρίο για να το διαβάσω. Ο Θεός λέει: «Αν κάνεις κάτι σύμφωνα με τις αρχές, τότε ακόμα κι αν προσβάλεις τους ανθρώπους ή τους κάνεις να σε κατηγορήσουν πίσω από την πλάτη σου, αυτό δεν θα έχει μεγάλες συνέπειες· αν, όμως, κάνεις κάτι που δεν συμφωνεί με τις αρχές, τότε, ακόμα κι αν κερδίσεις την έγκριση και την υποστήριξη των πάντων και τα πας καλά με όλους, αλλά και πάλι δεν μπορείς να δικαιολογηθείς γι’ αυτό ενώπιον του Θεού, τότε έχεις υποστεί απώλεια. Αν έχεις σχέσεις με την πλειοψηφία, αν τους έχεις κάνει χαρούμενους και ικανοποιημένους και κερδίζεις τον έπαινό τους, αλλά προσβάλλεις τον Θεό, τον Δημιουργό, τότε είσαι μέγιστος βλάκας. Ό,τι κι αν κάνεις, λοιπόν, πρέπει να καταλαβαίνεις ξεκάθαρα αν αυτό συνάδει με τις αρχές, αν ευχαριστεί τον Θεό, τι στάση τηρεί ο Θεός απέναντι σ’ αυτό, τι στάση πρέπει να τηρούν οι άνθρωποι, ποιες αρχές πρέπει να τηρούν οι άνθρωποι, τι οδηγίες έχει δώσει ο Θεός και πώς πρέπει να το κάνεις. Πρέπει πρώτα να τα ξεκαθαρίσεις όλα αυτά» [«Ο Λόγος», τόμ. 5: «Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών», Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών (24)]. Όταν διάβασα τα λόγια του Θεού, η καρδιά μου ξαφνικά φωτίστηκε. Κάνοντας το καθήκον μου, οφείλω να έχω θεοφοβούμενη καρδιά και να αναζητώ τις προθέσεις του Θεού και τις αρχές για το πώς να ενεργώ. Εφόσον κάτι ευθυγραμμίζεται με τις αλήθειες-αρχές, οφείλω να εμμένω σ’ αυτό. Εφόσον μπορώ να ικανοποιώ τον Θεό, δεν έχει σημασία αν θα προσβάλλω ανθρώπους ή αν θα με κακολογήσουν. Αν γνωρίζω την αλήθεια αλλά δεν την κάνω πράξη μόνο και μόνο για να διατηρήσω τις σχέσεις μου με τους ανθρώπους, ακόμη κι αν δεν προσβάλω κανέναν, θα καταδικαστώ από τον Θεό επειδή διέπραξα παράβαση μη διαφυλάσσοντας το έργο της εκκλησίας. Αυτό θα ήταν τεράστια ανοησία! Έτσι, πήγα να συναναστραφώ με τον Λιν Χάι, εξέθεσα τις εκδηλώσεις του ότι δεν έκανε αληθινό έργο και τον απάλλαξα από τα καθήκοντά του. Ο Λιν Χάι είπε ότι θα έκανε ενδελεχή αυτοκριτική. Μέσα από αυτήν την εμπειρία, συνειδητοποίησα ότι μόνο κάνοντας πράξη την αλήθεια και αλληλεπιδρώντας με τους άλλους σύμφωνα με τις αλήθειες-αρχές μπορεί κανείς να ζήσει με ανθρώπινη ομοιότητα. Από εδώ και στο εξής, δεν μπορώ να είμαι πλέον ανθρωπάρεσκη, βλάπτοντας τους άλλους και τον εαυτό μου.