Της Σου Γιαν, Κίνα

Τον Νοέμβριο του 2023, άρχισα να κάνω το καθήκον της αξιολόγησης και επιλογής κηρυγμάτων. Καθώς σκεφτόμουν πως, όταν ήμουν επικεφαλής, είχα απαλλαγεί από τα καθήκοντά μου επειδή το επίπεδό μου ήταν χαμηλό και δεν μπορούσα να κάνω αληθινό έργο, ήξερα πως το ότι μπορούσα να κάνω αυτό το κειμενικό καθήκον ήταν ανύψωση και χάρη Θεού. Ακόμη και με το χαμηλό μου επίπεδο, ήμουν πρόθυμη να βάλω τα δυνατά μου για να συνεργαστώ, οπότε, στη συνέχεια, μελετούσα ενεργά τις αρχές. Έβλεπα ότι όλοι οι άλλοι αδελφοί και αδελφές μπορούσαν να εφαρμόσουν στα καθήκοντά τους τις αρχές που μάθαιναν και, μετά από λίγο καιρό, όλοι σημείωναν πρόοδο. Τους ζήλευα πραγματικά. Κοιτάζοντας όμως τον εαυτό μου, μπορούσα να καταλάβω τις αρχές ενώ τις μελετούσα, αλλά όταν ερχόταν η ώρα να τις εφαρμόσω στην πράξη, δεν μπορούσα να κάνω τους συσχετισμούς ούτε να εφαρμόσω τις αρχές με ευελιξία. Τα κηρύγματα που επέλεγα είχαν πάντα αποκλίσεις και προβλήματα. Σκεφτόμουν μέσα μου: «Το επίπεδό μου είναι πολύ χαμηλό. Φαίνεται πως μόνο όσοι έχουν καλό επίπεδο και γρήγορη αντίληψη μπορούν να κάνουν καλά αυτό το καθήκον. Στο παρελθόν, ως επικεφαλής, ήμουν υπεύθυνη για διάφορα ζητήματα του έργου, αλλά λόγω του χαμηλού επιπέδου μου και της έλλειψης εργασιακής ικανότητας, δεν έφερνα αποτελέσματα στο καθήκον μου. Τώρα, μελέτησα μόνο αυτό το συγκεκριμένο έργο της αξιολόγησης κηρυγμάτων, και ακόμα δεν έχω πετύχει κανένα αποτέλεσμα. Αν δεν μπορώ να κάνω καλά ούτε αυτό το καθήκον, φοβάμαι πως θα χάσω την ευκαιρία μου να φτάσω στη σωτηρία». Μόλις το σκέφτηκα αυτό, έχασα κάθε κίνητρο για μελέτη. Ένιωθα πως ήταν μάταιο να μελετώ, αφού είχα χαμηλό επίπεδο. Μετά απ’ αυτό, ενεργούσα απλώς μηχανικά στο καθήκον μου και δεν ήθελα πια να καταβάλλω προσπάθεια στις αρχές· τα κηρύγματα που επέλεγα είχαν επίσης συχνά προβλήματα. Αργότερα, η επικεφαλής κανόνισε να με βοηθήσει η αδελφή Ζάο Γινγκ. Ήθελα να μάθω ειλικρινά απ’ αυτήν και να κατακτήσω τις αρχές το συντομότερο δυνατό, ώστε να κάνω καλά το καθήκον μου. Όταν όμως είδα πόσο καλό ήταν το επίπεδο της Ζάο Γινγκ και πόσο γρήγορη αντίληψη είχε, ότι μπορούσε να κάνει πράξη τις αρχές και να φέρνει καλά αποτελέσματα στο καθήκον της, κι έπειτα κοίταξα εμένα —χαμηλό επίπεδο, αργή αντίληψη και πενιχρά αποτελέσματα στο καθήκον μου— σκέφτηκα μέσα μου: «Με επίπεδο σαν το δικό μου, μπορώ άραγε να κάνω καλά αυτό το καθήκον; Αν δεν μπορώ, και αποκλειστώ, δεν θα χάσω την ευκαιρία μου να φτάσω στη σωτηρία;» Μ’ αυτήν τη σκέψη, άρχισα να γογγύζω μέσα μου: «Θεέ μου, Εσύ μας δημιούργησες όλους. Γιατί έδωσες στους άλλους τόσο καλό επίπεδο και σ’ εμένα τόσο χαμηλό;» Όσο έκανα αυτές τις σκέψεις, τόσο σκοτείνιαζε η καρδιά μου. Συνειδητοποιώντας ότι παραπονιόμουν στον Θεό, δεν τόλμησα να το σκεφτώ περισσότερο και ικέτευσα τον Θεό να προφυλάξει την καρδιά μου. Αργότερα, η Ζάο Γινγκ συναναστράφηκε μαζί μου σχετικά με τις αποκλίσεις στις αξιολογήσεις κηρυγμάτων μου. Όταν μου επεσήμανε τις ελλείψεις μου μία προς μία, αποκαρδιώθηκα ακόμα περισσότερο. Ένιωθα πως έκανα αυτό το καθήκον αρκετούς μήνες, αλλά ακόμα είχα τόσο πολλά προβλήματα σ’ αυτό. Το επίπεδό μου δεν ήταν όντως σε αποδεκτό επίπεδο. Ενώ μελετούσαμε τις αρχές, η Ζάο Γινγκ μού ζήτησε να κάνω συναναστροφή, αλλά εγώ σκεφτόμουν πως, με το επίπεδό μου, ακόμη κι αν έκανα συναναστροφή, δεν θα μπορούσα να τα εφαρμόσω αργότερα, οπότε είπα απλώς μερικά επιπόλαια λόγια. Ως αποτέλεσμα, δεν κέρδισα τίποτα από δύο μέρες μελέτης. Συνειδητοποίησα ότι η κατάστασή μου ήταν εσφαλμένη, οπότε προσευχήθηκα στον Θεό: «Θεέ μου, νιώθω συνέχεια πως το επίπεδό μου είναι χαμηλό και πως, αν δεν μπορέσω να κάνω καλά αυτό το καθήκον, θα απαλλαγώ από τα καθήκοντά μου και θα αποκλειστώ. Έχω παγιδευτεί σ’ αυτά τα αρνητικά συναισθήματα και δεν μπορώ να βγω. Θεέ μου, Σε ικετεύω να με διαφωτίσεις και να με καθοδηγήσεις». Αργότερα, σκέφτηκα τα λόγια του Θεού: «Το αν μπορεί κάποιος να εκτελέσει καλά το καθήκον του δεν εξαρτάται μόνο από το επίπεδό του, αλλά κυρίως εξαρτάται από τη στάση του όταν εκτελεί το καθήκον του, από τον χαρακτήρα του, από το αν έχει καλή ή κακή ανθρώπινη φύση και από το αν μπορεί να αποδεχτεί την αλήθεια. Αυτά είναι τα βασικά ζητήματα» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η σωστή εκπλήρωση του καθήκοντος απαιτεί αρμονική συνεργασία). Ο Θεός λέει ότι το αν μπορεί κανείς να κάνει καλά το καθήκον του δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το επίπεδό του, αλλά εξαρτάται κυρίως από τη στάση του απέναντι στο καθήκον του και από το αν μπορεί να αποδεχτεί την αλήθεια. Το τι είδους επίπεδο έχει ένας άνθρωπος είναι προκαθορισμένο από τον Θεό. Εφόσον βάζει τα δυνατά του και ενεργεί σύμφωνα με τις αρχές στο καθήκον του, θα βρίσκεται σε συμφωνία με τις προθέσεις του Θεού. Κοίταξα, όμως, τη δική μου στάση απέναντι στο καθήκον μου: Όταν οι αξιολογήσεις μου για τα κηρύγματα είχαν πολλές αποκλίσεις, δεν έστυψα το μυαλό μου για να βρω τρόπους να ξεπεράσω τις δυσκολίες. Αντιθέτως, έγινα αρνητική και έβγαλα ετυμηγορία για τον εαυτό μου. Σκέφτηκα ότι, εφόσον είχα ήδη μελετήσει αυτά που έπρεπε, με το επίπεδό μου, δεν θα κατέκτουσα ποτέ τις αρχές ούτε θα έκανα καλά το καθήκον μου, όσο σκληρά κι αν προσπαθούσα. Έτσι, σταμάτησα να θέλω να αγωνίζομαι. Όταν το σκεφτόμουν, αυτές δεν ήταν εκδηλώσεις κάποιου που αποδέχεται την αλήθεια. Αν δεν αγωνιζόμουν, το Άγιο Πνεύμα δεν θα μπορούσε να εργαστεί για να με καθοδηγήσει και σίγουρα δεν θα μπορούσα να κάνω καλά το καθήκον μου.

Στη συνέχεια, διάβασα τα λόγια του Θεού και απέκτησα λίγη περισσότερη κατανόηση του προβλήματός μου. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Μερικοί άνθρωποι αισθάνονται ότι το επίπεδό τους είναι πολύ χαμηλό και ότι δεν έχουν ικανότητα κατανόησης, γι’ αυτό και βγάζουν ετυμηγορία για τον εαυτό τους. Πιστεύουν ότι όσο κι αν επιδιώκουν την αλήθεια, δεν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του Θεού, και ότι όσο σκληρά κι αν προσπαθούν, απλούστατα έτσι είναι οι ίδιοι. Είναι συνεχώς αρνητικοί. Ως αποτέλεσμα αυτού, ακόμη και μετά από χρόνια πίστης στον Θεό, δεν έχουν κερδίσει καμία αλήθεια. Χωρίς να καταβάλεις την προσπάθεια να επιδιώξεις την αλήθεια, λες ότι το επίπεδό σου είναι πολύ χαμηλό, τα παρατάς και ζεις διαρκώς σε μια αρνητική κατάσταση. Κατά συνέπεια, δεν κατανοείς την αλήθεια που θα έπρεπε να κατανοείς ούτε κάνεις πράξη την αλήθεια που μπορείς να κάνεις πράξη —εσύ δεν είσαι αυτός που κρατάει πίσω τον εαυτό του; Λες διαρκώς ότι το επίπεδό σου είναι χαμηλό και ότι υστερείς· αυτό δεν είναι υπεκφυγή και αποποίηση ευθύνης; Εάν μπορείς να υποφέρεις, να πληρώσεις ένα τίμημα και να κερδίσεις το έργο του Αγίου Πνεύματος, τότε σίγουρα θα μπορέσεις να κατανοήσεις κάποιες αλήθειες και να εισέλθεις σε κάποιες πραγματικότητες. Εάν δεν προσβλέπεις στον Θεό ούτε βασίζεσαι σ’ Εκείνον, και τα παρατάς χωρίς να καταβάλλεις προσπάθεια ή να πληρώνεις κάποιο τίμημα, και απλώς παραδίδεσαι, τότε είσαι άχρηστος και δεν έχεις ίχνος συνείδησης και λογικής. Ανεξάρτητα από το επίπεδό σου, εφόσον έχεις έστω και λίγη συνείδηση και λογική, θα πρέπει να εκπληρώνεις επιμελώς το καθήκον σου και να ολοκληρώνεις την αποστολή σου. Η λιποταξία είναι μια αποτρόπαια επαναστατική πράξη· όταν ένας άνθρωπος έχει προδώσει τον Θεό, αυτό δεν επιδέχεται λύτρωση. Η επιδίωξη της αλήθειας απαιτεί ακλόνητη θέληση, και οι άνθρωποι που είναι υπερβολικά εύθραυστοι και έχουν υπερβολική αρνητικότητα μέσα τους δεν θα καταφέρουν τίποτα. Δεν θα μπορέσουν να πιστεύουν στον Θεό μέχρι τέλους, ενώ έχουν ακόμη λιγότερες ελπίδες να κερδίσουν την αλήθεια και να πετύχουν μεταμόρφωση της διάθεσής τους. Μόνο όσοι επιδιώκουν την αλήθεια και έχουν αποφασιστικότητα μπορούν να την κερδίσουν και να οδηγηθούν στην τελείωση από τον Θεό» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο). Αυτό που εξέθεσε ο Θεός ήταν ακριβώς η κατάστασή μου. Έβλεπα τους αδελφούς και τις αδελφές να εφαρμόζουν τις αρχές που είχαν μάθει και να πετυχαίνουν καλά αποτελέσματα στα καθήκοντά τους. Εγώ, όμως, αφότου μελέτησα, όχι μόνο δεν βελτιώθηκα, αλλά είχα επίσης συνεχώς αποκλίσεις και προβλήματα. Ως αποτέλεσμα, έβγαλα ετυμηγορία για τον εαυτό μου ότι είχα χαμηλό επίπεδο και αργή αντίληψη· ζούσα μέσα σε αρνητικά συναισθήματα και ήμουν απρόθυμη να καταβάλω προσπάθεια στις αρχές. Η επικεφαλής είχε κανονίσει να με καθοδηγήσει η Ζάο Γινγκ, πράγμα που ήταν ωφέλιμο τόσο για μένα όσο και για το έργο. Όταν όμως είδα ότι εκείνη είχε καλό επίπεδο, κατανοούσε γρήγορα τις αρχές και πετύχαινε αποτελέσματα στο καθήκον της, δεν έμαθα από τα δυνατά της σημεία για να αναπληρώσω τις δικές μου ελλείψεις. Αντιθέτως, κατηγόρησα τον Θεό που δεν μου έδωσε καλό επίπεδο και έβγαλα ετυμηγορία για τον εαυτό μου ότι ήμουν ανίκανη να κάνω οτιδήποτε καλά λόγω του χαμηλού επιπέδου μου. Έχασα το κίνητρο για το καθήκον μου και δεν ήμουν πια πρόθυμη να καταβάλλω προσπάθεια για να συλλογίζομαι τις αρχές. Είδα ότι ήμουν πολύ εύθραυστη και μου έλειπε η επιμονή —ήμουν μια άχρηστη φοβιτσιάρα. Όσοι έχουν καλή ανθρώπινη φύση νοιάζονται για τις προθέσεις του Θεού και έχουν αίσθημα ευθύνης απέναντι στο καθήκον τους. Ακόμη κι όταν αντιμετωπίζουν δυσκολίες, δεν γίνονται αρνητικοί, δεν λουφάζουν ούτε εγκαταλείπουν τον εαυτό τους. Δεν ξεσπούν τα νεύρα τους στο καθήκον τους, πόσο μάλλον να λογομαχούν με τον Θεό ή να Τον παρεξηγούν. Εγώ όμως έβγαλα ετυμηγορία για τον εαυτό μου, πεπεισμένη ότι, με το χαμηλό μου επίπεδο, δεν θα μπορούσα ποτέ να κάνω καλά το καθήκον μου, όσο σκληρά κι αν προσπαθούσα. Έγινα επίσης απρόθυμη να μελετήσω τις αρχές και έκανα το καθήκον μου με επιπόλαιο τρόπο, ενεργώντας απλώς μηχανικά. Αυτό οδήγησε σε πολλές αποκλίσεις και προβλήματα στις αξιολογήσεις μου για τα κηρύγματα, πράγμα που καθυστέρησε το έργο. Ο Θεός μού παρείχε τόση αλήθεια και κανόνισε να με βοηθήσουν αδελφοί και αδελφές, αλλά εγώ ήμουν χλιαρή και ανεύθυνη στο καθήκον μου. Όταν συναντούσα δυσκολίες, φερόμουν σαν λιποτάκτης. Ήμουν πραγματικά ανάξια να τρώω, να πίνω και να απολαμβάνω τα λόγια του Θεού. Αν συνέχιζα έτσι, θα αποκλειόμουν πραγματικά. Σ’ αυτήν τη σκέψη, συνειδητοποίησα ότι δεν μπορούσα πια να αντιμετωπίζω το καθήκον μου τόσο αρνητικά και παθητικά: Έπρεπε να βάλω τα δυνατά μου για να το κάνω καλά. Σταδιακά, άρχισα να βρίσκω κάποιο μονοπάτι στο καθήκον μου και μπόρεσα να πετύχω μερικά αποτελέσματα.

Μια μέρα, διάβασα τα λόγια του Θεού και απέκτησα κάποια κατανόηση των προθέσεων του Θεού. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «“Παρ’ όλο που το επίπεδό μου είναι χαμηλό, η καρδιά μου είναι ειλικρινής”. Αυτά τα λόγια φαίνονται πολύ ειλικρινά και εμπεριέχουν μια απαίτηση που θέτει ο Θεός στους ανθρώπους. Ποια απαίτηση; Ότι αν οι άνθρωποι έχουν χαμηλό επίπεδο, δεν συμβαίνει και τίποτα, αλλά πρέπει κανείς να έχει ειλικρινή καρδιά, αν συμβαίνει αυτό, θα είναι ικανός να λάβει την έγκριση του Θεού. Ασχέτως της κατάστασης ή του υπόβαθρού σου, εσύ πρέπει να είσαι ειλικρινής, να μιλάς ειλικρινά, να ενεργείς με ειλικρίνεια, να είσαι ικανός να εκτελείς το καθήκον σου με όλη την καρδιά και το μυαλό σου, να είσαι αφοσιωμένος στο καθήκον σου, να μην ενεργείς ύπουλα, να μην είσαι πονηρός ούτε δόλιος, να μη λες ψέματα ούτε να εξαπατάς, ούτε να μιλάς με υπεκφυγές. Πρέπει να ενεργείς σύμφωνα με την αλήθεια και να είσαι άνθρωπος που επιδιώκει την αλήθεια. Πολλοί πιστεύουν ότι έχουν χαμηλό επίπεδο και ότι ποτέ δεν κάνουν το καθήκον τους καλά ούτε σύμφωνα με τα πρότυπα. Ό,τι κάνουν το κάνουν με όλη τους την καρδιά και τη δύναμη, αλλά δεν μπορούν ποτέ να κατανοήσουν τις αρχές ούτε και να έχουν πολύ καλά αποτελέσματα. Τελικά, το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να παραπονιούνται ότι το επίπεδό τους είναι πολύ χαμηλό και γίνονται αρνητικοί. Άρα, δεν υπάρχει διέξοδος όταν κάποιος έχει χαμηλό επίπεδο; Το να έχεις χαμηλό επίπεδο δεν είναι κάποια θανατηφόρα ασθένεια, και ο Θεός δεν είπε ποτέ ότι δεν σώζει όσους έχουν χαμηλό επίπεδο. Ο Θεός είπε στο παρελθόν ότι θλίβεται για όσους είναι έντιμοι αλλά αδαείς. Τι σημαίνει να είναι κανείς αδαής; Η άγνοια οφείλεται σε πολλές περιπτώσεις στο χαμηλό επίπεδο. Τέτοιοι άνθρωποι έχουν χαμηλό επίπεδο και έχουν επιφανειακή κατανόηση της αλήθειας· δεν είναι αρκετά συγκεκριμένη ούτε αρκετά πρακτική, και συχνά παραμένει μια επιφανειακή ή κυριολεκτική κατανόηση, μια κατανόηση δογμάτων και κανονισμών. Γι’ αυτό δεν μπορούν να δουν ξεκάθαρα πολλά προβλήματα ούτε μπορούν ποτέ να κατανοήσουν τις αρχές ενώ εκτελούν τα καθήκοντά τους ή να κάνουν τα καθήκοντά τους καλά. Άρα, ο Θεός δεν θέλει ανθρώπους χαμηλού επιπέδου; (Θέλει.) Ποιο μονοπάτι και ποια κατεύθυνση τους υποδεικνύει; (Της ειλικρίνειας.) Μπορείτε να είστε ειλικρινείς απλώς και μόνο στα λόγια; (Όχι, πρέπει να έχουμε τις εκδηλώσεις ενός ειλικρινούς ανθρώπου.) Ποιες είναι οι εκδηλώσεις ενός ειλικρινούς ατόμου; Καταρχάς, το να μην έχει καμία αμφιβολία όσον αφορά τα λόγια του Θεού. Αυτή είναι μία από τις εκδηλώσεις ενός ειλικρινούς ατόμου. Εκτός αυτής, η σημαντικότερη εκδήλωση είναι το να αναζητά και να κάνει πράξη την αλήθεια σε όλα τα θέματα —αυτή είναι η κρισιμότερη» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο). Από τα λόγια του Θεού, κατάλαβα ότι το χαμηλό επίπεδο δεν είναι θανάσιμο ελάττωμα. Ο Θεός δεν είπε ποτέ ότι όσοι έχουν χαμηλό επίπεδο δεν μπορούν να κερδίσουν τη σωτηρία. Ο Θεός έχει διαφορετικές απαιτήσεις από τους ανθρώπους με βάση το επίπεδο του καθενός. Εφόσον ένας άνθρωπος μπορεί να προσεγγίσει το καθήκον του με ειλικρινή καρδιά, να κάνει πράξη όση αλήθεια καταλαβαίνει και να βάζει τα δυνατά του στο καθήκον του, ο Θεός δεν θα τον αποκλείσει. Είναι γεγονός ότι το επίπεδό μου είναι χαμηλό, ότι δεν μπορώ να κάνω συσχετισμούς όσον αφορά τις αρχές και ότι η ικανότητα κατανόησής μου δεν είναι τόσο καλή όσο της αδελφής μου. Αλλά δεν ισχύει ότι δεν μπορώ να κατανοήσω καθόλου τις αρχές· είμαι απλώς λίγο πιο αργή στην αντίληψη. Επομένως, θα πρέπει να προσεύχομαι περισσότερο στον Θεό και να καταβάλλω περισσότερη προσπάθεια για να συλλογίζομαι τα λόγια Του. Όταν η αδελφή μου επισημαίνει τα προβλήματά μου στις αξιολογήσεις κηρυγμάτων, θα πρέπει να εστιάζω σ’ αυτά τα ζητήματα και να μελετώ τις αρχές για να αναπληρώσω τις ελλείψεις μου. Αυτός είναι ο τρόπος για να σημειώσω γρήγορη πρόοδο. Αυτή είναι η αγάπη του Θεού, μια ειδική εύνοια μόνο για μένα! Αφού κατάλαβα τις προθέσεις του Θεού, δεν ήμουν πια αρνητική και σταμάτησα να κάνω σχέδια για το δικό μου μέλλον. Έγινα πρόθυμη να αφομοιώσω τα καλά μονοπάτια άσκησης των αδελφών μου, να μελετώ τις αρχές με προσγειωμένο τρόπο, να μην είμαι πονηρή ούτε να έχω επιφυλάξεις, και να βάζω τα δυνατά μου για να εκπληρώσω το καθήκον μου.

Στη συνέχεια, διάβασα περισσότερα λόγια του Θεού και απέκτησα κάποια κατανόηση της ρίζας της αρνητικότητάς μου. Ο Θεός λέει: «Το πιο θλιβερό πράγμα σχετικά με την πίστη της ανθρωπότητας στον Θεό είναι ότι ο άνθρωπος ασχολείται με το δικό του εγχείρημα μέσα στο έργο του Θεού, κι ωστόσο δεν δίνει καμία σημασία στη διαχείριση του Θεού. Η μεγαλύτερη αποτυχία της πίστης του ανθρώπου στον Θεό είναι ότι, καθώς επιδιώκει να υποταχθεί στον Θεό και να λατρεύει τον Θεό, ταυτόχρονα χτίζει το δικό του όνειρο για έναν προορισμό σύμφωνα με τις βλέψεις του και μηχανορραφεί πώς να κερδίσει τη μεγαλύτερη ευλογία και τον καλύτερο προορισμό. Ακόμη κι αν οι άνθρωποι κατανοούν πόσο αξιολύπητοι, μισητοί και οικτροί είναι, πόσοι μπορούν να εγκαταλείψουν πρόθυμα τις βλέψεις και τις ελπίδες τους; Και ποιος είναι ικανός να σταματήσει τα δικά του βήματα και να πάψει να κάνει σχέδια για λογαριασμό του; Ο Θεός χρειάζεται εκείνους που θα συνεργαστούν στενά μαζί Του για να ολοκληρώσουν τη διαχείρισή Του. Χρειάζεται εκείνους που θα αφοσιώσουν ολόκληρο το μυαλό και το σώμα τους στο έργο της διαχείρισής Του προκειμένου να υποταχθούν σε Εκείνον. Δεν χρειάζεται ανθρώπους που απλώνουν τα χέρια τους για να ζητιανέψουν από Εκείνον καθημερινά, πόσο μάλλον εκείνους που δαπανούν λίγο τον εαυτό τους για Εκείνον κι έπειτα περιμένουν για να απαιτήσουν να τους το ανταποδώσει. Ο Θεός μισεί εκείνους που κάνουν μια ασήμαντη συνεισφορά κι έπειτα επαναπαύονται στις δάφνες τους. Μισεί αυτούς τους ψυχρούς ανθρώπους που νιώθουν αποστροφή προς το έργο της διαχείρισής Του και θέλουν μόνο να μιλούν για το πώς θα πάνε στον ουρανό και θα κερδίσουν ευλογίες. Τρέφει ακόμη μεγαλύτερο μίσος για εκείνους που εκμεταλλεύονται την ευκαιρία που παρουσιάζεται από το έργο της σωτηρίας Του για δικό τους όφελος. Αυτό συμβαίνει επειδή αυτοί οι άνθρωποι δεν νοιάστηκαν ποτέ για το τι θέλει να επιτύχει και να κερδίσει ο Θεός μέσω του έργου της διαχείρισής Του. Ενδιαφέρονται μόνο για το πώς μπορούν να χρησιμοποιήσουν την ευκαιρία που παρέχεται από το έργο του Θεού για να αποκτήσουν ευλογίες. Δεν νοιάζονται καθόλου για την καρδιά του Θεού, όντας απόλυτα απορροφημένοι με τις δικές τους προοπτικές και τη μοίρα τους. Εκείνοι που νιώθουν αποστροφή προς το έργο της διαχείρισης του Θεού, και δεν έχουν έστω και το παραμικρό ενδιαφέρον για το πώς σώζει ο Θεός την ανθρωπότητα και για τις προθέσεις Του, κάνουν όλοι πράγματα που τους αρέσει να κάνουν εκτός του πεδίου του έργου διαχείρισης του Θεού. Ο Θεός ούτε θυμάται ούτε εγκρίνει τις πράξεις τους, πόσο μάλλον να τις βλέπει ευνοϊκά» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο άνθρωπος μπορεί να σωθεί μόνο μέσα στη διαχείριση του Θεού). «Ένας αντίχριστος θεωρεί ότι το να ευλογηθεί είναι σπουδαιότερο κι από τους ουρανούς, σπουδαιότερο από τη ζωή, πιο σημαντικό από την επιδίωξη της αλήθειας, την αλλαγή διάθεσης ή την προσωπική σωτηρία και πιο σημαντικό από το να κάνει καλά το καθήκον του και να είναι ένα δημιουργημένο ον που ανταποκρίνεται στα πρότυπα. Νομίζει ότι το να είναι κανείς ένα δημιουργημένο ον που ανταποκρίνεται στα πρότυπα, να κάνει καλά το καθήκον του και να σωθεί είναι όλα ασήμαντα πράγματα που δεν χρήζουν ιδιαίτερης αναφοράς ή σχολιασμού, ενώ η απόκτηση ευλογιών είναι το μόνο πράγμα σε ολόκληρη τη ζωή του που δεν μπορεί ποτέ να ξεχαστεί. Ό,τι κι αν συναντήσει, όσο μεγάλο ή μικρό κι αν είναι, το συσχετίζει με το να ευλογηθεί, είναι απίστευτα επιφυλακτικός και προσεκτικός και πάντα αφήνει μια διέξοδο για τον εαυτό του» («Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο δωδέκατο: Θέλουν να αποσυρθούν όταν δεν έχουν καμία θέση ούτε καμία ελπίδα να κερδίσουν ευλογίες). Από αυτά που εξέθεσαν τα λόγια του Θεού, είδα ότι οι αντίχριστοι πιστεύουν στον Θεό για να λάβουν ευλογίες και οφέλη για τον εαυτό τους. Δεν επιδιώκουν την αλήθεια για να πετύχουν αλλαγή διάθεσης και να ικανοποιήσουν τον Θεό· αντιθέτως, προσπαθούν να ανταλλάξουν τις προσπάθειες και τα όσα δαπανούν στα καθήκοντά τους με τις ευλογίες του Θεού. Χρησιμοποιούν τον Θεό και προσπαθούν να κάνουν παζάρια μαζί Του. Θεωρούν το να λάβουν ευλογίες σημαντικότερο από την επιδίωξη της αλήθειας ή την αλλαγή διάθεσης. Είδα ότι οι δικές μου εκδηλώσεις ήταν ακριβώς όπως αυτές ενός αντίχριστου. Από τότε που πίστεψα στον Θεό, ήμουν πάντα πρόθυμη να υποφέρω και να πληρώσω τίμημα για να συνεργαστώ, είτε η εκκλησία κανόνιζε να ποτίζω νεοφώτιστους είτε να είμαι επικεφαλής ή εργάτης. Κι αυτό επειδή ήξερα ότι, κάνοντας περισσότερα καθήκοντα και προετοιμάζοντας περισσότερες καλές πράξεις, θα μπορούσα να φτάσω στη σωτηρία και να μπω στη βασιλεία των ουρανών. Όταν όμως είδα ότι το χαμηλό μου επίπεδο με εμπόδιζε να κάνω καθήκον ηγεσίας και ότι δεν μπορούσα να εφαρμόσω τις αρχές όταν αξιολογούσα κηρύγματα, ανησύχησα ότι δεν θα μπορούσα να κάνω καλά κανένα καθήκον και θα αποκλειόμουν, και ότι θα χανόταν η ελπίδα μου να φτάσω στη σωτηρία. Όταν ένιωσα ότι η επιθυμία μου για ευλογίες είχε γκρεμιστεί, έγινα αρνητική, έβγαλα ετυμηγορία για τον εαυτό μου και εγκατέλειψα τον εαυτό μου· στο καθήκον μου, ενεργούσα απλώς μηχανικά και ήμουν επιπόλαιη. Είδα ότι στην πίστη μου στον Θεό και στο καθήκον μου, προσπαθούσα απλώς να κάνω παζάρια με τον Θεό. Εξαπατούσα και χρησιμοποιούσα τον Θεό: Ήμουν ένας ποταπός άνθρωπος για τον οποίο το κέρδος ερχόταν πρώτο. Έκανα το καθήκον μου με την πρόθεση να προσπαθήσω να κάνω παζάρια, αντί να επιδιώκω αλλαγή στη διάθεσή μου. Αν συνεχιζόταν αυτό, όχι μόνο δεν θα μπορούσα να φτάσω στη σωτηρία, αλλά θα αποκλειόμουν και θα τιμωρούμουν από τον Θεό. Όταν το συνειδητοποίησα αυτό από τους συλλογισμούς μου, ένιωσα απίστευτες ενοχές, οπότε γονάτισα και προσευχήθηκα: «Θεέ μου, Εσύ μου έδωσες τη χάρη αυτής της ευκαιρίας να κάνω το καθήκον μου, κι όμως εγώ γαντζώνομαι πάντα από την επιθυμία μου για ευλογίες. Είμαι τόσο εγωίστρια και ποταπή! Αχ, Θεέ μου, είμαι πρόθυμη να μετανοήσω».

Αργότερα, μέσα από τα λόγια του Θεού, κατέληξα να κατανοήσω πιο ξεκάθαρα τις προθέσεις και τις απαιτήσεις του Θεού. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Η επιθυμία του Θεού είναι η τελείωση του κάθε ανθρώπου, η τελική απόκτησή του από Εκείνον, ο ολοκληρωτικός καθαρμός του από Εκείνον και η μετατροπή του σε άνθρωπο που Εκείνος αγαπά. Άσχετα από το αν Εγώ λέω ότι μένετε πίσω ή ότι έχετε χαμηλό επίπεδο, αυτό είναι γεγονός. Ωστόσο, το ότι το λέω αυτό δεν αποδεικνύει ότι σκοπεύω να σας εγκαταλείψω, ότι έχω χάσει τις ελπίδες Μου για εσάς, και πολύ λιγότερο, ότι δεν θέλω να σας σώσω. Σήμερα έχω έρθει να επιτελέσω το έργο για τη σωτηρία σας, δηλαδή το έργο που επιτελώ, αποτελεί συνέχεια του έργου για τη σωτηρία. Κάθε άνθρωπος έχει την ευκαιρία να οδηγηθεί στην τελείωση: Υπό την προϋπόθεση ότι είσαι πρόθυμος, ότι επιδιώκεις, στο τέλος θα είσαι ικανός να επιτύχεις αυτό το αποτέλεσμα, και κανείς σας δεν πρόκειται να εγκαταλειφθεί. Εάν έχεις χαμηλό επίπεδο, οι απαιτήσεις Μου από εσένα θα είναι ανάλογες του χαμηλού επιπέδου σου· αν είσαι υψηλού επιπέδου, οι απαιτήσεις Μου από εσένα θα είναι ανάλογες του υψηλού επιπέδου σου· αν είσαι αδαής και αναλφάβητος, οι απαιτήσεις Μου από εσένα θα είναι ανάλογες μ’ αυτό· εάν είσαι μορφωμένος, οι απαιτήσεις Μου από εσένα θα είναι ανάλογες μ’ αυτό· εάν είσαι ηλικιωμένος, οι απαιτήσεις Μου από εσένα θα είναι ανάλογες της ηλικίας σου· εάν είσαι σε θέση να κάνεις καθήκον φιλοξενίας, οι απαιτήσεις Μου από εσένα θα είναι σύμφωνες με αυτό· αν λες ότι αδυνατείς να κάνεις καθήκον φιλοξενίας και μπορείς μόνο να εκτελείς μια συγκεκριμένη λειτουργία, είτε πρόκειται για το κήρυγμα του ευαγγελίου είτε για τη φροντίδα της εκκλησίας ή για τη συμμετοχή σου σε άλλα γενικά ζητήματα, η τελείωσή Μου για εσένα θα είναι ανάλογη της λειτουργίας που επιτελείς. Αφοσίωση, υποταγή μέχρι τέλους και επιζήτηση της αγάπης για τον Θεό στον μέγιστο βαθμό —τούτα πρέπει να επιτύχεις, αυτά τα τρία πράγματα μόνο, και αυτοί είναι οι καλύτεροι τρόποι άσκησης. Τελικά, οι άνθρωποι απαιτείται να επιτύχουν αυτά τα τρία πράγματα και όσοι τα κατορθώσουν θα οδηγηθούν στην τελείωση. Αλλά, πάνω απ’ όλα, πρέπει να επιδιώκεις αληθινά, να πασχίζεις ενεργά να φτάσεις πιο ψηλά και να μην είσαι παθητικός σε αυτό το ζήτημα. Έχω πει ότι κάθε άνθρωπος έχει την ευκαιρία να οδηγηθεί στην τελείωση και είναι ικανός να οδηγηθεί στην τελείωση, και αυτό ισχύει, αλλά εσύ δεν πασχίζεις να ανέβεις προς τα πάνω. Αυτοί που δεν πετυχαίνουν τα τρία αυτά κριτήρια, στο τέλος και πάλι θα αποκλειστούν» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Αποκαθιστώντας την κανονική ζωή του ανθρώπου και οδηγώντας τον σε έναν θαυμαστό προορισμό). Από τα λόγια του Θεού, κατάλαβα ότι ο Θεός δίνει στον καθένα διαφορετικό επίπεδο, και οι απαιτήσεις Του απ’ τους ανθρώπους είναι επίσης διαφορετικές. Υπάρχουν απαιτήσεις που ισχύουν για όσους έχουν καλό επίπεδο και το ίδιο ισχύει και για όσους έχουν χαμηλό επίπεδο. Ανεξάρτητα από το αν το επίπεδό σου είναι υψηλό ή χαμηλό, εφόσον μπορείς να προσφέρεις την αφοσίωσή σου, να κάνεις πράξη την αλήθεια και να ικανοποιείς τον Θεό, θα έχεις την ευκαιρία να φτάσεις στη σωτηρία. Εγώ, όμως, δεν καταλάβαινα τις φιλόπονες προθέσεις του Θεού για τη σωτηρία της ανθρωπότητας. Νόμιζα ότι, με το χαμηλό μου επίπεδο, δεν θα μπορούσα να σωθώ, και ότι μόνο όσοι έχουν καλό επίπεδο και γρήγορη αντίληψη είχαν ελπίδα. Η άποψή μου ήταν τόσο στρεβλή! Το αν μπορεί ένας άνθρωπος να κερδίσει τη σωτηρία βασίζεται στο αν επιδιώκει την αλήθεια, στο αν αλλάζει η διάθεσή του, και στο αν δείχνει αφοσίωση και υποταγή στο καθήκον του. Σκέφτηκα μια επικεφαλής περιφέρειας που γνώριζα, η οποία είχε κάποια ευφυΐα και επίπεδο. Όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές την είχαν σε μεγάλη εκτίμηση. Όταν όμως έκανε το καθήκον της, δεν μπορούσε να συνεργαστεί αρμονικά με τους άλλους. Φερόταν αυταρχικά, διαταράσσοντας και αναστατώνοντας το έργο της εκκλησίας. Όταν οι αδελφές και οι αδελφοί συναναστρέφονταν μαζί της, εκείνη δεν το αποδεχόταν και αρνιόταν πεισματικά να μετανοήσει. Στο τέλος, αποβλήθηκε. Από την άλλη, το επίπεδο μιας άλλης αδελφής ήταν λίγο χαμηλό, αλλά εκείνη ήταν αρκετά ειλικρινής. Όταν συναντούσε δυσκολίες στο καθήκον της, προσευχόταν στον Θεό και εστίαζε στην αναζήτηση της αλήθειας για να επιλύσει τη δική της διαφθορά, και μπόρεσε να πετύχει μερικά αποτελέσματα στο καθήκον της. Από αυτά τα γεγονότα, κατάλαβα ότι, ακόμη κι αν κάποιος έχει καλό επίπεδο και γρήγορη αντίληψη, δεν μπορεί να φτάσει στη σωτηρία αν δεν επιδιώκει την αλήθεια και δεν αλλάζει η διάθεσή του. Παρόλο που το επίπεδό μου είναι χαμηλό, οφείλω να κάνω πράξη όλες τις αλήθεια-αρχές που μπορώ να κατανοήσω και να μη φείδομαι κόπων στο καθήκον μου. Έτσι, ακόμη κι αν μια μέρα δεν επαρκώ πραγματικά και απαλλαγώ από τα καθήκοντά μου, δεν θα έχω τύψεις. Συνειδητοποίησα επίσης ότι πίσω από το ότι ο Θεός δεν μου έδωσε καλό επίπεδο και χαρίσματα βρίσκεται η πρόθεσή Του. Έχω αλαζονική διάθεση. Είμαι ξεκάθαρα ένα τίποτα, κι όμως, όταν συνεργαζόμουν στα καθήκοντά μου με αδελφούς και αδελφές, εξακολουθούσα να είμαι αλαζονική και αυτάρεσκη, και δεν μπορούσα να συνεργαστώ αρμονικά μαζί τους. Τώρα, λόγω του χαμηλού επιπέδου μου, συναντώ συνεχώς εμπόδια στο καθήκον μου, οπότε δεν μπορώ πια να είμαι αλαζονική. Μπορώ απλώς να κάνω το καθήκον μου ταπεινά. Όταν υπάρχει κάτι που δεν ξέρω ή δεν καταλαβαίνω μπορώ να αναζητώ, και μπορώ να αποδέχομαι τις προτάσεις των αδελφών μου. Αυτό με αποτρέπει επίσης από το να προκαλώ διαταραχές και αναστάτωση με τη διεφθαρμένη διάθεσή μου. Το χαμηλό μου επίπεδο με προστατεύει!

Μετά απ’ αυτό, προσευχήθηκα στον Θεό και αφιέρωσα περισσότερο χρόνο για να συλλογίζομαι τις αρχές και τα λόγια του Θεού. Μετά από λίγο καιρό, σημείωσα κάποια πρόοδο στο καθήκον μου και πέτυχα μερικά αποτελέσματα σ’ αυτό. Μια μέρα, συναναστρεφόμουν τις εμπειρίες μου με μια αδελφή, και εκείνη είπε: «Έχεις σημειώσει πραγματικά κάποια πρόοδο τελευταία σε σύγκριση με πριν. Δεν πειράζει να έχεις χαμηλό επίπεδο. Εφόσον είμαστε πρόθυμοι να κάνουμε πράξη την αλήθεια και μπορούμε να κερδίσουμε το έργο του Αγίου Πνεύματος, ο Θεός θα αναπληρώσει το υστέρημα του χαμηλού επιπέδου». Συμφώνησα πραγματικά μ’ αυτό, και εκτίμησα αυτό που λέει ο Θεός: «Ίσως η ικανότητά σας να κατανοήσετε τον λόγο του Θεού να είναι χαμηλή, αλλά μέσω της άσκησης του λόγου Του από εσάς, Εκείνος μπορεί να διορθώσει αυτήν την ανεπάρκεια […]» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Μόλις κατανοήσετε την αλήθεια, θα πρέπει να την κάνετε πράξη). Κατάλαβα ότι ο Θεός δεν κοιτάζει το επίπεδο ενός ανθρώπου, αλλά το αν εκείνος μπορεί να κάνει πράξη την αλήθεια αφού την κατανοήσει. Όταν ένας άνθρωπος κάνει πράξη την αλήθεια, ο Θεός τον διαφωτίζει και τον καθοδηγεί με βάση το έμφυτο επίπεδό του, επιτρέποντάς του να βρει ένα μονοπάτι στο καθήκον του. Δόξα τω Θεώ!