Από της Μιάο Μιάο, Κίνα

Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Ειλικρίνεια σημαίνει να δίνεις την καρδιά σου στον Θεό, να μη φέρεσαι ψεύτικα απέναντι στον Θεό σε τίποτα, να είσαι ανοιχτός με Εκείνον στο καθετί, χωρίς να κρύβεις ποτέ τα γεγονότα, χωρίς να προσπαθείς να εξαπατήσεις τους ανωτέρους ή τους κατωτέρους σου και χωρίς να κάνεις πράγματα απλώς και μόνο στην προσπάθειά σου να κερδίσεις την εύνοια του Θεού. Εν ολίγοις, το να είσαι ειλικρινής σημαίνει να είσαι αγνός στις πράξεις και στα λόγια σου, και να μην εξαπατάς ούτε τον Θεό ούτε τον άνθρωπο» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Οι τρεις νουθεσίες). «Μεταξύ των απίστων, αν μιλάς ανοιχτά, και μιλάς με λόγια ειλικρινά και λες την αλήθεια, θα σε συκοφαντήσουν, θα σε κρίνουν και θα σε απορρίψουν. Ακολουθείς, επομένως, τις κοσμικές τάσεις και ζεις σύμφωνα με σατανικές φιλοσοφίες· γίνεσαι όλο και πιο επιδέξιος στο ψέμα και όλο και πιο δόλιος. Μαθαίνεις, επίσης, να χρησιμοποιείς ύπουλα μέσα για να πετυχαίνεις τους στόχους σου και να προστατεύεις τον εαυτό σου. Ευημερείς όλο και περισσότερο στον κόσμο του Σατανά, με αποτέλεσμα να πέφτεις όλο και πιο βαθιά στην αμαρτία, φτάνοντας τελικά στο σημείο που δεν μπορείς να απεγκλωβιστείς. Στον οίκο του Θεού, ισχύουν ακριβώς τα αντίθετα πράγματα. Όσο περισσότερο μπορείς να λες ψέματα και να εξαπατάς, τόσο περισσότερο θα σε σιχαίνεται και θα σε απορρίπτει ο εκλεκτός λαός του Θεού. Αν αρνηθείς να μετανοήσεις, συνεχίσεις να προσκολλάσαι σε σατανικές φιλοσοφίες και σατανική λογική, και επίσης χρησιμοποιείς σκευωρίες τεχνάσματα, και σύνθετες τακτικές για να μεταμφιεστείς και να καλυφθείς, τότε είναι πολύ πιθανό να αποκαλυφθείς και να αποκλειστείς. Αυτό συμβαίνει επειδή ο Θεός απεχθάνεται τους δόλιους ανθρώπους. Μόνο οι ειλικρινείς μπορούν να ευημερήσουν στον οίκο του Θεού· όλοι οι δόλιοι εν τέλει θα εγκαταλειφθούν και θα απορριφθούν. Όλα αυτά τα έχει προκαθορίσει ο Θεός προ πολλού» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η πιο θεμελιώδης άσκηση του να είναι κανείς ειλικρινής). Απ’ τα λόγια του Θεού, βλέπω ότι στον Θεό αρέσουν οι έντιμοι άνθρωποι. Οι έντιμοι άνθρωποι μιλούν απλά και ανοιχτά, ενώ είναι ειλικρινείς απέναντι στον Θεό και τους άλλους. Λένε ό,τι είναι μες στην καρδιά τους, χωρίς συγκάλυψη ούτε εξαπάτηση. Τέτοιους ανθρώπους θέλει να σώσει ο Θεός. Οι δόλιοι άνθρωποι κάνουν πολύ περίπλοκες σκέψεις. Δεν υπάρχει διαφάνεια στα λόγια και τις ενέργειές τους. Δεν ρωτούν ούτε αναζητούν όταν δεν κατανοούν κάτι. Αντ’ αυτού, μονίμως κρύβονται και μεταμφιέζονται. Τέτοιοι άνθρωποι έχουν δόλιες διαθέσεις και δεν σώζονται εύκολα. Όταν σκέφτομαι το παρελθόν, βλέπω ότι συχνά μεταμφιεζόμουν για να προστατεύσω την αξιοπρέπεια και τη θέση μου. Ζούσα μέσα σε μια δόλια διάθεση. Όταν συναντούσα προβλήματα ή δυσκολίες, δεν μπορούσα να κατανοήσω ούτε να απαλλαγώ απ’ όλα αυτά στα καθήκοντά μου, δεν ανοιγόμουν για να αναζητήσω. Όχι μόνο ζούσα στο σκοτάδι, την αρνητικότητα και τον πόνο, αλλά, επιπλέον, ήμουν αναποτελεσματική στα καθήκοντά μου. Αργότερα, διαβάζοντας τα λόγια του Θεού, κατανόησα πόση σημασία έχει το να είναι κάποιος έντιμος και άρχισα συνειδητά να κάνω πράξη το να είμαι έντιμος άνθρωπος.

Ήταν Ιούνιος του 2020 κι εγώ έφτιαχνα βίντεο στην εκκλησία. Στην αρχή, αφού είχα μόλις αρχίσει να ασκούμαι, κάθε φορά που δεν κατανοούσα κάτι στο έργο μου, έπαιρνα την πρωτοβουλία να ρωτήσω και να μάθω απ’ τους αδελφούς και τις αδελφές. Επίσης, συναναστρεφόμουν ανοιχτά πάνω σε κάθε κατάστασή μου και όλοι συναναστρέφονταν μαζί μου και με βοηθούσαν υπομονετικά, ενώ, μετά από λίγο, όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές έλεγαν πως βελτιωνόμουν γρήγορα. Σε έναν έλεγχο του έργου, η επιβλέπουσα είπε ότι, αν και ήμουν νέα, το επίπεδό μου ήταν πολύ καλό, ότι μάθαινα γρήγορα στο έργο μου κι ότι ήμουν υποψήφια για καλλιέργεια. Έδωσε εντολή και στους άλλους να με βοηθήσουν και να με καθοδηγήσουν περισσότερο, ώστε να προοδεύσω ακόμα πιο γρήγορα. Όταν είδα πως η επιβλέπουσα με είχε σε τόσο μεγάλη εκτίμηση, χάρηκα πολύ, αλλά ένιωσα και κάποια πίεση: «Η επιβλέπουσα έχει μεγάλες ελπίδες για εμένα, οπότε πρέπει να εργαστώ σκληρά από δω και στο εξής, να πασχίσω να πάρω γρήγορα το κολάι και να αποκτήσω τη δυνατότητα να παράγω βίντεο μόνη μου. Δεν μπορώ να εκθέτω πάρα πολλά προβλήματα, όπως έκανα πριν, αλλιώς οι αδελφοί κι οι αδελφές θα νομίζουν σίγουρα ότι δεν έχω ικανότητες, ενώ η επιβλέπουσα δεν θα με βλέπει πια ως υποψήφια για καλλιέργεια». Μετά από αυτό, όταν έφτιαχνα βίντεο και συναντούσα θέματα που δεν κατανοούσα, δίσταζα να ρωτήσω. Σκεφτόμουν: «Αν κάνω συνέχεια ερωτήσεις, μήπως οι αδελφοί κι οι αδελφές θα αναρωτιούνται γιατί, ακόμα και μετά από μερικούς μήνες άσκησης, έχω ακόμα τόσο πολλές ερωτήσεις; Μήπως η επιβλέπουσα με υποτιμήσει αν το ανακαλύψει; Κάτι τέτοιο δεν θα χαλούσε την εικόνα του καλού μου επιπέδου στα μάτια των άλλων; Ξέχνα το, δεν θα ρωτάω πια, θα ερευνώ μόνη μου. Έτσι, θα εκθέσω λιγότερες ελλείψεις». Άρχισα, λοιπόν, να βρίσκω μόνη μου εκπαιδευτικά βίντεο και να τα μελετώ, ενώ δοκίμαζα διάφορες μεθόδους επίλυσης προβλημάτων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να προοδεύω στην παραγωγή βίντεο με πιο αργό ρυθμό. Κάποια στιγμή, μια αδελφή παρατήρησε πως η πρόοδός μου ενώ έφτιαχνα ένα βίντεο ήταν κάπως αργή και με ρώτησε αν αντιμετώπιζα δυσκολίες. Στην πραγματικότητα, ήθελα πολύ να της πω ότι αντιμετώπιζα δυσκολίες, ώστε να μπορέσω να βρω αμέσως τη λύση, να κερδίσω πολύ χρόνο και να αποφύγω την καθυστέρηση. Έπειτα, όμως, σκέφτηκα: «Έχω ξαναρωτήσει γι’ αυτό το πρόβλημα. Αν ρωτήσω πάλι, τι γνώμη θα σχηματίσει η αδελφή; Μήπως θεωρήσει ότι δεν έχω επίπεδο και δεν θυμάμαι όσα έχω ήδη διδαχθεί; Μήπως νομίζει ότι δεν αξίζω να καλλιεργηθώ; Ξέχνα το, η επιβλέπουσα είπε ότι είχα καλό επίπεδο κι ότι μάθαινα γρήγορα, και έχει καλή εντύπωση για εμένα, οπότε δεν γίνεται να της δείξω την ανεπάρκειά μου». Έτσι, είπα στην αδελφή: «Για την ώρα, κανένα πρόβλημα, απλώς δεν έχω χρησιμοποιήσει και πολύ αυτού του είδους την τεχνολογία. Αν εξασκηθώ μερικές φορές ακόμα, θα πάρω το κολάι». Αφότου άκουσε τα λόγια μου, δεν με ξαναρώτησε σχετικά. Έτσι, λοιπόν, υπήρχαν ακόμα τομείς στους οποίους δεν ήξερα τι να κάνω. Όμως, προτιμούσα να μελετώ μόνη μου και να ψάχνω εκπαιδευτικά βίντεο παρά να ρωτήσω τους αδελφούς και τις αδελφές μου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να παράγω βίντεο με αργό ρυθμό και να μην επιτυγχάνω πολύ καλά αποτελέσματα.

Αργότερα, μια αδελφή μού είπε ευθέως: «Στην αρχή, νόμιζα πως ήσουν ανοιχτή και ειλικρινής. Μιλούσες ανοιχτά για ό,τι πρόβλημα είχες κι έκανες ερωτήσεις. Τι άλλαξε; Δεν μπορούμε να δούμε μέσα σου και δεν ξέρουμε τι σκέφτεσαι. Βλέπουμε ότι η πρόοδός σου είναι αργή, αλλά δεν ξέρουμε πού έχεις κολλήσει ούτε πώς να σε βοηθήσουμε. Έχεις κάνει αυτοκριτική πάνω σε αυτές τις καταστάσεις;» Γνώριζα πολύ καλά ότι τα λόγια της αδελφής επιτρέπονταν απ’ τον Θεό και ότι ήταν μια υπενθύμιση πως έπρεπε να κάνω αυτοκριτική, αλλά φοβόμουν πως, αν ανοιγόμουν σχετικά με την αληθινή μου κατάσταση, όλοι θα με διέκριναν πλήρως, κι έτσι συνέχισα να υποκρίνομαι. Αυτή η κατάσταση κράτησε δύο-τρεις μήνες και, ενώ η κατάστασή μου συνέχισε να χειροτερεύει, τα καθήκοντά μου άρχισαν κι αυτά να μην έχουν αποτέλεσμα, και, στο τέλος, απαλλάχθηκα απ’ τα καθήκοντά μου. Τη στιγμή που έμαθα τα νέα, ένιωσα μεγάλο πόνο και στενοχώρια. Ένιωσα ότι είχα δείξει μεγάλη ανοησία. Μέχρι εκείνη τη στιγμή μεταμφιεζόμουν και δεν ήθελα οι άλλοι να δουν τις ανεπάρκειές μου, αλλά τι είχα κερδίσει έτσι; Είχα απομακρυνθεί απ’ τους αδελφούς και τις αδελφές μου, και δεν μπορούσαν να με διακρίνουν. Επίσης, δεν προόδευσα στα καθήκοντά μου, ενώ, στο τέλος, έφτασα ακόμα και στο σημείο να απαλλαγώ απ’ τα καθήκοντά μου. Όσο περισσότερο το σκεφτόμουν, τόσο περισσότερο μετάνιωνα για όσα είχα κάνει, και δεν μπορούσα να συγκρατήσω τα δάκρυά μου. Αναρωτιόμουν: «Είναι σαφές πως υπήρχαν πολλά πράγματα που δεν κατανοούσα ούτε γνώριζα πώς να τα κάνω, γιατί, λοιπόν, δεν πήρα πρωτοβουλία να αναζητήσω και να μάθω απ’ τους άλλους; Ξεκάθαρα η κατάστασή μου δεν ήταν καλή, γιατί, λοιπόν, δεν ήμουν διατεθειμένη να ανοιχτώ;» Στην αναζήτησή μου, συνάντησα ένα χωρίο απ’ τα λόγια του Θεού: «Οι ίδιοι οι άνθρωποι είναι δημιουργήματα. Μπορούν τα δημιουργήματα να φτάσουν στην παντοδυναμία; Μπορούν να επιτύχουν τελείωση και τελειότητα; Μπορούν να επιτύχουν επιδεξιότητα σε όλα, να φτάσουν να κατανοούν τα πάντα, να διαβλέπουν τα πάντα και να είναι ικανοί για τα πάντα; Όχι, δεν μπορούν. Ωστόσο, μέσα στους ανθρώπους υπάρχουν διεφθαρμένες διαθέσεις και μια μοιραία αδυναμία. Αμέσως μόλις διδαχθούν μια δεξιότητα ή ένα επάγγελμα, οι άνθρωποι αισθάνονται ικανοί, ότι είναι άνθρωποι με θέση και αξία, και ότι είναι επαγγελματίες. Ανεξάρτητα από το πόσο συνηθισμένοι είναι, όλοι τους θέλουν να προωθήσουν τον εαυτό τους ως ένα διάσημο ή εξαιρετικό άτομο, να γίνουν κάποια μικρή διασημότητα και να κάνουν τους άλλους να πιστεύουν ότι είναι τέλειοι, άψογοι και αψεγάδιαστοι· στα μάτια των άλλων, θέλουν να γίνουν διάσημοι, ισχυροί, ή κάποια μεγάλη προσωπικότητα, να γίνουν πανίσχυροι, ικανοί για οτιδήποτε και σε θέση να επιτύχουν τα πάντα. Νιώθουν πως αν ζητούσαν τη βοήθεια των άλλων, θα έδειχναν ανίκανοι, αδύναμοι και κατώτεροι, και οι άλλοι θα τους περιφρονούσαν. Γι’ αυτόν τον λόγο, θέλουν πάντα να προσποιούνται. Μερικοί άνθρωποι, όταν τους ζητάς να κάνουν κάτι, λένε ότι ξέρουν πώς να το κάνουν, ενώ στην πραγματικότητα δεν ξέρουν. Στη συνέχεια, το ψάχνουν κρυφά και προσπαθούν να μάθουν πώς να το κάνουν, αφού όμως το μελετήσουν για αρκετές ημέρες, και πάλι δεν καταλαβαίνουν πώς να το κάνουν. Όταν τους ρωτάς πώς τα πηγαίνουν με αυτό, λένε: “Σε λίγο, σε λίγο!” Μέσα τους, όμως, σκέφτονται: “Δεν έχω φτάσει ακόμα εκεί, δεν έχω ιδέα, δεν ξέρω τι να κάνω! Δεν πρέπει να αφήσω να βγουν τα άπλυτά μου στη φόρα, πρέπει να συνεχίσω να υποκρίνομαι, δεν μπορώ ν’ αφήσω τους άλλους να δουν τα μειονεκτήματα και την άγνοιά μου, δεν μπορώ να τους επιτρέψω να με περιφρονήσουν!” Τι πρόβλημα είναι αυτό; Είναι σαν μια κόλαση επί γης, όπου προσπαθείς να σώσεις την υπόληψή σου με κάθε κόστος. Τι είδους διάθεση είναι αυτή; Η αλαζονεία των ανθρώπων αυτών δεν έχει όρια, έχουν χάσει κάθε λογική. Δεν επιθυμούν να είναι σαν όλους τους άλλους, δεν θέλουν να είναι συνηθισμένοι άνθρωποι, κανονικοί άνθρωποι, αλλά υπεράνθρωποι, σπουδαία άτομα, ή επιτυχημένοι. Αυτό είναι τόσο μεγάλο πρόβλημα! Όσον αφορά τις αδυναμίες, τα ελαττώματα, την άγνοια, την ανοησία και την έλλειψη κατανόησης εντός της κανονικής ανθρώπινης φύσης, τα σκεπάζουν όλα και δεν αφήνουν τους άλλους να τα δουν, και στη συνέχεια συνεχίζουν να υποδύονται. Κάποιοι άνθρωποι αδυνατούν να δουν το οτιδήποτε καθαρά, αλλά παρ’ όλα αυτά λένε ότι κατά βάθος καταλαβαίνουν. Όταν, όμως, τους ζητήσεις να εξηγήσουν αυτό που κατάλαβαν, δεν μπορούν να το κάνουν. Μόλις το εξηγήσει κάποιος άλλος, τότε λένε ότι ετοιμαζόντουσαν να πουν το ίδιο πράγμα, αλλά δεν πρόλαβαν να το πουν εγκαίρως. Κάνουν ό,τι μπορούν για να μεταμφιεστούν και προσπαθούν να δείξουν μια καλή εικόνα. Τι λες, τέτοιοι άνθρωποι δεν πετούν στα σύννεφα; Διαρκώς ονειρεύονται, σωστά; Δεν ξέρουν ποιοι είναι ούτε πώς να βιώσουν την κανονική ανθρώπινη φύση. Δεν έχουν ενεργήσει ούτε μια φορά σαν πρακτικά ανθρώπινα όντα. Αν περνάς τις μέρες σου πετώντας στα σύννεφα, χωρίς σχέδιο και σκοπό, χωρίς να ενεργείς σε τίποτα προσγειωμένος, ζώντας πάντα με βάση τη φαντασία σου, τότε αυτό είναι πρόβλημα. Το μονοπάτι στη ζωή που διαλέγεις δεν είναι το σωστό. Αν το πράξεις, τότε, ανεξάρτητα από το ότι πιστεύεις στον Θεό, δεν πρόκειται να κατανοήσεις την αλήθεια ούτε θα είσαι ικανός να την αποκτήσεις» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Οι πέντε προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για την είσοδο στον σωστό δρόμο της πίστης στον Θεό). Όταν αναλογίστηκα τα λόγια του Θεού, ένιωσα ότι βρισκόμουν ακριβώς στην κατάσταση που είχε εκθέσει ο Θεός. Ήθελα πάντα να είμαι ανώτερη, σαν να ήμουν υπεράνθρωπος, κι έτσι πάντα μεταμφιεζόμουν όταν αποκάλυπτα τη διαφθορά μου ή όταν συναντούσα προβλήματα που δεν κατανοούσα. Ένας τέτοιος άνθρωπος δύσκολα κερδίζει την αλήθεια. Όταν στοχάζομαι το διάστημα που πρωτοάρχισα να φτιάχνω βίντεο, βλέπω ότι δεν κατανοούσα τίποτα και δεν ένιωθα καθόλου πίεση, κι έτσι ήμουν πρόθυμη να αναζητήσω και να μάθω απ’ τους άλλους όταν αντιμετώπιζα προβλήματα και δυσκολίες. Επειδή ασκούμουν με αυτόν τον τρόπο, ένιωθα πως κέρδιζα πολλά και προόδευα γρήγορα. Αργότερα, όμως, όταν άκουσα την επιβλέπουσα να λέει πως είχα καλό επίπεδο και πως ήμουν, πιθανώς, ένας άνθρωπος με ταλέντο που θα καλλιεργούνταν, τότε θεώρησα, χωρίς να το καταλάβω, πως ήμουν απ’ τα βασικά άτομα που θα καλλιεργούνταν μέσα στην εκκλησία. Ένιωσα πως η επιβλέπουσα είχε καλή γνώμη για εμένα και με εκτιμούσε, κι έτσι ένιωσα την ανάγκη να προστατεύσω την εικόνα μου και να μην εκθέσω πάρα πολλές ελλείψεις, αλλιώς οι άνθρωποι θα με διέκριναν και θα με υποτιμούσαν. Προστάτευα συνεχώς και με προσοχή τη θέση και την εικόνα μου στα μάτια των άλλων, ενώ, ακόμα κι όταν συναντούσα στην παραγωγή των βίντεο προβλήματα και δυσκολίες που δεν ήξερα πώς να επιλύσω, δεν είχα το θάρρος να ρωτήσω, καθώς φοβόμουν ότι η έκθεση των ελλείψεών μου θα έκανε τους άλλους να μη με έχουν πια σε υπόληψη και να μη με εκτιμούν. Η επιθυμία μου για φήμη, κέρδος και θέση ήταν πάρα πολύ δυνατή! Ζούσα σε μια κατάσταση όπου έπρεπε να μεταμφιέζομαι, με αποτέλεσμα να μη σημειώνω πρόοδο για ολόκληρους μήνες στην παραγωγή βίντεο, ενώ στο τέλος έχασα την ευκαιρία να παράγω βίντεο. Τι ανόητη που ήμουν! Όταν σκέφτομαι το διάστημα που άρχισα να ασκούμαι στη δημιουργία βίντεο, βλέπω πως ήταν φυσιολογικό να έχω ανεπάρκειες και ελλείψεις. Επιπλέον, ήταν αδύνατο να διαχειριστώ μόνη μου τις εργασίες, οπότε έπρεπε να ρωτώ περισσότερο, να συνεργάζομαι με τους αδελφούς και τις αδελφές και να μαθαίνω απ’ αυτούς. Μόνο έτσι μπορούσα να προοδεύω συνεχώς. Αν είχα μπορέσει να κάνω στην άκρη τον εγωισμό μου και να αναζητήσω και να μάθω ενεργά απ’ τους αδελφούς και τις αδελφές μου, τότε δεν θα είχα απαλλαγεί απ’ τα καθήκοντά μου λόγω της μόνιμης αναποτελεσματικότητάς μου. Όταν το συνειδητοποίησα αυτό, ένιωσα πως αυτή η απαλλαγή απ’ τα καθήκοντά μου οφειλόταν εξ ολοκλήρου στη δικαιοσύνη του Θεού.

Στη συνέχεια, αναρωτήθηκα: «Γιατί μεταμφιέζομαι συνεχώς;» Αργότερα, συνάντησα ένα εδάφιο απ’ τα λόγια του Θεού που με βοήθησε να δω την κατάστασή μου πιο καθαρά. Ο Θεός λέει: «Όταν κάποιος εκλέγεται ως επικεφαλής από τους αδελφούς και τις αδελφές ή προάγεται από τον οίκο του Θεού για να κάνει ένα συγκεκριμένο έργο ή να εκτελέσει ένα συγκεκριμένο καθήκον, αυτό δεν σημαίνει ότι έχει ξεχωριστή θέση ή πόστο, ή ότι οι αλήθειες που κατανοεί είναι βαθύτερες και πιο πολυάριθμες από εκείνες των άλλων ανθρώπων —πόσο μάλλον ότι αυτό το άτομο είναι σε θέση να υποταχθεί στον Θεό και ότι δεν θα Τον προδώσει. Σίγουρα, δεν σημαίνει ούτε ότι γνωρίζει τον Θεό και είναι κάποιος που έχει φόβο Θεού. Στην πραγματικότητα, δεν έχει επιτύχει τίποτε από αυτά. Η προαγωγή και η καλλιέργεια είναι απλώς προαγωγή και καλλιέργεια με την απλή έννοια και δεν ισοδυναμούν με τον προκαθορισμό και την έγκριση εκ μέρους του Θεού. Η προαγωγή και η καλλιέργειά του σημαίνουν απλώς ότι έχει προαχθεί και αναμένει την καλλιέργεια. Και το τελικό αποτέλεσμα αυτής της καλλιέργειας εξαρτάται από το αν αυτό το άτομο επιδιώκει την αλήθεια και από το αν είναι ικανό να επιλέξει το μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας. Έτσι, όταν κάποιος από την εκκλησία προάγεται και καλλιεργείται για να γίνει επικεφαλής, απλώς προάγεται και καλλιεργείται με την πιο απλή έννοια· δεν σημαίνει ότι ήδη ανταποκρίνεται στα πρότυπα και είναι ικανός ως επικεφαλής, ότι είναι ήδη σε θέση να αναλάβει το ηγετικό έργο και μπορεί να κάνει αληθινό έργο —δεν είναι έτσι. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να διακρίνουν καθαρά αυτά τα πράγματα και, με βάση τις φαντασιοκοπίες τους, θαυμάζουν εκείνους που έχουν πάρει προαγωγή. Αυτό είναι λάθος. Ανεξάρτητα από το πόσα χρόνια μπορεί να πιστεύουν στον Θεό, κατέχουν στ’ αλήθεια την αλήθεια-πραγματικότητα όσοι προάγονται; Όχι απαραίτητα. Είναι σε θέση να υλοποιήσουν τις εργασιακές ρυθμίσεις του οίκου του Θεού; Όχι απαραίτητα. Κατέχουν αίσθημα ευθύνης; Είναι αφοσιωμένοι; Είναι σε θέση να υποταχθούν στον Θεό; Όταν αντιμετωπίζουν ένα ζήτημα, είναι σε θέση να αναζητήσουν την αλήθεια; Όλα αυτά είναι άγνωστα. Έχουν οι άνθρωποι αυτοί θεοφοβούμενη καρδιά; Και πόσο μεγάλη είναι η θεοφοβούμενη καρδιά τους; Μπορούν να αποφύγουν να ακολουθήσουν τη δική τους θέληση όταν κάνουν πράγματα; Είναι σε θέση να αναζητήσουν τον Θεό; Κατά τη διάρκεια εκτέλεσης του ηγετικού έργου, είναι ικανοί να προσέρχονται συχνά ενώπιον του Θεού για να αναζητήσουν τις προθέσεις του Θεού; Είναι ικανοί να καθοδηγήσουν τους ανθρώπους στην είσοδο στην αλήθεια-πραγματικότητα; Είναι σίγουρα ανίκανοι για τέτοια πράγματα. Δεν έχουν λάβει εκπαίδευση και δεν έχουν αρκετές εμπειρίες, οπότε είναι ανίκανοι για αυτά τα πράγματα. Γι’ αυτόν τον λόγο, αν κάποιος προάγεται ή καλλιεργείται δεν σημαίνει ότι ήδη κατανοεί την αλήθεια ούτε σημαίνει ότι είναι ήδη ικανός να εκτελεί το καθήκον του σύμφωνα με τα πρότυπα. Ποιος είναι, λοιπόν, ο στόχος και ποια η σημασία της προαγωγής και της καλλιέργειας κάποιου; Ένας άνθρωπος προάγεται, ως άτομο, για ν’ ασκηθεί και για να ποτιστεί και να εκπαιδευτεί ειδικά, ώστε να μπορέσει να κατανοήσει τις αλήθεια-αρχές, καθώς και τις αρχές, τα μέσα και τις μεθόδους επιτέλεσης διαφορετικών πραγμάτων και επίλυσης διαφόρων προβλημάτων, αλλά και τους τρόπους για να χειρίζεται και ν’ αντιμετωπίζει τα διαφόρων ειδών περιβάλλοντα και τους διαφόρων ειδών ανθρώπους που συναντά, σύμφωνα με τις προθέσεις του Θεού και με τρόπο που προστατεύει τα συμφέροντα του οίκου του Θεού» [«Ο Λόγος», τόμ. 5: «Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών», Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών (5)]. Στο παρελθόν, νόμιζα πάντα πως, αφού με προωθούσαν και με καλλιεργούσαν στην εκκλησία, θα γινόμουν σίγουρα καλύτερη και πιο ικανή απ’ τους άλλους, και πως έπρεπε να κάνω τα πάντα καλά και χωρίς πολλά λάθη, ώστε να δείξω πόσο διαφορετική ήμουν απ’ όλους τους άλλους. Ειδικά όταν έβλεπα τους αδελφούς και τις αδελφές γύρω μου να είναι επιδέξιοι και να κάνουν καλά τις εργασίες τους, και να φτιάχνουν βίντεο υψηλής ποιότητας με μεγάλη αποτελεσματικότητα, ένιωθα μεγάλη πίεση και πάσχιζα διαρκώς να φτάσω το επίπεδό τους ή να τους ξεπεράσω, ώστε να δείξω πως είχα καλό επίπεδο και άξιζα να καλλιεργηθώ. Όταν, λοιπόν, συνάντησα προβλήματα που δεν κατανοούσα, συνέχισα να κρύβομαι και να μεταμφιέζομαι, από φόβο μήπως δουν οι αδελφοί κι οι αδελφές τις ελλείψεις μου, και δεν μπορέσω να διατηρήσω την εικόνα του «καλού επιπέδου». Στην πραγματικότητα, η επιβλέπουσα είχε κανονίσει να φτιάχνω βίντεο απλώς και μόνο επειδή υπερτερούσα κάπως στην παραγωγή βίντεο. Αυτό δεν σήμαινε πως ήμουν καλύτερη απ’ τους άλλους ούτε πως είχα τελειοποιήσει τις δεξιότητες που απαιτούσε η δουλειά. Δεν μπορούσα, όμως, να αντιμετωπίσω τις ελλείψεις μου και τοποθέτησα τον εαυτό μου σε ένα βάθρο. Αυτό έδειχνε ότι είχα παρανοήσει την προαγωγή και την καλλιέργειά μου, και ότι δεν είχα αυτογνωσία. Τώρα πια κατανοούσα ότι η προαγωγή δεν ήταν κεφάλαιο ούτε αποδείκνυε ότι ήμουν ικανή να αναλάβω καθήκον, και γνώριζα ότι δεν μπορούσα να συνεχίσω να μεταμφιέζομαι με βάση αυτήν την παράλογη οπτική. Αν μπορούσα να κάνω κάτι, τότε έπρεπε να το πω. Αν δεν μπορούσα, τότε έπρεπε και πάλι να το πω. Έπρεπε να ανοιχτώ στους αδελφούς και τις αδελφές και να κάνω πράξη το να είμαι έντιμος άνθρωπος. Αυτό συμβαδίζει με τις προθέσεις του Θεού. Στη συνέχεια, ανοίχτηκα στους αδελφούς και τις αδελφές ως προς την κατάστασή μου τους προηγούμενους μήνες, και, αφότου μίλησα, ένιωσα στ’ αλήθεια ανακούφιση κι ελευθερία.

Αργότερα, η επικεφαλής κανόνισε να κάνω έργο ως σχεδιάστρια. Αρχικά, δεν αντιλαμβανόμουν τις αρχές του σχεδιαστικού έργου και οι εικόνες που έφτιαχνα είχαν πολλά προβλήματα. Ήθελα να αναφέρω τα προβλήματα και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζα στο σχεδιαστικό μου έργο για να αναζητήσω λύσεις μαζί με όλους τους άλλους. Σε αυτό το σημείο, μια αδελφή είπε σε όλους ότι, στο παρελθόν, έφτιαχνα βίντεο στην εκκλησία, ότι είχα καλό πνευματικό επίπεδο και ότι μάθαινα γρήγορα. Όταν το είπε αυτό, όλοι οι άλλοι αδελφοί και αδελφές με κοίταζαν. Τα λόγια της υπονοούσαν ότι ήταν εντυπωσιακό ένα τόσο νεαρό άτομο να μπορεί να φτιάχνει βίντεο. Κοκκίνισα αμέσως, καθώς μόνο εγώ γνώριζα ότι είχα απαλλαγεί απ’ τα καθήκοντά μου στο παρελθόν απλώς και μόνο επειδή δεν είχα κάνει και μεγάλη πρόοδο στην παραγωγή βίντεο. Τώρα, όμως, όλοι νόμιζαν πως μπορούσα να φτιάξω βίντεο και πως είχα δυνατότητες, και με είχαν σε μεγάλη υπόληψη. Χωρίς να το καταλάβω, η διάθεσή μου άρχισε να αποκαλύπτεται πάλι, ενώ σκεφτόμουν: «Οι ερωτήσεις που ήθελα να κάνω είναι μάλλον απλές γι’ αυτούς. Μήπως με υποτιμήσουν αν τις αναφέρω; Ίσως πρέπει απλώς να τις απαντήσω μόνη μου». Έχοντας αυτό κατά νου, δεν έκανα καμία ερώτηση. Αργότερα, το μετάνιωσα πολύ, και αναρωτιόμουν: «Γιατί κρύφτηκα και μεταμφιέστηκα πάλι; Ποιος είναι ο πραγματικός λόγος πίσω απ’ την πράξη μου;» Στην αναζήτησή μου, διάβασα τα λόγια του Θεού: «Τι διάθεση είναι εκείνη κατά την οποία οι άνθρωποι προσποιούνται διαρκώς, καλύπτουν μονίμως τις ατέλειές τους, κοκορεύονται ώστε οι άλλοι να τους έχουν σε μεγάλη εκτίμηση και δεν βλέπουν τα ελαττώματα ή τις αδυναμίες τους, ενώ προσπαθούν μονίμως να παρουσιάσουν την καλύτερη πλευρά τους στους ανθρώπους; Είναι αλαζονεία, προσποίηση, υποκρισία, είναι η διάθεση του Σατανά, είναι κάτι μοχθηρό. Πάρτε για παράδειγμα τα μέλη του σατανικού καθεστώτος: Όσο κι αν τσακώνονται, διαπληκτίζονται ή σκοτώνουν κρυφά, κανείς δεν επιτρέπεται να τους καταγγείλει ή να τους εκθέσει. Φοβούνται ότι οι άνθρωποι θα δουν το δαιμονικό τους πρόσωπο και κάνουν ό,τι μπορούν για να το καλύψουν. Δημόσια, κάνουν τα πάντα για να παρουσιαστούν καλύτεροι, δηλαδή λένε πόσο πολύ αγαπούν τους ανθρώπους, πόσο σπουδαίοι, ένδοξοι και αλάνθαστοι είναι. Αυτή είναι η φύση του Σατανά. Το πιο κυρίαρχο χαρακτηριστικό της φύσης του Σατανά είναι η πονηριά και η εξαπάτηση. Και ποιος είναι ο στόχος αυτής της πονηριάς και της εξαπάτησης; Να ξεγελάσει τους ανθρώπους, να μην τους αφήσει να δουν την ουσία και την πραγματική εικόνα του, και να πετύχει έτσι τον στόχο της παράτασης της κυριαρχίας του. Οι συνηθισμένοι άνθρωποι μπορεί να μην έχουν τέτοια δύναμη και κύρος, αλλά και αυτοί επιθυμούν να κάνουν τους άλλους να αποκτήσουν καλή γνώμη για τους ίδιους και να τους έχουν σε μεγάλη εκτίμηση, καθώς και να τους προσδώσουν υψηλή θέση μέσα στην καρδιά τους. Αυτή είναι μια διεφθαρμένη διάθεση, και αν οι άνθρωποι δεν κατανοούν την αλήθεια, δεν μπορούν να το αναγνωρίσουν αυτό. […] Ποιο από τα δύο σχετίζεται με τη διάθεση; Το να κάνει κανείς λάθη ή το να μεταμφιέζεται; Το να μεταμφιέζεται είναι θέμα διάθεσης, έχει σχέση με την αλαζονική διάθεση, με τη μοχθηρία και τη δολιότητα· ο Θεός το αποστρέφεται πολύ αυτό. Στην πραγματικότητα, όταν μεταμφιέζεσαι, όλοι αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει. Εσύ, όμως, νομίζεις ότι δεν το καταλαβαίνουν, και προσπαθείς με κάθε τρόπο να επιχειρηματολογήσεις και να δικαιολογήσεις τον εαυτό σου, σε μια προσπάθεια να σώσεις τα προσχήματα και να κάνεις τους πάντες να πιστέψουν ότι δεν έκανες τίποτα κακό. Δεν είναι ηλίθιο αυτό; Τι γνώμη έχουν οι άλλοι γι’ αυτό; Πώς αισθάνονται; Αηδία και αποστροφή. Εάν μετά από ένα λάθος που έχεις κάνει, μπορείς να το αντιμετωπίσεις σωστά και ν’ αφήσεις όλους τους άλλους να μιλήσουν γι’ αυτό, να τους επιτρέψεις να το σχολιάσουν αρνητικά και να το διακρίνουν, και αν μπορείς να μιλήσεις ανοιχτά γι’ αυτό και να το αναλύσεις, τότε τι γνώμη θα έχουν όλοι για σένα; Θα πουν ότι είσαι ειλικρινής, επειδή η καρδιά σου είναι ανοιχτή στον Θεό. Μέσα από τις πράξεις και τη συμπεριφορά σου, θα μπορέσουν να δουν την καρδιά σου. Εάν όμως προσπαθήσεις να μεταμφιεστείς και να τους εξαπατήσεις όλους, τότε θα σε περιφρονήσουν και θα πουν ότι είσαι ανόητος και ασύνετος. Εάν δεν προσπαθήσεις να προσποιηθείς ή να δικαιολογηθείς, εάν μπορέσεις να παραδεχτείς τα λάθη σου, τότε όλοι θα πουν ότι είσαι ειλικρινής και συνετός. Και τι σε κάνει συνετό; Όλοι κάνουν λάθη. Όλοι έχουν ελαττώματα και αδυναμίες. Μάλιστα, Στην πραγματικότητα, όλοι έχουν την ίδια διεφθαρμένη διάθεση. Μη νομίζεις ότι εσύ είσαι πιο ευγενής, πιο τέλειος και πιο ευγενικός απ’ τους άλλους. Αυτό είναι εντελώς παράλογο. Όταν ξεκαθαρίσεις μέσα σου τις διεφθαρμένες διαθέσεις του ανθρώπου, την ουσία και το αληθινό πρόσωπο της διαφθοράς του, τότε δεν θα προσπαθείς να καλύπτεις τα λάθη σου ούτε θα κρατάς κακία στους άλλους για τα λάθη τους, αλλά θα μπορείς ν’ αντιμετωπίζεις και τα δύο ζητήματα σωστά. Μόνο τότε θα γίνεις διορατικός και δεν θα κάνεις ανοησίες, κι αυτό θα σε καταστήσει σοφό. Εκείνοι που δεν είναι σοφοί είναι ανόητοι και εμμένουν διαρκώς στα μικρά τους λάθη, ενώ παρασκηνιακά κάνουν ύπουλα πράγματα. Είναι αηδιαστικό να το βλέπεις αυτό. Στην πραγματικότητα, αυτό που κάνεις είναι πολύ προφανές στους άλλους, όμως εσύ εξακολουθείς ολοφάνερα να δίνεις παράσταση. Στους άλλους, μοιάζει με παράσταση κλόουν. Δεν είναι ανοησία αυτό; Είναι όντως. Οι ανόητοι δεν έχουν καθόλου σοφία. Όσα κηρύγματα κι αν ακούνε, και πάλι δεν κατανοούν την αλήθεια ούτε βλέπουν τίποτα όπως πραγματικά είναι. Δεν ξεκαβαλάνε ποτέ το καλάμι, γιατί νομίζουν ότι είναι διαφορετικοί από όλους τους άλλους και πιο αξιοσέβαστοι. Αυτό είναι αλαζονεία και αυταρέσκεια, είναι ανοησία. Οι ανόητοι δεν έχουν πνευματική κατανόηση, έτσι δεν είναι; Τα θέματα στα οποία είσαι ανόητος και ασύνετος είναι τα θέματα στα οποία δεν έχεις πνευματική κατανόηση και δεν μπορείς εύκολα να κατανοήσεις την αλήθεια. Αυτή είναι η πραγματικότητα του ζητήματος» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Οι αρχές που θα πρέπει να καθοδηγούν τη συμπεριφορά σας). Με τα λόγια του Θεού, κατανόησα ότι, χωρίς να το θέλω, συνέχιζα να κρύβομαι και να μεταμφιέζομαι, κυρίως επειδή είχα τόσο δυνατή επιθυμία για φήμη, κέρδος και θέση, και η διάθεσή μου ήταν πραγματικά αλαζονική. Όπου κι αν πήγαινα, όπου κι αν έκανα το καθήκον μου, ήθελα διαρκώς να επιβάλλομαι και να δημιουργώ στους άλλους καλή εντύπωση και καλή γνώμη για εμένα, οπότε χρησιμοποιούσα διάφορα κόλπα για να καλύπτω τις ανεπάρκειές μου και να διατηρώ την καλή μου εικόνα στις καρδιές των άλλων. Όταν σκέφτομαι το διάστημα που έφτιαχνα βίντεο, βλέπω ότι η μεταμφίεσή μου και η απροθυμία μου να αναζητήσω ήταν ο λόγος που δεν έκανα καλά το καθήκον μου και που, τελικά, απαλλάχθηκα απ’ τα καθήκοντά μου. Αυτήν τη φορά, όταν άκουσα κάποιον να λέει πως είχα καλό επίπεδο και δυνατότητες, και πως με είχε σε μεγάλη υπόληψη, δεν μπόρεσα να συγκρατηθώ: τοποθέτησα πάλι τον εαυτό μου σε ένα βάθρο και μεταμφιέστηκα ακόμα μία φορά. Αν συνέχιζα έτσι, και πάλι δεν θα μπορούσα να κάνω καλά το καθήκον μου ούτε να σημειώσω καμία πρόοδο. Όταν το σκεφτόμουν, πραγματικά δεν κατανοούσα και πολλά, ενώ είχα μεγάλες ελλείψεις σε πολλούς τομείς. Και πάλι, όμως, υποκρινόμουν για να με έχουν οι άλλοι σε μεγάλη υπόληψη και για να προστατεύσω τη θέση και την εικόνα μου στις καρδιές των αδελφών μου. Στ’ αλήθεια, φερόμουν πολύ υποκριτικά και δόλια! Είμαι απλώς ένα δημιούργημα, οπότε πρέπει να στέκομαι στο ύψος μου και να μένω στη θέση μου. Όποιο κι αν είναι το επίπεδο δεξιοτήτων μου, ό,τι κι αν μου λείπει, πρέπει να το λέω ανοιχτά, να αναζητώ βοήθεια απ’ τους αδελφούς και τις αδελφές για να διορθώσω τις ελλείψεις μου, και να έχω αρμονική συνεργασία μαζί τους. Αυτήν τη λογική πρέπει να έχω κι έτσι πρέπει να κάνω το καθήκον μου καλά και ενεργά, και να προστατεύω το εκκλησιαστικό έργο. Εγώ όμως, ενώ ήταν σαφές πως δεν ήξερα και δεν μπορούσα να κάνω τίποτα, ενεργούσα και πάλι σαν να ήξερα και να μπορούσα. Ήμουν πάρα πολύ αλαζονική, χυδαία και υποκρίτρια, ενώ δεν είχα καθόλου αυτογνωσία! Σκεφτόμουν τους Φαρισαίους του Ιουδαϊσμού. Φαίνονταν ευσεβείς, προσεύχονταν ακόμα και στα σταυροδρόμια, το έκαναν, όμως, για να τους δουν οι άλλοι, για να παραπλανήσουν τους άλλους και να τους παγιδεύσουν την καρδιά. Πίστευαν στον Θεό, αλλά Του αντιστέκονταν, κι έτσι ο Θεός τούς καταδίκασε και τους καταράστηκε. Ήμουν κι εγώ το ίδιο, και βάδιζα στο ίδιο μονοπάτι με τους Φαρισαίους. Αν δεν μετανοούσα και δεν άλλαζα, θα διέτρεχα μεγάλο κίνδυνο, ενώ, αργά ή γρήγορα, ο Θεός θα με αποκάλυπτε και θα με απέκλειε. Όταν το συνειδητοποίησα αυτό, φοβήθηκα λίγο και ήθελα να αλλάξω γρήγορα την κατάστασή μου, να μη συνεχίσω έτσι.

Στις πνευματικές ασκήσεις μου, διάβασα άλλο ένα χωρίο απ’ τα λόγια του Θεού: «Πρέπει να αναζητάς την αλήθεια για να επιλύεις οποιοδήποτε πρόβλημα προκύπτει, ανεξάρτητα από το τι είναι, και ποτέ να μη μεταμφιέζεσαι ή να φοράς προσωπείο. Για τα ελαττώματά σου, τις ελλείψεις σου, τις ατέλειές σου, τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου —να είσαι εντελώς ανοιχτός για όλα αυτά και να συναναστρέφεσαι σχετικά με όλα αυτά. Μην τα κρατάς μέσα σου. Το να μάθεις πώς να ανοίγεσαι είναι το πρώτο βήμα προς τη ζωή-είσοδο και είναι το πρώτο εμπόδιο, το οποίο είναι και το πιο δύσκολο να ξεπεραστεί. Μόλις το ξεπεράσεις, είναι εύκολη η είσοδος στην αλήθεια. Τι σημαίνει αυτό το βήμα; Σημαίνει ότι ανοίγεις την καρδιά σου και δείχνεις όλα όσα έχεις, καλά ή κακά, θετικά ή αρνητικά· ότι εκθέτεις τον εαυτό σου για να τον δουν οι άλλοι και ο Θεός· ότι δεν κρύβεις τίποτα από τον Θεό, δεν αποκρύπτεις τίποτα, δεν συγκαλύπτεις τίποτα, δεν ενεργείς με δόλο και απάτη, και ότι είσαι εξίσου ανοιχτός και ειλικρινής με τους άλλους ανθρώπους. Με αυτόν τον τρόπο, ζεις στο φως και όχι μόνο θα σε εξετάζει σχολαστικά ο Θεός, αλλά και οι υπόλοιποι άνθρωποι θα είναι σε θέση να δουν ότι ενεργείς βάσει αρχών και με έναν βαθμό διαφάνειας. Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιείς καμία μέθοδο για να προστατεύσεις τη φήμη, την εικόνα και το κύρος σου ούτε χρειάζεται να καλύπτεις ή να υποκρύπτεις τα λάθη σου. Δεν χρειάζεται να εμπλακείς σε αυτές τις άχρηστες προσπάθειες. Εάν μπορείς να μην ασχολείσαι με αυτά, θα είσαι πολύ χαλαρός, θα ζεις χωρίς περιορισμούς ή πόνο, θα ζεις ολοκληρωτικά στο φως» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο). Τα λόγια του Θεού μού έδωσαν ένα μονοπάτι άσκησης. Δηλαδή, όταν συναντώ πράγματα που δεν κατανοώ ή δεν μπορώ να κάνω, πρέπει να μιλώ ανοιχτά εγκαίρως και να μην κρύβω τίποτα από τον Θεό ούτε απ’ τους άλλους, αλλά να είμαι ανοιχτή και έντιμη. Έτσι, δεν θα εξαντλούμαι και θα μου είναι ευκολότερο να κερδίσω το έργο του Αγίου Πνεύματος. Στον Θεό αρέσουν οι έντιμοι άνθρωποι, και δεν πρέπει να φοβάται κανείς όταν έχει προβλήματα ή ανεπάρκειες. Το βασικό είναι να αντιμετωπίζουμε σωστά τις ελλείψεις και τις ανεπάρκειές μας, να είμαστε απλοί, ανοιχτοί, και να αναζητούμε ενεργά. Αυτή είναι μια έντιμη στάση που ευχαριστεί τον Θεό. Με αυτό κατά νου, προσευχήθηκα στον Θεό και Του ζήτησα να με καθοδηγήσει για να βγω απ’ την εσφαλμένη μου κατάσταση και να γίνω ένας έντιμος, απλός και ανοιχτός άνθρωπος. Αργότερα, ανέφερα τα προβλήματα και τις δυσκολίες που είχα συναντήσει ενώ έφτιαχνα εικόνες, και αναζήτησα απ’ τους αδελφούς και τις αδελφές. Μέσα απ’ την επικοινωνία με όλους, απέκτησα ένα μονοπάτι και έμαθα τι να κάνω, κι ένιωσα πολύ μεγαλύτερη ελευθερία και άνεση στην καρδιά μου.

Μέσα απ’ αυτήν την εμπειρία, κατανόησα ότι το να μεταμφιέζομαι για χάρη της υπόληψης και της θέσης φέρνει μόνο πόνο. Όχι μόνο γίνεται αιτία να μην πετύχω τίποτα στα καθήκοντά μου και να μη σημειώσω καμία πρόοδο στη ζωή, αλλά επιπλέον με απομακρύνει απ’ τους αδελφούς και τις αδελφές μου. Δεν αποκομίζω κανένα απολύτως όφελος. Μόνο αν κρατώ τη θέση μου ως δημιούργημα και είμαι ανοιχτή και έντιμη απέναντι στους άλλους, αν λέω αυτό που έχω στο μυαλό μου και δεν μεταμφιέζομαι ούτε εξαπατώ, μόνο τότε μπορώ να ζήσω άνετα κι ελεύθερα.