Η οικογένειά μου ήταν μια τυπική αγροτική οικογένεια, και οι γονείς μου μου έμαθαν από μικρή ότι έπρεπε να μελετάω σκληρά, έτσι ώστε όταν μεγάλωνα, να πετύχαινα κάτι, να ζούσα μια καλή ζωή και να μην κατέληγα όπως αυτοί, αμόρφωτοι και ικανοί να βγάζουν τα προς το ζην μόνο ως αγρότες, πράγμα που ήταν όχι μόνο σκληρό κι εξουθενωτικό, αλλά προκαλούσε και την περιφρόνηση των άλλων. Οπότε, υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι θα μελετούσα σκληρά και θα έβγαζα πολλά χρήματα για να ζήσω μια ανώτερη ζωή. Όταν μεγάλωσα, έγινα γιατρός. Αφού παντρεύτηκα, εργάστηκα σκληρά για να βελτιώσω τις επαγγελματικές μου δεξιότητες, μελετώντας σκληρά και δίνοντας εξετάσεις για πτυχία. Περνούσα τις μέρες μου σαν να ήμουν μηχανή. Κάποιες φορές, κοιμόμουν μόνο δύο ώρες τη μέρα. Χάρη στη σκληρή δουλειά μου, έφτασα να εργάζομαι σε νοσοκομείο μεγάλης πόλης κι άρχισα να παίρνω καλό μισθό. Επειδή έβγαζα πολλά, όλοι οι γείτονες, οι συγγενείς και οι φίλοι μου με ζήλευαν. Ένιωθα ικανοποιημένη και με διακατείχε ένα αίσθημα ανωτερότητας. Έλεγα μέσα μου: «Είναι στ’ αλήθεια υπέροχο να έχεις χρήματα!» Αν και εμφάνισα συμπτώματα σοβαρής αϋπνίας λόγω της υπερβολικής δουλειάς και δεν μπορούσα να κοιμηθώ το βράδυ, πίστευα ακόμη πως ό,τι είχα κάνει άξιζε τον κόπο. Τον Μάρτιο του 2013, άνοιξα με μια συνάδελφο μια μεγάλη κλινική για εξωτερικούς ασθενείς, με αρκετά τμήματα και μερικούς συνταξιούχους γιατρούς, και η δουλειά πήγαινε πολύ καλά. Κατά τη διάρκεια ενός δείπνου, όλοι οι συγγενείς, οι φίλοι και οι συμφοιτητές μου με επαίνεσαν για τις ικανότητές μου, λέγοντας: «Αν και τόσο νέα, έχεις ήδη σπίτι κι αυτοκίνητο. Τώρα άνοιξες και μια μεγάλη κλινική. Έχεις στ’ αλήθεια πετύχει πολλά για κάποια στην ηλικία σου!» Ήμουν πολύ χαρούμενη. Ήθελα να επεκτείνω και να βελτιώσω κι άλλο την επιχείρησή μου. Αργότερα, έγινα η νόμιμη εκπρόσωπος της κλινικής, και διαχειριζόμουν κάθε πτυχή της κλινικής, μεγάλη και μικρή. Εκείνη την περίοδο, πήγαιναν ήδη δύο μήνες που είχα αποδεχτεί το έργο του Παντοδύναμου Θεού τις έσχατες ημέρες. Μέσα απ’ τις συναθροίσεις και την ανάγνωση των λόγων του Θεού, κατάλαβα πως ό,τι είχα είχε προέλθει απ’ τον Θεό, και ότι ο Θεός είναι κυρίαρχος επί των πάντων, παρέχει κι ελέγχει τα πάντα. Ο Θεός με είχε φέρει στον οίκο Του και μου έδωσε την ευκαιρία να σωθώ. Ένιωθα πολύ τυχερή. Κατά τη διάρκεια των συναθροίσεων, συμμετείχα ενεργά στη συναναστροφή, και κάθε συνάθροιση μου πρόσφερε μεγάλη απόλαυση και πολλά κέρδη. Απολάμβανα πραγματικά εκείνες τις μέρες. Αν και είχα πάρα πολλή δουλειά, προσπαθούσα να συντονίζω τον χρόνο μου για να παρακολουθώ τις συναθροίσεις.

Τρεις μήνες αργότερα, ο επικεφαλής ρώτησε αν ήμουν πρόθυμη να αναλάβω τη φιλοξενία ομαδικών συναθροίσεων και την παρακολούθηση του ευαγγελικού έργου των αδελφών. Ήθελα πραγματικά να ασκηθώ κάνοντας το καθήκον μου. Σκέφτηκα, όμως, ότι σε μια προηγούμενη συνάθροιση, όταν ένας συνάδελφος παρέπεμψε έναν ασθενή στην κλινική, η κλινική έχασε πάνω από χίλια γουάν επειδή δεν μπόρεσαν να με βρουν στο τηλέφωνο. Η συνάδελφός μου με επέπληξε οργισμένα εκείνη τη φορά, και είπε ότι αν συνέβαινε ξανά κάτι τέτοιο, θα έπρεπε να πληρώσω τις ζημιές. Πέρασε μάλιστα τις τραπεζικές κάρτες για τις συναλλαγές της κλινικής στο όνομά της. Αν αποδεχόμουν αυτό το καθήκον, θα έπαιρνε πολύ χρόνο, και θα είχα ακόμη λιγότερο χρόνο στην κλινική. Επειδή φοβήθηκα ότι θα επηρεαζόταν η δουλειά, αρνήθηκα. Μετά από λίγο καιρό, ο επικεφαλής με προσέγγισε ξανά, λέγοντας ότι υπήρχε ένα επείγον καθήκον, για το οποίο δεν μπορούσε να βρει τον κατάλληλο άνθρωπο εκείνη τη στιγμή, και ρώτησε αν ήμουν πρόθυμη να συνεργαστώ. Ένιωσα πολύ διχασμένη. Η κλινική είχε περισσότερη δουλειά από ποτέ, και το προσωπικό των νοσηλευτικών ιδρυμάτων έπρεπε επίσης να περνάει από εκπαίδευση. Ήμουν η νόμιμη εκπρόσωπος. Αν δεν πήγαινα, θα αναγκαζόμουν να κάτσω ξανά στα θρανία για να ασκήσω το επάγγελμα, πράγμα που θα καθυστερούσε τη δουλειά για αρκετούς μήνες και θα κατέληγε σε τεράστιες ζημιές. Οπότε, επικαλέστηκα μια δικαιολογία για να αποφύγω ξανά το καθήκον. Εκείνο το απόγευμα, αναστατώθηκα λίγο με τη δικαιολογία που επικαλέστηκα για να αποφύγω το καθήκον. Οπότε, προσευχήθηκα στον Θεό: «Θεέ μου, θέλω να κάνω το καθήκον μου, αλλά η κλινική έχει πολλή δουλειά, και πραγματικά δεν μπορώ να φύγω. Είμαι πολύ αναστατωμένη που αρνήθηκα το καθήκον μου. Σε παρακαλώ, καθοδήγησέ με για να κατανοήσω την πρόθεσή Σου».

Αργότερα, διάβασα τα λόγια του Θεού: «Σήμερα, αυτό που πρέπει να επιτύχετε δεν είναι οι πρόσθετες απαιτήσεις, αλλά το καθήκον του ανθρώπου και αυτό που πρέπει να γίνει από όλους. Εάν δεν είστε σε θέση ακόμα και να εκτελέσετε το καθήκον σας, ή να το κάνετε καλά, τότε δεν βάζετε τους εαυτούς σας σε μπελάδες; Δεν φλερτάρετε με τον θάνατο; Πώς θα μπορούσατε ακόμα να περιμένετε ότι θα έχετε μέλλον και προοπτικές; Το έργο του Θεού γίνεται για χάρη της ανθρωπότητας και η συνεργασία του ανθρώπου δίνεται για χάρη της διαχείρισης του Θεού. Αφότου ο Θεός έχει κάνει όλα όσα υποτίθεται ότι πρέπει να κάνει, ο άνθρωπος πρέπει να είναι γενναιόδωρος στις πράξεις του και να συνεργάζεται με τον Θεό. Στο έργο του Θεού, ο άνθρωπος πρέπει να καταβάλλει κάθε προσπάθεια, πρέπει να προσφέρει την αφοσίωσή του, και δεν πρέπει να επιδοθεί σε πολυάριθμες συλλήψεις ή να καθίσει παθητικά και να περιμένει τον θάνατο. Ο Θεός μπορεί να θυσιάσει τον εαυτό Του για τον άνθρωπο, οπότε γιατί ο άνθρωπος δεν μπορεί να προσφέρει την αφοσίωσή του στον Θεό; Ο Θεός έχει ενωμένη την καρδιά και το μυαλό για τον άνθρωπο, οπότε γιατί ο άνθρωπος δεν μπορεί να προσφέρει λίγη συνεργασία; Ο Θεός εργάζεται για την ανθρωπότητα, οπότε γιατί ο άνθρωπος δεν μπορεί να εκπληρώσει κάποιο από τα καθήκοντά του για χάρη της διαχείρισης του Θεού; Το έργο του Θεού έχει φτάσει μέχρι εδώ, κι όμως εξακολουθείτε να βλέπετε αλλά να μην ενεργείτε, να ακούτε αλλά να μην κινείστε. Δεν είναι τέτοιοι άνθρωποι αντικείμενα καταδίκης; Ο Θεός έχει ήδη αφιερώσει όλο Του το Είναι στον άνθρωπο, οπότε γιατί σήμερα ο άνθρωπος είναι ανίκανος να επιτελέσει σοβαρά το καθήκον του; Για τον Θεό, το έργο Του είναι η πρώτη προτεραιότητά Του και το έργο της διαχείρισής Του είναι υψίστης σημασίας. Για τον άνθρωπο, το να κάνει τα λόγια του Θεού πράξη και να εκπληρώσει τις απαιτήσεις Του είναι η πρώτη του προτεραιότητα. Αυτό όλοι πρέπει να το καταλάβετε» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το έργο του Θεού και οι πράξεις του ανθρώπου). Ο Θεός είναι ολόψυχα αφοσιωμένος στη σωτηρία της ανθρωπότητας, πληρώνοντας σιωπηλά τίμημα. Έχει ενσαρκωθεί προσωπικά κι έχει εκφράσει εκατομμύρια λόγια σε αυτήν τη γη, παρέχοντας όλη την αλήθεια που χρειάζεται η ανθρωπότητα και επιτρέποντας στους ανθρώπους να κερδίσουν την αλήθεια και να σωθούν. Εγώ, όμως, ήμουν αχάριστη. Για χάρη της δουλειάς στην κλινική, απέρριψα το καθήκον μου αρκετές φορές για να βγάλω περισσότερα χρήματα και να ζήσω μια ζωή ανωτερότητας χωρίς να λάβω καθόλου υπόψη μου τις ανάγκες του έργου της εκκλησίας. Ήμουν εγώ άνθρωπος που πίστευε στον Θεό; Όποτε σκεφτόμουν όλες τις φορές που απέρριψα το καθήκον μου, ένιωθα βαθιά ενοχή. Δεν ήθελα να ζω όπως ζούσα στο παρελθόν, χωρίς καθόλου συνείδηση. Εκείνη τη στιγμή, μου ήρθε μια ιδέα. Μπορούσα να νοικιάσω την κλινική. Θα έβγαζα λιγότερα χρήματα μεν, αλλά θα ήταν αρκετά, και θα μπορούσα να κάνω το καθήκον μου έχοντας το κεφάλι μου ήσυχο. Κάλεσα τη συνάδελφό μου για να της εκφράσω τις σκέψεις μου, αλλά αυτή είπε «Είσαι ηλίθια; Αυτή η κλινική έχει λαμπρό μέλλον. Αν συνεχίσουμε έτσι, θα είμαστε πλούσιες σε δύο χρόνια. Θα έχουμε ό,τι θελήσαμε ποτέ. Πρέπει να σκεφτόμαστε λίγο ρεαλιστικά. Σε αυτήν την κοινωνία, κανείς δεν σε σέβεται αν δεν έχεις χρήματα!» Τα λόγια της συναδέλφου μου με έκαναν να διστάσω και να σκεφτώ: «Αν νοικιάσω τις μετοχές μου, δεν θα βγάζω τόσα λεφτά, και μπορεί να μην ανακτήσω καν το αρχικό μου κεφάλαιο. Τι θα σκεφτούν οι συγγενείς και οι φίλοι μου για εμένα;» Οπότε, προσευχήθηκα στον Θεό για καθοδήγηση. Θυμήθηκα μια συνάθροιση στην οποία οι αδελφοί και οι αδελφές συζήτησαν για το πώς να διακρίνουμε τις δολοπλοκίες του Σατανά και να μένουμε ακλόνητοι στη μαρτυρία μας κατά τη διάρκεια δυσκολιών και πειρασμών, και άρχισα να αναζητώ τα λόγια του Θεού πάνω σε αυτό το θέμα. Ο Θεός λέει: «Σε κάθε βήμα του έργου που επιτελεί ο Θεός πάνω στους ανθρώπους, εξωτερικά φαίνεται να είναι αλληλεπιδράσεις μεταξύ ανθρώπων, σαν να γεννιούνται από ανθρώπινες ρυθμίσεις ή από ανθρώπινη αναστάτωση. Αλλά από πίσω, κάθε στάδιο του έργου και ό,τι συμβαίνει είναι ένα στοίχημα του Σατανά ενώπιον του Θεού και απαιτεί από τους ανθρώπους να παραμείνουν σταθεροί στη μαρτυρία τους προς τον Θεό. Πάρε τη δοκιμασία του Ιώβ για παράδειγμα: Στα παρασκήνια, ο Σατανάς έβαζε ένα στοίχημα με τον Θεό. Aυτό που συνέβη στον Ιώβ ήταν οι πράξεις των ανθρώπων και η αναστάτωση των ανθρώπων. Πίσω από κάθε βήμα του έργου που κάνει ο Θεός σ’ εσάς είναι το στοίχημα του Σατανά με τον Θεό —πίσω από όλα αυτά υπάρχει μια μάχη» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Μόνο αγαπώντας τον Θεό πιστεύεις αληθινά στον Θεό). Αφού διάβασα τα λόγια του Θεού, κατάλαβα ότι οι άνθρωποι, τα γεγονότα και τα πράγματα που συναντάμε κάθε μέρα φαίνονται σαν αλληλεπιδράσεις μεταξύ ανθρώπων, αλλά από πίσω διεξάγεται στα κρυφά μια πνευματική μάχη, και πρέπει να μένουμε ακλόνητοι στη μαρτυρία μας. Όπως όταν ο Ιώβ αντιμετώπισε τις δοκιμασίες του. Αν και φάνηκε σαν να έχασε τα παιδιά του και να του έκλεψαν όλα του τα υπάρχοντα εν μία νυκτί, στην πραγματικότητα, από πίσω κρύβονταν πειρασμοί του Σατανά. Όταν ο Ιώβ έμεινε ακλόνητος στη μαρτυρία του για τον Θεό, ο Σατανάς ντροπιάστηκε και τράπηκε σε φυγή. Επιφανειακά, η ευγενική συμβουλή της συναδέλφου μου φάνηκε σαν να ήταν για το καλό μου, αλλά από πίσω κρυβόταν η δολοπλοκία του Σατανά, καθώς ο Σατανάς προσπαθούσε να χρησιμοποιήσει το χρήμα για να με δελεάσει να συνεχίσω να διευθύνω την κλινική, προκειμένου να μην έχω καθόλου χρόνο για τα καθήκοντά μου και να απομακρυνθώ έτσι απ’ τον Θεό. Δεν έπρεπε να την πατήσω με τα κόλπα του Σατανά. Οπότε, είπα στη συνάδελφό μου: «Βοήθησέ με να υπενοικιάσω την κλινική. Εσύ θα πάρεις το 60%, και εγώ θα πάρω το 40%. Θα συνεχίσεις να παίρνεις μερίσματα απ’ το μερίδιό σου». Η συνάδελφός μου είπε ότι θα επικοινωνούσε με έναν συμφοιτητή της για να αναλάβει την κλινική, αλλά ο έτερος συμβαλλόμενος κατέβασε πολύ την τιμή και δεν νοίκιασε την κλινική τελικά. Δεν μπορούσα να καταλάβω. Γιατί δεν τη νοίκιασε σε τόσο χαμηλή τιμή; Αργότερα, ανακάλυψα ότι ο συμφοιτητής της συναδέλφου μου ήταν στην πραγματικότητα ο σύντροφός της, και ότι είχαν συνωμοτήσει για να με πιέσουν να υπενοικιάσω την κλινική σε χαμηλή τιμή. Αναστατώθηκα πολύ, αφού ένιωθα ότι η συνάδελφός μου με είχε εξαπατήσει ενώ εγώ της είχα φερθεί με ειλικρίνεια. Ένιωσα ότι ο κόσμος ήταν στ’ αλήθεια τρομακτικός, και ότι πραγματικά δεν υπάρχουν αληθινοί φίλοι! Ένιωσα ότι η πίστη στον Θεό είναι κάτι καλό, καθώς οι αδελφοί και οι αδελφές είναι αγνοί και ανοιχτοί, τρώνε και πίνουν τα λόγια του Θεού, συναναστρέφονται πάνω στην αλήθεια, και επιζητούν να αποτινάξουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους. Δεν ήθελα πια να διευθύνω την κλινική με τη συνάδελφό μου. Όταν, όμως, σκέφτηκα όλες τις αποταμιεύσεις που είχα επενδύσει όλα αυτά τα χρόνια για να ανοίξω την κλινική, και ότι θα τα παρατούσα πριν καν πάρω πίσω το αρχικό μου κεφάλαιο, αναρωτήθηκα πώς θα με έβλεπαν οι άλλοι. Όλοι λένε ότι μια κλινική είναι πολύ κερδοφόρα, αλλά αν έχανα όλα μου τα χρήματα, τι θα σκέφτονταν οι φίλοι και οι συγγενείς μου για εμένα; Τι θα σκέφτονταν για μένα οι συνάδελφοί μου στον κλάδο; Όταν σκέφτηκα όλα αυτά τα πράγματα, ένιωσα έντονη πίεση και λύπη. Ένιωσα ότι η μόνη μου επιλογή ήταν να παραμείνω στην κλινική.

Τον Σεπτέμβριο του 2013, ένα αγοράκι ενάμιση έτους περίπου ήρθε στην κλινική για ενδοφλέβια θεραπεία. Την πρώτη μέρα, έκανα δερματικό τεστ για τη φαρμακευτική ουσία, και ζήτησα απ’ τους γονείς να επιβεβαιώσουν ότι το παιδί δεν είχε ιστορικό αλλεργιών. Αναπάντεχα, όμως, το τρίτο πρωί, αφού τελείωσε η ενδοφλέβια θεραπεία, πάνω που ήμουν έτοιμη να αφαιρέσω τη βελόνα, γύρισαν τα μάτια του, άρχισε να συσπάται το σώμα του, και μπλάβιασε το πρόσωπό του. Έπειτα, τα μάτια του έκλεισαν ερμητικά και δεν μπορούσε να φωνάξει. Έμεινα άναυδη. Έσπευσα να χειριστώ το περιστατικό ως αλλεργία στο φάρμακο. Πέρασαν δύο λεπτά. Το πρόσωπο του παιδιού έγινε σκούρο μοβ, σαν να είχε πεθάνει. Τρομοκρατήθηκα. Όντας σε κατάσταση απόλυτου πανικού, σκέφτηκα: «Τελείωσε! Τελείωσε! Αυτό το παιδί θα πεθάνει στα χέρια μου. Τι θα κάνω αν πεθάνει;» Όσο περισσότερο το σκεφτόμουν, τόσο περισσότερο φοβόμουν. Δεν σταμάτησα να απευθύνομαι μέσα μου στον Θεό: «Θεέ μου, Σε παρακαλώ, φύλαξε αυτό το παιδί! Θεέ μου, Σε παρακαλώ, σώσ’ το!» Μετά από λίγο, ένα δυνατό συναίσθημα αναδύθηκε από μέσα μου: «Το υγρό που χορηγήθηκε στο παιδί περιείχε κάλιο. Μήπως πρόκειται για υπερκαλιαιμία;» Έτρεξα γρήγορα στον θάλαμο θεραπείας, ετοίμασα την ένεση ασβεστίου και την έκανα στο παιδί ενδοφλέβια. Απευθύνθηκα μέσα μου στον Θεό καθώς έκανα την ένεση. Στα μισά της ένεσης, το παιδί φώναξε δυνατά, και έβηξε βγάζοντας φλέμα και σάλιο. Το πρόσωπό του δεν είχε πια την ίδια απόχρωση σκούρου μοβ που είχε νωρίτερα. Όταν τελείωσα την ένεση ασβεστίου, το χέρι του παιδιού σταμάτησε να είναι άκαμπτο κι επανήλθε στο φυσιολογικό. Εκείνη τη στιγμή, συνειδητοποίησα πόσο εύθραυστη είναι πραγματικά η ζωή. Κατάλαβα επίσης ότι ο Θεός άκουσε την προσευχή μου κι έσωσε αυτό το παιδί. Δεν σταμάτησα να ευχαριστώ μέσα μου τον Θεό. Έπειτα, καλέσαμε ασθενοφόρο για να μεταφέρει το παιδί στο νοσοκομείο. Τις επόμενες μέρες, γεμάτη ανησυχία και φόβο, αναρωτιόμουν: «Τι θα συμβεί σε αυτό το παιδί; Θα έχει σοβαρές επιπτώσεις; Πόση αποζημίωση θα αναγκαστώ να πληρώσω;» Φοβήθηκα επίσης ότι αν συνέβαινε ξανά ένα παρόμοιο απειλητικό για τη ζωή περιστατικό, θα έχανα όλα μου τα χρήματα, τη φήμη και το κέρδος. Ένιωθα σαν να μου πλάκωνε την καρδιά ένας τεράστιος βράχος. Δεν μπορούσα να κοιμηθώ τα βράδια. Λίγες μόνο μέρες αργότερα, συνέβη αναπάντεχα άλλο ένα ατύχημα. Ένας μεσήλικας ήρθε στην κλινική για ενδοφλέβια θεραπεία. Έκανα δερματικό τεστ πριν χορηγήσω τη φαρμακευτική ουσία κι επιβεβαίωσα ότι δεν είχε ιστορικό αλλεργιών. Στα μισά της ενδοφλέβιας θεραπείας, ο άντρας άρχισε ξαφνικά να δυσκολεύεται να αναπνεύσει και λαχάνιασε. Το πρόσωπό του, από χλωμό έγινε σκούρο μπλε. Φοβήθηκα κι ανησύχησα. Σκέφτηκα: «Το ζήτημα με το παιδί δεν έχει λυθεί ακόμη. Τώρα, αυτός ο ασθενής έχει επίσης ατύχημα! Αυτό ήταν για εμένα;» Ένιωσα την καρδιά μου να ραγίζει, και δεν τόλμησα να το σκεφτώ παραπάνω. Προσευχήθηκα στον Θεό για προστασία, και η καρδιά μου ηρέμησε σιγά σιγά. Ακολούθησα γρήγορα τις διαδικασίες αντιμετώπισης αλλεργιών και κατάφερα να τον σώσω. Κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου, είχαμε μια σειρά περιστατικών στην κλινική. Χωρίς τη φροντίδα και προστασία του Θεού, και αν δεν με καθοδηγούσε διαφωτίζοντάς με να σκεφτώ επείγοντα μέτρα, αυτοί οι δύο άνθρωποι θα είχαν ήδη πεθάνει. Όσα χρήματα κι αν είχα βγάλει στη ζωή μου, δεν θα μου έφταναν ποτέ για να πληρώσω την αποζημίωση! Τότε, συνειδητοποίησα ότι το χρήμα, η φήμη, το κέρδος κι ο υλικός πλούτος είναι σαν πύργος από τραπουλόχαρτα, και μπορούν να εξαφανιστούν ανά πάσα στιγμή. Μόνο ζώντας ενώπιον του Θεού και κάνοντας το καθήκον μου καλά μπορούσα να έχω αληθινή γαλήνη και ηρεμία.

Στη συνέχεια, θυμήθηκα ένα χωρίο των λόγων του Θεού που είχα διαβάσει σε μια συνάθροιση: «Αν τοποθετούσα κάποια χρήματα μπροστά σας αυτήν τη στιγμή και σας έδινα την ελευθερία να διαλέξετε —και αν δεν σας καταδίκαζα για την επιλογή σας— τότε οι περισσότεροι από εσάς θα διάλεγαν τα χρήματα και θα απαρνούνταν την αλήθεια. Οι καλύτεροι από εσάς θα παρατούσαν τα χρήματα και θα διάλεγαν διστακτικά την αλήθεια, ενώ εκείνοι που βρίσκονται στο μεταίχμιο θα άρπαζαν τα χρήματα στο ένα χέρι και την αλήθεια στο άλλο. Μ’ αυτόν τον τρόπο, δεν θα φαινόταν ο πραγματικός σας εαυτός; Αν είχατε να επιλέξετε μεταξύ της αλήθειας και οτιδήποτε στο οποίο είστε αφοσιωμένοι, θα επιλέγατε όλοι μ’ αυτόν τον τρόπο και η στάση σας θα παρέμενε ίδια. Δεν είναι έτσι; Δεν υπάρχουν πολλοί ανάμεσά σας που έχουν ταλαντευτεί μεταξύ σωστού και λάθους; Σε όλες τις μάχες μεταξύ θετικού και αρνητικού, μαύρου και άσπρου —μεταξύ της οικογένειας και του Θεού, των παιδιών και του Θεού, της εναρμόνισης και της ρήξης, του πλούτου και της φτώχειας, της θέσης και μιας συνηθισμένης κατάστασης, της υποστήριξης και της απόρριψης και ούτω καθεξής— σίγουρα γνωρίζετε τις επιλογές που έχετε κάνει! Μεταξύ μιας αρμονικής οικογένειας και μιας διασπασμένης, διαλέξατε την πρώτη και το κάνατε χωρίς κανέναν δισταγμό. Μεταξύ του πλούτου και του καθήκοντος, διαλέξατε επίσης το πρώτο, μην έχοντας καν τη θέληση να επιστρέψετε στην ακτή. Μεταξύ πολυτέλειας και φτώχειας, διαλέξατε το πρώτο. Όταν ήταν να επιλέξετε μεταξύ των γιων, των κορών, των συζύγων κι Εμένα, διαλέξατε τα πρώτα. Και μεταξύ της αντίληψης και της αλήθειας, διαλέξατε και πάλι το πρώτο. Ερχόμενος αντιμέτωπος με κάθε είδους μοχθηρές πράξεις σας, έχω απλώς χάσει την πίστη Μου σ’ εσάς, απλώς μένω έκπληκτος. Οι καρδιές σας, αναπάντεχα, είναι ανίκανες να μαλακώσουν. Το αίμα της καρδιάς που δαπανώ τόσα χρόνια, αναπάντεχα, δεν Μου έχει φέρει τίποτα άλλο, παρά την εγκατάλειψη και την παραίτησή σας, αλλά οι ελπίδες Μου για εσάς αυξάνονται κάθε μέρα που περνάει, διότι η μέρα Μου έχει ήδη αποκαλυφθεί πλήρως ενώπιον όλων. Παρ’ όλα αυτά, τώρα επιδιώκετε ακόμα σκοτεινά και μοχθηρά πράγματα, και αρνείστε να αποκοπείτε από αυτά. Ποιο θα είναι, λοιπόν, το αποτέλεσμά σας; Το σκεφτήκατε ποτέ αυτό προσεκτικά; Αν σας ζητούνταν να διαλέξετε ξανά, ποια θα ήταν τότε η θέση σας; Θα ήταν ακόμη όπως η προηγούμενη; Θα Μου φέρνατε και πάλι απογοήτευση και άθλια θλίψη; Οι καρδιές σας θα εξακολουθούσαν να κατέχουν μόνο ελάχιστη ζεστασιά; Ακόμη δεν θα γνωρίζατε τι να κάνετε για να καθησυχάσετε την καρδιά Μου;» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Σε ποιον είσαι αφοσιωμένος;). Είδα την επείγουσα πρόθεση και τις επίπονες προσπάθειες του Θεού στα λόγια Του. Ο Θεός ελπίζει ότι ο καθένας μας μπορεί να επιδιώξει την αλήθεια για να φτάσει στη σωτηρία. Σκέφτηκα ότι από τότε που είχα ανοίξει την κλινική, σκεφτόμουν πάντα πώς θα έβγαζα περισσότερα χρήματα και θα ζούσα μια ανώτερη ζωή, πώς θα κέρδιζα τον θαυμασμό και τη ζήλια των άλλων. Σκέφτηκα επίσης ότι απέρριψα τα καθήκοντά μου αρκετές φορές και ότι ήμουν απρόθυμη να ξοδέψω χρόνο κι ενέργεια στην επιδίωξη της αλήθειας και στην άσκηση των καθηκόντων μου. Ήθελα μεν να πιστεύω στον Θεό και να σωθώ, αλλά ήθελα και να βγάλω περισσότερα χρήματα. Προσπαθούσα να αποκτήσω τόσο πλούτο όσο και την αλήθεια. Αν έχανα την ευκαιρία να κερδίσω την αλήθεια και να σωθώ, θα ήταν πολύ αργά να κλαίω και να τρίζω τα δόντια μου από μεταμέλεια εν μέσω των καταστροφών. Θυμήθηκα τι είπε ο Κύριος Ιησούς: «Τι ωφελείται άνθρωπος εάν τον κόσμον όλον κερδήση, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή; ή τι θέλει δώσει άνθρωπος εις ανταλλαγήν της ψυχής αυτού;» (Κατά Ματθαίον 16:26). Εκείνη τη στιγμή, συνειδητοποίησα πόσο ανόητη ήμουν, και ότι δεν είχα καταφέρει να δω τα πράγματα ξεκάθαρα. Δεν ήξερα ποιο ήταν το πιο σημαντικό πράγμα που έπρεπε να επιδιώκω στη ζωή. Αν δεν είχαν συμβεί αυτά τα δύο ατυχήματα, η μουδιασμένη κι αδιάλλακτη καρδιά μου δεν θα είχε αλλάξει. Χωρίς το έλεος και την προστασία του Θεού, αυτοί οι δύο άνθρωποι μπορεί να είχαν πεθάνει. Ακόμη κι αν θυσίαζα τη ζωή μου, δεν θα είχε κανένα νόημα. Θα αναγκαζόμουν μάλλον να ζήσω τη ζωή μου στη δυστυχία του χρέους σε ό,τι αφορούσε τόσο τη ζωή όσο και το χρήμα, και δεν θα έβρισκα ποτέ γαλήνη. Όταν σκέφτηκα ότι είχα επανειλημμένως αρνηθεί τα καθήκοντά μου, ένιωσα ότι πραγματικά δεν άξιζα την αγάπη και σωτηρία του Θεού. Δεν ήθελα πια να εγκαταλείψω την ευκαιρία να κερδίσω την αλήθεια μόνο και μόνο για να επιδιώξω το χρήμα. Αργότερα, κάλεσα τη συνάδελφό μου και της είπα να μεταβιβάσουμε την κλινική. Η συνάδελφός μου είδε πόσο αποφασισμένη ήμουν και δεν είπε κάτι άλλο. Λίγο αργότερα, επειδή οι απαιτήσεις της ήταν εξωπραγματικές, η κλινική δεν μεταβιβάστηκε επιτυχώς. Στράφηκα στον Θεό και Του εμπιστεύθηκα τα πάντα, ελπίζοντας να μου άνοιγε μια οδό. Αργότερα, μια ομάδα γιατρών που εργάζονταν σε ένα νοσοκομείο μιας κωμόπολης νοίκιασε την κλινική και υπέγραψε διετές συμβόλαιο. Μετά απ’ αυτό, άρχισα να κάνω τα καθήκοντά μου στην εκκλησία, και παρακολουθούσα συχνά συναθροίσεις, έτρωγα κι έπινα τα λόγια του Θεού, και συναναστρεφόμουν πάνω στην αλήθεια. Η καρδιά μου γέμισε γαλήνη και ηρεμία.

Παρ’ όλα αυτά, έναν χρόνο και δύο μήνες αργότερα, ο έτερος συμβαλλόμενος έλυσε το συμβόλαιο. Όταν με είδε, η συνάδελφός μου είπε: «Αν γυρίσεις και διευθύνεις την κλινική, σου εγγυώμαι ότι θα γίνεις πλούσια. Αλλιώς, θα αγοράσω το μερίδιό σου σε χαμηλή τιμή». Μια άλλη συνάδελφος είπε: «Μπορούμε να τη διευθύνουμε μαζί. Εσύ θα ασχολείσαι με τις δικές σου υποθέσεις. Αυτό δεν θα επηρεάσει την πίστη σου. Πολλοί ασθενείς σε εμπιστεύονται ακόμη. Εγώ θα φροντίζω να έρχονται ασθενείς απ’ το νοσοκομείο. Μέσα σε έναν χρόνο, θα έχουμε βγάλει πολλά λεφτά. Θα έχουμε τόσο πλούτο όσο κι επιτυχία στις καριέρες μας. Όλοι θα μας ζηλεύουν!» Είπα μέσα μου: «Αν αναλάβω την κλινική, όχι μόνο θα πάρω πίσω την επένδυσή μου, αλλά θα έχω και μια ανώτερη ζωή». Μετά, όμως, σκέφτηκα: «Αν αναλάβω, θα επηρεαστούν σίγουρα τα καθήκοντά μου». Αφού το σκέφτηκα καλά, αποφάσισα να μη συμφωνήσω. Στη συνέχεια, διάβασα τα λόγια του Θεού: «Ο Σατανάς χρησιμοποιεί τη φήμη και το κέρδος για να ελέγχει τις σκέψεις των ανθρώπων, κάνοντάς τους να μη σκέφτονται τίποτε άλλο εκτός από αυτά τα δύο πράγματα. Πασχίζουν για φήμη και κέρδος, ταλαιπωρούνται για τη φήμη και το κέρδος, υπομένουν εξευτελισμούς και κουβαλούν βαρύ φορτίο για χάρη της φήμης και του κέρδους, θυσιάζουν ό,τι έχουν και δεν έχουν, και προβαίνουν σε κάθε είδους κρίσεις και αποφάσεις για τη φήμη και το κέρδος. Με αυτόν τον τρόπο, ο Σατανάς βάζει στους ανθρώπους αόρατες αλυσίδες και, δεμένοι μ’ αυτές τις αλυσίδες, αυτοί δεν έχουν ούτε τη δύναμη ούτε το κουράγιο να απελευθερωθούν. Χωρίς να το καταλάβουν, κουβαλάνε αυτές τις αλυσίδες και σέρνονται συνεχώς με μεγάλη δυσκολία. Χάριν της φήμης και του κέρδους, η ανθρωπότητα απομακρύνεται από τον Θεό και Τον προδίδει, και καθίσταται ολοένα πιο μοχθηρή. Με αυτόν τον τρόπο, η μία γενιά μετά την άλλη καταστρέφεται μέσα στη φήμη και το κέρδος του Σατανά. Αν εξετάσουμε τώρα τις ενέργειες του Σατανά, δεν είναι τα μοχθηρά κίνητρά του άκρως απεχθή; Ίσως να μην μπορείτε σήμερα να διακρίνετε ακόμα τα μοχθηρά κίνητρα του Σατανά, επειδή πιστεύετε ότι η ζωή δεν θα είχε νόημα χωρίς φήμη και κέρδος, και πιστεύετε ότι, αν οι άνθρωποι εγκαταλείψουν τη φήμη και το κέρδος, δεν θα μπορούν πλέον να δουν τον δρόμο μπροστά τους, δεν θα μπορούν να διακρίνουν τους στόχους τους, και το μέλλον τους θα γίνει σκοτεινό, θολό και ζοφερό. Όμως, σιγά-σιγά, μια μέρα, θα αναγνωρίσετε όλοι σας ότι η φήμη και το κέρδος είναι πελώριες αλυσίδες τις οποίες βάζει ο Σατανάς στους ανθρώπους. Όταν έρθει εκείνη η ημέρα, θα αντισταθείς σθεναρά στον έλεγχο του Σατανά και θα αντισταθείς σθεναρά στις αλυσίδες που σου έβαλε ο Σατανάς. Όταν θα έρθει η στιγμή που θα επιθυμήσεις να απελευθερωθείς από όλα αυτά τα πράγματα που σου έχει ενσταλάξει ο Σατανάς, θα κόψεις πλήρως όλους τους δεσμούς με τον Σατανά κι επίσης, θα μισήσεις πραγματικά όλα εκείνα που σου έχει επιφέρει. Μόνο τότε θα έχεις πραγματική αγάπη και λαχτάρα για τον Θεό» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ΄). «Ο Σατανάς χρησιμοποιεί το χρήμα για να φέρει σε πειρασμό τους ανθρώπους, και τους διαφθείρει ώστε να λατρεύουν το χρήμα και να προσκυνούν τα υλικά αγαθά. Και πώς εκδηλώνεται στους ανθρώπους αυτή η λατρεία για το χρήμα; Νιώθετε ότι δεν θα μπορούσατε να επιβιώσετε σε αυτόν τον κόσμο χωρίς καθόλου χρήματα, ότι έστω και μία ημέρα χωρίς χρήματα θα ήταν αδύνατη; Το κύρος των ανθρώπων βασίζεται στο πόσα χρήματα έχουν, καθώς και ο σεβασμός που εμπνέουν. Οι φτωχοί σκύβουν από ντροπή, ενώ οι πλούσιοι απολαμβάνουν μεγάλο κύρος. Στέκονται με το κεφάλι ψηλά και περήφανα, μιλάνε δυνατά και ζουν αλαζονικά. Τι αποφέρουν στους ανθρώπους αυτό το ρητό και αυτή η τάση; Δεν ισχύει ότι πολλοί άνθρωποι κάνουν την οποιαδήποτε θυσία για να βγάλουν χρήματα; Δεν χάνουν πολλοί άνθρωποι την αξιοπρέπεια και την ακεραιότητά τους κατά την επιδίωξη περισσότερου χρήματος; Δεν χάνουν πολλοί άνθρωποι την ευκαιρία να εκτελέσουν το καθήκον τους και να ακολουθήσουν τον Θεό για χάρη του χρήματος; Το να χάσουν την ευκαιρία να αποκτήσουν την αλήθεια και να σωθούν δεν συνιστά τη μεγαλύτερη απώλεια για τους ανθρώπους; Δεν αποτελεί καταχθόνιο σχέδιο του Σατανά να χρησιμοποιήσει αυτήν τη μέθοδο και αυτό το ρητό για να διαφθείρει τον άνθρωπο σε αυτόν τον βαθμό; Δεν πρόκειται για ένα κακόβουλο τέχνασμα;» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ε΄). Τα λόγια του Θεού φανερώνουν ξεκάθαρα ότι ο Σατανάς χρησιμοποιεί τη φήμη και το κέρδος για να ελέγχει τις σκέψεις των ανθρώπων, να μας παραπλανά και να μας διαφθείρει. Όλα αυτά τα χρόνια, επιδίωκα τόσο τη φήμη όσο και το κέρδος, και αγωνιζόμουν να ξεχωρίσω. Βασιζόμουν στα αποφθέγματα «Ο άνθρωπος αγωνίζεται κόντρα στο ρεύμα», «Το χρήμα προηγείται», «Τα χρήματα κάνουν τον κόσμο να γυρίζει» και «Τα χρήματα δεν είναι το παν, αλλά χωρίς αυτά, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα». Αυτές οι σατανικές φιλοσοφίες είχαν καταλήξει να γίνουν οδηγός μου στη ζωή. Σκεφτόμουν ότι είχα τα πάντα αφού είχα χρήματα. Ήθελα μόνο να βγάλω περισσότερα χρήματα, να γίνω πολύ πλούσια, να κερδίσω τον θαυμασμό και τη ζήλια των άλλων, και να ζήσω μια ανώτερη ζωή. Σκεφτόμουν πως άξιζαν όλες οι ταλαιπωρίες που υπέμεινα για το χρήμα, τη φήμη και το κέρδος. Ήξερα μεν ότι ο Θεός έχει ενσαρκωθεί κι εκφράζει την αλήθεια για να σώσει τους ανθρώπους, αλλά δεν επιδίωκα σωστά την αλήθεια ούτε έκανα σωστά τα καθήκοντά μου. Επιδιώκοντας το χρήμα, απέρριψα επανειλημμένως τα καθήκοντά μου κι απομακρύνθηκα περισσότερο απ’ τον Θεό. Η αλήθεια ήταν ότι η οικογένειά μου ήταν ήδη εύπορη, και δεν ανησυχούσε καθόλου για τροφή ή ένδυση. Εγώ, όμως, δεν ήμουν ικανοποιημένη και ήθελα να βγάλω περισσότερα χρήματα. Έβαζα το χρήμα, τη φήμη και τα κέρδη πάνω απ’ οτιδήποτε άλλο, πράγμα που με έκανε να χάσω την ευκαιρία να κάνω τα καθήκοντά μου και να κερδίσω την αλήθεια. Μόνο τότε συνειδητοποίησα ότι είχα τυφλωθεί απ’ το χρήμα, τη φήμη και το κέρδος, ότι είχα γίνει σκλάβα του χρήματος, και ότι αν δεν άλλαζα, θα έπεφτα θύμα της φήμης και του κέρδους.

Τότε, διάβασα κι άλλα λόγια του Θεού: «Οι άνθρωποι εξαντλούν την ενέργεια μιας ζωής πολεμώντας ενάντια στη μοίρα και περνούν ολόκληρη τη ζωή τους μες στη φούρια, προσπαθώντας να παράσχουν τα αναγκαία στην οικογένειά τους και τρέχοντας πέρα δώθε για χάρη του γοήτρου και του κέρδους. Τα πράγματα που εκτιμούν περισσότερο οι άνθρωποι είναι η αγάπη της οικογένειας, τα χρήματα, η φήμη και το κέρδος, τα οποία και θεωρούν ως τα πολυτιμότερα πράγματα στη ζωή. Όλοι οι άνθρωποι παραπονιούνται ότι είναι κακότυχοι, όμως εξακολουθούν να παραχώνουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους τα ζητήματα που οφείλουν περισσότερο να κατανοήσουν και να εξερευνήσουν οι άνθρωποι: γιατί ζει ο άνθρωπος, πώς θα πρέπει να ζει ο άνθρωπος και ποια είναι η αξία και το νόημα της ανθρώπινης ζωής. Περνούν ολόκληρη τη ζωή τους —όσο κι αν διαρκέσει αυτή— τρέχοντας μόνο ασταμάτητα και αναζητώντας φήμη και κέρδος, μέχρι που χάνεται η νιότη τους, γκριζάρουν τα μαλλιά τους και γεμίζουν ρυτίδες, μέχρι που συνειδητοποιούν πως η φήμη και το κέρδος δεν μπορούν να τους εμποδίσουν να γεράσουν, πως τα χρήματα δεν μπορούν να γεμίσουν το κενό που υπάρχει μες στην καρδιά τους και μέχρι να καταλάβουν πως κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από τους νόμους της γέννησης, της γήρανσης, της αρρώστιας και του θανάτου και πως κανείς δεν μπορεί να αποφύγει τις διευθετήσεις της μοίρας. Μόνο όταν έρχονται αντιμέτωποι με την τελική καμπή της ζωής κατανοούν πραγματικά πως ακόμα κι αν κάποιος έχει πλούτη και πολλά περιουσιακά στοιχεία, ακόμα κι αν κάποιος είναι προνομιούχος και υψηλά ιστάμενο πρόσωπο, και πάλι δεν μπορεί να ξεφύγει από τον θάνατο και πρέπει να επιστρέψει στην αρχική του θέση: μια μοναχική ψυχή με τίποτα στο όνομά της» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Γ΄). «Οι άνθρωποι ξοδεύουν ολόκληρη τη ζωή τους κυνηγώντας χρήματα και φήμη και κέρδος· πιάνονται απεγνωσμένα από τα πράγματα αυτά, και τα αντιμετωπίζουν ως τα μόνα τους μέσα στήριξης, λες και έχοντάς τα μπορούν να συνεχίσουν να ζουν, μπορούν να απαλλαγούν από τον θάνατο. Ωστόσο, μόνο όταν είναι κοντά στον θάνατο συνειδητοποιούν πόσο μακριά είναι αυτά τα πράγματα από αυτούς, και μπροστά στον θάνατο, πόσο αδύναμοι και ανίσχυροι είναι, πόσο ευάλωτοι είναι, και πόσο μόνοι και αβοήθητοι είναι, μην έχοντας πουθενά να στραφούν. Συνειδητοποιούν πως η ζωή δεν αγοράζεται με χρήματα ή φήμη και κέρδος, πως όσο πλούσιος κι αν είναι ένας άνθρωπος και όσο εξέχουσα κι αν είναι η θέση του, όλοι οι άνθρωποι είναι εξίσου φτωχοί και ασήμαντοι μπροστά στον θάνατο. Συνειδητοποιούν πως τα χρήματα δεν αγοράζουν ζωή, πως η φήμη και το κέρδος δεν μπορούν να σβήσουν τον θάνατο και πως ούτε τα χρήματα, ούτε και μπορούν η φήμη και το κέρδος να επιμηκύνουν τη ζωή ενός ανθρώπου κατά ένα λεπτό, κατά ένα δευτερόλεπτο» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Γ΄). Αφού διάβασα τα λόγια του Θεού, κατάλαβα πως αν ένας άνθρωπος περνάει όλη του τη ζωή επιδιώκοντας το χρήμα, τη φήμη και το κέρδος, όλα είναι μάταια τελικά. Το δύο σχεδόν θανατηφόρα περιστατικά στην κλινική με έκαναν να συνειδητοποιήσω πως όταν έρχεται ο κίνδυνος, το χρήμα και η φήμη δεν μπορούν να προστατεύσουν έναν άνθρωπο ούτε να του σώσουν τη ζωή, ότι ο Θεός είναι ο μόνος που χρειάζεται στ’ αλήθεια ένας άνθρωπος και ο μόνος στον οποίο μπορεί να βασιστεί, καθώς και ότι μόνο ο Θεός εξουσιάζει κι ελέγχει τη μοίρα ενός ανθρώπου. Σκέφτηκα επίσης μια γειτόνισσά μου. Η ίδια ήταν γενική διευθύντρια ενός τμήματος της Τράπεζας της Κίνας, ο άντρας της ήταν ο διευθυντής της υπηρεσίας μεταφορών, και ο πατέρας της ήταν επικεφαλής τμήματος της Λαϊκής Τράπεζας της Κίνας. Η οικογένειά της ήταν πλούσια και ισχυρή. Εκείνη την εποχή, όλοι στη γειτονιά μας τη θαύμαζαν και τη ζήλευαν. Στην ηλικία των τριάντα δύο, όμως, διαγνώστηκε με καρκίνο στο στήθος και πέθανε λίγο αργότερα. Είχα επίσης έναν συγγενή που ήταν πλούσιος και διάσημος, αλλά αργότερα, πέθανε ενώ ταξίδευε. Ήταν ξεκάθαρο πως όσο χρήμα, φήμη ή θαυμασμό κι αν κερδίζεις, όταν έρχεται ο θάνατος, το χρήμα, η φήμη και το κέρδος δεν μπορούν να σου σώσουν τη ζωή. Το χρήμα, η φήμη και το κέρδος μπορούν μόνο να προσφέρουν προσωρινή ικανοποίηση κι απόλαυση για τη σάρκα. Αν δεν έχεις τη φροντίδα και προστασία του Θεού, θα πεθάνεις. Σε αυτήν την περίπτωση, τι νόημα θα είχαν τα περισσότερα χρήματα; Προσευχήθηκα στον Θεό: «Θεέ μου, μου έδωσες την ευκαιρία να επιδιώξω την αλήθεια και να σωθώ, αλλά δεν την αξιοποίησα. Χρησιμοποίησα όλο μου τον χρόνο και την ενέργεια για να επιδιώξω το χρήμα, τη φήμη και το κέρδος. Ήμουν πραγματικά τυφλή κι ανόητη! Ξέρω πλέον ότι τα πιο εποικοδομητικά και σημαντικά πράγματα που μπορώ να κάνω είναι να επιζητώ να κερδίσω την αλήθεια και να κάνω τα καθήκοντά μου». Μετά απ’ αυτό, κάλεσα τη συνάδελφό μου και είπα ότι, όσο από το αρχικό μου κεφάλαιο κι αν έχανα, ήμουν πρόθυμη να μεταβιβάσω τις μετοχές μου. Λίγο αργότερα, μεταβίβασα τις μετοχές. Αν και έχασα δεκάδες χιλιάδες, όταν το έκανα, ένιωσα απελευθερωμένη κι ευτυχισμένη.

Αργότερα, αφιέρωσα περισσότερο χρόνο κι ενέργεια στα καθήκοντά μου. Όποτε είχα χρόνο, διάβαζα τα λόγια του Θεού και κατέληξα να κατανοήσω περισσότερες αλήθειες. Κατάφερα επίσης να διακρίνω καλύτερα τις μεθόδους διαφθοράς του Σατανά. Ένιωσα πολύ καλά γνωρίζοντας ότι με το να πιστεύω στον Θεό και να κάνω τα καθήκοντά μου, μπορώ να κατανοήσω την αλήθεια! Τελευταία, κάποιοι φίλοι μου είπαν ότι θα πλήρωναν για να συνεργαστούν μαζί μου και να ανοίξουμε μια κλινική, ενθαρρύνοντάς με να συνεχίσω να τη διευθύνω. Κάποιοι μάλιστα με συμβούλευσαν να εργαστώ σε νοσοκομείο, αλλά δεν επηρεαζόμουν πια απ’ αυτά τα πράγματα. Επέλεξα να κάνω τα καθήκοντα ενός δημιουργήματος, να κηρύττω το ευαγγέλιο και να δίνω μαρτυρία στον Θεό. Αυτό έχει μεγαλύτερο νόημα και αξία απ’ οτιδήποτε άλλο θα μπορούσα να κάνω σε αυτόν τον κόσμο, και είναι η πιο συνετή επιλογή που έκανα ποτέ στη ζωή μου.