Τον Απρίλιο του 2021, μετά από κάποια απουσία, επέστρεψα στην αρχική μου εκκλησία όπου και γνώρισα τη Λιου Μιν. Η Λιου Μιν είχε σχεδόν αποβληθεί παλιότερα επειδή, ως επικεφαλής εκκλησίας, όχι μόνο δεν έκανε πραγματικό έργο, αλλά προήγαγε ανθρώπους με βάση τη δική της θέληση κι ενάντια στις αρχές, και προστάτευε αντίχριστους και κακούς ανθρώπους χωρίς να τους χειριστεί. Έτσι, διάφορα έργα της εκκλησίας σταμάτησαν να φέρνουν αποτελέσματα. Εκείνη την περίοδο, κάποιοι αδελφοί και αδελφές συναναστράφηκαν μαζί της, αλλά εκείνη δεν αποδεχόταν τίποτα. Η τότε επικεφαλής, η αδελφή Γουάνγκ Γι, αφού αξιολόγησε τη συμπεριφορά της, υποψιαζόταν ότι μπορεί να είναι κακός άνθρωπος· χωρίς, όμως, να έχει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, συμπέρανε ότι επρόκειτο για κάποια προσωρινή εκδήλωση. Αφού συζήτησε με άλλους επικεφαλής και εργάτες, αποφάσισαν να την παρατηρήσουν και να της δώσουν άλλη μια ευκαιρία να μετανοήσει. Οπότε, δεν αποβλήθηκε.

Μια φορά, ενώ μιλούσα με τη Λιου Μιν, τη ρώτησα τι έμαθε από αυτήν την εμπειρία. Πίστευα ότι, μετά από μια τόσο μεγάλη αποτυχία και αποκάλυψη, θα είχε όντως κατανοήσει κάτι και θα είχε μετανοήσει ειλικρινά. Αιφνιδιάστηκα όταν η Λιου Μιν είπε: «Ήμουν απλώς επιρρεπής στο να ενεργώ παρορμητικά. Εξάλλου, δεν με βοηθούσε κανείς τότε». Το άκουσα αυτό και σκέφτηκα: «Μπορεί να μην αποβλήθηκες, αλλά είναι γεγονός ότι έκανες κακά πράγματα. Γιατί δεν κάνεις αυτοκριτική και δεν μαθαίνεις κάτι από όλα αυτά;» Αργότερα, διαπίστωσα ότι όχι μόνο δεν είχε καταφέρει να μάθει κάτι για τον εαυτό της, αλλά διαστρέβλωνε τα γεγονότα και διέδιδε φήμες όπου πήγαινε, ώστε να πιστέψουν όλοι ότι η Γουάνγκ Γι την αδίκησε και την καταπίεζε. Μη γνωρίζοντας την αλήθεια του θέματος, οι αδελφοί και οι αδελφές την πίστευαν, και νόμιζαν ότι η Γουάνγκ Γι ήταν το πρόβλημα. Αργότερα, εκλέχτηκα επικεφαλής εκκλησίας. Μετά από λίγο, παρατήρησα ότι η Λιου Μιν παραμελούσε το καθήκον της κι ασχολούνταν με προσωπικά της θέματα. Εγώ επεσήμανα την ανευθυνότητά της και συναναστράφηκα μαζί της πάνω στα λόγια του Θεού σχετικά με τη σωστή στάση απέναντι στα καθήκοντά μας. Εκείνη δεν αποδέχτηκε τίποτα και μάλιστα έγινε προκατειλημμένη εναντίον μου. Στις συναθροίσεις έλεγε συνεχώς στους αδελφούς και τις αδελφές ότι είχα υπερβολικές απαιτήσεις από εκείνη. Τους παραπλανούσε με τα λόγια της, έτσι ώστε και εκείνοι να είναι προκατειλημμένοι εναντίον μου. Αυτή η κατάσταση με έκανε να νιώσω πολύ περιορισμένη. Δεν τολμούσα να ξαναεπισημάνω έτσι απλά τα προβλήματά της, επειδή φοβόμουν ότι θα μου το κρατούσε και θα μου το χτυπούσε. Αλλά η Λιου Μιν δεν σταμάτησε τις κακές πράξεις. Έμαθε ότι η εκκλησία είχε απομονώσει μια αδελφή για να κάνει αυτοκριτική, και το εκμεταλλεύτηκε διαστρεβλώνοντας τα γεγονότα. Είπε ψευδώς ότι οι επικεφαλής κι οι εργάτες απέβαλλαν αυθαίρετα ανθρώπους και κατέστρεφαν τις ζωές τους. Οι αδελφοί κι οι αδελφές αγχώθηκαν κι άρχισαν να είναι επιφυλακτικοί με τους επικεφαλής και τους εργάτες, και προκλήθηκε αναταραχή στην εκκλησία. Είδα ότι η κατάσταση ήταν σοβαρή κι αντιλήφθηκα ότι υπήρχε πρόβλημα. Σκέφτηκα τη συμπεριφορά της Λιου Μιν, πώς απέρριπτε συνεχώς την αλήθεια και ότι είχε την τάση να επικρίνει τις πράξεις των άλλων και να τις εκμεταλλεύεται για να τους εκδικηθεί. Όχι μόνο δεν είχε παραδεχτεί όσα κακά έκανε στο παρελθόν όταν απομακρύνθηκε από τη θέση της, αλλά συνέχιζε να καταπιάνεται μ’ αυτό το θέμα και δεν το άφηνε να ξεχαστεί, επέκρινε συνέχεια τη Γουάνγκ Γι κι ισχυριζόταν ότι είχε αδικηθεί· όταν της επισήμανα ότι δεν ήταν υπεύθυνη στο καθήκον της, μου κράτησε κακία και με επέκρινε πίσω από την πλάτη μου διαστρεβλώνοντας τα γεγονότα, με αποτέλεσμα οι αδελφοί κι οι αδελφές να είναι προκατειλημμένοι εναντίον μου. Έμαθα επίσης πως όταν ήταν επικεφαλής, παρά την εμφάνιση μιας συμμορίας αντίχριστων στην εκκλησία, εκείνη όχι μόνο δεν τους αντιμετώπισε, αλλά ζήτησε από τους διακόνους να τους βοηθήσουν δείχνοντάς τους περισσότερη αγάπη, και μάλιστα απαιτούσε από εκείνους που ανέφεραν τους αντίχριστους να κατανοήσουν καλύτερα τον εαυτό τους και να διδαχτούν κάτι από όλο αυτό. Επιπλέον, απ’ όταν η μικρότερη αδελφή της απαλλάχθηκε απ’ τα καθήκοντά της επειδή δεν έκανε πραγματικό έργο, η Λιου Μιν έγραφε συνεχώς στους ανώτερες επικεφαλής, ρωτώντας να μάθει τους λόγους για τους οποίους απαλλάχθηκε η αδελφή της, κι έλεγε: «Δεν θα είμαι καθόλου επιεικής με όποιον με απομακρύνει από τη θέση μου». Όταν το έμαθα αυτό, σκέφτηκα: «Η συμπεριφορά της Λιου Μιν δεν είναι μια στιγμιαία αποκάλυψη διαφθοράς· το πρόβλημα είναι η ίδια η φύση-ουσία της!» Διάβασα δύο χωρία από τα λόγια του Θεού: «Όλοι όσοι έχουν διαφθαρεί από τον Σατανά έχουν διεφθαρμένες διαθέσεις. Μερικοί δεν έχουν τίποτα παραπάνω από διεφθαρμένες διαθέσεις, ενώ άλλοι διαφέρουν: Όχι μόνο έχουν διεφθαρμένες, σατανικές διαθέσεις, αλλά και η φύση τους είναι άκρως κακόβουλη. Τα λόγια και οι ενέργειές τους δεν αποκαλύπτουν μόνο τις διεφθαρμένες, σατανικές διαθέσεις τους· αυτοί οι άνθρωποι είναι, επίσης, οι αληθινοί διάβολοι και σατανάδες» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Προειδοποίηση σε όσους δεν κάνουν πράξη την αλήθεια). «Ό,τι λάθη κι αν έχουν κάνει ή ό,τι κακό κι αν έχουν πράξει, αυτοί οι άνθρωποι που έχουν κακόβουλη διάθεση δεν επιτρέπουν σε κανέναν να τους εκθέσει ή να τους κλαδέψει. Αν κάποιος τους εκθέσει και τους προσβάλει, θα εξοργιστούν, θα προβούν σε αντίποινα και δεν θα αφήσουν το θέμα να κλείσει. Δεν έχουν καμία υπομονή ούτε ανοχή προς τους άλλους και δεν δείχνουν καμία επιείκεια. Σε ποια αρχή στηρίζεται η συμπεριφορά τους; “Θα προτιμούσα να προδώσω παρά να προδοθώ”. Με άλλα λόγια, δεν ανέχονται να τους προσβάλει κανείς. Αυτή δεν είναι η λογική των κακών ανθρώπων; Αυτή ακριβώς είναι η λογική των κακών ανθρώπων. Κανείς δεν επιτρέπεται να τους προσβάλει. Θεωρούν απαράδεκτο να τους ερεθίσει κάποιος, έστω και στον ελάχιστο βαθμό, και μισούν οποιονδήποτε το κάνει. Θα συνεχίσουν να κυνηγούν αυτόν τον άνθρωπο και δεν πρόκειται να αφήσουν το θέμα να κλείσει —έτσι είναι οι κακοί άνθρωποι» [«Ο Λόγος», τόμ. 5: «Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών», Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών (14)]. Υπό το πρίσμα των λόγων του Θεού, είδα ότι η φύση της Λιου Μιν ήταν κακόβουλη και ότι μισούσε την αλήθεια. Όχι μόνο προστάτευε συνεχώς αντίχριστους και κακούς ανθρώπους, αλλά συχνά επέκρινε τις ενέργειες των άλλων και προκαλούσε ένα σωρό προβλήματα. Έσπαγε το κεφάλι της να βρει τρόπους να κρίνει και να εκδικηθεί εκείνους που της πρόσφεραν συμβουλές ή που έθεταν σε κίνδυνο τα συμφέροντά της. Με αυτόν τον τρόπο, έσπειρε τη διχόνοια εντός της εκκλησίας και αναστάτωσε την εκκλησιαστική ζωή. Παρά τις πολλές προσπάθειες να συναναστραφώ μαζί της και να τη βοηθήσω, δεν μετανοούσε. Κρίνοντας από τη συστηματική συμπεριφορά της, ήμουν σίγουρη ότι ήταν όντως ένας κακός άνθρωπος. Αφού μίλησα με τους υπόλοιπους επικεφαλής και εργάτες, αναφέραμε την κατάστασή της στους ανώτερους επικεφαλής.

Οι ανώτεροι επικεφαλής μάς είπαν να απομονώσουμε αρχικά τη Λιου Μιν ώστε να μην αναστατώσει άλλο την εκκλησιαστική ζωή και να συλλέξουμε τα υλικά της. Έπειτα, μαζί με τους αδελφούς και τις αδελφές, έπρεπε να συναναστραφούμε μαζί της και να τη διακρίνουμε, κι ύστερα να την αποβάλουμε. Όταν το άκουσα αυτό, ανησύχησα και σκέφτηκα: «Την προηγούμενη φορά, η Λιου Μιν δεν αποβλήθηκε επειδή δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία, κι όταν έμαθε ότι θα αποβληθεί, προκάλεσε πολλά προβλήματα κι ακόμα ασχολείται με τη Γουάνγκ Γι. Όταν της επεσήμανα εγώ τα ζητήματά της, όχι μόνο δεν αποδέχτηκε κάτι, αλλά φαγώθηκε να διαστρεβλώνει τα γεγονότα και να με κρίνει. Όταν απαλλάχθηκε η μικρότερη αδελφή της απ’ τα καθήκοντά της, είπε μάλιστα ότι δεν θα είναι επιεικής με όποιον την απαλλάξει εκείνη. Η ανθρώπινη φύση της Λιου Μιν είναι πολύ κακή· αν μάθει ότι έχει αποβληθεί, δεν θα κάνει μεγάλη φασαρία; Ποιος ξέρει τι ζημιά μπορεί να μου κάνει; Μπορεί, άραγε, να με εκδικηθεί; Ξέρει και πού μένω. Τι θα γίνει αν έρθει στο σπίτι μου οργισμένη για να τσακωθούμε, και κάνει φασαρία ώστε να μάθει όλη η γειτονιά για την πίστη μου και κινδυνεύσω;» Όσο το σκεφτόμουν αυτό, τόσο περισσότερο φοβόμουν. Δεν ήξερα πώς να αντιμετωπίσω την επικείμενη κατάσταση. Προσευχήθηκα στον Θεό και Του ζήτησα να με καθοδηγήσει. Αργότερα, διάβασα ένα χωρίο από τα λόγια του Θεού: «Οι αντίχριστοι έχουν ιδιαίτερα φαύλες διαθέσεις. Αν προσπαθήσεις να τους κλαδέψεις ή να τους εκθέσεις, θα σε μισήσουν και θα μπήξουν τα δόντια τους μέσα σου σαν να είναι δηλητηριώδη φίδια. Όσο κι αν προσπαθήσεις, δεν θα μπορέσεις να τους ξεφύγεις ή να τους ξεφορτωθείς. Φοβάστε όταν έρχεστε αντιμέτωποι με τέτοιους αντίχριστους; Κάποιοι άνθρωποι όντως φοβούνται και λένε: “Δεν τολμάω να τους κλαδέψω. Είναι πολύ άγριοι, σαν δηλητηριώδη φίδια, κι αν με τυλίξουν, είμαι τελειωμένος”. Τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί; Είναι άνθρωποι με πολύ μικρό ανάστημα, δεν κάνουν για τίποτα, δεν είναι οι καλοί στρατιώτες του Χριστού και δεν μπορούν να καταθέσουν μαρτυρία για τον Θεό. Τι θα πρέπει να κάνετε, λοιπόν, όταν έρχεστε αντιμέτωποι με τέτοιους αντίχριστους; Αν σε απειλήσουν ή προσπαθήσουν να σε σκοτώσουν, θα φοβηθείς; Σε τέτοιες καταστάσεις, πρέπει να ενώσεις γρήγορα τις δυνάμεις σου με τους αδελφούς και τις αδελφές σου και μαζί να ορθώσετε το ανάστημά σας, να ερευνήσετε, να συγκεντρώσετε στοιχεία και να εκθέσετε τον αντίχριστο μέχρι να αποπεμφθεί από την εκκλησία. Έτσι λύνεται μια για πάντα το πρόβλημα. Όταν ανακαλύπτετε έναν αντίχριστο και αναγνωρίζετε ξεκάθαρα ότι έχει τα χαρακτηριστικά ενός κακού ανθρώπου και είναι ικανός να τιμωρήσει τους άλλους και να προβεί σε αντίποινα εναντίον τους, μην περιμένετε να κάνει κακό και να μαζέψετε στοιχεία προτού χειριστείτε το θέμα. Αυτό αποτελεί παθητική στάση και θα έχει ήδη οδηγήσει σε κάποιες απώλειες. Το καλύτερο είναι να χειριστείτε, να αντιμετωπίσετε, να αποπέμψετε και να αποβάλετε τους αντίχριστους τη στιγμή που θα δείξουν ότι έχουν τα χαρακτηριστικά ενός κακού ανθρώπου, αποκαλύψουν την ύπουλη και κακόβουλη διάθεσή τους και είναι έτοιμοι να δράσουν. Αυτή είναι η πιο λογική προσέγγιση. Κάποιοι άνθρωποι φοβούνται τα αντίποινα των αντίχριστων και δεν τολμάνε να τους εκθέσουν. Δεν είναι ανοησία αυτό; Δεν μπορείς να διαφυλάξεις τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, κι αυτό δείχνει εκ των πραγμάτων ότι δεν είσαι αφοσιωμένος στον Θεό. Φοβάσαι μήπως κάποιος αντίχριστος βρει εναντίον σου έναν μοχλό πίεσης για να σε εκδικηθεί· και το πρόβλημα ποιο είναι; Μήπως είναι ότι δεν εμπιστεύεσαι τη δικαιοσύνη του Θεού; Δεν ξέρεις ότι στον οίκο του Θεού βασιλεύει η αλήθεια; Ακόμα κι αν ένας αντίχριστος καταφέρει να βρει κάποια ζητήματα διαφθοράς μέσα σου και τα κάνει θέμα, δεν πρέπει να φοβάσαι. Στον οίκο του Θεού, τα προβλήματα αντιμετωπίζονται με βάση τις αλήθεια-αρχές. Το να κάνει κάποιος παραβάσεις δεν σημαίνει ότι είναι κακός άνθρωπος. Ο οίκος του Θεού δεν χειρίζεται ποτέ έναν άνθρωπο επειδή αποκαλύπτει στιγμιαία διαφθορά ή διαπράττει περιστασιακά κάποια παράβαση. Ο οίκος του Θεού χειρίζεται εκείνους τους αντίχριστους και τους κακούς ανθρώπους που προκαλούν διαρκώς αναστάτωση και κάνουν κακό, και που δεν αποδέχονται ούτε ίχνος της αλήθειας. Ο οίκος του Θεού δεν πρόκειται να αδικήσει ποτέ έναν καλό άνθρωπο. Μεταχειρίζεται τους πάντες με δικαιοσύνη. Ακόμα κι αν οι ψευδοεπικεφαλής ή οι αντίχριστοι κατηγορήσουν εσφαλμένα έναν καλό άνθρωπο, ο οίκος του Θεού θα τον δικαιώσει. Η εκκλησία δεν πρόκειται ποτέ να αποπέμψει ή να χειριστεί έναν καλό άνθρωπο που μπορεί να εκθέσει τους αντίχριστους και έχει αίσθημα δικαιοσύνης. Οι άνθρωποι φοβούνται διαρκώς μήπως οι αντίχριστοι βρουν κάποιον μοχλό πίεσης για να προβούν σε αντίποινα εναντίον τους. Τον Θεό, όμως, δεν φοβάσαι μην Τον προσβάλεις και Τον κάνεις να σε αποστραφεί και να σε απορρίψει; Αν φοβάσαι μήπως ένας αντίχριστος βρει κάποιον μοχλό πίεσης για να προβεί σε αντίποινα εναντίον σου, τότε γιατί δεν συγκεντρώνεις αποδείξεις των κακών πράξεών του για να τον αναφέρεις και να τον εκθέσεις; Αν το κάνεις αυτό, θα κερδίσεις την έγκριση και την υποστήριξη του εκλεκτού λαού του Θεού και, το κυριότερο, ο Θεός θα θυμάται τις καλές πράξεις και τις δίκαιες ενέργειές σου. Γιατί, λοιπόν, δεν το κάνεις αυτό; Ο εκλεκτός λαός του Θεού πρέπει να έχει πάντα στο μυαλό του την ανάθεση από τον Θεό. Η εκκαθάριση κακών ανθρώπων και αντίχριστων αποτελεί την πιο κρίσιμη μάχη στον αγώνα κατά του Σατανά. Αν κερδηθεί αυτή η μάχη, τότε θα γίνει μια μαρτυρία νικητή. Ο αγώνας εναντίον σατανάδων και διαβόλων αποτελεί μια βιωματική μαρτυρία που θα πρέπει να έχει ο εκλεκτός λαός του Θεού. Πρόκειται για μια αλήθεια-πραγματικότητα την οποία πρέπει να διαθέτουν οι νικητές. Ο Θεός έχει χαρίσει τόση αλήθεια στους ανθρώπους, σε έχει καθοδηγήσει για τόσο καιρό και σου έχει προσφέρει τόσο πολλά, έτσι ώστε να καταθέσεις μαρτυρία και να διαφυλάξεις το έργο της εκκλησίας. Όπως αποδεικνύεται, μόλις οι κακοί άνθρωποι και οι αντίχριστοι κάνουν κακές πράξεις και αναστατώνουν το έργο της εκκλησίας, εσύ δειλιάζεις, υποχωρείς, το βάζεις στα πόδια· είσαι άχρηστος. Δεν μπορείς να νικήσεις τους σατανάδες, δεν έχεις δώσει μαρτυρία και ο Θεός σε απεχθάνεται. Σ’ αυτήν την κρίσιμη στιγμή, πρέπει να ορθώσεις το ανάστημά σου και να κηρύξεις πόλεμο στους σατανάδες, να εκθέσεις τις κακές πράξεις των αντίχριστων, να τους καταδικάσεις και να τους καταραστείς, να τους κάνεις να μην έχουν πού να κρυφτούν και να τους εκκαθαρίσεις από την εκκλησία. Μόνο τότε μπορεί να θεωρηθεί πως νίκησες τους σατανάδες και έβαλες τέλος στη μοίρα τους. Είσαι ένας από τους εκλεκτούς του Θεού, ένας ακόλουθος του Θεού. Δεν γίνεται να φοβάσαι τις προκλήσεις· πρέπει να ενεργείς σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Αυτό σημαίνει να είναι κανείς νικητής. Αν φοβάσαι τις προκλήσεις και κάνεις συμβιβασμούς επειδή φοβάσαι μήπως οι κακοί άνθρωποι ή οι αντίχριστοι προβούν σε αντίποινα εναντίον σου, τότε δεν είσαι ακόλουθος του Θεού και δεν ανήκεις στον εκλεκτό λαό του Θεού. Είσαι άχρηστος, κατώτερος κι απ’ τους παρόχους υπηρεσιών. Κάποιοι δειλοί μπορεί να πουν: “Οι αντίχριστοι είναι ανυπέρβλητοι· είναι ικανοί να κάνουν τα πάντα. Κι αν προβούν σε αντίποινα εναντίον μου;” Αυτά είναι μπερδεμένες κουβέντες. Αν φοβάσαι τα αντίποινα από τους αντίχριστους, τότε πού είναι η πίστη σου στον Θεό; Δεν σε έχει προστατέψει ο Θεός τόσα χρόνια που ζεις; Κι οι αντίχριστοι δεν βρίσκονται στα χέρια του Θεού; Αν δεν το επιτρέψει ο Θεός, τι μπορούν να σου κάνουν; Επιπλέον, όσο κακοί κι αν είναι οι αντίχριστοι, τι είναι ικανοί να κάνουν στ’ αλήθεια; Δεν είναι πανεύκολο να ενώσει τις δυνάμεις του ο εκλεκτός λαός του Θεού, να τους εκθέσει και να τους χειριστεί; Για ποιον λόγο, λοιπόν, να φοβάσαι τους αντίχριστους; Αυτοί οι άνθρωποι είναι άχρηστοι και δεν είναι άξιοι να ακολουθούν τον Θεό. Γύρνα σπίτι σου, μεγάλωσε τα παιδιά σου και ζήσε τη ζωή σου. Όταν οι αντίχριστοι αναστατώνουν το έργο της εκκλησίας και βλάπτουν τον εκλεκτό λαό του Θεού, πώς θα πρέπει να ανταποκριθεί ο εκλεκτός λαός του Θεού στις κακές πράξεις τους; Πώς θα πρέπει να παραμείνουν σταθεροί στη μαρτυρία τους όσοι ακολουθούν τον Θεό; Πώς θα πρέπει να πολεμήσουν ενάντια στις δυνάμεις του Σατανά και των αντίχριστων; Μόλις οι αντίχριστοι προκαλέσουν αναστάτωση, κάνουν κακό και εναντιωθούν στον Θεό, θα αποκαλυφθεί πλήρως αν υποτάσσεσαι και είσαι αφοσιωμένος στον Θεό ή αν μένεις αμέτοχος και προδίδεις τον Θεό. Αν δεν υποτάσσεσαι στον Θεό και δεν είσαι αφοσιωμένος σ’ Αυτόν, τότε Τον προδίδεις. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Κάποιοι μπερδεμένοι άνθρωποι και τα άτομα που δεν έχουν διάκριση επιλέγουν μια μέση οδό και δεν παίρνουν θέση. Κατά τη γνώμη του Θεού, αυτοί οι άνθρωποι δεν Του είναι αφοσιωμένοι και Τον προδίδουν» [«Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο ένατο (Μέρος όγδοο)]. Τα λόγια του Θεού λένε ότι η έκθεση των αντίχριστων και των κακών ανθρώπων είναι ευθύνη και καθήκον όλου του εκλεκτού λαού του Θεού κι ότι αποτελεί πραγματική εκδήλωση της προστασίας του έργου της εκκλησίας. Ωστόσο, εγώ φοβόμουν πολύ να εκθέσω και να αντιμετωπίσω κακούς ανθρώπους. Ένιωθα πως με το που θα τους εξέθετα, θα τυλιγόντουσαν γύρω μου σαν δηλητηριώδη φίδια απ’ τα οποία δεν θα μπορούσα να ξεφύγω. Τα λόγια του Θεού λένε: «Είναι άνθρωποι με πολύ μικρό ανάστημα, δεν κάνουν για τίποτα, δεν είναι οι καλοί στρατιώτες του Χριστού και δεν μπορούν να καταθέσουν μαρτυρία για τον Θεό». Ένιωσα ένοχη και αναστατωμένη όταν διάβασα τις λέξεις «δεν κάνουν για τίποτα». Ως επικεφαλής εκκλησίας, έπρεπε να είχα λάβει υπόψη την πρόθεση του Θεού και να προστατέψω την κανονική λειτουργία του έργου της εκκλησίας και της εκκλησιαστικής ζωής. Αλλά όταν είδα τη Λιου Μιν να κρίνει τους επικεφαλής και τους εργάτες και να διαδίδει παντού φήμες ότι απέβαλλαν ανθρώπους χωρίς να τηρούν τις αρχές, με αποτέλεσμα οι αδελφοί και οι αδελφές να είναι προκατειλημμένοι και επιφυλακτικοί απέναντι σε επικεφαλής και εργάτες, και να αναστατώνει τη ζωή στην εκκλησία, δεν βρήκα το θάρρος να χειριστώ τη Λιου Μιν σύμφωνα με τις αρχές. Φοβόμουν ότι θα μου γίνει κολλητσίδα για να με εκδικηθεί, ότι θα με βασανίσει και θα μου προκαλέσει προβλήματα. Για να προστατεύσω τα συμφέροντά μου, έκανα τη χελώνα, κι έβλεπα κακούς ανθρώπους να αναστατώνουν την εκκλησία χωρίς να τους χειριστώ και χωρίς να προστατέψω το έργο της. Αυτό ήταν αντίθετο στις υποχρεώσεις μου. Ήμουν εγωίστρια, δειλή και άχρηστη! Ειδικά όταν διάβασα τα λόγια του Θεού: «Αν φοβάσαι τα αντίποινα από τους αντίχριστους, τότε πού είναι η πίστη σου στον Θεό; Δεν σε έχει προστατέψει ο Θεός τόσα χρόνια που ζεις; Κι οι αντίχριστοι δεν βρίσκονται στα χέρια του Θεού; Αν δεν το επιτρέψει ο Θεός, τι μπορούν να σου κάνουν;» ένιωσα ακόμα πιο ντροπιασμένη. Ο Θεός είναι κυρίαρχος επί των πάντων, κι έχει στα χέρια Του τους αντίχριστους και τους κακούς ανθρώπους. Χωρίς την άδεια του Θεού, δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Πίστευα στον Θεό και έτρωγα και έπινα πολλά από τα λόγια Του, αλλά η πίστη μου σ’ Αυτόν δεν ήταν αληθινή. Ήμουν πραγματικά αξιολύπητη! Αυτό σκέφτηκα και μίσησα τον εαυτό μου που ήμουν μια τόσο μεγάλη απογοήτευση και πήρα απόφαση να λάβω υπόψη την πρόθεση του Θεού και να βασιστώ σ’ Εκείνον για την απομάκρυνση αυτού του κακού ανθρώπου. Προσευχήθηκα, λοιπόν, στον Θεό και Του ζήτησα να μου δώσει πίστη και δύναμη ώστε να τηρήσω τις αρχές και να μη φοβάμαι αυτόν τον κακό άνθρωπο.

Αργότερα, εκθέσαμε και αναλύσαμε τη συμπεριφορά της Λιου Μιν και την απομονώσαμε. Η Λιου Μιν δεν αποδέχτηκε τίποτα ούτε και έκανε καθόλου αυτοκριτική. Είπε μάλιστα ότι όσα έκανε ήταν επειδή οι αδελφοί κι οι αδελφές της δεν τη βοηθούσαν. Δεν αναγνώρισε τις κακές της πράξεις ούτε βέβαια έδειξε μεταμέλεια. Εκείνη την περίοδο, οι αδελφοί και οι αδελφές δεν μπορούσαν να τη διακρίνουν και πολύ καλά. Νόμιζαν ότι η Λιου Μιν είχε κάποια χαρίσματα, ότι συναναστρεφόταν με λογικό και ξεκάθαρο τρόπο, και ότι ήταν ικανή να υπομείνει τον πόνο και να δαπανήσει τον εαυτό της. Τους είχε κάνει καλή εντύπωση. Ένιωσα προβληματισμένη και σκέφτηκα: «Αν συναναστραφώ με τους αδελφούς και τις αδελφές και τους αναλύσω πόσο κακή είναι η Λιου Μιν, αλλά διαφωνήσουν με την αποβολή της και δεν την αποδεχθούν, τι θα κάνω; Θα με θεωρήσουν, άραγε, όλοι άδικη στον χειρισμό αυτό και θα γίνουν προκατειλημμένοι απέναντί μου; Θα βυθιστεί, άραγε, η εκκλησία στο χάος; Κι αν ναι, θα είμαι εγώ η υπεύθυνη; Είναι πιθανό να απαλλαχθώ απ’ το καθήκον μου;» Εκείνη τη στιγμή, συνειδητοποίησα ότι ζούσα ξανά σε μια κατάσταση δειλίας και ανησυχίας, και προσευχήθηκα στον Θεό, πρόθυμη να επαναστατήσω εναντίον του εαυτού μου και να κάνω πράξη την αλήθεια. Στη συνέχεια, αναζήτησα τρόπους να συναναστραφώ με τους αδελφούς και τις αδελφές έτσι ώστε να πετύχω κάποιο αποτέλεσμα. Διάβασα ένα χωρίο από τα λόγια του Θεού: «Η τρίτη απαίτηση της δωδέκατης ευθύνης των επικεφαλής και των εργατών είναι ότι, όταν οι επικεφαλής και οι εργάτες αντιμετωπίζουν τη διατάραξη και την αναστάτωση που προκαλούν οι κακοί άνθρωποι, τότε πρέπει να τρώνε και να πίνουν τον λόγο του Θεού μαζί με τον εκλεκτό λαό του Θεού για να κάνουν αυτοκριτική, να αποκτήσουν αυτογνωσία και να αντιστρέψουν πραγματικά την κατάσταση. Πρέπει να είναι σε θέση να καθοδηγήσουν τον εκλεκτό λαό του Θεού ώστε να εισέλθει στην αλήθεια-πραγματικότητα, να αποβάλει τις διεφθαρμένες διαθέσεις του και να καταφέρει να ακολουθήσει τον Θεό, να υποταχθεί στον Θεό και να καταθέσει μαρτυρία για τον Θεό. Μόνο αυτού του είδους το έργο συμβαδίζει με τις προθέσεις του Θεού. Πρώτα απ’ όλα, οι επικεφαλής και οι εργάτες που εργάζονται μ’ αυτόν τον τρόπο είναι σε θέση να λύνουν προβλήματα και να εφοδιάζονται με την αλήθεια ενώ εργάζονται. Επιπλέον, μέσα από τη συναναστροφή πάνω στην αλήθεια με σκοπό την επίλυση των προβλημάτων, βοηθούν τους αδελφούς και τις αδελφές να κατανοήσουν την αλήθεια, να μάθουν πώς να κάνουν αυτοκριτική και να αποκτούν αυτογνωσία, να αποβάλουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους, να κάνουν καλά τα καθήκοντά τους, να μάθουν πώς να διακρίνουν και να αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους, να καταφέρουν να ακολουθήσουν τον Θεό και να υποταχθούν στον Θεό, να μην περιορίζονται απ’ τους άλλους, καθώς και να είναι σε θέση να μένουν ακλόνητοι στη μαρτυρία τους. Έτσι εκπληρώνουν τα καθήκοντά τους οι επικεφαλής και οι εργάτες· αυτή είναι η αρχή που πρέπει να κάνουν πράξη οι επικεφαλής και οι εργάτες για να λύνουν προβλήματα ενώ εκτελούν το έργο της εκκλησίας. Πρώτον και κύριον, όποια προβλήματα κι αν προκύψουν στην εκκλησία, οι επικεφαλής και οι εργάτες πρέπει να αναζητήσουν την αλήθεια, να συλλάβουν τις προθέσεις του Θεού και να αναζητήσουν μαζί καθοδήγηση απ’ τον Θεό. Έπειτα, πρέπει να ψάξουν σχετικά λόγια του Θεού για να λύσουν τα διάφορα προβλήματα που υπάρχουν. Κατά τη διαδικασία επίλυσης των προβλημάτων, οι επικεφαλής και οι εργάτες πρέπει να συναναστρέφονται περισσότερο πάνω στα σχετικά λόγια του Θεού με τους αδελφούς και τις αδελφές και να κατανοούν την ουσία των προβλημάτων με βάση τα λόγια του Θεού. Πρέπει, επίσης, να ενθαρρύνουν τα μέλη του εκλεκτού λαού του Θεού να συναναστραφούν πάνω στη δική τους κατανόηση για να διακρίνουν αυτά τα θέματα. Όταν οι άνθρωποι μπορέσουν στην πλειοψηφία τους να έχουν την ίδια κατανόηση και να φτάσουν σε συμφωνία, η επίλυση των προβλημάτων γίνεται ευκολότερη. Όταν λύνετε προβλήματα, να μη διηγείστε διαρκώς και επανειλημμένα τα γεγονότα, ούτε να ερευνάτε μικρολεπτομέρειες, ούτε και να κατηγορείτε τους εμπλεκόμενους στα προβλήματα. Αρχικά, να μην εστιάζετε σε θέματα μικρής σημασίας· αντ’ αυτού, να συναναστρέφεστε ξεκάθαρα πάνω στην αλήθεια, καθώς έτσι θα αποκαλυφθεί η φύση των προβλημάτων. Μόνο αυτή η προσέγγιση βοηθά τον εκλεκτό λαό του Θεού να διακρίνει τα θέματα με βάση τα λόγια του Θεού, να αποκτήσει διάκριση απ’ τους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα που προκύπτουν και να αντλήσει πρακτικά διδάγματα απ’ όλα αυτά. Του επιτρέπει, επίσης, να συγκρίνει με την αληθινή ζωή τα λόγια και τα δόγματα που συνήθως κατανοεί, δίνοντάς του τη δυνατότητα να κατανοήσει πραγματικά την αλήθεια. Αυτό δεν πρέπει να κάνουν οι επικεφαλής και οι εργάτες; […] Πώς πρέπει να καθοδηγούν τον εκλεκτό λαό του Θεού οι επικεφαλής της εκκλησίας; Ο βασικός τρόπος είναι να καθοδηγούν τον εκλεκτό λαό του Θεού ώστε να αναγνωρίζει και να λύνει προβλήματα στην αληθινή ζωή, αλλά και να κάνει πράξη και να βιώνει τον λόγο του Θεού στην αληθινή ζωή, έτσι ώστε ο εκλεκτός λαός του Θεού να είναι σε θέση όχι μόνο να κάνει πράξη την αλήθεια, αλλά και να διακρίνει τα αρνητικά πράγματα και τους αρνητικούς ανθρώπους: τους ψευδοεπικεφαλής, τους ψευδοεργάτες, τους κακούς ανθρώπους, τους δύσπιστους και τους αντίχριστους. Το να διακρίνει κανείς τους διάφορους ανθρώπους γίνεται με σκοπό την επίλυση των προβλημάτων. Μόνο αν εξαλειφθεί ολοκληρωτικά η αναστάτωση που προκαλούν οι κακοί άνθρωποι και οι αντίχριστοι μπορεί να προχωρήσει απρόσκοπτα το εκκλησιαστικό έργο· έτσι θα γίνει και το θέλημα του Θεού στην εκκλησία. Ταυτόχρονα, η αντιμετώπιση των κακών ανθρώπων χρησιμεύει και ως προειδοποίηση ότι πρέπει κανείς να αποφεύγει τα λάθη και να μην κάνει κακό, ώστε να καταφέρει να έχει φόβο Θεού και να αποφεύγει το κακό» [«Ο Λόγος», τόμ. 5: «Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών», Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών (20)]. Αφού διάβασα τα λόγια του Θεού, κατάλαβα ότι μια πτυχή της ευθύνης ενός επικεφαλής και ενός εργάτη είναι ότι, όταν οι κακοί άνθρωποι και οι αντίχριστοι διαταράσσουν και αναστατώνουν το έργο της εκκλησίας, θα πρέπει να φροντίσουν να εφοδιαστούν οι ίδιοι και οι αδελφοί και οι αδελφές με την αλήθεια και να διδαχτούν από κοινού μαθήματα, ώστε να διακρίνουν αντίχριστους και κακούς ανθρώπους, και να μην παραπλανώνται ούτε ν’ αναστατώνονται από αυτούς. Ταυτόχρονα, πρέπει να καθοδηγούν τους αδελφούς και τις αδελφές ώστε να κατανοήσουν τη σημασία του έργου της εκκαθάρισης της εκκλησίας. Μόνο με την απομάκρυνση των δύσπιστων, των αντίχριστων και των κακών ανθρώπων, μπορεί ο εκλεκτός λαός του Θεού να επιδιώξει την αλήθεια και να εκπληρώσει τα καθήκοντά του σε ένα σταθερό περιβάλλον. Αφού τα κατανόησα όλα αυτά, σκέφτηκα: «Αυτήν τη στιγμή, οι αδελφοί και οι αδελφές δεν μπορούν να διακρίνουν τη Λιου Μιν, και μερικοί μάλιστα τη λατρεύουν επειδή βλέπουν τα προφανή της χαρίσματα και την ευφράδειά της, αλλά δεν διακρίνουν την ουσία της με βάση τα κίνητρα και τη φύση των πράξεών της, ούτε και τη στάση της απέναντι στην αλήθεια. Θα πρέπει να κάνω τους αδελφούς και τις αδελφές να διακρίνουν τη συμπεριφορά και τις πράξεις της Λιου Μιν σύμφωνα με τα λόγια του Θεού, ώστε να μην τους παραπλανά πια. Έτσι θα εκπληρώσω την ευθύνη μου ως επικεφαλής». Μετά, αναζήτησα αλήθειες σχετικά με τη διάκριση της φύση-ουσίας των ανθρώπων και συναναστράφηκα με τους αδελφούς και τις αδελφές σχετικά με τη συστηματική συμπεριφορά της Λιου Μιν. Αφού με άκουσαν, συμφώνησαν με την αποβολή της Λιου Μιν. Μερικοί αδελφοί και αδελφές μάλιστα είπαν: «Τώρα καταλαβαίνω τι εννοεί ο Θεός όταν εκθέτει τους κακούς ανθρώπους που αρνούνται πεισματικά να μετανοήσουν. Η Λιου Μιν είναι ένα ζωντανό παράδειγμα». Αφού είδα αυτό το αποτέλεσμα, γέμισα ευγνωμοσύνη για τον Θεό. Ήξερα ότι όλα ήταν αποτέλεσμα των λόγων Του. Αργότερα, συναναστραφήκαμε όλοι μαζί και είδαμε ότι είναι η καλή πρόθεση του Θεού να επιτρέπει την ύπαρξη αντίχριστων και κακών ανθρώπων στην εκκλησία, όπως η Λιου Μιν, για να μας δείξει πώς είναι οι κακοί άνθρωποι. Ήταν πολύ πιο πρακτικό αυτό από τα κενά θεωρητικά λόγια.

Αργότερα, έκανα κι εγώ αυτοκριτική κι αναρωτήθηκα γιατί φοβόμουν και δίσταζα να τηρήσω τις αρχές όταν επρόκειτο να αποβάλω έναν κακό άνθρωπο. Διάβασα τα λόγια του Θεού, τα οποία λένε: «Προτού βιώσουν οι άνθρωποι το έργο του Θεού και κατανοήσουν την αλήθεια, η φύση του Σατανά είναι αυτή που αναλαμβάνει τον έλεγχο και τους εξουσιάζει εκ των έσω. Τι περιλαμβάνει ακριβώς αυτή η φύση; Για παράδειγμα, γιατί είσαι εγωιστής; Γιατί προστατεύεις τη θέση σου; Γιατί επηρεάζεσαι τόσο από τα αισθήματά σου; Γιατί σου αρέσουν εκείνα τα άδικα πράγματα και εκείνα τα κακά πράγματα; Πού βασίζεται η αρέσκειά σου για αυτά τα πράγματα; Από πού προέρχονται αυτά τα πράγματα; Γιατί σου αρέσουν και τα αποδέχεσαι; Τώρα πια έχετε όλοι σας φτάσει στο σημείο να καταλάβετε το εξής: Ο κύριος λόγος είναι ότι βρίσκονται μέσα στον άνθρωπο τα δηλητήρια του Σατανά. Ποια είναι λοιπόν τα δηλητήρια του Σατανά; Πώς μπορούν να εκφραστούν; Για παράδειγμα, αν ρωτήσεις τους ανθρώπους: “Πώς θα πρέπει να ζουν οι άνθρωποι; Για ποιον λόγο θα πρέπει να ζουν οι άνθρωποι;” όλοι θα απαντήσουν: “Ο σώζων εαυτόν σωθήτω”. Αυτή και μόνο η φράση εκφράζει την ίδια τη ρίζα του προβλήματος. Η φιλοσοφία και η λογική του Σατανά έχουν γίνει η ζωή των ανθρώπων. Ό,τι και να επιδιώκουν οι άνθρωποι, στην πραγματικότητα το κάνουν για τον εαυτό τους —και έτσι όλοι ζουν για τον εαυτό τους. “Ο σώζων εαυτόν σωθήτω” —αυτή είναι η φιλοσοφία της ζωής του ανθρώπου, κι αυτό αντιπροσωπεύει και την ανθρώπινη φύση. Αυτά τα λόγια έχουν ήδη γίνει η φύση της διεφθαρμένης ανθρωπότητας, είναι το αληθινό πορτρέτο της σατανικής φύσης της διεφθαρμένης ανθρωπότητας. Αυτή η σατανική φύση έχει γίνει εξ ολοκλήρου το θεμέλιο για την ύπαρξη της διεφθαρμένης ανθρωπότητας. Για αρκετές χιλιάδες χρόνια, η διεφθαρμένη ανθρωπότητα ζει με αυτό το δηλητήριο του Σατανά, μέχρι σήμερα» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Πώς να περπατήσει κανείς στο μονοπάτι του Πέτρου). Σκέφτηκα τα λόγια του Θεού και συνειδητοποίησα ότι ο λόγος για τον οποίο ανησυχούσα και δίσταζα να αποβάλω τη Λιου Μιν ήταν ότι με έλεγχαν δηλητήρια του Σατανά όπως τα εξής: «Μείνε σιωπηλός για αυτοπροστασία και επιδίωξε μόνο να ξεφύγεις από τη μομφή», «Όσο λιγότερες φασαρίες, τόσο καλύτερα» και «Ο σώζων εαυτόν σωθήτω», καθώς και «Το καρφί που εξέχει περισσότερο είναι αυτό που χτυπιέται». Αφού συνέβησαν κάποια πράγματα, ξεκίνησα να ψάχνω τρόπους να προστατεύσω τον εαυτό μου ώστε να διασφαλίσω ότι δεν θα ζημιωθούν τα συμφέροντά μου. Ως επικεφαλής εκκλησίας, είχα διακρίνει ξεκάθαρα ότι η ουσία της Λιου Μιν ήταν αυτή ενός κακού ανθρώπου, αλλά φοβόμουν μην την προσβάλω και μη με εκδικηθεί, και ανησυχούσα ότι η έλλειψη διάκρισης των αδελφών θα τους έκανε προκατειλημμένους εναντίον μου, και ότι έτσι, η εκκλησία θα βυθιζόταν στο χάος, κι ίσως να απαλλασσόμουν απ’ το καθήκον μου και να μη μπορούσα να προστατεύσω τη θέση μου. Όπως κι αν το σκεφτόμουν, ένιωθα ότι η έκθεση αυτού του κακού ανθρώπου θα με ζημίωνε, γι’ αυτό κι έκανα πίσω και δεν την απέβαλα έγκαιρα. Το έργο της εκκαθάρισης γίνεται για να εξαγνιστεί η εκκλησία, ώστε να μην αναστατωθεί το έργο της εκκλησίας κι η εκκλησιαστική ζωή. Ωστόσο, εγώ δεν μπόρεσα να υποστηρίξω το έργο της εκκλησίας κι απλώς παρακολουθούσα τους αδελφούς και τις αδελφές να παραπλανώνται, και όσο η εκκλησιαστική ζωή αναστατωνόταν, εγώ έμενα άπραγη κι αισθανόμουν ότι όσο ήταν ασφαλή τα συμφέροντά μου, όλα ήταν μια χαρά. Έβλεπα ότι ζούσα με βάση αυτά τα σατανικά δηλητήρια και η συνείδησή μου μούδιαζε όλο και πιο πολύ, και το μόνο που σκεφτόμουν ήταν τα συμφέροντά μου. Όσο περισσότερο τα σκεφτόμουν αυτά, τόσο περισσότερο ένιωθα εγωίστρια και ποταπή. Ένιωθα ότι δεν είχα αφοσίωση στον Θεό και ότι μου έλειπε εντελώς η ανθρώπινη φύση! Μόνο τότε συνειδητοποίησα ότι με το να πράττω με βάση αυτά τα σατανικά δηλητήρια, αντιστεκόμουν στον Θεό και διατάραζα το έργο της εκκλησίας σαν ένας λακές του Σατανά. Αν δεν μετανοούσα, θα διέπραττα περισσότερα κακά και τελικά θα με απεχθανόταν και θα με απέκλειε ο Θεός! Κάτι άλλο που με ανησυχούσε και δεν τηρούσα τις αρχές ήταν ότι αν επικρατούσε χάος στην εκκλησία επειδή δεν είχα χειριστεί σωστά τον κακό άνθρωπο, θα με απάλλασσαν απ’ το καθήκον μου. Αναζητώντας, διάβασα μερικά από τα λόγια του Θεού: «Όσοι μπορούν να εκτελέσουν ένα καθήκον στον οίκο του Θεού πρέπει να είναι άνθρωποι που έχουν αίσθημα φορτίου σε ό,τι αφορά το έργο της εκκλησίας, άνθρωποι που αναλαμβάνουν ευθύνες, που μπορούν να τηρήσουν τις αλήθεια-αρχές, που μπορούν να υποφέρουν και να πληρώσουν ένα τίμημα. Αν υπολείπεται κανείς σε αυτούς τους τομείς, είναι ακατάλληλος να εκτελέσει ένα καθήκον και δεν πληροί τις προϋποθέσεις για την εκτέλεση ενός καθήκοντος. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που φοβούνται να αναλάβουν ευθύνες κατά την εκτέλεση ενός καθήκοντος. […] Λένε μέσα τους: “Αν είναι δική μου ευθύνη να το χειριστώ, τι θα γίνει αν στο τέλος κάνω λάθος; Όταν διερευνήσουν ποιος φταίει, δεν θα φτάσουν σ’ εμένα; Δεν θα βαρύνει πρώτα εμένα η ευθύνη για τούτο;” Γι’ αυτό ανησυχούν. Πιστεύεις όμως ότι ο Θεός εξετάζει σχολαστικά τα πάντα; Όλοι κάνουν λάθη. Εάν κάποιος του οποίου η πρόθεση είναι σωστή δεν έχει εμπειρία και δεν έχει χειριστεί κάποιου είδους θέμα στο παρελθόν, αλλά έχει κάνει το καλύτερο δυνατό, αυτό είναι ορατό στον Θεό. Πρέπει να πιστεύεις ότι ο Θεός εξετάζει σχολαστικά όλα τα πράγματα και την καρδιά του ανθρώπου. Αν κάποιος δεν πιστεύει ούτε καν αυτό, δεν είναι δύσπιστος; Τι σημασία θα μπορούσε να έχει η εκτέλεση κάποιου καθήκοντος από ένα τέτοιο άτομο;» [«Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο όγδοο: Θα έκαναν τους άλλους να υπακούν μόνο σ’ αυτούς, όχι στην αλήθεια ή στον Θεό (Μέρος πρώτο)]. Αφού διάβασα τα λόγια του Θεού, κατάλαβα ότι ο Θεός είναι δίκαιος, εξετάζει σχολαστικά τα πάντα, και η εκκλησία χειρίζεται τους ανθρώπους σύμφωνα με τις αρχές, με βάση τη σταθερή απόδοσή τους και τη φύση-ουσία τους. Αν κάποιος έχει πρόθεση να λάβει υπόψη τις προθέσεις του Θεού και να υποστηρίξει το έργο της εκκλησίας, και απλώς δεν καταλαβαίνει την αλήθεια και δεν καταφέρνει να δει την ουσία ενός προβλήματος και δεν το χειρίζεται καλά, αλλά είναι σε θέση να αλλάξει έγκαιρα τα πράγματα μέσω συναναστροφής και βοήθειας, η εκκλησία θα είναι δίκαιη μαζί του και δεν θα τον αντιμετωπίσει ούτε θα τον απαλλάξει απ’ τα καθήκοντά του. Ωστόσο, εάν κάποιος προκαλεί σκόπιμα χάος κι έχει κακές προθέσεις, η εκκλησία θα τον αντιμετωπίσει σύμφωνα με τις αρχές. Δεν καταλάβαινα τη δίκαιη διάθεση του Θεού, δεν πίστευα ότι ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τις καρδιές των ανθρώπων, ούτε και πίστευα ότι η αλήθεια κυριαρχεί στην εκκλησία. Ζούσα σύμφωνα με τις δικές μου αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες, γεμάτη έγνοιες και ανησυχία. Αυτό ήταν πραγματικά στρεβλό! Όταν τα κατάλαβα όλα αυτά, ένιωσα εντελώς απελευθερωμένη. Διάβασα επίσης ότι τα λόγια του Θεού λένε: «Εκτελείς το καθήκον σου στον οίκο του Θεού τώρα. Ποια είναι η πρώτη αρχή εκτέλεσης ενός καθήκοντος; Είναι καταρχάς ότι πρέπει να εκτελείς το καθήκον εκείνο με όλη σου την καρδιά και έτσι να προστατεύεις τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Αυτή είναι η αλήθεια-αρχή, μια αλήθεια που θα πρέπει να κάνεις πράξη» [«Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο όγδοο: Θα έκαναν τους άλλους να υπακούν μόνο σ’ αυτούς, όχι στην αλήθεια ή στον Θεό (Μέρος πρώτο)]. Τα λόγια του Θεού μού έδειξαν ένα μονοπάτι άσκησης. Στο μέλλον, κάθε φορά που θα αντιμετωπίζω ένα θέμα, θα πρέπει να λαμβάνω υπόψη τις προθέσεις του Θεού, να ασκούμαι σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές και να υποστηρίζω το έργο της εκκλησίας. Έτσι θα εκπληρώνω το καθήκον μου.

Αργότερα, πήγα μαζί με μια αδελφή με την οποία συνεργαζόμουν να εκθέσω τις κακές πράξεις της Λιου Μιν και να ανακοινώσω την αποβολή της. Παρόλο που εξακολουθούσα ν’ ανησυχώ, σκέφτηκα τα λόγια του Θεού: «Όλοι σας λέτε ότι λαμβάνετε υπόψη το φορτίο του Θεού και ότι θα υπερασπιστείτε τη μαρτυρία της εκκλησίας, όμως ποιος ανάμεσά σας έχει λάβει αληθινά υπόψη το φορτίο του Θεού; Διερωτήσου το εξής: Είσαι κάποιος που έχει λάβει υπόψη το φορτίο Του; Μπορείς να κάνεις πράξη τη δικαιοσύνη για Εκείνον; Μπορείς να ορθώσεις το ανάστημά σου και να μιλήσεις για Μένα; Μπορείς να κάνεις ακλόνητα πράξη την αλήθεια; Είσαι αρκετά θαρραλέος ώστε να αγωνιστείς ενάντια σε όλες τις πράξεις του Σατανά; Θα μπορούσες να παραμερίσεις τα συναισθήματά σου και να εκθέσεις τον Σατανά για χάρη της αλήθειας Μου; Μπορείς να επιτρέψεις να ικανοποιηθούν μέσα σου οι προθέσεις Μου; Έχεις προσφέρει την καρδιά σου την πιο κρίσιμη στιγμή; Είσαι κάποιος που ακολουθεί το θέλημά Μου; Θέσε στον εαυτό σου αυτά τα ερωτήματα, και να τα σκέφτεσαι συχνά» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ομιλίες του Χριστού στην αρχή, Κεφάλαιο 13). Οι ερωτήσεις του Θεού στα λόγια Του δείχνουν τις προσδοκίες Του για τους ανθρώπους. Ο Θεός ελπίζει ότι θα εξετάσουμε την πρόθεσή Του, θα τηρήσουμε τις αρχές και θα έχουμε το θάρρος να εκθέσουμε τους κακούς ανθρώπους. Δεν έπρεπε να απογοητεύσω τον Θεό. Έπρεπε να κάνω πράξη την αλήθεια και να υποστηρίξω το έργο της εκκλησίας. Έτσι, βρέθηκα σε σύμπνοια με την αδελφή με την οποία συνεργαζόμουν και προσευχηθήκαμε. Με βάση τα λόγια του Θεού, εκθέσαμε και αναλύσαμε τα ζητήματα της Λιου Μιν. Μπορεί να μη γνώριζε ακόμα τον εαυτό της, αλλά δεν είπε τίποτα. Όταν το είδα αυτό, δεν κρατήθηκα κι ευχαρίστησα τον Θεό μέσα από την καρδιά μου. Μετά από αυτήν την εμπειρία, απέκτησα λίγη πίστη στον Θεό και κατανόησα κάπως τη δική μου διεφθαρμένη διάθεση. Βίωσα τη γαλήνη που έρχεται όταν κάνει κανείς πράξη την αλήθεια.