Τον Ιούνιο του 2021, άρχισα να εκπαιδεύομαι στο πότισμα των νεοφώτιστων. Ήξερα ότι είχα πολλές ανεπάρκειες, γι’ αυτό συχνά προσευχόμουν στον Θεό και αφοσιωνόμουν στο να τρώω και να πίνω τα λόγια του Θεού. Μετά από λίγο, κατάλαβα τελικά κάποιες από τις αλήθεια-αρχές και μπορούσα να μοιραστώ κάποιο φως στη συναναστροφή μου. Όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές μου έλεγαν ότι συναναστρεφόμουν πολύ καλά. Παρόλο που έλεγα: «Δόξα τω Θεώ! Όλα αυτά είναι η διαφώτιση του Θεού», ένιωθα κατά βάθος πολύ ευχαριστημένος με τον εαυτό μου. Ήμουν πάντα το πιο προβεβλημένο μέλος σε κάθε συνάθροιση και όλοι οι άλλοι με θαύμαζαν —αυτό μου έδινε ακόμη μεγαλύτερο κίνητρο επιδίωξης. Αργότερα, μου όρισαν ως συνεργάτη τον αδελφό Σιανγκ Μινγκ. Ήταν νέος στην πίστη και είχε ακόμη ελλείψεις όσον αφορά τη συναναστροφή σχετικά με την αλήθεια, οπότε όταν άρχισε να εκπαιδεύεται για πρώτη φορά στο πότισμα νεοφώτιστων, δυσκολευόταν αρκετά, αλλά είχε αφοσιωθεί στην επιδίωξη της αλήθειας και προόδευσε γρήγορα. Ήταν, επίσης, πολύ ευθύς τύπος και ανοιγόταν και ξεγυμνωνόταν όταν αποκάλυπτε τη διαφθορά του, ενώ όταν συναντούσε προβλήματα, αφοσιωνόταν στην αναζήτηση της αλήθειας και στην αυτοκριτική ώστε να αποκτήσει αυτογνωσία. Όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές έκριναν ότι επιδίωκε την αλήθεια. Όταν το παρατήρησα αυτό, αισθάνθηκα μια μικρή απειλή: «Ο Σιανγκ Μινγκ είναι πολύ φιλόδοξος —αν συνεχίσει έτσι, θα με φτάσει σε χρόνο μηδέν. Τότε ποιος θα με θαυμάζει; Δεν γίνεται αυτό, πρέπει να εξοπλιστώ γρήγορα με την αλήθεια. Δεν μπορώ να τον αφήσω να με ξεπεράσει». Κατόπιν αυτού, εργαζόμουν ακόμα πιο σκληρά από πριν.

Μια φορά, ο Σιανγκ Μινγκ μού είπε: «Έχω καταλάβει τελικά πολλές αλήθειες ενώ εκτελούσα το καθήκον μου δίπλα στους αδελφούς και τις αδελφές, και αισθάνομαι πολύ ευτυχισμένος και απελευθερωμένος. Θα ήθελα πραγματικά να παραιτηθώ από τη δουλειά μου και να αρχίσω να κάνω το καθήκον μου με πλήρη απασχόληση, αλλά υπάρχουν μερικά εμπόδια που στέκονται στον δρόμο μου και δεν είμαι σίγουρος πώς να προχωρήσω». Όταν το άκουσα αυτό, σκέφτηκα αμέσως: «Αν αρχίσει να εκτελεί το καθήκον του με πλήρη απασχόληση, θα προοδεύσει ακόμη πιο γρήγορα και θα με φτάσει σε χρόνο μηδέν. Τι θα κάνω αν οι άλλοι αρχίσουν να τον θαυμάζουν και εγώ μείνω πίσω; Θα ήταν καλύτερα να περίμενε λίγο περισσότερο πριν παραιτηθεί από τη δουλειά του». Έτσι, του είπα: «Πρέπει να ασκηθούμε στην υποταγή και στην υπομονή. Προσευχήσου στον Θεό και Εκείνος θα σου ετοιμάσει την κατάλληλη στιγμή». Ωστόσο, μόλις το είπα αυτό, ένιωσα κάποιες ενοχές. Σκέφτηκα: «Δεν εμποδίζω σκόπιμα τον Σιανγκ Μινγκ να επιδιώξει την αλήθεια;» Αλλά εξακολουθούσα να ανησυχώ ότι ίσως απειλούσε τη θέση μου, οπότε δεν είπα τίποτε άλλο. Μετά από αυτό, ο Σιανγκ Μινγκ κατάφερε να λύσει τα προβλήματά του βασιζόμενος στον Θεό και παραιτήθηκε από τη δουλειά του μόλις μια εβδομάδα αργότερα. Όταν το άκουσα αυτό, όχι μόνο δεν χάρηκα για τον Σιανγκ Μινγκ, αλλά αισθάνθηκα και λίγη απογοήτευση. Επειδή ανησυχούσα ότι ο Σιανγκ Μινγκ θα μου έκλεβε τη δόξα, όταν συνεργαζόμουν μαζί του, του έκρυβα ορισμένα πράγματα. Όταν έβλεπα ορισμένα χωρία των λόγων του Θεού σχετικά με την κατάστασή του κατά τις πνευματικές ασκήσεις, δεν τα μοιραζόμουν μαζί του όπως στο παρελθόν. Όταν με προσέγγιζε με ερωτήσεις σχετικά με προβλήματα που αντιμετώπιζε, δεν μοιραζόμουν μαζί του όλες μου τις γνώσεις, και σκεφτόμουν το εξής: «Μου πήρε δύο χρόνια για να αποκτήσω αυτές τις λίγες γνώσεις. Αν του τα πω όλα, θα προοδεύσει πολύ γρήγορα και όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές θα τον θαυμάζουν. Τι θα κάνω αν συμβεί αυτό;» Μετά από κάποιο διάστημα, απομακρύνθηκα από τον Σιανγκ Μινγκ. Σταματήσαμε να μιλάμε τόσο ελεύθερα μεταξύ μας και δεν βοηθούσαμε πλέον ο ένας τον άλλον. Εκτός από όταν έπρεπε να αλληλεπιδράσουμε στα καθήκοντά μας, σπάνια είχαμε άλλη επαφή. Η κατάστασή μου χειροτέρευσε λίγο και δεν είχα ξεκάθαρη αίσθηση διαφώτισης όταν έτρωγα και έπινα τα λόγια του Θεού. Εκείνη την εποχή, ωστόσο, δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι συνέβαινε κάτι με την κατάστασή μου και δεν ήρθα ενώπιον του Θεού για να αναζητήσω και να κάνω αυτοκριτική.

Αργότερα, λόγω των απαιτήσεων του έργου, έπρεπε να χωριστούμε με τον Σιανγκ Μινγκ και να ποτίσουμε τους νεοφώτιστους ξεχωριστά. Όταν άκουσα ότι θα χωριζόμασταν, κατά βάθος χάρηκα: «Στο εξής, δεν θα χρειάζεται πλέον να προετοιμάζω περιεχόμενο για τις συναθροίσεις μαζί του. Φυσιολογικά, χωρίς τη βοήθειά μου, δεν θα προοδεύσει τόσο γρήγορα. Απλώς πρέπει να συνεχίσω, να βελτιώσω τα αποτελέσματά μου και να μην τον αφήσω να με προλάβει. Όλοι θα δουν ότι δεν έχει καλές εργασιακές ικανότητες και όλη η προσπάθεια που καταβάλλει θα πάει απλώς στράφι». Μια φορά, μετά από μια συνάθροιση, ο Σιανγκ Μινγκ κι εγώ συζητούσαμε, καθώς γυρνούσαμε στο σπίτι, για το πώς πήγαιναν οι συναθροίσεις μας με τους νεοφώτιστους. Είπε ότι αισθανόταν πολύ πεσμένος, επειδή μερικοί από τους νεοφώτιστους για τους οποίους ήταν υπεύθυνος δεν συμμετείχαν στις συναθροίσεις και δεν είχε καταφέρει να τους ποτίσει αποτελεσματικά. Όταν το άκουσα αυτό, σκέφτηκα: «Έχει κάποια προβλήματα και γίνεται αρνητικός, πρέπει να τον βοηθήσω αμέσως». Ταυτόχρονα, όμως, χάρηκα πολύ κατά βάθος, και σκέφτηκα: «Η συνάθροισή μου πήγε αρκετά καλά σήμερα, και ο επικεφαλής είπε ότι συναναστράφηκα πολύ καλά». Ο Σιανγκ Μινγκ με ρώτησε τότε πώς πήγε η συνάθροισή μου. Συνειδητοποίησα ότι αν του έλεγα ότι πήγε καλά, θα γινόταν απλώς πιο αρνητικός, αλλά δεν μπορούσα να μην κάνω λίγη επίδειξη. Ήθελα να του δείξω πόσο πιο μπροστά ήμουν από αυτόν και να του ρίξω το ηθικό. Έτσι, με αυτάρεσκο τόνο, του είπα: «Η συνάθροισή μου πήγε πολύ καλά, βασικά». Όταν το άκουσε αυτό, ο Σιανγκ Μινγκ, φάνηκε ακόμα πιο μελαγχολικός και δεν είπε τίποτε άλλο. Όταν είδα την απογοητευμένη έκφρασή του, ένιωσα λίγες ενοχές και σκέφτηκα: «Γιατί δεν μπορούσα να κρατήσω το στόμα μου κλειστό; Δεν θα επηρεάσει αυτό τον ενθουσιασμό του Σιανγκ Μινγκ για το έργο του; Ήταν απαίσιο εκ μέρους μου!» Όταν φτάσαμε στο σπίτι, συναναστραφήκαμε λίγο περισσότερο, αλλά η κατάσταση του Σιανγκ Μινγκ εξακολουθούσε να μη βελτιώνεται. Σκέφτηκα: «Συναναστράφηκα μαζί του όσο καλύτερα μπορούσα, οπότε δεν είναι δικό μου πρόβλημα αν η κατάστασή του εξακολουθεί να είναι κακή».

Λίγες μέρες αργότερα, καθώς περπατούσαμε προς το σπίτι μετά τις συναθροίσεις μας, ρώτησα τον Σιανγκ Μινγκ πώς πήγε η συνάθροισή του. Είπε ότι είχε συναναστραφεί πάνω στα λόγια του Θεού για το ζήτημα των νεοφώτιστων που δεν ήθελαν να παρευρίσκονται στις συναθροίσεις, και είχε πάει καλά. Όταν το άκουσα αυτό, στενοχωρήθηκα λίγο. Θεώρησα ότι αυτό σήμαινε πως δεν μπορούσα πλέον να ξεχωρίσω χάρη στα αποτελέσματα των συναθροίσεών μου. Και έτσι, απλώς επεσήμανα ευθέως τα ζητήματα στη συνάθροισή του. Ως αποτέλεσμα αυτού, η κατάστασή του βυθίστηκε ξανά στην απόγνωση, αφού επιτέλους είχε σημειώσει κάποια βελτίωση. Ο Σιανγκ Μινγκ απάντησε: «Αυτό είναι το μόνο που ξέρω αυτήν τη στιγμή, και μπορώ να συναναστρέφομαι με τους νεοφώτιστους μόνο με βάση αυτά που ξέρω». Όταν το είπε αυτό, αισθάνθηκα λίγες ενοχές, και σκέφτηκα: «Πάλι μειώνω τον ενθουσιασμό του Σιανγκ Μινγκ! Δεδομένου ότι είναι αρκετά νέος στην πίστη, το να μπορεί να έχει κάποια αποτελέσματα από τις συναθροίσεις είναι σημάδι προόδου. Θα έπρεπε να τον ενθαρρύνω». Ήθελα πραγματικά να του ζητήσω συγγνώμη, αλλά ένιωθα λίγο αμήχανα και φοβόμουν τι μπορεί να σκεφτόταν για μένα. Θα με θεωρούσε κακόβουλο άτομο αν του το έλεγα; Αφού αμφιταλατεύτηκα αρκετά, αποφάσισα τελικά να μην του πω τίποτα. Καθώς περπατούσαμε προς το σπίτι, αναρωτιόμουν: «Γιατί να χαλάσω έτσι τον ενθουσιασμό κάποιου;» Συνειδητοποίησα ότι δεν άντεχα να βλέπω κανέναν άλλον να τα πηγαίνει καλά και είχα αρχίσει να ζηλεύω τον Σιανγκ Μινγκ. Ανησυχούσα ότι αν μετέστρεφε την κατάστασή του και άρχιζε να έχει καλά αποτελέσματα, οι αδελφοί και οι αδελφές θα άρχιζαν να τον θαυμάζουν και να τον επαινούν, και θα ξεχνούσαν εμένα. Για να βεβαιωθώ ότι δεν θα ξεχώριζε, του επιτέθηκα και τον έκανα να γίνει αρνητικός. Όταν το συνειδητοποίησα αυτό, ένιωσα απαίσια, ένιωσα ενοχές. Μόλις έφτασα στο σπίτι, προσευχήθηκα στον Θεό, λέγοντάς Του ότι ήμουν έτοιμος να μετανοήσω και να αλλάξω, και ζητώντας Του να με καθοδηγήσει ώστε να αναγνωρίσω τη διεφθαρμένη μου διάθεση.

Κατά τη διάρκεια της αναζήτησής μου, βρήκα μερικά λόγια του Θεού: «Κάποιοι άνθρωποι φοβούνται μονίμως ότι οι άλλοι είναι καλύτεροι απ’ αυτούς ή ανώτεροί τους, ότι τους άλλους οι υπόλοιποι θα τους αναγνωρίσουν, ενώ τους ίδιους θα τους παραμελήσουν, και αυτό τους οδηγεί να επιτεθούν στους άλλους και να τους αποκλείσουν. Τούτο δεν σημαίνει ότι ζηλεύουν όσους έχουν ταλέντο; Δεν είναι αυτό εγωιστικό και ποταπό; Τι διάθεση είναι αυτή; Είναι μια φαύλη διάθεση. Όσοι σκέφτονται μόνο τα δικά τους συμφέροντα, όσοι ικανοποιούν μόνο τις δικές τους εγωιστικές επιθυμίες, χωρίς να σκέφτονται τους άλλους και χωρίς να τους νοιάζουν τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, έχουν κακή διάθεση και ο Θεός δεν τους συμπαθεί» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η ελευθερία και η απελευθέρωση κερδίζονται μόνο αποβάλλοντας τις διεφθαρμένες διαθέσεις). «Εάν κάποιος λέει ότι αγαπά την αλήθεια και επιδιώκει την αλήθεια, αλλά στην ουσία ο στόχος που επιδιώκει είναι το να διακριθεί, να κάνει επίδειξη, να κάνει τους άλλους να τον εκτιμούν και να πετύχει τα δικά του συμφέροντα, η δε εκπλήρωση του καθήκοντός του δεν αφορά το να υποταχθεί στον Θεό ή να Τον ικανοποιήσει, αλλά, αντιθέτως, το να αποκτήσει φήμη, κέρδος και θέση, τότε η επιδίωξή του δεν είναι σωστή. Αφού έτσι είναι τα πράγματα, όσον αφορά το έργο της εκκλησίας, άραγε οι ενέργειές του αποτελούν εμπόδιο ή το βοηθούν να προχωρήσει; Σαφώς αποτελούν εμπόδιο, δεν το προχωράνε. Κάποιοι άνθρωποι ισχυρίζονται κομπάζοντας ότι κάνουν το έργο της εκκλησίας, αλλά επιδιώκουν την προσωπική τους φήμη, το δικό τους κέρδος και τη δική τους θέση, ασχολούνται με το δικό τους εγχείρημα, δημιουργούν τη δική τους ομαδούλα, το δικό τους μικρό βασίλειο —τέτοιου είδους άνθρωποι κάνουν άραγε το καθήκον τους; Όλο το έργο που κάνουν ουσιαστικά διαταράσσει, αναστατώνει και βλάπτει το έργο της εκκλησίας. Ποια είναι η συνέπεια της επιδίωξης της φήμης, του κέρδους και της θέσης; Καταρχάς, κάτι τέτοιο επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο οι εκλεκτοί του Θεού τρώνε και πίνουν κανονικά τον λόγο του Θεού και κατανοούν την αλήθεια, παρεμποδίζει τη ζωή-είσοδό τους, τους εμποδίζει να εισέλθουν στον σωστό δρόμο της πίστης στον Θεό και τους οδηγεί σε λάθος μονοπάτι, γεγονός το οποίο βλάπτει τον εκλεκτό λαό του Θεού και τον φέρνει στην καταστροφή. Και τι προκαλεί τελικά στο έργο της εκκλησίας; Αναστάτωση, βλάβες και διάλυση. Αυτή είναι η συνέπεια που επιφέρει η επιδίωξη της φήμης, του κέρδους και της θέσης από τους ανθρώπους. Όταν κάνουν έτσι το καθήκον τους, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι βαδίζουν στο μονοπάτι ενός αντίχριστου; […] Το λάθος των ανθρώπων που επιδιώκουν τα δικά τους συμφέροντα είναι ότι οι στόχοι που επιδιώκουν είναι σατανικοί, και είναι πονηροί και άδικοι στόχοι. Όταν οι άνθρωποι επιδιώκουν προσωπικά συμφέροντα όπως είναι η φήμη, το κέρδος και η θέση, τότε χωρίς να το θέλουν γίνονται εργαλεία του Σατανά, διέξοδοι για τον Σατανά και, ακόμα περισσότερο, ενσαρκώσεις του Σατανά. Παίζουν αρνητικό ρόλο στην εκκλησία· έναντι του έργου της εκκλησίας και της κανονικής εκκλησιαστικής ζωής, καθώς και της κανονικής επιδίωξης του εκλεκτού λαού του Θεού, το αποτέλεσμα που έχουν είναι να ενοχλούν και να βλάπτουν· έχουν δυσμενή και αρνητική επίδραση» [«Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο ένατο (Μέρος πρώτο)]. Τα λόγια του Θεού είχαν φανερώσει τέλεια την τρέχουσα κατάστασή μου. Όταν παρατήρησα ότι ο Σιανγκ Μινγκ προόδευε γρήγορα στη ζωή του και ότι όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές τον θαύμαζαν, ανησύχησα μη μου κλέψει τη δόξα και μου στερήσει τον θαυμασμό των άλλων· γι’ αυτό, απομακρύνθηκα σκόπιμα από αυτόν. Όταν λάμβανα διαφώτιση μέσω της βρώσης και της πόσης των λόγων του Θεού, δεν ήθελα να τη μοιραστώ μαζί του. Όταν εξέφρασε την επιθυμία να ασχοληθεί με τα καθήκοντά του με πλήρη απασχόληση, είπα σκόπιμα κάποια πράγματα για να προσπαθήσω να τον συγκρατήσω. Όταν αντιμετώπιζε κάποιες δυσκολίες στο καθήκον του, δεν είχε καλά αποτελέσματα και γινόταν αρνητικός, καυχήθηκα κιόλας μπροστά του για το πόσο καλά πήγαινε το έργο μου, απογοητεύοντάς τον περισσότερο. Στη συνέχεια, όταν τελικά άρχισε να αλλάζει την κατάστασή του και να σημειώνει πρόοδο, του επιτέθηκα επίτηδες, εντοπίζοντας τα ελαττώματα της συναναστροφής του. Δεν ζήλευα κάποιον ταλαντούχο, όπως ακριβώς είχαν φανερώσει τα λόγια του Θεού; Επειδή σκεφτόμουν μόνο τη δική μου φήμη και θέση, δεν συνειδητοποίησα πως το ότι ο Σιανγκ Μινγκ ζούσε μέσα στην αρνητικότητα θα επηρέαζε το έργο του ποτίσματος και θα εμπόδιζε τους νεοφώτιστους να σημειώσουν πρόοδο στη ζωή τους. Είχα πλήρη επίγνωση πόσο σημαντικό είναι το έργο του ποτίσματος, αλλά παρ’ όλα αυτά επιτέθηκα στον Σιανγκ Μινγκ. Δεν ενεργούσα απλώς ως ένας από τους υπηρέτες του Σατανά και δεν αναστάτωνα και δεν κατέστρεφα το έργο της εκκλησίας; Πόσο εγωιστής, ποταπός και κακόβουλος ήμουν! Η εκκλησία είχε ορίσει να συνεργαστώ με τον Σιανγκ Μινγκ, ώστε να συμπληρώνουμε ο ένας τα προτερήματα και τις αδυναμίες του άλλου, και να ποτίζουμε καλά τους νεοφώτιστους. Αλλά όχι μόνο δεν είχα καταφέρει να μάθω από τα προτερήματα του Σιανγκ Μινγκ και δεν μας επέτρεπα να βοηθάμε ο ένας τον άλλον και να εισέλθουμε στην αλήθεια μαζί, αλλά ήμουν και γεμάτος ζήλια και μνησικακία απέναντί του, και δεν ήθελα να μοιραστώ μαζί του όση αλήθεια ήξερα από φόβο μήπως με ξεπεράσει. Είχα κολλήσει σε μια ζηλόφθονη, εγωιστική και ποταπή κατάσταση. Δεν ήταν να απορεί κανείς που η καρδιά μου είχε πέσει στο σκοτάδι και την κατάθλιψη, και δεν μπορούσα να αντλήσω σαφή διαφώτιση από τη βρώση και την πόση των λόγων του Θεού. Ο Θεός μού είχε γυρίσει την πλάτη. Βρισκόμουν σε μια πραγματικά επικίνδυνη κατάσταση και έπρεπε να μετανοήσω ενώπιον του Θεού το συντομότερο δυνατό.

Αργότερα, βρήκα κάποια λόγια του Θεού: «Η δημόσια καταπίεση των ανθρώπων, ο αποκλεισμός τους, οι επιθέσεις εναντίον τους και η έκθεση των προβλημάτων τους από τους αντίχριστους είναι όλα στοχευμένα. Χωρίς αμφιβολία, οι αντίχριστοι με αυτά τα μέσα θέλουν να στοχοποιήσουν όσους επιδιώκουν την αλήθεια και μπορούν να διακρίνουν τους ίδιους. Διαλύοντας αυτούς τους ανθρώπους, καταφέρνουν να ενισχύσουν τη δική τους θέση. Η φύση της επίθεσης απέναντι στους ανθρώπους και του αποκλεισμού τους με αυτόν τον τρόπο είναι κακόβουλη. Υπάρχει επιθετικότητα στη γλώσσα και στον τρόπο ομιλίας τους: έκθεση, καταδίκη, συκοφαντία και μοχθηρή λασπολογία. Μέχρι και που διαστρεβλώνουν τα γεγονότα: Μιλάνε για θετικά πράγματα σαν να ήταν αρνητικά και για αρνητικά σαν να ήταν θετικά. Έτσι όπως κάνουν το άσπρο μαύρο και μπερδεύουν το σωστό με το λάθος, οι αντίχριστοι πετυχαίνουν τον στόχο τους να νικήσουν τους ανθρώπους και να καταστρέψουν το όνομά τους. Ποια νοοτροπία οδηγεί σ’ αυτήν την επίθεση και τον αποκλεισμό των διαφωνούντων; Τις περισσότερες φορές, αυτό το προκαλεί μια νοοτροπία ζήλειας. Σε μια φαύλη διάθεση, η ζήλια συνοδεύεται από μεγάλο μίσος· και ως αποτέλεσμα της ζήλιας τους, οι αντίχριστοι επιτίθενται στους ανθρώπους και τους αποκλείουν. Σε μια κατάσταση όπως αυτή, αν οι αντίχριστοι εκτεθούν, αν γίνει αναφορά εναντίον τους, αν χάσουν τη θέση τους και υποστούν κάποιο πλήγμα, τότε θα είναι ανυπότακτοι και θα δυσαρεστηθούν, ενώ θα αναπτύξουν πιο εύκολα μια λυσσαλέα εκδικητικότητα. Η εκδικητικότητα είναι ένα είδος νοοτροπίας και είναι επίσης ένα είδος διεφθαρμένης διάθεσης. Όταν οι αντίχριστοι διαπιστώνουν ότι κάποιος έκανε κάτι επιζήμιο γι’ αυτούς, ότι άλλοι είναι πιο ικανοί απ’ αυτούς ή ότι κάποιος κάνει καλύτερες ή πιο σοφές δηλώσεις και προτάσεις απ’ τις δικές τους, και ότι όλοι συμφωνούν μ’ αυτές, τότε νομίζουν ότι απειλείται η θέση τους, αναπτύσσεται στην καρδιά τους ζήλια και μίσος, και επιτίθενται και εκδικούνται. Οι αντίχριστοι, όταν παίρνουν εκδίκηση, γενικά χτυπάνε προληπτικά τον στόχο τους. Παίρνουν την πρωτοβουλία να επιτεθούν στους ανθρώπους και να τους τσακίσουν, έως ότου η άλλη πλευρά υποταχθεί. Μόνο τότε θεωρούν ότι έχουν εκτονωθεί. Ποιες άλλες εκδηλώσεις υπάρχουν για την επίθεση εναντίον των ανθρώπων και τον αποκλεισμό τους; (Η υποτίμηση των άλλων.) Η υποτίμηση των άλλων είναι ένας απ’ τους τρόπους εκδήλωσης· όσο καλή δουλειά κι αν κάνεις, οι αντίχριστοι και πάλι θα σε υποτιμήσουν ή θα σε καταδικάσουν, μέχρι που εσύ θα πέσεις στην αρνητικότητα και στην αδυναμία, και δεν θα μπορείς να σταθείς. Τότε θα είναι ικανοποιημένοι, γιατί θα έχουν πετύχει τον στόχο τους» («Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο δεύτερο: Επιτίθενται στους διαφωνούντες και τους αποκλείουν). «Όλα όσα κάνουν οι αντίχριστοι τα κάνουν προκειμένου να πάρουν με το μέρος τους τις καρδιές των ανθρώπων, να επιτεθούν στους διαφωνούντες και να τους αποκλείσουν, να παγιώσουν τη θέση τους, ν’ αποκτήσουν δύναμη και να ελέγχουν τους ανθρώπους. Ποια είναι η φύση αυτών των πράξεων; Μήπως κάνουν πράξη την αλήθεια; Μήπως οδηγούν τον εκλεκτό λαό του Θεού να εισέλθει στα λόγια του Θεού και να προσέλθει ενώπιόν Του; (Όχι.) Άρα, τι κάνουν; Ανταγωνίζονται με τον Θεό για τον εκλεκτό λαό Του, ανταγωνίζονται για τις καρδιές των ανθρώπων και προσπαθούν να εγκαθιδρύσουν το δικό τους ανεξάρτητο βασίλειο. Ποιος θα πρέπει να έχει μια θέση στις καρδιές των ανθρώπων; Ο Θεός. Όλα όσα κάνουν οι αντίχριστοι, όμως, είναι το ακριβώς αντίθετο. Δεν επιτρέπουν στον Θεό και στην αλήθεια να έχουν μια θέση στις καρδιές των ανθρώπων· αντιθέτως, θέλουν ο άνθρωπος, ο επικεφαλής —δηλαδή εκείνοι— και ο Σατανάς να έχουν μια θέση στις καρδιές των ανθρώπων» («Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο πρώτο: Προσπαθούν να πάρουν με το μέρος τους τις καρδιές των ανθρώπων). Μέσα από τα λόγια του Θεού έμαθα ότι οι αντίχριστοι φθονούν όσους είναι πιο ταλαντούχοι από εκείνους. Για να διαφυλάξουν και να ενισχύσουν τη θέση τους, επιτίθενται στους άλλους και τους αποκλείουν. Στην ουσία, θέλουν μια θέση στην καρδιά όλων και ανταγωνίζονται τον Θεό για τους ανθρώπους. Έτσι δεν συμπεριφερόμουν κι εγώ απέναντι στον Σιανγκ Μινγκ; Ακριβώς τη στιγμή που άρχισε να έχει κάποια αποτελέσματα στο καθήκον του και γινόταν λιγότερο αρνητικός, ξεχώρισα σκόπιμα τα ελαττώματά του στο έργο του και του ζήτησα να ανταποκριθεί σε ένα πρότυπο που δεν μπορούσε ακόμη να φτάσει. Κάνοντάς τον να πιστεύει ότι το έργο του ποτίσματος ήταν δύσκολο και ότι μπορεί να μην ήταν ικανός να ανταποκριθεί σ’ αυτό, τον οδήγησα ξανά στην αρνητικότητα. Όταν αναλογίστηκα γιατί είχα επιτεθεί στον Σιανγκ Μινγκ, συνειδητοποίησα ότι ήθελα όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές να με θαυμάζουν και να με λατρεύουν. Ήθελα να σκέφτονται εμένα κάθε φορά που κάποιος ρωτούσε ποιος ήταν πολύ αποτελεσματικός στο έργο του και πολύ επιμελής στην επιδίωξη της αλήθειας. Λαχταρούσα να έχω μια θέση στην καρδιά κάθε αδελφού και κάθε αδελφής. Στα διοικητικά διατάγματα που εξέδωσε ο Θεός κατά την Εποχή της Βασιλείας, όρισε ότι ο άνθρωπος μπορεί να εξυψώνει μόνο τον Θεό, όμως εγώ συνέχιζα να προσπαθώ να κάνω τους πάντες να εκτιμούν και να λατρεύουν εμένα. Δεν αντιστεκόμουν στον Θεό; Ο Σιανγκ Μινγκ ήταν και ο ίδιος νεοφώτιστος και δεν είχε βάλει βαθιά θεμέλια —αν βυθιζόταν σε μια παρατεταμένη περίοδο αρνητικότητας εξαιτίας των επιθέσεών μου, αυτό θα επηρέαζε την πίστη του στον Θεό και το καθήκον του. Μπορεί ακόμη και να σκεφτόταν να εγκαταλείψει την εκκλησία. Ακόμη και αν ήταν ακλόνητος στην πίστη του, οι επιθέσεις μου θα καθυστερούσαν τη ζωή-είσοδό του και θα επηρέαζαν την πρόοδο της ζωής των νεοφώτιστων. Το έργο του Θεού πλησιάζει στο τέλος του και δεν έχει απομείνει πολύς χρόνος για να επιδιώξουν οι άνθρωποι την αλήθεια. Αν δεν βοηθήσω τους αδελφούς και τις αδελφές μου να εκτελέσουν τα καθήκοντά τους καλά, και μάλιστα μετριάζω τον ενθουσιασμό τους για το καθήκον τους, αυτό δεν θα καθυστερήσει και δεν θα επηρεάσει τη ζωή-είσοδό τους; Ο Σατανάς έχει τα μάτια του πάνω μας και θέλει να πέσουμε όλοι μας στην αρνητικότητα και την αδυναμία, να απομακρυνθούμε από τον Θεό και να Τον προδώσουμε. Και όμως, εγώ έπαιζα τον ρόλο του Σατανά και τον υπηρετούσα ως υπηρέτης του —ήμουν τόσο απαίσιος! Οι πράξεις μου είχαν εκθέσει ξεκάθαρα τη διάθεση αντίχριστου που διέθετα. Περπατούσα στο μονοπάτι ενός αντίχριστου και αν δεν μετανοούσα σύντομα, ο Θεός θα με απεχθανόταν και θα με απέρριπτε. Όταν το συνειδητοποίησα αυτό, φοβήθηκα λίγο και έτσι προσευχήθηκα βιαστικά στον Θεό: «Θεέ μου! Υπήρξα εγωιστής και ποταπός, και μου έχει γίνει υπερβολική εμμονή η φήμη και η θέση. Είμαι έτοιμος να επαναστατήσω ενάντια στον εαυτό μου και να ζήσω σύμφωνα με τα λόγια Σου. Σε παρακαλώ, δώσε μου καθοδήγηση».

Μετά από προσευχή, βρήκα τα ακόλουθα χωρία των λόγων του Θεού: «Όταν εμφανίζονται μέσα σου εγωισμός και σχέδια για το προσωπικό σου κέρδος, και το συνειδητοποιείς, να προσεύχεσαι στον Θεό και να επιζητάς την αλήθεια για να αντιμετωπίσεις αυτήν την κατάσταση. Το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να γνωρίζεις είναι ότι στην ουσία, αν ενεργείς με αυτόν τον τρόπο, παραβιάζεις τις αλήθεια-αρχές και βλάπτεις το έργο της εκκλησίας. Πρόκειται για εγωιστική και κατάπτυστη συμπεριφορά· δεν θα έπρεπε να φέρονται έτσι όσοι έχουν συνείδηση και λογική. Θα πρέπει να παραμερίσεις τα συμφέροντά σου και τον εγωισμό σου, και να σκεφτείς το έργο της εκκλησίας —αυτό συνάδει με τις προθέσεις του Θεού. Αφού προσευχηθείς και κάνεις αυτοκριτική, αν πραγματικά συνειδητοποιήσεις ότι είναι εγωιστικό και ποταπό να ενεργείς έτσι, θα μπορέσεις να παραμερίσεις εύκολα τον εγωισμό σου. Όταν παραμερίσεις τον εγωισμό και τα σχέδια για το προσωπικό σου κέρδος, θα νιώσεις προσγειωμένος, γαλήνιος, χαρούμενος, και θα καταλάβεις ότι όποιος έχει συνείδηση και λογική θα πρέπει να σκέφτεται το έργο της εκκλησίας και όχι να εμμένει στα προσωπικά του συμφέροντα. Κάτι τέτοιο θα ήταν πολύ εγωιστικό, ποταπό και δεν θα χαρακτηριζόταν από καμία συνείδηση ή λογική. Αν είσαι ανιδιοτελής και ικανός να λάβεις υπόψη το έργο της εκκλησίας όταν ενεργείς, και κάνεις ό,τι κάνεις αποκλειστικά και μόνο για να ικανοποιείς τον Θεό, τότε αυτό είναι έντιμο και τίμιο, και προσδίδει αξία στην ύπαρξή σου. Αν ζεις με αυτόν τον τρόπο στη γη, θα είσαι έντιμος και ντόμπρος, θα βιώνεις την κανονική ανθρώπινη φύση και την ομοιότητα ενός αληθινού ανθρώπου, και δεν θα έχεις μόνο καθαρή τη συνείδησή σου, αλλά θα αξίζεις και όλα όσα σου χαρίζει ο Θεός. Όσο περισσότερο ζεις έτσι, τόσο πιο προσγειωμένος θα νιώθεις, τόσο πιο γαλήνιος και χαρούμενος θα είσαι, και τόσο πιο πολύ φως θα νιώθεις ότι έχεις. Άρα, δεν θα έχεις πατήσει το πόδι σου στον σωστό δρόμο της πίστης στον Θεό;» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Προσφέροντας κανείς την καρδιά του στον Θεό, μπορεί να κερδίσει την αλήθεια). «Αν πραγματικά μπορείτε να λάβετε υπόψη τις προθέσεις του Θεού, τότε θα μπορείτε να αντιμετωπίζετε δίκαια τους άλλους. Αν προτείνεις έναν καλό άνθρωπο και τον αφήσεις να εκπαιδευτεί και να εκτελέσει ένα καθήκον, προσθέτοντας έτσι ένα ταλαντούχο άτομο στον οίκο του Θεού, τότε δεν θα γίνει ευκολότερο το έργο σου; Δεν θα είσαι τότε αφοσιωμένος στο καθήκον σου; Αυτή είναι μια καλή πράξη ενώπιον του Θεού· είναι η ελάχιστη συνείδηση και λογική που οφείλουν να έχουν όσοι υπηρετούν ως επικεφαλής» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η ελευθερία και η απελευθέρωση κερδίζονται μόνο αποβάλλοντας τις διεφθαρμένες διαθέσεις). Τα λόγια του Θεού μού έδωσαν μονοπάτι άσκησης: Θα πρέπει να εγκαταλείψω την επιδίωξη του ατομικού μου συμφέροντος, να δώσω προσοχή στις προθέσεις του Θεού και να διαφυλάξω το έργο της εκκλησίας. Ο Σιανγκ Μινγκ έχει επίπεδο, οπότε θα πρέπει να τον βοηθήσω περισσότερο, ώστε να μπορέσει να επωμιστεί το έργο του ποτίσματος των νεοφώτιστων το συντομότερο δυνατό. Αυτό θα πρέπει να κάνει ένας άνθρωπος με ανθρώπινη φύση. Σκέφτηκα τα λόγια του Θεού που λένε: «Οι ρόλοι δεν είναι ίδιοι. Υπάρχει ένα σώμα. Ο καθένας από εσάς πρέπει να κάνει το καθήκον του, και ο καθένας από εσάς πρέπει να είναι στη θέση του κάνοντας το καλύτερο δυνατό —για κάθε σπίθα πρέπει να υπάρχει μία λάμψη φωτός— και πρέπει να επιδιώκετε την ωριμότητα στη ζωή. Έτσι θα είμαι ικανοποιημένος» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ομιλίες του Χριστού στην αρχή, Κεφάλαιο 21). Ο Θεός δίνει στον καθένα μας διαφορετικά ταλέντα, ώστε να μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε για να εκτελέσουμε καλά κάθε καθήκον μας στην εκκλησία. Αυτό οφείλουμε να κάνουμε ως δημιουργημένα όντα. Ο Σιανγκ Μινγκ κι εγώ είχαμε συγκεκριμένους ρόλους να διαδραματίσουμε στην εκκλησία, οπότε δεν έπρεπε να τον φθονώ και να τον αποκλείσω. Έπρεπε να συνεργαστώ αρμονικά μαζί του και να δουλέψουμε μαζί για να εκπληρώσουμε τα καθήκοντά μας και να δώσουμε μαρτυρία στον Θεό —μόνο έτσι αξίζει να εργαζόμαστε.

Αργότερα, σε μια συναναστροφή, ανοίχτηκα στον Σιανγκ Μινγκ για την κατάστασή μου εκείνη την περίοδο και για το τι κατάφερα να καταλάβω για τον εαυτό μου. Μετά τη συναναστροφή μας, ένιωσα πολύ πιο γαλήνιος και προσγειωμένος. Ένιωσα σαν να ζούσα και πάλι στο φως, σαν να μπορούσα επιτέλους να αναπνεύσω βαθιά τον καθαρό αέρα μετά από μια μακρά περίοδο λαχανιάσματος και αγκομαχητού. Ένιωθα επιτέλους άνετα και ήρθαμε πολύ πιο κοντά, επίσης, με τον Σιανγκ Μινγκ. Μετά από αυτό, αποφασίσαμε να συνεργαστούμε αρμονικά για να ποτίσουμε τους νεοφώτιστους. Από τότε, μιλούσαμε συχνά ο ένας στον άλλον για την τρέχουσα κατάστασή μας και μοιραζόμασταν διάφορα μονοπάτια άσκησης που είχαμε βρει για το πότισμα των νεοφώτιστων. Κάθε φορά που ο Σιανγκ Μινγκ συναντούσε δυσκολίες, έκανα ό,τι μπορούσα για να συναναστραφώ πάνω στην αλήθεια και να τον βοηθήσω. Επωφελήθηκα, επίσης, από τα προτερήματα του Σιανγκ Μινγκ. Για παράδειγμα, κέρδισα πολλά από ορισμένες ιδέες που μοιραζόταν κατά τη διάρκεια της συναναστροφής, τις οποίες δεν θα είχα σκεφτεί ποτέ ο ίδιος. Μέσω αυτού, συνειδητοποίησα ότι το να ανοιγόμαστε και να συναναστρεφόμαστε με άλλους πάνω στις εμπειρίες μας και τα πράγματα που έχουμε κερδίσει δεν είναι απλώς θέμα παροχής προς τους άλλους, αλλά είναι και τρόπος άσκησης της αλήθειας που μπορεί να μας βοηθήσει να βελτιώσουμε τις αδυναμίες μας και να αποκτήσουμε περισσότερο έργο του Αγίου Πνεύματος. Στην πραγματικότητα, αν έχουμε τις σωστές προθέσεις, αν μαθαίνουμε από τα προτερήματα των άλλων για να αντισταθμίσουμε τις αδυναμίες μας και αν ασκούμαστε σύμφωνα με τα λόγια του Θεού, όλοι ωφελούμαστε και σημειώνουμε πρόοδο στη ζωή μας.