Σήμερα, ας αναλογιστούμε πρώτα ένα ερώτημα. Ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τα μύχια της καρδιάς του ανθρώπου —είναι γεγονός αυτό; (Ναι.) Εφόσον ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τα μύχια της καρδιάς του ανθρώπου, γιατί εξακολουθεί να δοκιμάζει τον άνθρωπο; Έχετε αναλογιστεί αυτό το ερώτημα; (Όχι.) Αφού δεν το έχετε αναλογιστεί, τώρα που τέθηκε αυτό το ερώτημα, τι γνώμη έχετε; Έχετε κάποια κατανόηση γι’ αυτό το ζήτημα; (Αν και ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τα μύχια της καρδιάς του ανθρώπου, πρέπει και πάλι να καταθέτουμε μαρτυρία για τον Θεό ενώπιον του Σατανά, ώστε ο Σατανάς να δει την καρδιά που έχουμε αληθινά απέναντι στον Θεό και την αφοσίωσή μας σ’ Αυτόν. Έτσι, αυτή η δοκιμασία μάς δίνει επίσης την ευκαιρία να καταθέσουμε μαρτυρία ενώπιον του Σατανά.) Αυτή είναι μια πτυχή εκείνων πάνω στα οποία συναναστραφήκαμε την προηγούμενη φορά. Εκτός απ’ αυτό, τι άλλο μπορείτε να σκεφτείτε; (Σκέφτηκα κι εγώ ένα σημείο: Αν και ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τα μύχια της καρδιάς του ανθρώπου, ο Θεός διαμορφώνει επίσης περιβάλλοντα για να δοκιμάσει τον άνθρωπο, επιτρέποντάς του να βιώσει όντως πράγματα και επιτρέποντάς του, μέσα σ’ αυτά τα περιβάλλοντα, να μάχεται συνεχώς ενάντια στις δικές του διεφθαρμένες διαθέσεις και να επαναστατεί συνεχώς ενάντια στη σάρκα του, ώστε να μπορεί να κάνει πράξη την αλήθεια και να κάνει πράξη τα λόγια του Θεού. Αυτή είναι μια πρακτική διαδικασία μέσω της οποίας αποκτά την αλήθεια ένα δημιουργημένο ον.) Ποιος άλλος έχει οποιαδήποτε κατανόηση; Συνήθως δεν είστε τόσο καλοί στα λόγια; Γιατί, λοιπόν, δεν έχετε καμία κατανόηση όταν έρχεστε αντιμέτωποι μ’ ένα πραγματικό ζήτημα; Ξέρετε τι περιλαμβάνει το ερώτημα που μόλις ανέφερα; Περιλαμβάνει το έργο του Θεού και περιλαμβάνει επίσης το να φτάσετε στο σημείο να γνωρίσετε τις προθέσεις του Θεού. Τι κατανόηση, λοιπόν, μπορείτε να κερδίσετε από αυτό; Αν δεν έχετε καμία κατανόηση για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα, αυτό αποδεικνύει ότι δεν αναλογίζεστε αυτά τα πραγματικά ζητήματα, πόσο μάλλον κατανοείτε την αλήθεια και εισέρχεστε στην πραγματικότητα. Επομένως, όταν έρχεστε αντιμέτωποι με τέτοια ζητήματα, δεν έχετε καμία εμπειρία από πρώτο χέρι σχετικά με αυτά και, κατά συνέπεια, δεν μπορείτε να μιλήσετε για καμία κατανόηση. Ποιος άλλος θα ήθελε να μιλήσει για την κατανόησή του σχετικά μ’ αυτό το ζήτημα; Εφόσον ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τα μύχια της καρδιάς του ανθρώπου και γνωρίζει ότι οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να κάνουν πράξη την αλήθεια, πρόθυμοι να κάνουν τα καθήκοντά τους με αφοσίωση και πρόθυμοι να υποταχθούν στον Θεό, δεν είναι αρκετό αυτό; Γιατί εξακολουθεί ο Θεός να δοκιμάζει τον άνθρωπο; Ποιο αποτέλεσμα σκοπεύει τελικά ο Θεός να πετύχει μ’ αυτό; (Νομίζω ότι ο Θεός διαμορφώνει περιβάλλοντα για να υποβάλει τον άνθρωπο σε δοκιμασίες και εξευγενισμό, ώστε να πάρει την αλήθεια και να την ενσωματώσει μέσα του, και να καταστήσει την αλήθεια ζωή του· είναι μια σχετικά πρακτική διαδικασία.) Είναι σωστό αυτό; (Ναι. Θα προσθέσω ένα ακόμα σημείο: Πιστεύω πως το ότι ο Θεός δοκιμάζει το έργο του ανθρώπου χρησιμεύει, από τη μία, για να ενσωματώσει την αλήθεια στον άνθρωπο καθώς εκείνος βιώνει δοκιμασίες και εξευγενισμό και, από την άλλη, για να εκπληρώσει το θέλημα του Θεού μέσα στον άνθρωπο.) Λέτε ότι ο Θεός δοκιμάζει τον άνθρωπο για να του επιτρέψει να εκπληρώσει το θέλημα του Θεού. Μπορεί όμως ο άνθρωπος να εκπληρώσει το θέλημα του Θεού; (Όχι, δεν μπορεί.) Τόσα χρόνια ακούτε κηρύγματα, κι όμως δεν έχετε καμία κατανόηση για τα περισσότερα πράγματα, ειδικά όταν πρόκειται για πραγματικά ζητήματα της καθημερινής σας ζωής. Ό,τι κι αν συμβεί, οι περισσότεροι άνθρωποι ξέρουν μόνο να αραδιάζουν μεγαλοπρεπή ρητορική και να μιλάνε για κενά δόγματα και θεωρίες. Μερικοί λένε ακόμα και πράγματα που είναι εντελώς εκτός θέματος, που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την αλήθεια, με την πραγματικότητα —ούτε καν την πιο μακρινή σχέση. Αν και κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν αναλογιστεί ούτε κι αυτοί τα συγκεκριμένα ερωτήματα, έχουν κάποια κατανόηση για ορισμένα πραγματικά ζητήματα, σωστά; Κρίνοντας από τις απαντήσεις σας, κατά τις συνηθισμένες στιγμές της πραγματικής σας ζωής δεν έχετε πετύχει είσοδο στις περισσότερες αλήθειες που αφορούν την άσκηση, κι έτσι δεν έχετε καμία εμπειρία από αυτές. Με όποιο πραγματικό ζήτημα κι αν έρθετε αντιμέτωποι, δεν έχετε καμία κατανόηση για να αναφέρετε και ξέρετε μόνο να μιλάτε για δόγματα· όποτε συμβαίνει κάτι, εσείς απαντάτε με δόγματα. Επομένως, σε οποιοδήποτε έργο ή σε οποιονδήποτε τομέα του καθήκοντος, αυτά που μπορείτε να κάνετε είναι πολύ περιορισμένα, κι ακόμα και τα περιορισμένα πράγματα που μπορείτε να κάνετε δεν εναρμονίζονται με τις αλήθεια-αρχές. Οι αλήθεια-αρχές είναι πέρα από την κατανόηση των περισσότερων ανθρώπων, οι περισσότεροι άνθρωποι επίσης δεν μπορούν να τις κατανοήσουν και, ακόμα περισσότερο, δεν μπορούν να κάνουν τα καθήκοντά τους σύμφωνα με τις αρχές. Όσον αφορά το ερώτημα που τέθηκε μόλις τώρα, «Εφόσον ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τα μύχια της καρδιάς του ανθρώπου, γιατί εξακολουθεί να δοκιμάζει τον άνθρωπο;» οι περισσότεροι από σας δεν είχατε καμία κατανόηση, αλλά μόλις κάποια άτομα εξέφρασαν κάποια κατανόηση, οι περισσότεροι από σας μπορέσατε να λάβετε επιβεβαίωση στην καρδιά σας και να προσδιορίσετε ποιος είχε μιλήσει με μεγαλύτερη ακρίβεια και συγκριτικά εναρμονισμένα με τα γεγονότα. Πώς ακριβώς πρέπει, λοιπόν, να γίνει κατανοητό αυτό το ερώτημα; Πρέπει να συναναστραφούμε πάνω σ’ αυτό.

Το ότι εξετάζει εξονυχιστικά τα μύχια της καρδιάς του ανθρώπου είναι μια ικανότητα που διαθέτει ο ίδιος ο Θεός. Ο Θεός έχει μια οξυδερκή κατανόηση της ανθρωπότητας, των δημιουργημένων όντων· αυτό είναι απόλυτα ακριβές· αυτό το γεγονός δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς. Είτε το έχεις βιώσει είτε όχι, είτε έχεις αποκτήσει κάποια εμπειρική εκτίμηση γι’ αυτό είτε όχι και είτε το έχεις συλλάβει ποτέ είτε όχι, εν πάση περιπτώσει, είναι γεγονός ότι ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τα μύχια της καρδιάς του ανθρώπου. Εφόσον ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τα μύχια της καρδιάς του ανθρώπου, είναι φυσικό να έχει μια ιδιαίτερα βαθιά κατανόηση του ανθρώπου. Πώς είναι το επίπεδο και τα ένστικτα του ανθρώπου, πόσο μεγάλο είναι το ανάστημά του, τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει, και ποιες διεφθαρμένες διαθέσεις έχει —ο Θεός γνωρίζει όλα αυτά τα πράγματα απ’ έξω κι ανακατωτά· ο Θεός τα κατανοεί τελείως ξεκάθαρα! Τότε, γιατί ο Θεός ακόμα δοκιμάζει συνεχώς τον άνθρωπο; Ποιος είναι ο σκοπός αυτής της δοκιμασίας; Ο Θεός χρειάζεται να Του δώσει ο άνθρωπος μια απάντηση μέσω της δικής του συμπεριφοράς και των δικών του εκδηλώσεων. Ο Θεός θέλει να δει την αποφασιστικότητα του ανθρώπου, τις επιθυμίες του, τις προσευχές του ή τους όρκους που παίρνει ενώπιον του Θεού, να λαμβάνουν επιβεβαίωση. Στα μάτια του Θεού, αυτή είναι μια ουσιαστική διαδικασία· αφορά το πώς σώζει ο Θεός τον άνθρωπο, και πώς παίρνει τα λόγια Του και παίρνει την αλήθεια και τα ενσωματώνει στον άνθρωπο. Την προηγούμενη φορά, συναναστραφήκαμε και πάνω σε ένα μέρος του γιατί δοκιμάζει ο Θεός τον άνθρωπο, αναφέροντας ότι Τον δοκιμάζει επειδή χρειάζεται ο άνθρωπος να καταθέσει μαρτυρία γι’ Αυτόν. Αλλά αυτό είναι ένα πολύ μικρό μέρος του γιατί. Ο κύριος λόγος είναι ότι ο Θεός, δοκιμάζοντας τον άνθρωπο, επιδιώκει να πάρει ο άνθρωπος τα λόγια του Θεού, να πάρει την αλήθεια, να τα κάνει πράξη και να τα μετατρέψει σε δική του πραγματικότητα. Ο στόχος δεν είναι ο άνθρωπος να τελειώσει απλώς το διάβασμα των λόγων του Θεού μονάχα με μια εντύπωση, ή με κάποιες ιδέες, προθέσεις ή αποφασιστικότητα. Αντίθετα, σκοπός είναι ο άνθρωπος, αφού διαβάσει τα λόγια του Θεού, να τα αναλογιστεί και να συναναστραφεί πάνω σ’ αυτά, κι έτσι να κατανοήσει την αλήθεια και να μπορέσει να την κάνει πράξη, ώστε να γίνει η ζωή-πραγματικότητά του. Γιατί λοιπόν θέλει ο Θεός την άσκηση του ανθρώπου; Αυτή η άσκηση είναι κρίσιμη για το να φτάσει ο άνθρωπος στη σωτηρία. Αυτή είναι μια απαραίτητη διαδικασία μέσω της οποίας ο Θεός παίρνει την αλήθεια και την ενσωματώνει στον άνθρωπο. Με την άσκηση της αλήθειας, από τη μία, ο άνθρωπος μπορεί να αποτινάξει τις διεφθαρμένες διαθέσεις του· από την άλλη, βιώνει πραγματικά αυτά για τα οποία μιλάνε τα λόγια του Θεού, βιώνει πραγματικά ποια είναι τα απαιτούμενα πρότυπα του Θεού και ποιες είναι οι προθέσεις Του, κι επίσης βιώνει πραγματικά τη διαδικασία της αποτίναξης των διεφθαρμένων διαθέσεών του και της υποταγής στον Θεό. Μέσα από αυτήν τη διαδικασία, τα λόγια του Θεού και η αλήθεια ενσωματώνονται στον άνθρωπο. Φυσικά, αυτό δεν είναι ένα αποτέλεσμα που μπορεί να επιτευχθεί με το να κάνει κανείς πράξη την αλήθεια μια-δυο φορές· αντίθετα, ο άνθρωπος πρέπει μακροπρόθεσμα να κάνει πράξη κάθε πτυχή της αλήθειας και να εισέρχεται σ’ αυτή. Σ’ αυτήν τη μακροπρόθεσμη διαδικασία, καθώς ο άνθρωπος συνεχώς βιώνει και συνεχώς περνάει διάφορα πράγματα, οι διεφθαρμένες του διαθέσεις διορθώνονται σταδιακά σε διαφορετικό βαθμό. Η διόρθωση των διεφθαρμένων διαθέσεων του ανθρώπου δεν είναι ακόμα το τελικό αποτέλεσμα που προτίθεται να πετύχει ο Θεός δοκιμάζοντάς τον. Ποιο είναι το τελικό αποτέλεσμα; Αυτό που προτίθεται να επιτύχει ο Θεός στον άνθρωπο είναι, μέσω του αποτελέσματος που επιφέρει η αλήθεια μέσα του, να τον απαλλάξει από τις διεφθαρμένες διαθέσεις του και στη συνέχεια να πάρει την αλήθεια και να την κάνει ζωή του· αυτό είναι το τελικό αποτέλεσμα. Όταν η αλήθεια γίνεται η ζωή του ανθρώπου, διορθώνονται ριζικά οι διεφθαρμένες διαθέσεις του. Η ριζική διόρθωση των διεφθαρμένων διαθέσεων του ανθρώπου είναι το τελικό αποτέλεσμα που πετυχαίνει ο άνθρωπος βαδίζοντας στο μονοπάτι της σωτηρίας. Αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο δοκιμάζει τον άνθρωπο ο Θεός. Επομένως, τα δύο σημεία για τα οποία μιλάνε κάποιοι όταν λένε: «Ο Θεός δοκιμάζει τον άνθρωπο από τη μία επειδή Εκείνος χρειάζεται να καταθέσει μαρτυρία ο άνθρωπος και από την άλλη για να κάνει τον άνθρωπο να ακολουθήσει το θέλημα του Θεού», στην πραγματικότητα δεν είναι πολύ σημαντικά συγκριτικά με το σχέδιο διαχείρισης του Θεού και τον στόχο Του να ολοκληρώσει τον άνθρωπο και να του δώσει τη δυνατότητα να φτάσει στη σωτηρία. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο Θεός προτίθεται, κατά τη διαδικασία της δοκιμασίας του ανθρώπου, να πάρει τα λόγια Του και να πάρει την αλήθεια και να τα ενσωματώσει στον άνθρωπο. Το τελικό αποτέλεσμα είναι να δοθεί η δυνατότητα στα λόγια του Θεού και στην αλήθεια να γίνουν η ζωή του ανθρώπου, να αντικαταστήσουν την παλιά του ζωή —τις διεφθαρμένες διαθέσεις του. Δεν θα κερδιζόταν τότε ο άνθρωπος από τον Θεό; (Ναι.) Για να κερδηθεί τελικά ο άνθρωπος από τον Θεό, αυτό είναι το αποτέλεσμα που προτίθεται ο Θεός να πετύχει δοκιμάζοντάς τον. Αυτή η δοκιμασία παίρνει πολλές μορφές. Μερικές φορές, ο Θεός χρησιμοποιεί ένα περιβάλλον για να σε υποβάλει σε δοκιμασίες και εξευγενισμό· μερικές φορές, χρησιμοποιεί ένα περιβάλλον για να σε παιδεύσει και να σε κρίνει· και μερικές φορές, χρησιμοποιεί ένα περιβάλλον για να σε προτρέψει και να σε προειδοποιήσει. Μερικές φορές, χρησιμοποιεί άλλους ανθρώπους για να σου υπενθυμίσει, να σε προειδοποιήσει και να σε κλαδέψει· και μερικές φορές, χρησιμοποιεί τα λόγια Του για να σε επιπλήξει, να σε συμμορφώσει και να σε πειθαρχήσει ρητά ή ακόμα και να σε κρίνει ρητά και να εκθέσει ρητά την επαναστατικότητά σου. Όλα αυτά είναι τρόποι με τους οποίους δοκιμάζει ο Θεός τον άνθρωπο· οι τρόποι με τους οποίους δοκιμάζει ο Θεός τον άνθρωπο είναι πολλοί και ποικίλοι. Ποιες, λοιπόν, είναι οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες δοκιμάζει ο Θεός τον άνθρωπο; Ποιες προϋποθέσεις πρέπει να πληροίς για να σε δοκιμάσει ο Θεός; Πρέπει να έχεις ζωή-είσοδο. Ο Θεός σε εξετάζει εξονυχιστικά· ξέρει τι σκέφτεσαι μέσα στην καρδιά σου και ξέρει τι είδους φύση-ουσία έχεις. Ωστόσο, αν δεν έχεις ζωή-είσοδο —με άλλα λόγια, αν συνήθως δεν επιδιώκεις την αλήθεια και δεν αναζητάς τις αλήθεια-αρχές σε τίποτα—τότε, ακόμα κι αν ο Θεός σε διαφωτίζει και σε καθοδηγεί για να σε βοηθήσει να κατανοήσεις μια πτυχή της αλήθειας, εσύ παραμένεις αδιάφορος, δεν συγκινείσαι εσωτερικά και ούτε στην καρδιά σου ούτε στην υποκειμενική σου συνείδηση έχεις καμία πρόθεση να ασκηθείς σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Σ’ αυτήν την περίπτωση, οι διάφοροι τρόποι με τους οποίους δοκιμάζει τον άνθρωπο ο Θεός σπάνια θα συμβούν σ’ εσένα. Τι υποδηλώνει αυτό; Υποδηλώνει ότι βρίσκεσαι ακόμα στο στάδιο της προσπάθειας και δεν έχεις ξεκινήσει ακόμα να βαδίζεις στο μονοπάτι της σωτηρίας. Τι σημάδι είναι αυτό; Ότι ακόμα απλώς δουλεύεις! Τι σημαίνει απλώς δουλεύεις; Σημαίνει ότι, όταν κάνεις εκείνο το μικρό καθήκον σου και κάνεις εκείνες τις εργασίες, αυτό είναι απλώς καταβολή προσπάθειας και δεν έχει καμία σχέση με τις αλήθεια-αρχές. Εφόσον απλώς καταβάλλεις προσπάθεια, δεν μπορεί να γίνει κουβέντα για τις αρχές της άσκησης ούτε μπορεί να γίνει κουβέντα για την αναζήτηση των αλήθεια-αρχών. Αρκεί να καταβάλλεις προσπάθεια, να μην προκαλείς διαταράξεις, να μην προκαλείς αναστάτωση, να μη διαταράσσεις σκόπιμα την τάξη, να μη σαμποτάρεις σκόπιμα τίποτα και να μην καταστρέφεις σκόπιμα οποιονδήποτε εξοπλισμό. Οι απαιτήσεις που τίθενται σ’ εσένα δεν είναι υψηλές· εφόσον καταβάλλεις προσπάθεια, και δεν προκαλείς αναστάτωση και η εξωτερική σου συμπεριφορά δείχνει καλή, αυτό αρκεί. Αυτό είναι το πρότυπο που απαιτείται από σένα. Γιατί απαιτείται ένα τέτοιο πρότυπο από σένα; Επειδή δεν επιδιώκεις την αλήθεια, συνήθως δεν έχεις ζωή-είσοδο και δεν αναζητάς την αλήθεια σε τίποτα. Κάποιοι λένε: «Αν και δεν αναζητούμε την αλήθεια όταν συμβαίνουν πράγματα, δεν έχουμε παραβιάσει καμία αρχή. Κάνουμε ό,τι μας ζητά ο οίκος του Θεού να κάνουμε, είμαστε υπάκουοι και έχουμε ολοκληρώσει τις εργασίες μας. Επίσης, δεν έχουμε προκαλέσει σκόπιμα διαταράξεις ούτε αναστάτωση. Πώς μπορείς λοιπόν να λες ότι απλώς δουλεύουμε;» Μήπως το να λέμε ότι αυτοί οι άνθρωποι απλώς δουλεύουν τους αδικεί; (Όχι.) Οι άνθρωποι γνωρίζουν δογματικά ότι δεν τους αδικεί, αλλά κάποιοι ακόμα δεν είναι πεπεισμένοι μέσα τους. Γιατί λέγεται ότι αυτοί οι άνθρωποι απλώς δουλεύουν; (Ο κύριος σκοπός για τον οποίο ο Θεός ενσαρκώνεται και εκφράζει την αλήθεια στις έσχατες ημέρες είναι να μας επιτρέψει να αποδεχτούμε την αλήθεια, να κάνουμε πράξη την αλήθεια και να αποκτήσουμε την αλήθεια ως ζωή μας. Αν κάνουμε τα καθήκοντά μας χωρίς αρχές, τότε το ότι τα κάνουμε δεν έχει καμία σχέση με την αλήθεια και μπορεί να ονομαστεί μόνο απλή δουλειά.) Ακούγοντας αυτά τα λόγια, κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να τα αποδεχτούν και λένε: «Πιστεύουμε στον Θεό εδώ και τόσα χρόνια και έχουμε πληρώσει τόσο μεγάλο τίμημα κάνοντας τα καθήκοντά μας. Πώς είναι δυνατόν, λοιπόν, ακόμα να δουλεύουμε απλώς; Δεν μας πείθει αυτό! Δεν εξετάζει εξονυχιστικά ο Θεός τα μύχια της καρδιάς του ανθρώπου; Ωστόσο, ο Θεός δεν ξέρει πώς είναι η καρδιά μας απέναντί Του και δεν μας καταλαβαίνει! Αν δεν μας καταλαβαίνει ο Θεός, πώς μπορεί να πει κανείς ότι ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τα μύχια της καρδιάς του ανθρώπου; Αν ο Θεός δεν καταλαβαίνει τον άνθρωπο, μπορεί εύκολα να αδικήσει τον άνθρωπο». Ένας τέτοιος άνθρωπος πιστεύει ότι ο Θεός τον έχει αδικήσει· είναι σωστό να σκέφτεται έτσι; (Όχι.) Αναγνωρίζει ότι ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τα μύχια της καρδιάς του ανθρώπου, αλλά ταυτόχρονα λέει ότι ο Θεός τον έχει αδικήσει. Αναγνωρίζει πραγματικά ότι ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τα μύχια της καρδιάς του ανθρώπου; (Όχι. Αν πιστεύει ότι ο Θεός τον έχει αδικήσει, τότε ακόμα κι αν λέει: «Ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τα μύχια της καρδιάς του ανθρώπου», αυτό δεν αποτελεί γνήσια κατανόηση.) Εφόσον ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τα μύχια της καρδιάς του ανθρώπου, άραγε κατανοεί τις διάφορες καταστάσεις και ουσίες των ανθρώπων; (Ναι.) Εφόσον ο Θεός όντως κατανοεί, είναι άραγε ακριβής ο χαρακτηρισμός Του για πολλούς ανθρώπους που πιστεύουν χρόνια στον Θεό, ότι ακόμα απλώς δουλεύουν —ότι δεν είναι άνθρωποι που επιδιώκουν την αλήθεια και δεν έχουν αρχίσει να βαδίζουν στο μονοπάτι της σωτηρίας; (Είναι ακριβής.) Πού βασίζεται αυτό; (Στις πραγματικές μας καταστάσεις. Στα περιβάλλοντα που διαμορφώνει ο Θεός, δεν αναζητάμε την αλήθεια για να διορθώσουμε τη διεφθαρμένη μας διάθεση και κάνουμε τα καθήκοντά μας χωρίς τις αλήθεια-αρχές, οπότε θεωρώ πως ο χαρακτηρισμός του Θεού προς εμάς είναι σωστός.) Ακόμα δεν το διακρίνετε αυτό το ζήτημα.

Με τα χρόνια, έχω πει τόσες αλήθειες και έχω συναναστραφεί τόσο πολύ πάνω στις αλήθεια-αρχές —είστε πρόθυμοι να τις κάνετε πράξη; (Ναι.) Εφόσον είστε πρόθυμοι να κάνετε πράξη την αλήθεια, άραγε έχετε ποτέ προσευχηθεί και πάρει αποφάσεις ή έχετε δώσει όρκους στον Θεό σχετικά με αυτό; (Μερικές φορές, δίνω όρκους και παίρνω αποφάσεις.) Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να κάνουν πράξη την αλήθεια μέσα στην καρδιά τους, και συχνά προσεύχονται και παίρνουν αποφάσεις, κι επίσης δίνουν και όρκους στον Θεό· μερικοί μάλιστα ζητάνε από τον Θεό να τους τιμωρήσει. Αλλά μπορεί αυτή η προθυμία να σημαίνει ότι οι άνθρωποι διαθέτουν την αλήθεια-πραγματικότητα; Μπορεί να πάρει τη θέση της άσκησης της αλήθειας; (Όχι.) Δεν μπορεί να πάρει τη θέση της άσκησης της αλήθειας. Κοιτάξτε, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν βρίσκονται σ’ αυτήν την κατάσταση; Όταν πρόκειται για την άσκηση της αλήθειας ή για τη συναναστροφή σχετικά με μια συγκεκριμένη πτυχή της αλήθειας, όσον αφορά τις υποκειμενικές προθέσεις των ανθρώπων, κανείς δεν θέλει να τρέφει αντίσταση σ’ αυτό· όλοι είναι πρόθυμοι να κάνουν πράξη την αλήθεια. Για παράδειγμα, το να είναι κανείς ειλικρινής άνθρωπος, να εκτελεί το καθήκον του με αφοσίωση, να μην είναι επιπόλαιος, να συνεργάζεται αρμονικά, να μην προκαλεί διαταράξεις ή αναστάτωση όταν ενεργεί, και να μπορεί να διαφυλάσσει τα συμφέροντα του οίκου του Θεού και να υποστηρίζει τη μαρτυρία του Θεού και ούτω καθεξής —όλοι οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να κάνουν πράξη αυτές τις αλήθειες και να εισέλθουν σ’ αυτές. Αν ρωτούσες: «Ποιος δεν είναι πρόθυμος να κάνει πράξη την αλήθεια;» κανένας δεν θα σήκωνε το χέρι του· όλοι είναι πρόθυμοι να την κάνουν πράξη. Αν ρωτούσες στη συνέχεια: «Πότε σχεδιάζεις να ξεκινήσεις να την κάνεις πράξη;» θα έλεγαν: «Θα αρχίσω να την κάνω πράξη από τώρα και στο εξής». Όμως, στη συνέχεια, δεν αναλαμβάνουν καθόλου πραγματική δράση· ακόμα σκέφτονται μέσα τους: «Θεέ μου, είμαι πρόθυμος να κάνω πράξη την αλήθεια». Όχι μόνο προσεύχονται έτσι ενώπιον του Θεού, αλλά εκφράζουν επίσης την αποφασιστικότητά τους και τις επιθυμίες τους μπροστά σε όλους, και μερικές φορές συγκινούνται τόσο πολύ που δάκρυα κυλούν στο πρόσωπό τους και πνίγονται από τους λυγμούς. Ναι μεν συγκινούνται, αλλά είναι δύσκολο να πει κανείς αν μπορούν πραγματικά να κάνουν πράξη την αλήθεια. Κάποιοι άνθρωποι παραμένουν πάντα στο στάδιο της προθυμίας να κάνουν πράξη την αλήθεια· όποτε τους ρωτάς, λένε ότι είναι πρόθυμοι να την κάνουν πράξη, ακριβώς σαν ένα παιδί που λέει τα λόγια ενός ενήλικα. Για παράδειγμα, κάποιοι γονείς ρωτάνε το παιδί τους αν θα είναι πρόθυμο να βγάλει χρήματα για να στηρίξει τη μαμά και τον μπαμπά όταν μεγαλώσει και το παιδί απαντά: «Ναι!» Αλλά το αν θα στηρίξει πραγματικά τους γονείς του όταν μεγαλώσει είναι άλλο ζήτημα. Κάποιοι γονείς, αφού ακούσουν ένα παιδί να λέει ότι είναι πρόθυμο να στηρίξει τους γονείς του, παίρνουν τα λόγια αυτά στα σοβαρά και εναποθέτουν όλες τις ελπίδες τους στο παιδί, φτάνοντας ακόμα και στο σημείο να είναι πρόθυμοι να δουλέψουν μέχρι εξαντλήσεως για χάρη του. Στην πραγματικότητα, το παιδί απλώς λέει μεγάλα λόγια· το ίδιο δεν καταλαβαίνει καν τι σημαίνει αυτή η «προθυμία». Απλώς πιστεύει ότι, εφόσον οι γονείς του ευχαριστηθούν και ικανοποιηθούν μόλις το ακούσουν, η «προθυμία» του έχει εκπληρωθεί. Δεν ξέρει τι κακουχίες θα χρειαστεί να υπομείνει, τι τίμημα θα χρειαστεί να πληρώσει ούτε ποιες ευθύνες και υποχρεώσεις θα πρέπει να εκπληρώσει όταν μεγαλώσει για χάρη αυτής της «προθυμίας». Δεν ξέρει πώς πρέπει να γίνει πράξη αυτή η «προθυμία», πώς πρέπει να εκπληρωθεί ή πώς πρέπει να γίνει πραγματικότητα. Το παιδί απλώς λέει μεγάλα λόγια κι αυτό είναι όλο· όταν μεγαλώσει, ξεχνάει εντελώς τα λόγια που είπε ως παιδί και τα πετάει στους ανέμους. Δεν είναι εύκολο να βγάζεις χρήματα στην αληθινή ζωή· η πραγματικότητα είναι πάρα πολύ σκληρή και τίποτα δεν πηγαίνει ομαλά, όποια δουλειά κι αν κάνει. Άραγε, λοιπόν, μπορεί να επιτευχθεί το «είμαι πρόθυμος να στηρίξω τους γονείς μου» που έλεγε ως παιδί; (Δεν είναι εύκολο να επιτευχθεί.) Οι περισσότεροι από εσάς βρίσκεστε επίσης σ’ αυτήν την κατάσταση· δεν είστε πρόθυμοι να δουλέψετε απλώς για τον Θεό, αλλά είστε πρόθυμοι να δαπανήσετε τον εαυτό σας με αφοσίωση για τον Θεό, πρόθυμοι να υποταχθείτε στον Θεό, πρόθυμοι να εισέλθετε στην αλήθεια-πραγματικότητα και πρόθυμοι να κάνετε τα πάντα σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Ωστόσο, το να σταματάς απλώς στο να είσαι πρόθυμος δεν αντιπροσωπεύει την πραγματικότητά σου και δεν είναι η πραγματικότητά σου· δεν διαθέτεις την παραμικρή πραγματικότητα σε αυτούς τους τομείς. Οι άνθρωποι σταματούν στην απλή προθυμία και μετά σκέφτονται: «Επειδή είμαι πρόθυμος, μετράω ως αφοσιωμένος και ως κάποιος που έχει κάνει πράξη την αλήθεια. Εφόσον έχω αυτήν την αποφασιστικότητα, μπορώ να αποτινάξω τις διεφθαρμένες μου διαθέσεις και να ικανοποιήσω τις προθέσεις του Θεού». Πιστεύουν πως το ότι είναι πρόθυμοι σημαίνει ότι έχουν ήδη την αλήθεια ως ζωή τους και ότι διαθέτουν ήδη την αλήθεια-πραγματικότητα. Δεν γνωρίζουν ότι αυτή η «προθυμία» τους παραμένει απλώς στις επιθυμίες και τις σκέψεις τους· δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα και υπάρχει και πάλι κάποια απόσταση ανάμεσα σ’ αυτό και στην άσκηση της αλήθειας, καθώς και ανάμεσα σ’ αυτό και στην είσοδο στην αλήθεια-πραγματικότητα. Αν και είσαι πρόθυμος να κάνεις πράξη την αλήθεια, δεν την έχεις κάνει πράξη και δεν έχεις πραγματικές εκδηλώσεις, οπότε παραμένεις ακόμα στις φαντασιοκοπίες των υποκειμενικών σου προθέσεων και ζεις ακόμα στο στάδιο όπου οι διεφθαρμένες σου διαθέσεις κατευθύνουν τις σκέψεις και τη συμπεριφορά σου. Όσο παραμένεις σ’ αυτό το στάδιο, μπορεί η προθυμία σου να υπερνικήσει τις διεφθαρμένες σου διαθέσεις; (Όχι.) Ό,τι κι αν συναντήσεις, ακόμα ζεις με βάση τις διεφθαρμένες σου διαθέσεις. Για παράδειγμα, όταν συνεργάζεσαι με κάποιον κάνοντας το καθήκον σου, σκέφτεσαι ότι, αν συνεργαστείς και συζητήσεις τα πράγματα μαζί του, θα φανείς κατώτερος από αυτόν και, ως εκ τούτου, θα χάσεις τη θέση και το κύρος σου. Έτσι, δεν συνεργάζεσαι μαζί του και παίρνεις όλες τις αποφάσεις μόνος σου. Όταν βλέπεις κάποιον να κάνει τα καθήκοντά του επιπόλαια, ούτε τον εκθέτεις ούτε τον κλαδεύεις· σκέφτεσαι: «Συνήθως έχω καλή σχέση με αυτόν τον άνθρωπο. Αν είναι επιπόλαιος, ας είναι· ούτως ή άλλως, δεν έχουν υποστεί καμία ζημιά τα προσωπικά μου συμφέροντα. Θα του κάνω απλώς κάποιες νύξεις και θα του δώσω μια μικρή συμβουλή —αυτό αρκεί· αν δεν μετανοήσει, θα τον παρατηρήσω λίγο ακόμα και θα του δώσω κάποιο περιθώριο». Δεν κάνεις πράξη την αλήθεια ό,τι κι αν συναντήσεις. Αυτή η «προθυμία» σου είναι απλώς μια σχετικά θετική σκέψη· δεν είναι σε καμία περίπτωση η πραγματικότητά σου. Δεν έχεις κάνει καθόλου πράξη την αλήθεια ούτε έχεις εισέλθει στην αλήθεια-πραγματικότητα. Όποτε έρχεσαι αντιμέτωπος με κάτι που απαιτεί να κάνεις πράξη την αλήθεια, πάντα το μεταχειρίζεσαι και το χειρίζεσαι με βάση τις διεφθαρμένες σου διαθέσεις· δεν αναζητάς τις αλήθεια-αρχές ούτε εισέρχεσαι στην αλήθεια-πραγματικότητα. Και μέσα στην καρδιά σου σκέφτεσαι συνεχώς: «Είμαι πρόθυμος να κάνω πράξη την αλήθεια, είμαι πρόθυμος να αγαπήσω τον Θεό και είμαι πρόθυμος να υποταχθώ στον Θεό», κι έτσι υποθέτεις ότι έχεις ήδη κάνει πράξη την αλήθεια εσύ ο ίδιος, ότι έχεις ήδη αγαπήσει τον Θεό εσύ ο ίδιος και ότι έχεις ήδη υποταχθεί στον Θεό εσύ ο ίδιος. Ακόμα και τον εαυτό σου ορίζεις, και απονέμεις στον εαυτό σου τον εύηχο τίτλο του «ανθρώπου που κάνει πράξη την αλήθεια και επιδιώκει την αλήθεια». Εξαπατάς τον εαυτό σου και εξαπατάς επίσης τον Θεό. Δεν εισέρχεσαι στην αλήθεια-πραγματικότητα ό,τι κι αν συναντήσεις και δεν χρησιμοποιείς την αλήθεια για να επιλύσεις πράγματα, όμως εξακολουθείς να παίρνεις αποφάσεις ενώπιον του Θεού: «Θεέ, είμαι πρόθυμος να Σου είμαι αφοσιωμένος, είμαι πρόθυμος να υποταχθώ σ’ Εσένα, είμαι πρόθυμος να Σ’ αγαπώ και είμαι πρόθυμος να παρατήσω όλα όσα έχω για Σένα». Μετά την προσευχή, όταν ο Θεός δημιουργεί ένα περιβάλλον για σένα, δεν ενεργείς σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές και δεν κάνεις πράξη την αλήθεια· η προθυμία σου έχει μπει στην άκρη από καιρό. Μόλις περάσει το ζήτημα, αρχίζεις αμέσως να εκφράζεις ξανά την αποφασιστικότητά σου: «Είμαι πρόθυμος να κάνω πράξη την αλήθεια, είμαι πρόθυμος να υποταχθώ στον Θεό, είμαι πρόθυμος να αγαπώ τον Θεό». Υπάρχει μια φωνή που σου λέει συνεχώς μέσα σου: «Εφόσον είμαι πρόθυμος να κάνω όλα αυτά τα πράγματα, δεν είμαι απλός δουλευτής· είμαι ένας άνθρωπος που αγαπά τον Θεό, κάποιος που κάνει πράξη την αλήθεια». Καταφέρνεις μια χαρά να ξεγελάσεις τον εαυτό σου· ο Θεός, όμως, σου επιτρέπει να Τον εξαπατάς έτσι; (Όχι.) Τον εαυτό σου μπορείς να τον εξαπατάς, αλλά ο Θεός δεν θα σου επιτρέψει να Τον εξαπατάς έτσι. Ίσως να μπορείς να εξαπατάς τον εαυτό σου και τους γύρω σου, αλλά δεν μπορείς να εξαπατήσεις τον Θεό. Επανειλημμένα παίρνεις αποφάσεις ενώπιον του Θεού: «Θεέ μου, είμαι πρόθυμος να υποταχθώ σ’ Εσένα, είμαι πρόθυμος να Σε ικανοποιήσω!» «Θεέ μου, είμαι πρόθυμος να δαπανήσω τον εαυτό μου για Σένα, είμαι πρόθυμος να προσφέρω ολόκληρο τον εαυτό μου σ’ Εσένα!» Ποιους από τους όρκους που έδωσες ενώπιον του Θεού έχεις κάνει πράξη; Ποιους έχεις εκπληρώσει; Ούτε ένας δεν έχει εκπληρωθεί· τελικά, παραμένεις ακόμα στο στάδιο της προθυμίας. Επομένως, όση προσπάθεια κι αν έχεις καταβάλει, εφόσον παραμένεις ακόμα στο στάδιο της προθυμίας, και δεν έχεις αρχίσει να αναζητάς τις αλήθεια-αρχές και δεν έχεις αρχίσει να κάνεις πράξη την αλήθεια, τότε δεν έχεις ζωή-είσοδο. Έχει ζωή κάποιος που δεν έχει ζωή-είσοδο; (Όχι.) Τι είδους άνθρωπος είναι κάποιος που δεν έχει ζωή-είσοδο; Είναι απλός δουλευτής ή ένας από τους εκλεκτούς του Θεού; Ανήκει σ’ εκείνους που σώζει ο Θεός; Είναι κάποιος που προτίθεται ο Θεός να σώσει; Είναι κάποιος που υποτάσσεται στην κυριαρχία του Θεού; (Όχι.) Δεν έχεις ζωή-είσοδο, κι όμως υποστηρίζεις ότι είσαι κάποιος που κάνει πράξη την αλήθεια και υποστηρίζεις ότι δεν είσαι απλός δουλευτής. Αν δεν είσαι απλός δουλευτής, τότε τι είσαι; Είσαι κάποιους που ανήκει στον λαό του Θεού ή κάποιος που έχει σωθεί και οδηγηθεί στην τελείωση από τον Θεό; (Κανένα από τα δύο.) Κατά τη γνώμη Μου, με το να σε αποκαλώ απλό δουλευτή ήδη σου δίνω περισσότερα εύσημα από όσα σου αξίζουν· κάποιοι άνθρωποι δεν είναι καν απλοί δουλευτές —είναι απρόθυμοι και διστακτικοί ακόμα και να καταβάλουν λίγη προσπάθεια κάνοντας τα καθήκοντά τους. Μη νομίζετε ότι, μόνο και μόνο επειδή καταβάλλετε λίγη προσπάθεια και έχετε την προθυμία να κάνετε πράξη την αλήθεια, είστε κατάλληλοι να λάβετε ευλογίες και ανταμοιβές, και ότι διαθέτετε το κεφάλαιο για να προσπαθήσετε να κάνετε παζάρια με τον Θεό. Απέχετε ακόμα πολύ από το να φτάσετε στη σωτηρία. Σχεδόν κανένας από σας δεν έχει ακόμα την παραμικρή εμφανή ζωή-είσοδο. Πιστεύετε ότι, αφότου αρχίσατε να πιστεύετε στον Θεό, αφήνοντας πίσω την οικογένεια και την καριέρα σας για να κάνετε τα καθήκοντά σας και δείχνοντας προθυμία να κάνετε οτιδήποτε κανονίζει ο οίκος του Θεού να κάνετε, αυτό σημαίνει ότι διαθέτετε την αλήθεια-πραγματικότητα. Στην πραγματικότητα, όμως, τι κρύβεται πίσω από αυτήν την προθυμία σας; Η προθυμία σας είναι σε μεγάλο βαθμό νοθευμένη και δεν αντέχει να δοκιμάζεται· επομένως, το να χαρακτηριστείτε ως απλοί δουλευτές δεν σας αδικεί ούτε στο ελάχιστο. Εφόσον δεν έχεις ζωή-είσοδο, δεν είσαι απλός δουλευτής; Είναι ήδη μια χαρά το ότι δεν σε αποκάλεσα διάβολο. Κάποιος που δεν έχει ζωή-είσοδο είναι ένας άνθρωπος που δεν έχει ζωή. Κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό εδώ και δέκα χρόνια, αλλά δεν έχουν ζωή· άλλοι πιστεύουν εδώ και είκοσι χρόνια, αλλά δεν έχουν ζωή· άλλοι πιστεύουν ακόμα και πάνω από τριάντα χρόνια, κι όμως ακόμα δεν έχουν ζωή. Δεν μπορούν να κάνουν καθόλου πραγματικό έργο και δεν μπορούν να εξηγήσουν ξεκάθαρα ούτε να διατυπώσουν καθαρά ακόμα και τις πιο απλές και επιφανειακού επιπέδου αλήθειες —αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν ζωή; Όλα αυτά τα χρόνια που πιστεύουν στον Θεό, πάντα θεωρούσαν ότι τα πήγαιναν αρκετά καλά στην πίστη τους, λέγοντας συχνά: «Είμαι πρόθυμος να τρέχω εδώ κι εκεί και να δαπανάω τον εαυτό μου για τον Θεό, είμαι πρόθυμος να πληρώσω ένα τίμημα για τον Θεό και είμαι πρόθυμος να είμαι αφοσιωμένος στον Θεό. Κοίτα πόσα έχω θυσιάσει και πόσα έχω δαπανήσει για τον Θεό. Έχω αφιερώσει τον χρόνο και την ενέργειά μου και έχω εγκαταλείψει την οικογένειά μου, τις σπουδές μου, τη δουλειά μου και τα χρήματά μου. Είμαι πρόθυμος να κάνω ό,τι μου ζητηθεί να κάνω. Είμαι πρόθυμος να υποταχθώ στον Θεό, είμαι πρόθυμος να ικανοποιήσω τον Θεό, είμαι πρόθυμος να αποδεχτώ το κλάδεμα και είμαι πρόθυμος να αποδεχτώ την παίδευση και την κρίση». Μπορεί αυτή η «προθυμία» να σημαίνει ότι έχεις εισέλθει στην αλήθεια-πραγματικότητα; Πώς μπορεί αυτή η «προθυμία» σου να βγαίνει τόσο εύκολα από το στόμα σου; Είσαι «πρόθυμος» να κάνεις τόσο πολλά· πόση αλήθεια έχεις κάνει πράξη όμως; Πού είναι η αλήθεια-πραγματικότητά σου; Είσαι «πρόθυμος» να κάνεις τόσο πολλά· έχεις όμως βιωματική μαρτυρία; Γιατί, ακόμα και τώρα, η πιθανότητα να προδώσεις τον Θεό παραμένει στο εκατό τοις εκατό; Γιατί δεν έχει μειωθεί ούτε στο ελάχιστο; Ακόμα κι αν μειωνόταν κατά είκοσι ή τριάντα τοις εκατό, και σταδιακά μειωνόταν, αυτό θα μέτραγε σαν να είχες κάνει πράξη την αλήθεια και να είχες εισέλθει λιγάκι στην αλήθεια. Αλλά ούτε αυτό δεν μπορείς να πετύχεις. Αυτή η «προθυμία» σου είναι εξαπάτηση· είναι η μεγαλύτερη εξαπάτηση ενάντια στον Θεό. Αυτό δεν είναι αφοσίωση στον Θεό ούτε είναι μια αληθινή καρδιά προς τον Θεό. Νομίζεις ότι, αν ένα ψέμα ειπωθεί χίλιες ή δέκα χιλιάδες φορές, θα γίνει όντως η αλήθεια, θα γίνει γεγονός; Για τον Θεό, αυτός ο ισχυρισμός δεν ισχύει· είναι στρεβλή λογική και αίρεση. Ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τα μύχια της καρδιάς του ανθρώπου. Όσο κι αν λες ότι είσαι πρόθυμος να δαπανήσεις τον εαυτό σου για τον Θεό, και όσο ωραία κι αν ακούγονται τα λόγια σου, ο Θεός παρατηρεί με απόλυτη σαφήνεια τι είδους άνθρωπος είσαι. Ισχυρίζεσαι συνέχεια ότι είσαι πρόθυμος να κάνεις πράξη την αλήθεια, και λες ότι διαθέτεις την πραγματικότητα της επιδίωξης της αλήθειας και ότι έχεις αποδείξεις πως την κάνεις πράξη. Τι είναι λοιπόν αυτό που δίνεις πίσω στον Θεό όταν σε δοκιμάζει; Βλέπεις κακούς ανθρώπους να προκαλούν διαταράξεις και αναστάτωση στον οίκο του Θεού, όμως δεν δίνεις σημασία και δεν ασχολείσαι. Ακόμα κι αν κάποιος αναφέρει ένα πρόβλημα, δεν το επιλύεις ούτε το χειρίζεσαι, κι απλώς αφήνεις τους κακούς ανθρώπους να διαπράττουν κακό και να ενεργούν ανεξέλεγκτα. Αυτή είναι η υποταγή σου στον Θεό; Αυτή είναι η αφοσίωσή σου στον Θεό; Εφόσον πιστεύεις ότι είσαι αφοσιωμένος στον Θεό, πόσες φορές διαφύλαξες τα συμφέροντα του οίκου του Θεού ενώ ήσουν επικεφαλής ή εργάτης; Σε ποια ζητήματα πήρες την πρωτοβουλία να αναγνωρίσεις και να επιλύσεις προβλήματα, διασφαλίζοντας την κανονική λειτουργία του έργου της εκκλησίας; Όταν κακοί άνθρωποι προκαλούσαν διαταράξεις και αναστάτωση στο έργο της εκκλησίας, πόσες φορές ύψωσες ανάστημα για να τους εκθέσεις και να διορθώσεις την αναστάτωση που προκάλεσαν; Τήρησες ποτέ τις αρχές σχετικά με τη χρησιμοποίηση και τη δαπάνη των προσφορών και προστάτεψες όπως πρέπει τις προσφορές του Θεού από απώλειες; Σ’ αυτά τα ζητήματα, δεν έχεις λάβει ποτέ υπόψη τις προθέσεις του Θεού, πραγματοποιώντας αυστηρούς ελέγχους ώστε να περιορίσεις τους κακούς ανθρώπους από το να κάνουν κακό. Αντίθετα, έχεις φερθεί εντελώς ανεύθυνα, βλέποντας το έργο της εκκλησίας και τα συμφέροντα του οίκου του Θεού να υφίστανται απώλειες, παραμένοντας όμως αδιάφορος. Ειδικά όσον αφορά τη δαπάνη των προσφορών, δεν πραγματοποιείς κανέναν έλεγχο, και επιπόλαια δίνεις την έγκρισή σου και υπογράφεις. Με μια επιπόλαιη κουβέντα από το στόμα σου και μια κίνηση του στυλό σου, κατασπαταλήθηκαν δεκάδες χιλιάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες από τις προσφορές, κι εσύ ούτε καν κούνησες βλέφαρο. Αργότερα, όταν ο οίκος του Θεού σε θεώρησε υπόλογο, φοβήθηκες ότι θα έπρεπε να αποζημιώσεις για τις απώλειες, οπότε ήσουν ικανός ακόμα και να κατασκευάσεις αποδεικτικά στοιχεία, βρίσκοντας κάποιον να παραποιήσει τα στοιχεία και να αλλοιώσει υπογραφές. Αυτή είναι η «αφοσίωσή» σου προς τον Θεό. Όταν οι κακοί άνθρωποι δρούσαν ανεξέλεγκτα κάνοντας κακά πράγματα και προκαλώντας διαταράξεις και αναστάτωση στο έργο της εκκλησίας, κι όταν έβλεπες ανθρώπους να είναι επιπόλαιοι κάνοντας τα καθήκοντά τους και να παρασιτούν στον οίκο του Θεού, έκανες τον κουφό και τον χαζό, παριστάνοντας ότι δεν βλέπεις και ότι δεν ξέρεις, ενώ σκεφτόσουν μέσα σου: «Είμαι πρόθυμος να είμαι αφοσιωμένος στον Θεό, είμαι πρόθυμος να φυλάω το πόστο μου για τον οίκο του Θεού, να φυλάω καλά την πύλη του και να προσέχω καλά το ποίμνιο». Είσαι πρόθυμος· αλλά το έχεις κάνει; Λες ότι είσαι πρόθυμος να φυλάς το πόστο σου και να διενεργείς αυστηρούς ελέγχους για τον οίκο του Θεού και να φυλάς καλά την πύλη του· αλλά διαθέτεις αφοσίωση στον Θεό; Έχεις τα προσόντα να λες αυτά τα λόγια; Έχεις καθόλου αυτεπίγνωση; Έχεις πολύ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου! Αν δεν μπορείς να το κάνεις, μη μιλάς απερίσκεπτα. Λες ότι είσαι πρόθυμος, και παίρνεις αποφάσεις και δίνεις όρκους ενώπιον του Θεού. Αφότου δώσεις όρκους, ο Θεός περιμένει· ο Θεός θα παρατηρεί και θα παρακολουθεί, για να δει τι θα κάνεις στη συνέχεια, αν κάνεις πράξη την αλήθεια και αν τα λόγια που είπες έχουν εκπληρωθεί. Αν δεν τα εκπληρώσεις, τότε στα μάτια του Θεού είσαι απατεώνας, και οι αποφάσεις που πήρες και οι όρκοι που έδωσες ενώπιον του Θεού είναι ένα σωρό ψέματα. Εξαπατάς απροκάλυπτα τον Θεό και προσπαθείς απροκάλυπτα να ξεγελάσεις τον Θεό· τι άνθρωπος είσαι; Πιστεύεις ότι το να εκφράζεις απλώς την αποφασιστικότητά σου στον Θεό, να καταβάλλεις λίγη προσπάθεια και να κάνεις τα πράγματα μηχανικά μετράει ως άσκηση της αλήθειας; Πρόδωσες τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, κι όμως θέλεις ακόμα να σε αποδεχτεί ο Θεός, και θέλεις ακόμα να σε εγκρίνει ο εκλεκτός λαός του Θεού· θέλεις ακόμα και να διαπραγματευτείς με τον Θεό, και θέλεις ακόμα και να λάβεις ανταμοιβή —θα μπορούσαν όντως τα πράγματα να εξελιχθούν τόσο ωραία για σένα; Εξαπατάς τον Θεό και Τον αντιμετωπίζεις επιπόλαια, και παίζεις μαζί Του, και παρ’ όλα αυτά θέλεις ο Θεός να σου δώσει ανταμοιβή· τι είδους άνθρωπος είσαι; Αν είσαι ικανός να κάνεις κάτι τέτοιο, έχεις ζωή; Αν η διεφθαρμένη ανθρωπότητα είχε ανθρώπινη συνείδηση και λογική, δεν θα μεταχειριζόταν έτσι τον Θεό μετά από τόσα χρόνια ακούσματος κηρυγμάτων. Ωστόσο, εσύ πιστεύεις στον Θεό εδώ και πολλά χρόνια και ακούς κηρύγματα εδώ και τόσα χρόνια, και ακόμα μπορείς να μεταχειρίζεσαι έτσι τον Θεό, χρησιμοποιώντας τη δική σου προθυμία αντί να κάνεις πράξη την αλήθεια, για να προσπαθήσεις να κοροϊδέψεις τον Θεό και να Τον αντιμετωπίσεις επιπόλαια, και να Τον εξαπατήσεις και να παίζεις μαζί Του. Πες Μου, τι είδους πράγμα είσαι; Είσαι ένας Σατανάς, ένας διάβολος —όχι ένα ανθρώπινο ον. Στα μάτια του Θεού, δεν είσαι καν δημιουργημένο ον· είσαι απλώς ένας διάβολος, απλώς ένας αλήτης που αξίζει να πεθάνει! Πες Μου, δεν αξίζει να πεθάνει ένα τέτοιο άτομο; (Ναι.)

Κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν ότι έχουν καταβάλει μεγάλη προσπάθεια κάνοντας τα καθήκοντά τους στον οίκο του Θεού, κι ότι είναι πρόθυμοι να δαπανήσουν τον εαυτό τους για τον Θεό, είναι πρόθυμοι να προσέξουν τα λόγια του Θεού και είναι πρόθυμοι να κάνουν πράξη την αλήθεια. Όταν λένε ότι είναι πρόθυμοι, νιώθουν κάπως συγκινημένοι και δείχνουν κάποια ειλικρίνεια, κι έτσι εξυψώνουν τον εαυτό τους ως ανθρώπους σαν τον Πέτρο που επιδιώκουν την αλήθεια και κάνουν πράξη την αλήθεια, τοποθετώντας τον εαυτό τους σ’ έναν θρόνο. Είναι αυτό κάτι που πρέπει να κάνει ένα δημιουργημένο ον; Πρέπει ένα δημιουργημένο ον να έχει τέτοιες εκδηλώσεις; (Όχι.) Ένας άνθρωπος με ζωή-είσοδο δεν έχει απλώς προθυμία· με βάση αυτήν την προθυμία, έχει άσκηση και έχει είσοδο. Ποιες εκδηλώσεις, λοιπόν, θα έχει ένας τέτοιος άνθρωπος; Το να έχει ένας άνθρωπος ζωή-είσοδο σημαίνει σταδιακά να αποτινάσσει τις διεφθαρμένες διαθέσεις του και σταδιακά να φτάνει στο σημείο να έχει τα λόγια του Θεού ως ζωή του. Τι αποκαλύπτουν και πώς βιώνουν συνήθως οι άνθρωποι που έχουν τα λόγια του Θεού ως ζωή τους; Ποια στάση έχουν απέναντι στον Θεό; Ποιες είναι οι εκδηλώσεις τους καθώς κάνουν τα καθήκοντά τους; (Ένας άνθρωπος που έχει ζωή-είσοδο έχει αρκετές κύριες εκδηλώσεις. Αφενός, έχει αληθινή γνώση του εαυτού του. Βλέπει ότι απέχει ακόμα πολύ από τις απαιτήσεις του Θεού και ότι το ανάστημά του είναι ακόμα πολύ μικρό. Νιώθει πόνο και στενοχώρια για κάποιες από τις παραβάσεις του και τις εκδηλώσεις διαφθοράς του, κι επίσης ελπίζει να βιώσει περισσότερα περιβάλλοντα που έχει δημιουργήσει ο Θεός και να αναλάβει περισσότερα φορτία, εκπαιδεύοντας τον εαυτό του στην άσκηση της αλήθειας κατά τη διαδικασία αυτή, γιατί μόνο έτσι μπορεί να αποκτήσει την αλήθεια. Αφετέρου, αν μη τι άλλο, μπορεί να αποφύγει να ενεργεί επιπόλαια κάνοντας τα καθήκοντά του και μπορεί να κάνει συχνά αυτοκριτική. Αν ανακαλύψει ότι έχει παραβιάσει τις αρχές ή ότι υστερεί κάπου, μπορεί να αλλάξει αμέσως πορεία. Επιπλέον, όταν πρόκειται για ζητήματα που αφορούν τις διοικητικές διατάξεις του Θεού ή τις προσφορές του Θεού, έχει θεοφοβούμενη καρδιά και δεν τολμά να προσβάλει τη διάθεση του Θεού.) (Θα ήθελα να προσθέσω κάτι ακόμα. Κάποιος που έχει ζωή-είσοδο θα είναι προσεκτικός και επιμελής κάνοντας το καθήκον του, θα αφιερώνει προσπάθεια στα λόγια του Θεού και θα αναζητά τις αλήθεια-αρχές, και θα απέχει από το να ενεργεί απερίσκεπτα σύμφωνα με τη δική του βούληση. Επίσης, θα συζητά για τα ζητήματα και θα επικοινωνεί με ανθρώπους που κατανοούν την αλήθεια, και θα ασκείται σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές.) Οι άνθρωποι που έχουν ζωή-είσοδο έχουν, στην πραγματική τους ζωή, αντίστοιχη βίωση και αποκαλύψεις. Δεν παραμένουν στο επίπεδο των προθέσεων· δεν είναι απλώς πρόθυμοι να είναι αφοσιωμένοι και πρόθυμοι να υποτάσσονται. Αντίθετα, έχουν πραγματική βίωση και αποκαλύψεις. Το πιο απλό είναι πως, ό,τι κι αν συμβεί στην καθημερινή τους ζωή, μπορούν να αναζητούν ενεργά και συνειδητά τις αλήθεια-αρχές. Πριν ενεργήσουν, παίρνουν πρώτα τις αρχές για το πώς να το κάνουν και αποκτούν σαφή κατανόησή τους, και δεν διαπράττουν απερίσκεπτα παραπτώματα. Αν δεν καταλαβαίνουν, ψάχνουν τις αρχές στα λόγια του Θεού. Αν, αφού τις βρουν, ακόμα δεν έχουν τελείως ξεκάθαρη εικόνα, αναζητούν κάποιον που κατανοεί την αλήθεια για να συναναστραφούν και να συζητήσουν περαιτέρω για τις αρχές. Μόλις κατανοήσουν τις αρχές, μπορούν να τις κάνουν πράξη. Από τη θετική πλευρά, είναι ιδιαίτερα ενεργοί και ιδιαίτερα ευσυνείδητοι στην άσκηση της αλήθειας. Ό,τι κι αν συναντήσουν, είτε το θέμα είναι σημαντικό είτε ασήμαντο —και ειδικά όταν πρόκειται για ένα σοβαρό ζήτημα που αφορά το έργο του οίκου του Θεού— είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί. Δεν λαμβάνουν αποφάσεις χαλαρά μόνοι τους, αλλά συμβουλεύονται περισσότερο τους άλλους, κάνουν περισσότερες ερωτήσεις και αναζητούν περισσότερο. Από την αρνητική πλευρά, όταν κάνουν ένα λάθος, μπορούν να κάνουν αυτοκριτική και να φτάσουν να γνωρίσουν τις διεφθαρμένες τους διαθέσεις, και να φτάσουν να γνωρίσουν τις ανεπάρκειές τους και τα ελαττώματά τους, τους τομείς που δεν γνωρίζουν, καθώς και τους τομείς στους οποίους έχουν τάση να γίνονται αρνητικοί και αδύναμοι και να μην τα καταφέρνουν. Κάνουν συχνά αυτοκριτική. Κατά τη διαδικασία αυτή, αφενός, προσεύχονται στον Θεό και αναζητούν την αλήθεια, κάνοντας αυτοκριτική και γνωρίζοντας τον εαυτό τους μέσα από τα λόγια κρίσης και έκθεσης του Θεού· αφετέρου, ζητούν από τους αδελφούς και τις αδελφές τους να τους δώσουν ανατροφοδότηση. Αφότου ολοκληρώσουν μία εργασία, στοχάζονται επανειλημμένα αν παρέβησαν τις αρχές σε κάποιο σημείο, αν παρέβλεψαν κάτι, αν υπήρξαν στρεβλώσεις ή αν υπήρχαν ασυμφωνίες με τις εργασιακές ρυθμίσεις του Άνωθεν. Κάνουν συνεχώς αυτοκριτική. Είτε πρόκειται για τη θετική είτε για την αρνητική πλευρά, ο στόχος και η κατεύθυνση της άσκησής τους είναι να πασχίζουν να ενεργούν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές και να εναρμονίζονται με αυτές, κι όχι να ενεργούν σύμφωνα με τη δική τους βούληση. Αν δεν κατανοούν τις αλήθεια-αρχές ή δεν έχουν ξεκάθαρη εικόνα σχετικά μ’ αυτές, δεν κρατάνε το ζήτημα μέσα τους. Αντίθετα, ψάχνουν ανθρώπους που κατανοούν την αλήθεια και συναναστρέφονται μαζί τους μέχρι να γίνουν ξεκάθαρες οι αρχές, και μόνο τότε κάνουν πράξη τις αρχές και τις εφαρμόζουν. Με λίγα λόγια, όσον αφορά την άσκηση, δεν ενεργούν σύμφωνα με τις προτιμήσεις ή τα κέφια τους, πόσο μάλλον διαπράττουν απερίσκεπτα παραπτώματα σύμφωνα με τη δική τους βούληση· αντίθετα, μπορούν να αναζητούν την αλήθεια και να εκτελούν τα καθήκοντά τους σύμφωνα με τις αρχές. Αυτή είναι η εκδήλωσή τους στην άσκηση. Επιπλέον, όσον αφορά τη στάση τους απέναντι στον Θεό, τον τρόπο με τον οποίο μεταχειρίζονται τις απαιτήσεις Του και μεταχειρίζονται κάθε πτυχή των ζητημάτων που σχετίζονται με τον Θεό, μπορούν να έχουν μια θεοφοβούμενη καρδιά, μια καρδιά που τρέμει τον Θεό, και μια καρδιά γεμάτη δέος και τρόμο. Φοβούνται πάρα πολύ ότι μπορεί να πάρουν το λάθος μονοπάτι ή να κάνουν κάποιο λάθος και να πληγώσουν την καρδιά του Θεού, και φοβούνται πάρα πολύ ότι μπορεί να προσβάλουν τον Θεό, να παραβιάσουν τα διοικητικά διατάγματα του Θεού ή να προσβάλουν τη διάθεση του Θεού. Έχουν αυτήν τη νοοτροπία απέναντι στον Θεό, κι έχουν αυτές τις πραγματικές πράξεις και εκδηλώσεις στον τρόπο με τον οποίο μεταχειρίζονται την αλήθεια και στον τρόπο με τον οποίο μεταχειρίζονται τις αλήθεια-αρχές· μόνο αυτό συνιστά ζωή-είσοδο, σωστά; (Ναι.) Εσείς τις έχετε αυτές τις εκδηλώσεις; Όσοι έχουν αυτές τις εκδηλώσεις έχουν ζωή-είσοδο· όλοι όσοι δεν τις έχουν απλώς δουλεύουν. Αν σε ρωτούσαν τι έκανες όλη μέρα που έτρεχες πέρα-δώθε και δαπανούσες τον εαυτό σου κάθε μέρα, και έλεγες ότι έκανες το καθήκον σου και προσέφερες αφοσίωση στον Θεό, τότε τα λόγια και οι πράξεις σου έχουν αρχές; Βασίζονται στα λόγια του Θεού; Αν κάθε λέξη που λες, κάθε τι που κάνεις και κάθε άποψη που έχεις δεν βασίζεται στα λόγια του Θεού και στην αλήθεια, αν δεν αναζητάς την αλήθεια όταν συμβαίνουν πράγματα και δεν έχεις ζωή-είσοδο, τότε δεν δουλεύεις απλώς; Για να το εκφράσω ευγενικά, απλώς δουλεύεις· για να το εκφράσω λιγότερο ευγενικά, απλώς καταβάλλεις προσπάθεια· και για να το εκφράσω ακόμα πιο ωμά, απλώς πουλάς την απλή δουλειά σου! Το να πουλάς την απλή δουλειά σου ισοδυναμεί με το να δουλεύεις απλώς. Τι μπορείς να κερδίσεις από το να πουλάς την απλή δουλειά σου; Κερδίζεις απλώς κάποια χάρη: να τρως καλό φαγητό, να φοράς ωραία ρούχα, να απολαμβάνεις κάποιες ανέσεις στη ζωή, να ζεις σε ένα αρκετά ευρύχωρο μέρος και να έχεις σχετική ζεστασιά το χειμώνα και σχετική δροσιά το καλοκαίρι. Αυτό είναι ήδη μια χαρά. Αν απλώς καταβάλλεις προσπάθεια, τι άλλο περιμένεις να κερδίσεις; Είσαι απλώς πρόθυμος να κάνεις το καθήκον σου, αλλά δεν κάνεις πράξη την αλήθεια. Αυτό δεν είναι να ακολουθείς την οδό του Θεού. Σ’ αυτήν την περίπτωση, αυτό που κάνεις είναι απλώς να δουλεύεις. Αυτοί που απλώς δουλεύουν δεν κάνουν πράξη την αλήθεια και δεν έχουν αρχές σε ό,τι κάνουν. Το να δουλεύουν απλώς με αυτόν τον τρόπο δεν μπορεί να τους φέρει ζωή· είναι ήδη μια χαρά το ότι μπορούν να απολαύσουν λίγη χάρη. Είσαι πρόθυμος να καταβάλεις προσπάθεια και, λαμβάνοντας υπόψη τον κόπο σου, ο οίκος του Θεού σού παρέχει κάποια είδη καθημερινής ανάγκης, ώστε να ζεις λίγο καλύτερα, να έχεις φρέσκα λαχανικά όλο τον χρόνο και να τρως κάποια βιολογικά φαγητά. Αυτό είναι ήδη χάρη του Θεού —τι άλλο περιμένεις να απολαύσεις; Αν δούλευες και κατέβαλλες προσπάθεια για να κερδίσεις χρήματα στον κόσμο, τι θα μπορούσες να αγοράσεις για να φας ή να φορέσεις; Ούτε το φαγητό ούτε τα ρούχα θα σου παρέχονταν έτσι απλά· θα έπρεπε να βγάλεις τα χρήματα για να τα αγοράσεις μόνος σου, και θα έπρεπε επίσης να υπομένεις κακομεταχείριση και να δέχεσαι εκφοβισμό από άλλους. Με το να καταβάλλεις προσπάθεια στον οίκο του Θεού, μπορείς να απολαμβάνεις τη χάρη του Θεού και να γλιτώνεις τον εκφοβισμό· μπορείς να τρως καλά, να ντύνεσαι καλά, να ζεις σε ένα ωραίο μέρος και να ζεις μια ευχάριστη ζωή. Κανείς δεν σε εκφοβίζει, κανείς δεν σου επιτίθεται ούτε προβαίνει σε αντίποινα εναντίον σου και, όταν αρρωσταίνεις, οι αδελφοί και οι αδελφές σε φροντίζουν και σε προσέχουν. Δεν είναι χάρη αυτό; Αυτά δεν είναι τα πράγματα που αναζητάς; Αν αυτά είναι όλα όσα αναζητάς, τα έχεις ήδη πετύχει· έχεις ήδη αποκτήσει αυτά που επιζητούσες. Αυτά δεν είναι τα πράγματα που επιζητούν οι άνθρωποι που δεν έχουν ζωή; Δεν έχουν πραγματοποιηθεί όλες οι επιθυμίες τους καθώς επιζητούν τα πράγματα αυτά; Η «προθυμία» σου μπορεί να ανταλλαχθεί μόνο με αυτήν τη χάρη και αυτές τις ανέσεις από τον Θεό. Αυτό είναι ήδη μια χαρά· ο Θεός δεν σε έχει αδικήσει. Στην πραγματικότητα, αυτή η «προθυμία» σου είναι άχρηστη. Χωρίς ζωή-είσοδο, δεν μπορείς να την ανταλλάξεις με τη ζωή· μπορείς να την ανταλλάξεις μόνο με λίγη χάρη. Η χάρη που έχεις ήδη λάβει δεν υπερβαίνει αυτά που ζήτησες ή που φαντάστηκες; (Ναι.) Τότε, αυτό θέλεις; Αυτό επιδιώκεις; Όταν άρχισες να πιστεύεις στον Θεό, ήλπιζες απλώς να αποκτήσεις αυτήν τη χάρη και τέλος; (Όχι.) Τότε, έχεις άλλες βλέψεις; (Ναι. Θέλουμε επίσης να επιδιώξουμε να φτάσουμε στη σωτηρία.) Αν έχεις μόνο την πρόθεση να κάνεις πράξη την αλήθεια, αλλά ποτέ δεν την κάνεις πράξη, μπορεί να πραγματοποιηθεί αυτή η βλέψη σου —να επιδιώξεις να φτάσεις στη σωτηρία; (Όχι.) Γιατί δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί; Επειδή παραμένεις απλώς στο επίπεδο της προθυμίας και δεν έχεις κάνει πράξη την αλήθεια. Ζεις σε ένα περιβάλλον σωματικών ανέσεων και ευκολίας, απολαμβάνεις τη χάρη του Θεού και νιώθεις πολύ ικανοποιημένος στην καρδιά σου. Είναι καλό να συνεχίσεις έτσι; (Όχι.) Τι το κακό έχει; Δεν είναι ακριβώς αυτά τα οποία επιδιώκεις; (Να μένεις απλώς στο επίπεδο των προθέσεων χωρίς να κάνεις πράξη την αλήθεια και χωρίς να βιώνεις ανθρώπινη ομοιότητα —πιστεύω ότι δεν έχει νόημα και αξία να ζεις έτσι.) Δεν νομίζετε ότι το να τρώτε και να ντύνεστε καλά αποτελεί την αξία της ζωής; Να τρώτε καλά, να ντύνεστε καλά, να ζείτε σε ένα ωραίο μέρος και να απολαμβάνετε μια καλή ζωή· μια ζωή χωρίς ανησυχίες για φαγητό ή για ρουχισμό και μια ζωή απόλαυσης πλούτου, τιμής και γαλήνης —αυτά δεν ήταν τα πράγματα που επιδίωκαν οι αυτοκράτορες του παρελθόντος; Αφού ακόμα κι οι αυτοκράτορες επιδίωκαν αυτά τα πράγματα, τι άλλο ελπίζουν να επιδιώξουν ασήμαντοι άνθρωποι σαν κι εσάς; Κοιτάξτε τον καθέναν από εσάς: Δεν επιδιώκετε τη ζωή και δεν επιδιώκετε να φτάσετε στη σωτηρία· επιδιώκετε μόνο να τρώτε καλά, να ντύνεστε καλά και να απολαμβάνετε μια καλή ζωή. Αυτό δεν είναι όλο το εύρος της επιδίωξής σας; Αυτή η επιδίωξη είναι πάρα πολύ εύκολο να επιτευχθεί. Δεν υπάρχει ανάγκη για συναναστροφή σχετικά με την αλήθεια· ακόμα και μια λέξη παραπάνω θα ήταν ακατάλληλη. Δεν χρειάζεστε την αλήθεια. Τι χρειάζεστε; Όλοι σας επιζητάτε να χορτάσετε από τους άρτους. Εφ’ όσον η σάρκα σας απολαμβάνει γαλήνη και χαρά, κι έχετε τροφή και ρούχα, και ζείτε ευτυχισμένοι σε όλη αυτήν τη ζωή, αυτό σας αρκεί. Δεν επιδιώκετε να φτάσετε στη σωτηρία, οπότε οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν ελάχιστη επίγνωση ή αποφασιστικότητα για να επιδιώξουν την αλήθεια. Ακόμα κι αν επαναλάμβανα εκατό φορές μια δήλωση σχετικά με τις αλήθεια-αρχές, πόσοι από εσάς θα μπορούσατε να την αφομοιώσετε; Πόσοι από εσάς θα την παίρνατε στα σοβαρά; Ελάχιστοι, όπως το βλέπω εγώ. Αλληλεπιδρώ τόσα χρόνια μαζί σας. Ανεξάρτητα από το ζήτημα που αντιμετωπίζεται —είτε πρόκειται για ζήτημα γενικών υποθέσεων, είτε για ζήτημα που αφορά το έργο της εκκλησίας ή την εκτέλεση καθηκόντων— αν απλώς μιλάω ήρεμα, χωρίς να δίνω ιδιαίτερη έμφαση σε όσα λέω και χωρίς να χρησιμοποιώ έντονο ύφος, διαπιστώνω ότι στη συνέχεια ελάχιστοι άνθρωποι μπορούν να ασκήσουν τα πράγματα και να τα υλοποιήσουν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Συναναστρέφομαι τόσα χρόνια μαζί σας σχετικά με τις αλήθεια-αρχές, όμως εσείς ακόμα δεν μπορείτε να τις κατανοήσετε και δεν έχετε επίγνωση για αυτές στην καρδιά σας. Κάποιος πρέπει να σας κλαδέψει και να σας πειθαρχήσει προτού μπορέσετε να τις θυμηθείτε και να τις τηρήσετε. Αν απλώς σας μιλήσω ήρεμα, εσείς παραμένετε αδιάφοροι και δεν παίρνετε καθόλου στα σοβαρά την άσκηση της αλήθειας. Οι άνθρωποι που έχουν χαμηλό επίπεδο κατανοούν ελάχιστο δόγμα και στη συνέχεια νομίζουν ότι έχουν εισέλθει στην αλήθεια-πραγματικότητα, και μάλιστα νιώθουν αρκετά ικανοποιημένοι με τον εαυτό τους. Μερικοί μάλιστα προκαλούν την τύχη τους και κάνουν επίδειξη. Δεν είναι αναίσχυντο αυτό;

Πρόσφατα, έλυνα προβλήματα σε μια συγκεκριμένη εκκλησία και συναναστράφηκα μαζί τους σχετικά με διάφορες αρχές. Έχω συναναστραφεί σχετικά με αυτές τις αρχές αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια, όμως μέχρι και σήμερα οι υπεύθυνοι ακόμα δεν τις κατανοούν. Απλώς μιλάω ήρεμα, αλλά κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να καταλάβουν την ανθρώπινη γλώσσα. Δεν ξέρουν τι να κάνουν και δεν ξέρουν πώς να εφαρμόσουν τα πράγματα. Τα έχω πει πολλές φορές αυτά τα πράγματα, αλλά από το ένα αυτί τούς μπαίνουν και από το άλλο βγαίνουν· έχουν σχεδόν βγάλει κάλους στ’ αυτιά ακούγοντάς τα, κι όμως ακόμα δεν καταλαβαίνουν. Πείτε Μου, τι είδους πράγματα είναι αυτοί; Είναι ανθρώπινα όντα; Τους λέω τις αρχές στις οποίες πρέπει να βασίζεται ο χειρισμός ενός ζητήματος και πώς πρέπει αυτό να γίνεται. Επίσης, συναναστρέφομαι τακτικά σχετικά με την αλήθεια και, όταν προκύπτουν ειδικές περιστάσεις, συναναστρέφομαι σχετικά με κάποιες ειδικές αρχές. Ωστόσο, ακόμα και τώρα, συνεχίζουν να μη γνωρίζουν ποιες είναι οι αρχές. Πείτε Μου, μπορούν να τηρήσουν τις αρχές; Μπορούν να ασκηθούν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές; Δεν μπορούν να τηρήσουν τις αρχές ούτε μπορούν να ασκηθούν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, οπότε αυτά που κάνουν δεν μπορούν να θεωρηθούν εκτέλεση καθήκοντος. Τι κάνουν, λοιπόν; Δεν καταβάλλουν απλώς προσπάθεια; Αν δεν μπορείς να τηρήσεις τις αλήθεια-αρχές που σου έχω πει, το να καταβάλλεις αυτήν την ελάχιστη προσπάθεια αποτελεί άσκηση της αλήθειας; Σημαίνει ότι έχεις ζωή-είσοδο; Αυτό δεν είναι ζωή-είσοδος· είναι απλή δουλειά. Εάν η απλή δουλειά σου μπορεί να σου εξασφαλίσει το κόστος του φαγητού σου, αυτό ήδη είναι μια χαρά· δεν μπορείς να κερδίσεις τη ζωή. Αφού δεν μπορείς να κατανοήσεις τις αλήθεια-αρχές για τις οποίες μιλάω, πώς να σε χαρακτηρίσω; Εάν μπορείς να κατανοήσεις τις αλήθεια-αρχές, τότε διαθέτεις ανθρώπινη φύση, είσαι ένα ανθρώπινο ον. Αν δεν μπορείς να κατανοήσεις τις αλήθεια-αρχές, τότε δεν διαθέτεις ανθρώπινη φύση, είσαι ένα θηρίο. Αν αποστρέφεσαι την αλήθεια και μισείς την αλήθεια, και σκοπίμως στρέφεσαι ενάντια στον οίκο του Θεού, τότε είσαι ένας σατανάς και είσαι ένας διάβολος. Αν κατανοείς αυτά που λέω και πράττεις αναλόγως —αν κατανοείς χωρίς να χρειαστεί να το τονίσω για δεύτερη φορά και χωρίς να χρειαστεί να σε προτρέψω ξανά, και μπορείς να ασκείσαι σύμφωνα με τα λόγια Μου και συνεχίζεις να τα τηρείς— τότε μπορώ να δω ότι διαθέτεις συνείδηση και λογική. Στην καρδιά Μου, σε σέβομαι και σε εκτιμώ, και σε μεταχειρίζομαι ως ανθρώπινο ον. Αν έχω πει κάτι χίλιες ή δέκα χιλιάδες φορές κι εσύ ακόμα δεν το έχεις καταλάβει, τότε δεν σε μεταχειρίζομαι ως ανθρώπινο ον· στην καρδιά Μου, δεν είσαι ανθρώπινο ον, είσαι θηρίο. Γιατί; Αν δεν μπορείς καν να καταλάβεις λόγια που έχω πει τόσο απλά και ξεκάθαρα, και τόσο ρητά, τότε τι άλλο είσαι εκτός από θηρίο; Είσαι χειρότερος από ένα θηρίο. Ο σκύλος που έχω μπορεί να καταλάβει αυτά που λένε συνήθως οι άνθρωποι. Μπορεί να μην ξέρει τι θέλω να κάνει, αλλά αφού ζει μαζί Μου τόσα χρόνια, ξέρει τι δεν θέλω να κάνει. Κατά κανόνα, αποφεύγει να κάνει οτιδήποτε ξέρει ότι δεν Μου αρέσει. Πώς μπορεί να φανεί αυτό; Για παράδειγμα, όταν πειθαρχώ τα κουτάβια του, συνεργάζεται όσο μπορεί, καθώς φοβάται πολύ μήπως τα δύο μικρά σκυλάκια δεν καταλάβουν και θυμώσουν το αφεντικό τους. Ξέρει ότι δεν επιτρέπεται να δαγκώνει τα πράγματα ή τα ρούχα που είναι απλωμένα για να στεγνώσουν στην αυλή και ότι αν το κάνει θα θυμώσει το αφεντικό του. Κάθε φορά που μπαίνει στην αυλή, πρώτα κρατάει τα δύο κουτάβια υπό έλεγχο και τα εμποδίζει να δαγκώσουν τα πράγματα που είναι απλωμένα για να στεγνώσουν. Αν κάνει κάτι που Με θυμώνει, συνεχίζει να προσπαθεί να Με καλοπιάσει και να Με κάνει χαρούμενο. Μόνο όταν είμαι πρόθυμος να το χαϊδέψω και να του μιλήσω ξανά χαίρεται. Η σκέψη ενός σκύλου είναι πολύ απλοϊκή, αλλά ένας σκύλος διαθέτει ένα πολύτιμο πράγμα που η διεφθαρμένη ανθρωπότητα δεν έχει: η ειλικρίνεια ενός σκύλου είναι κάτι που λείπει από την ανθρωπότητα. Αν η ανθρωπότητα δεν έχει ειλικρίνεια, πώς μπορεί να ονομάζεται ανθρωπότητα; Αν και τα μέλη της ανθρωπότητας είναι ενδεδυμένα με ανθρώπινο δέρμα και εξωτερικά έχουν ανθρώπινη μορφή, στην ουσία δεν είναι ανθρώπινα όντα. Εφόσον δεν έχουν καν την πιο στοιχειώδη συνείδηση και λογική, πώς μπορούν να εκδηλώσουν ειλικρίνεια; Κάποιοι άνθρωποι μπορούν να κατανοήσουν τις αρχές και να τις κάνουν πράξη· τέτοιοι άνθρωποι μπορούν να ονομαστούν ανθρώπινα όντα. Γιατί αυτό; (Αφενός, η ικανότητά τους να κατανοούν τις αρχές δείχνει ότι έχουν πνευματική κατανόηση και γνωρίζουν το νόημα των λόγων του Θεού και τις προθέσεις του Θεού. Αφετέρου, τέτοιοι άνθρωποι διαθέτουν συνείδηση και λογική, έχουν όρια στη διαγωγή τους και μπορούν να τηρούν τις αρχές· επομένως, μόνο τέτοιοι άνθρωποι μπορούν να αποκαλούνται ανθρώπινα όντα.) Σωστά. Αφενός, έχουν ικανότητα κατανόησης. Μπορούν να κατανοήσουν την ανθρώπινη γλώσσα, και μπορούν να σκέφτονται και να κατανοούν με τρόπους κοινούς για τους άλλους ανθρώπους. Από την άλλη, διαθέτουν συνείδηση και λογική, έχουν όρια συνείδησης, είναι πρόθυμοι να κάνουν πράξη την αλήθεια και μπορούν να την κάνουν πράξη. Ένα τέτοιο άτομο μπορεί να αποκαλείται ανθρώπινο ον· εκείνοι που δεν διαθέτουν αυτά τα δύο πράγματα δεν είναι ανθρώπινα όντα. Αν κάποιος δεν είναι ανθρώπινο ον, πώς μπορεί να διαθέτει συνείδηση και να διαθέτει λογική; Χωρίς συνείδηση και λογική, πώς θα μπορούσε να καταφέρει να κατανοήσει την ανθρώπινη γλώσσα; Κάποιος που δεν έχει συνείδηση και λογική δεν μπορεί καν να ακολουθήσει κανονισμούς, παρά το γεγονός ότι κατανοεί λίγο δόγμα και θέλει να το κάνει. Ωστόσο, εξακολουθεί να πιστεύει ότι η προθυμία του να κάνει πράξη την αλήθεια σημαίνει ότι είναι κάποιος που είναι αφοσιωμένος στον Θεό και κάποιος τον οποίο ο Θεός αποδέχεται και αγαπά. Δεν είναι αυτή η λογική ενός καθάρματος; (Είναι.) Οι άνθρωποι που έχουν τη λογική ενός καθάρματος δεν μπορούν τελικά να αποκτήσουν την αλήθεια. Τι είδους άνθρωποι έχουν τη λογική ενός καθάρματος; Οι μπερδεμένοι άνθρωποι. Οι μπερδεμένοι άνθρωποι καταλήγουν πάντα στη λογική ενός καθάρματος. Τι εννοώ λέγοντάς σας αυτά τα πράγματα; Προσπαθώ να σας παρακινήσω να κάνετε πράξη την αλήθεια ή εκθέτω την ουσία των προβλημάτων σας; (Μας κάνεις να δούμε καθαρά ότι δεν έχουμε ακόμα ξεκινήσει να βαδίζουμε στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας και μας κάνεις να αρχίσουμε να βαδίζουμε σε αυτό το μονοπάτι.) Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Δεν λες αυτά τα πράγματα απλώς για να μας παροτρύνεις να κάνουμε πράξη την αλήθεια;» Πραγματικά, δεν έχω αυτόν τον σκοπό. Το αν μπορείς να κάνεις πράξη την αλήθεια είναι δική σου υπόθεση και δεν έχει καμία σχέση μ’ Εμένα. Μόλις γίνει από Μένα συναναστροφή σχετικά με τις αλήθειες για τις οποίες οφείλω να συναναστραφώ ξεκάθαρα, θα έχω εκπληρώσει τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις Μου. Όσο για το ποιο μονοπάτι θα επιλέξεις και ποιον δρόμο θα πάρεις, Εγώ δεν παρεμβαίνω. Το αν τελικά θα φτάσεις στη σωτηρία εξαρτάται αποκλειστικά από τις δικές σου επιλογές και κρέμεται αποκλειστικά από τον δρόμο που θα πάρεις· η ευθύνη Μου απέναντί σου τελειώνει εδώ. Με άλλα λόγια, παίρνω όλες τις αλήθειες που πρέπει να κατανοήσετε και σας τις λέω, και, αν είστε πρόθυμοι να τις κάνετε πράξη, αυτό είναι φυσικά καλύτερο, αλλά αν δεν είστε πρόθυμοι, δεν πρόκειται να παρέμβω. Σίγουρα δεν θα σας ακολουθώ κάθε μέρα και δεν θα σας εποπτεύω, πόσο μάλλον θα σας αναγκάσω να κάνετε πράξη την αλήθεια. Δεν κάνω τέτοια πράγματα Εγώ· αυτό δεν είναι το έργο Μου ούτε εμπίπτει στο πεδίο του έργου Μου. Αν απαιτείτε να σας μεταχειρίζομαι σαν σκλάβους, κλαδεύοντάς σας και πειθαρχώντας σας κάθε μέρα προτού μπορέσετε να ακολουθήσετε μερικούς κανόνες, να δείξετε λίγη υπακοή και να κάνετε πράξη ένα μέρος της αλήθειας, τότε στα μάτια Μου, τέτοιοι άνθρωποι είναι εκείνοι που δεν μπορούν να διασωθούν. Αν έχω εκφράσει τις αλήθεια-αρχές χίλιες ή δέκα χιλιάδες φορές κι εσείς ακόμα δεν τις έχετε κατανοήσει και δεν αναζητάτε, τι άλλο μπορώ να πω; Ποια είναι η στάση Μου απέναντι σ’ αυτό; Κάντε ό,τι σας αρέσει. Αν δεν θέλετε να ακούσετε, τότε μην ακούσετε. Μπορείτε να πιστεύετε ό,τι θέλετε· δεν πρόκειται να παρέμβω ούτε θέλω να καταβάλω αυτήν την προσπάθεια. Η αλήθεια σάς έχει χαριστεί ελεύθερα, αλλά δεν ξέρετε να την εκτιμήσετε. Το αν τελικά θα φτάσετε στη σωτηρία είναι δική σας υπόθεση και δεν έχει καμία σχέση μ’ Εμένα. Αν πρέπει πάντα να βασίζεσαι σε άλλους ανθρώπους για να σε εποπτεύουν, να σε διορθώνουν και να σε πειθαρχούν, προτού καταφέρεις με το ζόρι να κάνεις πράξη ένα μέρος της αλήθειας ή να κάνεις κάτι ωφέλιμο για το έργο του οίκου του Θεού και για το καθήκον σου, τότε αυτό δεν είναι εκείνο που θέλω. Αν όλοι σας είστε έτσι, τότε δεν υπάρχει καμία σημασία στο να συναναστρέφομαι μαζί σας σχετικά με την αλήθεια· θα ήταν περιττό και θα ήταν εντελώς άχρηστο να συναναστρέφομαι μαζί σας σχετικά με οποιαδήποτε πτυχή της αλήθειας. Αν δεν διαθέτετε καν τη συνείδηση και τη λογική που θα έπρεπε να έχει η κανονική ανθρώπινη φύση και, αφότου ακούσατε συναναστροφή σχετικά με τόσο μεγάλο μέρος της αλήθειας, ακόμα δεν έχετε καμία υποκειμενική πρόθεση ή σχέδιο για το πώς να κάνετε πράξη την αλήθεια και πώς να εισέλθετε στην αλήθεια-πραγματικότητα, τότε δεν έχετε καμία ελπίδα να φτάσετε στη σωτηρία. Σωστά; (Ναι.)

Κάποιοι άνθρωποι προσπαθούν πάντα να παίξουν παιχνίδια του μυαλού και να επιδοθούν σε απάτη απέναντι σ’ Εμένα. Όποτε κάνουν κάτι, περιμένουν να τους δώσω εντολή προτού ενεργήσουν. Όσες φορές κι αν έχω συναναστραφεί σχετικά με τις αρχές, αυτό δεν έχει καμία επίδραση πάνω τους· απλούστατα, δεν ασκούνται σύμφωνα με τις αρχές. Όλο σκέφτονται: «Πρέπει να λάβω εντολή από Σένα σχετικά με αυτό το ζήτημα. Αν πεις ότι μπορούμε να το κάνουμε, θα το κάνουμε· αν πεις ότι δεν μπορούμε, δεν θα το κάνουμε. Κι αν ενεργήσω σύμφωνα με τις αρχές που έχεις εξηγήσει και, αφού τελειώσω, δεν είσαι ικανοποιημένος; Κι αν μου κάνεις τη ζωή δύσκολη; Κι αν με αναγκάσεις να καταβάλω αποζημίωση για τις απώλειες;» Παίζουν μαζί Μου παιχνίδια του μυαλού κι ούτε ενεργούν σύμφωνα με τις αρχές ούτε εκπληρώνουν τις ευθύνες ενός ανθρώπινου όντος. Δεν κάνουν τίποτα από όσα εμπίπτουν στη δική τους ευθύνη —να συνεργάζονται με άλλους, να συζητούν και να συναναστρέφονται για τα ζητήματα με τους άλλους ή να συμβουλεύονται υλικό αναφοράς. Αντ’ αυτού, συνέχεια Με κυνηγούν και Με ζαλίζουν, ρωτάνε το ένα και το άλλο και λένε πάντα: «Θεωρείς ότι είναι σωστό να το κάνω έτσι;» Στην πραγματικότητα, έχω πάρει τις αρχές και τις έχω εξηγήσει πολύ καθαρά, αλλά αυτοί οι άνθρωποι, απλούστατα, δεν τις παίρνουν στα σοβαρά. Σκέφτονται: «Οι αρχές σχετικά με τις οποίες συναναστράφηκες είναι απλώς ένα γενικό πλαίσιο —λόγια που έχουν σκοπό να εξαπατήσουν τον κόσμο. Πρέπει να μου πεις πώς να χειριστώ αυτό το ζήτημα και πρέπει να μου εξηγήσεις κάθε λεπτομέρεια». Δεν μπορείς να αφομοιώσεις τις αρχές που έχω εξηγήσει και δεν τις παίρνεις σοβαρά, και θέλεις να σου πω Εγώ απευθείας πώς να κάνεις τα πάντα. Αυτό δεν σε καθιστά άχρηστο; Δεν έχεις εγκέφαλο; Δεν έχεις σκέψεις; Ποιο είναι το καθήκον σου; Δεν θέλεις να επωμιστείς κανένα από τα καθήκοντα που πρέπει να εκτελεί ένα ανθρώπινο ον ούτε τις ευθύνες που πρέπει να αναλαμβάνει· απλώς θέλεις να σου πω Εγώ απευθείας τι να κάνεις. Σε τι χρησιμεύουν, λοιπόν, η καρδιά και ο εγκέφαλός σου; Δεν θέλεις να το κάνεις με την καρδιά σου, δεν θέλεις να χρησιμοποιήσεις τον εγκέφαλό σου ούτε θέλεις να καταβάλεις προσπάθεια, κι επίσης φοβάσαι να αναλάβεις ευθύνη. Τι είδους άνθρωπος είσαι; Δεν είσαι ένας επιτήδειος; Το επίπεδό σου είναι αρκετά χαμηλό, όμως είσαι γεμάτος μηχανορραφίες! Δεν θα πετύχει αυτό το κόλπο σ’ Εμένα. Είναι αρκετά αηδιαστικό το ότι δεν μπορείς να κατανοήσεις τις αρχές, όμως εσύ ακόμα προσπαθείς να Μου κάνεις κόλπα και φοβάσαι να αναλάβεις ευθύνη. Πώς είναι δυνατόν να μπορούσες να κάνεις πράξη την αλήθεια; Ποια είναι η φύση του να φοβάται κανείς να αναλάβει ευθύνη ενώ εκτελεί το καθήκον του; Υπάρχει καθόλου ειλικρινής καρδιά σε μια τέτοια εκτέλεση του καθήκοντος; Υπάρχει καθόλου αφοσίωση; (Όχι.) Αν δεν υπάρχει ούτε ειλικρινής καρδιά ούτε αφοσίωση, υπάρχει καθόλου ζωή-είσοδος; Είναι αυτό η εκτέλεση του καθήκοντος; (Όχι.) Τότε, ποια είναι η φύση μιας τέτοιας εκτέλεσης του καθήκοντος; Είναι απλή δουλειά· αυτή είναι η φύση της. Οποιοσδήποτε παίζει μαζί Μου παιχνίδια του μυαλού Μού προκαλεί αηδία. Αν εργάζεσαι με σοβαρό και προσγειωμένο τρόπο, κι αναζητάς αμέσως όταν δεν καταλαβαίνεις, και ασκείσαι σύμφωνα με τις αρχές μόλις ρωτήσεις γι’ αυτές και αποκτήσεις ξεκάθαρη εικόνα, τότε, ακόμα κι αν μερικές φορές ρωτήσεις ακόμα μια φορά υπό ειδικές συνθήκες, δεν θα Με πειράξει το χαμηλό σου επίπεδο. Αν, όμως, κάποιος πάντα αναμετριέται μαζί Μου εσωτερικά, και παίζει παιχνίδια του μυαλού και προσπαθεί να Με ξεγελάσει, και αρνείται να αναλάβει οποιαδήποτε ευθύνη, και Με ρωτάει για όλα όσα συναντά, και ενεργεί μόνο αφού του δώσω Εγώ μια οδηγία, τι πρόβλημα είναι αυτό; Εξωτερικά, φαίνεται να υποτάσσεται στον Θεό στα πάντα, αλλά στην πραγματικότητα είναι πονηρός. Πιστεύει ότι, αν κάτι πάει στραβά όταν ενεργεί έτσι, εκείνος δεν θα φέρει καμία ευθύνη· ταυτόχρονα, μπορεί να κάνει τους άλλους να δουν ότι υποτάσσεται στον Θεό στα πάντα. Επομένως, ό,τι κι αν κάνει, θέλει πάντα να ακούει οδηγίες που δίνονται αυτοπροσώπως από τον Θεό, λες και η σχέση του με τον Θεό είναι ιδιαίτερα στενή. Δεν συνειδητοποιεί ότι αυτό αναστατώνει τις σκέψεις του Θεού, αναστατώνει το έργο Του, και Τον κάνει να τον αποστρέφεται και να αηδιάζει μαζί του. Νομίζει, μάλιστα, ότι κάνει τα καθήκοντά του και δαπανά τον εαυτό του για τον Θεό, ότι ο Θεός οφείλει να τον καθοδηγεί με αυτόν τον τρόπο, ότι ο οίκος του Θεού πρέπει να του επιτρέπει να ενεργεί έτσι και ότι ο οίκος του Θεού οφείλει να τον χαϊδεύει σαν μωρό. Μόνο τότε ευχαριστιέται εσωτερικά και νιώθει ότι περνάει καλά. Τι είδους σκεπτικό είναι αυτό; Είναι αυτός κάποιος που επιδιώκει την αλήθεια; Έχει λογική ένας τέτοιος άνθρωπος; (Όχι.) Οι άνθρωποι που κατανοούν την αλήθεια ενεργούν με λογική. Αν μη τι άλλο, επιλύουν τα προβλήματα που μπορούν να επιλύσουν οι ίδιοι και δεν ενοχλούν τον Θεό με συνεχείς ερωτήσεις. Ακόμα κι αν δεν μπορούν να επιλύσουν ένα πρόβλημα μόνοι τους, θα πρέπει να αναζητήσουν και να συναναστραφούν με τους αδελφούς και τις αδελφές με τους οποίους συνεργάζονται ή με ανθρώπους που κατανοούν την αλήθεια. Μ’ αυτόν τον τρόπο, μπορούν να επιλύσουν το πρόβλημα και να βρουν ένα μονοπάτι άσκησης. Κάποιος που έχει λογική μπορεί να το κάνει αυτό· οι άνθρωποι που δεν έχουν λογική είναι επιρρεπείς στο να διαπράττουν απερίσκεπτα παραπτώματα. Αν κάποιος που έχει ζωή-είσοδο κατανοεί την αλήθεια, και μπορεί να την κάνει πράξη και να εισέλθει στην αλήθεια-πραγματικότητα, και έχει τα λόγια του Θεού ως ζωή του, άραγε θα είχε τέτοια στάση απέναντι στον Θεό ή θα συμπεριφερόταν με αυτόν τον τρόπο; Θα αλληλεπιδρούσε με τον Θεό με αυτόν τον τρόπο; (Όχι.) Δεν θα το έκανε· είναι σίγουρο. Τι συμβαίνει, λοιπόν, με τους ανθρώπους που συμπεριφέρονται έτσι; Είναι σαφές ότι δεν έχουν αποκτήσει ποτέ ζωή-είσοδο. Κάνουν τα πάντα αποκλειστικά σύμφωνα με τα συμφέροντα και τις προθέσεις τους, όμως συνεχώς υποστηρίζουν: «Είμαι πρόθυμος να είμαι αφοσιωμένος στον Θεό, είμαι πρόθυμος να υπηρετώ τον Θεό και είμαι πρόθυμος να πεθάνω για τον Θεό! Εφόσον είμαι πρόθυμος, είμαι κάποιος που αγαπά τον Θεό, και είμαι κάποιος που είναι αφοσιωμένος και που υποτάσσεται στον Θεό!» Υπό αυτό το λάβαρο, νομίζουν ότι έχουν ζωή. Πραγματικά, δεν γνωρίζουν τη θέση τους στο σύμπαν! Δεν είναι αυτή μια εκδήλωση έλλειψης λογικής; (Είναι.) Αν κάποιος έχει λογική, θα έπαιρνε αυτήν την «προθυμία» και θα τη θεωρούσε ζωή; (Όχι.) Γιατί όχι; (Επειδή βλέπει ότι έχει ακόμα πολλές διεφθαρμένες διαθέσεις που δεν έχουν διορθωθεί και πολλές αλήθειες που δεν μπορεί να κάνει πράξη, κι αισθάνεται ότι δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του Θεού, δεν πιστεύει ότι έχει ζωή.) Το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα ενός ανθρώπου με λογική είναι ότι μπορεί να κάνει συχνά αυτοκριτική. Όταν ανακαλύπτει τα προβλήματά του, τα μεταχειρίζεται ορθολογικά και φτάνει στο σημείο να τα κατανοήσει, και αναζητά την αλήθεια για να τα λύσει. Μόνο ένας τέτοιος άνθρωπος έχει πραγματική ζωή-είσοδο. Όλοι οι άνθρωποι που κατανοούν την αλήθεια έχουν κάποια πραγματική γνώση του εαυτού τους· όλοι έχουν μια ακριβή αξιολόγηση και εκτίμηση του εαυτού τους. Γνωρίζουν ακριβώς ποιο είναι το επίπεδό τους, πώς είναι η ανθρώπινη φύση τους, πόσα από τα λόγια του Θεού και τις αλήθεια-αρχές έχουν κάνει πράξη και πόσα δεν έχουν κάνει ακόμα πράξη. Θα έχουν αυτές τις σκέψεις και, αφού τις συλλογιστούν, θα αποκτήσουν αυτά τα κέρδη. Αφού αποκτήσουν αυτά τα κέρδη, σκέφτονται: «Η προθυμία του ανθρώπου, από την άποψη της υποκειμενικής του πρόθεσης, δεν είναι ζωή. Είναι άχρηστο το να είμαι απλώς πρόθυμος· δεν έχω κάνει πράξη την αλήθεια. Έχω ακόμα διαφθορά και επαναστατικότητα μέσα μου, και η ανθρώπινη φύση μου δεν είναι και πολύ καλή. Πάντα θέλω να συγκρίνω τον εαυτό μου με τους άλλους και, ό,τι κι αν κάνω, πάντα θέλω να ενεργώ μονομερώς και αυθαίρετα. Ποτέ δεν θέλω να συζητήσω για τα ζητήματα ούτε να συνεργαστώ με κανέναν· απλώς θέλω να έχω εγώ τον τελευταίο λόγο. Περιφρονώ τους πάντες και δεν έχω κανέναν σε μεγάλη εκτίμηση. Αυτές δεν είναι εκδηλώσεις του ότι διαθέτει κανείς ανθρώπινη φύση και αυτές δεν είναι εκδηλώσεις ότι κάνει πράξη την αλήθεια!» Με το να κάνουν αυτοκριτική και να γνωρίζουν τον εαυτό τους σε σύγκριση με τα λόγια του Θεού και με τις βιωματικές μαρτυρίες των αδελφών τους, μπορούν να φτάσουν σε αυτά τα αποτελέσματα και να αποκτήσουν αυτά τα κέρδη. Αφού αποκτήσουν αυτά τα κέρδη, καταλήγουν σε κάποιο συμπέρασμα σχετικά με την επιδίωξή τους και σχετικά με τις διάφορες εκδηλώσεις τους; (Ναι.) Σε τι συμπεράσματα καταλήγουν; (Ότι δεν είναι ακόμα άνθρωποι που επιδιώκουν την αλήθεια.) Αναγνωρίζουν ότι δεν είναι άνθρωποι που επιδιώκουν την αλήθεια, ότι δεν κατανοούν την αλήθεια και ότι απέχουν ακόμα πολύ από τις απαιτήσεις του Θεού. Αναγνωρίζουν ότι, κάνοντας το καθήκον τους, έχουν απλώς καταβάλει λίγη προσπάθεια και δεν έχουν κάνει ακόμα πράξη την αλήθεια. Αυτό είναι το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουν. Δεν δυναμώνει τότε η πρόθεσή τους να κάνουν πράξη την αλήθεια; (Ναι.) Αφότου οι άνθρωποι που έχουν συνείδηση και λογική καταλήξουν σε αυτά τα συμπεράσματα μέσω του στοχασμού, η πρόθεσή τους να κάνουν πράξη την αλήθεια δυναμώνει. Όταν συμβαίνει κάτι, αναλογίζονται ποιες επαναστατικές σκέψεις έχουν, ποιες παράλογες σκέψεις και απόψεις έχουν, ποιες διεφθαρμένες καταστάσεις και εκδηλώσεις διεφθαρμένης διάθεσης έχουν, και πώς πρέπει να επαναστατήσουν εναντίον τους και πώς πρέπει να τις διορθώσουν. Αφού συλλογιστούν αυτά τα πράγματα, θα αναζητήσουν τότε τι λένε τα λόγια του Θεού και πώς απαιτεί ο Θεός από τον άνθρωπο να ασκείται, και θα ψάξουν τις αλήθεια-αρχές. Όταν βρουν τις αλήθεια-αρχές, η πρόθεσή τους να κάνουν πράξη την αλήθεια δυναμώνει ακόμα περισσότερο. Γνωρίζουν ποια είναι τα απαιτούμενα πρότυπα του Θεού και πώς πρέπει να ασκούνται συγκεκριμένα. Το μονοπάτι είναι ξεκάθαρο γι’ αυτούς και το επόμενο βήμα τους είναι να ασκηθούν.

Πείτε μου, μπορούν οι άνθρωποι που δεν έχουν ορθολογισμό να κάνουν αυτοκριτική; (Όχι.) Δεν πρόκειται να κάνουν ποτέ αυτοκριτική· πιστεύουν πάντα ότι, παρόλο που έχουν διεφθαρμένη διάθεση, δεν την έχουν αποκαλύψει ποτέ, ότι έχουν πάντα δίκιο και είναι καλύτεροι από όλους τους άλλους από κάθε άποψη, κι ότι δεν έχουν κάνει ποτέ λάθος ούτε έχουν διαπράξει κανένα σφάλμα. Γιατί μπορούν να σκέφτονται έτσι; Αυτό σημαίνει να μην έχει κανείς ορθολογισμό. Οι άνθρωποι που δεν έχουν ορθολογισμό δεν θα κάνουν αυτοκριτική και δεν θα αντιπαραβάλουν τον εαυτό τους με τα λόγια του Θεού. Δεν θα αντιπαραβάλουν τον εαυτό τους με τα λόγια του Θεού και δεν έχουν την παραμικρή σχετικά ακριβή αξιολόγηση, εκτίμηση ή γνώση του εαυτού τους· έχουν, λοιπόν, την πρόθεση να κάνουν πράξη την αλήθεια; Δεν μπορεί να γεννηθεί μέσα τους αυτή η πρόθεση. Τότε, θα αγαπήσουν την αλήθεια; Θα προσέλθουν ενώπιον του Θεού για να αναζητήσουν την αλήθεια; Όχι. Πιστεύουν ότι έχουν κάνει όλα όσα όφειλαν να κάνουν, ακριβώς όπως είπε ο Παύλος: «Τον αγώνα τον καλόν ηγωνίσθην, […] την πίστιν διετήρησα». Μόλις καταβάλουν ελάχιστη προσπάθεια, καταλήγουν σ’ αυτό το συμπέρασμα για τον εαυτό τους κι έτσι δεν αναζητούν την αλήθεια. Οι άνθρωποι που δεν διαθέτουν ορθολογισμό χαρακτηρίζουν τον εαυτό τους με αυτόν τον τρόπο και δεν αναζητούν την αλήθεια· μπορούν λοιπόν να κάνουν πράξη την αλήθεια; (Όχι.) Ακόμα κι αν καμιά φορά ακολουθούν μερικούς κανονισμούς και ενεργούν μηχανικά, και εξωτερικά φαίνεται σαν να κάνουν πράξη την αλήθεια, στην πραγματικότητα ακολουθούν κανονισμούς, κι όμως εξακολουθούν να πιστεύουν ότι κάνουν πράξη την αλήθεια. Δεν είναι αυταπάτη αυτό; Γιατί οι άνθρωποι έχουν τέτοια τάση να ακολουθούν κανονισμούς; Επειδή δεν είναι καλοί στο να αναζητούν την αλήθεια. Αν δεν αναζητούν την αλήθεια, δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να κατανοήσουν τις αλήθεια-αρχές και δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να κατανοήσουν ποιο είναι το μονοπάτι άσκησης της αλήθειας. Επομένως, ό,τι κι αν κάνουν, απλώς ακολουθούν μερικούς κανονισμούς και ενεργούν μηχανικά. Είναι προφανές ότι ακολουθούν κανονισμούς, αλλά λένε ότι κάνουν πράξη την αλήθεια —αυτό είναι προσποίηση, είναι εξαπάτηση και είναι παιχνίδι. Απλώς ακολουθείς έναν κανονισμό. Είναι ακριβώς όπως ο Παύλος: Υπέφερε πολύ και πλήρωσε μεγάλο τίμημα στο έργο και το κήρυγμά του, όμως απλώς ενεργούσε μηχανικά και ποτέ δεν ακολούθησε την οδό του Θεού. Με άλλα λόγια, σε ό,τι έκανε, ποτέ δεν αναζήτησε τις προθέσεις του Θεού, ποτέ δεν πήρε στα σοβαρά τα λόγια του Θεού, ποτέ δεν ασκήθηκε σύμφωνα με αυτά, και απλώς ενεργούσε σύμφωνα με τη δική του βούληση. Στη συνέχεια, χρησιμοποίησε τα βάσανά του και τη δαπάνη του ως κεφάλαιο για να απαιτήσει ανταμοιβή από τον Θεό: «Ολοκλήρωσα τη διαδρομή που έπρεπε να διανύσω. Δώσε μου το στεφάνι· δώσε μου την ανταμοιβή!» Κάποιος τον ρώτησε: «Ξέρεις ποιος είναι ο Κύριος Ιησούς;» Εκείνος απάντησε: «Είναι ο Χριστός». Τον ρώτησε ξανά: «Κι εσύ ποιος είσαι;» Εκείνος απάντησε: «Κι εγώ είμαι Χριστός». Δεν εκτέθηκε το αληθινό του πρόσωπο; Είχε καθόλου πραγματικές εκδηλώσεις άσκησης της αλήθειας; (Όχι.) Οι άνθρωποι που δεν κάνουν ποτέ αυτοκριτική δεν θα μάθουν ποτέ να κάνουν πράξη την αλήθεια. Δεν έχουν καμία επίγνωση της άσκησης της αλήθειας και δεν θα αναζητήσουν ποτέ την αλήθεια. Δεν μπορούν να βρουν το μονοπάτι άσκησης της αλήθειας, πόσο μάλλον να κατανοήσουν τις λεπτομέρειες της άσκησης της αλήθειας. Επομένως, όταν προσπαθούν να γράψουν ένα άρθρο μαρτυρίας σχετικά με την εμπειρία ζωής, ακόμα και αφού πασχίσουν με όλη τους τη δύναμη, δεν μπορούν να γράψουν ούτε λέξη. Θέλουν απεγνωσμένα να κάνουν επίδειξη και θέλουν απεγνωσμένα να δείξουν τι μπορούν να κάνουν, αλλά δεν μπορούν· είναι τόσο αγχωμένοι που ιδρώνουν, και παρ’ όλα αυτά δεν μπορούν να γράψουν τίποτα. Γιατί συμβαίνει αυτό; Δεν έχουν κάνει ποτέ πράξη την αλήθεια και δεν έχουν περάσει ποτέ από τη διαδικασία της αναζήτησης της αλήθειας και της άσκησής της. Είναι αυτοί άνθρωποι που έχουν ζωή-είσοδο; (Όχι.) Έχουν ζωή οι άνθρωποι που δεν έχουν ζωή-είσοδο; Δεν έχουν ζωή. Τότε, σε τι βασίζονται όταν κάνουν τα καθήκοντά τους; (Βασίζονται στη δική τους βούληση και στις δικές τους προτιμήσεις.) Είναι σωστό να πούμε ότι βασίζονται στη δική τους βούληση και στις δικές τους προτιμήσεις, αλλά και πάλι αισθάνονται αδικημένοι και δεν το αποδέχονται αυτό. Τότε, μπορούμε να το θέσουμε ως εξής: Σε τι βασίζονται όταν κάνουν τα καθήκοντά τους; Βασίζονται απλώς στο: «Είμαι πρόθυμος να κάνω πράξη την αλήθεια και να ικανοποιώ τον Θεό· είμαι πρόθυμος να είμαι αφοσιωμένος στον Θεό· είμαι πρόθυμος να υποταχθώ στην αλήθεια· είμαι πρόθυμος να βαδίσω στην οδό του φόβου Θεού και της αποφυγής του κακού· είμαι πρόθυμος να μετανοήσω και να παραδεχτώ τα λάθη μου· είμαι πρόθυμος να επιδιώξω την αλήθεια και να βαδίσω στο μονοπάτι της σωτηρίας». Απλώς βασίζονται σε τέτοιες επιθυμίες του στιλ «είμαι πρόθυμος» ενώ κάνουν τα καθήκοντά τους· αυτή είναι η βάση για το ότι κάνουν το καθήκον τους σύμφωνα με τη δική τους βούληση. Γι’ αυτούς, αυτή η «προθυμία» μπορεί να πάρει τη θέση των πάντων και να επιτύχει τα πάντα, αλλά για τον Θεό, η προθυμία τους δεν αξίζει δεκάρα. Γιατί; Ο Θεός παρατηρεί την καρδιά σου και ξέρει ότι είσαι πρόθυμος να κάνεις πράξη την αλήθεια και είσαι πρόθυμος να επιδιώξεις την αλήθεια. Ο Θεός περιμένει την άσκησή σου και την είσοδό σου, όμως δεν βλέπει ποτέ την παραμικρή πραγματική δράση από σένα ούτε βλέπει καμία ζωή-είσοδο από σένα. Επομένως, τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν ζωή· αυτό είναι βέβαιο. Οι άνθρωποι που δεν έχουν ζωή έχουν ένα πολύ προφανές χαρακτηριστικό: Μεταχειρίζονται πάντα τον Θεό με την ίδια στάση με την οποία θα μεταχειρίζονταν έναν άνθρωπο. Σκέφτονται πάντα πώς να αναμετρηθούν με τον Θεό και να μηχανορραφήσουν εναντίον Του, κάνουν πάντα εικασίες για το πώς τους βλέπει ο Θεός και μεταχειρίζονται πάντα τον Θεό σαν να αλληλεπιδρούσαν με έναν άλλο άνθρωπο ή με έναν ανώτερο. Δεν έχουν θεοφοβούμενη καρδιά και δεν έχουν στάση υποταγής στον Θεό. Αυτό είναι το πιο προφανές χαρακτηριστικό ενός ανθρώπου που δεν έχει ζωή. Κατά βάθος, πάντα κάνει εικασίες για τον Θεό: «Τι σκέφτεσαι; Τι σημαίνει το βλέμμα στα μάτια Σου; Ποιο είναι το νόημα πίσω από τον τόνο και τον ήχο της φωνής Σου; Μου λες να το κάνω έτσι ή αλλιώς;» Δεν αναζητά τις αλήθεια-αρχές· δεν έχει φόβο Θεού, μόνο καχυποψία, επιφυλακτικότητα και αντιπαράθεση. Κάποιος που δεν έχει ζωή δεν μπορεί ποτέ να φτάσει στο σημείο να έχει φόβο Θεού, κι έτσι δεν έχει ούτε καν τον πιο στοιχειώδη σεβασμό για τον ενσαρκωμένο Θεό. Μπορεί να λες πάντα «Θεέ μου, Θεέ μου» όταν προσεύχεσαι, κι αυτό μπορεί να ακούγεται πολύ ευχάριστο. Εξωτερικά, μπορεί να φαίνεται σαν να σέβεσαι βαθιά τον ενσαρκωμένο Θεό, αλλά στην πραγματικότητα, επειδή δεν έχεις ζωή-είσοδο και δεν έχεις τα λόγια του Θεού ως ζωή σου, όταν φωνάζεις «Θεέ μου», απλώς προφέρεις μια φράση. Αυτό δεν σημαίνει ότι γνωρίζεις την ουσία του Θεού και την ταυτότητά Του ούτε ότι Τον μεταχειρίζεσαι πραγματικά ως Θεό. Είναι απλώς μια προσφώνηση, ακριβώς όπως οι όροι που χρησιμοποιείς για να προσφωνήσεις τους γονείς σου, τους παππούδες σου ή οποιονδήποτε μεγαλύτερο. Για σένα, το «Θεέ μου» είναι απλώς μια προσφώνηση σεβασμού, επειδή, για σένα, ο Θεός δεν είναι το αντικείμενο της λατρείας σου και δεν έχεις καρδιά η οποία να έχει φόβο Θεού. Το καταλαβαίνεις; (Ναι.) Μόνο αφότου τα λόγια του Θεού γίνουν η ζωή ενός ανθρώπου, θα γεννηθεί σταδιακά μέσα του μια καρδιά που έχει φόβο Θεού. Τι σου δείχνει αυτή η δήλωση; Μια καρδιά που έχει φόβο Θεού γεννιέται επειδή τα λόγια του Θεού έχουν γίνει η ζωή ενός ανθρώπου μέσα στον ίδιο· δεν προέρχεται από τη συνείδηση και τη λογική του. Με το να έχεις συνείδηση και λογική δεν μπορεί να δημιουργηθεί μια καρδιά που έχει φόβο Θεού. Ακόμα κι αν είσαι καλός άνθρωπος, και είσαι κάποιος που τηρεί τους κανόνες, και είσαι κάποιος που είναι άδολος και μένει εκεί που πρέπει να μείνει, αν δεν έχεις καμία γνώση για τον Θεό ούτε έχεις βιώσει ποτέ τη ζωή-είσοδο, τότε το πολύ πολύ να έχεις μόνο λίγο σεβασμό, λίγη ευγένεια και λίγη ευπρέπεια απέναντι στον Θεό· αυτό δεν μπορεί να ονομαστεί φόβος. Ο φόβος Θεού γεννιέται σ’ έναν άνθρωπο επειδή τα λόγια του Θεού έχουν γίνει η ζωή του. Επομένως, μη νομίζεις ότι μια απλή «προθυμία» μπορεί να καλύψει τα πάντα ή να πάρει τη θέση των πάντων. Για τον Θεό, η προθυμία σου είναι άχρηστη και έχει ελάχιστη αξία. Κάποιοι λένε: «Δεν συναναστράφηκες σχετικά με το ότι ο άνθρωπος πρέπει να έχει μια στάση υποταγής απέναντι στον Θεό;» Η στάση σου απέναντι στον Θεό και η υποκειμενική σου πρόθεση —αυτά που είσαι πρόθυμος να κάνεις— είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Το να έχεις στάση υποταγής απέναντι στον Θεό αποτελεί τον ορθολογισμό που πρέπει να διαθέτεις, ενώ η υποκειμενική σου πρόθεση και η προθυμία σου αποτελούν απλώς μια επιθυμία σου ή μια απόφαση που έχεις πάρει. Το βασικό είναι ότι πρέπει να το αναγνωρίσεις ξεκάθαρα αυτό: Η προθυμία σου μπορεί να σε οδηγήσει στο μονοπάτι της σωτηρίας και, φυσικά, αποτελεί και προαπαιτούμενο για να μπορέσεις να ξεκινήσεις να βαδίζεις στο μονοπάτι της σωτηρίας, αλλά το να είσαι πρόθυμος να κάνεις πράξη την αλήθεια δεν σημαίνει ότι την έχεις ήδη κάνει πράξη ούτε σημαίνει ότι έχεις ήδη εισέλθει στην αλήθεια-πραγματικότητα, πόσο μάλλον ότι έχεις την αλήθεια-πραγματικότητα ή έχεις ζωή-είσοδο. Με άλλα λόγια, αν παραμείνεις απλώς στο στάδιο της προθυμίας να κάνεις πράξη την αλήθεια, δεν μπορεί να ειπωθεί ότι ήδη έχεις ζωή. Πότε, λοιπόν, έχεις πραγματικά ζωή-είσοδο; Όταν μπορείς να κάνεις πράξη την αλήθεια, και γνωρίζεις τον εαυτό σου και μπορείς να ενεργείς σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού —μόνο αυτό σημαίνει να έχεις πραγματικά ζωή-είσοδο. Έχεις ζωή-είσοδο επειδή, μέσω της κατανόησής σου για την αλήθεια, οι σκέψεις και οι απόψεις σου, η στάση σου απέναντι στον Θεό και οι διεφθαρμένες διαθέσεις σου, όλα αυτά έχουν αλλάξει σε διαφορετικό βαθμό το καθένα· έχει διορθωθεί η στάση σου απέναντι στον Θεό και η στάση σου απέναντι στην εκτέλεση του καθήκοντός σου, και δεν ζεις πλέον σύμφωνα με τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου ούτε με βάση παράλογες σκέψεις και απόψεις· στις απόψεις σου για τους ανθρώπους και τα πράγματα, καθώς και στη διαγωγή και τις πράξεις σου, μπορείς να παίρνεις ως βάση σου τα λόγια του Θεού και να παίρνεις ως κριτήριό σου την αλήθεια —μόνο αυτό είναι το να έχεις ζωή. Εσείς έχετε ζωή; Μόνο όταν διαθέτετε αυτές τις πραγματικότητες έχεις ζωή· χωρίς αυτές τις πραγματικότητες, δεν έχεις ζωή. Αν δεν έχεις ζωή, τότε τι είδους άνθρωπος είσαι; Είσαι ένα θηρίο, είσαι ένας διάβολος και είσαι κάποιος που είναι του Σατανά. Σε τι βασίζονται οι άνθρωποι που είναι του Σατανά όταν κάνουν τα καθήκοντά τους; Βασίζονται στη διεφθαρμένη τους διάθεση και στην επιθυμία τους για ευλογίες. Ποιο είναι το τελικό αποτέλεσμα; Τρέχουν ανεξέλεγκτα και διαπράττουν κακό· είναι εντελώς ανίκανοι να κάνουν πράξη την αλήθεια, ανίκανοι να ακολουθήσουν την οδό του Θεού, και ακόμα περισσότερο ανίκανοι να φτάσουν στη σωτηρία. Αυτό είναι το αποτέλεσμα.

Μόλις τώρα συναναστραφήκαμε πάνω σε κάποιες εκδηλώσεις ανθρώπων που δεν έχουν ζωή-είσοδο. Κάποιοι, αφότου το ακούσουν αυτό, λένε: «Άρα, τελικά, ακόμα και μετά από τόσο καιρό που πιστεύουμε στον Θεό, ακόμα δεν έχουμε ζωή-είσοδο και δεν έχουμε αποκτήσει την αλήθεια και ζωή. Τότε, Εσύ, στην καρδιά Σου, μας αντιπαθείς και νιώθεις ότι έχεις μπουχτίσει μαζί μας;» Τέτοιοι άνθρωποι ανησυχούν πάντα για το πώς τους αξιολογώ. Είναι σωστό αυτό; (Όχι.) Γιατί δεν είναι σωστό; (Ο Θεός συναναστρέφεται τόσο πολύ μαζί μας σήμερα, ώστε να αναγνωρίσουμε ξεκάθαρα την πραγματική μας κατάσταση και να δούμε καθαρά ότι, μέχρι τώρα, δεν έχουμε ξεκινήσει να βαδίζουμε στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας και, κάνοντας τα καθήκοντά μας, βρισκόμαστε ακόμα στο στάδιο της απλής δουλειάς. Αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να αφυπνιστούμε και να μετανοήσουμε εγκαίρως, και μας δίνει τη δυνατότητα να βρούμε το σωστό μονοπάτι για την άσκηση της αλήθειας. Αν απλώς μαντεύουμε πώς μας αξιολογεί και μας βλέπει ο Θεός, χωρίς να επιζητούμε να κατανοήσουμε τις φιλόπονες προθέσεις του Θεού, αυτό αποτελεί εκδήλωση ότι δεν επιδιώκουμε την αλήθεια, και τελικά και πάλι δεν θα αποκτήσουμε την αλήθεια.) Όπως κι αν σε αξιολογώ και όποια εντύπωση κι αν έχω για σένα, αυτό δεν είναι ένα ζήτημα για το οποίο πρέπει να νοιάζεσαι και δεν αποτελεί το επίκεντρο της ανησυχίας σου. Έτσι δεν είναι; (Ναι.) Θέλεις μέχρι και να σε συμπαθώ και να έχω καλή εντύπωση για σένα; Με βάση την απόδοσή σου, και μόνο το να καταφέρεις να μη Με κάνεις να νιώθω απέχθεια για σένα είναι ήδη αρκετά καλό. Όσον αφορά το αν σε συμπαθώ, το για ποιον έχω καλή εντύπωση και το ποιον εκτιμώ ιδιαίτερα, έχω τις αρχές Μου. Αυτό δεν είναι ένα ζήτημα που πρέπει να σας νοιάζει ούτε είναι κάτι που πρέπει να ξέρετε. Επιπλέον, όποια κι αν είναι η στάση Μου απέναντί σας όταν μιλώ και όποιες απόψεις κι αν έχω για οποιοδήποτε άτομο, δεν πρόκειται να ενεργήσω από θερμοαιμία ούτε με βάση τα αισθήματα, πόσο μάλλον με βάση το συναίσθημα· θα σας μεταχειριστώ δίκαια. Ακόμα κι αν η απόδοσή σας είναι πολύ χαμηλή, μη γίνεστε αρνητικοί και μην περιορίζεστε. Απλώς επικεντρωθείτε στο να εκπληρώσετε το καθήκον που οφείλετε να κάνετε σύμφωνα με τις αρχές που απαιτούνται από τον οίκο του Θεού. Όσον αφορά το ποιο μονοπάτι μπορεί να ξεκινήσει να βαδίζει ο καθένας από σας, αυτό εξαρτάται από τις επιδιώξεις και τις επιλογές σας. Φυσικά, από τη δική Μου άποψη, ελπίζω καθένας από εσάς να μπορέσει να επιδιώξει την αλήθεια, να αποδεχτεί την αλήθεια και να ξεκινήσει να βαδίζει στο μονοπάτι της σωτηρίας. Ειδικότερα, ελπίζω όσοι από εσάς μοχθείτε, και επωμίζεστε βαριά φορτία και κάνετε σημαντικά καθήκοντα, κι όσοι διαθέτετε πνευματική κατανόηση και έχετε σχετικά καλό επίπεδο, καθώς και όσοι έχετε καλή ανθρώπινη φύση, να γίνετε όλοι άνθρωποι που επιδιώκουν την αλήθεια, να μπορέσετε να ξεκινήσετε να βαδίζετε στο μονοπάτι της σωτηρίας το συντομότερο δυνατόν, και να μπορέσετε να κάνετε πράξη την αλήθεια και να αποκτήσετε ζωή-είσοδο σε όλα τα πράγματα. Ωστόσο, αν είστε απρόθυμοι να επιδιώξετε την αλήθεια και να βαδίσετε στο μονοπάτι της σωτηρίας, δεν πρόκειται να σας αναγκάσω· δεν πρόκειται να σας εξαναγκάσω. Αυτή είναι η στάση Μου. Όσον αφορά τον καθένα από εσάς, γνωρίζω και κατανοώ ποιο είναι το επίπεδό σας και πώς είναι οι επιδιώξεις σας, κι έχω τις απόψεις Μου γι’ αυτά. Αλλά δεν πρόκειται να βγάλω τώρα συμπεράσματα για σας. Το σε ποιο μονοπάτι θα βαδίσετε και το πόσο μακριά μπορείτε να φτάσετε εξαρτάται από τις δικές σας επιλογές. Ο οίκος του Θεού έχει αρχές για τη μεταχείριση των ανθρώπων. Αν παραβιάσεις τα διοικητικά διατάγματα, η εκκλησία θα σε χειριστεί όπως πρέπει σύμφωνα με τις αρχές. Δεν θα γίνω ασπίδα για σένα· ακόμα κι αν σε έχω σε μεγάλη εκτίμηση, δεν θα γίνω ασπίδα για σένα. Ακόμα κι αν έχεις καταβάλει μεγάλη προσπάθεια στο παρελθόν και είσαι κάποιος που έχει μοχθήσει, που έχει επωμιστεί βαριά φορτία και που έχει συνεισφέρει στο παρελθόν σε έναν συγκεκριμένο τομέα του έργου του οίκου του Θεού, εάν παραβιάσεις τα διοικητικά διατάγματα, η εκκλησία θα σε χειριστεί όπως πρέπει. Οι φουσκάλες στα πόδια σου οφείλονται στο δικό σου περπάτημα· το μονοπάτι στο οποίο βαδίζεις είναι αυτό που επέλεξες εσύ ο ίδιος. Αυτές είναι οι συνέπειες του να πάρεις το λάθος μονοπάτι. Για Μένα, ο χειρισμός αυτών των ζητημάτων είναι κάτι απλό. Έχω κάποιες αλληλεπιδράσεις με μερικά άτομα σχετικά με τις γενικές υποθέσεις. Ο τρόπος με τον οποίο ενεργούν είναι αρκετά ενοχλητικός και αρκετά απεχθής, αλλά μπορώ και πάλι να τους μεταχειρίζομαι σωστά. Σταμάτα να μαντεύεις συνεχώς τις σκέψεις Μου. Αποστρέφομαι ιδιαίτερα τους ανθρώπους που ψάχνουν διαρκώς να βρουν κρυφό νόημα και παρακολουθούν την έκφρασή Μου, που ρωτάνε συνεχώς τι σκέφτομαι και κάνουν συνεχώς εικασίες για το αν τους συμπαθώ ή το τι εντύπωση έχω γι’ αυτούς. Αηδιάζω τα μέγιστα μ’ αυτά τα πράγματα. Μην κάνεις ποτέ εικασίες για τις σκέψεις Μου ούτε να σκέφτεσαι πώς σε βλέπω και σε αξιολογώ, τι σχέδια έχω για σένα ή πώς θα σε χειριστώ. Μην ανησυχείς γι’ αυτά τα πράγματα και μην καταβάλλεις προσπάθεια για να τα συλλογιστείς. Όσο περισσότερο τα συλλογίζεσαι, τόσο περισσότερο αηδιάζω μαζί σου. Όποια από τα προβλήματά σου κι αν υποδεικνύω όταν συναναστρέφομαι σχετικά με την αλήθεια, δεν το κάνω για να σε ξεγράψω εντελώς, ούτε για να σου επιτεθώ, ούτε για να σε καταδικάσω. Αντίθετα, το κάνω για να σε βοηθήσω να λύσεις τα προβλήματά σου, ώστε να κατανοήσεις την αλήθεια, να έχεις ένα μονοπάτι άσκησης και, τελικά, να ξεκινήσεις να βαδίζεις στο μονοπάτι της σωτηρίας. Επομένως, δεν πρέπει να εστιάζεις το μυαλό σου στα λόγια που χρησιμοποιώ ούτε στον τόνο της φωνής Μου. Πρέπει να εστιάζεις στο περιεχόμενο αυτών που λέω, να αντιπαραβάλλεις τον εαυτό σου μ’ αυτά και να βλέπεις αν αυτά που λέω αναφέρονται στο πρόβλημά σου και αν μπορούν να το λύσουν. Αν σου πω κάποια επιπλέον λόγια, αν σε εκτιμήσω ιδιαίτερα ή αν σε τοποθετήσω σε σημαντικό πόστο, μη γίνεις αλαζόνας. Μερικές φορές, τα λόγια που σου λέω είναι πολύ αυστηρά και πολύ αιχμηρά, και, ακόμα κι αν νιώθεις ότι είμαι πολύ θυμωμένος, δεν πρέπει να γίνεσαι αρνητικός. Δεν το κάνω αυτό για να σου επιτεθώ· απλώς χειρίζομαι το ζήτημα αμερόληπτα και κρίνω το ζήτημα επί της ουσίας. Το κάνω για να πάρω την αλήθεια και να συναναστραφώ ξεκάθαρα και να συναναστραφώ λεπτομερώς σχετικά μ’ αυτή, όχι για να σου κάνω προσωπικά τη ζωή δύσκολη. Συναναστρέφομαι σχετικά με το πρόβλημά σου επειδή αφορά μια πτυχή της αλήθειας ή αφορά μια πτυχή της κατάστασης της ανθρωπότητας. Πρέπει να συναναστραφούμε σχετικά με αυτό, ώστε όλοι να αποκτήσουν διορατικότητα και να πάρουν ένα μάθημα μέσα από το ζήτημα. Μη μαντεύεις τις σκέψεις Μου· αν το κάνεις, κατευθύνεις την προσπάθειά σου στο λάθος σημείο. Το καταλαβαίνεις; (Ναι.) Αν συλλογίζεσαι κάθε μέρα τι σκέφτομαι, πώς σε βλέπω και σε αξιολογώ, τι σχέδια έχω για σένα και αν πρόκειται να σε χειριστώ ή να σε κάνω να υποφέρεις —αν σκέφτεσαι συνέχεια αυτά τα πράγματα, κάνεις λάθος και κατευθύνεις την προσπάθειά σου στο λάθος σημείο. Αν ήθελα να σε χειριστώ, δεν θα χρειαζόταν να το κάνω αυτοπροσώπως· οι επικεφαλής και οι εργάτες θα σε χειρίζονταν απευθείας σύμφωνα με τις αρχές. Ο οίκος του Θεού έχει διοικητικούς κανόνες και η εκκλησία θα ακολουθήσει τις διαδικασίες σύμφωνα με τις αρχές και θα χειριστεί το θέμα αμερόληπτα. Αν ήθελα να σε χειριστώ, θα έλεγα στους επικεφαλής και τους εργάτες της εκκλησίας να συναναστραφούν σχετικά με την αλήθεια και να λύσουν το ζήτημα με βάση τις εκδηλώσεις σου, και στη συνέχεια θα τους έβαζα να σε χειριστούν σύμφωνα με τις αρχές· αυτό θα ήταν πολύ εύκολο. Επομένως, δεν χρειάζεται να ψάχνεις κάποιο κρυφό νόημα και να παρακολουθείς την έκφρασή Μου ούτε χρειάζεται να ψάχνεις για υπαινιγμούς σε ό,τι λέω, πόσο μάλλον χρειάζεται να δίνεις προσοχή στον τόνο της φωνής Μου. Αν έχεις αυθεντική πίστη στον Θεό, αν πιστεύεις ότι ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τα μύχια της καρδιάς του ανθρώπου και αν πιστεύεις ότι ο Θεός είναι η πηγή της αλήθειας, της οδού και της ζωής, τότε δεν πρέπει να κάνεις αυτές τις εικασίες για Μένα ούτε να Με μεταχειρίζεσαι με αυτόν τον τρόπο. Το καταλαβαίνεις; (Ναι.) Δεν Μου αρέσει να Με μεταχειρίζεσαι μ’ αυτήν τη νοοτροπία και μ’ αυτόν τον τρόπο. Είναι απολύτως φυσικό και δικαιολογημένο Εγώ να κατανοώ την ουσία σου, να κατανοώ την ανθρώπινη φύση σου και να κατανοώ τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου. Αν, όμως, θέλεις εσύ να κατανοήσεις τι σκέφτομαι μέσα Μου, πώς σε βλέπω και τι σχεδιάζω να κάνω μαζί σου, τότε κάνεις λάθος. Ξέρεις ποιο είναι το λάθος σου; (Έχουμε τοποθετηθεί σε λάθος σημείο.) Αυτό είναι να έχεις τοποθετηθεί σε λάθος σημείο. Αν τοποθετηθείς σε λάθος σημείο όταν αλληλεπιδράς μαζί Μου, τότε βρίσκεσαι σε μεγάλο κίνδυνο. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να βαδίζεις σ’ αυτό το μονοπάτι· αν το κάνεις, θα βρεθείς σε κίνδυνο.

Κατά την πίστη στον Θεό, δεν υπάρχει λόγος να προσπαθείτε να βρείτε κρυφά νοήματα και να παρακολουθείτε την έκφραση του Θεού ούτε πρέπει να είστε επιφυλακτικοί ή καχύποπτοι απέναντί Του. Γνωρίζετε ξεκάθαρα μέσα σας τι πρέπει να κάνετε και πώς πρέπει να συμπεριφέρεστε; (Τώρα, είναι λίγο πιο ξεκάθαρο. Πρέπει να είμαστε ανοιχτοί και ειλικρινείς απέναντι στον Θεό, και να καταβάλλουμε προσπάθεια για τα λόγια που εκφράζει ο Θεός και τις αλήθειες σχετικά με τις οποίες συναναστρέφεται.) Αυτά τα λόγια είναι εύκολο να τα πει κανείς, είναι όμως εύκολο να τα κάνει πράξη; (Όχι.) Όταν εκθέτω και αναλύω τις καταστάσεις και τα προβλήματα κάποιων ανθρώπων, αν μιλήσω με ήπιο τόνο, σε κάποιους από το ένα αυτί μπαίνουν και από το άλλο βγαίνουν· αν μιλήσω πιο έντονα ή αυστηρά, κάποιοι ταράζονται και γίνονται αρνητικοί, και λένε: «Ο Θεός είναι πολύ θυμωμένος όταν μου μιλάει. Σίγουρα δεν με συμπαθεί πια και είναι δυσαρεστημένος μαζί μου· δεν έχω χάσει, λοιπόν, κάθε ελπίδα σωτηρίας; Ο Θεός δεν με θέλει καν πια· τι νόημα έχει, λοιπόν, να ζω; Καλύτερα να πεθάνω!» Είναι αυτός ο σωστός τρόπος να το κατανοήσουμε; (Όχι.) Θα σκεφτόσασταν έτσι; (Όχι.) Μερικοί άνθρωποι είναι χοντρόπετσοι. Όσο κι αν τους εκθέτω τα λάθη τους ή όσο κι αν κλαδεύονται, δεν τους νοιάζει. Ό,τι κι αν τους πεις, δεν ταράζονται μέσα τους. Σκέφτονται: «Μπορείς να λες ό,τι θέλεις. Αν δεν το αποδέχομαι μέσα μου, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Μπορείς να με κλαδέψεις, αλλά όσο δεν με αποπέμπεις ούτε με αποβάλλεις, δεν θα γίνω αρνητικός ούτε θα γίνω αδύναμος. Θα συνεχίσω να πράττω όπως έκανα πριν. Πολύ απλά, δεν θα κάνω πράξη την αλήθεια. Όσο δεν διαπράττω κακό, τι μπορείς να μου κάνεις;» Αυτό αποτελεί πρόβλημα. Αν δεν αποδέχονται ούτε κάνουν πράξη την αλήθεια, μπορούν ακόμα να φτάσουν στη σωτηρία; (Όχι.) Βλέπεις, οι άνθρωποι είναι πολύ δύσκολα πράγματα στην αντιμετώπιση. Τι τους κάνει δύσκολους στην αντιμετώπιση; Από τη μία άποψη, έχουν κάθε λογής παράλογες σκέψεις και απόψεις· από την άλλη, διαθέτουν κάτι θανάσιμο —τις διεφθαρμένες τους διαθέσεις. Οι παράλογες σκέψεις και απόψεις σε κάνουν να κατανοείς και να αντιλαμβάνεσαι τα πράγματα με παράλογο τρόπο, καθώς και να έχεις παράλογες στάσεις όσον αφορά ορισμένα πράγματα. Με βάση αυτό, εκφράζεις επίσης τις παράλογες σκέψεις και απόψεις σου μέσω των διεφθαρμένων σου διαθέσεων, συσσωρεύοντας το ένα λάθος μετά το άλλο. Δεν είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί αυτό; (Ναι.) Οι απόψεις και οι στάσεις σου είναι παράλογες από μόνες τους, όμως εσύ εξακολουθείς να προσκολλάσαι σ’ αυτές, εξακολουθείς να προσπαθείς να δώσεις εξηγήσεις και να δικαιολογήσεις τον εαυτό σου, και αρνείσαι να αποδεχτείς την αλήθεια. Χρησιμοποιείς μάλιστα συγκεκριμένες τακτικές και δίνεις κάθε είδους λόγους και δικαιολογίες για να απαλλαγείς από την ευθύνη και να αποφύγεις την ευθύνη. Αυτό δεν είναι αποκάλυψη διεφθαρμένων διαθέσεων, ενώ εξακολουθείς να προσκολλάσαι στις παράλογες απόψεις σου; (Ναι.) Το να έχεις διεφθαρμένες διαθέσεις είναι ήδη μεγάλο πρόβλημα, εσύ όμως εξακολουθείς να προσκολλάσαι σε παράλογες σκέψεις και απόψεις. Αυτό δεν καθιστά το πρόβλημα σοβαρό; Αυτό εκθέτει ότι είσαι αδιάλλακτος στην καρδιά σου, ότι αποστρέφεσαι την αλήθεια, ότι είσαι αλαζονικός και δόλιος, κι ότι δεν αφήνεις το παραμικρό περιθώριο σ’ αυτά που λες. Δεν είναι αυτό ένας ζωντανός σατανάς; (Ναι.) Αν φέρεσαι μ’ αυτόν τον τρόπο, δεν θα αποκτήσεις ποτέ την αλήθεια και ζωή. Αν, αφού το αναγνωρίσεις αυτό, μπορέσεις να εγκαταλείψεις τις παράλογες σκέψεις και απόψεις σου, να σταματήσεις να τις χρησιμοποιείς για να προσεγγίζεις τα πράγματα, να αντιστρέψεις τη λανθασμένη στάση σου και, σύμφωνα με τα λόγια του Θεού και με την οδό που διδάσκει ο Θεός στον άνθρωπο, να λύσεις ειλικρινά και αληθινά τα προβλήματα που συναντάς με καρδιά που έχει φόβο Θεού, τότε έχεις ζωή-είσοδο. Μόλις έχεις ζωή-είσοδο, μόλις επαναστατήσεις ενάντια στις παράλογες σκέψεις και απόψεις σου, και τις διορθώσεις και τις εγκαταλείψεις, και μόλις συντελεστεί η επανάσταση ενάντια στις σατανικές σου διαθέσεις, η διόρθωσή τους και η εγκατάλειψή τους από εσένα κατά τη διαδικασία της άσκησης της αλήθειας και της απόκτησης ζωή-εισόδου, τι είναι αυτό που βιώνεις και αποκαλύπτεις; Πράγματα που εναρμονίζονται με τις αλήθεια-αρχές και με τις απαιτήσεις του Θεού. Αυτό που βιώνεις, λοιπόν, είναι η ζωή της αλήθειας που απαιτεί ο Θεός. Έτσι δεν είναι; (Ναι.) Ποιο είναι το κλειδί για την απόκτηση της ζωή-εισόδου; (Δεν αρκεί απλώς να έχεις την επιθυμία και την υποκειμενική πρόθεση να κάνεις πράξη την αλήθεια· πρέπει να υπάρχουν πραγματικές εκδηλώσεις της άσκησης της αλήθειας.) Όλοι το γνωρίζουν και το κατανοούν αυτό ως δόγμα, αλλά δεν είναι τόσο εύκολο να το κάνουν πράξη· είναι δύσκολο. Αυτό, σε κάποιον βαθμό, έχει σχέση με το αν είναι καλή ή κακή η ανθρώπινη φύση ενός ανθρώπου. Οι άνθρωποι που έχουν συνείδηση και λογική μπορούν να αποδεχτούν την αλήθεια, οπότε γι’ αυτούς είναι λιγότερο δύσκολο να την κάνουν πράξη· αν καταβάλουν προσπάθεια, μπορούν να την κάνουν πράξη. Οι άνθρωποι που δεν έχουν συνείδηση και λογική δεν αγαπούν την αλήθεια, οπότε γι’ αυτούς είναι πολύ δύσκολο να την κάνουν πράξη· πολύ απλά, δεν μπορούν να το κάνουν. Μόνο εκείνοι που μπορούν να κάνουν πράξη την αλήθεια έχουν ζωή-είσοδο. Κάνοντας τακτικά πράξη την αλήθεια, αποκτούν σταδιακά ζωή. Εκείνοι που δεν μπορούν να κάνουν πράξη την αλήθεια απομακρύνονται όλο και περισσότερο από τη ζωή-είσοδο και δεν μπορούν να αποκτήσουν ζωή, σωστά; (Ναι.) Αυτή η πτυχή είναι ένα πολύ απλό ζήτημα· είναι ένα ζήτημα που συζητείται συχνά στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Κάποια άτομα μπορεί να έχουν μια μικρή αντιληπτική κατανόηση στο μυαλό τους, αλλά και πάλι δεν έχουν προσωπική εμπειρία και εμπειρική εκτίμηση αυτού του ζητήματος. Αν τους ζητηθεί να μιλήσουν για την κατανόησή τους, δεν μπορούν να την εξηγήσουν ξεκάθαρα και δεν μπορούν να την εξηγήσουν με διαύγεια. Μέσα από μια τέτοια συναναστροφή, έχετε τώρα ξεκάθαρη εικόνα; (Ναι.) Τότε, συνοψίστε το: Εφόσον ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τα μύχια της καρδιάς του ανθρώπου, γιατί εξακολουθεί να δοκιμάζει τον άνθρωπο; (Επειδή ο άνθρωπος χρειάζεται να βιώσει πρακτικά το έργο του Θεού, να γνωρίσει τις δικές του διεφθαρμένες διαθέσεις και να αποκτήσει την αλήθεια ως ζωή του μέσα από τα περιβάλλοντα που δημιουργεί ο Θεός. Αυτή είναι επίσης μια διαδικασία κατά την οποία ο Θεός παίρνει την αλήθεια και παίρνει τα λόγια Του και τα ενσωματώνει στον άνθρωπο. Κατά τη διαδικασία αυτή, ο άνθρωπος πολεμάει επανειλημμένα ενάντια στις διεφθαρμένες διαθέσεις του, αρνείται επανειλημμένα τις λανθασμένες σκέψεις και απόψεις του, και σταδιακά γίνεται ικανός να επαναστατήσει ενάντια στη σάρκα και να κάνει πράξη τα λόγια του Θεού· στο τέλος, μπορεί να κάνει πράξη την αλήθεια και να την αποκτήσει.) Αυτή η διαδικασία έχει εξηγηθεί ξεκάθαρα. Το καταλαβαίνετε όλοι; (Ναι.) Αν το θέσουμε έτσι, το ερώτημα μοιάζει πολύ απλό. Η εξήγηση με τα λόγια μπορεί να μοιάζει απλή, αλλά υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες που σχετίζονται με το να γίνει πράξη. Έτσι λειτουργεί θεωρητικά, όπως εξηγείται με τα λόγια. Ουσιαστικά, έχει γίνει πλέον ξεκάθαρη συναναστροφή σχετικά μ’ αυτό το ζήτημα: Το να δοκιμάζει ο Θεός τον άνθρωπο είναι μια διαδικασία μέσω της οποίας ο Θεός παίρνει τα λόγια Του και τα ενσωματώνει στον άνθρωπο, ώστε αυτά τα λόγια να γίνουν η ζωή του· είναι ένας τρόπος με τον οποίο εργάζεται ο Θεός και είναι επίσης μια διαδικασία που ο άνθρωπος πρέπει να βιώσει για να φτάσει στη σωτηρία. Εδώ ολοκληρώνεται η συναναστροφή μας σχετικά μ’ αυτό το θέμα.

Θα σας πω πώς συμπεριφέρθηκε κάποιος, κι εσείς μπορείτε να ακούσετε και να καταλάβετε ποιο ήταν το πρόβλημα. Εκείνον τον χειμώνα χιόνισε και είπα στους ανθρώπους ότι έπρεπε να πάνε να αφαιρέσουν το χιόνι με το φτυάρι. Κάποιος ρώτησε αν έπρεπε το φτυάρισμα να γίνει από ανθρώπους ή με μηχάνημα. Είπα: «Αν το χιόνι είναι πολύ βαθύ, χρησιμοποιήστε μηχάνημα· αν είναι δυνατόν να το αφαιρέσουν οι άνθρωποι με το φτυάρι, τότε μη χρησιμοποιήσετε μηχάνημα». Παρόλο που δεν του είπα πόσο βαθύ έπρεπε να είναι το χιόνι για να χρησιμοποιηθεί μηχάνημα ούτε υπό ποιες συνθήκες έπρεπε να το φτυαρίσουν άνθρωποι, του είπα την αρχή. Εκείνος, όμως, απλούστατα δεν μπορούσε να το καταλάβει και δεν ήξερε πώς να αφαιρέσει το χιόνι. Πείτε Μου, δεν ήταν κατανοητά τα λόγια Μου; Αν σας ζητούταν να το υλοποιήσετε αυτό, πώς θα το υλοποιούσατε; (Πρώτα, θα κοίταζα πόσο βαθύ ήταν το χιόνι που είχε μαζευτεί και θα αποφάσιζα με βάση την πραγματική συνθήκη.) Σε κάποια σημεία, το χιόνι που είχε μαζευτεί είχε βάθος ενός μέτρου, ενώ σε άλλα ήταν μόνο δέκα-δώδεκα εκατοστά. Τι θα έκανες; (Αν στα περισσότερα σημεία το χιόνι είχε βάθος κάτω από δέκα-δώδεκα εκατοστά, τότε θα έπρεπε να το φτυαρίσουν άνθρωποι, και το μηχάνημα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να καθαριστούν τα λίγα απομονωμένα σημεία.) Πώς σας φαίνεται αυτή η αρχή; (Είναι σωστή.) Κάποιοι άνθρωποι δεν ξέρουν πώς να υλοποιήσουν ακόμα και κάτι τόσο απλό σαν κι αυτό. Τι σημαίνει να μην ξέρεις πώς να το υλοποιήσεις; Σημαίνει να μην ξέρεις καν πώς να χειριστείς συνηθισμένες καταστάσεις. Όταν το χιόνι είχε βάθος δυο-τρία εκατοστά, εκείνος ρώτησε: «Πρέπει να βγούμε έξω και να αφαιρέσουμε το χιόνι με φτυάρι; Πρέπει να το αφαιρέσουν άνθρωποι ή πρέπει να χρησιμοποιήσουμε μηχάνημα;» Εγώ απάντησα: «Μπορείτε να φτυαρίσετε το χιόνι μόνο αφού σταματήσει να χιονίζει. Αν το χιόνι γίνει πολύ βαθύ για να αφαιρεθεί με φτυάρι, χρησιμοποιήστε μηχάνημα για να το αντιμετωπίσετε. Αυτή είναι η αρχή». Είπε ότι κατάλαβε. Όταν το χιόνι έφτασε τα 5 εκατοστά, ήρθε πάλι να ρωτήσει αν πρέπει να το φτυαρίσουμε, και επανέλαβα την αρχή για άλλη μια φορά. Όταν το χιόνι έφτασε τα 18 εκατοστά, ήρθε να ρωτήσει ξανά. Πείτε Μου, έχει καθόλου επίπεδο αυτός ο άνθρωπος; (Όχι.) Δήλωσα την αρχή αρκετές φορές, όμως εκείνος δεν μπορούσε να την καταλάβει και ρωτούσε επανειλημμένα τι έπρεπε να γίνει. Δεν μπορούσε να καταλάβει πότε έπρεπε να φτυαριστεί το χιόνι, υπό ποιες συνθήκες έπρεπε να το φτυαρίσουν άνθρωποι ή υπό ποιες συνθήκες έπρεπε να χρησιμοποιηθεί μηχάνημα. Πόσο χαμηλό πρέπει να είναι το επίπεδό του; Πόσα περισσότερα θα έπρεπε να ειπωθούν κατά την ανάθεση του έργου για έναν τέτοιο άνθρωπο προτού εκείνος μπορέσει να καταλάβει; Ένας τέτοιος άνθρωπος δεν μπορεί να δει τίποτα ξεκάθαρα. Ποιο ήταν λοιπόν το πρόβλημα με αυτήν τη συμπεριφορά του; Κατάλαβε τι είπα; (Δεν κατάλαβε· ακολουθούσε κανονισμούς.) Αν ακολουθούσε κανονισμούς, θα έπρεπε να σπεύσει να καθαρίσει το χιόνι. Είτε κανόνιζε να το φτυαρίσουν άνθρωποι είτε το αφαιρούσε με μηχάνημα, θα έπρεπε τουλάχιστον να μείνει σε μία από τις δύο επιλογές. Άραγε, όμως, έμεινε σε κάποιο από τα δύο; Δεν πήγε να φτυαρίσει το χιόνι· απλώς ρωτούσε επανειλημμένα αν έπρεπε να φτυαριστεί, κι αν έπρεπε να το φτυαρίσουν άνθρωποι ή να χρησιμοποιηθεί μηχάνημα. Γιατί ρωτούσε συνεχώς αντί να κάνει κάτι; (Στην πραγματικότητα, ήθελε να χρησιμοποιήσει μηχάνημα για να το φτυαρίσει, αλλά δεν έπαιρνε ο ίδιος την απόφαση· απλώς περίμενε να το πω Εγώ.) Περίμενε να το πω Εγώ. Αυτή η στάση του έδειχνε άραγε κάποια πρόθεση να υποταχθεί; (Όχι.) Πρώτα, ας δούμε αν μπορούσε να καταλάβει την αρχή που ανέφερα. Κατάλαβε τι είπα; (Όχι.) Δεν κατάλαβε. Ήθελε απλώς να του πω Εγώ απευθείας τι να κάνει, τι να μην κάνει και πώς να το κάνει. Αυτά ήταν τα μόνα λόγια που θα μπορούσε να καταλάβει· πολύ απλά, δεν μπορούσε να κατανοήσει αρχές. Αφότου άκουσε την αρχή, ήταν εντελώς μπερδεμένος, λες και διάβαζε ένα ουράνιο βιβλίο χωρίς λέξεις και ένιωθε ότι όλα ήταν ένα μυστήριο. Δεν μπορούσε να κατανοήσει την αρχή και δεν ήξερε τι να κάνει, οπότε, όταν ήρθε η ώρα να αντιμετωπίσει το χιόνι που είχε μαζευτεί, το μόνο που ήξερε να κάνει ήταν να ρωτάει συνεχώς αν έπρεπε να το φτυαρίσουν άνθρωποι ή αν έπρεπε να χρησιμοποιηθεί μηχάνημα. Πείτε Μου, η αντιμετώπιση ενός τέτοιου είδους ανθρώπου δεν σας κάνει να νιώθετε άβολα και να ταράζεστε; (Ναι, με ταράζει και με κουράζει πολύ.) Πώς είναι να αντιμετωπίζετε έναν τέτοιο άνθρωπο; Περιγράψτε το. (Είναι λίγο σαν να μιλάς στον τοίχο· ό,τι κι αν πεις, δεν καταλαβαίνει.) Το να μιλάς σε έναν τέτοιο άνθρωπο δεν είναι σαν να αντιμετωπίζεις ένα παιδί τριών με πέντε χρονών; Δεν είναι σαν να μιλάς σε ένα θηρίο; (Ναι.) Πείτε Μου, λοιπόν, είναι εξαντλητικό να αντιμετωπίζεις έναν τέτοιου είδους άνθρωπο; Σε κάνει να θυμώνεις; (Ναι, με κάνει να θυμώνω.) Η αντιμετώπιση ενός τέτοιου είδους ανθρώπου είναι και εκνευριστική και εξαντλητική. Πώς πρέπει να αντιμετωπίζεται, λοιπόν, ένας τέτοιος άνθρωπος; Απλώς διώξτε τον αμέσως και τελειώνετε. Χρησιμοποιήστε όποιον μπορεί να καταλάβει αυτήν την αρχή και, αφού την ακούσει, μπορεί να την κάνει πράξη και να εκτελέσει την εργασία σύμφωνα με αυτήν την αρχή, και μπορεί να επιλύσει το ζήτημα. Είναι άσκοπο να πεις το οτιδήποτε σε κάποιον που δεν μπορεί να καταλάβει την αρχή. Όσο κι αν του το εξηγήσεις, πάλι δεν θα καταλάβει και θα σε ταλαιπωρεί με ατελείωτες ερωτήσεις, όπως ένας ανόητος. Θεωρεί μάλιστα ότι είναι πολύ λογικό να κάνει ερωτήσεις με αυτόν τον τρόπο, καθώς σκέφτεται: «Κοίτα, δεν κάνω αυτό το έργο με πολύ συγκεκριμένο τρόπο και πολύ σχολαστικά; Όταν το χιόνι είχε πάχος δυο-τρία εκατοστά, έσπευσα να ρωτήσω αν έπρεπε να το φτυαρίσω και, όταν έφτασε τα πέντε εκατοστά, δεν τόλμησα να καθυστερήσω και έσπευσα να ρωτήσω ξανά. Βλέπεις, δεν ενεργώ απερίσκεπτα. Δεν έχω υποταγή και έχω αφοσίωση; Δεν είμαι υπεύθυνος; Ρωτάω αμέσως και δίνω έγκαιρη ανατροφοδότηση, χωρίς να καθυστερώ τίποτα στο ελάχιστο!» Δεν είναι αρκετά εντυπωσιασμένος με τον εαυτό του; (Ναι.) Αν τον διώξεις, τι θα σκεφτεί; Θα νιώσει μέχρι και αδικημένος, και θα σκεφτεί: «Ανησύχησα τόσο πολύ και έτρεξα τόσο πολύ γι’ αυτό το ζήτημα! Ήταν εύκολο για μένα; Πώς είναι δυνατόν να εκδιωχθώ τελικά;» Θα το αποδεχόταν αυτό μέσα του; (Όχι.) Το επίπεδο ενός τέτοιου είδους ανθρώπου είναι πολύ χαμηλό. Άσε το ότι οι αλήθεια-αρχές είναι πέρα από τις δυνατότητές του· ακόμα και οι αρχές για να κάνει μια συνηθισμένη εργασία είναι πέρα από τις δυνατότητές του. Αφού δεν διαθέτει το IQ ενός κανονικού ανθρώπου, πώς θα μπορούσε η αλήθεια να είναι εφικτή γι’ αυτόν; Το να εκδιωχθεί στην πραγματικότητα συμφωνεί με τις αρχές, αλλά εκείνος δεν το καταλαβαίνει αυτό και μάλιστα αισθάνεται αδικημένος και θιγμένος. Εφόσον ένας τέτοιος άνθρωπος δεν μπορεί να κατανοήσει τις αρχές ούτε σε ασήμαντα ζητήματα, θα μπορούσαν άραγε τα σημαντικά ζητήματα, τα ζητήματα που αφορούν την αλήθεια, να είναι εφικτά γι’ αυτόν; (Όχι.) Ακόμα λιγότερο. Έτσι, για κάποιους ανθρώπους που δεν μπορούν να κατανοήσουν την αλήθεια, οι αλήθεια-αρχές είναι πέρα από τις δυνατότητές τους. Μπορούν τέτοιοι άνθρωποι να κάνουν πράξη την αλήθεια; (Όχι.) Κάποιοι λένε: «Σύμφωνα με όσα λες, εφόσον ένας τέτοιου είδους άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει πράξη την αλήθεια, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να φτάσει στη σωτηρία;» Έτσι έχουν τα πράγματα; Τι πρέπει να κάνεις αν οι αλήθεια-αρχές είναι πέρα από τις δυνατότητές σου; Υπάρχει μια απλή οδός που θα σου δώσει τη δυνατότητα να εκτελέσεις το καθήκον σου μέχρι το τέλος. Αν οι αλήθεια-αρχές είναι πέρα από τις δυνατότητές σου, τότε να τηρείς έναν κανονισμό: Κατά την εκτέλεση του καθήκοντός σου, πρέπει να έχεις μια αληθινή και ειλικρινή καρδιά, να βασίζεσαι στη συνείδηση και τη λογική σου για να κάνεις ό,τι μπορείς όσο καλύτερα μπορείς, και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να παίζεις παιχνίδια του μυαλού. Εφόσον το επίπεδό σου είναι ήδη πολύ χαμηλό και δεν έχεις την ικανότητα να κατανοήσεις την αλήθεια, αν, κατά την εκτέλεση του καθήκοντός σου, συνεχίζεις να μην έχεις καθόλου αληθινή καρδιά και συνεχίζεις να παίζεις παιχνίδια του μυαλού, δεν είναι αυτό διαβολική φύση; Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι χαμένος. Τι σημαίνει λοιπόν να έχεις αληθινή καρδιά κατά την εκτέλεση του καθήκοντός σου; Σημαίνει να κάνεις ό,τι είσαι ικανός να κάνεις. Ας πάρουμε για παράδειγμα το φτυάρισμα του χιονιού. Σύμφωνα με την αρχή που έχει δοθεί, πρέπει να το φτυαρίζουν άνθρωποι αν μπορούν και να χρησιμοποιούν μηχάνημα αν δεν μπορούν. Αν δεις ότι έχουν πέσει δυο-τρία εκατοστά χιόνι και δεν ξέρεις αν πρέπει να το φτυαρίσεις με το χέρι ή να χρησιμοποιήσεις μηχάνημα, μπορείς να αρχίσεις πρώτα να το φτυαρίζεις και, μόνο αν πραγματικά δεν μπορείς να τα καταφέρεις με το χέρι, να χρησιμοποιήσεις μηχάνημα. Αν και δεν ξέρεις αν αυτό είναι σωστό, το κάνεις με όλη σου τη δύναμη, χωρίς να είσαι ύπουλος ή να τεμπελιάζεις. Ακόμα κι αν η προσπάθεια που θα καταβάλεις αποδειχθεί μάταιη, τουλάχιστον η καρδιά σου είναι ειλικρινής ενώπιον του Θεού. Όταν ο Θεός δει ότι έχεις ειλικρινή καρδιά, και ότι δεν ήσουν ύπουλος ούτε τεμπέλιαζες και δεν έχεις παίξει με τον Θεό παιχνίδια του μυαλού, ο Θεός θα αποδεχτεί την καλή σου συμπεριφορά. Αλλά αν είσαι ύπουλος και τεμπελιάσεις, και παίξεις παιχνίδια του μυαλού με τον Θεό, ο Θεός θα νιώσει απέχθεια για σένα και, αν δεν μετανοήσεις, ο Θεός θα σε καταδικάσει και θα σε αποκλείσει. Ποιες είναι κάποιες από τις εκδηλώσεις του να παίζεις παιχνίδια του μυαλού με τον Θεό; Σκέφτεσαι μέσα σου: «Δεν καταλαβαίνω την αρχή που μόλις δόθηκε. Έχουν πέσει δυο-τρία εκατοστά χιόνι· πρέπει, λοιπόν, να το φτυαρίσω με το χέρι ή να χρησιμοποιήσω μηχάνημα; Αν δεν πρέπει να φτυαριστεί με το χέρι κι εγώ κάνω ακριβώς αυτό, δεν θα σημαίνει ότι καταβάλλω επιπλέον προσπάθεια; Αν χρησιμοποιήσω μηχάνημα, τότε τι θα γίνει στην περίπτωση που το χιόνι δεν είναι βαθύ και πρέπει να το καθαρίσω με το χέρι, αλλά εγώ χρησιμοποιήσω μηχάνημα —δεν θα με κατηγορήσουν ότι χρησιμοποίησα το μηχάνημα απερίσκεπτα και σπατάλησα καύσιμα; Σίγουρα, δεν μπορώ να ενεργήσω απερίσκεπτα. Αν το κάνω, όχι μόνο μπορεί να πάνε χαμένες όλες μου οι προσπάθειες, αλλά θα κατηγορηθώ κιόλας. Μπορεί ακόμα και να υποστώ κλάδεμα και να υποχρεωθώ να καταβάλω αποζημίωση για τις απώλειες. Πρέπει να λάβω μια σαφή απάντηση πριν ενεργήσω». Έχεις στο μυαλό σου ένα τέτοιου είδους σχέδιο. Πώς λέγεται αυτό; (Δολιότητα.) Αυτό είναι να παίζεις παιχνίδια του μυαλού. Όταν εκείνος ο άνθρωπος έπαιζε τέτοια παιχνίδια του μυαλού, εξωτερικά μπορεί να φαινόταν υποτακτικός, και προσποιούνταν ότι αναζητούσε και δεν ενεργούσε απερίσκεπτα, αλλά στην πραγματικότητα είχε απώτερα κίνητρα. Οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να το καταλάβουν, αλλά ο Θεός είχε δει εδώ και καιρό ότι αυτός ο άνθρωπος δεν ήταν άδολος. Δεν ήθελε να εργαστεί, γι’ αυτό και έβρισκε πάντα δικαιολογίες για να κάνει ερωτήσεις. Χρησιμοποίησε μια μορφή καλής συμπεριφοράς ως μεταμφίεση για να κρύψει τη δική του πρόθεση. Όταν κάποιος παίζει παιχνίδια του μυαλού και επιδίδεται σε δολιότητα μ’ αυτόν τον τρόπο, αυτό συνιστά παράβαση στα μάτια του Θεού. Το καταλαβαίνετε; (Ναι, το καταλαβαίνουμε.) Τότε, σας είναι πλέον σαφές πώς πρέπει να ασκείστε; Αν και δεν κατανοείτε τις αλήθεια-αρχές, δεν πρέπει να παίζετε παιχνίδια του μυαλού με τον Θεό. Πρέπει να λέτε: «Το σκεπτικό μου είναι μπερδεμένο, το επίπεδό μου είναι χαμηλό και οι αλήθεια-αρχές είναι πέρα από τις δυνατότητές μου. Γι’ αυτό, θα κάνω κάτι πρακτικό: θα καταβάλω λίγο περισσότερη προσπάθεια και θα κάνω λίγο περισσότερα μόνος μου. Όταν κουραστώ, θα ξεκουραστώ για λίγο και μετά θα συνεχίσω να εργάζομαι». Ακόμα κι αν τελικά κάποιος παραπονεθεί ότι η προσπάθεια που κατέβαλες ήταν περιττή και μάταιη, ο Θεός θα δει ότι η καρδιά σου είναι αληθινή και ειλικρινής. Ο Θεός θα σε αναγνωρίσει και δεν θα έχεις διαπράξει παράβαση. Είναι εύκολο να το πετύχεις αυτό; (Ναι, είναι.) Αυτή είναι η απλούστερη αρχή άσκησης. Αν και είναι απλή, το πρόβλημα είναι ότι μπορεί να αποτύχεις να την κάνεις πράξη. Όσοι κατανοούν την αλήθεια έχουν τρόπους να επιλύσουν οτιδήποτε κι αν συναντήσουν και έχουν αρχές για το πώς να μεταχειρίζονται κάθε είδους άνθρωπο: Στη μεταχείριση των ανόητων ανθρώπων, έχουν αρχές για το πώς να τους μεταχειρίζονται και, στη μεταχείριση των κακών ανθρώπων, έχουν αρχές για το πώς να τους μεταχειρίζονται. Αν κατανοείς την αλήθεια αλλά δεν την κάνεις πράξη και αντ’ αυτού παίζεις παιχνίδια του μυαλού, αυτό συνιστά παράβαση. Αν έχεις αληθινή καρδιά και, μόλις κατανοήσεις μια αρχή, μπορείς να την κάνεις πράξη αναλόγως χωρίς να διαπράξεις παράβαση ενώπιον του Θεού, τότε αυτά που κάνεις θα γίνονται αποδεκτά από τον Θεό. Ποιο είναι το βασικό σημείο εδώ; (Να μην παίζουμε παιχνίδια του μυαλού και να ασκούμαστε πρώτα σύμφωνα με αυτά που μπορούμε να κατανοήσουμε.) Μην παίζετε παιχνίδια του μυαλού· να έχετε μια αληθινή καρδιά απέναντι στον Θεό. Να έχετε μια αληθινή καρδιά απέναντι στο έργο, στις εργασίες και στην αποστολή που σας δίνει ο Θεός. Να κάνετε πράξη όσα κατανοείτε. Ακόμα κι αν δεν κατανοείτε, μπορείτε να τηρείτε το βασικό νόημα των λόγων του Θεού· ακόμα κι αν ακολουθείτε κανονισμούς, πρέπει να το τηρείτε αυτό. Σωστά; (Ναι.) Ποια είναι η αρχή εδώ; Ποιο είναι το απαιτούμενο πρότυπο του Θεού για τον άνθρωπο; Οι απαιτήσεις του Θεού από τον άνθρωπο δεν είναι υψηλές· δηλαδή, πρέπει να έχεις μια ειλικρινή καρδιά. Αν και ο Θεός απεχθάνεται και δεν συμπαθεί τους ανθρώπους που δεν κατανοούν τις αρχές και που έχουν χαμηλό επίπεδο, αν έχεις μια ειλικρινή καρδιά, ο Θεός θα σε αποδεχτεί ούτως ή άλλως και θα σε μεταχειριστεί δίκαια. Αν δεν έχεις αληθινή καρδιά και παίζεις πάντα παιχνίδια του μυαλού με τον Θεό, τότε όσο καλό κι αν είναι το επίπεδό σου ή όσο υψηλή κι αν είναι η κατανόησή σου, ο Θεός θα σε απεχθάνεται εξίσου και θα καταγράψει τις παραβάσεις που διαπράττεις. Το καταλαβαίνετε; (Ναι, το καταλαβαίνουμε.) Όλα αυτά είναι πράγματα που συναντώνται συχνά στην καθημερινή ζωή. Λογικά τώρα θα έχετε ένα μονοπάτι για το πώς να βλέπετε τέτοια πράγματα, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Θα ολοκληρώσουμε εδώ τη συναναστροφή μας σχετικά με αυτήν την πτυχή.

Προηγουμένως, συναναστραφήκαμε αρκετά πάνω στις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό. Επίσης, συναναστραφήκαμε εκτενώς σχετικά με το πώς να απαλλαγεί κανείς από τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό και πώς να τις διορθώσει. Με βάση αυτό το περιεχόμενο, θα ολοκληρώσουμε κάνοντας συναναστροφή σχετικά με το πώς να φτάσει κανείς σε μια σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό. Φυσικά, στο παροντικό στάδιο, αυτό σημαίνει να έχει κανείς σιωπηρή κατανόηση με τον ενσαρκωμένο Θεό. Είναι εύκολο να φτάσει κανείς σε σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό; (Όχι, δεν είναι εύκολο.) Στο πλαίσιο εκείνων που μπορείτε να κατανοήσετε, τι πρέπει να διαθέτει κανείς, το λιγότερο, για να φτάσει σε μια σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό; Τι πρέπει να διαθέτει όσον αφορά το επίπεδο, την ανθρώπινη φύση, την επιδίωξη, το μονοπάτι στο οποίο βαδίζει και ούτω καθεξής, προκειμένου να φτάσει σε μια σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό; (Όσον αφορά το επίπεδο, πρέπει κανείς να διαθέτει ικανότητα κατανόησης· όσον αφορά την ανθρώπινη φύση, πρέπει τουλάχιστον να διαθέτει συνείδηση και λογική· και πρέπει επίσης να μπορεί να κατανοήσει κάποιες αλήθειες. Μόνο τότε μπορεί κανείς να φτάσει σε μια σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό.) (Για να φτάσει κανείς σε μια σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό, πρώτον, πρέπει να έχει αληθινή καρδιά και να είναι ειλικρινής απέναντι στον Θεό. Από την άλλη πλευρά, πρέπει να διαθέτει το κατάλληλο επίπεδο, και να κατανοεί τις προθέσεις του Θεού και τις απαιτήσεις Του από τον άνθρωπο. Μια άλλη πλευρά είναι ότι οι απόψεις ενός ανθρώπου για τα πράγματα και οι οπτικές πίσω από την επιδίωξή του πρέπει να γίνουν συμβατές με του Θεού. Μόνο τότε θα είναι εύκολο να φτάσει σε μια σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό.) Υπάρχει κάτι άλλο; (Μπορώ να σκεφτώ μια πτυχή: Επειδή ο Θεός είναι πολύ ειλικρινής όταν μιλάει στους ανθρώπους, αν οι άνθρωποι θέλουν να έχουν σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό, πρέπει να έχουν κι αυτοί ειλικρινή στάση.) Είναι κι αυτή μια πτυχή· τουλάχιστον, είναι μια οπτική. Το πώς να επιτευχθεί μια σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό είναι ένα πολύ εκτεταμένο θέμα. Είναι επίσης ένα πολύ βαθύ θέμα. Το να συναναστρέφομαι μαζί σας σχετικά με αυτό το περιεχόμενο είναι σαν να διδάσκω μαθήματα πανεπιστημίου σε παιδιά νηπιαγωγείου. Κρίνοντας από την κατανόηση που μόλις μοιραστήκατε, πολλοί από εσάς δεν ξέρετε απολύτως τίποτα σχετικά με αυτήν την πτυχή. Αυτό επιβεβαιώνει περαιτέρω πόσο πολύ υστερείτε: Δεν κατανοείτε αυτήν την πτυχή της αλήθειας, δεν έχετε σκεφτεί ποτέ αυτό το θέμα και αυτό το θέμα ξεπερνά την κατανόησή σας. Το πώς να φτάσετε σε μια σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό είναι το τελευταίο θέμα που αφορά την εγκατάλειψη των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό. Είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα. Είναι ένας στόχος που μπορεί κανείς τελικά να πετύχει καθώς ακολουθεί τον ενσαρκωμένο Θεό, και αποτελεί επίσης μια έκφραση της ζωή-ουσίας που μπορεί κανείς να βιώσει όταν πιστεύει στον Θεό και αποκτά την αλήθεια ως ζωή του. Το να εγκαταλείψει κανείς τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες του σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό δεν είναι απλώς ζήτημα του να μην έχει αντιλήψεις για τον Θεό. Αυτή η πτυχή της αλήθειας περιλαμβάνει πολλές αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό και περιλαμβάνει επίσης τις διάφορες στάσεις των ανθρώπων απέναντι στον ενσαρκωμένο Θεό, τις διάφορες αντιλήψεις τους για Αυτόν, καθώς και τους διάφορους τρόπους με τους οποίους ασκούνται ως προς το πώς Τον μεταχειρίζονται. Η καλύτερη έκβαση που μπορεί τελικά να επιτευχθεί με την άσκηση αυτής της πτυχής της εγκατάλειψης των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό είναι να έχουν οι άνθρωποι μια σιωπηρή κατανόηση με τον ενσαρκωμένο Θεό. Αυτό το «να έχουν μια σιωπηρή κατανόηση» είναι ένας ανθρώπινος τρόπος έκφρασης· με λόγια που χρησιμοποιούμε συχνά, σημαίνει να βρίσκεται κανείς σε συμφωνία με τον Θεό και να είναι συμβατός με τον Θεό. Όμως, δεδομένου του αναστήματος του ανθρώπου, δεδομένων των χαρακτηριστικών του ανθρώπου και δεδομένης της ουσίας του ανθρώπου, και κρίνοντας από κάθε πτυχή του υπόβαθρου και των συνθηκών του, στην πραγματικότητα είναι εντελώς αδύνατο να φτάσει ο άνθρωπος στο σημείο να βρίσκεται σε συμφωνία με τον Θεό ή να φτάσει στο σημείο να είναι συμβατός με τον Θεό. Η χρήση της έκφρασης «να είναι συμβατός με τον Θεό» θα ήταν, επομένως, κάπως μη ρεαλιστική, κάπως κενή και όχι αντικειμενική. Έτσι, το σκέφτηκα προσεκτικά και θεώρησα ότι ο όρος «σιωπηρή κατανόηση» είναι πιο αντικειμενικός και πιο κατάλληλος, και μπορεί να θεωρηθεί σχετικά κατάλληλος. Έτσι δεν είναι; (Ναι.) Το να εγκαταλείψεις τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό, τελικά, δεν απαιτεί να γίνεις συμβατός με τον Θεό. Επειδή η ζωή του ανθρώπου και του Θεού διαφέρουν στην ουσία, και εξαιτίας των προβλημάτων του ανθρώπου από κάθε άποψη, ο άνθρωπος δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να γίνει συμβατός με τον Θεό. Απαιτείται μόνο ένα πράγμα: Πρέπει να φτάσει κανείς σε μια σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό. Τι σημαίνει αυτή η σιωπηρή κατανόηση; Σημαίνει ότι, όποτε προκύπτει κάτι, μπορείς να σταθείς στην ίδια πλευρά με τον Θεό, να μοιράζεσαι τις ίδιες σκέψεις και απόψεις, και να χρησιμοποιείς τα ίδια κριτήρια που ευθυγραμμίζονται με τις αλήθεια-αρχές για να βλέπεις, να κατανοείς και να χειρίζεσαι οποιοδήποτε πρόσωπο, γεγονός ή πράγμα. Αυτό είναι που ονομάζεται σιωπηρή κατανόηση. Για να το θέσουμε απλά, η σιωπηρή κατανόηση σημαίνει να γνωρίζει ο καθένας τι σκέφτεται ο άλλος χωρίς να μιλήσει κανένας από τους δυο σας, και να έχετε την ίδια άποψη για το ίδιο πράγμα, χωρίς να υπάρχει ανάγκη να επικοινωνήσετε με λόγια. Ποιος είναι ένας άλλος τρόπος για να περιγράψουμε τη σιωπηρή κατανόηση; (Να είναι στο ίδιο μήκος κύματος.) Σωστά, να είναι στο ίδιο μήκος κύματος. Ακόμα κι αν οι δύο δεν ζουν στην ίδια περιοχή ή στον ίδιο χώρο, επειδή έχουν τις ίδιες σκέψεις και απόψεις, και έχουν την ίδια στάση και την ίδια οπτική, και έχουν επίσης την ίδια στάση απέναντι στα πάντα, χωρίς να χρειάζεται να επικοινωνήσουν και χωρίς να χρειαστεί να ανταλλάξουν λόγια, μπορούν να καταλήξουν στις ίδιες μεθόδους και μονοπάτια για τον χειρισμό οποιουδήποτε προβλήματος, και μπορούν επίσης να καταλήξουν να έχουν τους ίδιους στόχους και σκοπούς στον χειρισμό του. Αυτό είναι που ονομάζεται σιωπηρή κατανόηση· είναι σαν εκείνο που οι άνθρωποι αποκαλούν «να βρίσκονται στο ίδιο μήκος κύματος». Αν κάποιος μπορεί να βρίσκεται στο ίδιο μήκος κύματος με τον Θεό, αυτό ονομάζεται σιωπηρή κατανόηση. Τι πρέπει να διαθέτει κανείς για να φτάσει σε μια σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό —ή, τουλάχιστον, με τον ενσαρκωμένο Θεό; Μόλις τώρα είπατε κάποια πράγματα. Κάποιοι από εσάς μιλήσατε με μεγαλύτερη ακρίβεια, ενώ άλλοι δεν πετύχατε διάνα. Αυτοί που μίλησαν με ακρίβεια έχουν ελπίδα να φτάσουν σε μια σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό.

Ποιες προϋποθέσεις πρέπει να πληροί κανείς για να φτάσει σε μια σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό; Πρώτον, πρέπει να διαθέτει αυθεντικό πιστεύω. Είναι σημαντικό αυτό; (Ναι.) Συγκεκριμένα, το αυθεντικό πιστεύω σημαίνει να έχεις αυθεντική πίστη στον Θεό. Δηλαδή, να αναγνωρίζεις ότι Αυτός είναι ο Δημιουργός, να πιστεύεις ότι Αυτός έχει την κυριαρχία πάνω σε όλα τα πράγματα, και να κατανοείς ποια είναι η στάση Του απέναντι στην ανθρωπότητα και ποια είναι η στάση Του απέναντι σε όλα τα γεγονότα και τα πράγματα. Έχεις κάποια αίσθηση και γνώση στην καρδιά σου για το τι λέει και κάνει, για την ουσία Του, την ταυτότητά Του, την παντοδυναμία Του, τη δύναμή Του, την εξουσία Του και ούτω καθεξής. Αυτό είναι αυθεντικό πιστεύω. Αυτό το αυθεντικό πιστεύω είναι η πίστη. Ωστόσο, αυτή η πίστη δεν είναι απλώς ζήτημα προφορικής αναγνώρισης ότι ο ενσαρκωμένος Θεός είναι ο Δημιουργός και ότι είναι Θεός· δεν είναι απλώς η αναγνώριση και η αποδοχή της ταυτότητάς Του, της θέσης Του και της ουσίας Του. Αντίθετα, σημαίνει να έχεις μια στοιχειώδη ή βαθιά κατανόηση και γνώση για την ταυτότητα, τη θέση και την ουσία Του. Αυτή είναι η γνήσια πίστη. Μόνο αφότου αποκτήσεις γνήσια και στοιχειώδη κατανόηση, γνώση και εμπειρία μπορείς να έχεις γνήσια πίστη στον Δημιουργό. Αυτή είναι μια προϋπόθεση που πρέπει να διαθέτει κανείς για να φτάσει σε μια σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό. Από μια άλλη άποψη, πρέπει να έχει κανείς αληθινή καρδιά. Το να έχεις αληθινή καρδιά σημαίνει ότι η καρδιά σου απέναντι στον Θεό είναι αυθεντική. Δεν πιστεύεις στον Θεό και δεν Τον ακολουθείς με τρόπο μπερδεμένο ούτε απλώς παίζεις. Η πίστη σου στον Θεό και το πώς Τον ακολουθείς δεν είναι το ίδιο με το πώς θα μεταχειριζόσουν έναν συνηθισμένο άνθρωπο· δεν είναι ούτε θρησκευτική πίστη ούτε τελετουργία, ούτε πράξη απόδοσης τιμής, πόσο μάλλον πράξη ευλάβειας. Αντίθετα, έχεις μια αληθινή καρδιά. Το να έχεις αληθινή καρδιά σημαίνει ότι, τουλάχιστον, πρέπει να μπορείς να προσφέρεις στον Θεό όλα όσα έχεις· πρέπει τουλάχιστον να είσαι έτοιμος να το κάνεις. Αν ο Θεός σού πει να πεθάνεις, το σκέφτεσαι: «Ο Θεός μού είπε να πεθάνω, οπότε θα πάω και θα πεθάνω. Ακόμα κι αν δεν το θέλω βαθιά μέσα μου, πρέπει και πάλι να προσφέρω τον εαυτό μου στον Θεό». Πρέπει να έχεις μια τέτοια αληθινή καρδιά. Επιπλέον, ό,τι κι αν σου ζητήσει ο Θεός, ό,τι κι αν σου ζητήσει να προσφέρεις ή ό,τι κι αν σου πει να κάνεις, μπορείς να υποταχθείς σ’ Αυτόν και να μην κάνεις παζάρια μαζί Του· η στάση σου απέναντι στον Θεό είναι σοβαρή και ειλικρινής. Ακόμα κι αν έχεις διεφθαρμένες διαθέσεις και ακόμα κι αν συνεχίζεις να έχεις πολλές αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες για τον Θεό, τουλάχιστον αυτή η καρδιά σου είναι αληθινή και είσαι ειλικρινής απέναντι στον Θεό. Το να έχεις αληθινή καρδιά απέναντι στον Θεό είναι η δεύτερη προϋπόθεση που πρέπει να πληροί κανείς για να φτάσει σε μια σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό.

Αν κάποιος θέλει να φτάσει σε μια σιωπηρή κατανόηση με τον ενσαρκωμένο Θεό, αφότου κατακτήσει τις δύο προϋποθέσεις της αυθεντικής πίστης και της αληθινής καρδιάς, η τρίτη προϋπόθεση που πρέπει να πληροί είναι το νοιάξιμο. Η λέξη «νοιάξιμο» είναι κάπως αφηρημένη· τι σημαίνει να νοιάζεσαι; Σημαίνει πως αυτά που θέλει να πει ο Θεός και αυτά που θέλει να κάνει, αυτά για τα οποία ο Θεός αγχώνεται και ανησυχεί, καθώς και αυτά για τα οποία ο Θεός χαίρεται, όλα αυτά μπορούν να αγγίξουν την καρδιά σου, και να επηρεάσουν την όρεξή σου και τα συναισθήματά σου. Μπορείς να σκέφτεσαι αυτά που σκέφτεται ο Θεός και να ανησυχείς γι’ αυτά για τα οποία ανησυχεί ο Θεός· αυτό ονομάζεται να νοιάζεσαι. Το να νοιάζεσαι σημαίνει ότι, όταν βλέπεις το νόημα αυτών που λέει ο Θεός και βλέπεις κάθε κίνησή Του, μπορείς να κατανοήσεις την καρδιά του Θεού και μπορείς να συνεργαστείς θετικά και ενεργά μαζί Του, να κάνεις το καλύτερο που μπορείς και να εκπληρώσεις το καθήκον που οφείλεις να κάνεις, ικανοποιώντας και παρηγορώντας την καρδιά του Θεού. Αυτό σημαίνει να νοιάζεσαι. Επίσης, όσον αφορά τις απαιτήσεις του Θεού, μπορείς να τις αποδεχτείς και να υποταχθείς σ’ αυτές, ικανοποιώντας έτσι τον Θεό· έχεις την επιθυμία να ακολουθήσεις το θέλημα του Θεού και μπορείς να συνεργαστείς ενεργά. Αυτό ονομάζεται να νοιάζεσαι. Για παράδειγμα, όταν διαβάζεις τα λόγια του Θεού: «Ποιος μπορεί να ταΐσει τα πρόβατά Μου; Ποιος είναι ο Πέτρος Μου; Ποιος είναι αυτός που ακολουθεί το θέλημά Μου;», αυτά τα λόγια του Θεού θα σε αγγίξουν. Αφού ακούσεις αυτά τα λόγια του Θεού, μπορείς να νιώσεις το άγχος Του και τη θλίψη Του· η καρδιά σου θα συγκινηθεί, και θα πάρεις τα λόγια του Θεού στα σοβαρά και θα τα συλλογιστείς. Όποτε βλέπεις αυτά τα λόγια του Θεού, θα συγκινείσαι· αυτά τα λόγια του Θεού θα καταλάβουν μια θέση στην καρδιά σου και θα έχεις την επιθυμία να ικανοποιήσεις τον Θεό, να ικανοποιήσεις τις προθέσεις Του και να Του φέρεις παρηγοριά. Είναι νοιάξιμο αυτό; (Ναι.) Για παράδειγμα, ο Θεός λέει: «Θέλω να κερδίσω μια ομάδα ανθρώπων στη γη οι οποίοι να συνάδουν με τις προθέσεις Μου». Συλλογίζεσαι μέσα στην καρδιά σου: «Ο Θεός θέλει να κερδίσει μια ομάδα ανθρώπων στη γη οι οποίοι να συνάδουν με τις προθέσεις Του. Πώς το κάνει αυτό ο Θεός; Με ποια μέσα θα επιτευχθεί αυτό; Πώς πρέπει να συνεργαστώ ώστε να ικανοποιήσω τον Θεό;» Αυτό ονομάζεται να νοιάζεσαι. Πρέπει να έχεις ξεκάθαρη εικόνα στην καρδιά σου για το πώς πρέπει να βιώνεις το έργο του Θεού ώστε να γίνεις ένας άνθρωπος που συνάδει με τις προθέσεις Του, καθώς και για το πώς να επιδιώκεις την αλήθεια και πώς να κάνεις πράξη την αλήθεια προκειμένου να οδηγηθείς στην τελείωση από τον Θεό και να φτάσεις στο σημείο να συνάδεις με τις προθέσεις Του. Αν έχεις τέτοιες σκέψεις, θα είσαι πρόθυμος να συνεργαστείς ενεργά με τον Θεό. Αυτό ονομάζεται να νοιάζεσαι. Αυτή είναι μια στάση και είναι επίσης μια επιλογή ως προς το πώς φέρεται κανείς. Αυτό είναι το νοιάξιμο. Είναι ακριβώς όπως οι άνθρωποι τιμούν τους γονείς τους —όταν οι γονείς τους αντιμετωπίζουν δυσκολίες, οι ίδιοι είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν· όταν βλέπουν ότι οι γονείς τους δεν είναι καλά στην υγεία τους, ανησυχούν μέσα τους και προσπαθούν με κάθε δυνατό μέσο να εξασφαλίσουν ιατρική περίθαλψη και φροντίδα για τους γονείς τους, ώστε οι γονείς τους να ανακτήσουν την υγεία τους το συντομότερο δυνατό και να ανακουφιστούν από την ασθένεια και τον πόνο τους. Αυτή είναι μια εκδήλωση του να τιμά κανείς τους γονείς του. Με άλλα λόγια, είναι άλλο να μη γνωρίζεις τις δυσκολίες, την ασθένεια και τον πόνο των γονιών σου· μόλις όμως τα μάθεις, θα ανησυχείς ιδιαίτερα και θα είσαι ιδιαίτερα προσεκτικός, και θα βάλεις τα δυνατά σου για να μειώσεις τα βάσανα των γονιών σου. Αυτό ονομάζεται να νοιάζεσαι. Τότε, πώς μεταχειρίζεσαι τον Θεό; Οι απαιτήσεις του Θεού από τον άνθρωπο δεν είναι υψηλές. Τα παιδιά μπορούν να νοιαστούν για τους γονείς τους, οπότε και ο άνθρωπος μπορεί να νοιαστεί για τον Θεό. Καταλαβαίνετε τώρα αυτήν την πτυχή του να νοιάζεστε για τον Θεό; (Την καταλαβαίνουμε.)

Αν κάποιος θέλει να φτάσει σε μια σιωπηρή κατανόηση με τον ενσαρκωμένο Θεό, η τέταρτη προϋπόθεση που πρέπει να πληροί είναι ότι πρέπει να κατανοεί τις προθέσεις του Θεού. Αν θέλεις να νοιαστείς για την καρδιά του Θεού, αν θέλεις να Τον ικανοποιήσεις, αν θέλεις να εκπληρωθούν οι επιθυμίες Του και αν θέλεις να βρει παρηγοριά Εκείνος, τότε πρέπει να συλλογιστείς: «Ποιες είναι οι προθέσεις του Θεού; Τι θέλει να κάνει ο Θεός; Τι θέλει ο Θεός; Για τι αγχώνεται ο Θεός; Για τι ανησυχεί; Για τι λυπάται; Για τι πονάει; Για τι πληρώνει τίμημα ο Θεός; Ποιο είναι το απαιτούμενο πρότυπο του Θεού; Ποιες είναι οι απαιτήσεις του Θεού; Τι έχει εκφράσει ο Θεός; Τι έχει πει ο Θεός στην ανθρωπότητα;» Αν θέλεις να νοιάζεσαι για τις προθέσεις του Θεού, πρέπει να κατανοήσεις ποιες είναι οι προθέσεις Του. Για να κατανοήσεις τις προθέσεις του Θεού, πρέπει συχνά να αναζητάς και να συλλογίζεσαι μέσα από τα διάφορα πράγματα που σου συμβαίνουν. Είτε είσαι επικεφαλής ή εργάτης, είτε επόπτης ενός έργου, είτε απλός πιστός, πρέπει να αναζητάς ποιες είναι οι προθέσεις του Θεού και ποιο είναι το απαιτούμενο πρότυπό Του μέσα από τους διάφορους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα που συναντάς. Πρέπει ακούραστα να τα συλλογίζεσαι αυτά, και να τα αναζητάς και να τα μελετάς χωρίς να περιορίζεσαι σε τίποτα. Τελικά, μόλις κατανοήσεις τις προθέσεις του Θεού και το απαιτούμενο πρότυπο του Θεού, θα σου είναι εύκολο να φτάσεις σε μια σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό και θα πληροίς τις βασικές προϋποθέσεις. Πείτε Μου, λοιπόν, ποιες βασικές προϋποθέσεις πρέπει να πληροί κάποιος για να φτάσει σε μια σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό; (Πρέπει να πληροί τις προϋποθέσεις σε τέσσερις τομείς: πρώτον, αυθεντική πίστη στον Θεό· δεύτερον, αληθινή καρδιά απέναντι στον Θεό· τρίτον, να νοιάζεται για τον Θεό· και τέταρτον, να κατανοεί τις προθέσεις του Θεού.) Τις θυμάστε; Αυτές είναι οι τέσσερις; (Ναι.) Καμία από αυτές τις τέσσερις προϋποθέσεις δεν μπορεί να λείπει· μόλις πληροίς αυτές τις τέσσερις προϋποθέσεις, μπορείς να έχεις μια σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό. Κάθε μία φαίνεται πολύ απλή, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι εύκολο να την πετύχει κανείς. Εσείς, λοιπόν, ποιες από αυτές τις τέσσερις προϋποθέσεις πληροίτε; (Για να είμαστε ακριβείς, δεν έχουμε πετύχει ακόμα καμία από αυτές.) Για να είμαστε ακριβείς, δεν πληροίτε καμία από αυτές. Αν δεν το θέσουμε τόσο αυστηρά, οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν σε μικρό βαθμό αληθινή καρδιά απέναντι στον Θεό. Είναι σωστό να το πούμε αυτό; (Είναι σωστό.) Όσον αφορά τις άλλες τρεις προϋποθέσεις —την αυθεντική πίστη, το νοιάξιμο για τον Θεό και την κατανόηση των προθέσεων του Θεού— οι άνθρωποι δεν τις πληρούν ούτε στο ελάχιστο, σωστά; (Ναι.) Είτε τις πληροίς είτε όχι, πρέπει να πασχίζεις προς αυτές τις κατευθύνσεις και να φτάσεις όσο πιο μακριά μπορείς. Αν έχεις κάνει το καλύτερο που μπορείς, τότε, ανεξάρτητα από το επίπεδο στο οποίο θα φτάσεις τελικά, τουλάχιστον θα έχεις καθαρή συνείδηση και θα έχεις πράξει σωστά απέναντι στον εαυτό σου. Αν όμως δεν πασχίσεις να ανέβεις και στο τέλος μείνεις μετανιωμένος, τότε το μόνο που θα μπορείς να κάνεις είναι να χτυπιέσαι και να κατηγορείς τον εαυτό σου. Ανεξάρτητα από το αν μπορείς να ανταποκριθείς σε αυτές τις τέσσερις προϋποθέσεις, και σε όποιο επίπεδο κι αν φτάσεις, τουλάχιστον πρέπει να πασχίσεις να ανέβεις. Αυτό γιατί το πρότυπο έχει πλέον χαμηλώσει και έχει ήδη γίνει ένα βήμα πίσω. Δεν υπάρχει για σένα η απαίτηση να είσαι συμβατός με τον Θεό. Το πρότυπο της συμβατότητας με τον Θεό είναι πολύ υψηλό και δεν μπορείς να ανταποκριθείς σ’ αυτό. Τώρα απαιτείται από σένα μόνο να φτάσεις σε μια σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό. Πρέπει να βάλεις τα δυνατά σου για να πασχίσεις να ανέβεις προς τα εκεί —μην τα παρατάς— και τελικά να καταλήξεις να έχεις αυθεντική πίστη στον Θεό, να έχεις αληθινή καρδιά απέναντι στον Θεό, να νοιάζεσαι για τον Θεό και να μπορείς να κατανοήσεις τις προθέσεις Του. Η διαδικασία της εκπλήρωσης αυτών των τεσσάρων προϋποθέσεων είναι επίσης η διαδικασία της επίτευξης μιας σιωπηρής κατανόησης με τον Θεό. Φυσικά, μόλις εκπληρώσεις πλήρως αυτές τις τέσσερις προϋποθέσεις, θα έχεις μια πλήρη σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό.

Ολοκληρώσαμε τη συναναστροφή μας σχετικά με αυτές τις τέσσερις προϋποθέσεις που πρέπει να πληροί κανείς για να φτάσει σε μια σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό. Σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική, δεν θα έπρεπε να πούμε κάποια παραδείγματα; Αυτό είναι που σας αρέσει περισσότερο να ακούτε, και αποτελεί επίσης ένα απαραίτητο μονοπάτι και μέθοδο με τα οποία κατανοείτε τις διάφορες αλήθειες. Το να πούμε κάποια θετικά και αρνητικά παραδείγματα θα σας βοηθήσει να κατανοήσετε την αλήθεια σχετικά με το να έχετε μια σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό και τις αρχές της άσκησης σχετικά μ’ αυτό. Κατά τη γνώμη σας, από τους ανθρώπους γύρω σας ή από τους ανθρώπους που γνωρίζετε, υπάρχει κάποιος που έχει ήδη εκπληρώσει αυτές τις τέσσερις προϋποθέσεις —δηλαδή που έχει ήδη φτάσει σε μια σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό; Τουλάχιστον, στα μάτια σας, αυτός ο άνθρωπος έχει σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό, μπορεί να επωμιστεί ένα βαρύ φορτίο και μπορεί να ολοκληρώσει την αποστολή που του έχει δοθεί από τον Θεό. Πείτε μερικά παραδείγματα. Ποιος είναι ένας τέτοιος άνθρωπος; (Ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα.) Εκτός από τον άνθρωπο που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα, μπορείτε να πείτε μερικά ακόμα παραδείγματα ανθρώπων που έχουν σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό; Ας δούμε τι κοινό έχουν οι άνθρωποι αυτού του είδους. Μέσω κάποιων παραδειγμάτων από αυτούς, ας δουν όλοι ποια χαρακτηριστικά έχουν οι άνθρωποι αυτού του είδους: τα λόγια, τις πράξεις και τη διαγωγή τους, τις σκέψεις και τις απόψεις τους σχετικά με τον τρόπο που φέρονται και χειρίζονται τα ζητήματα, τις στάσεις τους απέναντι στον Θεό και στην αλήθεια, τις στάσεις τους απέναντι στις δικές τους αποστολές και καθήκοντα —τις εκδηλώσεις που έχουν και τα κοινά χαρακτηριστικά που έχουν σε αυτά τα θέματα. Εκτός από τον άνθρωπο που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα, υπάρχουν άλλοι τέτοιοι άνθρωποι; (Όχι.) Τότε, ας συναναστραφούμε πάνω στο πώς έφτασε ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα σε μια σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό ή, με άλλα λόγια, τι πράγματα έχει κάνει ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα τα οποία αποτελούν εκδηλώσεις μιας σιωπηρής κατανόησης με τον Θεό. Κάποιοι μπορεί να τα γνωρίζουν αυτά τα πράγματα και κάποιοι μπορεί να μην τα γνωρίζουν. Είτε τα γνωρίζετε είτε όχι, σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να προσπαθήσετε να κατανοήσετε και να κάνετε συγκρίσεις με βάση το θέμα της σημερινής συναναστροφής.

Για να συναναστραφούμε πάνω στις εκδηλώσεις της σιωπηρής κατανόησης που έχει με τον Θεό ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα, πρέπει να ξεκινήσουμε από τις ομιλίες και τα λόγια του Αγίου Πνεύματος προς τις εκκλησίες. Η πρώτη ομιλία του Αγίου Πνεύματος προς τις εκκλησίες σήμανε τη στιγμή κατά την οποία ο Θεός άρχισε επίσημα να λέει λόγια και να κάνει ομιλίες προς την ανθρωπότητα με την ταυτότητα του ίδιου του Θεού, ξεδιπλώνοντας το τρίτο στάδιο του έργου Του —το έργο της Εποχής της Βασιλείας, δηλαδή το έργο του να μιλάει σε όλη την ανθρωπότητα για να επιτελέσει παίδευση και κρίση. Ξεκινώντας από την πρώτη ομιλία του Αγίου Πνεύματος, ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα τις διάβασε, αλλά δεν είναι ότι τις διάβασε απλώς ο ίδιος και μετά τις κυκλοφόρησε στην εκκλησία. Σκέφτηκε μέσα του: «Αυτά τα λόγια δεν είναι ούτε συνηθισμένα ούτε κοινά· φαίνεται να προέρχονται από το Άγιο Πνεύμα. Εφόσον προέρχονται από το Άγιο Πνεύμα, όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές στην εκκλησία έχουν το δικαίωμα να τα δουν. Αυτή είναι η ομιλία του Θεού και πρέπει να γίνουν γνωστά σε όλους αυτά τα σπουδαία νέα». Τι έπρεπε να γίνει, λοιπόν, για να μάθουν όλοι στην εκκλησία αυτά τα νέα, και να δουν τα λόγια και τις ομιλίες του Αγίου Πνεύματος; Οι συνηθισμένοι άνθρωποι πραγματικά δεν είχαν αυτό το φορτίο ούτε ήξεραν πώς να το κάνουν. Τότε, άρχισε να το κάνει αυτό ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα· δηλαδή, πήρε τα λόγια του Αγίου Πνεύματος και τα διέδωσε μέσα στην εκκλησία, ώστε να μπορέσουν περισσότεροι εκλεκτοί του Θεού να διαβάσουν τα λόγια Του. Εκείνον τον καιρό, λόγω ενός περιορισμού —ότι στο περιβάλλον της ηπειρωτικής Κίνας, όπου η πίστη διωκόταν, δεν ήταν δυνατόν να τυπωθούν φανερά τα βιβλία σχετικά με την πίστη στον Θεό— ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα οργάνωσε νέους στην εκκλησία, οι οποίοι έγραφαν καθαρά και ήταν ευσυνείδητοι στα πράγματα που έκαναν, για να αντιγράψουν και να φτιάξουν κόπιες των λόγων του Αγίου Πνεύματος. Οι κόπιες, αφού αντιγράφηκαν, στάλθηκαν σε κάθε περιοχή και περιφέρεια· οι περιφέρειες στη συνέχεια τις έστειλαν στις εκκλησίες στα διάφορα μέρη, και οι εκκλησίες τις έστειλαν μετά σε μεμονωμένα άτομα. Κάθε εκκλησία έπρεπε να διαθέτει, το λιγότερο, μία ή περισσότερες χειρόγραφες κόπιες των λόγων του Αγίου Πνεύματος προς τις εκκλησίες. Όποτε εκφραζόταν μία από τις πιο πρόσφατες ομιλίες του Θεού, ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα φρόντιζε να φτιάξουν οι άνθρωποι αντίγραφα με καρμπόν. Όταν τα λόγια που είχαν εκφραστεί έφτασαν μια ορισμένη ποσότητα, οργάνωνε ανθρώπους για να τα εκτυπώσουν ως βιβλία. Σε ένα μέρος όπως η Κίνα, που αντιστέκεται τόσο μανιωδώς στον Θεό, ακόμα και το να πιστεύει κανείς στον Θεό ενείχε κίνδυνο, πόσο μάλλον το να εκτυπώνει βιβλία σχετικά με την πίστη στον Θεό. Μόλις συλλαμβανόταν κάποιος, επιβαλλόταν η θανατική ποινή. Επομένως, και η αγορά μηχανημάτων και εξοπλισμού εκτύπωσης ενείχε κίνδυνο εκείνον τον καιρό. Ακόμα και υπό αυτές τις συνθήκες, ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα οργάνωσε τους ανθρώπους ώστε να κάνουν καλά αυτό το έργο, βάζοντας ανθρώπους να αγοράσουν κάποια μηχανήματα και εξοπλισμό, οργανώνοντας ανθρώπους να δακτυλογραφούν και να μάθουν στοιχειοθεσία, και φροντίζοντας ώστε αδελφοί και αδελφές να αναλάβουν την τύπωση και τη βιβλιοδεσία των λόγων του Θεού σε βιβλία. Από τη δακτυλογράφηση, τη στοιχειοθεσία, την επιμέλεια και την τύπωση έως τη βιβλιοδεσία και στη συνέχεια τη διανομή των βιβλίων σε εκκλησίες στα διάφορα μέρη —ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα οργάνωσε τους ανθρώπους να κάνουν όλο αυτό το έργο. Πείτε μου, αν δεν το είχε οργανώσει ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα, ποιος θα είχε αναλάβει την πρωτοβουλία να κάνει αυτό το έργο; (Κανείς δεν θα το είχε κάνει.) Κάνοντας αυτό το έργο, αφενός, έπρεπε να είναι εγγυημένη η ασφάλεια· αφετέρου, οι άνθρωποι που επιλέγονταν για κάθε στάδιο του έργου έπρεπε να είναι κατάλληλοι. Μέσα από αυτήν τη διαδικασία, τα βιβλία αυτά τελικά στάλθηκαν το ένα μετά το άλλο σε εκκλησίες στα διάφορα μέρη. Αν και η ποιότητα εκτύπωσης των βιβλίων εκείνον τον καιρό ήταν πολύ χειρότερη από ό,τι είναι σήμερα, αν κρίνουμε από το περιβάλλον της εποχής, τις οικονομικές συνθήκες της εκκλησίας και τις συνθήκες των ανθρώπων από κάθε άποψη, ήταν ήδη πολύ καλό και πολύ δύσκολο να επιτευχθεί ένα αντίτυπο των βιβλίων «Τα λόγια του Αγίου Πνεύματος προς τις εκκλησίες» και «Ακολουθήστε τον Αμνό και τραγουδήστε νέα τραγούδια» ανά άτομο. Αν δεν είχε οργανώσει κανείς το έργο αυτό και δεν υπήρχε κάποιο κατάλληλο πρόσωπο για να το κάνει, τότε, όσα λόγια κι αν υπήρχαν από το Άγιο Πνεύμα προς τις εκκλησίες, δεν θα μπορούσαν να σταλούν εγκαίρως στις εκκλησίες και ίσως να μην είχαν φτάσει καθόλου στους αδελφούς και τις αδελφές ούτε να είχε επιτευχθεί ένα αντίτυπο ανά άτομο. Από τη στιγμή που ο Θεός άρχισε να εκφράζει την πρώτη Του ομιλία μέχρι σήμερα, ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα επέμεινε να κάνει αυτό το έργο. Το έργο της τύπωσης βιβλίων έχει μακρά ιστορία και, αφότου επιτεύχθηκε ένα αντίτυπο ανά άτομο, μπορούσε να θεωρηθεί ότι το έργο της τύπωσης είχε φέρει αποτελέσματα.

Εκτός από το να κανονίσει ώστε οι άνθρωποι να εκτυπώνουν το «Τα λόγια του Αγίου Πνεύματος προς τις εκκλησίες» και να το διανέμουν εγκαίρως, ένα άλλο έργο που ανέλαβε ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα ήταν η ίδρυση εκκλησιών σε διάφορα μέρη. Εκείνον τον καιρό, όλες οι εκκλησίες στα διάφορα μέρη αποτελούνταν από ανθρώπους που μόλις είχαν αποδεχτεί αυτό το στάδιο του έργου. Πολλές εκκλησίες δεν είχαν κατάλληλους επικεφαλής και εργάτες. Στις εκκλησίες επικρατούσε το χάος εσωτερικά, στις διοικητικές δομές επικρατούσε το χάος και στα ζητήματα προσωπικού επικρατούσε επίσης το χάος —με άλλα λόγια, σε κάθε πτυχή επικρατούσε το χάος. Ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα άρχισε τότε να διορθώνει τα πράγματα, δημιουργώντας διοικητικές δομές, και καλλιεργώντας επικεφαλής και εργάτες. Έπειτα, βήμα προς βήμα, βρήκε όλους εκείνους που είχαν κάποιον ζήλο, που μπορούσαν να δαπανήσουν τον εαυτό τους, που μπορούσαν να καλλιεργηθούν και μπορούσαν επίσης να απαρνηθούν τις οικογένειές τους, και τους έβαλε να κάνουν έργο της εκκλησίας. Εκείνον τον καιρό, σε κάποια μέρη οι άνθρωποι παντρεύονταν νωρίς. Στα δεκαέξι ή δεκαεπτά, ή στα δεκαοκτώ ή δεκαεννέα τους χρόνια, σκεφτόντουσαν να παντρευτούν, να κάνουν παιδιά και να αποκτήσουν απογόνους. Οι αδελφοί και οι αδελφές στην εκκλησία δεν αποτελούσαν εξαίρεση και επηρεάζονταν κι αυτοί από αυτά τα τοπικά έθιμα. Πολλοί αδελφοί και αδελφές που ήταν ενθουσιώδεις στην πίστη τους στον Θεό είχαν επίσης φτάσει σε αυτήν την ηλικία. Αν η εκκλησία δεν τους είχε προαγάγει και καλλιεργήσει, αν δεν τους πότιζε συχνά, αν δεν τους είχε επιβάλει φορτία και αν δεν τους είχε βάλει να κάνουν έργο σε διάφορα μέρη, τότε αυτοί οι άνθρωποι ίσως να είχαν παντρευτεί και ίσως μέχρι τώρα να ήταν ήδη γιαγιάδες ή παππούδες. Εκείνον τον καιρό, θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι κάποιοι από αυτούς τους νέους είχαν κερδίσει ιδιαίτερη εύνοια. Κάποιες εκκλησίες δεν μπορούσαν να βρουν ανθρώπους με καλό επίπεδο ανάμεσα στους μεγαλύτερους σε ηλικία για να υπηρετήσουν ως επικεφαλής και εργάτες. Κάποιοι άνθρωποι καλύτερου επιπέδου ακόμα δεν μπορούσαν να απαρνηθούν την οικογένειά τους, ενώ άλλοι είχαν χαμηλό επίπεδο και ήταν απλώς ανίκανοι να κάνουν πραγματικό έργο, και απλώς είχαν κάποιο ζήλο και ήταν πρόθυμοι να τρέχουν εδώ κι εκεί και να δαπανούν τον εαυτό τους. Τι έπρεπε να γίνει, λοιπόν; Ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα καλλιέργησε κάποιους νέους ανθρώπους καλού επιπέδου και τους προήγαγε ώστε να ταξιδεύουν στις εκκλησίες στα διάφορα μέρη και να κάνουν έργο, επειδή μπορούσαν να απαρνηθούν την οικογένειά τους και ήταν σχετικά ελεύθεροι. Αφότου εκπαιδεύτηκαν αυτοί οι άνθρωποι, τουλάχιστον μπορούσε να διασφαλιστεί η εκκλησιαστική ζωή στις εκκλησίες στα διάφορα μέρη. Μαζί με τα λόγια του Αγίου Πνεύματος προς τις εκκλησίες, η εκκλησιαστική ζωή και το εκκλησιαστικό έργο στις εκκλησίες σε διάφορα μέρη έγιναν κάπως κανονικά. Κάποιοι από αυτούς τους νέους είναι τώρα γύρω στα πενήντα. Καθώς έχουν ακολουθήσει τον Θεό μέχρι σήμερα, μπορεί να πει κανείς ότι έχουν βιώσει πολλά. Ίσως αυτό για το οποίο αισθάνονται πιο τυχεροί είναι ότι δεν έχασαν την ευκαιρία να προαχθούν και να καλλιεργηθούν από τον οίκο του Θεού εκείνον τον καιρό ούτε άρχισαν, όπως οι άπιστοι, να μιλάνε για γάμο όταν έφτασαν σε αυτήν την ηλικία και να χορέψουν τον χορό του Ησαΐα. Αν και παραμένουν άγαμοι μέχρι σήμερα, έχουν κερδίσει πολλά και έχουν κατανοήσει αρκετές αλήθειες. Η ίδρυση εκκλησιών σε διάφορα μέρη και η καλλιέργεια επικεφαλής και εργατών ήταν μία πτυχή του έργου. Μια ακόμα πτυχή ήταν ότι η εκκλησιαστική ζωή δεν ήταν απλώς θέμα ικανότητας να διαβάζει κανείς τα λόγια του Θεού και να έχει το έργο του Αγίου Πνεύματος. Η εκκλησιαστική ζωή απαιτούσε πολύ περιεχόμενο. Στην πίστη στον Θεό, οι άνθρωποι, εκτός από το να διαβάζουν τα λόγια Του, έπρεπε επίσης να συναναστρέφονται σχετικά με την αλήθεια και να συζητούν για τις εμπειρίες τους. Είχαν επίσης κάποιες ανάγκες όσον αφορά τις μορφές ψυχαγωγίας, όπως το να τραγουδούν ύμνους και να χορεύουν. Επομένως, ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα ίδρυσε μια ομάδα ύμνων, οργάνωσε μερικούς ανθρώπους να γράψουν βιωματικούς ύμνους, και έγραψε ύμνους και ο ίδιος. Ο σκοπός ήταν να δώσει στους αδελφούς και τις αδελφές τραγούδια για να τραγουδούν και να εμπλουτίσει την εκκλησιαστική ζωή. Αφότου γράφτηκαν οι ύμνοι, πώς θα μπορούσαν να διανεμηθούν ομοιόμορφα στις εκκλησίες, ώστε να μάθουν να τους τραγουδούν όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές; Ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα οργάνωσε ανθρώπους να τραγουδήσουν τους ύμνους και βρήκε ανθρώπους να τους ηχογραφήσουν. Εκείνον τον καιρό, όλοι οι τραγουδιστές και οι μουσικοί ήταν ερασιτέχνες. Δεν είχαν λάβει επαγγελματική εκπαίδευση και άρχισαν να κάνουν πρόβες χωρίς πολλές μουσικές γνώσεις. Όταν ηχογραφούνταν τα τραγούδια, δεν υπήρχε καλός εξοπλισμός ηχογράφησης ούτε υπήρχαν όργανα υψηλής ποιότητας για την ενορχήστρωση. Ένα έρχου θεωρούνταν σχετικά πρακτικό όργανο και, αν υπήρχε ένα τέτοιο, αυτό θεωρούνταν ενορχήστρωση. Κάποιοι άνθρωποι ήξεραν επίσης να παίζουν λίγο ακορντεόν ή πλήκτρα. Με λίγα λόγια, ήταν όλοι ερασιτέχνες, αλλά εκείνον τον καιρό δεν ήταν καθόλου εύκολο να φτάσει κανείς σε αυτό το επίπεδο. Φυσικά, είτε τα έργα που δημιουργήθηκαν τελικά ήταν καλά είτε όχι, κάποιος έπρεπε να οργανώσει αυτό το ζήτημα. Ό,τι χρειάζονταν οι εκκλησίες, ό,τι χρειάζονταν οι αδελφοί και οι αδελφές, και ό,τι συνεργασία απαιτούσε το έργο του Θεού από τον άνθρωπο, ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα μπόρεσε να τα σκεφτεί όλα και συνέχισε να παρακολουθεί αυτά τα ζητήματα. Με άλλα λόγια, μέσα στο πλαίσιο των δυνατοτήτων του, πήρε ό,τι μπορούσε να σκεφτεί ο άνθρωπος και το μετέτρεψε σε πραγματικότητα, κι επίσης έβαλε τα δυνατά του για να κάνει ό,τι μπορούσε να κάνει ο άνθρωπος. Με αυτόν τον τρόπο, ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα οργάνωσε και παρακολούθησε αυτό το έργο, στέλνοντας σε όλες τις εκκλησίες τα τυπωμένα βιβλία των λόγων του Θεού, τα βιβλία με τους ύμνους, καθώς και τις ηχογραφημένες κασέτες και τα CD, ώστε να μπορούν όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές να διαβάζουν τα λόγια του Θεού, να μαθαίνουν ύμνους και να έχουν μια καλή εκκλησιαστική ζωή. Αν και η εκκλησιαστική ζωή εκείνον τον καιρό ήταν σχετικά απλή σε σύγκριση με σήμερα, και οι συνθήκες ήταν σχετικά δύσκολες, χωρίς σύγχρονο εξοπλισμό και χωρίς μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας, και χωρίς επικεφαλής, εργάτες ή τεχνικό προσωπικό που να είναι κατάλληλο για χρήση, επειδή ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα οργάνωσε και παρακολούθησε αυτό το έργο και βελτίωνε συνεχώς κάθε πτυχή του, οι άνθρωποι μπορούσαν και πάλι να απολαμβάνουν μια καλή εκκλησιαστική ζωή υπό τις συνθήκες εκείνης της εποχής. Αυτή η καλή εκκλησιαστική ζωή σήμαινε ότι οι άνθρωποι μπορούσαν να διαβάζουν τα πιο πρόσφατα λόγια του Θεού, να νιώθουν απόλαυση και να βιώνουν απελευθέρωση. Όλοι μπορούσαν να διαβάσουν τις πιο πρόσφατες ομιλίες του Θεού προς την ανθρωπότητα και να γνωρίσουν τις προθέσεις του Θεού εκείνη ακριβώς τη στιγμή, τις σκέψεις του Θεού για τον άνθρωπο και τις απαιτήσεις Του από τον άνθρωπο. Ακόμα καλύτερα, κάποιοι άνθρωποι μπορούσαν να κατανοήσουν την αλήθεια στα λόγια του Θεού και να έχουν κάποια πρόσβαση σ’ αυτή. Μέσω της οργάνωσης και της διευθέτησης των πραγμάτων με αυτόν τον τρόπο από τον άνθρωπο που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα, από τη μία ιδρύθηκαν εκκλησίες και από την άλλη όλοι οι άνθρωποι άρχισαν να ζουν μια εκκλησιαστική ζωή που ήταν κανονική και είχε τάξη. Ο οίκος του Θεού δεν είναι μια θρησκευτική ομάδα. Η εκκλησιαστική ζωή δεν ασκεί θρησκευτικές τελετές, πόσο μάλλον ασκεί κηρύγματα σε μορφή μονολόγου. Η εκκλησιαστική ζωή του οίκου του Θεού πρέπει να περιλαμβάνει τη βρώση και την πόση των λόγων του Θεού και το έργο του Αγίου Πνεύματος· πρέπει να περιλαμβάνει τη συναναστροφή σχετικά με την αλήθεια και την αναφορά βιωματικών μαρτυριών, καθώς και το τραγούδι ύμνων προς δόξα του Θεού. Μια τέτοια εκκλησιαστική ζωή είναι εκκλησιαστική ζωή υπό την ηγεσία και την κατεύθυνση, υπό το πότισμα και την παροχή, καθώς και υπό την καθοδήγηση και τη βοήθεια του Θεού· είναι η αληθινή εκκλησιαστική ζωή. Παρόλο που, σε σύγκριση με την εκκλησιαστική ζωή σήμερα, ήταν πολύ επιφανειακή, πολύ μονόπλευρη και πολύ απλή, αυτό ήταν που χρειάζονταν τα ανθρώπινα όντα εκείνον τον καιρό και ήταν επίσης για να απολαύσουν τα ανθρώπινα όντα τη διαφώτιση και τη φώτιση του Αγίου Πνεύματος —με άλλα λόγια, για να απολαύσουν όλοι οι εκλεκτοί του Θεού τα λόγια Του στην εκκλησιαστική ζωή και να ακούσουν τη φωνή Του με τα ίδια τους τα αυτιά. Αυτή ήταν μια καλή αρχή για την εκκλησιαστική ζωή. Χωρίς μια τέτοια εκκλησιαστική ζωή, δεν θα μπορούσατε σε καμία περίπτωση να τα καταφέρετε μέχρι σήμερα. Ακριβώς επειδή υπήρχε αυτό το είδος τακτικής, σταθερής εκκλησιαστικής ζωής με πρακτικά αποτελέσματα, οι άνθρωποι μπόρεσαν να φτάσουν βήμα βήμα εκεί όπου βρίσκονται σήμερα και να οδηγηθούν εκεί όπου βρίσκονται σήμερα, και να έχουν το ανάστημα που έχουν σήμερα καθώς και τα κέρδη που έχουν σήμερα σε κάθε πτυχή. Αυτό είναι το έργο που έκανε ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα όσον αφορά τη διοίκηση της εκκλησίας, το προσωπικό και το συγκεκριμένο έργο της εκκλησίας. Ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα έκανε επίσης σημαντικό έργο σε έναν άλλον τομέα, που ήταν το να κάνει κηρύγματα αμέσως μετά τα λόγια του Αγίου Πνεύματος προς τις εκκλησίες. Συγκέντρωνε τακτικά ή μη τακτικά επικεφαλής και εργάτες για συναθροίσεις και συναναστρεφόταν σχετικά με τις προθέσεις του Θεού, συναναστρεφόταν σχετικά με τις αλήθεια-αρχές που πρέπει να τηρούν οι άνθρωποι στην καθημερινή τους ζωή και κάνοντας τα καθήκοντά τους, κι επίσης συναναστρεφόταν σχετικά με το πώς να ιδρύουν εκκλησίες και να ποτίζουν τις εκκλησίες, και συναναστρεφόταν σχετικά με το πώς να υπηρετούν τον Θεό. Ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα έβαλε τα δυνατά του για να κάνει καλά αυτό το έργο, πραγματοποιώντας συναναστροφές για θέματα σχετικά με τη ζωή-είσοδο και πραγματοποιώντας επίσης συναναστροφές σχετικά με αλήθειες που αφορούν την υπηρεσία προς τον Θεό. Αυτό είναι που μου άφησε τη βαθύτερη εντύπωση.

Το έργο που έκανε ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα είχε στενή σχέση με τις προθέσεις του Θεού και με τον σκοπό που είχε ο Θεός στην ίδρυση εκκλησιών στη γη, και ήταν άρρηκτα συνδεδεμένο με το έργο που επρόκειτο να κάνει ο Θεός στον εκλεκτό λαό Του. Αυστηρά μιλώντας, αυτά που έλεγε ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα, αυτά στα οποία εστίαζε, αυτά που παρακολουθούσε, αυτά που επόπτευε και αυτά που έκανε στην εκκλησία σε κάθε περίοδο, όλα γίνονταν σε στενή συνεργασία με το έργο του Αγίου Πνεύματος· εκείνος πάσχιζε να συνεργαστεί στο έπακρο για να υλοποιήσει οποιαδήποτε ηγεσία παρείχε το Άγιο Πνεύμα, οποιεσδήποτε αποκαλύψεις έδινε ο Θεός, και οποιαδήποτε νοήματα και απαιτήσεις υπήρχαν στα λόγια του Θεού, ώστε να μην πάνε χαμένα τα λόγια του Θεού, ώστε να μην πάνε χαμένες οι προθέσεις του Θεού και ώστε όλοι οι άνθρωποι εκείνου του καιρού να γνωρίσουν και να κατανοήσουν τις προθέσεις του Θεού και τα λόγια του Θεού. Αν και δεν έφτασε στο σημείο να γίνει γνωστό σε κάθε νοικοκυριό, τουλάχιστον, υπό την ηγεσία του ανθρώπου που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα, όλοι οι άνθρωποι εκείνης της εποχής μπορούσαν να ακολουθήσουν στενά αυτό το ρεύμα και να νιώσουν ότι αυτό το ρεύμα είχε το έργο του Αγίου Πνεύματος, είχε το έργο του Θεού, είχε τα λόγια του Θεού και είχε τις προθέσεις του Θεού. Ήταν σίγουροι ότι αυτό το ρεύμα προερχόταν από τον Θεό, σίγουροι ότι αυτό το ρεύμα ήταν σωστό και, τουλάχιστον, σίγουροι ότι ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα ήταν σωστός άνθρωπος. Όποιο χάσμα κι αν υπήρχε ανάμεσα σ’ αυτά που έκανε τότε και σ’ αυτά που γίνονται τώρα, με λίγα λόγια, όλα όσα έκανε είχαν σκοπό να υποστηρίξουν το έργο που γίνεται από το Άγιο Πνεύμα και να αποτελέσουν συνεργασία με αυτό. Όσον αφορά το επίπεδο στο οποίο κατανοούσαν την αλήθεια οι άνθρωποι της εκκλησίας εκείνον τον καιρό, ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα μπορούσε να κάνει αυτά τα πράγματα και μπορούσε να οδηγήσει την εκκλησία στο επίπεδο που είχε φτάσει τότε —ποια από τις τέσσερις εκδηλώσεις του ότι είχε μια σιωπηρή κατανόηση με τον Θεό θα λέγατε ότι πληρούσε; (Πιστεύω ότι πληρούσε και τις τέσσερις.) Θα ήταν κάπως λιγότερο αντικειμενικό να πούμε ότι πληρούσε και την τέταρτη, «την κατανόηση των προθέσεων του Θεού», αλλά κατά τη γνώμη Μου, διέθετε τουλάχιστον τις άλλες τρεις: αυθεντική πίστη, αληθινή καρδιά και νοιάξιμο, με το «νοιάξιμο» να είναι το πιο εμφανές. Ήταν κάποιος που νοιαζόταν για το φορτίο του Θεού και, κάνοντας τόσο πολύ έργο, ποτέ δεν επιδόθηκε σε μηχανορραφίες για να αποκτήσει για τον εαυτό του οτιδήποτε είχε σχέση με χρήματα ή προσωπικό όφελος. Μπορεί να μην καταλαβαίνετε τι εννοώ με αυτό, οπότε θα σας πω ένα παράδειγμα. Από τη στιγμή που ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα άρχισε να οργανώνει την εκτύπωση βιβλίων και μέχρι σήμερα, δεν έχει χρεωθεί ούτε ένα σεντ στους αδελφούς και τις αδελφές για κανένα από τα βιβλία που έχει διανείμει η εκκλησία μας. Δεν είναι ότι σταματήσαμε να τα χρεώνουμε αργότερα που η εκκλησία είχε τα μέσα· ακόμα και στην αρχή, όταν τα οικονομικά ήταν ιδιαίτερα στενά, δεν χρεώσαμε ούτε ένα σεντ. Γιατί αυτό; Αν και η εκκλησία δεν ήταν σε πολύ καλή οικονομική κατάσταση εκείνον τον καιρό, δεδομένων των περιορισμένων οικονομικών πόρων που ήταν διαθέσιμοι τότε, κατά βάση μπορούσε να καλύψει έξοδα όπως το κόστος τύπωσης βιβλίων, οπότε οι αδελφοί και οι αδελφές δεν χρεώνονταν για τα βιβλία που τους διανέμονταν και είχαν τη δυνατότητα να τα διαβάσουν δωρεάν. Καθώς τα βιβλία συνέχιζαν να εκτυπώνονται, το συνολικό ποσό των χρημάτων της εκκλησίας μειωνόταν όλο και περισσότερο. Εκείνον τον καιρό, οι περισσότεροι αδελφοί και αδελφές που πίστευαν πολλά χρόνια στον Θεό δεν είχαν πηγή εισοδήματος επειδή έκαναν τα καθήκοντά τους καθ’ όλη τη διάρκεια και δεν είχαν πολλά χρήματα στη διάθεσή τους. Κατά συνέπεια, τα χρήματα που προσφέρονταν μερικές φορές δεν μπορούσαν να καλύψουν τις δαπάνες της εκκλησίας και τα διάφορα έξοδα. Θυμάμαι πολύ καθαρά μια φορά που έπρεπε να τυπωθεί μια παρτίδα βιβλίων, αλλά στην εκκλησία είχαν μείνει μόνο μερικές χιλιάδες γιουάν. Μετά την πληρωμή του κόστους της τύπωσης των βιβλίων, δεν θα έμεναν χρήματα για το έργο της εκκλησίας. Αν οι επικεφαλής και οι εργάτες είχαν έξοδα ταξιδιού που έπρεπε να καλυφθούν όταν πήγαιναν κάπου ή αν έπρεπε να καλυφθούν έξοδα διαβίωσης κατά τη φιλοξενία αδελφών σε μια μεγάλη συνάθροιση, ίσως να μην έφταναν τα χρήματα. Τι έπρεπε να γίνει; Υπό αυτές τις συνθήκες, έπρεπε να τυπωθούν τα βιβλία; (Ναι, έπρεπε.) Τα βιβλία έπρεπε να τυπωθούν και τα χρήματα έπρεπε και πάλι να πληρωθούν. Ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα σκέφτηκε μια λύση. Είπε ότι έπρεπε πρώτα να συγκεντρωθούν εκ των προτέρων μερικά γιουάν για κάθε βιβλίο αυτής της παρτίδας —ακριβώς όσα χρειάζονταν για να καλυφθεί το κόστος τύπωσης της παρτίδας. Σε αυτό το πλαίσιο, εκείνη τη φορά συγκεντρώθηκαν χρήματα εκ των προτέρων. Αλλά μετά από λίγο, οι αδελφοί και οι αδελφές στην εκκλησία έκαναν και πάλι προσφορές, και υπήρχαν αρκετά χρήματα για να καλυφθούν τα έξοδα τύπωσης της επόμενης παρτίδας βιβλίων. Από τότε κι έπειτα, η οικονομική κατάσταση της εκκλησίας άλλαξε και δεν χρεώσαμε ποτέ ξανά χρήματα για την τύπωση βιβλίων. Εκείνο το περιστατικό ήταν απλώς ένα σύντομο διάλειμμα. Τι νόημα έχει να το αναφέρω αυτό; Το νόημα είναι ότι, ακόμα και όταν τα οικονομικά ήταν στα χειρότερά τους, δεν σταματήσαμε να εκτυπώνουμε τα βιβλία μας. Ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα δοκίμασε κάθε δυνατό μέσο και, σαν αρχηγός ενός σπιτιού, αγχώθηκε, συλλογίστηκε και έκανε σχέδια για αυτό το ζήτημα. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν αυτά τα πράγματα. Όταν διανεμήθηκαν στις εκκλησίες αυτά τα βιβλία με τα λόγια του Θεού, το πρώτο πράγμα που έλεγαν οι περισσότεροι όταν έπαιρναν ένα ήταν: «Αυτό το βιβλίο είναι τόσο καλό! Το εκτυπώσαμε εμείς οι ίδιοι —πόσο δύσκολο πρέπει να ήταν!» Κάποιοι δεν το εκτίμησαν καν αυτό το βιβλίο ούτε το διάβασαν σωστά. Ωστόσο, οι άνθρωποι δεν γνώριζαν πόσες δυσκολίες αντιμετώπισε ο Άνωθεν στο παρασκήνιο καθώς έκανε αυτό το έργο και εκτύπωνε αυτό το βιβλίο. Αρκετοί άνθρωποι στην εκκλησία μας προέρχονταν από την Τοπική Εκκλησία ή από άλλες ομολογίες. Προηγουμένως, οι επικεφαλής και οι απόστολοι της ηπειρωτικής Κίνας από εκείνες τις ομολογίες δεν έκαναν έργο τύπωσης βιβλίων. Πήραν το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων που πρόσφεραν οι αδελφοί και οι αδελφές στις διάφορες εκκλησίες, αλλά δεν τύπωσαν βιβλία ούτε έκαναν τους ύμνους διαθέσιμους στο ευρύ κοινό. Ό,τι ηχογραφήσεις κηρυγμάτων υπήρχαν από τα ανώτερα επίπεδα δεν διανεμήθηκαν ποτέ σε αυτούς που βρίσκονταν στα κατώτερα επίπεδα. Δεν έκαναν κανένα από αυτά τα έργα. Οι εκλεκτοί του Θεού δεν είχαν τίποτα άλλο εκτός από τη Βίβλο. Αν ήθελες να διαβάσεις μια συλλογή κηρυγμάτων ή βιωματικών μαρτυριών, δεν μπορούσες να βρεις καμία· αν ήθελες να ακούσεις μερικούς καλούς ύμνους, αυτό ήταν ακόμα πιο δύσκολο. Κανείς δεν έκανε αυτό το έργο. Αν ήθελες να διαβάσεις πνευματικά βιβλία, έπρεπε να έχεις προσωπική σχέση μαζί τους για να σου δανείσουν ένα να διαβάσεις. Οι εκλεκτοί του Θεού, πολύ απλά, δεν μπορούσαν να κερδίσουν παροχή ζωής, και δεν υπήρχαν καλοί άνθρωποι να καθοδηγήσουν και να διαχειριστούν την εκκλησιαστική ζωή. Αυτοί οι απόστολοι και οι επικεφαλής δεν έκαναν καθόλου αληθινό έργο. Το μόνο που έκαναν τακτικά ήταν να διοργανώνουν κάθε τόσο μια συνάντηση συνεργατών, όπου έτρωγαν και έπιναν πλουσιοπάροχα. Ίσως αυτό να ήταν το «έργο» που έκαναν. Τότε ήμουν νέος, μόλις δεκαεπτά-δεκαοκτώ χρονών και, όταν άκουσα για αυτά τα πράγματα, σκέφτηκα: «Τι χάος! Αυτοί είναι άνθρωποι που πιστεύουν στον Θεό; Έχει αυτό καμία σχέση με κάτι που θα έκαναν πιστοί στον Θεό;» Αγανάκτησα πολύ όταν το έμαθα. Δεν μας απασχολεί τι έτρωγαν και τι απολάμβαναν. Με λίγα λόγια, το λιγότερο που μπορεί να πει κανείς είναι ότι δεν οργάνωναν σωστά την εκκλησιαστική ζωή, δεν διένειμαν την πνευματική τροφή που χρειάζονταν οι άνθρωποι —βιβλία και ύμνους— και δεν καλλιεργούσαν επικεφαλής και εργάτες. Δεν έκαναν καθόλου από αυτό το έργο. Η εκκλησία εισέπραττε σημαντικά ποσά από προσφορές, αλλά εκείνοι, όταν πήγαιναν στις εκκλησίες σε διάφορα μέρη, νοιάζονταν μόνο για το φαγητό, το ποτό και τη διασκέδαση. Δεν έκαναν αληθινό έργο και ποτέ δεν χρησιμοποίησαν τις προσφορές για το έργο της εκκλησίας. Στις συναθροίσεις, απλώς μιλούσαν για κάποια δόγματα και φώναζαν μερικά συνθήματα, και αυτό ήταν όλο· ποτέ δεν έλυναν πραγματικά προβλήματα. Αφότου άρχισε να εργάζεται ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα, έβαλε τέλος σ’ αυτά τα φαινόμενα. Ξεκίνησε να λύνει κάθε πρόβλημα και άρχισε να κάνει συγκεκριμένο έργο λίγο λίγο, έτσι ώστε να αλλάξει σταδιακά και να μπει στον σωστό δρόμο η εκκλησιαστική ζωή και το έργο του προσωπικού της εκκλησίας, κι αυτό συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Οι προσφορές του Θεού είναι αυτά που προσφέρουν οι άνθρωποι στον Θεό. Αν κοιτάξετε τη διαχείριση και τη χρήση των προσφορών, τα έξοδα διαβίωσης του ενσαρκωμένου Θεού αντιπροσωπεύουν μόνο μια πολύ μικρή μερίδα. Η πλειοψηφία των προσφορών που απομένουν χρησιμοποιείται για το έργο της κήρυξης του ευαγγελίου, για τα έξοδα διαβίωσης των επικεφαλής, των εργατών και των ανθρώπων που κάνουν τα καθήκοντά τους με πλήρη απασχόληση, καθώς και για την αγορά μηχανημάτων και εξοπλισμού που απαιτούνται για το έργο της εκκλησίας, και ούτω καθεξής. Με λίγα λόγια, όλες αυτές οι δαπάνες είναι λογικές και χρησιμοποιούνται για το έργο του οίκου του Θεού, κι όχι για τη συντήρηση άχρηστων ανθρώπων που δεν μπορούν να κάνουν τα καθήκοντά τους. Όσον αφορά το έργο του οίκου του Θεού, το εύρος του είναι μεγάλο. Ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα χρησιμοποίησε αυτές τις προσφορές με σύνεση, οικοδόμησε λίγο λίγο την εκκλησιαστική ζωή και οργάνωσε λίγο λίγο το διοικητικό έργο. Επίσης, κατηγοριοποιήθηκαν τα διάφορα είδη ανθρώπων στην εκκλησία: Εκείνοι που έκαναν τα καθήκοντά τους διακρίθηκαν από εκείνους που δεν τα έκαναν, κι εκείνοι που αγαπούσαν την αλήθεια διακρίθηκαν από εκείνους που αποστρέφονταν την αλήθεια. Όσοι έπρεπε να απομακρυνθούν απομακρύνθηκαν, και προήχθησαν και κατάλληλοι άνθρωποι για καλλιέργεια σε διαφορετικές περιόδους. Αυτά είναι πράγματα που όλοι σας έχετε δει και βιώσει. Σε όλο αυτό το ταξίδι, φυσικά, ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα έφτασε σταδιακά στο σημείο να κατανοήσει την αλήθεια και να συλλάβει τις αρχές για την εκτέλεση του έργου καθώς βίωνε αυτά τα πράγματα. Από τη μία, έλαβε τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος κάνοντας έργο. Από την άλλη, μέσα από το έργο και τα λόγια του Θεού, έφτασε σταδιακά στο σημείο να κατανοεί όλο και περισσότερο τις προθέσεις του Θεού. Η κατανόησή του δεν παρέμεινε απλώς στο επίπεδο των δογμάτων ούτε έμεινε μόνο μέσα στο πλαίσιο των κανονισμών και των ασκήσεων. Αντίθετα, η κατανόησή του έγινε όλο και πιο πρακτική, κι εκείνος έγινε όλο και πιο ικανός να κάνει καλά το εκκλησιαστικό έργο σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού, πράγμα που κατέστησε την εκκλησιαστική ζωή πιο σταθερή και πιο κανονική, και πιο ωφέλιμη για τη ζωή-είσοδο των ανθρώπων. Επομένως, μέσα στη διαδικασία της συνεχούς αναζήτησης και της συνεχούς εξερεύνησης ήταν που έφτασε ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα στο σημείο να κατανοήσει τις προθέσεις του Θεού, να συνεργαστεί στενά με τον Θεό, να δείξει να νοιάζεται για τις προθέσεις του Θεού και να βάλει τα δυνατά του για να κάνει καλά το εκκλησιαστικό έργο, πασχίζοντας να διασφαλίσει με μεγαλύτερη ακρίβεια ότι δεν θα πάνε χαμένες οι προθέσεις του Θεού και ότι θα εκτελεστεί το θέλημά Του. Σε κάθε πράγμα που κάνει, είτε αφορά το προσωπικό είτε τη ζωή-είσοδο, και είτε αφορά εξωτερικές υποθέσεις είτε εσωτερικά ζητήματα, πασχίζει να συμμορφώνεται με τις αρχές και να συμμορφώνεται με τις προθέσεις του Θεού, χωρίς να παρεκκλίνει ούτε προς τα αριστερά ούτε προς τα δεξιά. Ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα κάνει το έργο του πληρώντας αυτές τις τέσσερις προϋποθέσεις: αυθεντική πίστη, αληθινή καρδιά, νοιάξιμο και κατανόηση των προθέσεων του Θεού. Για σας, αυτό δεν είναι απλώς εξαιρετικά ωφέλιμο και εξαιρετικά βοηθητικό· είναι η ευλογία σας! Αν αυτός ο άνθρωπος δεν ήταν ο σωστός άνθρωπος, αλλά ήταν κάποιος που επιδίωκε τη φήμη και το κέρδος, και εποφθαλμιούσε τα οφέλη της θέσης, αν ήταν ένας δόλιος άνθρωπος, κάποιος που στόχευε μόνο στο κέρδος και του φώτιζαν τα μάτια στη θέα των χρημάτων ή ένας δύσπιστος, πείτε Μου, θα μπορούσε να κάνει αυτό το έργο; Θα μπορούσε να συνεργαστεί με όλους αυτούς τους τρόπους; Θα μπορούσε να φτάσει σε μια τέτοια σιωπηρή κατανόηση με τον ενσαρκωμένο Θεό; (Όχι.) Άρα, αυτός ο άνθρωπος είναι εξαιρετικά κρίσιμης σημασίας! Ο κύριος λόγος για τον οποίο μπορεί ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα να κάνει καλά αυτό το έργο της εκκλησίας είναι το ότι πληροί τις τέσσερις προϋποθέσεις για τις οποίες μόλις μιλήσαμε. Όσον αφορά το ίδιο ζήτημα, οι άνθρωποι έχουν και το δικαίωμα επιλογής και το περιθώριο επιλογής. Μπορούν να επιλέξουν να το χειριστούν άσχημα και, φυσικά, μπορούν επίσης να επιλέξουν να το χειριστούν καλά. Αν το χειριστούν καλά, θα επωφεληθούν αμέτρητοι άνθρωποι, και τα λόγια που λέει ο Θεός και το έργο που κάνει ο Θεός θα πετυχαίνουν σταδιακά αποτελέσματα στους ανθρώπους. Αν, όμως, κάποιος δεν ακολουθήσει το σωστό μονοπάτι και αντ’ αυτού διαπράξει απερίσκεπτα παραπτώματα, τι είδους πράγματα θα κάνει; Θα χρησιμοποιήσει όλες τις προσφορές του Θεού για την προσωπική του απόλαυση, αγοράζοντας πολυτελή αυτοκίνητα και πολυτελή σπίτια, και ακόμα και ιδιωτικά αεροπλάνα και κρουαζιερόπλοια για να ταξιδεύει σε χώρες ανά τον κόσμο, απολαμβάνοντας το φαγητό, το ποτό και τη διασκέδαση. Το πολύ πολύ να κάνει περιστασιακά λίγα κηρύγματα και τέλος. Δεν θα κάνει καθόλου εκκλησιαστικό έργο και θα αγνοεί την εκκλησία ακόμα κι αν εκεί επικρατεί πλήρης αναταραχή, και θα τον νοιάζει μόνο η δική του απόλαυση. Αν ένας τέτοιος άνθρωπος ηγούνταν της εκκλησίας, θα ήταν εύκολο να έχετε μια καλή εκκλησιαστική ζωή και ένα καλό περιβάλλον για να κάνετε τα καθήκοντά σας; (Όχι.) Επομένως, είναι πραγματικά απαραίτητο να σας καθοδηγεί ένας καλός άνθρωπος όπως ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα. Κάποιοι βλέπουν το έργο που κάνει ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα και εξακολουθούν να μην του δίνουν σημασία, καθώς σκέφτονται: «Αυτό είναι εύκολο. Ποιος δεν θα μπορούσε να το κάνει; Εφ’ όσον κάποιος κατανοεί τις προθέσεις του Θεού και είναι ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από τον Θεό, ο άνθρωπος που έχει καθοριστεί από τον Θεό, είναι εύκολο να κάνει αυτό το έργο». Πείτε Μου, είναι εύκολο; (Όχι.) Δεν είναι εύκολο να κάνεις καλά αυτό το έργο, πόσο μάλλον σε ένα περιβάλλον θρησκευτικών διώξεων όπως αυτό της ηπειρωτικής Κίνας. Ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα καταζητούνταν από τις αρχές· όπου κι αν πήγαινε για να παρευρεθεί σε συνάθροισες ή ό,τι έργο κι αν έκανε, έβαζε σε κίνδυνο τη ζωή του, και η σύλληψή του θα ήταν θάνατος. Μήπως τότε παράτησε το καθήκον του; Μήπως υποχώρησε; Μήπως προσπάθησε να ξεγλιστρήσει και να τεμπελιάσει; (Όχι.) Όσο φοβισμένος ή αδύναμος κι αν ήταν μέσα του, ποτέ δεν παράτησε το καθήκον του. Κάποιοι άνθρωποι δεν αναλαμβάνουν σημαντικό έργο και δεν αντιμετωπίζουν μεγάλο κίνδυνο όπου κι αν πάνε. Όταν λένε: «Δεν έχω παρατήσει το καθήκον μου», κάτι τέτοιο είναι εύκολο να το πεις και εύκολο να το κάνεις. Αν σκεφτεί κανείς, όμως, τις συνθήκες στις οποίες βρισκόταν ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα, το ότι κατάφερε να μην τα παρατήσει σε ένα τόσο επικίνδυνο περιβάλλον και να φροντίζει επίσης κάθε πτυχή του έργου της εκκλησίας —έπρεπε να σκέφτεται κάθε τομέα του έργου και κάθε ζήτημα, και έπρεπε να τα σκέφτεται πριν από οποιονδήποτε άλλον— θα λέγατε ότι ήταν εύκολο να το κάνει; (Όχι.) Η ενέργεια του ανθρώπου και αυτά που μπορεί να αντέξει η φυσική ικανότητα του ανθρώπου είναι και τα δύο περιορισμένα. Φαίνεται εύκολο όταν τον βλέπεις να το κάνει, αλλά αν σου ζητούταν να το κάνεις εσύ, θα καταλάβαινες πόσο δύσκολο είναι και πόσο απέχει από το να είναι εύκολο. Ανάμεσα σ’ εσάς που ακούτε κηρύγματα εδώ και τόσα χρόνια, δεν έχω βρει κανέναν άλλον σαν αυτόν ούτε έχω βρει κανέναν που να μπορεί να αναλάβει αυτό το έργο. Αρκετοί άνθρωποι άρχισαν να ακολουθούν όταν άρχισε το Άγιο Πνεύμα να μιλάει στις εκκλησίες και συνεχίζουν μέχρι σήμερα. Θα έπρεπε να γνωρίζουν και να έχουν ξεκάθαρη εικόνα για το τι έχει περάσει η εκκλησία καθώς αναπτύχθηκε μέχρι την παρούσα κατάστασή της και πώς έχει φτάσει μέχρι εδώ βήμα βήμα. Αν δεν ήταν το νοιάξιμο και η κατανόηση που έδειξε ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα για το φορτίο του Θεού, τότε, μιλώντας από ανθρώπινη οπτική, η εκκλησία δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να αναπτυχθεί μέχρι την παρούσα κατάστασή της. Φυσικά, κάποιοι θα πουν: «Το έργο και η καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος δεν ήταν αυτά που του έδωσαν τη δυνατότητα να πετύχει τέτοια αποτελέσματα στο έργο του;» Το Άγιο Πνεύμα θέλει να εργαστεί και πάνω σου· άραγε, όμως, εσύ έχεις αυτήν την αληθινή καρδιά και την ευαισθησία; Μπορείς να το κάνεις; Δεν νομίζω ότι θα μπορούσες απαραίτητα να το κάνεις. Αυτό δεν είναι υποτίμηση προς εσένα· αντίθετα, ουσιαστικά δεν μπορείς να το κάνεις. Και ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα και εσύ είστε ανθρώπινα όντα, όμως εκείνος μπορεί να το κάνει κι εσύ δεν μπορείς. Αυτό αποδεικνύει ότι υπάρχουν διαφορές μεταξύ των ανθρώπων. Ο Θεός επέλεξε εκείνον για να κάνει αυτό το έργο και ο Θεός δεν έκανε λάθος ως προς τον άνθρωπο που επέλεξε. Τουλάχιστον, αυτός ο άνθρωπος πληροί αυτήν την προϋπόθεση και έχει αυτό το προσόν, ενώ εσύ όχι. Εσύ δεν πληροίς τις προϋποθέσεις που απαιτεί ο Θεός, γι’ αυτό και ο Θεός επέλεξε εκείνον και δεν επέλεξε εσένα. Δεν έχεις άλλη επιλογή από το να πειστείς. Αυτό είναι γεγονός και κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί, σωστά; (Ναι.)