Όσον αφορά το θέμα της «εγκατάλειψης» μέσα στο «Πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια», συναναστραφήκαμε μέχρι το περιεχόμενο που αφορούσε τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες στο πλαίσιο του θέματος της «εγκατάλειψης των φραγμών που υπάρχουν ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και τον Θεό, και της εχθρικότητάς του απέναντι στον Θεό». Τις τελευταίες φορές, συναναστραφήκαμε σχετικά με την «εγκατάλειψη των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών που έχει κανείς για τον Θεό». Σήμερα, θα συνεχίσουμε τη συναναστροφή πάνω σ’ αυτό. Όσον αφορά τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό, συναναστραφήκαμε πάνω σε κάποια θέματα που αφορούν την κανονική ανθρώπινη φύση του ενσαρκωμένου Θεού, σωστά; Πάνω σε τι συναναστραφήκαμε, λοιπόν, την προηγούμενη φορά; Συναναστραφήκαμε πάνω σε κάποιες συγκεκριμένες εκδηλώσεις που αφορούν τη βίωση και τις αποκαλύψεις της κανονικής ανθρώπινης φύσης από τον ενσαρκωμένο Θεό, καθώς και σε κάποιες αρχές σύμφωνα με τις οποίες φέρεται και ενεργεί ο ενσαρκωμένος Θεός στο πλαίσιο της ανθρώπινης φύσης Του, κι έπειτα συναναστραφήκαμε πάνω σ’ αυτά που δεν κάνει ο ενσαρκωμένος Θεός όσον αφορά την ανθρώπινη φύση Του. Η συναναστροφή σχετικά μ’ αυτές τις πτυχές βοηθά τους ανθρώπους να κατανοήσουν καλύτερα τη διάθεση-ουσία της ενσαρκωμένης σάρκας του Θεού και τις αρχές με βάση τις οποίες Εκείνος φέρεται και ενεργεί, καθώς και κάποιες από τις συγκεκριμένες εκδηλώσεις και αποκαλύψεις Του. Όταν συναναστρεφόμαστε σχετικά με αυτές τις εκδηλώσεις του ενσαρκωμένου Θεού —είτε με τη μορφή γεγονότων, είτε με τη μορφή παραδειγμάτων είτε με τη μορφή συγκεκριμένων αρχών με βάση τις οποίες ενεργεί— αυτές αφορούν κάθε λογής μικρά ζητήματα της ζωής. Δεν φαίνεται να περιλαμβάνουν κανένα από τα μεγάλα, πρωτοποριακά κατορθώματα ή τις ευγενείς πράξεις που αξίζουν θαυμασμό οι οποίες υπάρχουν στις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες των ανθρώπων· όλες οι εκδηλώσεις του ενσαρκωμένου Θεού είναι πολύ κοινές και πολύ συνηθισμένες. Ακριβώς επειδή ο ενσαρκωμένος Θεός ζει ανάμεσα σ’ αυτήν τη συνηθισμένη, διεφθαρμένη ανθρωπότητα, αυτές οι κανονικές και πρακτικές εκδηλώσεις Του είναι, από τη μία, οι αναπόφευκτες εκδηλώσεις της ανθρώπινης φύσης της ενσαρκωμένης σάρκας του Θεού και, από την άλλη, μια κανονική ανάγκη του ενσαρκωμένου Θεού που ζει ανάμεσα στην ανθρωπότητα. Φυσικά, αυτές οι κανονικές και πρακτικές εκδηλώσεις δίνουν στους ανθρώπους και κάποιες πληροφορίες ή κάποια μονοπάτια σχετικά με τη γνώση για τον Θεό. Επιτρέπουν στους ανθρώπους να γνωρίσουν την πρακτικότητα και την κανονικότητα του Θεού μέσω της πρακτικής βίωσης και των πρακτικών αρχών της διαγωγής του ενσαρκωμένου Θεού ανάμεσα στους ανθρώπους, καθώς και να γνωρίσουν τον Θεό στον ουρανό, αφού τους δίνουν τη δυνατότητα να κατανοήσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τον Θεό στον ουρανό και να κατανοήσουν με ακρίβεια την ουσία Του ως ενός κανονικού, συνηθισμένου ανθρώπου στη γη.

Κάποιοι λένε: «Όλα αυτά τα πράγματα και τα παραδείγματα που λες τα οποία αφορούν την κανονική ανθρώπινη φύση του ενσαρκωμένου Θεού είναι πολύ συνηθισμένα· όλα είναι πολύ ασήμαντα και κοινά πράγματα της καθημερινής ζωής. Μπορείς να μιλήσεις για κάποια γεγονότα που να φαίνονται μυστηριώδη και ασύλληπτα ή που να φαίνονται εξαιρετικά μεγαλειώδη;» Σ’ αυτό απαντώ: Μέχρι τώρα, πραγματικά δεν έχουν υπάρξει καθόλου τέτοια. Ο ενσαρκωμένος Θεός ζει μέσα στην πραγματικότητα της κανονικής ανθρώπινης φύσης και σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον διαβίωσης, και εκτός από το να κάνει το έργο του ίδιου του Θεού, περνά τον υπόλοιπο χρόνο Του εντός του πλαισίου της ζωής της κανονικής ανθρώπινης φύσης Του, αλληλεπιδρώντας με τους αδελφούς και τις αδελφές ή φροντίζοντας κάποια ασήμαντα προβλήματα της εκκλησίας. Έτσι, εκτός από τα παραδείγματα πάνω στα οποία συναναστραφήκαμε και τα οποία αφορούν τις αρχές και τα πιστεύω με βάση τα οποία φέρεται και ενεργεί, δεν εκτελεί κανένα από τα σπουδαία, πρωτοποριακά κατορθώματα ή τις εξαιρετικές πράξεις που φαντάζεστε. Αυτό μπορεί να μην το περιμένουν οι άνθρωποι και ίσως να μη συνάδει με τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους, αλλά στην πραγματικότητα έτσι είναι. Η συναναστροφή μας πάνω στο θέμα του ενσαρκωμένου Θεού αφορούσε κυρίως κάποιες εκδηλώσεις Του, τη βίωσή Του και κάποιες συγκεκριμένες αρχές σύμφωνα με τις οποίες φέρεται και ενεργεί ο ενσαρκωμένος Θεός στην κανονική Του ανθρώπινη φύση. Αυτό διαφέρει από τον τρόπο με τον οποίο περιγράφονται στον κόσμο οι πράξεις σπουδαίων προσωπικοτήτων και διασήμων. Όταν οι άνθρωποι στον κόσμο λένε για κάποια σπουδαία, διάσημη ή εξαιρετική προσωπικότητα, πάντα μιλάνε για το πόσο μοναδική, εξαιρετική και σπουδαία είναι, και μιλάνε για τη γοητεία που έχει, εστιάζοντας κυρίως στο πόσο υψηλός και μεγαλοπρεπής είναι αυτός ο άνθρωπος. Ωστόσο, αυτά που λέμε σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό είναι ακριβώς τα αντίθετα απ’ αυτά που λέει ο κόσμος για αυτές τις εξαιρετικές προσωπικότητες και αυτούς τους σπουδαίους ανθρώπους. Κυρίως μιλάμε για το πόσο κανονικός, πρακτικός και συνηθισμένος είναι ο ενσαρκωμένος Θεός και για το ότι δεν είναι καθόλου εξαιρετικός. Μιλάμε μόνο για συγκεκριμένα παραδείγματα —και μάλιστα ασήμαντα παραδείγματα από την καθημερινή ζωή— και αναφερόμαστε στις αρχές και τις απόψεις που διέπουν τον τρόπο με τον οποίο φέρεται και ενεργεί. Όλες αυτές οι σκέψεις και απόψεις, οι αρχές και οι μέθοδοι διαγωγής και ενεργειών βασίζονται στη συνείδηση και τη λογική της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Μιλάμε κυρίως για το πώς φέρεται και πώς ενεργεί. Στον κόσμο, όμως, ελάχιστοι άνθρωποι μιλάνε για το πώς να φέρεται κανείς. Ακόμα κι αν κάποιοι έχουν μιλήσει γι’ αυτό το θέμα, δεν μπόρεσαν να δώσουν πολλά συγκεκριμένα παραδείγματα, πόσο μάλλον να εκφράσουν οποιεσδήποτε αρχές διαγωγής. Δεν μιλάνε για το ποιες θετικές αρχές, θετικές μεθόδους ή σωστές σκέψεις και απόψεις έχουν οι διάσημοι και οι μεγάλες προσωπικότητες στη διαγωγή και στις ενέργειές τους. Μιλάνε μόνο για τα επιτεύγματά τους, για το ταλέντο και τη μόρφωσή τους, καθώς και για το πνεύμα τους, και μιλάνε επίσης για την κυρίαρχη θέση που κατέχουν ανάμεσα στην ανθρωπότητα χάρη σ’ αυτά τα πράγματα. Αυτά για τα οποία μιλάνε είναι ακριβώς το αντίθετο της κανονικής ανθρώπινης φύσης που διαθέτει και φέρει ο ενσαρκωμένος Θεός για την οποία συναναστρεφόμαστε σήμερα. Αυτά που σας επιτρέπει να μάθετε και να κατανοήσετε η ενσαρκωμένη σάρκα του Θεού είναι οι αρχές και τα πιστεύω για τη διαγωγή και τις ενέργειες τα οποία βιώνονται και κατέχονται στο πλαίσιο της κανονικής και πρακτικής ανθρώπινης φύσης Του. Αυτές οι αρχές και τα πιστεύω για τη διαγωγή και τις ενέργειες αντιστοιχούν απόλυτα στις απαιτήσεις του Θεού για την ανθρωπότητα που σκοπεύει να σώσει. Η ενσαρκωμένη σάρκα του Θεού διαθέτει τέτοια ανθρώπινη φύση και διαθέτει διάφορες σκέψεις και απόψεις —μαζί με τις αρχές και τα πιστεύω της διαγωγής και των ενεργειών— μέσα σε αυτήν την κανονική και πρακτική ανθρώπινη φύση. Μόνο γι’ αυτόν τον λόγο μπορεί να αντιπροσωπεύει τον Θεό κάνοντας το έργο του ίδιου του Θεού, και να ολοκληρώσει το έργο και τη διακονία που πρέπει να επιτελέσει καλά ο ενσαρκωμένος Θεός σε αυτήν την εποχή, στο πλαίσιο μιας τέτοιας ανθρώπινης φύσης, ώστε να γνωστοποιήσει πλήρως στην ανθρωπότητα την αντιπροσωπευτική διάθεση που προτίθεται ο Θεός να εκφράσει σε αυτήν την εποχή και —φυσικά— να μπορεί να ανταποκριθεί πλήρως στο έργο της έκφρασης της αλήθειας που προτίθεται ο Θεός να κάνει σε αυτό το στάδιο του έργου. Αν η ανθρώπινη φύση-ουσία που βιώνει, αποκαλύπτει και διαθέτει η ενσαρκωμένη σάρκα του Θεού δεν ήταν αυτή η κανονικότητα, η πρακτικότητα και το συνηθισμένο πάνω στα οποία συναναστρεφόμαστε ή αν δεν διέθετε αυτές τις αρχές και τα πιστεύω της διαγωγής για τα οποία συναναστρεφόμαστε, αλλά αντ’ αυτού διέθετε την ανθρώπινη φύση-ουσία των διασήμων και των σπουδαίων προσωπικοτήτων για τους οποίους μιλάνε και τους οποίους τιμούν οι άπιστοι, ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα; (Δεν θα μπορούσε να μας οδηγήσει να βαδίζουμε στο μονοπάτι του φόβου Θεού και της αποφυγής του κακού.) Θα οδηγούσε σε μια εντελώς διαφορετική κατάσταση. Ας υποθέσουμε ότι η ενσαρκωμένη σάρκα του Θεού διέθετε την ανθρώπινη φύση-ουσία μιας άπιστης σπουδαίας προσωπικότητας ή διάσημου προσώπου —ενός ανθρώπου επιβλητικού, εξαιρετικού, μοναδικού, μυστηριώδους και ασύλληπτου. Ένας τέτοιος άνθρωπος δεν έχει όρια στο πώς φέρεται και ενεργεί, λέει συνεχώς ψέματα, δεν φέρεται ούτε ενεργεί σύμφωνα με τους κανόνες ούτε με σωστή συμπεριφορά, δεν γνωρίζει τη θέση του ούτε ενεργεί με αφοσίωση, ενώ οι επιδιώξεις, οι σκέψεις και οι απόψεις του είναι ίδιες με αυτές των απίστων —επιδιώκει μόνο υψηλά και μεγαλοπρεπή πράγματα και επικεντρώνεται στα χαρίσματα, στις γνώσεις και στις υπερφυσικές ικανότητες. Σε τι είδους μονοπάτι θα σας οδηγούσε ένας τέτοιος άνθρωπος; (Δεν θα μπορούσε να μας οδηγήσει στο μονοπάτι της σωτηρίας. Τουναντίον, όσοι τον ακολουθούσαν θα κατέληγαν όλο και πιο διεφθαρμένοι και μοχθηροί.) Ένας τέτοιος άνθρωπος δεν διαθέτει θετικές αρχές διαγωγής· οι μέθοδοι και οι αρχές της διαγωγής του δεν είναι θετικές, αλλά σατανικές. Επομένως, οι αρχές και τα πιστεύω με βάση τα οποία φέρεται αυτός ο άνθρωπος που είναι του Σατανά αντιπροσωπεύουν εξαιρετικά την ανθρώπινη φύση-ουσία του. Ποιες είναι οι επιδιώξεις και ποιο είναι το μονοπάτι που ακολουθεί ένας άνθρωπος με τέτοια ανθρώπινη φύση-ουσία; Ακριβώς οι ίδιες με του Σατανά. Όλες οι επιδιώξεις και το μονοπάτι που ακολουθεί αυτός ο άνθρωπος προέρχονται από τον Σατανά και συμβαδίζουν με τον Σατανά. Τότε, όσοι τον ακολουθούσαν δεν θα ακολουθούσαν την ηγεσία του; Δεν θα είχαν τις ίδιες επιδιώξεις με αυτόν και δεν θα βάδιζαν στο ίδιο μονοπάτι; (Ναι.) Αυτοί οι άνθρωποι θα ακολουθούσαν την ηγεσία του, θα μιμούνταν τις αρχές διαγωγής του και, σαν αυτόν, θα επιδίωκαν τις γνώσεις, τη θέση, την υπερφυσικότητα και τα υψηλά και σπουδαία πράγματα, όλα όσα είναι εξαιρετικά, και όλα όσα φαίνονται μυστηριώδη και ασύλληπτα για τους ανθρώπους. Κανείς δεν θα μπορούσε να φτάσει στη σωτηρία ακολουθώντας έναν τέτοιον άνθρωπο· αντίθετα, θα εκφυλιζόταν όλο και περισσότερο. Μια τέτοια ομάδα δεν θα μπορούσε να αποκαλείται εκκλησία, κυρίως επειδή όλοι θα είχαν απομακρυνθεί από το έργο του Θεού και δεν θα είχαν το έργο του Αγίου Πνεύματος. Ο επικεφαλής που θα ακολουθούσαν δεν θα είχε οριστεί από τον Θεό, πόσο μάλλον θα ήταν απεσταλμένος Του. Ακόμα κι αν όλοι εκείνοι αυτοαποκαλούνταν εκκλησία, δεν θα είχε κανένα νόημα· ο Θεός θα τους αγνοούσε. Όσο κι αν αυτοαποκαλούνταν εκκλησία, ο Θεός δεν θα τους αναγνώριζε και το Άγιο Πνεύμα δεν θα εργαζόταν πάνω τους. Αυτός ο επικεφαλής θα δίδασκε τους ανθρώπους να κάνουν ό,τι τους αρέσει· θα τους έδινε ό,τι διέθετε ο ίδιος μέσα του, κι αυτό είναι εκείνο που θα κέρδιζαν οι άλλοι από αυτόν. Δεν έχει την αλήθεια και δεν θα μπορούσε να δώσει στους ανθρώπους τίποτα θετικό ούτε να τους καθοδηγήσει προς τη σωστή κατεύθυνση, οπότε θα ήταν αδύνατο οι άνθρωποι να αποκτήσουν την αλήθεια από αυτόν. Στην καλύτερη περίπτωση, θα μπορούσαν από εκείνον μόνο να αποκτήσουν λίγες γνώσεις και να μάθουν κάποιες επαγγελματικές δεξιότητες από τον άπιστο κόσμο ή να αποκτήσουν κάποιες ικανότητες σε έναν συγκεκριμένο κλάδο. Με λίγα λόγια, ένας τέτοιος άνθρωπος, που δεν διαθέτει κανονικότητα και πρακτικότητα ούτε έχει τη θεία ουσία ως ζωή του δεν θα μπορούσε να ονομαστεί ενσαρκωμένος Θεός· δεν θα μπορούσε να φέρει τους ανθρώπους ενώπιον του Θεού ούτε να τους οδηγήσει στο μονοπάτι της σωτηρίας. Με βάση αυτά τα γεγονότα, υπάρχει κάποιος άλλος ανάμεσα στην ανθρωπότητα, εκτός από τον ενσαρκωμένο Θεό, που μπορεί να αντιπροσωπεύσει τον Θεό για να κάνει το έργο Του; (Όχι.) Υπάρχει κάποιος που μπορεί να αντιπροσωπεύσει τον Θεό για να σώσει την ανθρωπότητα από τις διεφθαρμένες διαθέσεις της; (Όχι.) Η ζωή και η ανθρώπινη φύση-ουσία που διαθέτει οποιοδήποτε μέλος της συνηθισμένης ανθρωπότητας είναι ουσιαστικά η ίδια —όλες αυτές οι ζωές και οι ανθρώπινη φύση-ουσίες έχουν διαφθαρεί από τον Σατανά· για τους ανθρώπους, οι διεφθαρμένες διαθέσεις είναι η ζωή τους. Έτσι, είτε το εξετάσουμε από την οπτική της ανθρώπινης φύσης τους είτε από την οπτική της ζωή-ουσίας τους, ούτε ένας άνθρωπος από ολόκληρη την ανθρωπότητα δεν είναι ικανός να κάνει αυτό το έργο του ενσαρκωμένου Θεού ούτε μπορεί κανένας διεφθαρμένος άνθρωπος να αντιπροσωπεύσει τον Θεό για να σώσει τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα από τη διαφθορά. Φυσικά, αυτά τα γεγονότα λένε και στους ανθρώπους το εξής: Κανένας διεφθαρμένος άνθρωπος δεν μπορεί να πει στην ανθρωπότητα ποια είναι τα θετικά πράγματα και ποια τα αρνητικά, και κανένας διεφθαρμένος άνθρωπος δεν μπορεί να πει στους ανθρώπους ποια είναι η αλήθεια ούτε ποιες είναι πραγματικά οι προθέσεις του Θεού. Το μόνο που προσφέρουν στους άλλους οι διεφθαρμένοι άνθρωποι είναι γνώσεις, καθώς και διάφορες δεξιότητες, ικανότητες ή χαρίσματα που επιδιώκει η διεφθαρμένη ανθρωπότητα, και διάφορες τακτικές διαγωγής και ενεργειών, φιλοσοφίες για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις, καθώς και διάφορες σκέψεις και απόψεις που προέρχονται από τον Σατανά. Τα ανθρώπινα όντα κάθε φυλής μοιράζονται ένα κοινό χαρακτηριστικό. Ποιο είναι αυτό το κοινό χαρακτηριστικό; Όλοι βλέπουν τα σχετικά θετικά ή τα σχετικά καλοπροαίρετα, συντηρητικά και παραδοσιακά πράγματα που υπάρχουν ανάμεσά τους ως θετικά πράγματα και προσπαθούν να αντικαταστήσουν με αυτά την αλήθεια και τις προθέσεις του Θεού. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι, τηρώντας αυτά τα πράγματα, έχουν βρει την αληθινή οδό και μπορούν να φτάσουν στη σωτηρία. Στην πραγματικότητα, αυτά τα πράγματα δεν έχουν την παραμικρή σχέση με τις απαιτήσεις του Θεού από την ανθρωπότητα. Βλέπεις, ανάμεσα στην ανθρωπότητα, όσο έξυπνοι κι αν είναι οι άνθρωποι, όσο μεγάλα κι αν είναι τα χαρίσματά τους κι όσο ταλαντούχοι και μορφωμένοι κι αν είναι ή όσο καλοσυνάτη και καλοκάγαθη κι αν φαίνεται εξωτερικά η ανθρώπινη φύση τους, ούτε ένας δεν μπορεί να κατανοήσει την αλήθεια και ούτε ένας δεν μπορεί να διακρίνει ποια πράγματα είναι θετικά και ποια αρνητικά. Προτού κάνει ο Θεός το έργο Του και προτού εκφράσει τα λόγια Του, σχεδόν όλοι θεωρούσαν την παραδοσιακή κουλτούρα ως κάτι θετικό, και μάλιστα κάποιοι άνθρωποι την τιμούσαν ως την αλήθεια. Επομένως, όπως κι αν το εξετάσεις, αν δεν εξέφραζε ο ενσαρκωμένος Θεός αυτές τις αλήθειες και δεν έκανε αυτό το έργο εντός της κανονικής ανθρώπινης φύσης, αλλά αντίθετα έκανε αυτό το έργο οποιοδήποτε μέλος της ανθρωπότητας, θα οδηγούσε τους ανθρώπους μόνο σε ένα μονοπάτι το οποίο παρεκκλίνει από τα λόγια και τις προθέσεις του Θεού.

Ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα. Αν ζητηθεί από τους ανθρώπους να διαλέξουν κοστούμια για ένα χορευτικό πρόγραμμα, πώς θα κάνουν την επιλογή τους; Θεωρητικά, όλοι ξέρουν ότι, όταν διοργανώνουν οι πιστοί στον Θεό ένα χορευτικό πρόγραμμα, ειδικά αν είναι για ένα βίντεο που θα δημοσιευτεί στο διαδίκτυο, τα ρούχα που βάζουν και η συμπεριφορά τους αντιπροσωπεύουν τον λαό του Θεού. Επομένως, τα κοστούμια που θα επιλεγούν πρέπει να είναι αξιοπρεπή και σεμνά, και όχι εκκεντρικά. Όσον για το να είναι κανείς αξιοπρεπής και σεμνός, υπάρχουν πολλά που παίζουν ρόλο. Σύμφωνα με τις αντιλήψεις των ανθρώπων, τι είδους ρούχα θεωρούνται αξιοπρεπή και σεμνά; Τα ρούχα που φορούν συνήθως οι διάφορες εθνοτικές ομάδες, ρούχα που είναι σχετικά παραδοσιακά και συντηρητικά, και μοιάζουν κατάλληλα για όλους. Δεν είναι εκκεντρικά ούτε υπερβολικά μοντέρνα. Αυτά είναι, σύμφωνα με τις αντιλήψεις των ανθρώπων, τα ρούχα που θεωρούνται αξιοπρεπή και σεμνά. Ποιες είναι οι απόψεις των περισσότερων αδελφών στην εκκλησία σχετικά με την επιλογή κοστουμιών για τα προγράμματα; Βλέπεις, όταν γυρίζεται μια ταινία, οι απόψεις του υπεύθυνου για τα κοστούμια αντιπροσωπεύουν στην πραγματικότητα τις απόψεις των περισσότερων ανθρώπων. Τα στυλ ρούχων που διαλέγουν είναι όλα αυτά που φορούσαν συνήθως οι περισσότεροι άνθρωποι κατά τις δεκαετίες του ’80 και του ’90. Τα χρώματα είναι κυρίως μπλε, χακί ή γκρι, με μικρές διαφορές μόνο στο πόσο σκούρα ή ανοιχτά είναι. Συνολικά, επιλέγονται μόνο αυτά τα δύο-τρία απλά χρώματα. Γιατί δεν διαλέγουν φωτεινά χρώματα; Σύμφωνα με τις αντιλήψεις των ανθρώπων, όλοι οι πιστοί στον Θεό είναι αξιοπρεπείς και σεμνοί, οπότε θα πρέπει να διαλέγουν για τα ρούχα τους αυτά τα λίγα πιο συνηθισμένα και πιο απλά χρώματα. Βλέπεις, ένα τόσο απλό ζήτημα όπως η επιλογή του στυλ και του χρώματος των κοστουμιών αποκαλύπτει πλήρως τις αντιλήψεις και τις εσφαλμένες σκέψεις και απόψεις σχετικά με την πίστη στον Θεό που έχουν οι άνθρωποι στην καρδιά τους. Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι τρέφουν μέσα τους μια πολύ σοβαρή αντίληψη· πολλοί πιστεύουν ότι η πίστη στον Θεό απαιτεί να παραμείνει κανείς κολλημένος στις παλιές συνήθειες και να αναβιώνει την παράδοση. Σύμφωνα με τις αντιλήψεις τους, μόνο τα παραδοσιακά, παλιά, οπισθοδρομικά και ξεπερασμένα πράγματα είναι θετικά, και μόνο αυτά ευχαριστούν τον Θεό. Αυτό πιστεύουν οι περισσότεροι άνθρωποι; (Ναι.) Αυτό υπάρχει στο μυαλό των ανθρώπων. Όλοι οι άνθρωποι ορίζουν αυτά τα παραδοσιακά, οπισθοδρομικά, παλιά και παρωχημένα πράγματα ως θετικά. Επομένως, στην παραγωγή προγραμμάτων, οι άνθρωποι δεν μπορούν καν να διαλέξουν σωστά όσον αφορά τα χρώματα και τα στυλ των κοστουμιών, πράγμα που αποτελεί ένα από τα πιο απλά και στοιχειώδη ζητήματα. Όλοι αξιολογούν αυτό το ζήτημα με βάση τις αντιλήψεις τους και είναι ιδιαίτερα συντηρητικοί, καθώς και ιδιαίτερα ανόητοι και πεισματάρηδες. Πείτε Μου, πόσες αντιλήψεις πρέπει να έχουν οι άνθρωποι για τον Θεό! Τα θετικά πράγματα όπως τα ορίζουν οι άνθρωποι και τα πράγματα που οι άνθρωποι πιστεύουν ότι αρέσουν στον Θεό, όλα αποτελούν παραδοσιακή κουλτούρα όπως συλλαμβάνεται στις αντιλήψεις των ανθρώπων ή είναι αυτά που, ανάμεσα στην ανθρωπότητα, γίνονται αποδεκτά και αναγνωρίζονται από τους κοσμικούς ανθρώπους· δεν έχουν την παραμικρή σχέση με την αλήθεια. Πείτε Μου λοιπόν, Εγώ είμαι παραδοσιακός ή μοντέρνος; (Ο Θεός δεν είναι ούτε παραδοσιακός ούτε μοντέρνος.) Κάποιοι λένε: «Από τις συναναστροφές Σου, ξέρουμε ότι δεν Σου αρέσει η παραδοσιακή κουλτούρα, επειδή ζεις στο παρόν. Τουλάχιστον, δεν είσαι παραδοσιακός και δεν εμμένεις στις παλιές συνήθειες». Λέτε ότι δεν είμαι παραδοσιακός· άρα, είμαι μοντέρνος; (Όχι.) Πώς μπορείτε να καταλάβετε ότι δεν είμαι μοντέρνος; (Οι άνθρωποι του κόσμου σήμερα αρέσκονται αρκετά στις τάσεις, αλλά ο Θεός μάς διδάσκει να είμαστε αξιοπρεπείς και σεμνοί, πράγμα που έρχεται σε αντίθεση με τις τάσεις.) Δεν είναι μόνο οι άνθρωποι σήμερα που αρέσκονται στις τάσεις· και οι άνθρωποι της αρχαιότητας αρέσκονταν στις τάσεις. Όλοι οι άπιστοι αρέσκονται στις τάσεις. Το να αρέσκεται κανείς στις τάσεις δεν σημαίνει ότι είναι μοντέρνος. Πώς πρέπει, λοιπόν, να απαντηθεί αυτό το ερώτημα; Σκεφτείτε το για λίγο. Μήπως Με έχετε δει Εμένα ποτέ να φοράω αρχαία ρούχα; Φοράω μήπως παραδοσιακά ρούχα; Φοράω σύγχρονα ρούχα. Αυτό έχει να κάνει με την κανονική ανθρώπινη φύση του ενσαρκωμένου Θεού. Σε όποια εποχή κι αν ζει ο ενσαρκωμένος Θεός και σε όποιο επίπεδο ανάπτυξης κι αν έχουν φτάσει οι άνθρωποι εκείνης της εποχής όσον αφορά την κάλυψη των βασικών αναγκών, η κανονική ανθρώπινη φύση Του υιοθετεί φυσιολογικά την ίδια μέθοδο με εκείνους· δεν θα πάει Αυτός προς τα πίσω. Δεν είναι αυτή μια εκδήλωση της κανονικής ανθρώπινης φύσης; (Ναι.) Η κανονική ανθρώπινη φύση Του έχει ορθολογισμό, οπότε Αυτός, όσον αφορά τις βασικές ανάγκες, είναι φυσικό να γνωρίζει ποιο είναι το σωστό για να διαλέξει. Αυτό ισχύει από τη μία πλευρά. Από την άλλη, είτε πρόκειται για την παράδοση είτε για το μοντέρνο, δεν πρόκειται για μια μορφή, αλλά αντίθετα αντιπροσωπεύει μια τάση σκέψης και μια οπτική. Άραγε, λοιπόν, είναι θετική η παράδοση ή είναι θετικό το μοντέρνο; Κατά την άποψή Μου, κανένα από τα δύο δεν είναι θετικό. Κανένα από τα δύο δεν έχει καμία σχέση με την αλήθεια· και τα δύο είναι δημιουργήματα της διεφθαρμένης ανθρωπότητας υπό την επιρροή του Σατανά. Είτε πρόκειται για παραδοσιακές σκέψεις και απόψεις είτε για σύγχρονες σκέψεις και απόψεις, ό,τι δεν προέρχεται από τον Θεό είναι αρνητικό, όχι θετικό. Είτε πρόκειται για παραδοσιακές βασικές ανάγκες είτε για σύγχρονες βασικές ανάγκες, ο σκοπός τους είναι πάντα να ικανοποιούν τις ανάγκες της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Ανεξάρτητα από την εποχή στην οποία γεννιέται ο ενσαρκωμένος Θεός, Εκείνος ζει στο πλαίσιο της κανονικής και πρακτικής ανθρώπινης φύσης, και οι αρχές με βάση τις οποίες φέρεται και ενεργεί δεν αλλάζουν. Σε όλα όσα κάνει και στον τρόπο με τον οποίο μεταχειρίζεται τα πάντα, ενεργεί σύμφωνα με τις αρχές των λόγων του Θεού και τις αρχές που πηγάζουν από την εσωτερική ζωή-διάθεσή Του· δεν τηρεί ούτε ακολουθεί την παράδοση, ούτε ακολουθεί το μοντέρνο ή κυνηγά τις τάσεις. Επομένως, οι απαιτήσεις του ενσαρκωμένου Θεού από όσους Τον ακολουθούν ούτε βασίζονται στην παράδοση ούτε επηρεάζονται από το μοντέρνο. Όλες οι διάφορες σκέψεις και απόψεις ή αλήθειες που διαθέτει Εκείνος και πάνω στις οποίες συναναστρέφεται προέρχονται από τον Θεό, από τη θεϊκή ουσία του Θεού και από τη ζωή του Θεού· δεν έχουν καμία σχέση ούτε με την παραδοσιακή κουλτούρα ούτε με τη σύγχρονη γνώση.

Όταν κοιτάζετε τα κοστούμια που έχουν επιλεγεί για τα χορευτικά προγράμματα που παρουσιάζει ο οίκος του Θεού, έχετε καταφέρει να διακρίνετε κάποιες αρχές; Γιατί επιλέχθηκαν αυτά τα στυλ και αυτά τα χρώματα; Αν μπορείτε να καταλάβετε τις αρχές εδώ, τότε πραγματικά καταλαβαίνετε ένα μέρος της αλήθειας και έχετε πνευματική κατανόηση· αν δεν μπορείτε να καταλάβετε τις αρχές ακόμα και σ’ ένα τόσο απλό ζήτημα, τότε είστε άνθρωποι με μπερδεμένο μυαλό και πολύ χαμηλό επίπεδο, και δεν έχετε κατανοήσει την αλήθεια παρόλο που ακούτε κηρύγματα εδώ και τόσα χρόνια. Κατ’ αρχάς, όταν κάνουμε παραγωγές χορευτικών προγραμμάτων, τα ρούχα που φοράνε οι καλλιτέχνες είναι παραδοσιακά ή μοντέρνα; (Είναι μοντέρνα.) Όλα είναι μοντέρνα ρούχα —και μάλιστα συνηθισμένα, καθημερινά ρούχα. Κάποιοι δεν καταλαβαίνουν και λένε: «Αφού τα χορευτικά μας προγράμματα είναι καλλιτεχνικά προγράμματα, γιατί οι καλλιτέχνες φορούν απλώς συνηθισμένα, καθημερινά ρούχα αντί για κοστούμια σκηνής; Τα κοστούμια με χάντρες και παγιέτες είναι εξαιρετικά όμορφα. Κοιτάξτε τα ρούχα που φοράνε στη σκηνή εκείνες οι εθνικές χορογραφικές ομάδες —είναι υπέροχα, εξαιρετικά και μεγαλοπρεπή, και δείχνουν εκθαμβωτικά όταν φωτίζονται. Αν φορούσαν και οι δικοί μας καλλιτέχνες τέτοια ρούχα στις δικές μας παραγωγές, δεν θα φαίνονταν καλύτεροι και δεν θα δόξαζαν περισσότερο τον Θεό; Δεν θα εκδηλωνόταν έτσι καλύτερα η δύναμη του οίκου του Θεού και δεν θα μπορούσαν οι άπιστοι ή οι θρησκευόμενοι να δουν καλύτερα τη δύναμη του οίκου του Θεού;» Είναι σωστή αυτή η άποψη; (Όχι.) Πείτε Μου αυτό, πρώτα απ’ όλα. Γιατί, όταν κάνουμε παραγωγές με χορευτικά προγράμματα, φοράνε οι καλλιτέχνες συνηθισμένα, καθημερινά ρούχα αντί για πανέμορφα κοστούμια; (Αν όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές φοράνε ιδιαίτερα πανέμορφα κοστούμια όταν χορεύουν, το κοινό θα επικεντρωθεί στα ρούχα και στο πώς είναι οι καλλιτέχνες. Αν όμως φοράνε συνηθισμένα ρούχα και μοιάζουν με αξιοπρεπείς και σεμνούς ανθρώπους, το κοινό δεν θα ελκύεται από αυτά τα εξωτερικά πράγματα και θα επικεντρώσει το μυαλό του στα λόγια του Θεού.) Έχεις δίκιο σε ένα πράγμα: Με το να μη φοράνε πολυτελή κοστούμια, οι άνθρωποι δεν εστιάζουν στη μορφή και την εξωτερική εμφάνιση. Υπάρχει κι άλλο ένα σημείο, το οποίο είναι το πιο σημαντικό: Είτε πρόκειται για χορό είτε για τραγούδι, ποιος είναι ο σκοπός όταν κάνουμε παραγωγές προγραμμάτων; (Να καταθέσουμε μαρτυρία για τον Θεό.) Αυτός είναι ο μοναδικός στόχος. Είτε χορεύουμε είτε τραγουδάμε, όλα γίνονται για να καταθέσουμε μαρτυρία για τον Θεό. Δεν το κάνουμε για να αναδείξουμε κάποιο άτομο ούτε για να ευχαριστήσουμε κανέναν· το κάνουμε απλώς για να καταθέσουμε μαρτυρία για τον Θεό. Επομένως, αρκεί οι καλλιτέχνες να φορούν απλά, αξιοπρεπή, ευπρεπή και καλαίσθητα ρούχα που να τους κάνουν, τα οποία πετυχαίνουν τον σκοπό της κατάθεσης μαρτυρίας για τον Θεό. Τα προγράμματα που παρουσιάζουμε, από τη φύση τους, δεν είναι προγράμματα ψυχαγωγίας. Τι είναι τα προγράμματα ψυχαγωγίας; Τα προγράμματα ψυχαγωγίας είναι πράγματα που οι άνθρωποι παρακολουθούν για να διασκεδάσουν στον ελεύθερο χρόνο τους· υπάρχουν απλώς για να ευχαριστήσουν τον κόσμο. Όταν οι άνθρωποι ξεκουράζονται, βλέπουν ένα πρόγραμμα για να διασκεδάσουν, να χαλαρώσουν, να χαρούν, να ξεχάσουν τις ανησυχίες τους και να ανακουφιστούν από το άγχος. Στη συνέχεια, επιστρέφουν σε ό,τι έργο έχουν να κάνουν, χωρίς να το κρατήσουν περισσότερο στο μυαλό τους ούτε να έχουν κάποια συναισθήματα γι’ αυτό. Αυτά είναι τα ψυχαγωγικά προγράμματα. Τα προγράμματα που κάνουμε εμείς, όμως; Από άποψη μορφής, είναι ψυχαγωγία· στην ουσία, όμως, δεν γίνονται με σκοπό να ευχαριστήσουν το κοινό ούτε να αποτελέσουν επίδειξη καλλιτεχνικών δεξιοτήτων. Ο στόχος των προγραμμάτων που παράγουμε είναι να καταθέσουμε μαρτυρία για τον Θεό. Για παράδειγμα, κατά την παραγωγή προγραμμάτων ύμνων, οι ύμνοι με τα λόγια του Θεού λέγονται με σκοπό να κατατεθεί μαρτυρία για την αλήθεια των λόγων του Θεού και να διαδοθεί αυτή, ώστε οι άνθρωποι να προσέλθουν ενώπιον του Θεού· οι βιωματικοί ύμνοι λέγονται με σκοπό να κατατεθεί μαρτυρία για τα αποτελέσματα που έχει επιτύχει το έργο του Θεού και για τα αποτελέσματα που έχει φέρει το έργο του Θεού στους ανθρώπους. Με λίγα λόγια, ό,τι είδους προγράμματα κι αν παράγουμε, δεν είναι καθαρά ψυχαγωγικά προγράμματα. Δεν γίνονται με σκοπό να τραβήξουν την προσοχή των ανθρώπων ή να τους βοηθήσουν να περάσουν την ώρα τους και να διασκεδάσουν, πόσο μάλλον να αποτελέσουν επίδειξη καλλιτεχνικών δεξιοτήτων. Μόνο ένας στόχος υπάρχει για τα προγράμματα που παράγουμε, κι αυτός είναι να διακηρύξουμε τα λόγια του Θεού και να καταθέσουμε μαρτυρία για το έργο του Θεού, ώστε να μάθουν περισσότεροι άνθρωποι ότι ο Θεός ενσαρκώθηκε και εκτελεί ένα νέο στάδιο έργου, ώστε να μάθουν περισσότεροι άνθρωποι ότι το έργο του Θεού έχει ήδη κερδίσει μια ομάδα ανθρώπων και ότι ο Θεός εργάζεται και μιλάει σήμερα. Αυτός είναι ο μοναδικός σκοπός των προγραμμάτων που παράγουμε. Εφόσον αυτός είναι ο σκοπός των προγραμμάτων που παράγουμε, αν οι άνθρωποι φορέσουν όμορφα ρούχα και έντονο μακιγιάζ, και έχουν ένα σωρό στολές, δεν έρχεται αυτό σε σύγκρουση με τον στόχο της κατάθεσης μαρτυρίας για τον Θεό; (Ναι.) Αυτό αποτελεί σύγκρουση. Επομένως, δεν εστιάζουμε στο τι φορούν οι καλλιτέχνες. Ποιο είναι το μοναδικό πράγμα στο οποίο εστιάζουμε; Εστιάζουμε μόνο στο αν αυτά που παρουσιάζουν τα προγράμματα —η συμπεριφορά των αδελφών, οι χορευτικές κινήσεις και η μορφή των προγραμμάτων— μπορούν να τραβήξουν την προσοχή των ανθρώπων και αν μπορούν να τους κάνουν να τα συμπαθήσουν και να ενδιαφερθούν γι’ αυτά, δίνοντας έτσι στους ανθρώπους μια ευνοϊκή εντύπωση και βοηθώντας τους να αποκτήσουν προθυμία για να διερευνήσουν το έργο του Θεού, να αποδεχτούν τα λόγια του Θεού, αλλά και να ψάλλουν ύμνους και να λατρεύουν τον Θεό μαζί με τους αδελφούς και τις αδελφές. Αυτός είναι ο σκοπός που θέλουμε να πετύχουμε. Για να επιτευχθεί αυτός ο σκοπός, όσον αφορά τα ρούχα και την εμφάνιση των ερμηνευτών, αρκεί να δείχνουν αξιοπρεπείς και σεμνοί, καθαροί και περιποιημένοι, και να έχουν ιδιαίτερα καλή συμπεριφορά· όσο για τα υπόλοιπα —πολυτελή κοστούμια, έντονο μακιγιάζ και ένα σωρό στολές— όλα αυτά έχουν αρνητικές επιπτώσεις. Τι αρνητικές επιπτώσεις; Αν όλες οι αδελφές που χορεύουν είναι ντυμένες σαν ουράνιες παρθένες και όλοι οι αδελφοί είναι ντυμένοι σαν όμορφοι άντρες ή σαν πλούσιοι κληρονόμοι, όταν το δουν οι άνθρωποι, θα σκεφτούν: «Εσείς κάνετε επίδειξη. Δεν κρύβετε κακές προθέσεις; Δεν αποπλανάτε τους ανθρώπους;» Αν οι άνθρωποι έχουν αυτές τις σκέψεις, δεν είναι καλό. Οι αδελφοί και οι αδελφές ντύνονται αξιοπρεπώς και σεμνά, με γούστο και ευπρέπεια. Αν και, συνολικά, μπορεί να μην φαίνονται κομψοί, είναι ιδιαίτερα καθαροί, περιποιημένοι, αξιοπρεπείς και με καλό γούστο. Όταν τους κοιτάζουν οι άλλοι, βλέπουν ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν καλή συμπεριφορά, ότι είναι πιστοί στον Θεό και ότι το πρόγραμμα που παρουσιάζουν είναι ένα πρόγραμμα που αποτελεί κατάθεση μαρτυρίας για τον Θεό, και όχι κάτι διεφθαρμένο ή κακό. Βλέπεις, τα προγράμματα των απίστων δείχνουν ερωτικά βλέμματα, φιλιά ή επίδειξη του σώματος των καλλιτεχνών. Καθώς χορεύουν οι καλλιτέχνες, εκτός από την επίδειξη της τέχνης τους, επιδεικνύουν επίσης και τις χάρες τους, χωρίς να προσφέρουν την παραμικρή θετική καθοδήγηση. Αντίθετα, τα προγράμματα που παράγουμε μεταδίδουν εξ ολοκλήρου θετικά μηνύματα. Ακόμα κι αν οι θεατές επιθυμούν να κάνουν ανάρμοστες σκέψεις, δεν βρίσκουν καμία ευκαιρία και κανένα κενό για να το πράξουν. Αν θέλουν να παρατηρήσουν το σώμα και τα χαρακτηριστικά του προσώπου των καλλιτεχνών, δεν μπορούν να τα δουν καθαρά· αν θέλουν να δουν ποιος επιδεικνύει τις χάρες του, δεν μπορούν να το δουν ούτε αυτό. Βλέπουν μόνο μία έκφραση —ένα χαμόγελο— που αποπνέει μια απόλυτα αξιοπρεπή και σεμνή στάση. Το πιο σημαντικό είναι ότι τα προγράμματά μας δεν έχουν ως σκοπό τη φιγούρα ούτε το να ευχαριστήσουν κανέναν, αλλά να αποτελέσουν κατάθεση μαρτυρίας για τον Θεό· αυτή είναι μια βασική αρχή. Επιπλέον, όσον αφορά τα στυλ ρούχων που διαλέξαμε για την ομάδα χορού —μπλουζάκια, φούτερ και φόρμες— οι άνθρωποι μπορεί να νιώθουν πολύ άνετα χορεύοντας με αυτά, αλλά μερικοί νέοι μπορεί να μην τα προτιμούν ιδιαίτερα, ανάλογα με το δικό τους γούστο. Αισθάνονται ότι αυτά τα στυλ είναι υπερβολικά συνηθισμένα, ότι είναι απλά καθημερινά ρούχα, ρούχα που φοράς στο σπίτι, αλλά αυτό ακριβώς είναι τα αξιοπρεπή και σεμνά ρούχα. Τα μπλουζάκια, τα φούτερ και οι φόρμες είναι τα πιο συνηθισμένα καθημερινά ρούχα στις μέρες μας. Γιατί επιλέγουμε αυτά τα στυλ; Έχω παρατηρήσει ότι μάλλον έχουν περάσει τουλάχιστον κάποιες δεκαετίες από τότε που εμφανίστηκε για πρώτη φορά αυτό το καθημερινό στυλ ντυσίματος. Διαλέγουμε αυτό το στυλ για τα προγράμματά μας τώρα, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι, ακόμα και σε μερικές δεκαετίες από σήμερα, δεν θα είναι ξεπερασμένο και παρωχημένο. Επιπλέον, αυτό το στυλ είναι κατάλληλο για ανθρώπους όλων των ηλικιακών ομάδων και όλων των κοινωνικών τάξεων· είτε πρόκειται για απλούς ανθρώπους είτε για άτομα της ανώτερης τάξης, όλοι φοράνε τέτοια ρούχα στην καθημερινότητά τους στο σπίτι. Επιπλέον, αυτά τα ρούχα είναι χαλαρά και άνετα για χορό. Έτσι, τελικά αποφασίσαμε να διαλέξουμε αυτό το στυλ ρούχων για τα κοστούμια της σκηνής. Είτε αρέσουν σε αυτούς που τα φορούν στη σκηνή είτε όχι, αυτό το στυλ είναι κατάλληλο για τη σκηνή· δηλαδή, ούτε οι θεατές ούτε όσοι τα φοράνε μπορούν να βρουν κάποιο πρόβλημα σε τέτοια ρούχα. Μπορεί αυτοί που τα φοράνε να πουν: «Αυτά τα ρούχα που μας διαλέξατε είναι πολύ κακόγουστα· δεν θα φορούσα ποτέ τέτοια ρούχα στην καθημερινότητά μου». Η απάντησή μου σ’ αυτό είναι ότι δεν παρεμβαίνω στο τι θα φορέσεις στην καθημερινότητά σου. Αυτά που φοράς και αυτά που σου αρέσουν αντιπροσωπεύουν το ποιος είσαι· αντιπροσωπεύουν την ανθρώπινη φύση και την ουσία σου. Αν δεν σου αρέσουν τα απλά, καλόγουστα, αξιοπρεπή και σεμνά ρούχα, αλλά αντίθετα σου αρέσουν τα εκκεντρικά, τότε είσαι αρκετά αντισυμβατικός. Αν σου αρέσει να αφήνεις το στήθος και την πλάτη σου ακάλυπτα, να έχεις τα μαλλιά λυτά και να φοράς μεγάλα γυαλιά ηλίου, και φέρεσαι πάντα σαν διασημότητα, τότε λέω ότι δεν είσαι μέλος του οίκου του Θεού. Δεν σου αρέσει να είσαι αξιοπρεπής και σεμνός· το λιγότερο που μπορεί να πει κανείς είναι ότι είσαι ασύμβατος μ’ Εμένα. Το να είσαι αξιοπρεπής και σεμνός, καθώς και καλόγουστος και ευπρεπής, είναι η αρχή για την επιλογή του στυλ των ρούχων. Τότε, πώς πρέπει να επιλέγονται τα χρώματα των ρούχων; Κάποιοι λένε: «Το λευκό συμβολίζει την αγιοσύνη, το πράσινο τη ζωή, το κόκκινο τη γιορτή και το κίτρινο τη φιλία, οπότε πρέπει απλώς να επιλέξουμε αυτά τα χρώματα». Εγώ λέω ότι αυτό είναι καθαρή ανοησία· τα χρώματα δεν αντιπροσωπεύουν τίποτα. Τότε, ποια είναι η αρχή για το τι χρώματα να φοράμε; Είναι πολύ απλό· υπάρχει μόνο μία αρχή: Πρέπει να δείχνουν καθαρά στην κάμερα. Συγκεκριμένα, κάποια χρώματα είναι πολύ έντονα και αρκετά φωτεινά, και οι άνθρωποι μπορεί να τα φοράνε σπάνια στην καθημερινότητά τους, αλλά τα επιλέξαμε για το σκηνικό και το οπτικό αποτέλεσμα που προσφέρουν. Από τη μία, αυτά τα χρώματα είναι σχετικά έντονα και φωτεινά, οπότε το σκηνικό αποτέλεσμα που προσφέρουν είναι καλό. Από την άλλη, τα περισσότερα από αυτά τα χρώματα δεν είναι πολύ παράξενα· δεν υπάρχουν θαμπά χρώματα ούτε χρώματα που οι άνθρωποι τα μισούν, οπότε τα βίντεο που παράγονται με αυτόν τον τρόπο έχουν καλό αποτέλεσμα.

Αυτά πάνω στα οποία συναναστράφηκα μόλις αποτελούν τις αρχές για την επιλογή των κοστουμιών στα προγράμματα χορού. Ποιες πτυχές από αυτές έχετε κατανοήσει καθαρά; Πείτε Μου, θεωρούνται κατάλληλες αυτές οι αρχές που έχω; (Ναι.) Το επίκεντρο είναι κυρίως οι αρχές της κατάθεσης μαρτυρίας για τον Θεό, του να μην ντροπιάζει κανείς τον Θεό και του να πετυχαίνει τα καλύτερα αποτελέσματα, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Υπάρχουν καθόλου πτυχές που να είναι στρεβλές ή ακραίες; (Όχι.) Υπάρχει κάποιο στοιχείο προσκόλλησης στις παλιές συνήθειες; (Όχι.) Σε καμία περίπτωση δεν είναι στρεβλό αυτό ούτε υπάρχει προσκόλληση στις παλιές συνήθειες. Λοιπόν, αυτές οι αρχές μας για την επιλογή των κοστουμιών ακολουθούν την παράδοση ή ακολουθούν το μοντέρνο; (Δεν ακολουθούν ούτε την παράδοση ούτε το μοντέρνο· εφόσον τα προγράμματα που παράγουμε μπορούν να πετύχουν το αποτέλεσμα της κατάθεσης μαρτυρίας για τον Θεό, αυτό είναι το καλύτερο.) Επιτέλους, το καταλάβατε· ο σκοπός αυτών των προγραμμάτων είναι η κατάθεση μαρτυρίας για τον Θεό και τίποτα άλλο. Η κατάθεση μαρτυρίας για τον Θεό απαιτεί να λαμβάνουμε υπόψη ότι δεν πρέπει να ντροπιάζουμε τον Θεό ούτε να δίνουμε άσχημη εικόνα για τον οίκο του Θεού. Φυσικά, πρέπει επίσης να λαμβάνουμε υπόψη ότι το ύφασμα και το στυλ των κοστουμιών πρέπει να είναι κάτι που φοριέται άνετα. Με άλλα λόγια, κάθε αξιοπρεπής και σεμνός άνθρωπος που θα σε δει να φοράς αυτά τα ρούχα θα τα θεωρήσει αποδεκτά, θα σκεφτεί ότι μοιάζεις με πιστό στον Θεό και ότι είσαι ικανός να αντιπροσωπεύσεις τον λαό του Θεού, και δεν θα δώσεις την εντύπωση ενός άπιστου ή κάποιου σταρ του κινηματογράφου ή τραγουδιστή· και μπορεί κανείς με μια ματιά να καταλάβει ότι είσαι ένας αξιοπρεπής και σεμνός άνθρωπος. Αν κρίνουμε από αυτό, πιστεύετε ότι οι απόψεις Μου για τον τρόπο με τον οποίο μεταχειρίζομαι τα πράγματα και οι αρχές που ακολουθώ στο πλαίσιο της κανονικής ανθρώπινης φύσης Μου είναι ίδιες με τις δικές σας; (Όχι.) Σίγουρα δεν είναι ίδιες. Πείτε Μου λοιπόν, αυτές οι αρχές που ακολουθώ είναι υψηλές και μεγαλοπρεπείς; Είναι εξαιρετικές; Δεν είναι καθόλου υψηλές και μεγαλοπρεπείς. Είναι ιδιαίτερα κανονικές. Όλες οι αρχές που υιοθετώ και όλα τα αποτελέσματα που στοχεύω να πετύχω όταν ενεργώ είναι εξαιρετικά πρακτικά και ποτέ δεν κάνω επίδειξη. Αν ήταν να ακολουθήσουμε τον τρόπο με τον οποίο βλέπετε όλοι εσείς τα πράγματα, στην επιλογή των κοστουμιών για τα προγράμματα είτε θα ήμασταν παραδοσιακοί και θα ακολουθούσαμε τις παλιές συνήθειες είτε θα ακολουθούσαμε τις κοσμικές τάσεις. Κάποιοι λένε: «Το μακιγιάζ smokey eyes, οι ψεύτικες βλεφαρίδες, τα σκουλαρίκια στη μύτη και τα μεγάλα σκουλαρίκια στα αυτιά είναι δημοφιλή στον κόσμο. Κι εμείς πρέπει να ντύνουμε τους αδελφούς και τις αδελφές ώστε να είναι όμορφοι και όμορφες. Πρέπει όχι μόνο τα ρούχα τους να είναι υπέροχα, αλλά και το μακιγιάζ τους να είναι σαγηνευτικό. Δεν πρέπει να υστερούν σε σχέση με τους τραγουδιστές και τους κινηματογραφικούς αστέρες του κόσμου, αλλά να φαίνονται ακόμα πιο κλασάτοι και λαμπεροί. Οι πιστοί στον Θεό πρέπει να είναι πιο ευγενείς από αυτούς, οπότε αυτή είναι η κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθούμε όταν ντύνουμε τους καλλιτέχνες». Γιατί, λοιπόν, οι καλλιτέχνες στο τέλος δεν βγαίνουν στη σκηνή φορώντας έστω ένα πανέμορφο κομμάτι; Επειδή είμαι Εγώ εδώ και ελέγχω τα πάντα. Είτε είναι μοντέρνοι είτε παραδοσιακοί, όλοι έχουν παραγκωνιστεί. Δεν έχουν καμία ευκαιρία να κάνουν επίδειξη των «ικανοτήτων» τους. Τους συγκρατώ Εγώ. Αν ήσασταν εσείς αυτοί που κάνατε τον έλεγχο, θα δίνατε σ’ αυτούς τους ανθρώπους την ευκαιρία να κάνουν επίδειξη των «ικανοτήτων» τους; (Όχι.) Γιατί όχι; (Αν τους δινόταν η ευκαιρία, θα έβγαιναν εκτός ελέγχου. Δεν θα ακολουθούσαν τις αρχές που απαιτεί ο οίκος του Θεού.) Αν τους δινόταν η ευκαιρία, θα έντυναν τους ερμηνευτές σαν δαίμονες. Θα δημιουργούσαν ψυχαγωγικά προγράμματα σαν αυτά που είναι δημοφιλή στην κοινωνία, μετατρέποντας προγράμματα που γίνονται με πρόθεση την κατάθεση μαρτυρίας για τον Θεό σε ψυχαγωγικά προγράμματα που ευχαριστούν το κοινό, και κάνοντας τους ανθρώπους που εμφανίζονται σ’ αυτά να μοιάζουν με δαίμονες και φαντάσματα. Θα βλέπονταν και πάλι τα προγράμματα τότε; Τα προγράμματα θα άλλαζαν φύση· δεν θα αποτελούσαν κατάθεση μαρτυρίας για τον Θεό αλλά θα Τον ντρόπιαζαν, και θα άξιζαν να αναθεματιστούν και να απαγορευτούν. Αυτό δεν θα ήταν εκτέλεση καθήκοντος· θα έκανε το κακό όποιος το έκανε. Καταλαβαίνετε; (Ναι.) Δεν καταλαβαίνατε καν ένα τόσο ασήμαντο θέμα. Τώρα που το έθεσα πιο ξεκάθαρα και απλά, κάποιοι συνειδητοποιούν ξαφνικά το εξής: «Ώστε έτσι έχουν τα πράγματα. Τώρα ξέρω γιατί ο οίκος του Θεού επιλέγει τέτοια κοστούμια για τα χορευτικά του προγράμματα». Όποια εποχή κι αν είναι, ποια είναι η αρχή που πρέπει να ακολουθούν οι άνθρωποι; Είναι να λαμβάνουν τον λόγο του Θεού ως αρχή σε όλα τα πράγματα. Όταν κάνετε οποιοδήποτε έργο ή χειρίζεστε οποιοδήποτε ζήτημα, ο πρώτος σας στόχος πρέπει να είναι να είναι εποικοδομητικό για τους ανθρώπους και ο δεύτερος να καταθέτετε μαρτυρία για το έργο του Θεού. Αυτές είναι οι δύο αρχές. Έτσι, σε όλα τα ζητήματα, αυτές είναι οι δύο αρχές που πρέπει να τηρούν οι άνθρωποι. Η κανονικότητα και η πρακτικότητα που διαθέτει η κανονική ανθρώπινη φύση του ενσαρκωμένου Θεού συνίστανται, λοιπόν, αποκλειστικά στην τήρηση αυτών των αρχών. Οι αρχές δεν αλλάζουν· ο ενσαρκωμένος Θεός δεν ακολουθεί ούτε την παράδοση ούτε το μοντέρνο. Η αρχή που τηρώ στο πλαίσιο της κανονικής ανθρώπινης φύσης Μου είναι να φέρομαι και να ενεργώ στο πλαίσιο της συνείδησης και της λογικής. Ποιες αρχές ακολουθώ, λοιπόν, όταν κάνω το έργο του οίκου του Θεού; Να ωφελώ τους ανθρώπους σε όλα όσα κάνω— να κάνω πράγματα που τους είναι ωφέλιμα και εποικοδομητικά. Επιπλέον, να κάνω το έργο της κατάθεσης μαρτυρίας για τον Θεό, ακολουθώντας τις αρχές της κατάθεσης μαρτυρίας για τον Θεό και της διακήρυξης των λόγων Του. Θα λέγατε ότι έτσι έχουν τα πράγματα; (Ναι.) Με μια τέτοια συναναστροφή, Με καταλαβαίνετε τώρα καλύτερα; (Ναι.) Αν δεν μιλήσω για αυτά τα πράγματα λεπτομερώς, δεν θα τα κατανοήσετε. Δεν μπορείτε καν να συλλάβετε ένα τόσο απλό ζήτημα. Στην πραγματικότητα, δεν είναι καθόλου βαθύ· είναι πολύ πρακτικό και συνηθισμένο. Πόσο συνηθισμένο είναι; Συμμορφώνεται απόλυτα με τον ορθολογισμό της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Δηλαδή, αν έχεις τον ορθολογισμό της κανονικής ανθρώπινης φύσης, μπορείς να το καταλάβεις, αλλά αν δεν τον έχεις, θα σου είναι πολύ δύσκολο να το καταλάβεις· θα πρέπει να σ’ το εξηγήσω ξεκάθαρα και λεπτομερώς, χρησιμοποιώντας απλά λόγια και αναλύοντάς σου με το νι και με το σίγμα, για να μπορέσεις να καταλάβεις τι συμβαίνει. Είναι ένα τόσο απλό ζήτημα, που δεν φτάνει καν στο επίπεδο των αλήθεια-αρχών, κι όμως εσείς εξακολουθείτε να μην μπορείτε να το εξηγήσετε ξεκάθαρα. Τι συμβαίνει εδώ; Μήπως αυτό το ζήτημα είναι βαθύ και ασύλληπτο; (Όχι.) Τότε, γιατί δεν μπορείτε να το εξηγήσετε ξεκάθαρα; Σε γενικές γραμμές, ο λόγος είναι ότι δεν κατανοείτε την αλήθεια. Με λίγο περισσότερες λεπτομέρειες, ο λόγος είναι ότι η κανονική ανθρώπινη φύση και ο ορθολογισμός σας στερούνται κάποια πράγματα και παρουσιάζουν ελλείψεις. Όσον αφορά το να είστε αξιοπρεπείς και σεμνοί, εμμένετε στην παράδοση και στις παλιές συνήθειες. Όσον αφορά την κανονική ανθρώπινη φύση, νομίζετε ότι το να έχει κανείς κανονική ανθρώπινη φύση σημαίνει να είναι άδολος, σαν ανόητος. Αυτό δεν δείχνει ότι το επίπεδό σας είναι πολύ χαμηλό και ότι δεν έχετε καμία ικανότητα κατανόησης; (Ναι.) Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Εντάξει, αρκετά είπαμε σχετικά μ’ αυτό.

Την προηγούμενη φορά, συναναστραφήκαμε πάνω στο θέμα του ότι ο ενσαρκωμένος Θεός «δεν μηχανορραφεί», στο πλαίσιο του «να μη βάζουμε τον ενσαρκωμένο Θεό στην ίδια κουβέντα με τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα». Σήμερα, θα συναναστραφούμε πάνω στο θέμα του ότι «δεν επιτίθεται στους άλλους». Το ότι δεν επιτίθεται στους άλλους αποτελεί μέρος της ουσίας και της βίωσης που διακατέχει την κανονική ανθρώπινη φύση του ενσαρκωμένου Θεού, και είναι μία από τις αρχές που ακολουθούν η συνείδηση και η λογική της κανονικής ανθρώπινης φύσης κατά τη μεταχείριση των ανθρώπων. Με άλλα λόγια, ο ενσαρκωμένος Θεός μπορεί, τουλάχιστον, να τα πηγαίνει ειρηνικά μαζί σου. Ό,τι είδος ανθρώπου κι αν είσαι, είτε είσαι κάποιος που έχει καλύτερο επίπεδο είτε κάποιος που έχει χειρότερο επίπεδο, είτε κάποιος που έχει καλύτερη ανθρώπινη φύση είτε κάποιος που έχει χειρότερη ανθρώπινη φύση, ο ενσαρκωμένος Θεός μπορεί να σε μεταχειριστεί σωστά και να τα πάει καλά μαζί σου. Αν ανακαλύψω ότι έχεις κάποιο ελάττωμα ή κάποια ατέλεια, ή ακόμα και ότι έχεις κάποια κακή ουσία μέσα στην ανθρώπινη φύση σου, ή ότι έχεις διαπράξει κάποια κακή πράξη, αν υπάρχει ευκαιρία ή αν το επιτρέπουν οι συνθήκες, θα συναναστραφώ μαζί σου ειλικρινά. Αν μπορείς να το αποδεχτείς, θα εκθέσω ειλικρινά τα προβλήματά σου και θα υποδείξω το μονοπάτι για την επίλυσή τους. Αλλά αν δεν μπορέσεις να το αποδεχτείς, ίσως, σε μια κατάλληλη στιγμή, να αξιοποιήσω ένα αληθινό πρόβλημα που έχω ανακαλύψει για να σου κάνω μια υπενθύμιση, να σε εκθέσω και να σε προειδοποιήσω, ώστε να σου πω ποιο είναι το πρόβλημά σου —είτε πρόκειται για πρόβλημα της ανθρώπινης φύσης σου, είτε του επιπέδου σου, είτε μιας διεφθαρμένης διάθεσής σου. Ανάλογα με το πρόβλημα που έχεις, θα σου κάνω υπενθύμιση και θα σε νουθετήσω, ώστε να μάθεις για τις ανεπάρκειές σου ή για το πού έγκειται το πρόβλημά σου, και στη συνέχεια θα σου πω ποια είναι η ουσία αυτού του είδους του προβλήματος και ποια είναι η στάση του Θεού απέναντι σε όσους έχουν αυτό το πρόβλημα. Αν είσαι πρόθυμος να το αποδεχτείς, και μπορέσεις να επαναστατήσεις ενάντια στη σάρκα και να κάνεις πράξη την αλήθεια, θα σου δείξω το μονοπάτι άσκησης, καθώς και πώς να μεταχειρίζεσαι και να επιλύεις ένα τέτοιου είδους πρόβλημα. Δεν πρόκειται να εκμεταλλευτώ τα προβλήματά σου και τα ελαττώματά σου ως μέσο πίεσης εναντίον σου ή ως αδύνατα σημεία για να τα εκμεταλλευτώ και, στη συνέχεια, κατά καιρούς, να σε χλευάζω ή να σε γελοιοποιώ ή να κάνω δηκτικά σχόλια γι’ αυτά. Δεν θα το κάνω αυτό· θα μεταχειριστώ εσένα και τα υπάρχοντα προβλήματά σου δίκαια και αντικειμενικά. Αν σου κάνω κάποιες υπενθυμίσεις, αλλά εσύ δεν το συνειδητοποιήσεις και δεν αισθανθείς ότι αυτά που είπα έχουν σχέση μ’ εσένα ή αν σου πω ότι η φύση του προβλήματός σου είναι σοβαρή, αλλά εσύ δεν το αποδεχτείς, το απορρίψεις, αντισταθείς σ’ αυτό και μάλιστα βρεις δικαιολογίες για να επιχειρηματολογήσεις και να αιτιολογήσεις αυτά που κάνεις, τότε θα αξιολογήσω τα πράγματα ανάλογα με την περίσταση. Αν το έργο που κάνεις είναι πολύ σημαντικό και το πρόβλημά σου έχει επηρεάσει το έργο της εκκλησίας, τότε θα εξετάσω αν είσαι κατάλληλος γι’ αυτό το καθήκον. Αν όμως είσαι απλώς ένας συνηθισμένος πιστός, και το καθήκον που κάνεις και οι εκδηλώσεις σου δεν έχουν μεγάλη επίδραση στο έργο της εκκλησίας ή στον εκλεκτό λαό του Θεού, και πρόκειται απλώς για προσωπικό σου πρόβλημα, τότε θα σου κάνω υπενθυμίσεις και θα σου προσφέρω βοήθεια από καλή θέληση. Αν δεν το λάβεις σοβαρά υπόψη, δεν θα σου κρατήσω κακία και, φυσικά, δεν θα προσπαθήσω με κάθε δυνατό μέσο να σε αναγκάσω να το αποδεχτείς. Θα μεταχειριστώ αυτό το ζήτημα πολύ ορθολογικά, και θα συνεχίσω να σου κάνω υπενθυμίσεις και να σου προσφέρω βοήθεια από καλή θέληση. Αν μπορώ να δω ότι η ουσία του προβλήματός σου θα οδηγήσει σε αρνητικές συνέπειες για τον εαυτό σου ή για άλλους, τότε, με την ώθηση της συνείδησής Μου, θα σου κάνω υπενθυμίσεις και θα σου προσφέρω βοήθεια από καλή θέληση, αντί να κάτσω απλώς να σε βλέπω να γελοιοποιείσαι. Επίσης, δεν θα σε χαρακτηρίσω επιπόλαια, λέγοντας: «Είσαι καμένο χαρτί, ο Θεός σε απεχθάνεται και είσαι ένας από αυτούς που θα χαθούν», πόσο μάλλον θα ανοίξω απλώς το στόμα Μου και θα σε καταραστώ, λέγοντας: «Διάβολε, απόγονε του Σατανά, εσύ που αντιστέκεσαι στον Θεό». Δεν θα το κάνω αυτό σε καμία περίπτωση. Λόγω του ότι η ταυτότητά Μου είναι ξεχωριστή, συχνά συγκρατώ τον εαυτό Μου πολύ ορθολογικά: το πώς μεταχειρίζομαι κάποιον και το πώς του μιλάω πρέπει να εξαρτάται από το ποιος είναι —αυτή είναι η μία πτυχή. Επίσης, δεν πρέπει να χαρακτηρίζω κανέναν επιπόλαια. Και, επιπλέον, μέσα από τον τόνο της φωνής Μου, την επιλογή των λέξεων ή τη διατύπωση, πρέπει να κάνω τον άλλον να νιώσει πως όλα όσα λέω και κάνω τα κάνω με καλή θέληση και χωρίς κακία. Όσον αφορά το κίνητρό Μου, προσπαθώ ειλικρινά να σε βοηθήσω· δεν θέλω να σε βλέπω να κάνεις παρακάμψεις ούτε θέλω να σε βλέπω να γίνεσαι αδύναμος, διστακτικός, ή ακόμα και να πελαγώνεις ή να παραστρατείς όταν σου συμβαίνουν διάφορα πράγματα. Αντίθετα, ελπίζω ότι, αφότου σου έχω κάνει συναναστροφή και σε έχω βοηθήσει, θα μπορείς να βλέπεις τον εαυτό σου σωστά, να αποφεύγεις να πέφτεις στην αρνητικότητα, να έχεις μια ακριβή κατανόηση των διεφθαρμένων διαθέσεών σου και των προβλημάτων που αντιμετωπίζεις, και να μεταχειρίζεσαι τον εαυτό σου σωστά, και στη συνέχεια θα αναζητήσεις ένα μονοπάτι άσκησης από τα λόγια του Θεού, και θα διορθώσεις σιγά σιγά τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου και τα προβλήματά σου σύμφωνα με τα λόγια του Θεού, ενώ παράλληλα θα έχεις φιλικές σχέσεις με τους άλλους και θα τους βοηθάς. Με άλλα λόγια, προσπαθώ να φροντίσω ώστε αυτά που λέω και κάνω όταν αλληλεπιδρώ με τους ανθρώπους να τους επιτρέπουν να κατανοήσουν τις προθέσεις του Θεού, να γνωρίσουν ποιες αρχές απαιτεί ο Θεός από τους ανθρώπους, ποιες είναι οι στάσεις και οι απόψεις του Θεού απέναντι στα διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι, πώς πρέπει να χειρίζονται οι άνθρωποι αυτά τα προβλήματα για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του Θεού και να Τον ικανοποιήσουν, καθώς και πώς πρέπει να αναζητούν τις αλήθεια-αρχές για να επιλύσουν τα προβλήματά τους. Στόχος Μου είναι να βοηθήσω τους ανθρώπους να μεταχειρίζονται και να επιλύουν σωστά αυτά τα προβλήματα όταν αντιμετωπίζουν κάθε λογής ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα κι όταν αποκαλύπτονται οι διεφθαρμένες τους διαθέσεις, με τελικό αποτέλεσμα να υποταχθούν στην αλήθεια και στον Θεό. Φυσικά, με βάση την ποικιλία των ανθρώπων με τους οποίους έχω έρθει σε επαφή όλα αυτά τα χρόνια που εργάζομαι και μιλάω, έχω αναγνωρίσει πια ένα γεγονός: Όσο ήρεμα κι αν μιλάω και συζητάω με τους ανθρώπους, όση καλή θέληση κι αν έχω ή όποια νοοτροπία θέλησης να βοηθήσω τον καθένα κι αν έχω, ελάχιστοι άνθρωποι μπορούν να διαισθανθούν ή να κατανοήσουν αυτά που λέω και τον λόγο για τον οποίο τα λέω, και στη συνέχεια, μέσω των λόγων που είπα και του περιεχομένου πάνω στο οποίο θα έχω συναναστραφεί μαζί τους, να σημειώσουν πρόοδο ή να λάβουν αληθινή, πρακτική βοήθεια στην αληθινή τους ζωή. Όμως, όσα κι αν κερδίσουν τελικά οι άνθρωποι μέσω της επικοινωνίας και της αλληλεπίδρασής τους μαζί Μου, οι αρχές Μου για την αλληλεπίδραση με τους ανθρώπους δεν αλλάζουν. Κάποιοι λένε: «Τότε, γιατί δεν αλλάζεις τη μέθοδό Σου;» Πείτε Μου, γιατί να μην αλλάξω τη μέθοδό Μου; Πρέπει να αλλάξω τη μέθοδό Μου; Όταν μιλάω στους ανθρώπους, πρέπει να μιλάω από μια υψηλή θέση, σαν να διακηρύσσω τις Δέκα Εντολές στον Μωυσή; Πρέπει μήπως η φωνή Μου να είναι σαν βροντή στον ουρανό ή πρέπει να υιοθετήσω έναν συγκεκριμένο τόνο, ώστε οι άνθρωποι να φοβούνται, να θυμούνται εύκολα αυτά που λέω, και να είναι πρόθυμοι να τα κάνουν πράξη και ικανοί να υποταχθούν; Ή, όταν επικοινωνώ με τους ανθρώπους, αν τους μιλάω πάντα με τόνο κατάρας και χαρακτηρισμών προς τους ίδιους, θα πάρουν τότε το μάθημά τους; Θα μπορέσουν τότε να το αποδεχτούν; (Όχι.) Ξέρετε γιατί όχι; Τότε που ο Ιεχωβά εξέδωσε τις Δέκα Εντολές μέσω του Μωυσή, οι Ισραηλίτες άκουσαν τον ήχο βροντής στον ουρανό και είδαν αστραπές. Μήπως αυτό τους εμπόδισε να επαναστατήσουν εναντίον του Ιεχωβά και να κρίνουν τον Ιεχωβά; Ανεξάρτητα από τη μέθοδο που χρησιμοποιείς για να μιλήσεις, από το περιεχόμενο των λόγων σου ή από το κίνητρό σου όταν μιλάς, ο ακροατής, αν υποκειμενικά έχει την προθυμία και την ανάγκη να αποδεχτεί την αλήθεια και να αγαπήσει τα θετικά πράγματα —αν έχει αυτήν την ανάγκη στην καρδιά του— όποια μέθοδο κι αν χρησιμοποιήσεις για να μιλήσεις, θα μπορεί να την αποδεχτεί και θα τη θυμηθεί εύκολα. Ωστόσο, αν δεν έχει αυτήν την ανάγκη στην καρδιά του, τότε ακόμα κι αν γνωρίζει ποια είναι τα θετικά και τα αρνητικά πράγματα, πάλι δεν θα αποδεχτεί τίποτα από αυτά που λες ούτε θα τα πάρει στα σοβαρά, όσο σωστά κι αν είναι ή όσο αξιόπιστη κι αν είναι η πηγή και το κίνητρό σου όταν τα λες. Επομένως, από τη δική Μου οπτική, η αρχή με βάση την οποία κάνω αυτά τα πράγματα είναι ότι συναναστρέφομαι κανονικά με τον καθένα. Όσον αφορά το τι μπορεί κανείς να αποκτήσει και να θερίσει από Μένα, και το αν μπορεί να αποκτήσει την αλήθεια, το κλειδί βρίσκεται στο αν αγαπά την αλήθεια, καθώς και στο αν έχει τις ανάγκες της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Αν αγαπάει εγγενώς τα θετικά πράγματα, τότε, όταν αλληλεπιδρώ και συζητώ μαζί του κανονικά μ’ αυτόν τον τρόπο, θα μπορεί να συλλογιστεί αυτά που είπα, ποιες είναι οι αρχές πίσω από αυτά τα λόγια και τι τον διέταξα να κάνει· θα τα συλλογιστεί μετά αυτά τα πράγματα, θα τα κρατήσει στο μυαλό του και στη συνέχεια θα ασκηθεί σύμφωνα με αυτά τα λόγια. Αν αυτός ο άνθρωπος δεν έχει ανάγκη για τα θετικά πράγματα στην ανθρώπινη φύση του, τότε ό,τι κι αν πω είναι άχρηστο. Ακόμα κι αν τον κλαδέψω, τον πειθαρχήσω ή ακόμα κι αν τον συμμορφώσω, αυτό δεν έχει κανένα αποτέλεσμα. Μετά τη συμμόρφωσή του, μπορεί να συμπεριφέρεται καλά και να φαίνεται υπάκουος εξωτερικά, αλλά επειδή στην καρδιά του δεν έχει καμία ανάγκη για θετικά πράγματα, μόλις περάσει η κατάσταση, θα επιστρέψει γρήγορα στα παλιά, χωρίς κανένα ίχνος θετικών λόγων, θετικών πραγμάτων ή αλήθεια-αρχών στην καρδιά του. Επομένως, για ανθρώπους σαν κι αυτόν, ό,τι κι αν πεις δεν μπορείς να τους αλλάξεις ώστε να αναπτύξουν τις ανάγκες της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Αυτή είναι η μία πτυχή. Επιπλέον, το ότι δεν επιτίθεμαι στους άλλους είναι ουσιαστικά μία από τις αρχές Μου για τον τρόπο με τον οποίο σας μεταχειρίζομαι. Όποιου είδους άνθρωπος κι αν είσαι, είτε επιδιώκεις την αλήθεια είτε όχι, ακόμα κι αν εκθέσω ένα συγκεκριμένο πρόβλημά σου, το κάνω απλώς για να αναλύσω την ουσία αυτού του προβλήματος, ώστε να το κατανοήσεις και να το γνωρίσεις πλήρως, να σημειώνεις πρόοδο εφεξής όταν κάνεις το καθήκον σου, να σταματήσεις να κάνεις τα ίδια λάθη και να σταματήσεις να αναστατώνεις ή να υπονομεύεις το έργο της εκκλησίας —το κάνω για να σε βοηθήσω, όχι για να σου δημιουργήσω προβλήματα ή για να βρω κάτι να το χρησιμοποιήσω εναντίον σου. Έτσι, ακόμα κι αν αναφερθώ σε πράγματα που συνέβησαν στο παρελθόν, δεν το κάνω για να σβήσω τον ενθουσιασμό σου ή για να σε βλάψω, αλλά για να σου δώσω τη δυνατότητα να γνωρίσεις την ουσία των προβλημάτων σου, να κατανοήσεις πλήρως μια συγκεκριμένη πτυχή της αλήθειας, να αποκτήσεις κατανόηση του εαυτού σου, να μάθεις πώς να ενεργείς σύμφωνα με τις προθέσεις του Θεού και, τελικά, να ασκείσαι με ακρίβεια σύμφωνα με τις αρχές των λόγων του Θεού. Έχετε αντιληφθεί καθόλου εμπειρικά το γεγονός ότι ο ενσαρκωμένος Θεός δεν επιτίθεται ποτέ στους άλλους; (Ναι, κάπως.)

Εκτός από το ότι δεν επιτίθεται στους άλλους, ο ενσαρκωμένος Θεός κατά καιρούς ενθαρρύνει επίσης τους ανθρώπους. Κάποιοι έχουν ανώριμο ανάστημα και είναι εύθραυστοι· δεν είναι τόσο ισχυροί από πλευράς ανθρώπινης φύσης, δεν έχουν επιμονή σ’ αυτά που κάνουν ή πολλές φορές περιορίζονται από κάθε λογής πράγματα, δεν ξέρουν πώς να αναζητήσουν την αλήθεια και δεν μπορούν να κάνουν κανονικά τα καθήκοντά τους. Υπό τέτοιες συνθήκες, θα τους δώσω κάποια ενθάρρυνση για να τους βοηθήσω να δουν το μονοπάτι προς τα εμπρός, ώστε να μη βρίσκονται πλέον παγιδευμένοι σε κάποιο ζήτημα και περιορισμένοι από αυτό. Όταν ακούς αυτά τα λόγια ενθάρρυνσης, μπορεί να νιώθεις ότι αυτά για τα οποία μιλώ είναι πέρα από τις δυνατότητές σου, αλλά ο στόχος Μου είναι να σε βοηθήσω να απαλλαγείς από το φορτίο με το οποίο σε επιβαρύνουν οι σκέψεις και οι αντιλήψεις σου, να μην περιορίζεσαι πλέον από αυτά τα πράγματα και να τα αφήσεις πίσω σου, κι έπειτα να αφιερώσεις όλες σου τις δυνάμεις στο καθήκον σου, ώστε να ικανοποιήσεις τις προθέσεις του Θεού. Κάποιοι άνθρωποι στο παρελθόν έχουν βαδίσει σε μονοπάτια αποτυχίας, ή έχουν κάνει πράγματα που παραβιάζουν τις αρχές του οίκου του Θεού, ή έχουν παρουσιάσει κάποιες προφανείς επαναστατικές συμπεριφορές, ενώ κάποιοι έχουν προκαλέσει ακόμα και διαταράξεις και αναστάτωση με τις πράξεις τους, φέρνοντας κάποιες απώλειες στο έργο της εκκλησίας. Αν καμιά φορά αναφέρω αυτά τα πράγματα στη συναναστροφή Μου, ο σκοπός Μου δεν είναι να σβήσω τον ενθουσιασμό σου ούτε κρατάω κακία· αντίθετα, ο σκοπός Μου είναι να χρησιμοποιήσω τα γεγονότα της περίπτωσής σου ως παράδειγμα για να υπενθυμίσω στους άλλους να μην κάνουν τα ίδια λάθη· ο σκοπός Μου είναι να συναναστραφώ ξεκάθαρα σχετικά με μια πτυχή της αλήθειας, ώστε να δουν από αυτό περισσότεροι άνθρωποι ότι το μονοπάτι στο οποίο βάδιζες είναι λάθος και τι λάθος έχει, ώστε να πάρουν μαθήματα από αυτό και μετά να προειδοποιήσω περισσότερους ανθρώπους να μη βαδίσουν στο ίδιο μονοπάτι και να τους υπενθυμίσω ποιες αρχές πρέπει να τηρούν όταν ενεργούν. Ειδικά όταν συναναστρέφομαι πάνω στις διάφορες διεφθαρμένες διαθέσεις των ανθρώπων και τις εκθέτω, τα παραδείγματα που δίνω ή μια συγκεκριμένη κατάσταση πάνω στην οποία συναναστρέφομαι μπορεί να αφορούν πολλούς ανθρώπους ή μπορεί να αφορούν συγκεκριμένους ανθρώπους και πράγματα. Ο σκοπός της συναναστροφής πάνω σ’ αυτά τα πράγματα δεν είναι να βρω μια ευκαιρία να σας εκθέσω και να σας ντροπιάσω· όσον αφορά τα γεγονότα που αναφέρω ή τις καταστάσεις που αποκαλύπτω, αυτά επηρεάζουν μόνο το θέμα και την πτυχή της αλήθειας πάνω στην οποία συναναστρεφόμαστε. Μπορεί να μη σε γνωρίζω προσωπικά και να μην ξέρω αν σου έχει συμβεί κάτι τέτοιο, αλλά το παράδειγμα που ανέφερα ή η κατάσταση που εξέθεσα τυχαίνει να έχει συμβεί σ’ εσένα, κι εσύ ταυτίζεσαι με αυτό. Κάποιοι, όταν ταυτίζονται με τέτοια πράγματα, σκέφτονται: «Μήπως κάποιος με μαρτύρησε; Πώς ξέρεις ότι αυτό το πράγμα συνέβη σ’ εμένα, κι ότι είχα αυτό το πρόβλημα και βρισκόμουν σ’ αυτήν την κατάσταση;» Εγώ λέω ότι πραγματικά δεν ξέρω αν κάτι τέτοιο συνέβη σε κάποιο συγκεκριμένο άτομο ή αν βρισκόταν κάποιος σε τέτοια κατάσταση, αλλά οι αλήθειες πάνω στις οποίες συναναστρέφομαι —ή τα προβλήματα που εκθέτω— περιλαμβάνουν αυτήν την κατάσταση, αυτού του είδους το πρόβλημα ή αυτό το συγκεκριμένο είδος παραδείγματος. Επειδή μια τέτοια κατάσταση και ένα τέτοιου είδους παράδειγμα είναι αντιπροσωπευτικά και επιτρέπουν επαρκώς στους ανθρώπους να γνωρίσουν συγκεκριμένα είδη ανθρώπων, γεγονότων και πραγμάτων, καθώς και να κατανοήσουν την ουσία ενός συγκεκριμένου είδους ανθρώπου, όταν δίνω παραδείγματα, δεν μπορώ να αποφύγω να αναφερθώ σε κάποια συγκεκριμένα περιστατικά που έχουν συμβεί στην εκκλησία ή να συζητήσω για συγκεκριμένες καταστάσεις. Επομένως, είναι αναπόφευκτο να εμπλακούν κάποιοι άνθρωποι, γεγονότα και πράγματα. Δεν έχω όμως την παραμικρή πρόθεση να επιτεθώ σε συγκεκριμένους ανθρώπους· ο στόχος Μου είναι απλώς να κάνω υπενθυμίσεις στους ανθρώπους και να τους παροτρύνω, ώστε να επωφεληθεί η πλειοψηφία των εκλεκτών του Θεού. Όταν δίνω συγκεκριμένα παραδείγματα στα κηρύγματα και στις συναναστροφές, αυτό δεν απευθύνεται καθόλου σε κάποιον συγκεκριμένο άνθρωπο· απλώς γίνεται για να κάνω συναναστροφή πάνω στην αλήθεια και να εκθέσω την ουσία ενός συγκεκριμένου προβλήματος, ώστε να έχετε πιο ξεκάθαρη εικόνα για το πρόβλημα και να κατανοήσετε καλύτερα την ουσία του. Μέσα από την κατανόηση της ουσίας του προβλήματος, είτε ορίζεις τον εαυτό σου ως κάποιον που έχει αυτό το πρόβλημα είτε διακρίνεις τους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα που εμπλέκονται, μπορείς να φτάσεις στο σημείο να ασκείσαι σύμφωνα με τις αντίστοιχες αλήθεια-αρχές, να τις χρησιμοποιείς για να επιλύσεις τα προβλήματα εντός σου και να πετύχεις την είσοδο στην αλήθεια-πραγματικότητα. Πάνω σε όποιου είδους πρόβλημα κι αν συναναστρέφομαι, είτε πρόκειται για πρόβλημα που υπάρχει μέσα σου είτε για πρόβλημα που υπάρχει μέσα στους άλλους, το κάνω μόνο για να συναναστραφώ πάνω στην αλήθεια και για να σε βοηθήσω να κατανοήσεις καλύτερα την ουσία και την πραγματικότητα ενός συγκεκριμένου είδους προβλήματος· δεν απευθύνεται σε κανένα συγκεκριμένο άτομο ούτε σε κανένα συγκεκριμένο είδος ανθρώπου. Φυσικά, είναι επίσης πιθανό το αρχέτυπο του παραδείγματος που δίνω όταν συναναστρέφομαι πάνω σ’ ένα πρόβλημα να είναι κάτι που συνέβη σ’ εσένα και να χρησιμοποίησα αυτό το ζήτημα για να δώσω ένα παράδειγμα. Αλλά δίνοντας αυτό το παράδειγμα, δεν εκθέτω ένα πρόβλημα που είναι μόνο δικό σου· αντίθετα, το πρόβλημά σου είναι αντιπροσωπευτικό των προβλημάτων που υπάρχουν σε όλους —σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Φυσικά, ο σκοπός για τον οποίο εκθέτω το πρόβλημα είναι να το λύσω και μόνο, όχι να σου επιτεθώ. Έτσι, όταν έρχομαι αντιμέτωπος με μια τέτοια περίσταση, πρέπει να τη μεταχειρίζομαι σωστά· αυτή είναι η δουλειά Μου. Η δουλειά Μου είναι, από τη μία, να σας παρέχω όλες τις αλήθειες, όλες τις πτυχές της αλήθειας, και από την άλλη να εκθέσω τα προβλήματα που υπάρχουν μέσα σας, τις διάφορες καταστάσεις της διεφθαρμένης ανθρωπότητας και όλες τις διεφθαρμένες διαθέσεις που υπάρχουν μέσα στους ανθρώπους, καθώς και τα προβλήματα που συνδέονται με τις διεφθαρμένες διαθέσεις. Αυτή είναι η δουλειά Μου. Εφόσον η δουλειά Μου, εκτός από το να παρέχω την αλήθεια, περιλαμβάνει επίσης και το να εκθέτω την πραγματικότητα της διαφθοράς της διεφθαρμένης ανθρωπότητας, ως προς αυτό το έργο, τα κίνητρά Μου είναι αγνά. Θέλω να σας βοηθήσω και να σας υποστηρίξω, να σας κάνω υπενθυμίσεις και να σας παρέχω ό,τι χρειάζεστε, ώστε να δείτε καθαρά την ουσία του προβλήματος και να γίνετε ικανοί να επαναστατήσετε ενάντια στις διεφθαρμένες σας διαθέσεις, ώστε να μη ζείτε πλέον εντός των διεφθαρμένων σας διαθέσεων, αλλά να μπορέσετε να μεταστραφείτε, να εγκαταλείψετε το κακό που έχετε στα χέρια σας, να μετανοήσετε ενώπιον του Θεού και να ασκείστε σύμφωνα με τις αρχές που απαιτεί ο Θεός, πετυχαίνοντας την υποταγή στην αλήθεια και την υποταγή στον Θεό.

Όποια προβλήματά σας κι αν εκθέτω, και όποια μέθοδο και όποιον τόνο φωνής κι αν χρησιμοποιώ καθώς εκθέτω αυτά τα προβλήματα, το κάνω με βάση τις αρχές και με κίνητρο να σας βοηθήσω και να σας υποστηρίξω ώστε να ξεκινήσετε να βαδίζετε στο μονοπάτι της σωτηρίας. Δεν τρέφω καμία κακεντρέχεια —το κάνω αποκλειστικά από καλή θέληση. Ακόμα κι αν τα λόγια που χρησιμοποιώ μερικές φορές όταν εκθέτω την ουσία του προβλήματος που έχει μέσα του ένας συγκεκριμένος άνθρωπος ή ένα είδος ανθρώπου δεν είναι πολύ εξευγενισμένα, ο σκοπός Μου δεν είναι να επιτεθώ σε κανέναν ούτε να καταπιέσω κανέναν, αλλά να αναλύσω την ουσία του προβλήματος, ώστε οι άνθρωποι να έχουν διάκριση και να αποτινάξουν τις διεφθαρμένες τους διαθέσεις. Σ’ αυτό δεν υπάρχουν μηχανορραφίες ούτε πρόθεση να σου επιτεθώ ή να σε καταπιέσω, ούτε πρόθεση να βγάλω τα άπλυτά σου στη φόρα ή να σε ντροπιάσω. Ακόμα κι αν, όταν συναναστρέφομαι πάνω σε κάποια προβλήματα, χαρακτηρίζω τη συμπεριφορά ή τη διάθεση και την ουσία ενός συγκεκριμένου είδους ανθρώπου, αυτός ο χαρακτηρισμός εναρμονίζεται πλήρως με τα αντικειμενικά γεγονότα. Για παράδειγμα, αν είσαι αλαζόνας και αυτάρεσκος, και πάντα ενεργείς δικτατορικά και έχεις κάνει πράγματα που προκαλούν διαταράξεις και αναστάτωση, και σου πω: «Αν συνεχίσεις να το κάνεις αυτό και αρνείσαι να μετανοήσεις ό,τι κι αν γίνει, τότε αυτή είναι η ουσία σου, και η στάση του Θεού απέναντί σου είναι να σε παραμερίσει ή να σε αποστραφεί και να σε απορρίψει», αυτά τα λόγια αποτελούν επίθεση εναντίον σου; Όχι. Αν και αυτά τα πράγματα λέγονται σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο και διατυπώνονται με αυτόν τον τρόπο, η παροχή και η βοήθεια που σου δίνω, καθώς και οι προσδοκίες Μου για σένα, δεν αλλάζουν· σου δίνεται ακόμα η ευκαιρία να μετανοήσεις. Αν νιώσεις τύψεις, και μεταστραφείς και μεταμορφωθείς, ο οίκος του Θεού θα σε προαγάγει και πάλι σε όποιο καθήκον σου ταιριάζει· δεν θα σταθώ ποτέ εμπόδιο σ’ αυτό. Όλοι κάνουν κάποια λάθη όταν αρχίζουν να πιστεύουν στον Θεό και δεν κατανοούν την αλήθεια, αλλά κάποιοι άνθρωποι μπορούν να μετανοήσουν και έχουν κάνει κάποια καλά πράγματα και έχουν εκτελέσει κάποιες καλές πράξεις. Ας υποθέσουμε ότι οι αδελφοί και οι αδελφές τούς προτείνουν, λέγοντας: «Αυτός ο άνθρωπος έχει πράγματι μετανοήσει και είναι διαφορετικός από παλιά. Παλιότερα, ήταν αλαζόνας και ακόλαστος, και δεν είχε ανθρώπινη φύση· έκανε κάποια κακά πράγματα, κι έτσι διατάρασσε το έργο της εκκλησίας και προκαλούσε απώλειες στις προσφορές του Θεού, οπότε η εκκλησία τον απέπεμψε. Όμως, αφότου αποπέμφθηκε, ένιωσε μεγάλες τύψεις και τώρα έχει μετανοήσει. Πήρε μάλιστα την πρωτοβουλία να δώσει αποζημίωση για τις απώλειες, ζήτησε από την εκκλησία να τον αποδεχτεί ξανά, υποσχέθηκε ότι δεν θα ξανακάνει κακό και έχει την προθυμία να είναι ο τελευταίος στην εκκλησία και να υποταχθεί σε ό,τι του ζητήσει ο οίκος του Θεού». Αν οι άνθρωποι που έχουν σχετικά κοντινή σχέση μαζί του θέλουν να τον προτείνουν αφότου αποκτήσουν πλήρη κατανόηση γι’ αυτόν, Εγώ λέω ότι, αν έχει μετανοήσει πραγματικά και τον χρειαζόμαστε τώρα για το έργο του οίκου του Θεού, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ξανά· δεν θα σταθώ εμπόδιο. Ακόμα κι αν κάποιοι άνθρωποι έχουν κάνει πράγματα που δεν ήταν πολύ φιλικά για Μένα προσωπικά, παρομοίως, αν πληρούν τις προϋποθέσεις για προαγωγή, δεν θα σταθώ εμπόδιο. Θα τους δώσω μια ευκαιρία. Επομένως, είτε στα κηρύγματα είτε στην αληθινή ζωή, όποιο κι αν είναι το περιβάλλον ή το πλαίσιο, θα σε μεταχειριστώ δίκαια και αμερόληπτα. Σε πλαίσια όπου το επιτρέπει το περιβάλλον, θα σε βοηθήσω από καλή θέληση ή θα ρωτήσω πώς τα πας στα καθήκοντά σου. Αν πρόκειται για ένα εξειδικευμένο εργασιακό περιβάλλον, κι εκεί θα κάνω το καλύτερο δυνατό για να σε βοηθήσω και να σε υποστηρίξω, παρέχοντάς σου καθοδήγηση, συμβουλές ή βοήθεια σε κάποιο επαγγελματικό έργο. Μερικές φορές, αυτό που κάνω είναι να συγκρίνω τις απόψεις Μου με τις δικές σου και να ανταλλάσσουμε ιδέες. Ακόμα κι αν μερικές φορές λέω: «Το έργο που έχεις κάνει δεν είναι αποδεκτό», απλώς λέω την αλήθεια και είμαι ευθύς. Δεν λέω τέτοια πράγματα για να σε καταπιέσω, αλλά για να ανταλλάξουμε ιδέες ή να συγκρίνουμε απόψεις. Κάνω το καλύτερο δυνατό για να σου δώσω ευκαιρίες να εκφραστείς και να αξιοποιήσεις τις ικανότητές σου, έτσι ώστε να αξιοποιηθούν στο έπακρο το επίπεδό σου, τα ταλέντα σου, οι γνώσεις που έχεις αποκτήσει, η κοινή λογική που διαθέτεις ή η εμπειρία που έχεις συσσωρεύσει. Αν τα αποτελέσματα δεν είναι καλά, απλώς λέω: «Το έργο που έχεις κάνει δεν είναι και τόσο καλό. Συλλογήσου και αναζήτησε περισσότερο, και δες αν μπορείς να το κάνεις καλύτερα». Σου παρέχω πάντα τη μέγιστη υποστήριξη, φροντίδα και βοήθεια, ώστε όταν επικοινωνείς και αλληλεπιδράς μαζί Μου, να ωφεληθείς, είτε στη ζωή είτε όταν κάνεις το καθήκον σου. Αυτή είναι η αρχή Μου στο έργο, και η ίδια ισχύει και στην καθημερινή Μου ζωή. Μερικές φορές, όταν αλληλεπιδρώ και επικοινωνώ με τους ανθρώπους, αναπόφευκτα θα μιλήσουμε για κάποια ασήμαντα ζητήματα της καθημερινότητας, που αφορούν εξωτερικά πράγματα όπως είναι οι βασικές ανάγκες, η υγεία, τα φάρμακα και ούτω καθεξής, και κάποιοι αναφέρουν ορισμένες απόψεις, ρητά ή ιδέες της κοινής λογικής σχετικά με ασήμαντα ζητήματα της ζωής. Όσον αφορά όλες τις πτυχές της κοινής λογικής, Εγώ απλώς εκφράζω τις προσωπικές Μου απόψεις. Αν θεωρείς πως αυτά που λέω είναι σωστά, μπορείς να τα αποδεχτείς· αν θεωρείς ότι αυτά που λέω είναι λάθος, δεν θα σε καταπιέσω χρησιμοποιώντας την ταυτότητα και τη θέση Μου, λέγοντάς σου: «Όλα όσα λέω είναι σωστά. Με ό,τι τόνο κι αν μιλάω, είτε σου αρέσει αυτό που λέω είτε όχι, θα μπορούσα ποτέ να σου κάνω κακό ή να σε αδικήσω; Πρέπει να τα αποδέχεσαι!» Δεν πρόκειται να το κάνω αυτό. Θα αφήσω τα πράγματα να ακολουθήσουν τη φυσική τους πορεία. Για παράδειγμα, βάζεις πάρα πολύ αλάτι στο φαγητό σου, κι Εγώ λέω ότι είναι κακό για την υγεία σου να τρως πολύ αλάτι. Κάποιοι δεν το αποδέχονται αυτό· πιστεύουν ότι, αν βάλουν λιγότερο αλάτι, το φαγητό θα είναι άνοστο και δεν θα έχει γεύση. Επιμένουν να τρώνε σύμφωνα με τις δικές τους προτιμήσεις. Εγώ λέω ότι είσαι ελεύθερος να το κάνεις αυτό και δεν θα παρέμβω. Αν και η ρήση «είναι κακό για την υγεία σου να τρως πολύ αλάτι» δεν φτάνει στο επίπεδο της αλήθειας, αποτελεί κοινή λογική στη ζωή. Όσον αφορά αυτό το φυσικό σώμα που δημιούργησε ο Θεός για τους ανθρώπους, υπάρχει μια συγκεκριμένη ποσότητα αλατιού που χρειάζεται καθημερινά· αν ξεπερνιέται αυτή η ποσότητα, αυτό είναι βλαβερό για το σώμα και προκύπτουν συνέπειες. Υπάρχουν επίσης άνθρωποι που νιώθουν πάντα ότι τους λείπουν θρεπτικά συστατικά, οπότε τρώνε συνεχώς τροφές πλούσιες σε θρεπτικά συστατικά. Στο τέλος, τα υπερβολικά θρεπτικά συστατικά οδηγούν σε προβλήματα υγείας και οι άνθρωποι αυτοί πρέπει να κάνουν αλλαγές. Η ποσότητα των θρεπτικών συστατικών που χρειάζεται αυτό το φυσικό σώμα που δημιούργησε ο Θεός έχει σχέση με τις αναλογίες των δημητριακών, των λαχανικών, των φρούτων και του κρέατος που δημιούργησε ο Θεός για την ανθρωπότητα. Αν τρως σύμφωνα με αυτές τις αναλογίες, μπορείς να διατηρήσεις την υγεία σου σε ένα βασικό επίπεδο· αν αγνοήσεις αυτές τις αναλογίες, και τρως απερίσκεπτα και αδιάκριτα σύμφωνα με τις προτιμήσεις σου, θα παρουσιάσεις προβλήματα υγείας. Εγώ σου τα λέω αυτά τα γεγονότα, αλλά εσύ δεν τα αποδέχεσαι. Σκέφτεσαι: «Το να κηρύττεις και να συναναστρέφεσαι σχετικά με την αλήθεια είναι το δυνατό σου σημείο, αλλά δεν καταλαβαίνεις αυτά τα ζητήματα της καθημερινής ζωής. Δεν χρειάζεται να Σε ακούσω, εφόσον αυτό δεν αφορά την αλήθεια». Εγώ σου λέω ότι μπορείς να επιλέξεις να μην τα αποδεχτείς και να ζήσεις σύμφωνα με τις δικές σου προτιμήσεις, αλλά πρέπει να ξέρεις ότι αν δεν μπορέσεις να αποδεχτείς τα λόγια Μου, αργά ή γρήγορα θα εμφανίσεις προβλήματα υγείας. Θα πληρώσεις το τίμημα για την επιλογή σου. Απλώς εκφράζω τις απόψεις Μου· δεν πρόκειται να σε καταπιέσω χρησιμοποιώντας τη θέση Μου. Από την άλλη, αν δεν αποδεχτείς τις απόψεις Μου, δεν θα σε αναγκάσω ούτε θα πω ότι είσαι πολύ ανόητος και πεισματάρης επειδή δεν αποδέχεσαι τα θετικά πράγματα. Στην πραγματικότητα τέτοιος είσαι, αλλά Εγώ δεν το λέω ποτέ. Δεν πρόκειται να κάνω μεγάλη φασαρία για ένα μικρό θέμα της καθημερινής ζωής και μετά να σου κάνω διάλεξη και να σου μιλήσω με στόμφο. Δεν θα το έκανα αυτό, γιατί δεν είναι δική Μου ευθύνη. Ούτε θέλω να το κάνω. Έχω ήδη εκπληρώσει την ευθύνη Μου με τη συναναστροφή και τα κηρύγματα· αυτό εμπίπτει στο πεδίο της διακονίας Μου. Όσον αφορά το τι τρως κάθε μέρα, αυτό το χειρίζεσαι εσύ ο ίδιος. Το τι δημιούργησε ο Θεός για την ανθρωπότητα και σε ποιες ποσότητες, και ποια τρόφιμα και σπεσιαλιτέ παράγονται την κάθε εποχή —το πώς θα χρησιμοποιήσεις όλα αυτά τα πράγματα είναι δική σου υπόθεση· μπορείς να τα κατανείμεις εσύ ο ίδιος. Αν η συνείδηση και η λογική της ανθρώπινης φύσης σου είναι κανονικές και σωστές, θα τα χρησιμοποιήσεις και θα τα κατανείμεις με μέτρο. Αν η λογική σου δεν είναι σωστή, θα τα χρησιμοποιήσεις ή θα τα κατανείμεις με υπερβολές, και τις όποιες συνέπειες θα επιφέρει τελικά αυτό στο φυσικό σου σώμα θα τις υποστείς μόνος σου. Επομένως, είμαι πολύ ορθολογικός όσον αφορά αυτό το ζήτημα· απλώς σου εκφράζω τις απόψεις Μου και δεν πρόκειται να σε αναγκάσω να τις αποδεχτείς. Μερικές φορές, όταν βλέπω ότι έχεις κάποιες κακές συνήθειες ζωής, δεν θα σε αναγκάσω να τις αλλάξεις. Απλώς θα κάνω μια απλή υπενθύμιση. Αν δεν την αποδεχτείς και δεν αλλάξεις, δεν θα πω τίποτα άλλο. Πρέπει να διορθωθούν οι συνήθειες της ζωής που είναι λανθασμένες ή ανεπιθύμητες· αυτή είναι μια στάση αποδοχής των θετικών πραγμάτων. Το να έχει κανείς τη στάση και την προθυμία να αποδεχτεί τα θετικά πράγματα είναι μέρος του στοιχειώδους ορθολογισμού που πρέπει να υπάρχει στην κανονική ανθρώπινη φύση. Κάποιοι άνθρωποι αφήνουν τα θετικά πράγματα να μπαίνουν από το ένα αυτί και να βγαίνουν από το άλλο. Δεν τα παίρνουν στα σοβαρά, και μάλιστα επιμένουν στους λανθασμένους τρόπους άσκησης και στους λανθασμένους τρόπους δράσης τους. Κάποιοι λένε μάλιστα: «Ζω έτσι εδώ και τόσα χρόνια χωρίς να έχει υπάρξει καμία συνέπεια». Αυτό είναι πρόβλημα διάθεσης. Τι είδους διάθεση είναι αυτή; Είναι μια διάθεση πείσματος και αδιαλλαξίας, και στάση κατά την οποία κάποιος δεν αποδέχεται τις σωστές απόψεις ούτε τα θετικά πράγματα. Σου λέω, αυτό είναι ενδεικτικό μιας διεφθαρμένης διάθεσης, και πρέπει να την αλλάξεις και να την αποτινάξεις. Οι λανθασμένοι τρόποι άσκησής σου και αυτή η αδιάλλακτη στάση σου πρέπει να υποστούν μεταστροφή· μόνο τότε μπορείς να πετύχεις πραγματική αλλαγή.

Σε μερικούς ανθρώπους αρέσει να επιτίθενται στους άλλους· αυτό δεν είναι καλό. Αν σας δω να κάνετε κάποιο λάθος, θα εκφράσω ορθολογικά τις οπτικές Μου και θα σας το υπενθυμίσω λόγω καλής θέλησης. Έτσι ενεργώ Εγώ. Επιπλέον, αν κάποια προβλήματα απαιτούν να εκτεθούν οι διεφθαρμένες διαθέσεις σας, τότε θα τις εκθέσω χωρίς πολλά πολλά· αυτό είναι υπευθυνότητα απέναντι στους ανθρώπους. Όταν εκθέτω τα προβλήματα των ανθρώπων, εκθέτω την ουσία των προβλημάτων και δείχνω πώς είναι στην πραγματικότητα· δεν εφαρμόζω κανονισμούς ούτε τα παραφουσκώνω. Το κάνω αυτό επειδή εμπίπτει στο πλαίσιο του έργου Μου, εκθέτω ό,τι πρέπει να εκτεθεί και δεν λέω ούτε μια λέξη λιγότερο από αυτά που πρέπει να ειπωθούν. Επομένως, έχω αρχές όταν ενεργώ. Από τη μία, στην καθημερινότητα, μεταχειρίζομαι αυτά τα ζητήματα με βάση την αρχή του ορθολογισμού, γνωστοποιώντας σου ποιες είναι οι οπτικές Μου. Αν δώσεις προσοχή, το πάρεις στα σοβαρά και διαθέτεις τον ορθολογισμό της κανονικής ανθρώπινης φύσης, θα αποδεχτείς ή θα προσεγγίσεις σωστά αυτές τις σκέψεις και απόψεις, χωρίς να χρειαστεί να σου κάνω σχετικό κήρυγμα. Από την άλλη, στο έργο, δεν θα αποφύγω τα προβλήματά σας ούτε θα κρατηθώ και δεν θα μιλήσω από φόβο μήπως σας φέρω σε δύσκολη θέση. Θα εκθέσω τα προβλήματά σας και τις διεφθαρμένες σας διαθέσεις, ώστε να συνειδητοποιήσετε τα προβλήματα που υπάρχουν απ’ αυτήν την άποψη και να αποτινάξετε τις διεφθαρμένες σας διαθέσεις. Στόχος Μου είναι να σας δώσω τη δυνατότητα να ξεκινήσετε να βαδίζετε σ’ ένα μονοπάτι που είναι σωστό. Είτε έχετε κάποιο πρόβλημα στη ζωή είτε στο έργο, αν αυτό αφορά τις διεφθαρμένες διαθέσεις ή την αλήθεια, δεν πρόκειται να αποφύγω το πρόβλημα· θα συναναστραφώ μαζί σας ξεκάθαρα πάνω σ’ αυτό. Όπως κι αν συναναστραφώ πάνω σ’ ένα πρόβλημα ή όπως κι αν το μεταχειριστώ, έχω τις μεθόδους και τις αρχές Μου. Όταν έρχεται η ώρα να εκπληρώσω την ευθύνη Μου, αναλαμβάνω να το κάνω. Δεν φοβάμαι να σας φέρω σε δύσκολη θέση· θα εκθέσω τα προβλήματά σας και τις διεφθαρμένες σας διαθέσεις, ώστε να τα μάθετε. Αυτή είναι η ευθύνη Μου. Αν τα προβλήματά σας δεν αφορούν διεφθαρμένες διαθέσεις ούτε αλήθεια-αρχές, έχετε την ελευθερία και το δικαίωμα να κάνετε επιλογές και να ενεργείτε όπως θέλετε· δεν πρόκειται να παρέμβω. Επομένως, είτε εκθέσω τα προβλήματά σας είτε όχι, αυτό δεν περιλαμβάνει το να σας επιτεθώ, να σας περιορίσω ή να σας καταπιέσω. Στην καθημερινή ζωή, για ζητήματα που δεν αφορούν αρχές, όπως οι βασικές ανάγκες, σας δίνω άφθονη ελευθερία να κάνετε τις επιλογές σας. Ωστόσο, αν πρόκειται για θέμα αρχής —αν δηλαδή αφορά τις διεφθαρμένες διαθέσεις ή τη στάση σου απέναντι στο έργο, την εκτέλεση του καθήκοντός σου, τον Θεό ή την αλήθεια— τότε οφείλω να συναναστραφώ πάνω σ’ αυτό. Βλέπεις, όπως κι αν κάνω κάτι, το σκέφτομαι καλά, έτσι δεν είναι; Έχω αρχές. Για οτιδήποτε δεν αφορά την αλήθεια, τη στάση σας απέναντι στον Θεό ή στην αλήθεια, ή τη στάση σας απέναντι στο έργο της εκκλησίας και στην εκπλήρωση του καθήκοντός σας, δεν παρεμβαίνω· κοιτάζω τη δουλειά Μου. Ειδικά όταν πρόκειται για θέματα προσωπικής επιλογής και προσωπικών προτιμήσεων, δεν παρεμβαίνω ποτέ. Για παράδειγμα, σε μερικές αδελφές αρέσει να έχουν μακριά μαλλιά, να τα κάνουν πλεξούδες ή να τα δένουν ψηλά, ενώ σε μερικούς αδελφούς αρέσει να έχουν κοντά μαλλιά ή να ξυρίζουν το κεφάλι· έχετε την ελευθερία να το κάνετε αυτό κι Εγώ δεν παρεμβαίνω ποτέ. Κάποιοι αδελφοί και αδελφές είναι επιλεκτικοί στο φαγητό και τους αρέσει πάρα πολύ να τρώνε ένα συγκεκριμένο είδος φαγητού ή έχουν κάποια συνήθεια στον τρόπο ζωής τους που δεν είναι καλή· ούτε σ’ αυτά τα πράγματα παρεμβαίνω ποτέ. Αν αυτή η κακή συνήθεια στον τρόπο ζωής επηρεάζει την υγεία τους, την εκτέλεση του καθήκοντός τους ή το έργο της εκκλησίας, πρέπει να τους κάνω υπενθυμίσεις και να τους βοηθάω ή να ζητάω από τους αδελφούς και τις αδελφές να τους βοηθήσουν. Ωστόσο, κάποιοι, όταν τους βοηθάνε οι αδελφοί και οι αδελφές, δεν το αποδέχονται και μάλιστα λένε ότι αισθάνονται περιορισμένοι και πιεσμένοι· τελικά, φεύγουν σιωπηλά από την εκκλησία χωρίς να το πουν σε κανέναν, και όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές αποκαρδιώνονται. Εγώ λέω το εξής: «Είναι λάθος να αποκαρδιώνεσαι. Δεν παρεμβαίνουμε στην ελευθερία των ανθρώπων. Αν θέλουν να φύγουν, ας φύγουν· αυτή είναι η επιλογή τους. Εγώ δεν αποκαρδιώνομαι καθόλου». Γιατί δεν αποκαρδιώνομαι; Επειδή αισθάνομαι ότι το να τους βοηθάω είναι υποχρέωσή Μου, κάτι που οφείλω να κάνω στο πλαίσιο της ανθρώπινης φύσης Μου. Η βοήθεια που τους παρέχω δεν είναι κάποιου είδους χάρη ή ελεημοσύνη· απλώς, όταν μαθαίνω για την κατάστασή τους, είμαι υποχρεωμένος να σας εμπιστευτώ να τους βοηθήσετε. Κάνουν το καθήκον τους με πλήρη απασχόληση στην εκκλησία. Αν οι κακές συνήθειες του τρόπου ζωής τους επηρεάζουν την υγεία τους και οι ίδιοι εμφανίσουν προβλήματα υγείας, δεν θα έπρεπε οι αδελφοί και οι αδελφές, από αγάπη, να τους βοηθήσουν; Αυτή είναι η στοιχειώδης κοινωνική ηθική για τα ανθρώπινα όντα. Αν, όμως, δεν αποδέχονται μια τέτοια βοήθεια και νιώθουν αποστροφή ή πίεση μέσα τους, δεν θα τους αναγκάσουμε και δεν θα παρέμβουμε στην ελευθερία τους. Τότε, γιατί κάποιοι αποκαρδιώνονται όταν εκείνοι φεύγουν από την εκκλησία; Αποκαρδιώνεσαι επειδή νιώθεις ότι η εκπλήρωση της ευθύνης και της υποχρέωσής σου απέναντί τους συνιστά κάποιου είδους χάρη προς αυτούς. Δεν την εκτίμησαν, δεν αποδέχτηκαν αυτήν τη χάρη και δεν έκαναν αυτό που ήθελες, κι έτσι πλήγωσαν τα συναισθήματά σου και την περηφάνια σου. Όπως λέει και το ρητό, σου πέταξαν την καλή σου θέληση στα μούτρα και γι’ αυτό αποκαρδιώνεσαι. Εγώ δεν αποκαρδιώνομαι καθόλου. Ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνομαι αυτό το θέμα είναι διαφορετικός από τον δικό σας. Λέω ότι πρέπει να πάρω ένα μάθημα από αυτό το ζήτημα και να μην ξανακάνω τέτοιες ανοησίες στο μέλλον. Ο καθένας έχει τις δικές του φιλοδοξίες. Δεν μπορείς να υποτάξεις τους ανθρώπους στον έλεγχό σου και να περιμένεις ταυτόχρονα να είναι χαρούμενοι και να σου τραγουδάνε ύμνους, έτσι δεν είναι; Αυτό θα ήταν τελείως γελοίο. Πρέπει να δίνεις στους ανθρώπους ελευθερία και να τους αφήνεις να κάνουν ελεύθερες επιλογές. Αν θεωρούν ότι αυτά που λες είναι σωστά, μπορούν να επιλέξουν να τα αποδεχτούν και να ασκηθούν σύμφωνα με αυτά· αν θεωρούν ότι αυτά που λες είναι λάθος, μπορούν επίσης να επιλέξουν να μην τα αποδεχτούν. Έχουν το δικαίωμα της επιλογής. Δεν πρέπει να τους αναγκάσεις να αποδεχτούν την καλή σου θέληση. Το αν θα την αποδεχτούν ή όχι είναι θέμα στάσης· έχουν την ελευθερία να το κάνουν. Το περισσότερο που μπορείς να κάνεις είναι να συναναστραφείς πάνω στα προβλήματα που έχουν άνθρωποι σαν αυτούς, καθώς και πάνω στα μαθήματα που έχεις πάρει από τέτοιου είδους ανθρώπους και στην ουσία των προβλημάτων που έχεις δει σ’ αυτούς, πράγμα που σε βοηθά να μάθεις πώς να διακρίνεις τους ανθρώπους, πώς να βλέπεις τους ανθρώπους και πώς να μεταχειρίζεσαι ανθρώπους σαν αυτούς σύμφωνα με τις αρχές του λόγου του Θεού, και να πάψεις πια να κάνεις ανοησίες. Πού είναι το λάθος σας, λοιπόν; Όποιον κι αν βοηθάτε, ενεργείτε με βάση τα συναισθήματα, και μάλιστα σκέφτεστε: «Κοιτάξτε πόση αγάπη έχω και πόσο στοργικός είμαι». Αυτό δεν είναι ενέργεια σύμφωνα με αρχές, αλλά μεταχείριση των ανθρώπων με βάση τη δική σας θέληση και τις δικές σας προτιμήσεις· αυτό είναι ενέργεια με βάση τα συναισθήματα. Σε όποιον κι αν μιλώ και όποιον κι αν αντιμετωπίζω, μιλάω και ενεργώ με βάση τις αρχές· δεν έχουν θέση τα συναισθήματα εδώ. Όταν μιλάω και ενεργώ, ενεργώ εξ ολοκλήρου με βάση τη συνείδηση και την καλή θέληση, και αυτή είναι η προσέγγιση που πρέπει να ακολουθώ με όλους. Ειδικά με τους αδελφούς και τις αδελφές που κάνουν κανονικά το καθήκον τους, έτσι ακριβώς πρέπει να ενεργώ. Αυτή είναι η υποχρέωση και η ευθύνη Μου. Εφόσον εκπληρώνω αυτήν την ευθύνη, αυτό αρκεί. Μπορούν να επιλέξουν να το αποδεχτούν ή να αρνηθούν· δεν εξαναγκάζω κανέναν. Αν το αποδεχτούν, χαίρομαι· αν όχι, δεν στεναχωριέμαι. Το μόνο που έκανα ήταν κάποια απ’ αυτά που οφείλω να κάνω σύμφωνα με τις αρχές· απλώς εκπλήρωνα την ευθύνη Μου. Καταλαβαίνετε; (Ναι.)

Όποιο κι αν είναι το περιβάλλον, όταν αλληλεπιδρώ με τους ανθρώπους, μπορώ να μεταχειρίζομαι κάθε είδους ανθρώπους και κάθε είδους πράγματα σύμφωνα με τις αρχές. Ακόμα κι αν, στη ζωή, προσφέρω κάποια βοήθεια στους ανθρώπους ή λέω κάποια πράγματα που είναι εποικοδομητικά γι’ αυτούς, κι αυτό είναι μέρος του ότι ενεργώ σύμφωνα με τις αρχές· δεν ενεργώ με βάση τα συναισθήματα. Όσον αφορά τη συναναστροφή σχετικά με την αλήθεια, όπως την έκθεση της φύση-ουσίας των ανθρώπων, την έκθεση των διεφθαρμένων διαθέσεων των ανθρώπων και την έκθεση των διάφορων εκδηλώσεων διαφθοράς και των διεφθαρμένων καταστάσεων των ανθρώπων σε συγκεκριμένα ζητήματα, καθώς και της ουσίας διάφορων προβλημάτων, επίσης ενεργώ σύμφωνα με αρχές· δεν ενεργώ με βάση τα συναισθήματα ούτε με βάση την ανθρώπινη βούληση. Οι άνθρωποι, όταν κάνουν πράγματα, ενεργούν πάντα με βάση το ποιον έχουν απέναντί τους, καθώς και με βάση την όρεξη και τις προτιμήσεις τους. Δείχνουν κάποια εύνοια σε όσους τους αρέσουν και σ’ εκείνους με τους οποίους τα πάνε καλά, και προσφέρουν κάποια οφέλη σε αυτούς τους ανθρώπους, ενώ επιτίθενται σ’ αυτούς που δεν τους αρέσουν και με τους οποίους δεν μπορούν να τα βρουν, και τους αποκλείουν· δεν μπορούν να μεταχειριστούν αμερόληπτα τους ανθρώπους. Είτε ενεργούν με βάση τα συναισθήματα είτε διαπράττουν κακές πράξεις· με λίγα λόγια, δεν ενεργούν σύμφωνα με αρχές. Στις επαφές Μου με τους αδελφούς και τις αδελφές στην εκκλησία, όποιοι κι αν είναι, μπορώ να τους μεταχειρίζομαι σύμφωνα με τις αρχές. Κατά τον ίδιο τρόπο, όταν αλληλεπιδρώ και έχω επαφές με άπιστους, έχω και τότε αρχές και όρια. Ακόμα κι αν πουν κάποια προκλητικά λόγια ή λόγια που είναι αγενή, χοντροκομμένα ή ασεβή, Εγώ δεν θα απαντήσω με τον ίδιο τρόπο. Αν πρέπει να αλληλεπιδράσω μαζί τους για να ολοκληρώσω κάποια πράγματα, τότε θα αλληλεπιδράσω μαζί τους· αν δεν χρειάζεται να ολοκληρώσω κάποια πράγματα, τότε θα επιλέξω να τους αποφύγω και να τους αρνηθώ. Αν κάποιος έχει άσχημο χαρακτήρα και θέλει πάντα να εκμεταλλεύεται τους άλλους και να απαιτεί οφέλη, και, ακόμα κι αν τον βοηθήσω, και πάλι δεν μπορεί να μεταχειριστεί σωστά το θέμα ούτε μπορεί να αλλάξει, πράγμα που σημαίνει ότι έχει κακή ανθρώπινη φύση, τότε απλώς μένω μακριά του. Με λίγα λόγια, είτε αλληλεπιδρώ με αδελφούς και αδελφές είτε με άπιστους, μπορώ να ενεργώ σύμφωνα με αρχές· τουλάχιστον, αλληλεπιδρώ με τους ανθρώπους σύμφωνα με τα όρια της συνείδησης και της λογικής της ανθρώπινης φύσης. Εσείς μπορείτε να το πετύχετε αυτό; (Όχι.) Οι διεφθαρμένοι άνθρωποι, με όποιον κι αν αλληλεπιδρούν, πάντα διαφυλάσσουν τα δικά τους συμφέροντα ή μεταχειρίζονται τους ανθρώπους με βάση τα συναισθήματα και τις προτιμήσεις τους, χωρίς αρχές. Αν πρόκειται για έναν αδελφό ή μια αδελφή με τον οποίο ή την οποία νιώθουν ότι τα πάνε καλά και έχουν καλή σχέση, τότε μπορούν να βοηθήσουν αυτό το άτομο, να του δείξουν αγάπη, να του δώσουν πράγματα και να έχουν στενές επαφές μαζί του. Αλλά αν αυτό το άτομο κάνει κάτι που πληγώνει τα συναισθήματά τους, λένε: «Δεν πρόκειται να τον ξαναδώ ποτέ και δεν πρόκειται να αλληλεπιδράσω ξανά μαζί του. Το μετανιώνω πραγματικά! Του φερόμουν τόσο καλά στο παρελθόν και τον βοηθούσα τόσο πολύ, και παρ’ όλα αυτά με μεταχειρίζεται έτσι. Είναι ένας αχάριστος, ένα αχάριστο κάθαρμα!» Δεν μπορούν να ενεργήσουν σύμφωνα με αρχές και να μεταχειριστούν αμερόληπτα τους ανθρώπους. Όταν φέρονται καλά σε κάποιον, το κάνουν με βάση τα συναισθήματά τους και, αν φέρονται άσχημα σε κάποιον, το κάνουν με βάση τις προσωπικές τους προτιμήσεις· όλα όσα κάνουν τα κάνουν μόνο για να ικανοποιήσουν τα συναισθήματά τους. Επομένως, αν βοηθήσουν κάποιον και τον ωφελήσουν, αλλά εκείνος όχι μόνο είναι αχάριστος αλλά και πληγώσει τα συναισθήματά τους, θα λυπηθούν και θα πληγωθούν βαθιά, και θα παραπονεθούν, γιατί θα νιώσουν ότι οι προσπάθειές τους πήγαν χαμένες. Δεν θα είναι πρόθυμοι να το αποδεχτούν και δεν θα το ξανακάνουν ποτέ. Πείτε Μου, αν ερχόμουν Εγώ αντιμέτωπος με μια τέτοια περίπτωση, πώς θα την αντιμετώπιζα; Πρώτον, δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αυτό το ζήτημα από την οπτική της αλληλοανταπόδοσης της καλοσύνης από τους ανθρώπους· δεν μπορείτε να κρίνετε μια τέτοια περίπτωση με βάση τα συναισθήματα. Πρέπει να διακρίνετε ανθρώπους σαν αυτούς με βάση τα λόγια του Θεού και τις αλήθεια-αρχές· πρέπει να διακρίνετε την ανθρώπινη φύση τους και το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουν, καθώς και τη στάση τους απέναντι στον Θεό, στην αλήθεια και στο καθήκον τους, κι όχι να τους διακρίνετε και να τους βλέπετε με βάση τα συναισθήματα. Είναι ανακριβές να βλέπεις κάποιον μ’ αυτόν τον τρόπο. Δεν πρόκειται για αξιολόγηση ενός ανθρώπου ή ζητήματος με βάση τα συναισθήματα ή με βάση τα προσωπικά σου κέρδη και ζημίες, αλλά για αξιολόγηση με βάση τα λόγια του Θεού και τις αλήθεια-αρχές. Το να βλέπεις έναν άνθρωπο ή ένα ζήτημα με αυτόν τον τρόπο είναι ακριβές και σύμφωνο με τις αρχές. Όταν βλέπεις έτσι τους ανθρώπους και τα πράγματα, δεν θα στενοχωριέσαι ούτε θα πληγώνεσαι επειδή κάποιος που κάποτε βοήθησες είναι αχάριστος, ούτε θα νιώθεις βαθιά ευγνωμοσύνη προς κάποιον επειδή κάποτε σου έκανε χάρη· αντίθετα, θα μπορείς να τους μεταχειρίζεσαι σωστά σύμφωνα με τις αρχές. Υπάρχει ένα γνωστό ρητό: «Μια σταγόνα καλοσύνης θα πρέπει να ανταποδίδεται με έναν χείμαρρο καλοσύνης». Οι απλοί άνθρωποι ζουν ακόμα στο πλαίσιο της λογικής τέτοιων σκέψεων και απόψεων της παραδοσιακής κουλτούρας. Δεν βλέπουν τα πράγματα και τους ανθρώπους με βάση τα λόγια του Θεού ούτε με βάση την αλήθεια, ούτε μεταχειρίζονται τους ανθρώπους σύμφωνα με τις αρχές. Πιστεύουν ότι, όσον αφορά το πώς να μεταχειρίζεσαι τους ανθρώπους, εκτός από το να μην τους εξαπατάς, να μην τους βλάπτεις, να μην τους χτυπάς, να μην τους βρίζεις και να μην τους κάνεις κακό, πρέπει επίσης να τους φέρεσαι καλά. Ειδικότερα, αν κάποιος σου έχει κάνει μια χάρη, πρέπει να την ανταποδίδεις διπλά· αλλιώς, είσαι αχάριστος. Άραγε, μια τέτοια μεταχείριση των ανθρώπων θεωρείται καλοσύνη προς τους ανθρώπους; (Όχι.) Τότε, τι σημαίνει πραγματικά να φέρεσαι καλά στους άλλους; Δεν είναι το να αγαπάς, να φροντίζεις και να προσέχεις κάποιον λόγω των ανθρώπινων συναισθημάτων, αλλά το να ενεργείς με βάση τις αρχές σύμφωνα με τα λόγια του Θεού. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να καταφέρουν να ενεργούν με βάση τις αρχές· οι άνθρωποι ενεργούν μόνο με βάση τα συναισθήματα, όχι με βάση τις αρχές. Το να ενεργείς με βάση τα συναισθήματα και το να ενεργείς με βάση τις αρχές είναι τελείως διαφορετικά πράγματα· είναι δύο διαφορετικά μονοπάτια. Το να ενεργείς με βάση τα συναισθήματα είναι κάτι νοθευμένο από την ανθρώπινη βούληση —όταν βοηθάς κάποιον, το κάνεις για να ικανοποιήσεις τις ανάγκες των προσωπικών σου συναισθημάτων· αυτό δεν είναι αμερόληπτος χειρισμός των ζητημάτων. Αν αυτός ο άνθρωπος νιώθει βαθιά ευγνωμοσύνη προς το πρόσωπό σου, θα συνεχίσεις να του φέρεσαι καλά· αν δεν το εκτιμήσει και πληγώσει την καρδιά σου και τα συναισθήματά σου, θα σταματήσεις να τον βοηθάς. Τότε, δεν ενεργείς χωρίς αρχές; (Ναι.) Αυτό είναι ενέργεια χωρίς αρχές. Και τι σημαίνει να ενεργείς σύμφωνα με τις αρχές; Σημαίνει να εκπληρώνεις την ευθύνη σου ως άνθρωπος, να βοηθάς τους άλλους όταν χρειάζεται και να τους αφήνεις να το εκλάβουν όπως επιθυμούν. Αν είναι πρόθυμοι να αποδεχτούν τη βοήθειά σου, υπέροχα· αν δεν είναι πρόθυμοι να την αποδεχτούν, δεν πρέπει να λες ότι δεν είναι ευλογημένοι ούτε να νιώθεις αναστατωμένος, λυπημένος ή απογοητευμένος, αλλά πρέπει να τους μεταχειρίζεσαι σωστά. Αυτό σημαίνει να ενεργείς σύμφωνα με τις αρχές. Έχετε κατανοήσει αυτήν την αρχή του «δεν επιτίθεμαι στους άλλους»; (Ναι.)

Μία από τις αρχές της ενσαρκωμένης σάρκας του Θεού, καθώς ζει ανάμεσα στους ανθρώπους και αλληλεπιδρά και επικοινωνεί μαζί τους, είναι να μην τους επιτίθεται. Το ότι δεν επιτίθεται στους άλλους περιλαμβάνει αρχές σχετικά με τη μεταχείριση των ανθρώπων και τη συναναστροφή πάνω στην αλήθεια. Εκτός από το ότι δεν επιτίθεται στους άλλους, ο ενσαρκωμένος Θεός έχει κι άλλη μια αρχή όσον αφορά τη μεταχείριση των ανθρώπων, η οποία είναι ότι δεν παίρνει εκδίκηση. Πώς βλέπουν οι άνθρωποι το ζήτημα της εκδίκησης; Αν κάποιος υφίσταται εκφοβισμό ή πληγώνεται και, στη συνέχεια, δικαιολογημένα, ανταποδίδει το χτύπημα ή πολεμά κι αυτός, το βρίσκουν αποδεκτό αυτό οι άνθρωποι; (Ναι.) Όμως, όσον αφορά τον Θεό, είναι αυτό μια αρχή για το πώς να μεταχειρίζεται τους ανθρώπους; (Όχι.) Ανάμεσα στους ανθρώπους, ο καθένας μπορεί να πάρει εκδίκηση και όλοι είναι ικανοί να το κάνουν· όλοι έχουν το ένστικτο να πάρουν εκδίκηση, καθώς και την πρόθεση και την επιθυμία να πάρουν εκδίκηση. Αν κάποιος σε έχει προσβάλει με τα λόγια ή σε έχει πληγώσει, ακόμα κι αν δεν μπορείς να πάρεις εκδίκηση αυτήν τη στιγμή, θα ψάξεις και πάλι να βρεις την ευκαιρία να το κάνεις, για να του δείξεις ότι έχεις αξιοπρέπεια, ότι δεν είσαι κάποιος τον οποίο μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν ή να περιπαίζουν, ότι δεν είσαι ανόητος, και ότι διαθέτεις τη λογική της κανονικής ανθρώπινης φύσης, και μπορείς να αντιλαμβάνεσαι τα πράγματα και να προβαίνεις σε κρίσεις. Τότε, πώς προκύπτουν στους ανθρώπους αυτές οι σκέψεις για εκδίκηση; Προέρχονται, άραγε, από τη συνείδηση και τη λογική της κανονικής ανθρώπινης φύσης ή από την παρορμητικότητα των σατανικών, διεφθαρμένων διαθέσεων; (Από την παρορμητικότητα των σατανικών, διεφθαρμένων διαθέσεων.) Αυτό είναι προφανές. Αν κάποιος υφίσταται εκφοβισμό, εκμετάλλευση ή εξαπάτηση από άλλους, όταν δεν έχει καμία θέση στην κοινωνία, δεν έχει την ευκαιρία να πάρει εκδίκηση και δεν του το επιτρέπουν οι συνθήκες, οπότε θάβει όλα αυτά τα πράγματα μέσα στην καρδιά του, κι εκεί μετατρέπονται σε κάποιου είδους μίσος. Λόγω αυτού του μίσους, και επειδή δέχτηκε αυτήν την άδικη μεταχείριση, μπορεί να γίνει εχθρικός απέναντι στην κοινωνία, απέναντι στην ανθρωπότητα και απέναντι σε όλους όσους θεωρεί εχθρούς. Όταν κάποιος έχει θέση, όποτε το επιτρέπουν οι συνθήκες και έχει την ευκαιρία να το πράξει, είναι ικανός να διαπράξει πράξεις εκδίκησης, έτσι ώστε όσοι τον έβλαψαν ή τον περιφρόνησαν κάποτε να υποστούν την ανταπόδοση από τον ίδιο και να πάρουν αυτό που τους αξίζει. Αισθάνεται ότι αυτός ο τρόπος ζωής σημαίνει θάρρος και ότι επιτέλους απαλλάχθηκε από το βάρος αυτής της μνησικακίας. Ανάμεσα στους ανθρώπους, όποιος πράττει έτσι δεν θα καταδικαστεί ούτε από την κοινωνία ούτε από τη συνείδησή του. Έτσι, οι άνθρωποι πιστεύουν ότι η εκδίκηση δεν είναι κάτι ανάρμοστο και αναίσχυντο ούτε τη θεωρούν κάτι θετικό ή αρνητικό. Ωστόσο, από την Εποχή της Χάριτος μέχρι αυτό το στάδιο του έργου, δεν μπορείς να βρεις ούτε μία πρόταση σε όλα τα λόγια που έχει πει ο Θεός η οποία να λέει στους ανθρώπους να παίρνουν εκδίκηση από τους άλλους. Ο Θεός δεν έχει πει ποτέ στους ανθρώπους: «Αν κάποιος σε πληγώσει ή αν κάποιος σε έχει εξαπατήσει, πρέπει να πάρεις εκδίκηση, πρέπει να του το ανταποδώσεις, οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος». Είναι το να παίρνεις εκδίκηση μία από τις αρχές που σου έχει πει ο Θεός σχετικά με το πώς να μεταχειρίζεσαι τους ανθρώπους; (Όχι.) Στην Εποχή της Χάριτος, τι είπε ο Θεός στους ανθρώπους σχετικά με το πώς να μεταχειρίζονται τους άλλους; Με υπομονή, ανεκτικότητα και αγάπη. Τι άλλο; (Να αγαπάτε τους εχθρούς σας και, αν κάποιος σας χτυπήσει στο αριστερό μάγουλο, να του προτείνετε και το δεξί.) Τι άλλο; Να συγχωρείτε τους άλλους εβδομηκοντάκις επτά. Ο αριθμός «εβδομηκοντάκις επτά» είναι απλώς ενδεικτικός, δεν σημαίνει πραγματικά τόσο πολλές φορές. Ο Θεός το λέει αυτό για να σε κάνει να συγχωρείς όλους όσοι σου έχουν κάνει κακό, να τους συγχωρείς άπειρες φορές· αυτή είναι μια αρχή. Υπομονή, ανεκτικότητα, ευλάβεια, αγάπη για τους εχθρούς σου, να προτείνεις το δεξί μάγουλο όταν σε χτυπάνε στο αριστερό, και να συγχωρείς τους άλλους εβδομηκοντάκις επτά —αυτά είναι τα πράγματα για τα οποία γινόταν συχνά λόγος στην Εποχή της Χάριτος. Μπορούν, λοιπόν, από αυτά τα λόγια να αντληθούν οι αρχές για τη μεταχείριση των ανθρώπων; Ποιες είναι οι αρχές που απαιτεί ο Θεός να ακολουθούν οι άνθρωποι στη μεταχείριση των άλλων; Σ’ αυτές περιλαμβάνεται το «οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος»; (Όχι.) Μήπως περιλαμβάνεται το να πληρώνουν τους άλλους με το ίδιο νόμισμα; (Όχι.) Μήπως περιλαμβάνεται το να παίρνουν εκδίκηση; (Όχι.) Κανένα από αυτά δεν περιλαμβάνεται. Παρόλο που καθένα από τα όσα είπε ο Θεός στην Εποχή της Χάριτος αποτελεί ένα συγκεκριμένο είδος συμπεριφοράς και άσκησης, όλα αυτά αποτελούν τις αρχές για τη μεταχείριση των άλλων τις οποίες δίνει ο Θεός στους ανθρώπους. Άραγε, λοιπόν, σ’ αυτό το στάδιο του έργου στις έσχατες ημέρες, τι λέει ο Θεός στους ανθρώπους σχετικά με το πώς να μεταχειρίζονται τους άλλους; Να μεταχειρίζονται δίκαια τους ανθρώπους, να βλέπουν τα προτερήματά τους και τις αρετές τους, όχι τα ελαττώματά τους και τις αδυναμίες τους. Τι άλλο υπάρχει συγκεκριμένα; Να μην εξαπατούν, να μην τσακώνονται, να μην επιτίθενται στους άλλους και να συνεργάζονται αρμονικά με τους άλλους. Όλα αυτά είναι συγκεκριμένες αρχές για το πώς να μεταχειρίζεται κανείς τους ανθρώπους; (Ναι.) Ανεξάρτητα από την εποχή, ούτε μία από τις συγκεκριμένες αρχές που δίνει ο Θεός στους ανθρώπους για το πώς να μεταχειρίζονται τους άλλους δεν τους λέει να παίρνουν εκδίκηση. Καμία δεν λέει: «Αν κάποιος σε πληγώσει, πλήγωσέ τον· αν κάποιος σε χτυπήσει, πρέπει να τον χτυπήσεις κι εσύ· αν σε γρονθοκοπήσει, γρονθοκόπησέ τον κι εσύ· αν σε βρίσει, βρίσε τον κι εσύ». Ο Θεός δεν έχει πει ποτέ ούτε μια τέτοια λέξη. Ο Θεός σού ζητά να συνεργάζεσαι αρμονικά με τους άλλους και να μεταχειρίζεσαι δίκαια τους ανθρώπους. Ο άλλος μπορεί να είναι κάποιος που περιφρονείς, κάποιος που κάποτε σε πλήγωσε ή σε εξαπάτησε, ή κάποιος που σου επιτέθηκε ή σε έκρινε. Όμως, εφόσον είναι κάποιος που πιστεύει πραγματικά στον Θεό, πρέπει να τον μεταχειρίζεσαι δίκαια και να συνεργάζεσαι αρμονικά μαζί του. Αυτή είναι η αρχή, και αυτή είναι η αρχή που πρέπει να έχει και να τηρεί ένας άνθρωπος με κανονική ανθρώπινη φύση σχετικά με το πώς συμπεριφέρεται στους άλλους. Οι άνθρωποι που έχουν τη συνείδηση και τον ορθολογισμό της κανονικής ανθρώπινης φύσης θα αποδεχτούν αυτές τις αλήθεια-αρχές και θα κάνουν πράξη τη δίκαιη μεταχείριση των άλλων. Όσοι δεν διαθέτουν τη συνείδηση και τον ορθολογισμό της κανονικής ανθρώπινης φύσης, όταν ακούσουν αυτά τα λόγια, θα τα αντιμετωπίσουν ως κάποιου είδους δόγμα ή θρησκευτική διδαχή. Αν κάποιος βλάψει τα συμφέροντα, την περηφάνια, τη θέση ή την αξιοπρέπεια ανθρώπων που δεν μπορούν να αποδεχτούν την αλήθεια, εκείνοι θα εκθέσουν την παρορμητικότητά τους. Όχι μόνο θα πάρουν εκδίκηση και θα απαιτήσουν ανταπόδοση από τον άλλον, αλλά θα τον εκδικηθούν διπλά, κλιμακώνοντας την ανταπόδοσή τους. Αν κάποιος τους έχει πληγώσει, τους έχει προσβάλει, τους έχει λοιδορήσει δείχνοντάς τους έλλειψη σεβασμού, ή είχε οποιαδήποτε λεκτική ή ακόμα και σωματική σύγκρουση μαζί τους, θα πάρουν εκδίκηση και θα του το ανταποδώσουν διπλά. Είναι, απλούστατα, ανίκανοι να τηρήσουν τις αρχές που απαιτεί ο Θεός σχετικά με το πώς να μεταχειρίζεται κανείς τους ανθρώπους.

Υπάρχουν επίσης πολλά αληθινά παραδείγματα που αφορούν το θέμα του ότι ο ενσαρκωμένος Θεός δεν παίρνει εκδίκηση από τους ανθρώπους. Η απαίτηση του Θεού από τους ανθρώπους όσον αφορά το πώς να μεταχειρίζονται τους άλλους είναι να τηρούν την αρχή του να μην παίρνουν εκδίκηση, επειδή ο ενσαρκωμένος Θεός διαθέτει τέτοια κανονική ανθρώπινη φύση και τέτοια ανθρώπινη φύση-ουσία, στην αληθινή Του ζωή και στο περιβάλλον του έργου Του. Τι σημαίνει ότι διαθέτει τέτοια ανθρώπινη φύση-ουσία; Σημαίνει ότι μπορεί να τηρεί αυστηρά μια τέτοια αρχή διαγωγής στον τρόπο με τον οποίο μεταχειρίζεται τους ανθρώπους, και να τηρεί αυστηρά αυτήν την αρχή διαγωγής στον τρόπο με τον οποίο ζει ανάμεσα στην ανθρωπότητα και ανάμεσα σε ομάδες ανθρώπων. Αυτό οφείλεται στο ότι διαθέτει μια τέτοια ζωή-ουσία· επίσης, στο ότι διαθέτει μια τέτοια ζωή-ουσία οφείλεται το ότι έχει μια τέτοια πραγματικότητα στη ζωή Του. Ο ενσαρκωμένος Θεός ζει πρακτικά ανάμεσα στους ανθρώπους· ζει μια αληθινή ζωή στην οποία έρχεται αντιμέτωπος και επικοινωνεί με τους ανθρώπους —δεν ζει σε φούσκα. Καθώς ζει εν σαρκί, αναπόφευκτα θα έρχεται σε επαφή, θα επικοινωνεί και θα έρχεται αντιμέτωπος με τους ανθρώπους. Όταν έρχεται αντιμέτωπος και αλληλεπιδρά με τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα, αναπόφευκτα θα δέχεται άδικη μεταχείριση, έλλειψη σεβασμού, διακρίσεις, εξαπάτηση, εκφοβισμό και κρίση, με τρόπους που δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα. Πώς μεταχειρίζεται αυτού του είδους την άδικη μεταχείριση; Ζώντας όλα αυτά τα χρόνια ανάμεσα στους ανθρώπους, για να μην αναφέρω τη διάφορων ειδών άδικη μεταχείριση που έχω υποστεί ανάμεσα στους άπιστους, ακόμα και αποκλειστικά όσον αφορά το οικογενειακό περιβάλλον, την τοπική εκκλησία, καθώς και όλους τους ανώτερους επικεφαλής και εργάτες και τους συνηθισμένους αδελφούς και αδελφές με τους οποίους μπορούσα να έρθω σε επαφή, πείτε Μου, μπόρεσαν όλοι να Με μεταχειριστούν δίκαια; (Όχι.) Σίγουρα όχι. Είμαι σαν εσάς —έχω υπάρξει απλός πιστός και έχω επίσης υπάρξει μέλος μιας οικογένειας. Όταν ήμουν μέλος μιας οικογένειας, δέχτηκα κάθε είδους άδικη μεταχείριση. Σε μια οικογένεια, ανάμεσα στα αδέλφια, όποιος είναι ο πιο δυναμικός έχει τον τελευταίο λόγο, ενώ αυτός που είναι αθώος και λογικός πάντα υφίσταται εκφοβισμό και άδικη μεταχείριση. Μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον, θυμάμαι κάποια συγκεκριμένα περιστατικά. Σ’ αυτά τα περιστατικά, αν ήσουν αυταρχικός και παράλογος, και έκανες φασαρίες, δεν θα δεχόσουν εκφοβισμό ούτε άδικη μεταχείριση. Αν όμως ήσουν λογικός και αντιμετώπιζες αυτά τα περιστατικά με ορθολογισμό, τότε θα δεχόσουν εκφοβισμό. Αν άλλοι έκαναν φασαρίες και ήταν παράλογοι, θα σε εκμεταλλεύονταν με τη βία και θα ενεργούσαν ξεδιάντροπα. Δεν ξέρω πώς να ενεργώ ξεδιάντροπα· ξέρω μόνο πώς να είμαι λογικός και να μεταχειρίζομαι τέτοια ζητήματα ορθολογικά, αλλά με το να είμαι λογικός θα έπεφτα θύμα εκφοβισμού. Κοιτάξτε αυτόν τον κόσμο: Για όποια ομάδα ανθρώπων κι αν πρόκειται, η αξιοκρατία και η δικαιοσύνη δεν έχουν δύναμη. Όποιος μπορεί να ενεργεί αναίσχυντα, να κάνει φασαρίες και να επιβάλλει παράλογα επιχειρήματα παίρνει το πάνω χέρι. Όσο πιο λογικός είσαι και όσο περισσότερο εκτιμάς την αξιοκρατία, τη συνείδηση και τον ορθολογισμό, τόσο πιο πολύ θα δυσκολεύεσαι να βρεις κάποιο πάτημα και τόσο περισσότερο θα σε εκφοβίζουν. Έτσι ήταν και για Μένα μέσα στην οικογένεια· Με εκφόβιζαν άλλα μέλη της. Και στην τοπική εκκλησία, υπήρχαν κάποιοι άνθρωποι που πάντα έκαναν διακρίσεις εναντίον Μου. Δεν τους είχα προσβάλει ούτε τους είχα πληγώσει. Απλώς και μόνο επειδή ήμουν νέος εκείνη την εποχή, και δρούσα με κάποια ενεργητικότητα και με ενθουσιασμό, και ήμουν πρόθυμος να συμμετέχω σε συναθροίσεις και σε διάφορες δραστηριότητες, κάποιοι πάντα Με κοίταζαν με προκατάληψη και Μου έριχναν κακόβουλες ματιές. Επιπλέον, Με έβριζαν και Με έκριναν πίσω από την πλάτη Μου, λέγοντας κάθε λογής κακίες. Αργότερα, όταν πήγα σε εκκλησίες σε άλλα μέρη και ζούσα μαζί με τους τοπικούς αδελφούς και αδελφές εκεί, η κατάσταση ήταν η ίδια. Ό,τι κι αν έκανα, κάποιοι άνθρωποι διαμόρφωναν αντιλήψεις, και μάλιστα άλλοι Με κορόιδευαν, Με μείωναν και Με έκριναν πίσω από την πλάτη Μου. Όποια άδικη μεταχείριση κι αν δέχτηκα, όλα αυτά τα χρόνια δεν πήρα ποτέ εκδίκηση από κανέναν που Με είχε πληγώσει κάποτε. Ενώ κάποιοι μπορεί να Με έβριζαν ή να Με έκριναν, ή ακόμα και να έλεγαν πολύ κακά πράγματα για Μένα, ποτέ δεν πήρα εκδίκηση από αυτούς. Τι σημαίνει το να μην παίρνεις εκδίκηση; Ποιου είδους συμπεριφορές συνιστούν εκδίκηση; Υπάρχουν πολλές μορφές συμπεριφοράς που συνιστούν εκδίκηση. Μια μορφή εκδίκησης θα ήταν να τους πω κατάμουτρα για τις παλιές τους κακές πράξεις, να τους κάνω να καταλάβουν ότι τώρα έχω θέση, πώς ένιωθα όταν Με έβριζαν και Με καταδίκαζαν στο παρελθόν, και ότι τώρα που έχω θέση, αν ήθελα να τους αντιμετωπίσω και να πάρω εκδίκηση, θα ήταν πανεύκολο. Αλλά δεν το έχω κάνει ποτέ αυτό ούτε πρόκειται να το κάνω. Γιατί δεν θα το κάνω; Έχω αρχές στην καρδιά Μου για τη μεταχείριση κάθε είδους ανθρώπων. Αν κάποιος έχει κακή ανθρώπινη φύση και είναι κακός άνθρωπος, δεν είναι και μεγάλο πρόβλημα αν Με πληγώσει. Αλλά αν αναστατώσει την εκκλησία, βλάψει τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, παραβιάσει τα διοικητικά διατάγματα της εκκλησίας, παραβιάσει τις αρχές της εκκλησίας ή πάει κόντρα στις εργασιακές ρυθμίσεις, εφόσον ο οίκος του Θεού έχει διοικητικά διατάγματα, είναι φυσικό να τον χειριστεί. Αν οι αδελφοί και οι αδελφές είναι τυφλοί και δεν έχουν διάκριση, και θέλουν να τον εκλέξουν ως επικεφαλής, θα συναναστραφώ μαζί τους με βάση τις αρχές του οίκου του Θεού για την εκλογή επικεφαλής. Αν οι αδελφοί και οι αδελφές έχουν διάκριση όσον αφορά αυτό το άτομο, μπορούν να του ζητήσουν να αποσυρθεί από τις εκλογές· αν δεν έχουν διάκριση και τον εκλέξουν, τότε ας δοκιμάσει να γίνει επικεφαλής. Μόλις πάθουν αρκετά οι αδελφοί και οι αδελφές, θα μπορέσουν, φυσιολογικά, να τον διακρίνουν και θα τον απομακρύνουν. Από τη μία άποψη, κάτι τέτοιο δίνει στους αδελφούς και τις αδελφές τη δυνατότητα να πάρουν ένα μάθημα· μπορούν να μάθουν πώς να διακρίνουν και να γνωρίζουν τους ανθρώπους. Από την άλλη, συνιστά αυστηρή τήρηση των διοικητικών διαταγμάτων του οίκου του Θεού και των αρχών του οίκου του Θεού για τον χειρισμό κάθε είδους ανθρώπων. Και υπάρχει ακόμα ένα σημείο εδώ που είναι ακόμα πιο σημαντικό: ο οίκος του Θεού, η εκκλησία, είναι ένα μέρος όπου λειτουργεί το Άγιο Πνεύμα, όπου ο Θεός κατέχει την εξουσία· είναι ο οίκος του Θεού. Τι σημαίνει ότι είναι ο οίκος του Θεού; Σημαίνει ότι η αλήθεια κατέχει την εξουσία, πράγμα που με τη σειρά του σημαίνει ότι εδώ έχει τον τελευταίο λόγο η αλήθεια. Όποιος έρχεται στην εκκλησία έχει μια κατάλληλη έκβαση και προορισμό. Το αν κάποιος θα διατηρηθεί, αν θα φύγει, αν θα μείνει, το περιβάλλον στο οποίο θα βρίσκεται και το πώς θα τον χειριστεί ο οίκος του Θεού —για όλα αυτά ο Θεός έχει το δικό Του χρονοδιάγραμμα. Το γεγονός ότι κάποιος Με πλήγωσε, Με πρόσβαλε, Με έβρισε ή Με ενοχοποίησε και Με έκρινε πίσω από την πλάτη Μου δεν αποτελεί, στα μάτια Μου, παραβίαση των αρχών. Και τι είναι παραβίαση των αρχών; Είναι το να βλάπτει κανείς τα συμφέροντα του οίκου του Θεού και να παραβιάζει τα διοικητικά διατάγματα. Η αλήθεια έχει την εξουσία στον οίκο του Θεού. Αργά ή γρήγορα, οι κακοί άνθρωποι θα υποστούν την ανταπόδοση· ο καθένας θα λάβει την τιμωρία που του αξίζει σύμφωνα με τις πράξεις του. Ο χειρισμός των κάθε είδους ανθρώπων είναι δουλειά της εκκλησίας και το έργο που πρέπει να κάνουν οι επικεφαλής και οι εργάτες· δεν υπάρχει λόγος να το κάνω Εγώ απευθείας. Αυτή είναι η αρχή Μου για τη μεταχείριση τέτοιων πραγμάτων. Ό,τι κι αν Μου έχει κάνει ή Μου έχει πει κάποιος στο παρελθόν, είτε με σεβασμό είτε λοιδορώντας Με, είτε είναι κατάλληλο είτε ακατάλληλο, μπορώ να τον μεταχειριστώ δίκαια. Εφόσον ζεις την εκκλησιαστική ζωή στον οίκο του Θεού ή αν πιστεύεις μόνο για λίγο καιρό στον Θεό και δεν κατανοείς την αλήθεια, και το έργο του Αγίου Πνεύματος δεν έχει προχωρήσει σε αυτό το στάδιο, τότε μπορείς να παραμείνεις στον οίκο του Θεού. Μπορώ να περιμένω μέχρι να έρθει η ώρα να ανακοινωθούν τελικά οι εκβάσεις των ανθρώπων. Δεν θα χρησιμοποιήσω μόνο τη στάση σου απέναντί Μου ως επαρκή απόδειξη για να καθορίσω την έκβασή σου. Επομένως, δεν θα πάρω εκδίκηση από κανέναν που Με έχει πληγώσει ποτέ· θα τον μεταχειριστώ σύμφωνα με τις αρχές.

Έχω έρθει σε επαφή με κάποιους ανθρώπους στην εκκλησία· μερικοί απ’ αυτούς Μου απευθύνονται με μεγάλη αγένεια και χωρίς σεβασμό. Βλέποντας ότι είχαν τέτοια στάση απέναντί Μου, τους αγνοούσα. Πείτε Μου, σημαίνει αυτό ότι είχα κακή στάση απέναντί τους; (Όχι.) Τότε, μήπως έπρεπε να τους κλαδέψω και να τους πειθαρχήσω λόγω της στάσης τους; Στην πραγματικότητα, δεν έχω κάνει ποτέ κάτι τέτοιο. Αυτό που έγινε τελικά ήταν ότι κάποιοι αδελφοί και αδελφές δεν μπορούσαν να το αντέξουν άλλο. Με υπερασπίστηκαν, λέγοντας: «Πώς μπορεί αυτός ο άνθρωπος να έχει τέτοια στάση όταν μιλάει στον Θεό; Απομακρύνετέ τον!» Οι αδελφοί και οι αδελφές ήταν πολύ αγανακτισμένοι. Με βάση τη συστηματική συμπεριφορά αυτού του ανθρώπου, τον απομάκρυναν σύμφωνα με τις αρχές. Βλέποντας ότι οι αδελφοί και οι αδελφές τον είχαν απομακρύνει, κατάλαβα βαθιά μέσα Μου: «Φαίνεται πως οι συνηθισμένες εκδηλώσεις της ανθρώπινης φύσης αυτού του ανθρώπου δεν είναι και τόσο καλές. Οι αδελφοί και οι αδελφές δεν θα τον χειρίζονταν μόνο και μόνο επειδή είχε κακή στάση απέναντί Μου· πιθανότατα, αυτός ο άνθρωπος συμπεριφέρεται άσχημα στα περισσότερα πράγματα». Η εκκλησία τον χειρίστηκε ενεργώντας σύμφωνα με τις αρχές· δεν είχα τίποτα να πω γι’ αυτό. Σέβομαι τον τρόπο με τον οποίο επέλεξαν να το χειριστούν οι αδελφοί και οι αδελφές, και σέβομαι την απόφασή τους. Όμως, αυτός ο σεβασμός δεν οφείλεται στο ότι χειριστήκατε κάποιον που ήταν αγενής απέναντι σ’ Εμένα —αυτό που σέβομαι είναι οι αρχές της εκκλησίας για τον χειρισμό των ανθρώπων. Πείτε Μου, είναι σωστή αυτή η αρχή για τον τρόπο με τον οποίο μεταχειρίζομαι τους ανθρώπους; (Ναι.) Όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο μεταχειρίζομαι τους ανθρώπους, δεν έχω πει ποτέ στους επικεφαλής των τοπικών εκκλησιών να χειριστούν εκείνους που Με έκριναν ή Με πρόσβαλαν λεκτικά στο παρελθόν. Αντίθετα, αν μια τοπική εκκλησία προαγάγει και εκλέξει κάποιους από τους δικούς της ως υπεύθυνους ευαγγελικού έργου ή επικεφαλής και εργάτες, δεν γίνομαι εμπόδιο· τους δίνω μια ευκαιρία. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τους ανθρώπους της εκκλησίας της γενέτειράς Μου —απλώς κάνουν ό,τι καθήκοντα πρέπει να κάνουν. Δεν έχω εξουσιοδοτήσει κανέναν να πάρει εκδίκηση από εκείνους που κάποτε Με πλήγωναν ή Με προσέβαλλαν· δεν έχω κάνει ποτέ τίποτα τέτοιο. Πώς το βλέπω αυτό μέσα Μου; Αν τέτοιοι άνθρωποι επιδιώκουν πραγματικά την αλήθεια και αλλάξει η διάθεσή τους, υπάρχει ελπίδα να φτάσουν στη σωτηρία. Όλες οι κακίες που Μου είπαν στο παρελθόν ήταν προβλήματα της ανθρώπινης φύσης τους, που τα προκαλούσαν οι διεφθαρμένες διαθέσεις τους. Εκείνη την εποχή, δεν κατανοούσαν την αλήθεια και όλοι είχαν φαύλες διαθέσεις. Ήταν αναπόφευκτο να πουν κάποιες κακίες και να κάνουν κάποιες ανάρμοστες πράξεις σε όσους περιφρονούσαν. Πιο συγκεκριμένα, όταν προάγονταν εκείνοι τους οποίους ζήλευαν ή περιφρονούσαν, στην καρδιά τους γεννιόταν φθόνος, ζήλια και μίσος. Τότε, κυριαρχούσαν πάνω τους οι διεφθαρμένες τους διαθέσεις και τους ωθούσαν να πράξουν, κι εκείνοι έλεγαν λόγια του διαβόλου. Αυτό οφειλόταν στις διεφθαρμένες τους διαθέσεις, καθώς και στις φιλοδοξίες και τις επιθυμίες τους. Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν είχαν ούτε στο ελάχιστο καρδιά με φόβο Θεού, μπορούσαν να πουν οποιαδήποτε κακία· έλεγαν ό,τι τους βοηθούσε να ξεσπάσουν τον θυμό τους, ό,τι τους επέτρεπε να απαλύνουν το μίσος τους, και ό,τι τους επέτρεπε να πετύχουν τους στόχους τους. Ανεξάρτητα από τις κακίες που έχουν πει οι άνθρωποι ή τα κακά πράγματα που έχουν κάνει πίσω από την πλάτη Μου, αν αυτά εμπίπτουν στο πλαίσιο της κανονικής εκδήλωσης διεφθαρμένων διαθέσεων και είναι κάτι που ο Θεός μπορεί να συγχωρήσει, τότε, εφόσον ο Θεός έχει την κυριαρχία πάνω σε όλα τα πράγματα, ο Θεός θα τους δώσει ευκαιρίες, επιτρέποντάς τους να προαχθούν, να καλλιεργηθούν και να χρησιμοποιηθούν, και κάποιοι μπορούν ακόμα και να οδηγηθούν στην τελείωση. Ωστόσο, αν αυτές οι εκδηλώσεις υπερβαίνουν το πλαίσιο των διεφθαρμένων διαθέσεων της κανονικής ανθρώπινης φύσης και είναι καταδικαστέες από τον Θεό, τότε, καθώς ο Θεός τα εξετάζει εξονυχιστικά όλα αυτά, εξαρτάται από τον Θεό το τι θα κάνει σ’ αυτούς τους ανθρώπους ή τι θα κανονίσει γι’ αυτούς και πώς θα τους χειριστεί. Εγώ δεν χρειάζεται να ανησυχώ γι’ αυτό ούτε χρειάζεται να παρέμβω. Επομένως, όταν υφίσταμαι κάποια άδικη μεταχείριση ή ακούω λόγια που αποτελούν επίθεση και καταδίκη εναντίον Μου, νιώθω λίγη θλίψη ή στενοχώρια στην καρδιά Μου, αλλά δεν πρόκειται να παραβιάσω τις αρχές και να κάνω οτιδήποτε. Όχι μόνο θυμάμαι αυτά τα πράγματα, αλλά εξετάζω επίσης πιο βαθιά την ανθρώπινη φύση-ουσία αυτών των ανθρώπων που εκτίθεται μέσω της συμπεριφοράς τους. Ωστόσο, όσον αφορά το τι ετυμηγορία θα εκδοθεί τελικά για όλες αυτές τις συμπεριφορές και αποκαλύψεις τους, την ανθρώπινη φύση τους και την διάθεση-ουσία τους, καθώς και ποια θα είναι η τελική τους έκβαση, μόνο έναν τρόπο χειρισμού έχω: τα αφήνω όλα στον Θεό. Αυτό γιατί ο Θεός έχει την κυριαρχία πάνω σε όλα τα πράγματα, η μοίρα του καθενός βρίσκεται στα χέρια του Θεού και ο Θεός έχει την κυριαρχία πάνω στις μοίρες όλων των ανθρώπων. Δεν καθορίζω Εγώ την έκβαση κανενός σας. Αν και μπορώ να τα διακρίνω όλα αυτά, να τα ορίσω και να βγάλω ετυμηγορίες γι’ αυτά μέσα Μου, και να έχω απόψεις για σένα μέσα Μου, ποτέ δεν σε χαρακτηρίζω δημοσίως· δεν το κάνω αυτό. Αν η εκκλησία θέλει να σε χειριστεί, μπορώ να εκφράσω τις απόψεις Μου, αλλά δεν παρεμβαίνω ούτε εμποδίζω τον τρόπο με τον οποίο σε χειρίζεται η εκκλησία. Ταυτόχρονα, δεν παρεμβαίνω στην άσκηση της κυριαρχίας του Πνεύματος του Θεού πάνω σου. Μεταχειρίζομαι τους ανθρώπους με βάση αυτές τις αρχές, οπότε οι αδικίες που μου έχουν γίνει και οι κακίες που μου έχουν πει όσοι έχουν έρθει σε επαφή μαζί Μου σταματούν σ’ Εμένα —και δεν προχωρούν ούτε ένα χιλιοστό παραπέρα. Τι σημαίνει ότι δεν προχωρούν ούτε ένα χιλιοστό παραπέρα; Σημαίνει ότι, όποιος κι αν έχει πει κακίες για Μένα, Με έχει εκφοβίσει, Με έχει προσβάλει ή Με έχει πληγώσει, δεν το έχω αναφέρει ποτέ σε κανέναν, πόσο μάλλον έχω πάρει εκδίκηση απ’ αυτόν. Μερικοί λένε: «Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε —μήπως τους έχεις ξεχάσει;» Στη ζωή του καθενός, θα υπάρχουν πάντα κάποια πράγματα που αφήνουν βαθιά εντύπωση και δεν μπορούν να ξεχαστούν ποτέ. Δεν είναι ότι έχω ξεχάσει αυτά τα πράγματα ούτε ότι δεν μπορώ να τα διαισθανθώ, πόσο μάλλον ότι δεν τα καταλαβαίνω. Μπορώ να μην τρέφω μνησικακία και να μην παίρνω εκδίκηση επειδή η καρδιά Μου είναι απαλλαγμένη από πράγματα όπως η μνησικακία και η εκδίκηση· αυτό έχει γίνει η αρχή Μου για τη μεταχείριση των ανθρώπων. Μια πτυχή αυτής της αρχής είναι η δίκαιη μεταχείριση των πάντων. Η μοίρα όλων των ανθρώπων βρίσκεται στα χέρια του Θεού. Η έκβαση και ο προορισμός του καθενός σχετίζονται με όσα έχει κάνει ο καθένας, με τις εκδηλώσεις του, με τη στάση του απέναντι στην αλήθεια και στον Θεό, καθώς και με το μονοπάτι στο οποίο βαδίζει· καθορίζονται από αυτούς τους παράγοντες. Το τι Μου έχει κάνει ο καθένας δεν αποτελεί πρότυπο ούτε παράγοντα για τη μέτρηση της έκβασης του και του προορισμού του. Επομένως, όσον αφορά γεγονός ότι δεν παίρνω εκδίκηση, το πιο σημαντικό είναι ότι έχω τις δικές Μου αρχές για το πώς μεταχειρίζομαι κάθε είδους ανθρώπους. Αν Με έχεις πληγώσει, βλάψει, εξαπατήσει, ή ακόμα και προσβάλει ή καταραστεί, δεν θα καταφύγω στην εκδίκηση εναντίον σου, επειδή το να παίρνω εκδίκηση δεν είναι η αρχή Μου για το πώς μεταχειρίζομαι τους ανθρώπους ούτε είναι η αρχή που διδάσκει ο Θεός στους ανθρώπους για το πώς να μεταχειρίζονται τους άλλους. Επομένως, προτού πει ο Θεός στους ανθρώπους τις αρχές για το πώς να μεταχειρίζονται τους άλλους, ο Θεός έχει επίσης τις δικές Του αρχές για το πώς μεταχειρίζεται τους ανθρώπους. Στα λόγια του Θεού και σε όλες τις αρχές που διδάσκει στους ανθρώπους, δεν υπάρχει αρχή που να λέει να παίρνεις εκδίκηση από τους άλλους. Θα λέγατε ότι ισχύει αυτό; (Ναι.) Μήπως οι αρχές με βάση τις οποίες μεταχειρίζομαι κάθε είδους ζητήματα και αντιμετωπίζω κάθε είδους ανθρώπους έρχονται σε σύγκρουση με τις αλήθεια-αρχές για τις οποίες έχω συναναστραφεί όλα αυτά τα χρόνια; (Όχι.)

Ο ενσαρκωμένος Θεός είναι ικανός να μην παίρνει εκδίκηση στο πλαίσιο της κανονικής ανθρώπινης φύσης Του —για τους διεφθαρμένους ανθρώπους είναι εύκολο να κάνουν το ίδιο; (Όχι.) Γιατί δεν είναι εύκολο; (Οι διεφθαρμένοι άνθρωποι, όταν αλληλεπιδρούν με άλλους, βασίζονται κυρίως στη διεφθαρμένη τους διάθεση και στην παρορμητικότητά τους, οπότε έχουν σε μεγάλο βαθμό την τάση να παίρνουν εκδίκηση από τους άλλους.) Οι διεφθαρμένοι άνθρωποι έχουν μια φαύλη διάθεση, οπότε δεν μπορούν να αποφύγουν να πάρουν εκδίκηση. Γνωρίζουν ποιες αρχές λέει ο Θεός στους ανθρώπους για το πώς να μεταχειρίζονται τους άλλους, αλλά δεν μπορούν να τις τηρήσουν, επειδή έχουν μια φαύλη διάθεση. Ακόμα κι αν δεν έχεις την πρόθεση να τους πληγώσεις όταν μιλάς, αν δεν είσαι προσεκτικός και πεις έστω και ένα πράγμα που τους πληγώνει, θα εξαγριωθούν από την ταπείνωση και θα θέλουν να πάρουν εκδίκηση από σένα. Θα προσπαθήσουν επίσης να το κάνουν μεγάλο θέμα για να σου επιτεθούν· θα σε διασύρουν και θα σε συκοφαντήσουν πίσω από την πλάτη σου, και θα πουν σε άλλους κακά λόγια για σένα, κατηγορώντας σε ότι είσαι φιλόδοξος και πονηρός, ενώ στην πραγματικότητα δεν ισχύει καθόλου κάτι τέτοιο. Εσύ απλώς είπες άθελά σου κάτι που τους πλήγωσε· δεν ήσουν καθόλου κακεντρεχής, όμως αυτοί μπορούν να πάρουν εκδίκηση από εσένα. Βλέπεις, δεν είναι τρομακτική η φαύλη διάθεσή ανθρώπων σαν αυτούς; (Ναι.) Κάποιοι, για να πάρουν εκδίκηση από τους άλλους, μπορούν να γίνουν παράλογοι, να ενεργήσουν ξεδιάντροπα, και μάλιστα να κάνουν σκηνή και να προκαλέσουν φασαρίες· αυτό δεν συνάδει με τις αρχές. Οι διεφθαρμένοι άνθρωποι ενεργούν συχνά με αυτόν τον τρόπο, έτσι δεν είναι; Πώς ενεργώ Εγώ όταν έρχομαι αντιμέτωπος με την προοπτική του να πάρω εκδίκηση; Όπως κι αν Με μεταχειρίζονται οι άλλοι, δεν παίρνω εκδίκηση ούτε ενεργώ ξεδιάντροπα. Όποτε κι αν είναι, οι αρχές της διαγωγής Μου δεν μπορούν να αλλάξουν. Πρέπει να είμαι λογικός και να φέρομαι και να ενεργώ στο πλαίσιο του ορθολογισμού της ανθρώπινης φύσης. Δεν μπορώ να καταφεύγω σε μεθόδους που δεν χαρακτηρίζονται από ανθρώπινη φύση για να πάρω εκδίκηση από σένα, απλώς και μόνο επειδή είσαι παράλογος και δεν έχεις ανθρώπινη φύση· αυτό θα ήταν ανάρμοστο. Πρέπει να παραμείνω πιστός στο έργο Μου και να τηρώ τις αρχές της διαγωγής Μου. Δεν πρόκειται να εγκαταλείψω τις αρχές της διαγωγής Μου μόνο και μόνο επειδή εσύ δεν έχεις ανθρώπινη φύση και δεν ενεργείς όπως πρέπει να ενεργεί ένας άνθρωπος. Θα συνεχίσω να φέρομαι όπως πρέπει· οι αρχές της διαγωγής Μου παραμένουν αμετάβλητες. Ακριβώς έτσι φερόμουν και στο σπίτι. Όσον αφορά πράγματα όπως το πλύσιμο των πιάτων, την τακτοποίηση του σπιτιού και το καθάρισμα, όσο κι αν έκαναν φασαρία οι άλλοι ή όσο παράλογοι κι αν ήταν, Εγώ συνέχιζα να κάνω αυτό που έπρεπε να κάνω, και ποτέ δεν πήρα εκδίκηση από κανέναν επειδή είχα υποστεί άδικη μεταχείριση. Τελικά, τι τίτλο Μού έδωσαν οι γονείς Μου; Είπαν ότι ήμουν υψηλόφρων. Μέχρι και σήμερα, θυμάμαι ξεκάθαρα αυτά τα λόγια. Αυτή είναι η αρχή με βάση την οποία μεταχειρίζομαι τους ανθρώπους, και παραμένει αμετάβλητη μέχρι σήμερα. Έκανα έτσι όχι μόνο στο σπίτι, αλλά κι αργότερα που πήγα σε διάφορες εκκλησίες και ήρθα σε επαφή με αδελφούς και αδελφές, ούτε τότε άλλαξε αυτή η αρχή. Πείτε Μου, το καθορίζει αυτό η ανθρώπινη φύση-ουσία; (Ναι.) Εσείς μπορείτε να το πετύχετε; (Όχι.) Είναι δύσκολο, έτσι δεν είναι; Δεν θα μπορούσες να το πετύχεις ακόμα κι αν προσπαθούσες μέχρι να εξαντληθείς. Οι άνθρωποι θέλουν απλώς να παλέψουν για την περηφάνια τους και να υπερασπιστούν την άποψή τους, όμως ξεχνούν τα όρια και τις αρχές της διαγωγής. Κανείς δεν έχει τηρήσει ποτέ τα όρια και τις αρχές της διαγωγής. Γιατί δεν τα τηρεί κανείς; Επειδή η ζωή μέσα στους ανθρώπους δεν χαρακτηρίζεται από καμία κανονική ανθρώπινη φύση και αρχές. Η ζωή των ανθρώπων είναι οι διεφθαρμένες τους διαθέσεις, οι οποίες προέρχονται από τον Σατανά. Ό,τι κι αν κάνεις, η αρχή που διέπει και καθοδηγεί τη συμπεριφορά σου προέρχεται πάντα από διεφθαρμένες διαθέσεις. Όποια λογική κι αν χρησιμοποιείς ή όπου κι αν βασίζεις τις πράξεις σου, όλα προέρχονται από τις διεφθαρμένες διαθέσεις. Επομένως, είναι πολύ δύσκολο για τους διεφθαρμένους ανθρώπους να αλληλεπιδρούν με τους άλλους σύμφωνα με αρχές. Βλέπεις, δεν ακούγονται πολύ συνηθισμένα αυτά τα πράγματα της ζωής για τα οποία μιλάω; Όμως, με το να ενεργείς έτσι ανάμεσα στους διεφθαρμένους ανθρώπους θεωρείται ότι είσαι υψηλόφρων. Αυτή η ιδιότητα της υψηλοφροσύνης είναι κάτι που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν καν και δεν μπορούν να αποκτήσουν, πόσο μάλλον να δείξουν οποιαδήποτε ευλάβεια απέναντί της. Εκείνοι απέχουν πολύ από το να μπορούν να αλληλεπιδρούν με τους άλλους σύμφωνα με τις αρχές, καθώς αυτά τα πράγματα απλούστατα δεν υπάρχουν στη διεφθαρμένη ανθρώπινη φύση. Δεν είναι ότι οι άνθρωποι δεν μπορούν να τηρούν τις αρχές· είναι ότι δεν έχουν αρχές. Ό,τι κι αν πείτε ή κάνετε, ή ό,τι κι αν αντιμετωπίσετε, αποκαλύπτονται οι διεφθαρμένες σας διαθέσεις. Φανερώνονται όλα: οι προσωπικές σας προτιμήσεις, τα συναισθήματά σας, τα συμφέροντά σας, η ματαιοδοξία και η περηφάνια, η λαχτάρα για φήμη, κέρδος και θέση, οι φιλοδοξίες και οι επιθυμίες σας, ακόμα και η επιθυμία σας να πάρετε εκδίκηση και να κυνηγήσετε τους άλλους. Αυτά τα πράγματα αναλαμβάνουν τον έλεγχο και καθοδηγούν όλα όσα λες και κάνεις, πράγμα που δείχνει ότι η καρδιά σου έχει καταληφθεί πλήρως από αυτές τις διεφθαρμένες διαθέσεις. Έτσι, όταν έχεις κάποια απώλεια, δεν μπορείς να καταπιείς τον θυμό σου· επιμένεις, πριν εγκαταλείψεις, να παλέψεις για να δεις ποιος θα βγει νικητής. Τι συμβαίνει τελικά; Προκειμένου να ανακτήσεις την περηφάνια σου, να αποκαταστήσεις την αξιοπρέπειά σου και να διαφυλάξεις τα δικά σου συμφέροντα, θα παραβιάσεις τα όρια της συνείδησης, και θα ανταγωνιστείς τον άλλον και θα παλέψεις μανιωδώς μαζί του, και μάλιστα θα πάρεις εκδίκηση χωρίς ενδοιασμούς· θα πέσεις πάρα πολύ χαμηλά. Κι όταν παίρνεις εκδίκηση, τον βρίζεις μέχρι να θολώσεις. Όσο περισσότερο τον βρίζεις, τόσο λιγότερο νιώθεις ότι έτσι κοπάζει το μίσος σου· όσο περισσότερο τον βρίζεις, τόσο μεγαλύτερος γίνεται ο θυμός σου· όσο περισσότερο τον βρίζεις, τόσο βαθύτερο γίνεται το μίσος σου, και τότε έρχεται η ώρα να έρθετε στα χέρια. Μόλις ξεσπάσει σωματική πάλη, γεννιέται η εχθρότητα· η κατάσταση γίνεται ανεπανόρθωτη, δεν υπάρχει γυρισμός. Έτσι, η εκδίκηση είναι ουσιαστικά αποκλειστικό προνόμιο της διεφθαρμένης ανθρωπότητας. Το γεγονός ότι μπορείς να πάρεις εκδίκηση αποδεικνύει ότι η συνείδηση και η λογική σου δεν έχουν κανέναν έλεγχο πάνω σου. Επιπλέον, κάποιοι από εσάς, πολύ απλά, δεν διαθέτουν συνείδηση και λογική. Έτσι, όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με κάποια περίσταση, εφόσον ο άλλος βλάπτει τα συμφέροντά σου ή σου πληγώνει την περηφάνια, όχι μόνο δεν μπορείς να τον μεταχειριστείς με βάση τις αρχές, αλλά και παίρνεις εκδίκηση χωρίς ενδοιασμούς, παραβιάζοντας τα όρια της συνείδησης και της ηθικής όταν το κάνεις αυτό, και μάλιστα πιστεύοντας ότι η εκδίκησή σου είναι ιδιαίτερα δικαιολογημένη. Συνεχώς αντικαθιστάς τις αλήθεια-αρχές και τις αρχές της διαγωγής με κακές πράξεις. Αυτό που βιώνεις είναι το πρόσωπο και η εμφάνιση ενός διαβόλου, όμως ακόμα αισθάνεσαι ότι έχεις κερδίσει κι ότι έχεις αποκτήσει κάποιο πλεονέκτημα. Στην πραγματικότητα, πώς το βλέπει ο Θεός αυτό; Ποια συμπεριφορά και ποια διαγωγή αποτελούν θετικά πράγματα στα μάτια του Θεού και αναγνωρίζονται από τον Θεό; Αυτό είναι το πιο κρίσιμο και το πιο σημαντικό πράγμα. Επιφανειακά, επειδή κάποιοι άνθρωποι είναι πολύ πονηροί, κι είναι εύγλωττοι, και ξέρουν πώς να προστατεύουν τη ματαιοδοξία και την περηφάνια τους, και ξέρουν πώς να βρίσκουν ευκαιρίες για να πάρουν εκδίκηση από τους άλλους, και ξέρουν πώς να κάνουν φασαρίες και να ενεργούν ξεδιάντροπα, δεν υφίστανται ποτέ απώλειες ό,τι κι αν αντιμετωπίσουν, και μπορούν να απολαμβάνουν ανέσεις και ευκολίες, χωρίς να χρειάζεται να πονέσουν καθόλου. Μπορούν να ανταποδώσουν το χτύπημα σε όποιον τους προκαλεί ή τους πληγώνει, κερδίζοντας και εξωτερικό κύρος και πραγματικά οφέλη, και δεν αφήνουν ποτέ να πληγεί η περηφάνια τους. Ωστόσο, ποτέ δεν αποδέχονται την αλήθεια ούτε μεταχειρίζονται τους ανθρώπους σύμφωνα με τις αρχές, και μπορούν μάλιστα να κάνουν πράγματα που ξεπερνούν τα όρια της συνείδησης και της ηθικής. Να παίρνει κανείς εκδίκηση και να πληγώνει τους ανθρώπους για να προστατεύσει τη δική του περηφάνια και τα δικά του συμφέροντα —στα μάτια του Θεού, όλα αυτά είναι κακές πράξεις. Μπορεί να έχεις διαφυλάξει τη ματαιοδοξία και την περηφάνια σου και να έχεις προστατεύσει τα σαρκικά σου συμφέροντα, αλλά ποτέ δεν έχεις φερθεί στους ανθρώπους ούτε τους έχεις μεταχειριστεί σύμφωνα με τις αρχές που διδάσκει ο Θεός. Πώς το βλέπει, λοιπόν, ο Θεός αυτό; Ποτέ δεν έχεις κερδίσει την έγκριση του Θεού ενώπιόν Του. Είσαι υπερβολικά πονηρός και υπερβολικά ραδιούργος. Ανταγωνίζεσαι για το εξωτερικό κύρος, τα πραγματικά οφέλη και τα προσωπικά σου συμφέροντα, και παλεύεις για την περηφάνια σου. Για να διαφυλάξεις τη ματαιοδοξία και την περηφάνια σου, ποτέ δεν παίρνεις στα σοβαρά τις αρχές της διαγωγής που σου διδάσκει ο Θεός και ποτέ δεν τις τηρείς. Επομένως, αν και κάποιοι άνθρωποι δεν φαίνεται να έχουν υποστεί καμία απώλεια ως προς τα σαρκικά συμφέροντα, και φαίνεται να ζουν μια ιδιαίτερα επιτυχημένη, υπέροχη και αξιοσέβαστη ζωή, δεν έχουν ούτε το παραμικρό μέρος της αλήθειας των λόγων του Θεού που χαρίζει ζωή· δεν την έχουν αποκτήσει. Επίσης, δεν έχουν καμία ικανότητα να συλλάβουν τα πράγματα· δεν μπορούν να τη συλλάβουν και δεν την κατανοούν. Δεν αποτελεί αυτό απώλεια όσον αφορά τη ζωή; (Ναι.) Δεν έχουν αποκτήσει την αλήθεια, η ζωή τους έχει υποστεί απώλεια και ο Θεός δεν τους ευλογεί, όμως ακόμα αισθάνονται ότι είναι αρκετά έξυπνοι και ότι δεν έχουν υποστεί καμία απώλεια. Τέτοιοι άνθρωποι είναι οι πιο ηλίθιοι!

Μέσα από τις αρχές με τις οποίες μεταχειρίζεται τους ανθρώπους ο ενσαρκωμένος Θεός, καταλαβαίνετε λίγο καλύτερα τον τρόπο με τον οποίο φέρομαι στην καθημερινή ζωή; (Ναι.) Τότε, έχετε άραγε και λίγο πιο ξεκάθαρη εικόνα σχετικά με τις αρχές που πρέπει να τηρείτε στη μεταχείριση των ανθρώπων; (Ναι.) Ακόμα κι αν κάποιοι άνθρωποι σε θεωρούν αδύναμο, δειλό και εύκολο να σε εκμεταλλευτούν, και μπορείς να νιώσεις ότι το πιστεύουν αυτό —κι επίσης έτσι σε μεταχειρίζονται— θα πρέπει παρ’ όλα αυτά να τηρείς την αρχή της δίκαιης μεταχείρισης των ανθρώπων. Αν μπορείς να τους βοηθήσεις, πρέπει να συναναστρέφεσαι μαζί τους πάνω στην αλήθεια για να τους βοηθήσεις· αν δεν είναι άνθρωποι που αποδέχονται την αλήθεια ή που αγαπούν τα θετικά πράγματα, πρέπει παρ’ όλα αυτά να τους μεταχειρίζεσαι σωστά σύμφωνα με τις αρχές. Σε όλες τις στιγμές, για να μιλήσω πιο γενικά, πιστεύω ακράδαντα ότι ο Θεός έχει την κυριαρχία επί των πάντων και επί της μοίρας όλων των ανθρώπων. Είμαι βέβαιος βαθιά μέσα Μου ότι η μοίρα της ανθρωπότητας, η μοίρα κάθε ανθρώπου ξεχωριστά, βρίσκεται στα χέρια του Θεού, ότι κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από την κυριαρχία και την ενορχήστρωση του Θεού, και ότι κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από την εξονυχιστική εξέταση των ματιών του Θεού. Αν το δούμε πιο συνοπτικά, ο οίκος του Θεού είναι ένα μέρος όπου τα λόγια του Θεού έχουν την εξουσία και όπου η αλήθεια έχει την εξουσία. Για να μιλήσω πιο συγκεκριμένα, ο οίκος του Θεού έχει διοικητικά διατάγματα, η εκκλησία έχει κανονισμούς και υπάρχουν εργασιακές ρυθμίσεις σε κάθε περίοδο. Όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο μεταχειρίζεται ο οίκος του Θεού κάθε είδους ανθρώπους, στον μέγιστο δυνατό βαθμό θα τους χειριστεί σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές και δεν θα αφήσει να ξεφύγει ούτε ένας άνθρωπος που πρέπει να αποπεμφθεί ή να τύχει χειρισμού. Οι αντίχριστοι, οι κακοί άνθρωποι και οι δύσπιστοι, καθώς και εκείνοι που δεν αγαπούν την αλήθεια, εκείνοι που έχουν κακή ανθρώπινη φύση και εκείνοι που δεν επιδιώκουν την αλήθεια, όλοι στα μάτια του Θεού είναι στόχοι αποκλεισμού. Αργά ή γρήγορα, αυτοί οι άνθρωποι θα αποκλειστούν και θα αποπεμφθούν, ενώ εκείνοι που επιδιώκουν πραγματικά την αλήθεια ή που τουλάχιστον είναι πρόθυμοι να πάνε στη δούλεψη του Θεού και διαθέτουν ικανοποιητική ανθρώπινη φύση θα συνεχίσουν να κάνουν το καθήκον των δημιουργημάτων στον οίκο του Θεού. Όσον αφορά τον ανθρώπινο κόσμο, υπόκειται στην κυριαρχία του Θεού· όσον αφορά την εκκλησία, ο οίκος του Θεού έχει διοικητικούς κανονισμούς και αλήθεια-αρχές. Έτσι, όσον αφορά τη μεταχείριση που πρέπει να έχουν οι άλλοι άνθρωποι, αυτές είναι οι δύο αρχές που πρέπει να τηρούνται. Σου είναι ξεκάθαρη αυτή η πτυχή; (Ναι.) Όσον αφορά την επαφή και την αλληλεπίδραση με συγκεκριμένους ανθρώπους στη ζωή, αν συναντήσω κάποιες δυσάρεστες συγκυρίες ή αν κάποιος πει πράγματα που δεν είναι συμβατά με τις οπτικές Μου, θα το χειριστώ κι αυτό σωστά. Αν στη συνέχεια συλλογιστώ, αναλογιστώ και επαληθεύσω αυτά που είπες, και διαπιστώσω ότι είναι σωστά, τότε θα τα αποδεχτώ. Αν όμως αυτά που είπες είναι λάθος, θα σε μεταχειριστώ σύμφωνα με τις αρχές. Αν προκύψουν τριβές, συγκρούσεις ή δυσάρεστα πράγματα κατά την αλληλεπίδρασή Μου μαζί σου και αυτά αφορούν την αλήθεια, το έργο της εκκλησίας ή τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου, τότε, αν παρουσιαστεί η ευκαιρία, θα συναναστραφώ μαζί σου ώστε να κατανοήσεις την αλήθεια και να δεις καθαρά τα προβλήματα που υπάρχουν μέσα σου. Αν δεν παρουσιαστεί ποτέ αυτή η ευκαιρία ή αν δεν υπάρχει ανάγκη να συναναστραφώ μαζί σου πάνω σ’ αυτά, μπορείς να αναζητήσεις μόνος σου αν τυχόν είσαι πρόθυμος να το κάνεις. Αν η διάθεσή σου είναι αρκετά αλαζονική ή αν Μου μιλάς με θράσος κατά πρόσωπο και Με λοιδορείς, να είσαι σίγουρος ότι θα σε μεταχειριστώ σύμφωνα με τις αρχές. Δεν θα σε κλαδέψω σε καμία περίπτωση μόνο και μόνο επειδή Με λοιδορείς ή Με έχεις λοιδορήσει στο παρελθόν· δεν θα έκανα κάτι τέτοιο. Αν Με έχεις λοιδορήσει, πρέπει να δω αν ήταν με πρόθεση ή όχι. Αν ήταν χωρίς πρόθεση, τότε θα μεταχειριστώ το θέμα σαν να μη συνέβη ποτέ. Θα υποθέσω απλώς ότι έπραξες ανόητα, χωρίς ορθολογισμό, και μίλησες χωρίς να σκεφτείς —μόλις μίλησες, δεν ήξερες ποια ήταν η φύση των λόγων σου και δεν ήξερες τι έλεγες· ήταν απλώς ένα σωρό ανοησίες. Αν, όμως, έγινε με πρόθεση, τότε πρέπει να συναναστραφώ με όλους, για να δω αν σκέφτεσαι και ενεργείς έτσι μόνο απέναντι σ’ Εμένα ή αν είσαι εχθρικός απέναντι σε πολλούς ανθρώπους, απέναντι στην εκκλησία και απέναντι στον οίκο του Θεού· πρέπει να καταλάβω τι συμβαίνει ακριβώς. Αν είσαι εχθρικός μόνο απέναντι σ’ Εμένα, τότε θα σε παρατηρήσω· θα σου δώσω πρώτα την ευκαιρία να μετανοήσεις και θα εξετάσω επίσης τι είδους άνθρωπος είσαι πραγματικά. Αν, εκτός από το ότι είσαι εχθρικός απέναντί Μου, είσαι επίσης εχθρικός απέναντι στον οίκο του Θεού, στην εκκλησία και σε όλους τους αδελφούς και τις αδελφές, και πάντα θέλεις να δεις τον οίκο του Θεού να γίνεται περίγελος και πάντα θέλεις να δεις Εμένα να γίνομαι περίγελος, κι αν χειροκροτάς και επευφημείς όταν ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας και ο θρησκευτικός κόσμος σκαρφίζονται αβάσιμες φήμες για Μένα, και μάλιστα τις διαδίδεις στους αδελφούς και τις αδελφές, συκοφαντώντας Με σκόπιμα και παραπλανώντας σκόπιμα τους αδελφούς και τις αδελφές, τότε θα ενεργήσω κι Εγώ σύμφωνα με τις αρχές. Δεν θα πάρω εκδίκηση από σένα· θα σε χειριστώ σύμφωνα με τα διοικητικά διατάγματα του οίκου του Θεού, κάτι που είναι δίκαιο και λογικό. Θα ζητήσω από τους επικεφαλής και τους εργάτες να ψάξουν στα διοικητικά διατάγματα, θα ζητήσω από τον άνθρωπο που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα να διακρίνει και να χειριστεί αυτό το ζήτημα, και θα αφήσω τον τελικό χειρισμό του θέματος στην εκκλησία και στον οίκο του Θεού. Ενεργώ σύμφωνα με τις αρχές· να είσαι σίγουρος ότι μεταχειρίζομαι τους ανθρώπους με απόλυτη δικαιοσύνη. Αν κάποιος είναι καλός άνθρωπος που πιστεύει πραγματικά στον Θεό και επιδιώκει την αλήθεια, σίγουρα θα παραμείνει στον οίκο του Θεού. Αν όμως κάποιος είναι κακός άνθρωπος που είναι εχθρικός προς τον οίκο του Θεού και προς τον Θεό, ο οποίος είναι του Σατανά και είναι κακός δαίμονας, ο οίκος του Θεού δεν θα τη χαρίσει σε καμία περίπτωση σ’ ένα τέτοιο άτομο. Καταλαβαίνετε; (Ναι.) Αν ανήκεις στην κατηγορία των αντίχριστων, των κακών ανθρώπων, των κακών δαιμόνων ή των υπηρετών του Σατανά, τότε κι Εγώ θα ενεργήσω επίσης σύμφωνα με τις αρχές στον τρόπο που θα σε μεταχειριστώ· δεν θα σε αδικήσω. Πρέπει να καταλάβω αν Με έχεις λοιδορήσει χωρίς πρόθεση ή αν απλώς έχεις αρνητικές απόψεις και οπτικές για το πρόσωπό Μου —αν φταίει ότι δεν έχω και ιδιαίτερη ομορφιά, ότι έχω μια συνηθισμένη και κανονική εμφάνιση, ότι δεν είμαι ψηλός, ότι δεν έχω φημισμένη καταγωγή, ότι έχω ταπεινές καταβολές και ότι είμαι ένας συνηθισμένος άνθρωπος, και γι’ αυτό Με περιφρονείς και Με λοιδορείς επανειλημμένα λέγοντας ασεβή πράγματα, ή αν φταίει το ότι τρέφεις κακές σκέψεις και εχθρότητα απέναντι σε ολόκληρη την εκκλησία και τον οίκο του Θεού. Πρέπει να μάθω για σένα. Αφότου Με λοιδορήσεις, πρέπει να δω ποια είναι η στάση που έχεις πίσω από τα παρασκήνια απέναντι στην εκκλησία, απέναντι στους αδελφούς και τις αδελφές, απέναντι στο καθήκον σου και απέναντι στα διάφορα επιμέρους έργα του οίκου του Θεού. Μόλις έχω μια ακριβή κατανόηση για σένα, θα σε χειριστώ σύμφωνα με τις αρχές. Δεν θα σε αδικήσω σε καμία περίπτωση· ακόμα κι αν σε αποπέμψω, αυτό δεν είναι αδικία εναντίον σου. Ο οίκος του Θεού θα είναι απόλυτα ακριβής στον τρόπο με τον οποίο θα σε χειριστεί. Όμως, πριν σε χειριστώ, δεν θα πω ποτέ υποκειμενικά από μόνος Μου: «Απομακρύνετέ τον από την εκκλησία!» Δεν θα το κάνω με τίποτα αυτό. Ακολουθώ τις διαδικασίες του οίκου του Θεού για να μάθω, να διερευνήσω, να χειριστώ και να επιλύσω αυτό το ζήτημα, ώστε τελικά όλοι να αναγνωρίσουν ότι ο χειρισμός αυτού του ζητήματος έγινε σύμφωνα με τις αρχές. Μπορείτε να δείτε εκείνους που έχουν απαλλαγεί από τα καθήκοντά τους, που έχουν αντιμετωπιστεί και αποπεμφθεί, και να δείτε αν ο τρόπος με τον οποίο τους χειρίστηκε ο οίκος του Θεού έχει καμία σχέση με τη στάση τους απέναντί Μου. Επιπλέον, υπάρχουν κάποιοι που πιστεύουν αρκετά χρόνια στον Θεό, αλλά ακόμα Μου μιλούν σαν άπιστοι. Νιώθω στην καρδιά Μου αποστροφή όταν το ακούω, αλλά δεν τους έχω κλαδέψει κατά πρόσωπο ούτε τους έχω κυνηγήσει ποτέ. Υπάρχουν επίσης κάποιοι άνθρωποι που είναι νέοι και παρορμητικοί, και απευθύνονται σε όλους λέγοντας «ε, εσύ»· δεν έχουν αίσθημα ευπρέπειας και δίνουν την εντύπωση ανθρώπων που δεν έμαθαν ποτέ τρόπους. Ούτε τέτοιους ανθρώπους έχω κλαδέψει· δεν έχω κάνει ποτέ κάτι τέτοιο. Με λίγα λόγια, όσο καιρό κι αν πιστεύετε στον Θεό, είτε έχετε είτε δεν έχετε κανένα θεμέλιο, όπως κι αν είναι η ανθρώπινη φύση σας, όποιο καθήκον κι αν εκτελείτε, και είτε σας έχω συναντήσει μόνο μία φορά είτε έχω αλληλεπιδράσει μαζί σας πολλές φορές, λίγο-πολύ αντιλαμβάνομαι και έχω μια συγκεκριμένη άποψη για τη φύση-ουσία σας, και κάποιους από σας τους έχω χαρακτηρίσει κιόλας. Το γεγονός ότι αντιλαμβάνομαι τη φύση-ουσία ενός ανθρώπου και έχω μια συγκεκριμένη άποψη γι’ αυτή δεν έχει σχέση με την έκβαση αυτού του ανθρώπου, αλλά το να τον χαρακτηρίσω έχει. Αυτός έχει τέτοιου είδους εκδηλώσεις και αποκαλύψεις, οπότε Εγώ έχω αρχές με βάση τις οποίες τον μεταχειρίζομαι και έχω και χαρακτηρισμό γι’ αυτόν. Αν και έχω αρχές για τους ανθρώπους και τους χαρακτηρίζω, μήπως Με έχετε δει να χειρίζομαι ποτέ κανέναν; Ποτέ δεν έχω χειριστεί κανέναν. Περιμένω την κυριαρχία του Θεού και τις ρυθμίσεις Του. Επίσης, αφήνω αυτά τα ζητήματα στην εκκλησία· θα τον χειριστεί η εκκλησία σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Πώς σας φαίνεται η αρχή Μου σχετικά με τη μεταχείριση των ανθρώπων; (Συνάδει με τις αλήθεια-αρχές· δηλαδή, ο Θεός έχει την κυριαρχία επί των πάντων και ρυθμίζει τα πάντα.) Σωστά, ο Θεός έχει την κυριαρχία επί των πάντων και ρυθμίζει τα πάντα· τα πάντα πρέπει να αφήνονται στην κυριαρχία και στις ρυθμίσεις του Θεού. Στις αρχές αυτές περιλαμβάνεται επίσης η υποταγή στην αλήθεια και η υποταγή στις ενορχηστρώσεις και τις ρυθμίσεις του Θεού. Όχι μόνο πρέπει να έχετε αυτήν τη διορατικότητα και αυτήν τη στάση, αλλά πρέπει επίσης να ενεργείτε και να ασκείστε με αυτόν τον τρόπο.

Ο ενσαρκωμένος Θεός έχει τη ζωή του Θεού και έχει τη θεϊκή ουσία ως ζωή Του. Πάνω απ’ όλα, οι αρχές, οι οπτικές και οι μέθοδοι που ακολουθεί σε όλα όσα κάνει ο ίδιος δεν μπορούν να παραβιάσουν τις αλήθεια-αρχές. Όπως κι αν είναι η προσωπικότητα και ο τρόπος έκφρασης της κανονικής ανθρώπινης φύσης Του, και ανάμεσα σε ό,τι είδος ανθρώπων κι αν ζει, πρώτα πρώτα, οι αρχές που ακολουθεί δεν μπορούν να παραβιάσουν τις αλήθεια-αρχές· είναι συμβατές με τη ζωή του Θεού και την ουσία του Θεού. Εφόσον ο ενσαρκωμένος Θεός σάς μαθαίνει πώς να φέρεστε, πρέπει εξ αρχής ο ίδιος να είναι ένας τέτοιος άνθρωπος —επειδή έχει μια τέτοια διαβίωση και μια τέτοια ουσία είναι που μπορεί να σας μάθει να είστε τέτοιοι άνθρωποι. Μόνο σ’ αυτό το σημείο έχει η ενσαρκωμένη σάρκα του Θεού επαρκή ικανότητα και τις συνθήκες για να σας οδηγήσει στο σωστό μονοπάτι της ανθρώπινης ζωής, να σας οδηγήσει στο μονοπάτι της σωτηρίας και να σας φέρει ενώπιον του Θεού, επιτρέποντάς σας να έχετε μια στάση και μια καρδιά υποταγής στον Θεό. Αν μπορέσετε να κάνετε πράξη και να κερδίσετε αυτά τα λόγια που έχω πει και αυτά τα κηρύγματα που έχω δώσει, τότε αυτά τα λόγια μπορούν επαρκώς να σας δώσουν τη δυνατότητα να αποτινάξετε τις διεφθαρμένες σας διαθέσεις και να γίνετε άνθρωποι που έχουν φόβο Θεού και αποφεύγουν το κακό. Η ενσαρκωμένη σάρκα του Θεού ζει εντός της κανονικής ανθρώπινης φύσης και εντός της αληθινής ζωής, και παρόλο που αυτός ο τρόπος ζωής και αυτή η μορφή ύπαρξης επιτρέπουν μόνο περιορισμένη επαφή με τους ανθρώπους, οι διάφορες αρχές που ακολουθεί Αυτός σχετικά με το πώς μεταχειρίζεται τους ανθρώπους ενώ αλληλεπιδρά με περιορισμένο αριθμό απ’ αυτούς δεν έρχονται σε αντίφαση ούτε συγκρούονται με τις αρχές της διαγωγής που διδάσκει ο Θεός στον άνθρωπο, αλλά είναι συμβατές με αυτές. Επομένως, όσον αφορά τις αποκαλύψεις της κανονικής ανθρώπινης φύσης ή τις αποκαλύψεις των διεφθαρμένων διαθέσεων κάθε είδους ανθρώπων, ασχέτως του κατά πόσο αποτελούν λοιδορία ή αυθάδεια προς Εμένα προσωπικά, και ασχέτως του κατά πόσο ταιριάζουν με τη δική Μου προσωπικότητα, τις δικές Μου προτιμήσεις ή τα δικά Μου συναισθήματα εκείνη τη στιγμή, μπορώ να μεταχειρίζομαι σωστά τους πάντες. Αν συνέχεια Με αμφισβητείς, και φυλάγεσαι από Μένα, και μηχανορραφείς εναντίον Μου, ή αν συνέχεια πιστεύεις ότι Εγώ μηχανορραφώ εναντίον σου, και πάλι μπορώ να σε μεταχειριστώ σωστά. Όποια διεφθαρμένη διάθεση κι αν αποκαλύψεις, είτε λες ψέματα, είτε Με αμφισβητείς, είτε κάνεις εικασίες για Μένα, είτε φυλάγεσαι από Μένα και θέλεις πάντα να Με αποφεύγεις, είτε μηχανορραφείς εναντίον Μου μέσα στην καρδιά σου, μπορώ να σε μεταχειριστώ σωστά. Δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να χρησιμοποιήσω τις μεθόδους σου για να πάρω εκδίκηση εναντίον σου —δεν θα εφαρμόσω το «οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος». Ακόμα κι αν ξέρω τι σκέφτεσαι, και ξέρω πώς θέλεις να μηχανορραφήσεις εναντίον Μου και να Με μεταχειριστείς, και ακόμα κι αν βλέπω ότι Μου ρίχνεις πολύ άγρια βλέμματα, μπορώ και πάλι να σε μεταχειριστώ σωστά. Να είσαι σίγουρος, δεν θα πάρω καθόλου εκδίκηση εναντίον σου. Μπορεί να νιώθεις ότι, επειδή δεν παίρνω εκδίκηση εναντίον σου, στην πραγματικότητα ψάχνω την ευκαιρία να σε εκμεταλλευτώ και ότι μηχανορραφώ εναντίον σου. Κάνεις λάθος που το πιστεύεις αυτό· κάνεις εικασίες για Μένα. Σας έχω ήδη πει τις αρχές Μου για το πώς μεταχειρίζομαι τους ανθρώπους. Με καταλαβαίνετε τώρα; (Ναι.) Λοιπόν, είμαι εύκολος στην αρμονική συνύπαρξη; Θεωρούν οι άνθρωποι ότι είναι εύκολο να συνυπάρξουν μαζί Μου; (Ο Θεός μάς μεταχειρίζεται με ειλικρίνεια, οπότε πρέπει να είμαστε ανοιχτοί και ειλικρινείς απέναντι στον Θεό.) Αυτή η αρχή είναι σωστή. Αλλά αν δεν μπορείς να είσαι ανοιχτός και ειλικρινής, πες Μου, Εγώ θα σε κλαδέψω και θα εκθέσω τυχόν άσχημα πράγματα που έκανες στο παρελθόν; (Όχι.) Θα σχηματίσω κακή εντύπωση για σένα μέσα Μου, καθώς θα σκεφτώ ότι αυτός ο άνθρωπος είναι πολύ ραδιούργος, ότι μιλάει διστακτικά, λες και κάθε λέξη πρέπει να βγει με το ζόρι, και δεν είναι ευθύς με τους ανθρώπους. Αλλά ακόμα κι αν σχηματίσω κακή εντύπωση για σένα μέσα Μου, δεν θα σε κυνηγήσω. Αν οι περισσότεροι άνθρωποι αναφέρουν ότι κάνεις αποδεκτά το καθήκον σου στον οίκο του Θεού, αλλά η διάθεσή σου είναι λίγο δόλια, και δεν είσαι ειλικρινής μαζί Μου και πάντα κάνεις επίδειξη και καυχιέσαι μπροστά Μου, θα μπορώ και πάλι να σε μεταχειριστώ σωστά και να σου δώσω ευκαιρίες να αλλάξεις με την πάροδο του χρόνου. Δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να δω τι διεφθαρμένες διαθέσεις αποκαλύπτεις και μετά να πω: «Δεν μπορώ να ανεχτώ ούτε το παραμικρό σφάλμα. Μπορώ να διακρίνω με μια ματιά ό,τι διεφθαρμένες διαθέσεις έχεις. Αν δεν Με πιστεύεις, θα εκθέσω αυτά που σκέφτεσαι στην καρδιά σου και θα δεις αν έχω δίκιο». Δεν κάνω τέτοια πράγματα. Μεταχειρίζομαι σωστά τις διάφορες εκδηλώσεις των διεφθαρμένων διαθέσεων των ανθρώπων —συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αποκαλύπτονται στα λόγια, στη συμπεριφορά, καθώς και στις σκέψεις και τις απόψεις τους. Αν είσαι κάποιος που επιδιώκει την αλήθεια και αγαπά τα θετικά πράγματα, θα αλλάξεις σταδιακά αυτές τις διεφθαρμένες διαθέσεις και καταστάσεις σου σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Αν δεν είσαι κάποιος που επιδιώκει την αλήθεια, θα ήταν μάταιο ακόμα και να σε ποτίσω με το ζόρι· δεν πρόκειται να αλλάξεις. Όσο ευγενικός και ευπρεπής κι αν είσαι απέναντί Μου όταν βρίσκεσαι μπροστά Μου, αυτό είναι τελείως άχρηστο —δεν υποκαθιστά το να κάνεις πράξη την αλήθεια ή το να υποτάσσεσαι στην αλήθεια. Είτε είσαι ευγενικός είτε αγενής μπροστά Μου, θα σε μεταχειριστώ σωστά. Στο παρελθόν, υπήρχαν κάποιοι άνθρωποι που, λόγω του μικρού τους αναστήματος και της έλλειψης κατανόησης της αλήθειας, αποκάλυπταν πολλές διεφθαρμένες διαθέσεις όταν αλληλεπιδρούσαν και επικοινωνούσαν μαζί Μου, κι επίσης έδειχναν μεγάλη επαναστατικότητα και αντίσταση. Αλλά στη συνέχεια, ένιωσαν τύψεις και μεταστράφηκαν, και λίγα χρόνια μετά, κατανόησαν κάποιες αλήθειες και άλλαξαν. Κατά τύχη, ο οίκος του Θεού τούς έδωσε ξανά προαγωγή. Όταν έμαθα ότι είχαν πάρει προαγωγή, χάρηκα πολύ μέσα μου. Βλέπεις, δεν κρατάω κακία, έτσι δεν είναι; (Δεν κρατάς.) Μπορώ ακόμα να τους μεταχειριστώ σωστά. Δεν λέω: «Παλιά, ήσουν ασεβής απέναντί Μου, δεν άκουγες τίποτα από όσα έλεγα, και έκανες τόσα πράγματα που πλήγωσαν τα συναισθήματά Μου. Τώρα, πήρες πάλι προαγωγή. Πρέπει να σου πω ότι ξέρω όλα αυτά που έκανες στο παρελθόν· μη νομίζεις ότι τα έχω ξεχάσει». Δεν κάνω τέτοια πράγματα. Αντίθετα, τους παρηγορώ· τους λέω: «Επιδιώξτε σοβαρά. Μην έχετε κανένα ψυχολογικό φορτίο». Όταν οι άνθρωποι έχουν μικρό ανάστημα και δεν κατανοούν την αλήθεια, όλοι θα εκδηλώσουν επαναστατικότητα, επειδή οι άνθρωποι ζουν υπό τον έλεγχο των διεφθαρμένων διαθέσεων, και αυτοί που στην καρδιά τους δεν ασκεί την εξουσία η αλήθεια δεν μπορούν να ελέγξουν τον εαυτό τους και λένε και κάνουν πράγματα παρά τη θέλησή τους. Έτσι είναι οι άνθρωποι που ζουν με βάση τις διεφθαρμένες διαθέσεις. Επομένως, μην έχετε κανένα ψυχολογικό φορτίο καθώς επιδιώκετε την αλήθεια. Δεν πρόκειται να κρίνω ούτε έναν άνθρωπο ούτε μια φυλή ανθρώπων μέσα από παραμορφωμένο πρίσμα. Δεν κοιτάζω το επίπεδο της εκπαίδευσής σου ούτε το παρελθόν σου. Κοιτάζω μόνο την ανθρώπινη φύση-ουσία σου και την επιδίωξή σου, καθώς και τη στάση σου απέναντι στην αλήθεια, τη στάση σου απέναντι στον Θεό και τη στάση σου απέναντι στο καθήκον σου. Αν κάποτε ήσουν επιπόλαιος κάνοντας το καθήκον σου και προκάλεσες κάποιες απώλειες στον οίκο του Θεού ή ακόμα και διέπραξες κακές πράξεις που προκάλεσαν διαταράξεις και αναστάτωση καθώς έκανες το καθήκον σου, παρόλο που αυτά τα πράγματα είναι ζωντανά στο μυαλό Μου και χαραγμένα στη μνήμη Μου, δεν πρόκειται να σε δω επηρεασμένος ή παραπλανημένος από αυτά τα πράγματα. Θα σχηματίσω μια ολοκληρωμένη άποψη για σένα· θα σε αξιολογήσω σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, κοιτάζοντας πώς κάνεις το καθήκον σου και πώς το μεταχειρίζεσαι τώρα, κι αν είσαι ακόμα επιπόλαιος όπως ήσουν κάποτε. Στο παρελθόν, δεν μπορούσες να προστατεύσεις τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, καθώς ενεργούσες με υπερβολική προσοχή και προσπαθούσες να είσαι ανθρωπάρεσκος. Έχεις μεταστραφεί τώρα; Μπορείς να κάνεις πράξη κάποιες αλήθειες σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές; Παλιότερα, πάντα εποφθαλμιούσες τις σαρκικές ανέσεις· μπορείς τώρα να αντέξεις τις κακουχίες; Έχεις δαπανήσει τον εαυτό σου ειλικρινά; Μπορείς να αναζητάς την αλήθεια κατά την εκτέλεση του καθήκοντός σου; Έχεις έστω και λίγη πίστη και ειλικρίνεια; Έχεις κάνει πρόοδο και έχεις αλλάξει σε σύγκριση με το παρελθόν; Αυτά κοιτάζω. Αν στο παρελθόν πάντα ήσουν επιπόλαιος, ενέδιδες στις ανέσεις και δεν διαφύλασσες τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, και είσαι ακόμα έτσι τώρα, τότε δεν θα έχω στην καρδιά Μου καθόλου ευνοϊκά συναισθήματα προς το πρόσωπό σου. Αν ήσουν παλιά έτσι, τότε, παρόλο που είχα κακή εντύπωση για σένα, τώρα που έχεις αλλάξει, είμαι αρκετά ευχαριστημένος. Και θα σε παρηγορήσω κιόλας, λέγοντας: «Να επιδιώκεις μ’ αυτόν τον τρόπο από εδώ και πέρα. Στο παρελθόν, το ανάστημά σου ήταν πολύ χαμηλό, ήσουν νέος και ανώριμος, και απλώς ενεργούσες ανεξέλεγκτα και διέπραττες κακές πράξεις· όλα αυτά είναι μαθήματα για σένα. Πρέπει να επιδιώξεις την αλήθεια για να διορθώσεις την επιπολαιότητά σου και τις κακές σου πράξεις, και τότε θα έχεις αλλάξει πραγματικά». Θα σε παρηγορήσω και θα σε ενθαρρύνω. Αν ήταν εκείνοι οι κακοί άνθρωποι, καθώς θα έβλεπαν ότι έχεις αλλάξει, θα σε ζήλευαν και θα σε μισούσαν. Δεν θα ήταν ευγενικοί μαζί σου και θα έλεγαν: «Πρέπει να εκθέσω τα αποκρουστικά πράγματα που έκανες στο παρελθόν και να δείξω στον κόσμο πόσο αποκρουστικός ήσουν παλιά. Μη νομίζεις ότι δεν τα ξέρω όλα αυτά!» Βλέπεις, στους διεφθαρμένους ανθρώπους αρέσει απλώς να κάνουν τους έξυπνους, να κάνουν μικροπρεπή κόλπα, να κάνουν αισθητή την παρουσία τους, να εκθέτουν τα ελαττώματα των άλλων και να φέρνουν στην επιφάνεια το δυσάρεστο παρελθόν των ανθρώπων. Εγώ, πραγματικά, δεν κάνω ποτέ τέτοια πράγματα. Ποτέ δεν λέω τέτοια πράγματα στους ανθρώπους. Απλώς προσπαθώ να τους ενθαρρύνω και να τους ηρεμήσω, ώστε να νιώθουν γαλήνη στην καρδιά τους και να νιώθουν ότι είναι καλό να επιδιώκουν την αλήθεια. Όταν βλέπω ότι έχουν αλλάξει λίγο, πρέπει να τους ενθαρρύνω, να τους κάνω να καταλάβουν ότι έχουν κάνει πρόοδο, και να τους δώσω κίνητρο και αυτοπεποίθηση. Πείτε Μου, καθώς μεταχειρίζομαι έτσι τους ανθρώπους, ενεργώ σύμφωνα με τις αρχές; (Ναι.) Ενεργώ μήπως από αυθορμητισμό ή από παρορμητικότητα; (Όχι.) Κάποιοι λένε: «Μήπως έχεις κακή μνήμη; Μήπως δεν Σε νοιάζουν αυτά τα πράγματα; Ή μήπως είσαι από τη φύση Σου ανοιχτόμυαλος;» Πείτε Μου, έχει αυτό καμία σχέση με την προσωπικότητα, με το αν είναι κανείς ανοιχτόμυαλος ή με τη μνήμη; (Όχι.) Ακόμα κι αν κάποιος είναι από τη φύση του ανοιχτόμυαλος και έχει μια χαρά προσωπικότητα, αν ζει υπό τον έλεγχο διεφθαρμένων διαθέσεων, δεν μπορεί να μεταχειριστεί τους ανθρώπους σύμφωνα με τις αρχές ούτε να τους δώσει ευκαιρίες να αρχίσουν να βαδίζουν στο σωστό μονοπάτι· δεν θα μπορούσε να το πετύχει. Οι διεφθαρμένοι άνθρωποι το πολύ πολύ να πουν: «Δεν θα εκθέσω τα ελαττώματά σου· αν το έκανα, θα με κορόιδευαν». Το κάνουν αυτό για χάρη της περηφάνιας τους και λόγω της πίεσης που ασκεί η κοινή γνώμη στον κόσμο, καθώς φοβούνται ότι, αν φερθούν έτσι, θα παρουσιαστούν μικροπρεπείς και χωρίς μεγαλοψυχία. Ναι μεν αποφεύγουν να εκθέσουν τα ελαττώματα των ανθρώπων μόνο για να προστατεύσουν την περηφάνια τους, αλλά μπορούν άραγε να υποδείξουν στους ανθρώπους κάποια σωστά μονοπάτια; (Όχι.) Για τους περισσότερους ανθρώπους, αν μπορούν να αποφύγουν να πάρουν εκδίκηση, αυτό και μόνο αρκεί —είναι πέρα από τις δυνατότητές τους να τους ζητηθεί να βοηθήσουν τους άλλους ή να τους ευχηθούν τα καλύτερα. Το πολύ πολύ να σκεφτούν: «Το αν τα πας ή δεν τα πας καλά δεν έχει καμία σχέση μ’ εμένα» Κάποιοι διακηρύσσουν το εξής: «Είμαι ένας σεμνός, ενάρετος άνθρωπος· δεν μπορώ να πάρω εκδίκηση από τους άλλους». Μέσα τους, όμως, σκέφτονται: «Μακάρι να σου πάνε άσχημα τα πράγματα. Αν σου πάνε καλά, θα νιώθω άβολα μέσα μου. Θα χαρώ όταν έρθει επιτέλους η μέρα που θα πεθάνεις!» Τα λόγια τους είναι γεμάτα αγαθοσύνη, δικαιοσύνη και ηθική, αλλά η καρδιά τους είναι σκοτεινή και φαύλη. Δεν λένε τίποτε άλλο παρά όμορφα λόγια, ενώ η καρδιά τους είναι πιο κακόβουλη από του οποιουδήποτε. Αυτό λέγεται να έχεις γλώσσα από μέλι και καρδιά από χολή· λέγεται να είσαι υποκριτής. Βλέπεις, μπορούν άραγε οι διεφθαρμένοι άνθρωποι να καταφέρουν να μεταχειριστούν τους άλλους με βάση τις αλήθεια-αρχές; Οι διεφθαρμένοι άνθρωποι σκέφτονται ένα πράγμα και κάνουν άλλο. Εξωτερικά, για να φανούν αξιοσέβαστοι, ραφιναρισμένοι και ευγενείς, λένε κάποια ωραία λόγια, αλλά μέσα τους δεν σκέφτονται έτσι και, κρυφά, κάνουν πράγματα με σκοπό να σπρώξουν τους άλλους σε παγίδες. Επομένως, όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι άπιστοι μεταχειρίζονται τους ανθρώπους, ακόμα κι αν δεν πάρουν εκδίκηση από σένα, δεν πρόκειται ούτε να σου ευχηθούν τα καλύτερα. Ο τρόπος με τον οποίο μεταχειρίζονται τους ανθρώπους δεν συνάδει με τις αλήθεια-αρχές. Όταν σε βλέπουν να τα πηγαίνεις καλά, νιώθουν αμηχανία και ζήλια στην καρδιά τους· όταν σε βλέπουν να τα πηγαίνεις άσχημα, αν τους δοθεί η ευκαιρία, θα σου ρίξουν αλάτι στην πληγή ή ακόμα και θα σε κλωτσήσουν κάποιες φορές, και μόνο τότε θα νιώσουν το μίσος τους να κατευνάζεται. Τους είναι ήδη αρκετά δύσκολο να αποφύγουν να πάρουν εκδίκηση —ακόμα πιο δύσκολο τους είναι να καταφέρουν να τηρήσουν τις αρχές απέναντι στους ανθρώπους· δεν διαθέτουν τέτοια ανθρώπινη φύση.

Ο ενσαρκωμένος Θεός έγινε συνηθισμένος άνθρωπος. Στην καθημερινή Του ζωή, ο τρόπος με τον οποίο μεταχειρίζεται τους ανθρώπους εμπίπτει, τουλάχιστον, στα όρια της συνείδησης και της λογικής· δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να πέσει κάτω από αυτό το επίπεδο, μπορεί μόνο να το ξεπεράσει. Είναι αυτονόητο ότι ο ενσαρκωμένος Θεός μεταχειρίζεται τους ανθρώπους σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Επειδή διαθέτει τη θεϊκή ουσία, είναι ακόμα πιο ικανός να σε μεταχειριστεί σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές και δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να σε κυνηγήσει. Είναι ακριβώς όπως μεταχειρίζεται ο οίκος του Θεού κάθε λογής ανθρώπους —η απομάκρυνση επικεφαλής και εργατών όλων των επιπέδων, η προσαρμογή των καθηκόντων των ανθρώπων ή η απαλλαγή τους από αυτά, η απομάκρυνση κάθε είδους ανθρώπων και ούτω καθεξής, όλα αυτά επιτελούνται σύμφωνα με αρχές, δεν αποφασίζονται με βάση τις προτιμήσεις κανενός· αυτές οι αποφάσεις εγκρίνονται από την πλειοψηφία των ανθρώπων στην εκκλησία. Επομένως, η αλήθεια έχει οπωσδήποτε την εξουσία στον οίκο του Θεού· αυτό ισχύει. Ακόμα και οι άνθρωποι που έχουν κανονική ανθρώπινη φύση μπορούν να ενεργούν με τρόπο που να συμμορφώνεται με τα πρότυπα της συνείδησης που διαθέτουν οι κανονικοί άνθρωποι και, όταν εμπλέκονται αλήθεια-αρχές, μπορούν και πάλι να τηρούν τα πρότυπα της συνείδησης και της λογικής των κανονικών ανθρώπων —σκεφτείτε πόσο περισσότερο ισχύει αυτό για την κανονική ανθρώπινη φύση που ενδύεται ο ενσαρκωμένος Θεός. Όσον αφορά τα ζητήματα που σχετίζονται με το έργο της εκκλησίας, με τα καθήκοντα που κάνετε και με τις διεφθαρμένες σας διαθέσεις, είναι ακόμα πιο ικανός να σας μεταχειρίζεται σύμφωνα με τις αρχές. Όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρώ και έρχομαι σε επαφή μαζί σας Εγώ, αυτός ο συνηθισμένος και κανονικός άνθρωπος, όπως κι αν συναναστρέφομαι σχετικά με την αλήθεια και ό,τι προβλήματα κι αν χειρίζομαι, πείτε Μου, αυτή η κανονική ανθρώπινη φύση Μου είναι άξια της εμπιστοσύνης σας; (Ναι.) Χρειάζεται μήπως να δημιουργήσετε μια γραμμή άμυνας για να φυλάγεστε από Μένα; (Όχι.) Θα σας πω, λοιπόν, το εξής: Όταν μιλάς και αλληλεπιδράς μαζί Μου, χρειάζεται μόνο να είσαι ανοιχτός και ειλικρινής. Όσα κι αν ξέρω για σένα και ό,τι κι αν είναι αυτά που ξέρω για σένα, θα σε μεταχειριστώ σύμφωνα με τις αρχές. Όποια στάση κι αν έχεις απέναντί Μου, θα σε μεταχειριστώ σύμφωνα με τις αρχές. Να είσαι σίγουρος· δεν χρειάζεται να φυλάγεσαι από Μένα. Ακόμα κι αν αφήσουμε κατά μέρος τη θεϊκή Μου ουσία και τη θεϊκή Μου ζωή, μόνο και μόνο η ανθρώπινη φύση-ουσία που διαθέτει αυτή η κανονική και πρακτική πλευρά Μου, αυτός ο συνηθισμένος άνθρωπος, είναι κάτι που μπορείς να εμπιστευτείς. Ό,τι κι αν είναι αυτό που συζητάμε, δεν πρέπει να έχεις σύνθετο σκεπτικό. Χρειάζεται μόνο να είσαι απλός και ανοιχτός. Αν αντιμετωπίζεις οποιεσδήποτε δυσκολίες, απλώς μίλα γι’ αυτές ευθέως. Δεν υπάρχει λόγος να φυλάγεσαι από Μένα, έτσι όπως θα φυλαγόσουν από έναν ξένο. Αν συνέχεια φυλάγεσαι από Μένα, τότε υπάρχει ένα πράγμα που θα σου πω: Είσαι πολύ ηλίθιος και είσαι τυφλός! Δεν ξέρεις τι έργο κάνω; Όσο περισσότερο φυλάγεσαι από Μένα, τόσο λιγότερο θα μπορέσεις να αποκτήσεις την αλήθεια στο τέλος. Δεν εμποδίζεις τον εαυτό σου και δεν καταστρέφεις τον εαυτό σου έτσι; Αν συνέχεια αμφιβάλλεις για την ενσαρκωμένη σάρκα του Θεού και φυλάγεσαι από αυτή, και όπως κι αν μιλάει και συναναστρέφεται σχετικά με την αλήθεια, εσύ συνέχεια τηρείς μια στάση εξονυχιστικού ελέγχου, χωρίς να αποδέχεσαι αυτά που λέει ακόμα κι αν αναγνωρίζεις ότι αυτά είναι η αλήθεια, τότε όχι μόνο το Άγιο Πνεύμα δεν θα σε φωτίσει ούτε θα σε ευλογήσει, αλλά, αντίθετα, ο Θεός θα κρύψει το πρόσωπό Του από σένα και θα σε αγνοήσει. Αν δεν Με πιστεύεις, δοκίμασέ το και δες αν ισχύει αυτό. Αν δεν έχεις αρχές όταν αλληλεπιδράς μ’ Εμένα, αυτόν τον κανονικό άνθρωπο που έχει κανονική ανθρώπινη φύση, αν δεν ξέρεις πώς να αλληλεπιδράς μαζί Μου και δεν ξέρεις πώς να Με μεταχειρίζεσαι σύμφωνα με τις αρχές που σου διδάσκει ο Θεός, τότε με τον ίδιο τρόπο δεν θα μεταχειριζόσουν και τον Θεό στον ουρανό; (Ναι.) Αν αλληλεπιδράσεις με τον ίδιο τρόπο με τον Θεό στον ουρανό, τι συνέπειες θα έχει αυτό; (Θα καταδικαστούμε και θα παταχθούμε.) Κάνεις λάθος και πάλι. Ο Θεός δεν καταστρέφει τους ανθρώπους αυθαίρετα. Ωστόσο, δεν θα έχεις ποτέ την ευκαιρία να δεις την αληθινή μορφή του Θεού ούτε θα έχεις ποτέ τα προσόντα για να το κάνεις· αυτό είναι γεγονός. Ποτέ δεν θα έχεις τα προσόντα να δεις την αληθινή μορφή του Θεού —δεν θα μπορείς καν να δεις την πλάτη του Θεού. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι ο Θεός ποτέ δεν θα σε αναγνωρίσει ως δημιούργημά Του. Τι σήμαινε το ότι ο Ιώβ είδε την πλάτη του Ιεχωβά; Τι σήμαινε το ότι ο Αβραάμ άκουσε τη φωνή του ίδιου του Θεού να του μιλάει; (Ο Θεός τούς ενέκρινε.) Σήμαινε ότι είχαν τα προσόντα για να συνομιλήσουν με τον Θεό, να συνομιλήσουν με τον Θεό στον ουρανό, με την αληθινή μορφή Του, με το Πνεύμα του Θεού. Ο Θεός τούς αναγνώρισε και τους αποδέχτηκε ως δημιουργημένα όντα. Ο Θεός τούς παραδέχτηκε ως δημιουργημένα όντα και τους κέρδισε. Αυτό έχει βαθύτατη σημασία! Ο Θεός ήταν πρόθυμος να τους δει και να συνομιλήσει μαζί τους. Ο Θεός ήταν πρόθυμος να τους επιτρέψει να ακούσουν τον ήχο της φωνής Του να μιλάει από τον ουρανό. Ο Θεός ήταν πρόθυμος να τους επιτρέψει να δουν το πνευματικό Του σώμα, να το φανερώσει σ’ αυτούς. Τι μεγάλη ευλογία είναι αυτή για τους ανθρώπους! Αυτή είναι μια εντυπωσιακή τιμή! Εσείς το επιζητάτε αυτό; Μπορεί να μην τολμάτε να το επιζητήσετε, αλλά πρέπει να έχετε αυτήν την επιθυμία. Πώς πρέπει, λοιπόν, να ασκηθείτε για να πραγματοποιήσετε αυτήν την επιθυμία; Πρώτον, ξεκινήστε την άσκησή σας από τον τρόπο με τον οποίο μεταχειρίζεστε τον ενσαρκωμένο Θεό, αυτόν τον συνηθισμένο και κανονικό άνθρωπο. Πώς πρέπει να αλληλεπιδράς μαζί Του και να Τον μεταχειρίζεσαι; Όταν Τον βλέπεις στη χειροπιαστή μορφή Του, αν μπορείς να αλληλεπιδράσεις μαζί Του κανονικά, να αποδεχτείς τα πάντα σχετικά μ’ Αυτόν, να είσαι ανοιχτός και ειλικρινής απέναντί Του, και να μην έχεις εμπόδια και δυσκολίες στην αλληλεπίδραση και την επαφή μαζί Του, τότε ενώπιον του Θεού —τουλάχιστον στα δικά Μου μάτια— θα είμαι πρόθυμος να αλληλεπιδράσω μαζί σου· δεν θα Με απωθείς. Τότε, ίσως έχεις την ευκαιρία και τα προσόντα για να ακούσεις τη φωνή του Θεού, να ακούσεις την ίδια τη φωνή του Θεού να μιλάει από τον ουρανό και να δεις τη μορφή του Θεού. Φυσικά, αυτήν τη στιγμή είστε ακόμα μακριά από αυτόν τον στόχο· απλώς σας δείχνω ένα μονοπάτι. Αν δεν μπορείτε καν να ξεπεράσετε αυτό το εμπόδιο που σας βάζω Εγώ, ένας συνηθισμένος άνθρωπος, και παρ’ όλα αυτά θέλετε να δείτε τον Θεό στον ουρανό, υπάρχει κάτι που πρέπει να σας πω: Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα! Πρόκειται πραγματικά για ευσεβή πόθο!

Ωραία, ας τελειώσουμε εδώ τη σημερινή μας συναναστροφή. Γεια σας!

14 Σεπτεμβρίου 2024