331. Παρόλο που πολλοί πιστεύουν στον Θεό, λίγοι είναι αυτοί που κατανοούν τι σημαίνει η πίστη στον Θεό και πώς ακριβώς πρέπει να ενεργήσουν για να συμβαδίσουν με τις προθέσεις του Θεού. Αυτό συμβαίνει επειδή, παρόλο που οι άνθρωποι γνωρίζουν τη λέξη «Θεός», αλλά και φράσεις όπως «το έργο του Θεού», δεν γνωρίζουν τον Θεό, πολύ λιγότερο δε, γνωρίζουν το έργο Του. Δεν αποτελεί έκπληξη, συνεπώς, πως όλοι αυτοί που δεν γνωρίζουν τον Θεό είναι μπερδεμένοι στην πίστη τους γι’ Αυτόν. Οι άνθρωποι δεν παίρνουν την πίστη στον Θεό στα σοβαρά, και αυτό συμβαίνει εξ ολοκλήρου επειδή το να πιστεύεις στον Θεό τούς είναι κάτι υπερβολικά ξένο, υπερβολικά παράξενο. Έτσι, απέχουν πολύ απ’ το να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του Θεού. Με άλλα λόγια, αν οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τον Θεό και δεν γνωρίζουν το έργο Του, τότε, όχι μόνο δεν είναι κατάλληλοι για χρήση από τον Θεό, αλλά κι ακόμη περισσότερο, δεν είναι σε θέση να ικανοποιήσουν τις προθέσεις Του. «Πίστη στον Θεό» σημαίνει να πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός. Αυτή είναι η πιο απλή έννοια όσον αφορά το να πιστεύει κανείς στον Θεό. Για να το προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα, το να πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός δεν είναι το ίδιο με το να πιστεύεις πραγματικά στον Θεό. Είναι περισσότερο κάποιο είδος απλής πίστης με ισχυρές θρησκευτικές αποχρώσεις. Πραγματική πίστη στον Θεό σημαίνει το εξής: Με βάση την πεποίθηση ότι ο Θεός είναι ο κυρίαρχος των πάντων, βιώνει κανείς τα λόγια Του και το έργο Του, αποτινάσσοντας έτσι τις διεφθαρμένες διαθέσεις, ικανοποιεί τις προθέσεις του Θεού και μπορεί να γνωρίσει τον Θεό. Μόνο μια τέτοια πορεία μπορεί να αποκληθεί «πίστη στον Θεό». Ωστόσο, συχνά οι άνθρωποι θεωρούν την πίστη στον Θεό ως ένα πολύ απλό και επιπόλαιο θέμα. Όταν οι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό κατ’ αυτόν τον τρόπο, η πίστη χάνει το νόημά της, και παρόλο που μπορεί να συνεχίσουν να πιστεύουν μέχρι τέλους, δεν θα λάβουν ποτέ την έγκριση του Θεού, επειδή βαδίζουν στο λανθασμένο μονοπάτι. Εκείνοι που, μέχρι σήμερα, πιστεύουν στον Θεό σύμφωνα με λόγια και κούφια δόγματα, και πάλι, δεν γνωρίζουν ότι τους λείπει η ουσία της πίστης στον Θεό κι ότι είναι αδύνατον να λάβουν την έγκριση του Θεού. Εξακολουθούν να προσεύχονται για να τους ευλογήσει ο Θεός με γαλήνη και επαρκή χάρη. Ας γαληνέψουμε την καρδιά μας και ας σκεφτούμε καλά: Είναι δυνατόν η πίστη στον Θεό να είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο; Είναι δυνατόν η πίστη στον Θεό να μην σημαίνει τίποτα περισσότερο από το να λαμβάνει κανείς την άπλετη χάρη του Θεού; Είναι δυνατόν άνθρωποι που πιστεύουν στον Θεό χωρίς να Τον γνωρίζουν, ή πιστεύουν στον Θεό αλλά Του αντιτίθενται, να είναι σε θέση να ικανοποιήσουν πραγματικά τις προθέσεις Του;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πρόλογος

332. Τι είναι η πραγματική πίστη στον Θεό σήμερα; Είναι η αποδοχή του λόγου του Θεού ως τη ζωή-πραγματικότητά σου και η γνώση του Θεού μέσα από τον λόγο Του για να επιτευχθεί αληθινή αγάπη γι’ Αυτόν. Για να είμαστε σαφείς: Η πίστη στον Θεό αποσκοπεί στο να υποτάσσεσαι στον Θεό, να αγαπάς τον Θεό και να εκπληρώνεις το καθήκον που θα πρέπει να εκπληρώνει ένα δημιούργημα. Αυτός είναι ο στόχος της πίστης στον Θεό. Πρέπει να καταφέρεις να αποκτήσεις γνώση για το κάλλος του Θεού, για το γεγονός ότι ο Θεός είναι άξιος σεβασμού, για το γεγονός ότι, στα δημιουργήματά Του, ο Θεός επιτελεί το έργο της σωτηρίας και της τελείωσης —αυτά είναι τα απολύτως απαραίτητα στοιχεία της πίστης σου στον Θεό. Η πίστη στον Θεό είναι κατά κύριο λόγο η αλλαγή από μια ζωή της σάρκας σε μια ζωή αγάπης για τον Θεό· από το να ζεις μες στη διαφθορά στο να ζεις μες στη ζωή των λόγων του Θεού· είναι το να εξέρχεσαι από την εξουσία του Σατανά και να ζεις υπό τη φροντίδα και την προστασία του Θεού· είναι το να μπορείς να επιτύχεις υποταγή στον Θεό και όχι υποταγή στη σάρκα· είναι το να δίνεις τη δυνατότητα στον Θεό να κερδίσει ολόκληρη την καρδιά σου, να δίνεις τη δυνατότητα στον Θεό να σε οδηγήσει στην τελείωση και να απελευθερώνεσαι από τη διεφθαρμένη σατανική διάθεση. Η πίστη στον Θεό αποσκοπεί, κατά κύριο λόγο, στο να μπορέσουν η μεγάλη δύναμη και η δόξα του Θεού να εκδηλωθούν μέσα σου, ώστε να μπορέσεις να ακολουθήσεις το θέλημα του Θεού και να πραγματοποιήσεις το σχέδιο του Θεού και να είσαι σε θέση να γίνεις μάρτυρας για τον Θεό ενώπιον του Σατανά. Η πίστη στον Θεό δεν θα πρέπει να περιστρέφεται γύρω από την επιθυμία να βλέπεις σημεία και τέρατα, ούτε θα πρέπει να υφίσταται για χάρη της προσωπικής σου σάρκας. Θα πρέπει να αφορά την επιδίωξη της γνώσης του Θεού και την ικανότητα να υποτάσσεται κανείς στον Θεό και, όπως ο Πέτρος, να υποτάσσεσαι σ’ Αυτόν ως τον θάνατο. Αυτοί είναι οι βασικοί στόχοι της πίστης στον Θεό. Ο άνθρωπος τρώει και πίνει τον λόγο του Θεού προκειμένου να γνωρίσει τον Θεό και να Τον ικανοποιήσει. Η βρώση και η πόση του λόγου του Θεού σού δίνει μεγαλύτερη γνώση του Θεού, και μόνο κατόπιν τούτου μπορείς να υποταχθείς σ’ Αυτόν. Μόνο με γνώση του Θεού μπορείς να Τον αγαπάς, κι αυτός είναι ο στόχος που θα πρέπει να έχει ο άνθρωπος κατά την πίστη του στον Θεό. Εάν, κατά την πίστη σου στον Θεό, προσπαθείς μονίμως να δεις σημεία και τέρατα, τότε η οπτική αυτής της πίστης στον Θεό είναι λανθασμένη. Η πίστη στον Θεό είναι κυρίως η αποδοχή του λόγου του Θεού ως τη ζωή-πραγματικότητα. Μόνο κάνοντας πράξη τα λόγια από το στόμα του Θεού και εκτελώντας τα μέσα σου μπορεί να επιτευχθεί ο στόχος του Θεού. Κατά την πίστη στον Θεό, ο άνθρωπος θα πρέπει να επιδιώκει να οδηγηθεί στην τελείωση από τον Θεό, να είναι σε θέση να υποτάσσεται στον Θεό και να έχει απόλυτη υποταγή στον Θεό. Εάν μπορείς να υποταχθείς στον Θεό αδιαμαρτύρητα, να νοιάζεσαι για τις προθέσεις του Θεού, να επιτύχεις το ανάστημα του Πέτρου και να έχεις το ύφος του Πέτρου για το οποίο κάνει λόγο ο Θεός, τότε θα έχεις πετύχει την πίστη στον Θεό και αυτό θα σημαίνει ότι έχεις αποκτηθεί από τον Θεό.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Όλα επιτυγχάνονται διά του λόγου του Θεού

333. Εφόσον πιστεύεις πράγματι στον Θεό, πρέπει να τρως και να πίνεις τα λόγια Του, να ζεις τα λόγια Του και να βιώνεις τα λόγια Του. Μόνο αυτό μπορεί να χαρακτηριστεί πίστη στον Θεό! Εάν λες ότι πιστεύεις στον Θεό με το στόμα σου, αλλά είσαι ανίκανος να κάνεις πράξη οποιονδήποτε λόγο Του ή να παράγεις κάποια πραγματικότητα, αυτό δεν σημαίνει πίστη στον Θεό. Αντίθετα, πάει να πει πως «κοιτάς να χορτάσεις με άρτους». Αν μιλάς μόνο για ασήμαντες μαρτυρίες, άχρηστα πράγματα και επιφανειακά θέματα, χωρίς να κατέχεις ούτε το παραμικρό ίχνος πραγματικότητας: αυτά δεν συνιστούν πίστη στον Θεό και απλώς δεν έχεις κατανοήσει τον σωστό τρόπο με τον οποίο πρέπει να πιστεύεις στον Θεό. Γιατί πρέπει να τρως και να πίνεις όσο το δυνατόν περισσότερο από τα λόγια του Θεού; Αν δεν τρως και δεν πίνεις τα λόγια Του, μα αναζητάς μόνο να ανέλθεις στον ουρανό, είναι αυτό πίστη στον Θεό; Ποιο είναι το πρώτο βήμα που θα πρέπει να κάνει κάποιος που πιστεύει στον Θεό; Με ποιο μονοπάτι επιτυγχάνει ο Θεός την τελείωση του ανθρώπου; Μπορείς να τελειωθείς χωρίς να τρως και να πίνεις τον λόγο του Θεού; Μπορείς να θεωρείσαι άνθρωπος της βασιλείας χωρίς τα λόγια του Θεού να λειτουργούν ως η πραγματικότητά σου; Τι ακριβώς σημαίνει πίστη στον Θεό; Οι πιστοί στον Θεό θα πρέπει, τουλάχιστον, να είναι κόσμιοι εξωτερικά· το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι να κατέχουν τα λόγια του Θεού. Ό,τι και να συμβεί, δεν μπορείς ποτέ να απομακρυνθείς από τα λόγια Του. Η γνώση για τον Θεό και η ικανοποίηση των προθέσεών Του επιτυγχάνονται όλα μέσω των λόγων Του. Στο μέλλον, κάθε έθνος, δόγμα, θρησκεία και τομέας θα κατακτηθεί μέσω των λόγων του Θεού. Ο Θεός θα μιλήσει άμεσα, και όλοι οι άνθρωποι θα κρατήσουν τον λόγο του Θεού στα χέρια τους και μέσω αυτού, θα τελειωθεί η ανθρωπότητα. Εντός και εκτός, τα λόγια του Θεού θα διαχυθούν παντού: Η ανθρωπότητα θα εκφράσει τα λόγια του Θεού με το στόμα της, θα κάνει πράξεις σύμφωνα με τα λόγια του Θεού, και θα φυλάξει τα λόγια του Θεού μέσα της, παραμένοντας διαποτισμένη με τα λόγια του Θεού τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά. Συνεπώς, η ανθρωπότητα θα τελειωθεί. Όσοι ικανοποιούν τις προθέσεις του Θεού και είναι σε θέση να καταθέσουν μαρτυρία σ’ Αυτόν, αυτοί είναι οι άνθρωποι που κατέχουν τα λόγια του Θεού ως την πραγματικότητά τους.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Η Εποχή της Βασιλείας είναι η εποχή του λόγου

334. Σήμερα, για να πιστέψεις στον πρακτικό Θεό, πρέπει να ακολουθήσεις το σωστό μονοπάτι. Αν πιστεύεις στον Θεό, δεν θα πρέπει να αναζητάς μόνο ευλογίες, αλλά θα πρέπει ν’ αγαπάς τον Θεό και να γνωρίσεις τον Θεό. Μέσω της διαφώτισης από Αυτόν και μέσω της δικής σου επιδίωξης, μπορείς να φας και να πιεις τον λόγο Του, να αναπτύξεις μια πραγματική κατανόηση του Θεού και να έχεις πραγματική αγάπη για τον Θεό που πηγάζει από τα βάθη της καρδιάς σου. Με άλλα λόγια, όταν η αγάπη σου για τον Θεό είναι η πιο γνήσια και κανένας δεν μπορεί να καταστρέψει ή να σταθεί εμπόδιο στην αγάπη σου γι’ Αυτόν, εκείνη τη στιγμή είσαι στον σωστό δρόμο της πίστης σου στον Θεό. Αυτό αποδεικνύει ότι ανήκεις στον Θεό, διότι η καρδιά σου είναι ήδη στην κατοχή του Θεού και τίποτε άλλο δεν μπορεί να σε πάρει στην κατοχή του. Μέσω της εμπειρίας σου, μέσω του τιμήματος που έχεις πληρώσει και μέσω του έργου του Θεού, είσαι σε θέση να αναπτύξεις αυτόκλητη αγάπη για τον Θεό, και όταν το κάνεις, τότε θα ελευθερωθείς από την επιρροή του Σατανά και θα φτάσεις να ζεις στο φως του λόγου του Θεού. Μόνο όταν έχεις απελευθερωθεί από την επιρροή του σκότους μπορεί να ειπωθεί ότι έχεις κερδίσει τον Θεό. Στην πίστη σου στον Θεό, πρέπει να προσπαθείς να επιζητείς αυτόν τον στόχο. Αυτό αποτελεί καθήκον καθενός από εσάς. Κανείς από εσάς δεν θα πρέπει να είναι ικανοποιημένος με την τωρινή κατάσταση. Δεν μπορείτε να είστε δίγνωμοι ως προς το έργο του Θεού ούτε μπορείτε να το εκλαμβάνετε ελαφρά τη καρδία. Θα πρέπει να σκέφτεστε τον Θεό από όλες τις απόψεις και ανά πάσα στιγμή, και να πράττετε τα πάντα για χάρη Του. Και όποτε μιλάτε ή ενεργείτε, θα πρέπει να βάζετε πρώτα τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Μόνο έτσι μπορείτε να συμβαδίζετε με τις προθέσεις του Θεού.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Οφείλεις να ζεις για την αλήθεια αφού πιστεύεις στον Θεό

335. Μπορεί να νομίζεις πως το να πιστεύεις στον Θεό έχει να κάνει με το να υποφέρεις ή να κάνεις κάθε λογής πράγματα γι’ Αυτόν· ίσως νομίζεις ότι η πίστη στον Θεό αποσκοπεί στο να ηρεμήσει η σάρκα σου ή να κυλίσουν όλα ομαλά στη ζωή σου, ή να είσαι άνετος και ήρεμος παντού. Εντούτοις, κανένα απ’ αυτά δεν αποτελεί σκοπό που θα πρέπει να ενσωματώνουν οι άνθρωποι στην πίστη τους στον Θεό. Αν πιστεύεις για χάρη αυτών των σκοπών, τότε η οπτική σου είναι εσφαλμένη και, απλούστατα, είναι αδύνατον να τελειωθείς. Οι ενέργειες του Θεού, η δίκαιη διάθεσή Του, η σοφία Του, ο λόγος Του, το ότι είναι θαυμαστός και ασύλληπτος είναι όλα πράγματα που οφείλουν να κατανοήσουν οι άνθρωποι. Αφού τα κατανοήσεις αυτά, θα πρέπει να χρησιμοποιήσεις αυτήν την κατανόηση για να απαλλαγείς από όλες τις προσωπικές σου απαιτήσεις, ελπίδες και αντιλήψεις μέσα σου. Μόνο εξαλείφοντας τα παραπάνω μπορείς να πληροίς τις προϋποθέσεις που απαιτεί ο Θεός και μόνο κάνοντας αυτά μπορείς να αποκτήσεις ζωή και να ικανοποιείς τον Θεό. Η πίστη στον Θεό αποσκοπεί στο να Τον ικανοποιεί κανείς και να βιώνει τη διάθεση που Αυτός απαιτεί, έτσι ώστε οι ενέργειες και η δόξα Του να εκδηλωθούν μέσω αυτής της ομάδας ανάξιων ανθρώπων. Αυτή είναι η σωστή οπτική για να πιστεύει κανείς στον Θεό, καθώς και ο στόχος που θα πρέπει να επιδιώκεις. Θα πρέπει να πιστεύεις στον Θεό απ’ τη σωστή σκοπιά και να επιζητάς να λαμβάνεις τον λόγο του Θεού. Πρέπει να τρως και να πίνεις τον λόγο του Θεού, να είσαι σε θέση να βιώνεις την αλήθεια και, ειδικότερα, να μπορείς να δεις τις πρακτικές Του πράξεις, τις υπέροχες πράξεις Του σε όλο το σύμπαν, καθώς και το πρακτικό έργο που Αυτός επιτελεί στη σάρκα. Μέσω των πρακτικών τους εμπειριών, οι άνθρωποι μπορούν να εκτιμήσουν με ποιον ακριβώς τρόπο εκτελεί ο Θεός το έργο Του πάνω τους και ποιες είναι οι προθέσεις Του γι’ αυτούς. Όλα αυτά γίνονται με σκοπό να εξαλειφθεί η διεφθαρμένη σατανική διάθεση των ανθρώπων. Αφού εξαλείψεις όλη την ακαθαρσία και την αδικία μέσα σου, αφού απαλλαγείς από τις λαθεμένες σου προθέσεις και αναπτύξεις αληθινή πίστη στον Θεό —μόνο έχοντας πραγματική πίστη μπορείς να αγαπήσεις αληθινά τον Θεό. Μόνο με βάση την πίστη σου στον Θεό μπορείς να Τον αγαπήσεις αληθινά. Μπορείς να καταφέρεις να αγαπήσεις τον Θεό χωρίς να πιστεύεις σ’ Αυτόν; Εφόσον πιστεύεις στον Θεό, δεν μπορείς να είσαι συγκεχυμένος στην πίστη σου. Κάποιοι άνθρωποι γεμίζουν σθένος όταν βλέπουν πως η πίστη στον Θεό θα τους αποφέρει ευλογίες, ωστόσο χάνουν πάσα ενέργεια τη στιγμή που βλέπουν πως πρέπει να υποστούν εξευγενισμούς. Είναι αυτό πίστη στον Θεό; Εν τέλει, πρέπει να επιτύχεις ολοκληρωμένη και απόλυτη υποταγή ενώπιον του Θεού στην πίστη σου. Πιστεύεις στον Θεό αλλά εξακολουθείς να έχεις απαιτήσεις απ’ Αυτόν, έχεις πολλές θρησκευτικές αντιλήψεις που δεν μπορείς να αφήσεις πίσω, προσωπικά συμφέροντα που δεν μπορείς να αποχωριστείς, και παρόλα αυτά εξακολουθείς να αναζητάς ευλογίες της σάρκας και θέλεις ο Θεός να σώσει τη σάρκα σου, να σώσει την ψυχή σου —όλα αυτά είναι συμπεριφορές ανθρώπων που έχουν εσφαλμένη οπτική. Παρόλο που οι άνθρωποι με θρησκευτικές πεποιθήσεις έχουν πίστη στον Θεό, δεν επιδιώκουν αλλαγή διάθεσης και δεν επιδιώκουν να γνωρίσουν τον Θεό, αλλά αντιθέτως, επιζητούν μόνο τα συμφέροντα της σάρκας τους. Πολλοί ανάμεσά σας έχουν πίστη που εμπίπτει στην κατηγορία των θρησκευτικών πεποιθήσεων· αυτή δεν συνιστά αληθινή πίστη στον Θεό. Για να πιστέψουν στον Θεό οι άνθρωποι πρέπει να κατέχουν καρδιά που είναι έτοιμη να υποφέρει γι’ Αυτόν και τη θέληση να παραδοθούν. Αν δεν πληρούν τις δύο αυτές προϋποθέσεις, η πίστη τους στον Θεό δεν είναι έγκυρη και δεν θα είναι σε θέση να επιτύχουν αλλαγή στη διάθεσή τους. Μόνο οι άνθρωποι που επιδιώκουν πραγματικά την αλήθεια, αναζητούν τη γνώση για τον Θεό και επιδιώκουν τη ζωή είναι αυτοί που πιστεύουν αληθινά στον Θεό.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Όσοι πρόκειται να οδηγηθούν στην τελείωση πρέπει να υποβληθούν σε εξευγενισμό

336. Μετά από τόσα χρόνια, έχω δει πάμπολλους ανθρώπους που πιστεύουν στον Θεό. Σε τι έχει μετατρέψει η πίστη τους τον Θεό στο μυαλό τους; Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό σαν να είναι μια μάζα κενού αέρα. Οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν καμία απάντηση σε ερωτήσεις για την ύπαρξη του Θεού, επειδή δεν μπορούν ούτε να νιώσουν ούτε να διαισθανθούν την παρουσία ή την απουσία Του, πόσο μάλλον να τις βλέπουν ξεκάθαρα ή να τις κατανοούν. Υποσυνείδητα, οι άνθρωποι αυτοί θεωρούν ότι ο Θεός δεν υπάρχει. Άλλοι πιστεύουν στον Θεό σαν να είναι άνθρωπος. Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι θεωρούν ότι ούτε Εκείνος είναι ικανός να πράξει όλα όσα είναι ανίκανοι να πράξουν οι ίδιοι, και ότι θα πρέπει να σκέφτεται όπως σκέφτονται αυτοί. Ο ορισμός τους για τον Θεό είναι «ένα αόρατο και μη απτό άτομο». Υπάρχει επίσης μια ομάδα ανθρώπων που πιστεύουν στον Θεό σαν να είναι μαριονέτα· οι άνθρωποι αυτοί πιστεύουν ότι ο Θεός δεν έχει συναισθήματα. Νομίζουν ότι ο Θεός είναι ένα άγαλμα από πηλό και ότι όταν αντιμετωπίζει κάποιο ζήτημα, ο Θεός δεν έχει στάση, άποψη ή ιδέες· πιστεύουν πως βρίσκεται στο έλεος του ανθρώπινου είδους. Οι άνθρωποι πιστεύουν απλώς αυτό που θέλουν να πιστέψουν. Αν Τον κάνουν μέγα, τότε είναι μέγας· αν Τον κάνουν μικρό, τότε είναι μικρός. Όταν οι άνθρωποι αμαρτάνουν και χρειάζονται το έλεος του Θεού, την ανεκτικότητα και την αγάπη Του, υποθέτουν ότι ο Θεός θα πρέπει να εκτείνει το έλεός Του. Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι επινοούν έναν «Θεό» στο μυαλό τους, και έπειτα κάνουν τον «Θεό» αυτόν να εκπληρώνει τις απαιτήσεις τους και να ικανοποιεί όλες τους τις επιθυμίες. Ανεξάρτητα από το πού ή το πότε και ανεξάρτητα από το τι κάνουν τέτοιοι άνθρωποι, εκείνοι θα υιοθετήσουν το εν λόγω καπρίτσιο στη μεταχείριση του Θεού και στην πίστη τους. Υπάρχουν ακόμη και εκείνοι που, αφού έχουν επιδεινώσει τη διάθεσή του Θεού, εξακολουθούν να πιστεύουν ότι ο Θεός μπορεί να τους σώσει, επειδή υποθέτουν ότι η αγάπη του Θεού είναι απέραντη και η διάθεσή Του δίκαιη και ότι, ανεξάρτητα από το πόσο υβρίζει κανείς τον Θεό, Εκείνος δεν πρόκειται να θυμάται τίποτε από αυτά. Θεωρούν ότι εφόσον τα ανθρώπινα λάθη, οι ανθρώπινες παραβάσεις και ο ανθρώπινος στασιασμός αποτελούν στιγμιαίες εκφράσεις της διάθεσης ενός ατόμου, ο Θεός δίνει στους ανθρώπους ευκαιρίες και είναι ανεκτικός και υπομονετικός μαζί τους· πιστεύουν ότι ο Θεός θα εξακολουθήσει να τους αγαπά όπως και πριν. Έτσι, διατηρούν μεγάλες ελπίδες για την επίτευξη της σωτηρίας. Στην πραγματικότητα, ανεξάρτητα από το αν πιστεύουν οι άνθρωποι στον Θεό, εφόσον δεν επιδιώκουν την αλήθεια, τότε ο Θεός θα διατηρεί αρνητική στάση απέναντί τους. Τούτο συμβαίνει, επειδή κατά την πορεία της πίστης σου στον Θεό, παρόλο που πήρες το βιβλίο με τα λόγια του Θεού και το θεώρησες ως θησαυρό, και το μελετούσες και το διάβαζες καθημερινά, έβαλες κατά μέρος τον αληθινό Θεό. Τον θεωρείς απλώς κενό αέρα ή απλό άνθρωπο —και ορισμένοι από εσάς τον θεωρούν απλά μαριονέτα και τίποτα περισσότερο. Γιατί το θέτω κατ’ αυτόν τον τρόπο; Το κάνω επειδή από την πλευρά που το βλέπω Εγώ, είτε βρίσκεστε αντιμέτωποι με κάποιο πρόβλημα είτε συναντάτε κάποια περίσταση, όσα υπάρχουν στο υποσυνείδητό σου, όσα δημιουργείς εσωτερικά δεν είχαν ποτέ οποιαδήποτε σύνδεση με τα λόγια του Θεού ή με την επιδίωξη της αλήθειας. Εσύ γνωρίζεις μόνο όσα σκέφτεσαι εσύ ο ίδιος, τη δική σου άποψη και, στη συνέχεια, επιβάλεις τις δικές σου ιδέες και απόψεις διά της βίας στον Θεό. Στον νου σου αυτές γίνονται απόψεις του Θεού, κι από αυτές τις απόψεις δημιουργείς πρότυπα που στηρίζεις ακράδαντα. Με την πάροδο του χρόνου, το να προχωράς κατ’ αυτόν τον τρόπο σε απομακρύνει ολοένα και περισσότερο από τον Θεό.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Πώς να γνωρίσει κανείς τη διάθεση του Θεού και τα αποτελέσματα που θα επιτύχει το έργο Του

337. Γιατί πιστεύεις στον Θεό; Οι περισσότεροι άνθρωποι σαστίζουν με αυτό το ερώτημα. Έχουν πάντα δύο εντελώς διαφορετικές απόψεις σχετικά με τον πρακτικό Θεό και τον Θεό στους ουρανούς, που δείχνει ότι πιστεύουν στον Θεό, όχι με σκοπό να υποταχθούν σ’ Αυτόν, αλλά για να λαμβάνουν συγκεκριμένα προνόμια ή να αποφύγουν τα δεινά που φέρνει αυτή η καταστροφή· μόνο τότε είναι σχετικά υποτακτικοί. Η υποταγή τους είναι υπό όρους· είναι για χάρη των δικών τους προσωπικών προοπτικών και τους επιβάλλεται. Γιατί, λοιπόν, πιστεύεις στον Θεό; Αν είναι μόνο για χάρη των προοπτικών σου και της μοίρας σου, τότε θα ήταν καλύτερα για σένα αν δεν πίστευες καθόλου. Πίστη σαν κι αυτή είναι αυταπάτη, αυτό-επιβεβαίωση και αυτοθαυμασμός. Αν η πίστη σου δεν χτιστεί επάνω στο θεμέλιο της υποταγής στον Θεό, τότε τελικά θα τιμωρηθείς για την εναντίωσή σου σ’ Αυτόν. Όλοι αυτοί οι οποίοι δεν αναζητούν την υποταγή στον Θεό, μέσα από την πίστη τους Του εναντιώνονται. Ο Θεός ζητάει από τους ανθρώπους να αναζητούν την αλήθεια, να διψούν για τον λόγο Του και να τρώνε και να πίνουν τον λόγο Του και να τον κάνουν πράξη, ώστε να καταφέρουν να υποταχθούν στον Θεό. Εάν αυτές είναι οι πραγματικές προθέσεις σου, τότε ο Θεός σίγουρα θα σε επαινέσει και σίγουρα θα είναι ευγενικός απέναντι σου. Αυτό είναι αναμφίβολο και αδιαμφισβήτητο. Εάν πρόθεσή σου δεν είναι να υποταχθείς στον Θεό και έχεις άλλους σκοπούς, τότε όλα όσα λες και κάνεις —οι προσευχές σου ενώπιον του Θεού, ακόμη και κάθε πράξη σου— θα είναι σε αντίθεση μ’ Αυτόν. Μπορεί να είσαι γλυκομίλητος και ευγενής, κάθε μία πράξη και έκφρασή σου μπορεί να φαίνεται σωστή, και ίσως δείχνεις υποτακτικός, αλλά όταν πρόκειται για τις προθέσεις σου και τις απόψεις σου για την πίστη στον Θεό, ό,τι κάνεις αντιτίθεται στον Θεό· ό,τι κάνεις είναι μοχθηρό. Οι άνθρωποι που εμφανίζονται τόσο υπάκουοι σαν πρόβατα, αλλά οι καρδιές τους υποκρύπτουν κακές προθέσεις, είναι λύκοι με προβιά προβάτου. Προσβάλλουν άμεσα τον Θεό και ο Θεός δεν θα χαριστεί σε κανέναν από αυτούς. Το Άγιο Πνεύμα θα αποκαλύψει τον καθένα από αυτούς και θα δείξει στους πάντες ότι όλοι όσοι είναι υποκριτές σίγουρα θα κερδίσουν την αποστροφή και την απόρριψη του Αγίου Πνεύματος. Μην ανησυχείς: ο Θεός θα κάνει το ξεκαθάρισμα και θα ξεφορτωθεί τον κάθε έναν από αυτούς στην ώρα του.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Στην πίστη σου για τον Θεό πρέπει να υποτάσσεσαι στον Θεό

338. Στην πίστη τους στο Θεό, το μεγαλύτερο λάθος των ανθρώπων είναι ότι πιστεύουν μόνο με τα λόγια, και ο Θεός απουσιάζει εντελώς από την καθημερινή ζωή τους. Όλοι οι άνθρωποι όντως πιστεύουν στην ύπαρξη του Θεού, όμως ο Θεός δεν είναι μέρος της καθημερινής ζωής τους. Τα στόματα των ανθρώπων λένε πολλές προσευχές προς τον Θεό, αλλά ο Θεός έχει πολύ μικρή θέση στην καρδιά τους και, κατά συνέπεια, ο Θεός τούς δοκιμάζει ξανά και ξανά. Επειδή οι άνθρωποι είναι ακάθαρτοι είναι που ο Θεός δεν έχει εναλλακτική παρά να τους δοκιμάσει, έτσι ώστε να νιώσουν ντροπή και να φτάσουν στο σημείο να γνωρίσουν τον εαυτό τους μέσα σ’ αυτές τις δοκιμασίες. Διαφορετικά, οι άνθρωποι θα γίνονταν απόγονοι του αρχαγγέλου και θα γίνονταν ολοένα και πιο διεφθαρμένοι. Κατά τη διάρκεια της πιστης του στον Θεό, κάθε άνθρωπος αποτινάσσει πολλά από τα κίνητρα και στόχους του υπό την αδιάλειπτη κάθαρση από τον Θεό. Σε άλλη περίπτωση, ο Θεός δεν θα είχε τρόπο να χρησιμοποιήσει κανέναν, και ο Θεός δεν θα είχε τρόπο να πράξει στους ανθρώπους το έργο που Εκείνος οφείλει. Ο Θεός πρώτα καθαίρει τους ανθρώπους, και κατά τη διαδικασία αυτή, εκείνοι μπορούν να γνωρίσουν τον εαυτό τους και ο Θεός μπορεί να τους αλλάξει. Μόνο τότε ενσταλάζει ο Θεός τη ζωή Του σ’ αυτούς, και μόνο έτσι μπορούν οι καρδιές τους να στραφούν πλήρως στον Θεό. Κι έτσι, λέω ότι η πίστη στον Θεό δεν είναι τόσο απλή όσο λένε οι άνθρωποι. Όπως το βλέπει ο Θεός, αν έχεις μόνο γνώση, αλλά δεν έχεις τον λόγο Του ως ζωή, και αν περιορίζεσαι μόνο στη δική σου γνώση, αλλά δεν μπορείς να κάνεις πράξη την αλήθεια ούτε να βιώσεις τον λόγο του Θεού, τότε αυτό αποτελεί απόδειξη ότι ακόμα δεν διαθέτεις μια καρδιά που αγαπά τον Θεό, και δείχνει ότι η καρδιά σου δεν ανήκει στον Θεό. Μπορεί κανείς να αποκτήσει γνώση για τον Θεό μέσω της πίστης σε Αυτόν: Αυτός είναι ο τελικός στόχος, ο στόχος της επιδίωξης του ανθρώπου. Πρέπει να αφιερώσεις προσπάθεια στη βίωση των λόγων του Θεού, έτσι ώστε να μπορούν να φέρουν καρπούς στην άσκησή σου. Αν έχεις μόνο δογματική γνώση, τότε η πίστη σου στον Θεό θα καταλήξει στο κενό. Μόνο αν στη συνέχεια κάνεις, επίσης, πράξη και βιώσεις τον λόγο Του, μπορεί η πίστη σου να θεωρηθεί ολοκληρωμένη και σε συμφωνία με τις προθέσεις του Θεού.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Οφείλεις να ζεις για την αλήθεια αφού πιστεύεις στον Θεό

339. Πιστεύεις στον Θεό και Τον ακολουθείς, και έτσι πρέπει να έχεις μια καρδιά που αγαπά τον Θεό. Πρέπει να αποτινάξεις τη διεφθαρμένη σου διάθεση, πρέπει να επιδιώξεις να ικανοποιήσεις τις προθέσεις του Θεού και πρέπει να εκπληρώσεις το καθήκον ενός δημιουργήματος. Δεδομένου ότι πιστεύεις και ακολουθείς τον Θεό, θα πρέπει να προσφέρεις τα πάντα σε Αυτόν, να μην έχεις προσωπικές επιλογές ή απαιτήσεις και να καταφέρεις να ικανοποιήσεις τις προθέσεις του Θεού. Εφόσον δημιουργήθηκες, θα πρέπει να υποταχθείς στον Κύριο που σε δημιούργησε, γιατί εσύ είσαι εγγενώς χωρίς κυριαρχία πάνω στον εαυτό σου και δεν έχεις τη φυσική ικανότητα να ελέγχεις το δικό σου πεπρωμένο. Αφού είσαι άνθρωπος που πιστεύει στον Θεό, πρέπει να επιδιώκεις τον καθαγιασμό και την αλλαγή. Εφόσον είσαι δημιούργημα, οφείλεις να είσαι πιστός στο καθήκον σου και να διατηρείς τη θέση σου, και πρέπει να μην υπερβαίνεις το καθήκον σου. Αυτό δεν πρέπει να σε περιορίζει, ούτε να σε καταπνίγει μέσω της διδασκαλίας, αλλά είναι, αντιθέτως, το μονοπάτι μέσω του οποίου μπορείς να εκπληρώσεις το καθήκον σου, και μπορεί να επιτευχθεί —και θα πρέπει να επιτευχθεί— από όλους εκείνους που πράττουν το δίκαιο.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Η επιτυχία ή η αποτυχία εξαρτάται από το μονοπάτι που βαδίζει ο άνθρωπος

340. Η πιο θεμελιώδης απαίτηση της πίστης του ανθρώπου στον Θεό είναι να έχει μια ειλικρινή καρδιά, να μπορεί να αφιερώνεται πλήρως και να μπορεί να υποτάσσεται πραγματικά. Το πιο δύσκολο για τον άνθρωπο είναι να προσφέρει ολόκληρη τη ζωή του με αντάλλαγμα την αληθινή πίστη, μέσω της οποίας μπορεί να κερδίσει ολόκληρη την αλήθεια και να εκπληρώσει το καθήκον του ως δημιούργημα. Αυτό ακριβώς δεν καταφέρνουν να πετύχουν όσοι αποτυγχάνουν και ακόμα περισσότερο όσοι δεν μπορούν να βρουν τον Χριστό. Επειδή ο άνθρωπος δεν είναι καλός στο να αφιερώνεται πλήρως στον Θεό, επειδή ο άνθρωπος δεν είναι πρόθυμος να εκτελεί το καθήκον του για τον Δημιουργό, επειδή ο άνθρωπος έχει δει την αλήθεια, αλλά την αποφεύγει και βαδίζει το δικό του μονοπάτι, επειδή ο άνθρωπος κατά την επιδίωξή του ακολουθεί πάντα το μονοπάτι αυτών που έχουν αποτύχει, επειδή ο άνθρωπος επαναστατεί συνέχεια ενάντια στον Ουρανό, γι’ αυτό ακριβώς ο άνθρωπος μονίμως αποτυγχάνει, μονίμως παγιδεύεται στα τεχνάσματα του Σατανά και στα δικά του δίχτυα. Επειδή ο άνθρωπος δεν γνωρίζει τον Χριστό, επειδή ο άνθρωπος δεν είναι επιδέξιος στο να κατανοεί και να βιώνει την αλήθεια, επειδή ο άνθρωπος λατρεύει υπερβολικά τον Παύλο και έχει υπερβολική επιθυμία να πάει στον ουρανό, επειδή ο άνθρωπος απαιτεί πάντα να τον υπακούει ο Χριστός και συμπεριφέρεται δεσποτικά στον Θεό, γι’ αυτό εκείνες οι μεγαλοπρεπείς σπουδαίες προσωπικότητες κι εκείνοι που έχουν βιώσει τα σκαμπανεβάσματα του κόσμου παραμένουν ανίκανοι να γλιτώσουν τον θάνατο, και πεθαίνουν εν μέσω της παίδευσης του Θεού. Το μόνο που μπορώ να πω γι’ αυτούς τους ανθρώπους είναι ότι πεθαίνουν με τραγικό τρόπο και ότι η συνέπεια γι’ αυτούς —ο θάνατός τους— δεν είναι αδικαιολόγητη. Δεν γίνεται η αποτυχία τους ακόμη πιο απαράδεκτη στον νόμο του Ουρανού; Η αλήθεια προέρχεται από τον κόσμο του ανθρώπου, όμως η αλήθεια στους ανθρώπους μεταφέρεται από τον Χριστό. Προέρχεται από τον Χριστό, δηλαδή από τον ίδιο τον Θεό, και αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος. Ωστόσο, ο Χριστός παρέχει απλώς την αλήθεια. Δεν έχει έρθει εδώ για να αποφασίσει αν ο άνθρωπος θα πετύχει στην επιδίωξή του για την αλήθεια. Επομένως, το αν ο άνθρωπος θα έχει επιτυχία όσον αφορά την αλήθεια ή όχι εξαρτάται εξ ολοκλήρου από την επιδίωξή του. Αυτό το ζήτημα δεν είχε ποτέ σχέση με τον Χριστό, αλλά καθορίζεται από την επιδίωξή του ανθρώπου. Ο προορισμός του ανθρώπου και η επιτυχία του ή η αποτυχία του δεν μπορούν να συσσωρευτούν όλα επάνω στο κεφάλι του Θεού, έτσι ώστε ο ίδιος ο Θεός να τα αναλάβει, επειδή αυτό δεν είναι θέμα Θεού, αλλά συνδέεται άμεσα με το καθήκον που πρέπει να εκτελούν τα δημιουργήματα. Οι περισσότεροι άνθρωποι πράγματι έχουν λίγη γνώση της επιδίωξης και του προορισμού του Παύλου και του Πέτρου, όμως οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν παρά μόνο τα αποτελέσματα του Πέτρου και του Παύλου και αγνοούν το μυστικό πίσω από την επιτυχία του Πέτρου ή τις ελλείψεις που οδήγησαν στην αποτυχία του Παύλου. Επομένως, εάν είστε εντελώς ανίκανοι να βλέπετε την ουσία της επιδίωξής τους, τότε η επιδίωξη των περισσότερων από εσάς επίσης θα αποτύχει, και ακόμα κι αν ένας μικρός αριθμός από εσάς φτάσει στην επιτυχία, ούτε τότε δεν θα είναι ίσοι με τον Πέτρο. Εάν το μονοπάτι της επιδίωξής σου είναι το σωστό, τότε έχεις μια ελπίδα να επιτύχεις· αν το μονοπάτι που ακολουθείς στην αναζήτηση της αλήθειας είναι λάθος, τότε δεν θα μπορέσεις ποτέ να επιτύχεις και θα έχεις το ίδιο τέλος με τον Παύλο.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Η επιτυχία ή η αποτυχία εξαρτάται από το μονοπάτι που βαδίζει ο άνθρωπος

341. Αν πιστεύεις στον Θεό, τότε πρέπει να υποτάσσεσαι σ’ Αυτόν, να κάνεις πράξη την αλήθεια και να εκπληρώνεις όλα τα καθήκοντά σου. Επιπλέον, πρέπει να καταλαβαίνεις τα πράγματα που θα πρέπει να βιώνεις. Αν βιώνεις μόνο το κλάδεμα, την πειθαρχία και την κρίση, και αν μπορείς μόνο να απολαμβάνεις τον Θεό, αλλά εξακολουθείς να μην μπορείς να νιώθεις πότε σε πειθαρχεί ή σε κλαδεύει ο Θεός, αυτό είναι απαράδεκτο. Ίσως στον συγκεκριμένο εξευγενισμό να είσαι σε θέση να παραμείνεις ακλόνητος, αλλά αυτό και πάλι δεν είναι αρκετό· πρέπει να συνεχίσεις να βαδίζεις προς τα εμπρός. Το δίδαγμα του να αγαπάς τον Θεό δεν σταματά και δεν τελειώνει ποτέ. Οι άνθρωποι εκλαμβάνουν την πίστη στον Θεό σαν κάτι υπερβολικά απλό, αλλά όταν αποκτούν κάποια πρακτική εμπειρία, τότε συνειδητοποιούν πως η πίστη στον Θεό δεν είναι τόσο απλή όσο φαντάζονται. Όταν ο Θεός εργάζεται για να εξευγενίσει τον άνθρωπο, ο άνθρωπος υποφέρει. Όσο μεγαλύτερος είναι ο εξευγενισμός κάποιου, τόσο περισσότερο θα έχει μια καρδιά που αγαπάει τον Θεό και τόσο μεγαλύτερο μέρος από τη δύναμη του Θεού θα αποκαλυφθεί μέσα του. Αντιστρόφως, όσο μικρότερος είναι ο εξευγενισμός που δέχεται κάποιος, τόσο λιγότερο θα έχει μια καρδιά που αγαπάει τον Θεό και τόσο λιγότερη δύναμη του Θεού θα αποκαλυφθεί μέσα του. Όσο μεγαλύτερος είναι ο εξευγενισμός και ο πόνος αυτού του ανθρώπου και όσο μεγαλύτερο μαρτύριο βιώνει, τόσο πιο μεγάλη θα γίνει και η αγάπη του για τον Θεό, τόσο πιο γνήσια θα γίνει η πίστη του στον Θεό και τόσο πιο βαθιά θα είναι η γνώση του για τον Θεό. Στις εμπειρίες σου, θα δεις πως οι άνθρωποι που υποφέρουν πολύ καθώς εξευγενίζονται και που κλαδεύονται και πειθαρχούνται πολύ νιώθουν βαθιά αγάπη για τον Θεό και έχουν πιο βαθιά και διεισδυτική γνώση γι’ Αυτόν, ενώ όσοι δεν έχουν βιώσει κλάδεμα έχουν επιφανειακή γνώση. Μπορούν μόνο να πουν: «Ο Θεός είναι τόσο καλός, παρέχει χάρη στους ανθρώπους ώστε να μπορούν να Τον απολαμβάνουν». Αν οι άνθρωποι έχουν βιώσει το κλάδεμα και την πειθαρχία, τότε είναι σε θέση να μιλούν για την πραγματική γνώση για τον Θεό. Άρα όσο πιο θαυμαστό είναι το έργο του Θεού μέσα στον άνθρωπο, τόσο πιο πολύτιμο και σημαντικό είναι. Όσο πιο ακατανόητο σου είναι και όσο πιο ασύμβατο είναι με τις αντιλήψεις σου, τόσο περισσότερο μπορεί το έργο του Θεού να σε κατακτήσει, να σε κερδίσει και να σε οδηγήσει στην τελείωση. Πόσο σπουδαίο είναι το έργο του Θεού! Αν ο Θεός δεν εξευγένιζε τον άνθρωπο κατ’ αυτόν τον τρόπο, αν δεν εργαζόταν σύμφωνα με τη μέθοδο αυτήν, τότε το έργο Του θα ήταν ατελέσφορο και άνευ σπουδαιότητας. Ειπώθηκε κατά το παρελθόν πως ο Θεός θα επέλεγε και θα κέρδιζε αυτήν την ομάδα ανθρώπων, και θα τους ολοκλήρωνε κατά τις έσχατες ημέρες· αυτό έχει εξαιρετική σπουδαιότητα. Όσο πιο μεγαλειώδες είναι το έργο που επιτελεί μέσα σας, τόσο πιο βαθιά και αγνή είναι η αγάπη σας για τον Θεό. Όσο πιο μεγαλειώδες είναι το έργο του Θεού, τόσο πιο ικανός είναι ο άνθρωπος να κατανοήσει κάτι από τη σοφία Του και τόσο πιο βαθιά είναι η γνώση του ανθρώπου γι’ Αυτόν.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Όσοι πρόκειται να οδηγηθούν στην τελείωση πρέπει να υποβληθούν σε εξευγενισμό

342. Η πίστη στον Θεό απαιτεί υποταγή σ’ Εκείνον και βίωση του έργου Του. Ο Θεός έχει κάνει τόσο πολύ έργο —θα μπορούσε να ειπωθεί ότι όλα αυτά είναι τελείωση, εξευγενισμός και ακόμα περισσότερο, παίδευση για τους ανθρώπους. Δεν έχει υπάρξει ούτε ένα βήμα στο έργο του Θεού που να συνάδει με τις αντιλήψεις των ανθρώπων· αυτό που έχουν απολαύσει οι άνθρωποι είναι τα σκληρά λόγια του Θεού. Όταν έρθει ο Θεός, οι άνθρωποι θα πρέπει να απολαύσουν την μεγαλοπρέπεια και την οργή Του. Εντούτοις, όσο σκληρά κι αν είναι τα λόγια Του, έρχεται για να σώσει την ανθρωπότητα και να την οδηγήσει στην τελείωση. Ως δημιουργήματα, οι άνθρωποι θα πρέπει να εκπληρώνουν τα καθήκοντα που οφείλουν να εκπληρώσουν και να παραμένουν ακλόνητοι στη μαρτυρία τους για τον Θεό εν μέσω του εξευγενισμού. Σε κάθε δοκιμασία, θα πρέπει να στηρίζουν τη μαρτυρία που θα πρέπει να καταθέσουν και να το κάνουν ηχηρά για χάρη του Θεού. Ο άνθρωπος που το κάνει αυτό είναι νικητής. Όπως κι αν σε εξευγενίζει ο Θεός, παραμένεις γεμάτος εμπιστοσύνη και δεν χάνεις ποτέ την εμπιστοσύνη σου σ’ Αυτόν. Κάνεις ό,τι θα πρέπει να κάνει ο άνθρωπος. Αυτό ζητά ο Θεός απ’ τον άνθρωπο, και η καρδιά του ανθρώπου θα πρέπει να μπορεί να επιστρέψει ολοκληρωτικά σ’ Εκείνον και να στρέφεται σ’ Εκείνον κάθε στιγμή που περνά. Αυτός είναι νικητής. Εκείνοι στους οποίους αναφέρεται ο Θεός ως «νικητές» είναι εκείνοι που εξακολουθούν να μπορούν να παραμείνουν σταθεροί στη μαρτυρία τους και να διατηρούν την αρχική τους εμπιστοσύνη και την αφοσίωσή τους στον Θεό όταν είναι υπό την επιρροή του Σατανά και ενώ τελούν υπό την πολιορκία του Σατανά, δηλαδή όταν βρίσκονται εν μέσω των δυνάμεων του σκότους. Αν εξακολουθείς να μπορείς να διατηρείς την καρδιά σου αγνή ενώπιον του Θεού και να διατηρείς γνήσια αγάπη για τον Θεό ό,τι κι αν γίνει, τότε παραμένεις σταθερός στη μαρτυρία σου ενώπιον του Θεού, και σ’ αυτό αναφέρεται ο Θεός όταν μιλά για κάποιον που είναι «νικητής». Αν η επιδίωξή σου είναι εξαιρετική όταν ο Θεός σε ευλογεί, αλλά οπισθοχωρείς χωρίς τις ευλογίες Του, είναι αυτό αγνότητα; Εφόσον είσαι σίγουρος ότι αυτή η οδός είναι αληθινή, πρέπει να την ακολουθήσεις μέχρι τέλους· πρέπει να διατηρήσεις την αφοσίωσή σου στον Θεό. Εφόσον έχεις δει ότι ο ίδιος ο Θεός έχει έρθει στη γη για να σε οδηγήσει στην τελείωση, θα πρέπει να δώσεις την καρδιά σου ολοκληρωτικά σ’ Αυτόν. Αν εξακολουθείς να μπορείς να Τον ακολουθήσεις, ό,τι κι αν κάνει, ακόμη κι αν αποφασίσει ένα δυσμενές αποτέλεσμα για σένα στο τέλος, αυτό σημαίνει να διατηρείς την αγνότητά σου ενώπιον του Θεού. Η προσφορά ενός άγιου πνευματικού σώματος και ενός αγνού παρθένου στον Θεό σημαίνει να διατηρείς ειλικρινή καρδιά ενώπιον του Θεού. Για την ανθρωπότητα, η ειλικρίνεια είναι αγνότητα και το να είναι κανείς ικανός να είναι ειλικρινής προς τον Θεό σημαίνει να διατηρεί την αγνότητα. Αυτό είναι που θα πρέπει να κάνεις πράξη. Όταν οφείλεις να προσευχηθείς, προσευχήσου· όταν οφείλεις να συμμετάσχεις σε συναθροίσεις συναναστροφής, κάν’ το· όταν οφείλεις να ψάλλεις ύμνους, ψάλλε ύμνους· κι όταν οφείλεις να επαναστατήσεις ενάντια στη σάρκα, επαναστάτησε ενάντια στη σάρκα. Όταν εκτελείς το καθήκον σου, μην το κάνεις όπως να ’ναι· όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με δοκιμασίες, μείνε ακλόνητος. Αυτό σημαίνει αφοσίωση στον Θεό.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Θα πρέπει να διατηρήσεις την αφοσίωσή σου στον Θεό

343. Όταν ο Μωυσής χτύπησε τον βράχο και ανάβλυσε το νερό που παραχώρησε ο Ιεχωβά, αυτό έγινε λόγω της πίστης του. Όταν ο Δαβίδ έπαιξε τη λύρα για να δοξάσει Εμένα, τον Ιεχωβά —με την καρδιά του γεμάτη χαρά— αυτό έγινε λόγω της πίστης του. Όταν ο Ιώβ έχασε τα ζώα του που γέμιζαν τα βουνά, καθώς και ανείπωτες ποσότητες πλούτου, και το κορμί του γέμισε με οδυνηρές πληγές, αυτό έγινε λόγω της πίστης του. Όταν μπόρεσε να ακούσει τη δική Μου φωνή, του Ιεχωβά, και να δει τη δική Μου δόξα, του Ιεχωβά, αυτό έγινε λόγω της πίστης του. Το γεγονός ότι ο Πέτρος μπόρεσε να ακολουθήσει τον Ιησού Χριστό οφειλόταν στην πίστη του. Το γεγονός ότι μπόρεσε να καρφωθεί στον σταυρό για χάρη Μου και να καταθέσει ένδοξη μαρτυρία οφειλόταν, επίσης, στην πίστη του. Όταν ο Ιωάννης είδε την ένδοξη εικόνα του Υιού του ανθρώπου, αυτό έγινε λόγω της πίστης του. Όταν είδε το όραμα των εσχάτων ημερών, αυτό έγινε ακόμη περισσότερο λόγω της πίστης του. Ο λόγος για τον οποίο τα λεγόμενα πλήθη των εθνών των Εθνικών έχουν λάβει την αποκάλυψή Μου και έχουν φτάσει στο σημείο να μάθουν ότι έχω επιστρέψει στη σάρκα για να επιτελέσω το έργο Μου ανάμεσα στους ανθρώπους, είναι επίσης λόγω της πίστης τους. Όλοι εκείνοι που έχουν πληγεί από τα σκληρά λόγια Μου, κι όμως έχουν παρηγορηθεί από αυτά και έχουν σωθεί, δεν το έχουν καταφέρει λόγω της πίστης τους; Οι άνθρωποι έχουν λάβει πάρα πολλά λόγω της πίστης τους, κι αυτά δεν είναι πάντοτε ευλογίες. Μπορεί να μη δέχονται το είδος της ευτυχίας και της χαράς που ένιωθε ο Δαβίδ ή να μην τους παρέχεται νερό από τον Ιεχωβά, όπως έγινε με τον Μωυσή. Για παράδειγμα, ο Ιώβ ευλογήθηκε από τον Ιεχωβά λόγω της πίστης του, αλλά υπέστη και καταστροφή. Είτε ευλογείσαι είτε υφίστασαι καταστροφή, και τα δύο αποτελούν ευλογημένα γεγονότα. Χωρίς πίστη, δεν θα είχες την ικανότητα να λάβεις αυτό το έργο της κατάκτησης, πόσο μάλλον δε, να δεις τις πράξεις του Ιεχωβά να παρουσιάζονται σήμερα μπρος στα μάτια σου. Δεν θα είχες την ικανότητα να βλέπεις, πόσο μάλλον δε, να λαμβάνεις. Αν δεν σε έβρισκαν αυτές οι μάστιγες, αυτές οι συμφορές και όλες οι κρίσεις, θα μπορούσες να δεις σήμερα τις πράξεις του Ιεχωβά; Σήμερα, η πίστη είναι αυτή που σου δίνει τη δυνατότητα να κατακτηθείς και το γεγονός ότι κατακτάσαι είναι αυτό που σου δίνει τη δυνατότητα να πιστεύεις σε κάθε πράξη του Ιεχωβά. Το γεγονός ότι λαμβάνεις τέτοια παίδευση και κρίση οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην πίστη. Μέσω αυτής της παίδευσης και κρίσης, εσύ κατακτάσαι και οδηγείσαι στην τελείωση. Χωρίς το είδος της παίδευσης και της κρίσης που λαμβάνεις σήμερα, η πίστη σου θα ήταν μάταιη, καθότι δεν θα γνώριζες τον Θεό· ανεξάρτητα από το πόσο πολύ πίστευες σ’ Εκείνον, η πίστη σου θα παρέμενε μόνο κενά λόγια, χωρίς να βασίζεται στην πραγματικότητα. Μόνο αφότου λάβεις αυτό το έργο της κατάκτησης —έργο το οποίο σε καθιστά απολύτως υποτακτικό— γίνεται η πίστη σου αληθινή και αξιόπιστη, και στρέφεται η καρδιά σου προς τον Θεό. Ακόμη κι αν υφίστασαι μεγάλη κρίση και κατάρα λόγω αυτής της λέξης, «πίστη», έχεις αληθινή πίστη και λαμβάνεις το πιο αληθινό, το πιο πραγματικό και το πιο πολύτιμο πράγμα. Αυτό συμβαίνει επειδή μόνο κατά τη διάρκεια της κρίσης βλέπεις τον τελικό προορισμό των δημιουργημάτων· μέσα από αυτήν την κρίση βλέπεις ότι πρέπει να αγαπάς τον Δημιουργό· μέσα από ένα τέτοιο έργο κατάκτησης βλέπεις το χέρι του Θεού· μέσα απ’ αυτήν την κατάκτηση αρχίζεις να κατανοείς πλήρως την ανθρώπινη ζωή· μέσα απ’ αυτήν την κατάκτηση κερδίζεις το σωστό μονοπάτι της ανθρώπινης ζωής και φτάνεις στο σημείο να κατανοήσεις το πραγματικό νόημα του «ανθρώπου»· μόνο μέσα απ’ αυτήν την κατάκτηση βλέπεις τη δίκαιη διάθεση του Παντοδύναμου και την όμορφη, ένδοξη όψη Του· μέσα απ’ αυτό το έργο της κατάκτησης μαθαίνεις την προέλευση του ανθρώπου και καταλαβαίνεις την «αθάνατη ιστορία» όλης της ανθρωπότητας· μέσα απ’ αυτήν την κατάκτηση φτάνεις στο σημείο να κατανοήσεις τους προγόνους της ανθρωπότητας και την προέλευση της διαφθοράς της ανθρωπότητας· μέσα απ’ αυτήν την κατάκτηση λαμβάνεις χαρά και παρηγοριά, καθώς και ατέρμονη συμμόρφωση, πειθαρχία και λόγια επίπληξης από τον Δημιουργό προς την ανθρωπότητα που Εκείνος δημιούργησε· μέσα απ’ αυτό το έργο της κατάκτησης λαμβάνεις ευλογίες, καθώς και τις συμφορές που αξίζει ο άνθρωπος… Όλα αυτά δεν οφείλονται σε εκείνο το ψήγμα πίστης που έχεις; Δεν μεγάλωσε η πίστη σου αφότου απέκτησες αυτά τα πράγματα; Δεν έχεις κερδίσει εξαιρετικά πολλά;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Η αληθινή ιστορία του έργου της κατάκτησης (1)