Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Προσθήκη 2: Κεφάλαιο 2

Όταν οι άνθρωποι αντικρίζουν τον πρακτικό Θεό, όταν ζουν οι ίδιοι προσωπικά, περπατούν δίπλα-δίπλα και κατοικούν μαζί με τον ίδιο τον Θεό, αφήνουν στην άκρη την περιέργεια που υπήρχε στην καρδιά τους τόσα χρόνια. Η γνώση του Θεού για τον οποίο μιλούσαμε προηγουμένως είναι μόνο το πρώτο βήμα: αν και οι άνθρωποι έχουν επίγνωση του Θεού, εξακολουθούν πολλές αμφιβολίες που επιμένουν στις καρδιές τους: από πού προέρχεται ο Θεός; Τρώει ο Θεός; Είναι ο Θεός πολύ διαφορετικός από τους απλούς ανθρώπους; Για τον Θεό, η ενασχόληση με όλους τους ανθρώπους είναι κάτι εύκολο, κάτι σαν παιδικό παιχνίδι; Είναι όλα όσα λέγονται από το στόμα του Θεού τα μυστήρια του ουρανού; Είναι όλα όσα λέει υψηλότερα από όλων των πλασμάτων; Λάμπει φως στα μάτια του Θεού; Και ούτω καθεξής – για τέτοια πράγματα είναι ικανή η αντίληψη των ανθρώπων. Αυτά τα πράγματα θα πρέπει να κατανοήσετε και να ενστερνιστείτε πριν από οτιδήποτε άλλο. Σύμφωνα με τις αντιλήψεις του ανθρώπου, ο ενσαρκωμένος Θεός παραμένει ένας αόριστος Θεός. Χωρίς την πρακτική γνώση, οι άνθρωποι δεν θα μπορούσαν ποτέ να Με κατανοήσουν και ποτέ δεν θα έβλεπαν τις πράξεις Μου με τη δική τους εμπειρία. Μόνον επειδή έγινα σάρκα, οι άνθρωποι αδυνατούν να κατανοήσουν το θέλημά Μου. Εάν δεν είχα γίνει σάρκα και εξακολουθούσα να βρίσκομαι στον ουρανό, στο πνευματικό πεδίο ακόμη, τότε οι άνθρωποι θα Με «γνώριζαν», θα έσκυβαν και θα Με προσκυνούσαν και θα μιλούσαν για τη «γνώση» τους για Μένα μέσω της εμπειρίας τους – σε τι θα χρησίμευε όμως μια τέτοια γνώση; Ποια θα ήταν η αξία της ως αναφορά; Θα μπορούσε η γνώση που προέρχεται από τις αντιλήψεις των ανθρώπων να είναι πραγματική; Δεν θέλω τη γνώση από τα μυαλά των ανθρώπων – θέλω πρακτικές γνώσεις.

Το θέλημά Μου σας αποκαλύπτεται ανά πάσα στιγμή, και ανά πάσα στιγμή υπάρχει η φώτιση και η διαφώτισή μου. Και όταν ενεργώ άμεσα μέσω της θεϊκής μου φύσης, η πράξη μου δεν διηθείται μέσα από τον εγκέφαλο, δεν υπάρχει ανάγκη να προσθέσω κάποιο «καρύκευμα» – πρόκειται για μια άμεση πράξη της θεϊκής φύσης. Για τι είναι ικανοί οι άνθρωποι; Δεν πραγματοποιήθηκαν προσωπικά από Μένα τα πάντα από τη στιγμή της δημιουργίας μέχρι σήμερα; Στο παρελθόν, μίλησα για τα επτά πνεύματα του Θεού, όμως κανείς δεν ήταν σε θέση να καταλάβει την ουσία Τους – ακόμη και όταν τα γνώριζαν, δεν ήταν σε θέση να τα κατανοήσουν πλήρως. Όταν εργάζομαι υπό την ανθρώπινη φύση διεπόμενη από τη θεϊκή, επειδή το έργο αυτό διεξάγεται υπό συνθήκες που οι άνθρωποι πιστεύουν ότι δεν είναι υπερφυσικές, αλλά φυσιολογικές, αναφέρεται ως έργο του Αγίου Πνεύματος. Όταν εργάζομαι άμεσα μέσω της θεϊκής φύσης, επειδή δεν περιορίζομαι από τις αντιλήψεις των ανθρώπων και δεν υπόκειμαι στα όρια του «υπερφυσικού» κατά τις αντιλήψεις τους, αυτό το έργο έχει άμεση επίδραση, πηγαίνει στην καρδιά του θέματος, μπαίνει κατευθείαν στο θέμα. Ως αποτέλεσμα αυτού, το εν λόγω βήμα εργασίας είναι καθαρότερο, είναι δύο φορές γρηγορότερο, η γνώση των ανθρώπων επιταχύνεται και ο λόγος Μου αυξάνεται, κάνοντας όλους τους ανθρώπους να σπεύδουν να καλύψουν τη διαφορά. Επειδή το αποτέλεσμα είναι διαφορετικό, επειδή τα μέσα, η φύση και το περιεχόμενο του έργου Μου δεν είναι τα ίδια – και, επιπλέον, επειδή έχω αρχίσει επίσημα να εργάζομαι μέσω της σάρκας, με βάση τα προαναφερθέντα, το εν λόγω βήμα εργασίας αναφέρεται ως έργο του Πνεύματος. Δεν είναι κάτι αφηρημένο. Με βάση τις αλλαγές στα[α] μέσα με τα οποία εργάζομαι για εσάς, αλλά και μετά την άφιξη της βασιλείας, τα επτά Πνεύματα του Θεού αρχίζουν να εργάζονται και το έργο αυτό συνεχώς βαθαίνει και γίνεται πιο έντονο. Όταν όλοι οι άνθρωποι αντικρίζουν τον Θεό και όλοι βλέπουν ότι το Πνεύμα του Θεού είναι μεταξύ των ανθρώπων, γίνεται σαφής η πλήρης σημασία της ενσάρκωσής Μου. Δεν χρειάζεται να συνοψίσουμε – οι άνθρωποι το γνωρίζουν αυτό με τρόπο φυσικό.

Λαμβάνοντας υπόψη πολλές πτυχές - τις μεθόδους με τις οποίες εργάζομαι, τα βήματα του έργου Μου, τον τόνο του λόγου Μου σήμερα, και άλλα παρόμοια - μόνον όσα προέρχονται από το στόμα Μου τώρα αποτελούν «τις ομιλίες των επτά Πνευμάτων». Αν και μιλούσα και κατά το παρελθόν, αυτό συνέβαινε κατά τη διάρκεια της σύστασης της Εκκλησίας. Ήταν σαν τον πρόλογο και το ευρετήριο σε ένα μυθιστόρημα, χωρίς την ουσία. Μόνον οι σημερινές ομιλίες μπορούν να θεωρούνται η ουσία των ομιλιών των επτά Πνευμάτων. «Οι ομιλίες των επτά Πνευμάτων» αναφέρονται στις ομιλίες που προέρχονται από τον θρόνο, δηλαδή που εκφέρονται απευθείας μέσω της θεϊκής φύσης. Η στιγμή που οι ομιλίες Μου στράφηκαν στην αποκάλυψη των μυστηρίων του ουρανού ήταν η στιγμή που μίλησα απευθείας μέσω της θεϊκής φύσης. Με άλλα λόγια, χωρίς περιορισμούς λόγω της ανθρώπινης φύσης, αποκάλυψα άμεσα όλα τα μυστήρια και τις συνθήκες της πνευματικής βασιλείας. Γιατί λέω ότι προηγουμένως περιοριζόμουν από την ανθρώπινη φύση; Αυτό απαιτεί εξήγηση. Στα μάτια των ανθρώπων, κανείς δεν είναι σε θέση να αποκαλύπτει τα μυστήρια του ουρανού. Εκτός από τον ίδιο τον Θεό, κανένας άλλος στη γη δεν θα μπορούσε να γνωρίζει αυτά τα μυστήρια. Συνεπώς, απευθύνομαι στην αντίληψη των ανθρώπων και δηλώνω ότι στο παρελθόν δεν αποκάλυψα κανένα μυστήριο, επειδή περιοριζόμουν από την ανθρώπινη φύση. Πιο συγκεκριμένα, ωστόσο, δεν συμβαίνει αυτό: το περιεχόμενο του λόγου Μου διαφέρει, εφόσον διαφέρει και το έργο Μου, και έτσι, όταν ξεκίνησα να εκτελώ τη διακονία Μου μέσω της θεϊκής φύσης, αποκάλυψα μυστήρια. Στο παρελθόν, έπρεπε να δουλεύω υπό συνθήκες που όλοι οι άνθρωποι θεωρούσαν κανονικές και τα λόγια που έλεγα η αντίληψη των ανθρώπων μπορούσε να τα αντιληφθεί. Όταν ξεκίνησα να αποκαλύπτω μυστήρια, κανένα από αυτά δεν ήταν προσιτό στην αντίληψη των ανθρώπων – ήταν απίθανα για την ανθρώπινη σκέψη. Έτσι λοιπόν, ξεκίνησα επισήμως να στρέφομαι προς το να μιλώ μέσω της θεϊκής φύσης, και αυτές ήταν οι ομιλίες των επτά Πνευμάτων. Μολονότι τα λόγια του παρελθόντος ήταν ομιλίες από του θρόνου, εκφέρονταν με βάση το τι μπορούσε να είναι εφικτό για τους ανθρώπους και έτσι δεν εκφέρονταν άμεσα μέσω της θεϊκής φύσης – ως αποτέλεσμα αυτού, δεν ήταν οι ομιλίες των επτά Πνευμάτων.

Υποσημειώσεις:

α. Στο αρχικό κείμενο παραλείπονται οι λέξεις «τις αλλαγές σ[τα]».

Προηγούμενο:Κεφάλαιο 11

Επόμενο:Κεφάλαιο 12

Δείτε επίσης