Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

0 αποτελέσματα αναζήτησης

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ζ'

Μια επισκόπηση της εξουσίας του Θεού, της δίκαιης διάθεσης του Θεού και της αγιοσύνης του Θεού

Όταν έχετε τελειώσει την προσευχή σας, η καρδιά σας νιώθει ήρεμη στην παρουσία του Θεού; (Ναι.) Αν η καρδιά ενός ανθρώπου μπορεί να ηρεμήσει, αυτός θα μπορεί να ακούσει και να κατανοήσει τον λόγο του Θεού και θα μπορεί να ακούσει και να κατανοήσει την αλήθεια. Αν η καρδιά σου αδυνατεί να ηρεμήσει, αν η καρδιά σου είναι πάντα ακαθοδήγητη ή πάντα σκέφτεται άλλα πράγματα, αυτό θα επηρεάσει τη δυνατότητά σου να καταφέρεις να ακούσεις τον λόγο του Θεού. Επομένως, τι βρίσκεται στο επίκεντρο αυτού που συζητάμε τώρα; Ας ξανασκεφτούμε λιγάκι όλοι μας το κύριο σημείο. Όσον αφορά τη γνωριμία με τον Θεό τον ίδιο, τον μοναδικό, ποιο είναι το πρώτο μέρος που συζητήσαμε; (Η εξουσία του Θεού.) Ποιο ήταν το δεύτερο; (Η δίκαιη διάθεση του Θεού.) Και το τρίτο; (Η αγιοσύνη του Θεού.) Πόσες φορές έχουμε συζητήσει για την εξουσία του Θεού; Σου άφησε κάποια εντύπωση; (Δύο φορές.) Και η δίκαιη διάθεση του Θεού; (Μία φορά.) Μετά τις τόσες φορές που έχουμε συζητήσει για την αγιοσύνη του Θεού, πιθανώς νασας έμεινε κάποια εντύπωση, ωστόσο, σας έμεινε κάποια εντύπωση από το συγκεκριμένο περιεχόμενο που συζητούσαμε κάθε φορά; Στο πρώτο μέρος, «η εξουσία του Θεού», τι σας έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση; Ποιο μέρος είχε τον μεγαλύτερο αντίκτυπο πάνω σας; (Ο Θεός μετέδωσε για πρώτη φορά την εξουσία και την ισχύ του λόγου του Θεού· ο Θεός είναι εξίσου καλός με τον λόγο Του και ο λόγος Του θα βγει αληθινός. Αυτή είναι η πεμπτουσία του Θεού.) (Η εξουσία του Θεού έγκειται στο ότι Αυτός δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη και τα πάντα μέσα σ’ αυτά. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να μεταβάλλει την εξουσία του Θεού. Ο Θεός είναι ο Άρχοντας των πάντων και ελέγχει τα πάντα.) (Ο Θεός αξιοποιεί το ουράνιο τόξο και τις διαθήκες με τον άνθρωπο.) Αυτό είναι το συγκεκριμένο περιεχόμενο. Υπήρχε τίποτε άλλο; (Οι εντολές του Θεού στον Σατανά πως πιθανόν να βάλει σε πειρασμό τον Ιώβ, αλλά δεν υπάρχει πιθανότητα να του πάρει τη ζωή. Απ’ αυτό, βλέπουμε την εξουσία του λόγου του Θεού.) Αυτή είναι η κατανόηση που αποκτήσατε αφού ακούσατε τη συναναστροφή. Υπάρχει τίποτε άλλο να προσθέσουμε; (Αναγνωρίζουμε κυρίως πως η εξουσία του Θεού αντιπροσωπεύει το μοναδικό κύρος και τη θέση του Θεού, και κανένα από τα δημιουργημένα ή τα μη δημιουργημένα όντα δεν μπορεί να κατέχει την εξουσία Του.) (Ο Θεός μιλάει για να συνάψει μια διαθήκη με τον άνθρωπο και μιλάει για να ευλογήσει τον άνθρωπο· όλα αυτά είναι παραδείγματα της εξουσίας του λόγου του Θεού.) (Βλέπουμε την εξουσία του Θεού στη δημιουργία των ουρανών και της γης και των πάντων μέσω του λόγου Του και, από τον ενσαρκωμένο Θεό, βλέπουμε πως ο λόγος Του κατέχει επίσης την εξουσία του Θεού· αυτά, είναι και τα δύο σύμβολα της μοναδικότητας του Θεού. Από το γεγονός ότι ο Κύριος Ιησούς έδωσε την εντολή στον Λάζαρο να βγει από τον τάφο του, βλέπουμε πως η ζωή και ο θάνατος βρίσκονται υπό τον έλεγχο του Θεού, τα οποία ο Σατανάς δεν έχει καμιά εξουσία να ελέγχει, και πως είτε το έργο του Θεού εκτελείται στη σάρκα, είτε στο Πνεύμα, η εξουσία Του είναι μοναδική.) Έχετε να προσθέσετε κάτι άλλο; (Βλέπουμε πως οι έξι καμπές της ζωής υπαγορεύονται από τον Θεό.) Πολύ καλά! Όταν μιλάμε για την εξουσία του Θεού, πώς κατανοείτε τη λέξη «εξουσία;» Εντός του πεδίου της εξουσίας του Θεού, σ’ αυτά που ο Θεός κάνει και αποκαλύπτει, τι βλέπουν οι άνθρωποι; (Βλέπουμε την παντοδυναμία και τη σοφία του Θεού.) (Βλέπουμε πως η εξουσία του Θεού είναι πανταχού παρούσα και πως υπάρχει πραγματικά.) (Βλέπουμε την εξουσία του Θεού σε μεγάλη κλίμακα στο γεγονός ότι έχει υπό το κράτος Του το σύμπαν, και τη βλέπουμε σε μικρή κλίμακα καθώς παίρνει υπό τον έλεγχό Του την ανθρώπινη ζωή. Από τις έξι καμπές της ζωής, βλέπουμε πως ο Θεός πράγματι σχεδιάζει και ελέγχει την κάθε πτυχή της ζωής μας.) (Επιπλέον, βλέπουμε πως η εξουσία του Θεού αντιπροσωπεύει τον Θεό τον ίδιο, τον μοναδικό, και κανένα από τα δημιουργημένα ή τα μη δημιουργημένα όντα δεν μπορεί να την κατέχει. Η εξουσία του Θεού συμβολίζει το κύρος Του.) «Σύμβολα του κύρους του Θεού και της θέσης του Θεού»· φαίνεται πως έχετε δογματική κατανόηση αυτού του λόγου. Ποια ερώτηση σας έκανα μόλις; Μπορείτε να την επαναλάβετε; (Τι βλέπουμε σ’ αυτά που κάνει και αποκαλύπτει ο Θεός;) Τι βλέπετε; Μήπως βλέπετε μόνο την εξουσία του Θεού; Νιώσατε μόνο την εξουσία του Θεού; (Βλέπουμε την πραγματικότητα του Θεού, την αληθινότητα του Θεού, την πιστότητα του Θεού.) (Βλέπουμε τη σοφία του Θεού.) Την πιστότητα του Θεού, την αληθινότητα του Θεού και κάποιος είπε τη σοφία του Θεού. Τι άλλο υπάρχει; (Η παντοδυναμία του Θεού.) (Το να βλέπεις τη δικαιοσύνη και την καλοσύνη του Θεού.) Δεν έχετε πετύχει ακριβώς τον στόχο ακόμα, οπότε σκεφτείτε λίγο περισσότερο. (Η εξουσία και η δύναμη του Θεού αποκαλύπτονται και αντικατοπτρίζονται στο ότι Αυτός παίρνει τον έλεγχο, καθοδηγεί και διαχειρίζεται την ανθρωπότητα. Αυτό είναι πολύ πραγματικό κι αληθινό. Εκτελεί πάντα το έργο Του, και κανένα από τα δημιουργημένα ή τα μη δημιουργημένα όντα δεν μπορεί να κατέχει αυτήν την εξουσία και τη δύναμη.) Κοιτάζετε όλοι τις σημειώσεις σας; Έχετε στ’ αλήθεια καμία γνώση της εξουσίας του Θεού; Έχει κατανοήσει κανείς σας πραγματικά την εξουσία Του; (Ο Θεός μάς προσέχει και μας προστατεύει από τότε που ήμασταν νέοι, και σ’ αυτό βλέπουμε την εξουσία του Θεού. Δεν είχαμε επίγνωση των κινδύνων που μας έβρισκαν, αλλά ο Θεός πάντα μας προστάτευε από το παρασκήνιο· κι αυτό επίσης είναι η εξουσία του Θεού.) Πολύ καλά, ωραία το θέσατε.

Όταν μιλάμε για την εξουσία του Θεού, πού βρίσκεται το επίκεντρο, το κύριο σημείο; Γιατί χρειάζεται να συζητήσουμε αυτό το περιεχόμενο; Καταρχάς, ο σκοπός της συζήτησης αυτού του περιεχομένου είναι να επιβεβαιώσουν οι άνθρωποι το κύρος του Θεού ως Δημιουργού και τη θέση Του ανάμεσα στα πάντα· αυτό είναι κάτι που μπορούν να κατανοήσουν, κάτι που μπορούν να δουν και να νιώσουν. Αυτά που βλέπεις κι αυτά που νιώθεις προέρχονται από τις ενέργειες του Θεού, από τον λόγο του Θεού και από τον έλεγχο που έχει ο Θεός στο σύμπαν. Επομένως, ποια πραγματική κατανόηση αποκτούν οι άνθρωποι από όλα όσα βλέπουν, μαθαίνουν και γνωρίζουν μέσα από την εξουσία του Θεού; Αυτό είναι το πρώτο πράγμα, το οποίο έχουμε ήδη συζητήσει. Κατά δεύτερον, όταν οι άνθρωποι βλέπουν όλα όσα έχει κάνει και πει και ελέγξει ο Θεός μέσω της εξουσίας Του, αυτό τους επιτρέπει να δουν τη δύναμη και τη σοφία του Θεού. Τους επιτρέπει να δουν τη μεγάλη δύναμη που έχει ο Θεός να ελέγχει τα πάντα, και πόσο σοφός είναι ενώ το κάνει. Αυτό δεν είναι το επίκεντρο και το κύριο σημείο της μοναδικής εξουσίας του Θεού που συζητήσαμε στο παρελθόν; Δεν έχει περάσει πολύς καιρός, κι όμως κάποιοι το έχουν ήδη ξεχάσει, γεγονός που αποδεικνύει πως δεν έχετε κατανοήσει πλήρως την εξουσία του Θεού· θα μπορούσε ακόμα να πει κανείς πως δεν έχετε δει την εξουσία του Θεού. Πλέον το κατανοείτε αυτό λιγάκι; Όταν δεις την εξουσία του Θεού εν δράσει, τι θα νιώσεις πραγματικά; Έχεις νιώσει πραγματικά τη δύναμη του Θεού; (Την έχουμε νιώσει.) Όταν διαβάζεις τον λόγο του Θεού σχετικά με τη δημιουργία του σύμπαντος απ’ Αυτόν, νιώθεις τη δύναμή Του, νιώθεις την παντοδυναμία Του. Όταν βλέπεις πως ο Θεός έχει υπό το κράτος Του τη μοίρα των ανθρώπων, τι νιώθεις; Νιώθεις τη δύναμη και τη σοφία Του; (Μάλιστα.) Αν ο Θεός δεν κατείχε αυτή τη δύναμη, αν δεν κατείχε αυτή τη σοφία, θα είχε τα προσόντα να έχει υπό το κράτος Του το σύμπαν και να έχει υπό το κράτος Του τη μοίρα των ανθρώπων; (Δεν θα τα είχε.) Αν κάποιος δεν έχει την ικανότητα να κάνει τη δουλειά του, δεν κατέχει τις απαραίτητες δυνάμεις και δεν διαθέτει τις κατάλληλες δεξιότητες και τη γνώση, θα είχε τα προσόντα για τη δουλειά του; Σίγουρα δεν θα είχε τα προσόντα· η δυνατότητα του ανθρώπου να κάνει σπουδαία πράγματα εξαρτάται από το πόσο σπουδαίες είναι οι ικανότητές του. Ο Θεός κατέχει τέτοια δύναμη, καθώς και τη σοφία, κι έτσι έχει την εξουσία· αυτό είναι μοναδικό. Έχεις ακούσει ποτέ κανένα πλάσμα ή άνθρωπο στο σύμπαν να κατέχει την ίδια δύναμη με τον Θεό; Υπάρχει κάποιος ή κάτι με τη δύναμη να δημιουργεί τους ουρανούς και τη γη και τα πάντα, καθώς και τη δυνατότητα να τα έχει υπό τον έλεγχο και υπό το κράτος του; Υπάρχει κάποιος ή κάτι που μπορεί να κυβερνήσει και να καθοδηγήσει όλη την ανθρωπότητα, και να είναι πανταχού παρών και παντοδύναμος; (Όχι, δεν υπάρχει.) Τώρα κατανοείτε το πραγματικό νόημα όλων όσων εμπεριέχονται στη μοναδική εξουσία του Θεού; Έχετε μερική κατανόηση; (Έχουμε.) Τώρα έχουμε κάνει ανασκόπηση των σημείων που καλύπτουν τη μοναδική εξουσία του Θεού.

Ποιο είναι το δεύτερο μέρος για το οποίο μιλήσαμε; (Η δίκαιη διάθεση του Θεού.) Δεν συζητήσαμε πολλά πράγματα σχετικά με τη δίκαιη διάθεση του Θεού. Για ποιον λόγο; Ο λόγος είναι ένας: Σ’ αυτό το στάδιο, το έργο του Θεού είναι κυρίως η κρίση και η παίδευση. Η δίκαιη διάθεση του Θεού έχει αποκαλυφθεί ξεκάθαρα και ρητά στην Εποχή της Βασιλείας. Έχει πει τα λόγια που δεν έχει ξαναπεί από την εποχή της δημιουργίας· και στα λόγια Του, όλοι οι άνθρωποι, όλοι όσοι έχουν δει τον λόγο Του και όλοι όσοι έχουν βιώσει τον λόγο Του, έχουν δει τη δίκαιη διάθεσή Του να αποκαλύπτεται. Τότε ποιο είναι το κύριο σημείο των όσων συζητάμε περί της δίκαιης διάθεσης του Θεού; Έχετε αναπτύξει βαθιά αντίληψη αυτών που έχετε μάθει; Έχετε αποκτήσει κατανόηση από οποιαδήποτε εμπειρία σας; (Το ότι ο Θεός έκαψε τα Σόδομα, οφειλόταν στο ότι οι άνθρωποι της εποχής είχαν γίνει εξαιρετικά διεφθαρμένοι και, μ’ αυτόν τον τρόπο, είχαν προκαλέσει την οργή του Θεού. Απ’ αυτό είναι που βλέπουμε τη δίκαιη διάθεση του Θεού.) Αρχικά, ας ρίξουμε μια ματιά: Αν ο Θεός δεν είχε καταστρέψει τα Σόδομα, θα μπορούσες να γνωρίζεις για τη δίκαιη διάθεσή Του; Και πάλι θα μπορούσες, έτσι; Μπορείς να τη δεις στον λόγο που έχει εκφράσει στην Εποχή της Βασιλείας, καθώς και μέσα από την κρίση, την παίδευση και τις κατάρες που εκτόξευσε κατά του ανθρώπου. Βλέπεις τη δίκαιη διάθεση του Θεού στο γεγονός ότι έδειξε έλεος στη Νινευή; (Τη βλέπουμε.) Σ’ αυτήν την εποχή, μπορείς να δεις λίγο από το έλεος, την αγάπη και τη μακροθυμία του Θεού. Μπορείς να τη δεις όταν οι άνθρωποι μετανοούν και ο Θεός αλλάζει γνώμη γι’ αυτούς. Χρησιμοποιώντας αυτά τα δύο παραδείγματα ως τη βάση για να συζητήσουμε τη δίκαιη διάθεση του Θεού, είναι ιδιαίτερα προφανές πως η δίκαιη διάθεσή Του έχει αποκαλυφθεί. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, αυτή δεν περιορίζεται στα όσα καταγράφονται σ’ αυτές τις δύο ιστορίες της Βίβλου. Απ’ αυτά που έχετε πλέον μάθει και δει μέσα από τον λόγο του Θεού και το έργο Του, από την παρούσα εμπειρία σας μ’ αυτά, ποια είναι η δίκαιη διάθεση του Θεού; Συζητήστε το βάσει των δικών σας εμπειριών. (Στα περιβάλλοντα που ο Θεός δημιούργησε για τους ανθρώπους, όταν είναι ικανοί να αναζητήσουν την αλήθεια και να ενεργήσουν σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, βλέπουν την αγάπη και το έλεός Του. Ο Θεός τούς καθοδηγεί, τους διαφωτίζει και τους επιτρέπει να νιώσουν το φως μέσα τους. Όταν οι άνθρωποι αντίκεινται στον Θεό, Του αντιστέκονται και αντίκεινται στο θέλημά Του, υπάρχει σκοτάδι μέσα τους, λες και ο Θεός τούς έχει απαρνηθεί. Απ’ αυτό, έχουμε βιώσει την αγιοσύνη της δίκαιης διάθεσης του Θεού· ο Θεός εμφανίζεται στην αγία βασιλεία και παραμένει κρυμμένος σε τόπους βρομιάς.) (Από τις εμπειρίες μας, βλέπουμε τη δίκαιη διάθεση του Θεού στο έργο του Αγίου Πνεύματος. Όταν είμαστε παθητικοί ή ακόμα όταν πηγαίνουμε ενάντια στον Θεό και αντιστεκόμαστε στον Θεό, το Άγιο Πνεύμα είναι παρόν, είναι κρυμμένο και δεν αναλαμβάνει δράση. Μερικές φορές προσευχόμαστε και δεν αισθανόμαστε τον Θεό ή ακόμα προσευχόμαστε και δεν ξέρουμε τι να Του πούμε, ωστόσο, όταν αλλάξει η κατάσταση ενός ανθρώπου κι αυτός γίνει πρόθυμος να συνεργαστεί με τον Θεό, να παραμερίσει τις έννοιες και τη φαντασία του και να επιζητήσει τη βελτίωση, εδώ είναι που ξεκινά να εμφανίζεται σταδιακά το χαμογελαστό πρόσωπο του Θεού.) Έχετε να προσθέσετε κάτι άλλο; (Όταν ο άνθρωπος προδίδει τον Θεό, Αυτός μένει κρυμμένος και αγνοεί τον άνθρωπο.) (Βλέπω τη δίκαιη διάθεση του Θεού στον τρόπο με τον οποίο φέρεται στους ανθρώπους. Οι αδελφοί και οι αδελφές μας διαφέρουν στο ανάστημα και στο επίπεδο, όπως και διαφέρει αυτό που ο Θεός απαιτεί από τον καθένα μας. Είμαστε όλοι ικανοί να δεχθούμε τη διαφώτιση του Θεού σε διαφορετικό βαθμό και, μ’ αυτόν τον τρόπο, βλέπω τη δικαιοσύνη του Θεού. Αυτό συμβαίνει γιατί ο άνθρωπος δεν μπορεί να φέρεται στον άνθρωπο μ’ αυτόν τον ίδιο τρόπο· μόνο ο Θεός μπορεί να το κάνει.) Όλοι σας έχετε μιλήσει για κάποια πρακτική γνώση.

Κατανοείτε το κύριο σημείο του να γνωρίζετε τη δίκαιη διάθεση του Θεού; Μπορεί να έχετε να πείτε πολλά για τις εμπειρίες σας σχετικά μ’ αυτό, ωστόσο, υπάρχουν μερικά κύρια σημεία για τα οποία πρέπει να σας μιλήσω. Για να κατανοήσει κανείς τη δίκαιη διάθεση του Θεού, πρέπει πρώτα να κατανοήσει τα συναισθήματα του Θεού: τι μισεί, τι απεχθάνεται, τι αγαπά, ποιον ανέχεται, προς ποιον είναι ελεήμων και τι είδους άνθρωπος λαμβάνει αυτό το έλεος. Αυτό είναι σημαντικό σημείο για να γνωρίζετε. Επιπλέον, πρέπει κανείς να κατανοήσει πως όσο στοργικός κι αν είναι ο Θεός, όσο έλεος και αγάπη κι αν έχει για τους ανθρώπους, ο Θεός δεν ανέχεται από κανέναν να υβρίζει το κύρος και τη θέση Του, ούτε ανέχεται από κανέναν να υβρίζει την αξιοπρέπειά Του. Παρόλο που ο Θεός αγαπά τους ανθρώπους, δεν τους παραχαϊδεύει. Δίνει στους ανθρώπους την αγάπη Του, το έλεός Του και τη μακροθυμία Του, αλλά ποτέ δεν τους έχει κάνει τα χατίρια· έχει τις αρχές Του και τα όριά Του. Ανεξάρτητα από τον βαθμό στον οποίο έχεις νιώσει την αγάπη του Θεού μέσα σου, ανεξάρτητα από το πόσο βαθιά είναι αυτή η αγάπη, ποτέ δεν πρέπει να φέρεσαι στον Θεό όπως θα φερόσουν σε κάποιον άλλο άνθρωπο. Ενώ αληθεύει πως ο Θεός φέρεται στους ανθρώπους σαν να είναι κοντά Του, αν ένας άνθρωπος βλέπει τον Θεό σαν έναν άλλο άνθρωπο, σαν να είναι απλώς ένα ακόμα ον της κτίσης, σαν έναν φίλο ή ένα αντικείμενο λατρείας, ο Θεός θα κρύψει το πρόσωπό Του απ’ αυτόν και θα τον απαρνηθεί. Αυτή είναι η διάθεσή Του και δεν ανέχεται από κανέναν να Του φέρεται με επιπολαιότητα πάνω σ’ αυτό το θέμα. Επομένως, υπάρχει συχνή αναφορά στη διάθεση του Θεού στον λόγο Του: Δεν έχει σημασία σε πόσους δρόμους έχεις ταξιδέψει, πόσο έργο έχεις εκτελέσει ή πόσα έχεις υπομείνει για τον Θεό, τη στιγμή που θα υβρίσεις τη διάθεση του Θεού, θα το ανταποδώσει στον καθένα σας βάσει του τι έχετε κάνει. Το έχετε δει; (Ναι, το έχουμε δει.) Αυτό σημαίνει πως ο Θεός μπορεί να θεωρεί τους ανθρώπους κοντά Του, αλλά οι άνθρωποι δεν πρέπει να φέρονται στον Θεό σαν κάποιο φίλο ή συγγενή. Μη βλέπεις τον Θεό σαν το φιλαράκι σου. Όση αγάπη κι αν έχεις δεχθεί απ’ Αυτόν, όση μακροθυμία κι αν σου έχει δώσει, ποτέ δεν πρέπει να φέρεσαι στον Θεό μόνο σαν φίλο. Αυτή είναι η δίκαιη διάθεση του Θεού. Καταλαβαίνεις, σωστά; Χρειάζεται να πω περισσότερα επί τούτου; Έχετε καμία πρότερη κατανόηση πάνω σ’ αυτό το θέμα; Σε γενικές γραμμές, αυτό είναι το λάθος που κάνουν πιο εύκολα οι άνθρωποι, είτε κατανοούν τα δόγματα, είτε δεν το έχουν σκεφτεί καθόλου προηγουμένως. Όταν οι άνθρωποι υβρίζουν τον Θεό, μπορεί να μην οφείλεται σε μια μεμονωμένη περίσταση ή σε κάτι που είπαν, αντιθέτως, οφείλεται σε μια στάση που διατηρούν και σε μια κατάσταση στην οποία βρίσκονται. Αυτό είναι κάτι ιδιαίτερα τρομακτικό. Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν πως έχουν κατανόηση του Θεού, πως Τον γνωρίζουν, και μπορεί ακόμα και να κάνουν μερικά πράγματα που θα ευχαριστούσαν τον Θεό. Ξεκινούν να νιώθουν ίσοι με τον Θεό, όπως και να νιώθουν πως έχουν γίνει, με επιδέξιο τρόπο, φίλοι με τον Θεό. Τέτοιου είδους συναισθήματα είναι τρομερά λαθεμένα. Αν δεν έχεις βαθιά κατανόηση αυτού, αν δεν το κατανοείς ξεκάθαρα, τότε είναι πολύ εύκολο να υβρίσεις τον Θεό και να υβρίσεις τη δίκαιη διάθεσή Του. Το κατανοείς τώρα, έτσι; (Ναι.) Δεν είναι μοναδική η δίκαιη διάθεση του Θεού; Είναι ίση με την προσωπικότητα της ανθρωπότητας; Είναι ίση με τις ατομικές ιδιότητες του ανθρώπου; Ποτέ, σωστά; (Ναι.) Επομένως, δεν πρέπει να ξεχνάς πως, όπως κι αν φέρεται ο Θεός στους ανθρώπους, όποια γνώμη κι αν έχει για τους ανθρώπους, η θέση, η εξουσία και το κύρος του Θεού δεν αλλάζουν ποτέ. Για την ανθρωπότητα, ο Θεός είναι πάντοτε ο Κύριος των πάντων και ο Δημιουργός. Καταλαβαίνεις, σωστά;

Τι έχετε μάθει για την αγιοσύνη του Θεού; Εκτός του ότι είναι αντίθετη με το κακό του Σατανά, ποιο ήταν το κύριο θέμα στη συζήτηση περί της αγιοσύνης του Θεού; Δεν είναι αυτό που ο Θεός έχει και είναι; Αυτό που έχει και είναι ο Θεός, είναι κάτι που συναντάται μόνο στον Θεό; (Ναι.) Τίποτα στην κτίση Του δεν το έχει. Επομένως, λέμε πως η αγιοσύνη του Θεού είναι μοναδική. Αυτό είναι κάτι που μπορείτε να κατανοήσετε. Πραγματοποιήσαμε τρεις συναντήσεις για την αγιοσύνη του Θεού. Μπορείτε να περιγράψετε με δικά σας λόγια, με τη δική σας κατανόηση, τι πιστεύετε ότι είναι η αγιοσύνη του Θεού; (Την τελευταία φορά που επικοινώνησε μαζί μας ο Θεός, γονατίσαμε ενώπιόν Του. Ακούσαμε την άποψή Του. Ο Θεός συναναστράφηκε μαζί μας την αλήθεια σχετικά με το να προσπέφτεις και να κλίνεις το κεφάλι για να Τον λατρέψεις. Είδαμε πως δεν ήταν σε συμφωνία με το θέλημά Του το ότι κλίναμε το κεφάλι και Τον λατρέψαμε αφού είχαμε αποτύχει να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις Του, και απ’ αυτό είδαμε την αγιοσύνη του Θεού.) Πολύ αληθές. Υπάρχει τίποτε άλλο; (Στον λόγο του Θεού προς την ανθρωπότητα, βλέπουμε πως Αυτός μιλάει λιτά και καθαρά, είναι ευθύς και επί του θέματος. Ο Σατανάς μιλάει με έμμεσο τρόπο και είναι γεμάτος ψέματα. Απ’ αυτό που έγινε την τελευταία φορά που προσπέσαμε ενώπιον του Θεού, είδαμε πως ο λόγος Του και οι ενέργειές Του έχουν πάντοτε αρχές. Είναι πάντοτε σαφής και περιεκτικός όταν μας λέει πώς πρέπει να ενεργούμε, με τι πρέπει να συμμορφωνόμαστε και πώς πρέπει να αναλαμβάνουμε δράση. Οι άνθρωποι, ωστόσο, δεν είναι έτσι· αφού η ανθρωπότητα διαφθάρηκε από τον Σατανά, οι άνθρωποι κοίταξαν να επιτύχουν τους δικούς τους προσωπικούς στόχους και τις δικές τους προσωπικές επιθυμίες στις ενέργειες και τα λόγια τους. Από τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός προσέχει την ανθρωπότητα, από τη φροντίδα και την προστασία που της δίνει, βλέπουμε πως όλα όσα κάνει ο Θεός είναι θετικά και πολύ σαφή. Μ’ αυτόν τον τρόπο βλέπουμε την αποκάλυψη της ουσίας της αγιοσύνης του Θεού.) Καλά το θέσατε! Μπορεί κάποιος άλλος να προσθέσει κάτι; (Βλέπουμε την αγιοσύνη του Θεού όταν ξεσκεπάζει το κακό του Σατανά. Όταν ο Θεός αποκαλύπτει την ουσία του Σατανά, αποκτούμε μεγαλύτερη γνώση του κακού του και βλέπουμε την πηγή του μαρτυρίου της ανθρωπότητας. Στο παρελθόν, είχαμε άγνοια του μαρτυρίου υπό τη σφαίρα επιρροής του Σατανά. Μόνο όταν ο Θεός το έκανε γνωστό, είδαμε πως όλο το μαρτύριο που προέρχεται από την επιδίωξη της δόξας και του πλούτου έχει δημιουργηθεί, στο σύνολό του, από τον Σατανά. Μόνο μέσω αυτού νιώθουμε πως η αγιοσύνη του Θεού είναι η πραγματική σωτηρία της ανθρωπότητας. Επιπλέον, ο Θεός προετοιμάζει για μας τις συνθήκες για να λάβουμε τη σωτηρία· ενώ μπορεί να μη μας κάνει να γεννηθούμε σε μια πολύ πλούσια οικογένεια, φροντίζει να γεννηθούμε σε μια κατάλληλη οικογένεια και σ’ ένα κατάλληλο περιβάλλον. Επιπλέον, δεν μας αφήνει να υποστούμε το κακό και την καταδυνάστευση του Σατανά, ώστε να μπορούμε να έχουμε τις συνθήκες, να έχουμε κανονικές σκέψεις και κανονική λογική στην αποδοχή της σωτηρίας του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες. Σε όλα αυτά, βλέπουμε επίσης την ακρίβεια των σχεδίων του Θεού, τις διευθετήσεις Του και το πώς τα θέτει σε εφαρμογή. Μπορούμε να δούμε καλύτερα το λεπτομερές έργο του Θεού στο γεγονός ότι μας έσωσε από την επιρροή του Σατανά, και βλέπουμε την αγιοσύνη του Θεού και την αγάπη Του για την ανθρωπότητα.) Υπάρχει κάτι άλλο να προσθέσουμε σ’ αυτό; (Η διεφθαρμένη ανθρωπότητα στερείται της πραγματικής γνώσης του Θεού ή της αγάπης για τον Θεό. Επειδή δεν κατανοούμε την υπόσταση της αγιοσύνης του Θεού, το γεγονός πως γονατίζουμε ενώπιόν Του για να Τον λατρέψουμε είναι νοθευμένο, έχει απώτερο σκοπό και είναι εσκεμμένο, κάτι που κάνει τον Θεό δυστυχή. Βλέπουμε πως ο Θεός είναι πολύ διαφορετικός από τον Σατανά· ο Σατανάς θέλει οι άνθρωποι να τον υπεραγαπούν και να τον κολακεύουν, να γονατίζουν και να τον λατρεύουν. Ο Σατανάς δεν έχει αρχές. Απ’ αυτό, εκτιμώ επίσης την αγιοσύνη του Θεού.) Πολύ καλά! Απ’ αυτά που έχουμε συναναστραφεί για την αγιοσύνη του Θεού, έχετε δει την τελειότητα του Θεού; (Τη βλέπουμε.) Τι άλλο βλέπετε; Βλέπετε πως ο Θεός είναι η πηγή καθετί θετικού; Είστε σε θέση να δείτε πως ο Θεός είναι η προσωποποίηση της αλήθειας και της δικαιοσύνης; Βλέπετε πως ο Θεός είναι η πηγή της αγάπης; Βλέπετε πως όλα όσα κάνει ο Θεός, όλα όσα εξέρχονται απ’ Αυτόν και όλα όσα αποκαλύπτει είναι αψεγάδιαστα; (Το βλέπουμε.) Αυτά τα πολλά παραδείγματα είναι όλα κύρια σημεία σχετικά με την αγιοσύνη του Θεού για την οποία μιλώ. Σήμερα, αυτά τα λόγια μπορεί να σας φαίνονται μόνο σαν δόγμα, ωστόσο, μια μέρα, όταν βιώσεις και γίνεις μάρτυρας του αληθινού Θεού του ίδιου μέσα από τον λόγο Του και το έργο Του, θα πεις, από τα βάθη της καρδιάς σου, πως ο Θεός είναι άγιος, πως ο Θεός είναι διαφορετικός από την ανθρωπότητα και πως η καρδιά, η διάθεση και η ουσία Του είναι όλες άγιες. Αυτή η αγιοσύνη επιτρέπει στον άνθρωπο να δει την τελειότητά Του, όπως και επιτρέπει στον άνθρωπο να δει πως η ουσία της αγιοσύνης του Θεού είναι άσπιλη. Η ουσία της αγιοσύνης Του καθορίζει πως Αυτός είναι ο μοναδικός Θεός ο ίδιος, και δείχνει στον άνθρωπο και αποδεικνύει πως Αυτός είναι ο μοναδικός Θεός ο ίδιος. Αυτό δεν είναι το κύριο σημείο; (Είναι.)

Σήμερα κάναμε μια επισκόπηση διαφόρων μερών του περιεχομένου προηγούμενων συναντήσεων. Σ’ αυτό το σημείο, θα ολοκληρώσουμε την επισκόπησή μας. Ελπίζω πως όλοι σας θα λάβετε σοβαρά υπόψη τα κύρια σημεία κάθε στοιχείου και θέματος. Μην τα σκέφτεστε απλώς σαν δόγματα· διαβάστε τα στ’ αλήθεια και προσπαθήστε να τα κατανοήσετε όταν έχετε τον χρόνο. Να τα θυμάστε στην καρδιά σας και να τα κάνετε πράξη, και στ’ αλήθεια θα μάθεις όλα όσα έχω πει για την πραγματική αποκάλυψη της διάθεσης του Θεού και αυτού που Αυτός έχει και είναι. Ωστόσο, δεν θα τα κατανοήσεις ποτέ αν απλώς τα σημειώσεις κάπου και δεν τα διαβάσεις ή τα στοχαστείς. Καταλαβαίνεις τώρα, έτσι; Αφού επικοινώνησα αυτά τα τρία στοιχεία, οι άνθρωποι θα έχουν αποκτήσει μια γενική, ή ακόμα και συγκεκριμένη, κατανόηση του κύρους του Θεού, της ουσίας Του και της διάθεσής Του. Θα έχουν, ωστόσο, πλήρη κατανόηση του Θεού; (Όχι.) Τώρα, στη δική σας κατανόηση του Θεού, υπάρχουν άλλοι τομείς στους οποίους νιώθετε πως χρειάζεστε βαθύτερη κατανόηση; Με άλλα λόγια, αφού έχεις αποκτήσει κατανόηση της εξουσίας του Θεού, της δίκαιης διάθεσής Του και της αγιοσύνης Του, ίσως έχεις καθιερώσει στο μυαλό σου μια αναγνώριση του μοναδικού κύρους και της θέσης Του, ωστόσο, μέσα από την εμπειρία σου, πρέπει να γνωρίσεις και να εκτιμήσεις τις ενέργειές Του, τη δύναμή Του και την ουσία Του πριν μπορέσεις να αποκτήσεις μια βαθύτερη κατανόηση. Τώρα, έχετε ακούσει αυτές τις συναναστροφές, έτσι μπορείτε να βάλετε στην καρδιά σας αυτό το άρθρο της πίστης: Ο Θεός υπάρχει πραγματικά, και είναι γεγονός πως Αυτός κυβερνά τα πάντα. Κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να υβρίσει τη δίκαιη διάθεσή Του, και η αγιοσύνη Του είναι κάτι το βέβαιο που κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να αμφισβητήσει. Αυτά είναι γεγονότα. Αυτές οι συναναστροφές επιτρέπουν στο κύρος και τη θέση του Θεού να έχουν μια βάση στις καρδιές των ανθρώπων. Μόλις δημιουργηθεί αυτή η βάση, οι άνθρωποι πρέπει να προσπαθήσουν να κατανοήσουν πιο πολλά.

Ο Θεός είναι η πηγή της ζωής για τα πάντα (Α’)

Σήμερα, θα συναναστραφώ μαζί σας για ένα νέο θέμα. Ποιο θα είναι το θέμα; Ο τίτλος του θέματος θα είναι «Ο Θεός είναι η πηγή της ζωής για τα πάντα». Αυτό δεν είναι ένα αρκετά ευρύ θέμα προς συζήτηση; Μοιάζει με κάτι που μπορεί να είναι λίγο άπιαστο; Το ότι ο Θεός είναι η πηγή της ζωής για τα πάντα, μπορεί να μοιάζει σαν ένα θέμα από το οποίο οι άνθρωποι αισθάνονται αποκομμένοι, ωστόσο, όλοι όσοι ακολουθούν τον Θεό πρέπει να το κατανοήσουν. Αυτό συμβαίνει γιατί αυτό το θέμα είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με κάθε άνθρωπο που γνωρίζει τον Θεό, που είναι ικανός να Τον ικανοποιεί και να έχει φόβο Θεού. Επομένως, πρέπει να μεταδώσουμε αυτό το θέμα. Πριν, μερικοί άνθρωποι ίσως είχαν μια βασική κατανόηση αυτού του θέματος ή ίσως μερικοί άνθρωποι να είχαν επίγνωσή του. Ίσως έχουν στοιχειώδη γνώση ή επιφανειακή κατανόησή του στο μυαλό τους. Άλλοι μπορεί να έχουν μερικές ειδικές εμπειρίες απ’ αυτό· λόγω των μοναδικών εμπειριών τους, έχουν βαθιά κατανόησή του στην καρδιά τους. Ωστόσο, είτε η γνώση αυτού είναι βαθιά, είτε είναι επιφανειακή, για σας είναι μονόπλευρη και όχι επαρκώς συγκεκριμένη. Επομένως, πρέπει να συζητήσουμε αυτό το θέμα, ο σκοπός του οποίου είναι να σας δώσει μια πιο συγκεκριμένη και βαθιά κατανόηση. Θα χρησιμοποιήσω μια ειδική μέθοδο για να συναναστραφώ μαζί σας γι’ αυτό το θέμα, μια μέθοδο που δεν έχουμε χρησιμοποιήσει ξανά και που μπορεί να τη βρείτε λίγο ασυνήθιστη ή λίγο άβολη. Παρ’ όλα αυτά, αφού το ακούσετε, θα το γνωρίζετε, όποια κι αν είναι η μέθοδος. Σας αρέσει να ακούτε ιστορίες; (Μας αρέσει.) Τι είδους ιστορίες σας αρέσει να ακούτε; Παραμύθια, μύθους ή επιστημονική φαντασία; (Μύθους.) (Μια ιστορία για τον Θεό και τον άνθρωπο.) Υπάρχουν ιστορίες για τον Θεό και τον άνθρωπο; (Ναι.) Υπάρχουν ιστορίες για τον Θεό και τον άνθρωπο που σας συμβαίνουν καθημερινά. Χρειάζεται καν να τις αναφέρω; Φαίνεται πως είχα δίκιο που διάλεξα αυτή τη μέθοδο αφήγησης ιστορίας. Σε όλους σας αρέσει να ακούτε ιστορίες. Λοιπόν, ας ξεκινήσουμε. Δεν χρειάζεται να κρατήσετε σημειώσεις απ’ αυτό. Σας ζητώ να είστε ήρεμοι, και όχι νευρικοί. Μπορείς να κλείσεις τα μάτια σου αν πιστεύεις πως με ανοιχτά τα μάτια μπορεί να αποσπάται η προσοχή σου από το περιβάλλον ή τους ανθρώπους γύρω σου. Έχω μια υπέροχη ιστοριούλα να σας πω. Είναι μια ιστορία για έναν σπόρο, τη γη, ένα δέντρο, το φως του ήλιου, τα ωδικά πτηνά και τον άνθρωπο. Ποιοι είναι οι κεντρικοί χαρακτήρες στην ιστορία που πρόκειται να διηγηθώ; (Ένας σπόρος, η γη, ένα δέντρο, το φως του ήλιου, τα ωδικά πτηνά και ο άνθρωπος.) Θα είναι και ο Θεός στην ιστορία; (Όχι.) Αλλά είμαι σίγουρος ότι αφού τελειώσει η ιστορία, θα νιώθετε χαλαροί και ικανοποιημένοι. Εντάξει λοιπόν, ακούστε προσεκτικά.

1η ιστορία. Ένας σπόρος, η γη, ένα δέντρο, το φως του ήλιου, τα ωδικά πτηνά και ο άνθρωπος

Ένας μικρός σπόρος έπεσε στη γη. Μετά το πέρασμα μιας μεγάλης βροχής, ο σπόρος έβγαλε ένα τρυφερό βλαστάρι και οι ρίζες του απλώθηκαν σιγά-σιγά στο έδαφος από κάτω. Με τον καιρό, το βλαστάρι πήρε ύψος, αντιμετωπίζοντας γενναία τους σκληρούς ανέμους και τις έντονες βροχές, βλέποντας την εναλλαγή των εποχών καθώς το φεγγάρι γέμιζε και άδειαζε. Το καλοκαίρι, η γη παρήγαγε δώρα νερού, ώστε το βλαστάρι να μπορέσει να αντέξει τον καύσωνα. Και χάρη στη γη, το βλαστάρι δεν ένιωσε τη ζέστη, κι έτσι επιβίωσε από την κάψα του καλοκαιριού. Όταν ήλθε ο χειμώνας, η γη περιέκλεισε το βλαστάρι στη ζεστή αγκαλιά της και κράτησαν σφιχτά το ένα το άλλο. Και χάρη στη θερμότητα της γης, το βλαστάρι επέζησε από το τσουχτερό κρύο, βγαίνοντας αλώβητο από τις χειμερινές θύελλες και τις χιονοπτώσεις της εποχής. Με την προστασία της γης, το βλαστάρι έγινε γενναίο και ήταν ευτυχισμένο. Η ανιδιοτελής φροντίδα που του παρείχε η γη, το έκανε ψηλό και υπερήφανο. Το βλαστάρι μεγάλωνε ευτυχισμένα. Τραγουδούσε καθώς έπεφτε η βροχή, και χόρευε και λικνιζόταν καθώς φυσούσε ο άνεμος. Κι έτσι, το βλαστάρι και η γη αλληλοεξαρτώνται...

Τα χρόνια πέρασαν και το βλαστάρι ήταν τώρα ένα πανύψηλο δέντρο. Είχε βγάλει γερά κλαδιά, στις άκρες των οποίων υπήρχαν αναρίθμητα φύλλα, και ορθωνόταν γερό πάνω στη γη. Οι ρίζες του δέντρου εισχωρούσαν στη γη όπως και πριν, αλλά τώρα βυθίζονταν βαθιά στο έδαφος από κάτω. Αυτό που είχε κάποτε προστατεύσει το βλαστάρι, ήταν τώρα η βάση για το επιβλητικό δέντρο.

Μια αχτίδα φωτός έλαμψε πάνω στο δέντρο και ο κορμός σείστηκε. Το δέντρο έτεινε διάπλατα τα κλαδιά του και απορρόφησε βαθιά το φως. Η γη από κάτω ανέπνεε στον ίδιο ρυθμό με το δέντρο, και η γη ένιωθε ανανεωμένη. Εκείνη τη στιγμή, ένα δροσερό αεράκι φύσηξε ανάμεσα στα κλαδιά και το δέντρο ρίγησε από ευχαρίστηση, ξεχειλίζοντας από ενέργεια. Κι έτσι, το δέντρο και το φως του ήλιου αλληλοεξαρτώνται...

Οι άνθρωποι κάθονταν στη δροσερή σκιά του δέντρου και απολάμβαναν τον καθαρό, ευωδιαστό αέρα. Ο αέρας καθάριζε την καρδιά και τους πνεύμονές τους, και καθάριζε το αίμα μέσα τους. Οι άνθρωποι δεν αισθάνονταν πια κούραση ή βάρος. Κι έτσι, οι άνθρωποι και το δέντρο αλληλοεξαρτώνται...

Ένα σμήνος οδικών πτηνών τιτίβισε καθώς προσγειώθηκε στα κλαδιά του δέντρου. Ίσως να διέφευγαν από κάποιον εχθρό ή να αναπαράγονταν και να μεγάλωναν τα μικρά τους ή ίσως να έκαναν απλώς ένα σύντομο διάλειμμα. Κι έτσι, τα πουλιά και το δέντρο αλληλοεξαρτώνται...

Οι ρίζες του δέντρου, μπλεγμένες και μπερδεμένες, έφταναν βαθιά μέσα στη γη. Ο κορμός του προφύλασσε τη γη από τον άνεμο και τη βροχή, κι αυτό άπλωνε τα μεγάλα κλαδιά του και προστάτευε τη γη από κάτω του, και το δέντρο το έκανε αυτό γιατί η γη είναι η μητέρα του. Ζουν μαζί, αλληλοεξαρτώνται και ποτέ δεν θα ζήσουν χώρια...

Έτσι, η ιστορία φτάνει στο τέλος της. Τώρα μπορείτε να ανοίξετε τα μάτια σας. Αφηγήθηκα μια ιστορία για έναν σπόρο, τη γη, ένα δέντρο, το φως του ήλιου, τα ωδικά πτηνά και τον άνθρωπο. Η ιστορία αποτελείται από λίγα μόνο μέρη. Τι συναισθήματα σας γέννησε; Με τον τρόπο που τη διηγήθηκα, την κατανοείτε; (Την κατανοούμε.) Μπορείτε να μιλήσετε για τα συναισθήματά σας. Οπότε, τι νιώθετε αφού ακούσατε αυτήν την ιστορία; (Είναι πολύ συγκινητική, φαίνεται πως είναι μια ιστορία για τον Θεό και τον άνθρωπο, και φαίνεται πως αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Θεός φροντίζει τον άνθρωπο και προστατεύει τον άνθρωπο, ώστε στη συνέχεια ο άνθρωπος να γίνει δυνατός. Όταν ένας άνθρωπος γίνει αληθινός άνθρωπος, μπορεί να κατανοήσει την αγάπη του Θεού και να Του ανταποδώσει αυτήν την αγάπη. Ο Θεός και ο άνθρωπος είναι άρρηκτα κοντά ο ένας στον άλλον.) Πρώτα θα σας πω πως όλα τα πράγματα που σας ανέφερα, είναι πράγματα που μπορείτε να δείτε και να αγγίξετε· είναι αληθινά πράγματα, όχι μεταφορές. Θέλω να σκεφτείτε αυτά που συζήτησα. Τίποτα απ’ αυτά που κάλυψα δεν ήταν βαθυστόχαστο, και υπάρχουν λίγες προτάσεις που συγκροτούν το κύριο σημείο της ιστορίας. (Είτε πρόκειται για φυτό είτε για ζώο, είτε πρόκειται για πουλί είτε για άνθρωπο, η πηγή της ζωής του είναι ο Θεός.) Τι άλλο; (Παρόλο που τα γεγονότα στην ιστορία είναι πράγματα που συμβαίνουν κοντά μας, παρ’ όλα αυτά συχνά αμελούμε τη διακυβέρνηση του Θεού. Ο Θεός το λέει πολύ φυσικά και λαμβάνει χώρα πολύ φυσικά ακριβώς δίπλα μας, ωστόσο, μέσα σ’ αυτό βρίσκεται η διακυβέρνηση του Θεού. Ο Θεός κυβερνά τα πάντα και είναι η πηγή της ζωής για τα πάντα.) Υπάρχει τίποτε άλλο να προσθέσουμε; (Η ιστορία που ακούσαμε σχηματίζει μια όμορφη εικόνα: Ο σπόρος ζωντανεύει και, καθώς μεγαλώνει, βιώνει τις τέσσερις εποχές του χρόνου: την άνοιξη, το καλοκαίρι, το φθινόπωρο και τον χειμώνα. Η γη μοιάζει με μητέρα στον τρόπο που παρέχει φροντίδα. Δίνει ζεστασιά τον χειμώνα ώστε το βλαστάρι να επιζήσει από το κρύο. Αφού το βλαστάρι έχει ωριμάσει κι έχει γίνει δέντρο, μια αχτίδα φωτός αγγίζει τα κλαδιά του, φέρνοντας στο δέντρο πολλή χαρά. Βλέπουμε πως, ανάμεσα σ’ όλα τα πράγματα της κτίσης του Θεού, η γη είναι ζωντανή και εξαρτάται από το δέντρο. Βλέπουμε επίσης πως το φως του ήλιου φέρνει τόση ζεστασιά στο δέντρο και, παρόλο που τα πουλιά είναι κοινό θέαμα, βλέπουμε πώς τα πουλιά, το δέντρο και οι άνθρωποι συνεργάζονται όλα αρμονικά. Όταν ακούμε αυτήν την ιστορία, αυτό είναι το συναίσθημα που έχουμε στην καρδιά μας, πως, στην πραγματικότητα, τα πάντα στην κτίση του Θεού είναι ζωντανά.) Ωραία το θέσατε! Έχει κανείς να προσθέσει κάτι άλλο; (Στην ιστορία, καθώς ο σπόρος βλασταίνει και γίνεται πανύψηλο δέντρο, βλέπουμε τα θαυμαστά πράγματα που έχει φτιάξει ο Θεός. Ο Θεός έκανε τα πάντα να ζουν και να αλληλοεξαρτώνται, είναι όλα συνδεδεμένα μεταξύ τους και υπηρετούν το ένα το άλλο. Βλέπουμε τη σοφία του Θεού, το θαύμα Του, και βλέπουμε πως Αυτός είναι η πηγή της ζωής για τα πάντα.)

Όλα αυτά για τα οποία μόλις μίλησα, είναι πράγματα που έχετε ξαναδεί, όπως οι σπόροι· τους γνωρίζετε, σωστά; Ο σπόρος που γίνεται δέντρο, μπορεί να μην είναι μια διαδικασία που βλέπεις με κάθε λεπτομέρεια, αλλά γνωρίζεις πως είναι γεγονός, σωστά; Γνωρίζεις για τη γη και το φως του ήλιου. Η εικόνα των οδικών πτηνών που κουρνιάζουν σ’ ένα δέντρο είναι κάτι που έχουν δει όλοι οι άνθρωποι, σωστά; (Ναι.) Και όλοι σας έχετε δει ανθρώπους να δροσίζονται στη σκιά ενός δέντρου, σωστά; (Το έχουμε δει.) Επομένως, τι συναίσθημα αποκτάτε όταν βλέπετε όλα αυτά τα παραδείγματα σε μια εικόνα; (Αρμονία.) Όλα τα παραδείγματα που υπάρχουν σ’ αυτήν την εικόνα, προέρχονται από τον Θεό; (Ναι.) Καθώς προέρχονται από τον Θεό, ο Θεός γνωρίζει την αξία και τη σημασία αυτών των διαφόρων παραδειγμάτων που συνυπάρχουν στη γη. Όταν ο Θεός δημιούργησε τα πάντα, είχε σχέδιο για κάθε στοιχείο· καθετί που δημιούργησε δείχνει τις προθέσεις Του κι Αυτός τα εμποτίζει με ζωή. Δημιούργησε το περιβάλλον διαβίωσης για την ανθρωπότητα, κάτι που συζητείται στην ιστορία που μόλις ακούσαμε. Συζήτησε την αλληλεξάρτηση μεταξύ του σπόρου και της γης· η γη τρέφει τον σπόρο και ο σπόρος είναι δεμένος με τη γη. Η σχέση μεταξύ αυτών των δύο προκαθορίστηκε από τον Θεό εξαρχής, σωστά; (Ναι.) Το δέντρο, το φως του ήλιου, τα ωδικά πτηνά και ο άνθρωπος σ’ αυτήν την εικόνα, είναι ένα παράδειγμα του περιβάλλοντος διαβίωσης που δημιούργησε ο Θεός για την ανθρωπότητα; (Ναι.) Καταρχάς, μπορεί το δέντρο να αφήσει τη γη; (Όχι.) Μπορεί το δέντρο να κάνει χωρίς το φως του ήλιου; (Όχι.) Επομένως, για ποιον σκοπό δημιούργησε ο Θεός το δέντρο; Μπορούμε να πούμε πως ήταν μόνο για τη γη; Μπορούμε να πούμε πως ήταν μόνο για τα ωδικά πτηνά; Μπορούμε να πούμε πως ήταν μόνο για τους ανθρώπους; (Όχι.) Ποια είναι η σχέση ανάμεσά τους; Ανάμεσά τους υπάρχει μια σχέση αλληλεξάρτησης, μέσα στην οποία δεν μπορούν να διαχωριστούν. Με άλλα λόγια, η γη, το δέντρο, το φως του ήλιου, τα ωδικά πτηνά και οι άνθρωποι, βασίζονται το ένα στο άλλο για την ύπαρξή τους και φροντίζουν το ένα το άλλο. Το δέντρο προστατεύει τη γη, καθώς η γη φροντίζει το δέντρο· το φως του ήλιου μεριμνά για το δέντρο, ενώ το δέντρο δημιουργεί καθαρό αέρα από το φως του ήλιου και βοηθά να ανακουφίσει τη γη από τη θερμότητα του ηλιακού φωτός. Ποιος επωφελείται απ’ αυτό στο τέλος; Η ανθρωπότητα επωφελείται απ’ αυτό, σωστά; Και αυτό είναι μια από τις αρχές πίσω από τον λόγο για τον οποίο ο Θεός δημιούργησε το περιβάλλον διαβίωσης για την ανθρωπότητα και ένας από τους πρωταρχικούς σκοπούς γι’ αυτό. Παρόλο που αυτή είναι μια απλή εικόνα, μπορούμε να δούμε τη σοφία του Θεού και τις προθέσεις Του. Η ανθρωπότητα δεν μπορεί να ζήσει χωρίς τη γη ή χωρίς δέντρα ή χωρίς τα ωδικά πτηνά και το φως του ήλιου, σωστά; Παρόλο που ήταν μια ιστορία, είναι ένας μικρόκοσμος της δημιουργίας του σύμπαντος από τον Θεό και η παροχή του περιβάλλοντος διαβίωσης από τον Θεό στον άνθρωπο.

Ο Θεός δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη και τα πάντα για την ανθρωπότητα και δημιούργησε, επίσης, το περιβάλλον διαβίωσης. Καταρχάς, το κύριο σημείο που συζητήσαμε στην ιστορία είναι οι αλληλένδετες σχέσεις και η αλληλεξάρτηση των πάντων. Υπό αυτήν την αρχή, το περιβάλλον διαβίωσης για την ανθρωπότητα είναι προστατευμένο, επιβιώνει και συνεχίζει· λόγω της ύπαρξης αυτού του περιβάλλοντος διαβίωσης, η ανθρωπότητα μπορεί να ευδοκιμήσει και να αναπαραχθεί. Στη σκηνή, είδαμε το δέντρο, τη γη, το φως του ήλιου, ωδικά πτηνά και ανθρώπους. Ήταν και ο Θεός εκεί; Οι άνθρωποι μπορεί να μην το βλέπουν, σωστά; Ωστόσο, οι άνθρωποι μπορούν να δουν τους κανόνες των αλληλένδετων σχέσεων μεταξύ των πραγμάτων σ’ αυτή τη σκηνή· είναι μέσω αυτών των κανόνων που οι άνθρωποι μπορούν να δουν πως ο Θεός υπάρχει και πως Αυτός είναι ο Άρχοντας. Ο Θεός χρησιμοποιεί αυτές τις αρχές και τους κανόνες για να διαφυλάξει τη ζωή και την ύπαρξη των πάντων. Μ’ αυτόν τον τρόπο, μεριμνά για τα πάντα και μεριμνά για την ανθρωπότητα. Αυτή η ιστορία έχει καμία σύνδεση με το θέμα που μόλις συζητήσαμε; Εκ πρώτης όψεως, δεν φαίνεται να υπάρχει σύνδεση, αλλά, στην πραγματικότητα, οι κανόνες που έφτιαξε ο Θεός ως Δημιουργός και το κράτος που έχει πάνω στα πάντα, σχετίζονται στενά με το γεγονός πως Αυτός είναι η πηγή της ζωής για τα πάντα και είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Σωστά; (Ναι.) Κάτι μάθατε, σωστά;

Ο Θεός είναι ο Άρχοντας των κανόνων που ελέγχουν το σύμπαν, Αυτός ελέγχει τους κανόνες που διέπουν την επιβίωση των πάντων και ελέγχει επίσης το σύμπαν και τα πάντα, έτσι ώστε να μπορούν να συμβιώσουν· φροντίζει ώστε να μην εκλείψουν ή να εξαφανιστούν, ώστε η ανθρωπότητα να μπορέσει να συνεχίσει να υπάρχει, ο άνθρωπος να μπορέσει να ζήσει σ’ ένα τέτοιο περιβάλλον μέσα από την ηγεσία του Θεού. Ο Θεός έχει υπό το κράτος Του αυτούς τους κανόνες που διέπουν τα πάντα και η ανθρωπότητα δεν μπορεί να επέμβει και δεν μπορεί να τους αλλάξει· μόνο ο Θεός ο ίδιος γνωρίζει αυτούς τους κανόνες και μόνο Αυτός ο ίδιος τους διαχειρίζεται. Πότε θα βλαστήσουν τα δέντρα, πότε θα βρέξει, πόσο νερό και πόσες θρεπτικές ουσίες θα δώσει η γη στα φυτά, ποια εποχή θα πέσουν τα φύλλα, ποια εποχή θα βγάλουν καρπούς τα δέντρα, πόση ενέργεια θα δώσει το φως του ήλιου στα δέντρα, τι θα απελευθερώσουν τα δέντρα από την ενέργεια που παίρνουν από το φως του ήλιου — όλα αυτά είναι πράγματα που ο Θεός είχε ήδη διευθετήσει όταν δημιούργησε το σύμπαν, και είναι νόμοι που δεν μπορούν να παραβιαστούν από τον άνθρωπο. Τα πράγματα που δημιουργήθηκαν από τον Θεό, είτε είναι έμβια, είτε φαίνονται άβια στους ανθρώπους, βρίσκονται όλα στα χέρια του Θεού και υπό το κράτος Του. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να αλλάξει ή να παραβιάσει αυτόν τον κανόνα. Με άλλα λόγια, όταν ο Θεός δημιούργησε τα πάντα, διατύπωσε πώς πρέπει να είναι. Το δέντρο δεν θα μπορούσε να ριζώσει, να βλαστήσει και να μεγαλώσει δίχως τη γη. Αν η γη δεν είχε δέντρα, θα ξεραινόταν. Έτσι δεν είναι; Επίσης, το δέντρο είναι το σπίτι των ωδικών πτηνών, είναι ένα μέρος στο οποίο μπορούν να βρουν καταφύγιο από τον άνεμο. Θα ήταν εντάξει αν το δέντρο δεν είχε το φως του ήλιου; (Δεν θα ήταν εντάξει.) Αν το δέντρο είχε μόνο τη γη, αυτό δεν θα πετύχαινε. Όλα αυτά είναι για την ανθρωπότητα και για την επιβίωση της ανθρωπότητας. Ο άνθρωπος παίρνει καθαρό αέρα από το δέντρο και ζει πάνω στη γη που αυτό προστατεύει. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει δίχως το φως του ήλιου, ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει δίχως όλα τα διάφορα ζωντανά όντα. Παρόλο που οι σχέσεις ανάμεσα σ’ αυτά τα πράγματα είναι περίπλοκες, πρέπει να θυμάσαι πως ο Θεός δημιούργησε τους κανόνες που διέπουν τα πάντα, ώστε να μπορούν να υφίστανται μ’ έναν αλληλένδετο και αλληλεξαρτώμενο τρόπο· καθετί που Αυτός δημιούργησε έχει αξία και σημασία. Αν ο Θεός δημιουργούσε κάτι άνευ σημασίας, ο Θεός θα το άφηνε να εξαφανιστεί. Αυτή είναι μια από τις μεθόδους που χρησιμοποίησε στην παροχή των πάντων. Σε τι αναφέρεται το «μεριμνώ» σ’ αυτήν την ιστορία; Βγαίνει έξω ο Θεός για να ποτίσει το δέντρο κάθε μέρα; Το δέντρο χρειάζεται τη βοήθεια του Θεού για να αναπνεύσει; (Όχι.) Το «μεριμνώ», σ’ αυτήν την περίπτωση, αναφέρεται στη διαχείριση των πάντων από τον Θεό μετά τη δημιουργία· το μόνο που χρειαζόταν Αυτός ήταν κανόνες, ώστε να συνεχίσουν να κυλούν ομαλά τα πράγματα. Το δέντρο μεγάλωσε από μόνο του, αφού φυτεύτηκε στη γη. Οι συνθήκες για την ανάπτυξή του δημιουργήθηκαν όλες από τον Θεό. Αυτός έφτιαξε το φως του ήλιου, το νερό, το χώμα, τον αέρα και το γύρω περιβάλλον, τον άνεμο, τον παγετό, το χιόνι και τη βροχή, και τις τέσσερις εποχές· αυτές είναι οι συνθήκες που χρειάζεται το δέντρο για να μεγαλώσει· αυτά είναι πράγματα που προετοίμασε ο Θεός. Επομένως, είναι ο Θεός η πηγή αυτού του περιβάλλοντος διαβίωσης; (Ναι.) Χρειάζεται να βγαίνει ο Θεός έξω κάθε μέρα και να μετράει κάθε φύλλο στα δέντρα; Δεν υπάρχει λόγος, σωστά; Επίσης, ο Θεός δεν χρειάζεται να βοηθήσει το δέντρο να αναπνεύσει. Επίσης, ο Θεός δεν χρειάζεται να ξυπνάει το φως του ήλιου κάθε μέρα, λέγοντας «ήρθε η ώρα να ρίξεις το φως σου πάνω στα δέντρα». Δεν χρειάζεται να το κάνει αυτό. Το φως του ήλιου φωτίζει από μόνο του, όπως προβλέπεται από τους κανόνες· όταν χρειάζεται, το δέντρο απορροφά το φως του ήλιου και, όταν δεν χρειάζεται το φως του ήλιου, το δέντρο και πάλι ζει εντός του πλαισίου των κανόνων. Μπορεί να αδυνατείτε να εξηγήσετε αυτό το φαινόμενο με σαφήνεια, αλλά είναι γεγονός που όλοι μπορούν να δουν και να αναγνωρίσουν. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να αναγνωρίσεις πως οι κανόνες για την ύπαρξη των πάντων προέρχονται από τον Θεό και να ξέρεις πως ο Θεός έχει υπό το κράτος Του την ανάπτυξη και την επιβίωσή τους. Καταλαβαίνεις, σωστά;

Σ’ αυτήν την ιστορία, γίνεται χρήση μεταφοράς, όπως θα την αποκαλούσαν οι άνθρωποι; (Όχι.) Είναι ανθρωπομορφική; (Όχι.) Αυτό για το οποίο μίλησα είναι η αλήθεια. Ο Θεός έχει υπό το κράτος Του καθετί ζωντανό, καθετί που έχει ζωή. Η ζωή δόθηκε στα πάντα αφού τα δημιούργησε ο Θεός· είναι ζωή που δίνεται από τον Θεό και ακολουθεί τους νόμους και το μονοπάτι που Αυτός δημιούργησε γι’ αυτήν. Αυτό δεν χρειάζεται να μεταβάλλεται από τον άνθρωπο και δεν χρειάζεται τη βοήθεια του ανθρώπου· αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Θεός μεριμνά για τα πάντα. Καταλαβαίνετε, σωστά; Πιστεύετε πως είναι απαραίτητο να το αναγνωρίζουν αυτό οι άνθρωποι; (Ναι.) Επομένως, αυτή η ιστορία έχει καμία σχέση με τη βιολογία; Έχει καμία σχέση με οποιονδήποτε τομέα της γνώσης ή της επιστήμης; (Όχι.) Εδώ δεν συζητάμε περί βιολογίας και σίγουρα δεν κάνουμε κάποια βιολογική έρευνα. Ποιο είναι το κύριο σημείο για το οποίο μιλάμε εδώ; (Πως ο Θεός είναι η πηγή της ζωής για τα πάντα.) Αυτό είναι το κύριο σημείο. Τι βλέπετε μέσα σ’ όλα τα πράγματα της κτίσης; Έχετε δει δέντρα; Έχετε δει τη γη; (Ναι.) Έχετε δει το φως του ήλιου, σωστά; Έχετε δει πουλιά να κουρνιάζουν στα δέντρα; (Έχουμε δει.) Η ανθρωπότητα είναι ευτυχής που ζει σ’ ένα τέτοιο περιβάλλον; (Είναι ευτυχής.) Με άλλα λόγια, ο Θεός χρησιμοποιεί τα πάντα — τα πράγματα που δημιούργησε — για να διατηρήσει το σπίτι της ανθρωπότητας για επιβίωση και να προστατεύσει το σπίτι της ανθρωπότητας, και αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο μεριμνά για τον άνθρωπο και μεριμνά για τα πάντα.

Πώς νιώθετε με τον τρόπο με τον οποίο συζητώ για πράγματα και τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνώ; (Καλά.) Είναι καλός; Τι το καλό έχει; (Είναι εύκολα κατανοητός και υπάρχουν πρακτικά παραδείγματά του.) Αυτός είναι ουσιαστικός τρόπος να συζητάς πράγματα, σωστά; Είναι αυτή η ιστορία απαραίτητη για να βοηθήσει τους ανθρώπους να αναγνωρίσουν πως ο Θεός είναι η πηγή της ζωής για τα πάντα; (Ναι.) Αν είναι απαραίτητη, τότε θα συνεχίσουμε με την επόμενη ιστορία. Το περιεχόμενο στην επόμενη ιστορία είναι λίγο διαφορετικό και το κύριο σημείο είναι επίσης λίγο διαφορετικό· τα πράγματα στην ιστορία είναι αυτά που μπορούν να δουν οι άνθρωποι μέσα στην κτίση του Θεού. Και πάλι θα χρησιμοποιήσω τη μέθοδο αφήγησης ιστορίας, την οποία μπορείτε όλοι σας να ακούσετε προσεκτικά και να στοχαστείτε για τι ακριβώς μιλάω. Αφού τελειώσω την ιστορία, θα σας κάνω μερικές ερωτήσεις για να δω πόσα έχετε μάθει. Οι κεντρικοί χαρακτήρες σ’ αυτήν την ιστορία είναι ένα μεγάλο βουνό, ένα μικρό ρυάκι, ένας σφοδρός άνεμος κι ένα γιγάντιο κύμα.

2η ιστορία. Ένα μεγάλο βουνό, ένα μικρό ρυάκι, ένας σφοδρός άνεμος κι ένα γιγάντιο κύμα

Ήταν ένα μικρό ρυάκι που κυλούσε από μέρος σε μέρος σχηματίζοντας μαιάνδρους, φτάνοντας, τελικά, στους πρόποδες ενός μεγάλου βουνού. Το βουνό έφρασσε την πορεία του μικρού ρυακιού, έτσι το ρυάκι είπε στο βουνό, με την αδύναμη, σιγανή φωνή του: «Σε παρακαλώ, άφησέ με να περάσω· στέκεσαι μπροστά μου και μου κλείνεις τον δρόμο προς τα εμπρός». «Πού πηγαίνεις;» ρώτησε τότε το βουνό. «Ψάχνω το σπίτι μου» αποκρίθηκε το μικρό ρυάκι. «Εντάξει, εμπρός, κύλησε από πάνω μου!» είπε το βουνό. Επειδή, όμως, το μικρό ρυάκι ήταν πολύ αδύναμο και πολύ νέο, δεν υπήρχε τρόπος να κυλήσει πάνω από ένα τόσο μεγάλο βουνό, έτσι, δεν είχε άλλη επιλογή παρά να συνεχίσει να κυλάει στους πρόποδες του βουνού...

Φύσηξε ένας σφοδρός άνεμος, μεταφέροντας μαζί του άμμο και σκόνη στο σημείο που ορθωνόταν το βουνό. «Άφησέ με να περάσω!» μούγκρισε ο άνεμος στο βουνό. «Πού πηγαίνεις;» ρώτησε το βουνό. «Θέλω να περάσω σ’ εκείνη την πλευρά του βουνού» ούρλιαξε ο άνεμος. «Εντάξει, αν μπορέσεις να διαπεράσεις το κέντρο μου, μπορείς να περάσεις!» είπε το βουνό. Ο σφοδρός άνεμος βάλθηκε να λυσσομανά προς πάσα κατεύθυνση, αλλά όσο μανιασμένα κι αν φυσούσε, δεν μπορούσε να διαπεράσει το κέντρο του βουνού. Ο άνεμος κουράστηκε και σταμάτησε για να αναπαυθεί. Έτσι, σ’ εκείνη την πλευρά του βουνού, φυσούσε μόνο ένας σποραδικός, ασθενής άνεμος, ο οποίος ήταν ευχάριστος για τους ανθρώπους που βρίσκονταν εκεί. Αυτό ήταν το καλωσόρισμα του βουνού στους ανθρώπους...

Στην ακτή, τα σταγονίδια της θάλασσας κυλούσαν ελαφρά πάνω στον ύφαλο. Ξαφνικά, σηκώθηκε ένα γιγάντιο κύμα και πλησίασε στο βουνό μ’ ένα δυνατό βουητό. «Κάνε στην άκρη!» φώναξε το γιγάντιο κύμα. «Πού πηγαίνεις;» ρώτησε το βουνό. Το μεγάλο κύμα δεν σταμάτησε και συνέχισε να φουσκώνει καθώς αποκρινόταν: «Επεκτείνω τα εδάφη μου και θέλω να τεντώσω λίγο τα χέρια μου». «Εντάξει, αν μπορέσεις να περάσεις πάνω απ’ την κορφή μου, θα σου ανοίξω τον δρόμο» είπε το βουνό. Το μεγάλο κύμα τραβήχτηκε λίγο πίσω και μετά όρμησε και πάλι μεμιάς προς το βουνό. Όσο σκληρά κι αν προσπαθούσε, ωστόσο, δεν μπορούσε να περάσει πάνω από το βουνό. Δεν είχε άλλη επιλογή παρά να υποχωρήσει σιγά-σιγά και να γυρίσει πίσω από κει που ήρθε...

Στο διάβα των αιώνων, το μικρό ρυάκι κυλούσε ελαφρά γύρω από τους πρόποδες του βουνού. Ακολουθώντας τη διαδρομή που είχε δημιουργήσει το βουνό, το μικρό ρυάκι κατάφερε να επιστρέψει στο σπίτι του· ενώθηκε με τον ποταμό και κατέληξε στη θάλασσα. Υπό τη φροντίδα του βουνού, το μικρό ρυάκι δεν χάθηκε ποτέ. Το μικρό ρυάκι και το μεγάλο βουνό βασίζονταν το ένα στο άλλο, συγκρατούσαν το ένα το άλλο και εξαρτιόνταν το ένα από το άλλο.

Στο διάβα των αιώνων, ο σφοδρός άνεμος δεν άλλαξε τη συνήθειά του να λυσσομανάει στο βουνό. Ο σφοδρός άνεμος μετέφερε μεγάλες δίνες άμμου όταν «επισκεπτόταν» το βουνό, όπως ακριβώς έκανε και πριν. Απειλούσε το βουνό, αλλά ποτέ δεν διαπέρασε το κέντρο του βουνού. Ο σφοδρός άνεμος και το μεγάλο βουνό βασίζονταν το ένα στο άλλο, συγκρατούσαν το ένα το άλλο και εξαρτώνταν το ένα από το άλλο.

Στο διάβα των αιώνων, δεν ησύχασε ούτε το γιγάντιο κύμα και ποτέ δεν σταμάτησε να επεκτείνεται. Ορμούσε προς το βουνό ξανά και ξανά με δυνατό βουητό, όμως το βουνό δεν κουνήθηκε ποτέ ούτε ένα εκατοστό. Το βουνό πρόσεχε τη θάλασσα, κι έτσι τα πλάσματα στη θάλασσα πολλαπλασιάζονταν και ευημερούσαν. Το γιγάντιο κύμα και το μεγάλο βουνό βασίζονταν το ένα στο άλλο, συγκρατούσαν το ένα το άλλο και εξαρτώνταν το ένα από το άλλο.

Η ιστορία έχει τελειώσει. Αρχικά, τι μπορείτε να μου πείτε γι’ αυτήν την ιστορία, για το κύριο περιεχόμενό της; Στην αρχή υπήρχε ένα βουνό. Μετά; (Ένα μικρό ρυάκι, ένας σφοδρός άνεμος κι ένα γιγάντιο κύμα.) Τι συνέβη στο πρώτο μέρος με το μικρό ρυάκι και το μεγάλο βουνό; Θυμάστε; (Το μικρό ρυάκι κυλούσε στους πρόποδες του μεγάλου βουνού.) Το μικρό ρυάκι κυλούσε στους πρόποδες του βουνού· αυτή είναι η ιστορία που έλαβε χώρα μεταξύ τους; Πού πήγε το ρυάκι; Για ποιον λόγο θα μιλούσαμε για το μεγάλο βουνό και το μικρό ρυάκι; (Λόγω του ότι το βουνό προστάτευε το ρυάκι, το ρυάκι δεν χάθηκε ποτέ. Βασίζονταν το ένα στο άλλο.) Θα λέγατε ότι το βουνό προστάτευε ή παρεμπόδιζε το μικρό ρυάκι; (Το προστάτευε.) Μήπως το παρεμπόδιζε; Το βουνό και το μικρό ρυάκι ήταν μαζί· προστάτευε το ρυάκι και ήταν επίσης εμπόδιο. Το βουνό προστάτευε το ρυάκι για να μπορέσει να εκβάλει στον ποταμό, αλλά το απέτρεπε επίσης από το να χυθεί σ’ όλον τον τόπο, όπου θα μπορούσε να πλημμυρίσει και να αποβεί καταστροφικό για τους ανθρώπους. Αυτό είναι το κύριο σημείο αυτού του τμήματος; (Ναι.) Το γεγονός πως το βουνό προστάτευε το ρυάκι και λειτουργούσε ως φράγμα, προφύλαξε τα σπίτια των ανθρώπων. Στη συνέχεια, βλέπουμε το μικρό ρυάκι να ενώνεται με τον ποταμό στους πρόποδες του βουνού και στη συνέχεια να εκβάλλουν στη θάλασσα· αυτό δεν είναι το καθήκον του μικρού ρυακιού; Όταν το ρυάκι χύθηκε στον ποταμό και μετά στη θάλασσα, σε τι βασιζόταν; Δεν βασιζόταν στο βουνό; Βασιζόταν στην προστασία του βουνού και στο γεγονός ότι το βουνό λειτουργούσε ως φράγμα· αυτό είναι το κύριο σημείο; (Ναι.) Βλέπεις πόσο σημαντικά είναι τα βουνά για το νερό σ’ αυτήν την περίπτωση; (Ναι.) Είναι σημαντικά; (Ναι.) Έχει ο Θεός τον σκοπό Του όταν φτιάχνει ψηλά και χαμηλά βουνά; Έχει σκοπό, σωστά; Αυτό είναι ένα μικρό μέρος της ιστορίας και, από ένα μικρό ρυάκι κι ένα μεγάλο βουνό, μπορούμε να δούμε την αξία και τη σπουδαιότητα αυτών των δύο πραγμάτων στη δημιουργία τους από τον Θεό. Μπορούμε επίσης να δούμε τη σοφία και τον σκοπό Του στον τρόπο με τον οποίο κυβερνά αυτά τα δύο πράγματα. Έτσι δεν είναι;

Τι πραγματεύεται το δεύτερο μέρος της ιστορίας; (Έναν σφοδρό άνεμο και το μεγάλο βουνό.) Ο άνεμος είναι κάτι το καλό; (Ναι.) Όχι απαραιτήτως, καθώς, μερικές φορές, αν ο άνεμος είναι πολύ ισχυρός μπορεί να αποδειχτεί καταστροφικός. Πώς θα ένιωθες αν έπρεπε να μείνεις έξω στον σφοδρό άνεμο; Εξαρτάται από το πόσο ισχυρός θα ήταν, σωστά; Αν ήταν ένα ελαφρύ αεράκι ή άνεμος με ένταση 3-4 μποφόρ, τότε θα ήταν και πάλι υποφερτός και, στη χειρότερη περίπτωση, θα είχε κανείς δυσκολία να κρατήσει τα μάτια του ανοιχτά. Ωστόσο, θα μπορούσες να το χειριστείς αν ο άνεμος φυσούσε τόσο δυνατά ώστε να γίνει ανεμοστρόβιλος; Δεν θα μπορούσες να αντέξεις. Επομένως είναι λάθος να λένε οι άνθρωποι πως ο άνεμος είναι πάντοτε κάτι το καλό ή πως είναι πάντοτε κάτι το κακό, γιατί εξαρτάται από το πόσο ισχυρός είναι ο άνεμος. Οπότε, ποια είναι η χρησιμότητα του βουνού εδώ; Δεν είναι κάτι σαν φίλτρο για τον άνεμο; Το βουνό παίρνει τον σφοδρό άνεμο και τον μετατρέπει σε τι; (Σ’ ένα ελαφρύ αεράκι.) Οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούσαν να τ’ αγγίξουν και να το νιώσουν στο περιβάλλον στο οποίο ζούσαν· αυτό που ένιωθαν ήταν ένας σφοδρός άνεμος ή ένα ελαφρύ αεράκι; (Ένα ελαφρύ αεράκι.) Αυτός δεν είναι ένας από τους σκοπούς πίσω από τη δημιουργία των βουνών από τον Θεό; Αυτή δεν είναι η πρόθεσή Του; Πώς θα ήταν αν οι άνθρωποι ζούσαν σ’ ένα περιβάλλον στο οποίο ο σφοδρός άνεμος παράσερνε κόκκους άμμου χωρίς να υπάρχει τίποτα να τον εμποδίζει ή να τον φιλτράρει; Μήπως, αν ο άνεμος παράσερνε άμμο και πέτρες, οι άνθρωποι δεν θα μπορούσαν να ζήσουν σ’ εκείνον τον τόπο; Μερικοί άνθρωποι μπορεί να τραυματίζονταν στο κεφάλι από τις παρασυρόμενες πέτρες ή σε άλλους μπορεί να έμπαινε άμμος στα μάτια τους και να μην μπορούσαν να δουν. Οι άνθρωποι μπορεί να παρασύρονταν από τον αέρα ή μπορεί ο άνεμος να φυσούσε τόσο δυνατά που να μην μπορούσαν να σταθούν. Σπίτια θα καταστρέφονταν και θα λάμβαναν χώρα κάθε λογής συμφορές. Έχει αξία ο σφοδρός άνεμος; (Ναι.) Ποια αξία είναι αυτή; Όταν είπα πως ήταν κάτι το κακό, οι άνθρωποι μπορεί να νόμιζαν πως είναι άνευ αξίας, μα είναι αυτό σωστό; Δεν έχει αξία η μετατροπή του σε αεράκι; Τι χρειάζονται περισσότερο οι άνθρωποι όταν έχει υγρασία ή είναι αποπνικτικά; Αυτό που χρειάζονται είναι να τους φυσήξει απαλά ένα ελαφρύ αεράκι, να αναζωογονήσει και να καθαρίσει το μυαλό τους, να οξύνει τις σκέψεις τους, και να επιδιορθώσει και να βελτιώσει την ψυχική κατάστασή τους. Για παράδειγμα, έστω ότι κάθεστε όλοι σε ένα δωμάτιο με πολλούς ανθρώπους και η ατμόσφαιρα είναι αποπνικτική· τι είναι αυτό που χρειάζεστε περισσότερο; (Ένα ελαφρύ αεράκι.) Σε μέρη όπου ο αέρας είναι θολός και γεμάτος σκόνη, αυτό μπορεί να επιβραδύνει την ταχύτητα σκέψης ενός ανθρώπου, να μειώσει τη ροή του αίματός του και να τον κάνει να μη σκέφτεται τόσο καθαρά. Ωστόσο, ο αέρας θα καθαρίσει αν βρει την ευκαιρία να κινηθεί και να κυκλοφορήσει, και οι άνθρωποι θα νιώσουν πολύ καλύτερα. Παρόλο που το μικρό ρυάκι και ο σφοδρός άνεμος θα μπορούσαν να γίνουν καταστροφικοί, όσο βρίσκεται εκεί το βουνό, θα τα μετατρέπει σε πράγματα πραγματικά ωφέλιμα για τους ανθρώπους· έτσι δεν είναι;

Για τι πράγμα μιλάει το τρίτο μέρος της ιστορίας; (Για το μεγάλο βουνό και το πελώριο κύμα.) Για το μεγάλο βουνό και το πελώριο κύμα. Το σκηνικό εδώ είναι ένα βουνό δίπλα στη θάλασσα, όπου μπορούμε να δούμε το βουνό, τα σταγονίδια του ωκεανού κι ένα πελώριο κύμα. Τι είναι το βουνό για το κύμα σ’ αυτήν την περίπτωση; (Προστάτης και ασπίδα.) Είναι και προστάτης και ασπίδα. Ο στόχος της προστασίας του είναι να αποτρέψει αυτό το κομμάτι της θάλασσας από το να εξαφανιστεί, ώστε τα πλάσματα που ζουν σ’ αυτό να μπορέσουν να ευδοκιμήσουν. Ως ασπίδα, το βουνό αποτρέπει το νερό της θάλασσας — αυτήν την υδάτινη μάζα — από το να υπερχειλίσει και να προκαλέσει καταστροφή, η οποία θα έβλαπτε και θα κατέστρεφε τα σπίτια των ανθρώπων. Επομένως, μπορούμε να πούμε πως το βουνό είναι και ασπίδα και προστάτης.

Αυτό δείχνει τη σημασία της αμοιβαίας εξάρτησης ανάμεσα στο βουνό και το ρυάκι, στο βουνό και τον σφοδρό άνεμο, και στο βουνό και το πελώριο κύμα, και τον τρόπο με τον οποίο συγκρατούν το ένα το άλλο και εξαρτώνται το ένα από το άλλο, τα οποία είναι πράγματα για τα οποία έχω μιλήσει. Υπάρχει ένας κανόνας κι ένας νόμος που διέπουν την επιβίωση αυτών των πραγμάτων που δημιούργησε ο Θεός. Απ’ αυτά που συνέβησαν στην ιστορία, μπορείς να δεις τι έκανε ο Θεός; Ο Θεός δημιούργησε το σύμπαν και αγνόησε τι συνέβη μετέπειτα; Έδωσε σ’ αυτά κανόνες και σχεδίασε τους τρόπους με τους οποίους λειτουργούν, και μετά τα αγνόησε; Αυτό συνέβη; (Όχι.) Τότε, τι είναι αυτό; (Ο Θεός έχει τον έλεγχο.) Ο Θεός εξακολουθεί να έχει υπό τον έλεγχό Του το νερό, τον άνεμο και τα κύματα. Δεν τα αφήνει ανεξέλεγκτα και δεν τα αφήνει να βλάψουν ή να καταστρέψουν τα σπίτια των ανθρώπων και, λόγω αυτού, οι άνθρωποι μπορούν να συνεχίσουν να ζουν και να ευημερούν σ’ αυτήν την έκταση γης. Αυτό σημαίνει πως ο Θεός είχε ήδη σχεδιάσει τους κανόνες της ύπαρξης όταν δημιούργησε το σύμπαν. Όταν ο Θεός έφτιαξε αυτά τα πράγματα, διασφάλισε πως θα ωφελούσαν την ανθρωπότητα, και επίσης τα κρατούσε υπό τον έλεγχό Του για να μη δημιουργήσουν μπελάδες ή γίνουν καταστροφικά για την ανθρωπότητα. Αν δεν τα διαχειριζόταν ο Θεός, τα νερά δεν θα κυλούσαν παντού; Ο άνεμος δεν θα φυσούσε σ’ όλον τον τόπο; Ακολουθούν κανόνες; Αν δεν τα διαχειριζόταν ο Θεός, δεν θα διέπονταν από κανέναν κανόνα, ο άνεμος θα λυσσομανούσε, η στάθμη του νερού θα ανέβαινε και τα νερά θα κυλούσαν παντού. Αν το πελώριο κύμα ήταν ψηλότερο από το βουνό, εκείνη η θαλάσσια έκταση θα μπορούσε να εξακολουθεί να υπάρχει; Η θάλασσα δεν θα μπορούσε να υπάρχει. Αν το βουνό δεν ήταν τόσο ψηλό όσο το κύμα, εκείνη η θαλάσσια έκταση δεν θα υπήρχε και το βουνό θα έχανε την αξία και τη σημασία του.

Βλέπετε τη σοφία του Θεού σ’ αυτές τις δύο ιστορίες; (Ναι.) Ο Θεός δημιούργησε το σύμπαν και είναι ο Κύριός του· είναι υπεύθυνος γι’ αυτό και μεριμνά γι’ αυτό, καθώς παρακολουθεί την κάθε λέξη και πράξη. Επίσης, επιβλέπει την κάθε γωνιά της ανθρώπινης ζωής. Επομένως, ο Θεός δημιούργησε το σύμπαν και γνωρίζει επακριβώς τη σημασία και την αξία κάθε πράγματος, καθώς και τη λειτουργία του, τη φύση του και τους κανόνες για την επιβίωσή του, σαν την παλάμη του χεριού Του. Ο Θεός δημιούργησε το σύμπαν· πιστεύετε πως πρέπει να κάνει έρευνα πάνω σ’ αυτούς τους κανόνες που διέπουν το σύμπαν; Χρειάζεται ο Θεός να μελετήσει την ανθρώπινη γνώση ή την επιστήμη για να κάνει έρευνα και να την κατανοήσει; (Όχι.) Υπάρχει κανείς στην ανθρωπότητα που να έχει την εκτεταμένη ευρυμάθεια και την εκτενή σοφία να κατανοήσει τα πάντα όπως ο Θεός; Δεν υπάρχει. Σωστά; Υπάρχουν αστρονόμοι ή βιολόγοι που κατανοούν πραγματικά πώς ζουν και αναπτύσσονται τα πάντα; Μπορούν να κατανοήσουν πραγματικά την αξία της ύπαρξης κάθε πράγματος; (Δεν μπορούν.) Γιατί συμβαίνει αυτό; Τα πάντα δημιουργήθηκαν από τον Θεό και, όσο σκληρά και εις βάθος κι αν μελετάει αυτή τη γνώση η ανθρωπότητα ή όσο καιρό κι αν πασχίζει να τη μάθει, ποτέ δεν θα μπορέσει να συλλάβει το μυστήριο και τον σκοπό της δημιουργίας των πάντων από τον Θεό· έτσι δεν είναι; (Ναι.) Έχοντας συζητήσει μέχρι τώρα, νιώθετε πως έχετε μερική κατανόηση της υποδήλωσης της φράσης «Ο Θεός είναι η πηγή της ζωής για τα πάντα»; (Ναι.) Ήξερα πως όταν συζητούσα αυτό το θέμα, πολλοί άνθρωποι θα σκέφτονταν κατευθείαν πως ο Θεός είναι η αλήθεια και πως ο λόγος του Θεού μεριμνά για μας, αλλά θα το σκέφτονταν μόνο σ’ αυτό το επίπεδο. Κάποιοι θα ένιωθαν ακόμα πως το ότι ο Θεός μεριμνά για την ανθρώπινη ζωή, παρέχοντας καθημερινά τροφή και νερό και όλες τις καθημερινές ανάγκες, δεν μετράει σαν να μεριμνά για τον άνθρωπο. Έτσι δεν νιώθουν κάποιοι άνθρωποι; Δεν είναι ξεκάθαρη η πρόθεση του Θεού στο ότι δημιούργησε τα πάντα ώστε η ανθρωπότητα να υπάρχει και να ζει φυσιολογικά; Ο Θεός διατηρεί το περιβάλλον στο οποίο ζουν οι άνθρωποι και παρέχει όλα τα πράγματα που χρειάζεται αυτή η ανθρωπότητα. Επιπλέον, διαχειρίζεται και έχει υπό το κράτος Του τα πάντα. Όλα αυτά επιτρέπουν στην ανθρωπότητα να ζει φυσιολογικά και να ευημερεί φυσιολογικά· μ’ αυτόν τον τρόπο ο Θεός μεριμνά για τα πάντα και για την ανθρωπότητα. Δεν πρέπει οι άνθρωποι να αναγνωρίζουν και να κατανοούν αυτά τα πράγματα; Μερικοί ίσως πουν: «Αυτό το θέμα απέχει πολύ από τη γνώση μας για τον αληθινό Θεό τον ίδιο και δεν θέλουμε να το γνωρίσουμε, γιατί ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει μόνο με ψωμί, αλλά, αντιθέτως, ζει με τον λόγο του Θεού». Είναι αυτό σωστό; (Όχι.) Ποιο είναι το λάθος εδώ; Μπορείς να έχεις πλήρη κατανόηση του Θεού αν γνωρίζεις μόνο τα πράγματα που έχει πει ο Θεός; Αν δεχθείς μόνο το έργο Του και την κρίση και την παίδευσή Του, θα έχεις ολοκληρωμένη κατανόηση του Θεού; Αν γνωρίζεις μόνο ένα μικρό μέρος της διάθεσης του Θεού, ένα μικρό μέρος της εξουσίας του Θεού, επαρκούν για να αποκτήσεις μια κατανόηση του Θεού, σωστά; (Όχι.) Γιατί συμβαίνει αυτό; (Είναι υπερβολικά μονόπλευρο κι έτσι η γνώση μας είναι κενή. Ωστόσο, όταν γνωρίζουμε τον Θεό σε κάθε πτυχή του έργου του Θεού, σε συνδυασμό με τα δημιουργήματα όπως τα βουνά και τα ρυάκια, τις λίμνες, τους σπόρους, το φως του ήλιου και τη βροχή — πράγματα που αντικρίζουμε, βλέπουμε και βιώνουμε — νιώθουμε πως η κατανόησή μας γίνεται αληθινή.) Οι ενέργειες του Θεού ξεκινούν με τη δημιουργία του σύμπαντος απ’ Αυτόν και συνεχίζουν σήμερα, όπου οι ενέργειές Του είναι εμφανείς ανά πάσα ώρα και στιγμή. Αν οι άνθρωποι πιστεύουν πως ο Θεός υπάρχει απλώς επειδή έχει επιλέξει μερικούς ανθρώπους πάνω στους οποίους εκτελεί το έργο Του για να τους σώσει, και αν πιστεύουν πως τα άλλα πράγματα δεν περιλαμβάνουν τον Θεό, την εξουσία Του, το κύρος Του και τις ενέργειές Του, μπορεί αυτό να θεωρηθεί αληθινή γνώση του Θεού; Οι άνθρωποι που έχουν τέτοια υποτιθέμενη γνώση του Θεού, η οποία βασίζεται σε μια μονόπλευρη άποψη πως ο Θεός περιορίζεται σε μόνο μία ομάδα ανθρώπων. Είναι αυτή αληθινή γνώση του Θεού; Οι άνθρωποι με τέτοιου είδους γνώση για τον Θεό, δεν αρνούνται τη δημιουργία των πάντων απ’ Αυτόν και το γεγονός πως Αυτός έχει υπό το κράτος Του τα πάντα; Μερικοί άνθρωποι δεν θέλουν να το παραδεχθούν αυτό και μπορεί να σκεφτούν: «Δεν βλέπω πως ο Θεός έχει υπό το κράτος Του τα πάντα· είναι κάτι που απέχει υπερβολικά από μένα και δεν θέλω να το κατανοήσω. Ο Θεός κάνει ό,τι θέλει κι αυτό δεν έχει καμία σχέση μ’ εμένα. Ασχολούμαι μόνο με το να δέχομαι την ηγεσία του Θεού και τον λόγο Του, και θα οδηγηθώ στην τελείωση και θα με σώσει ο Θεός. Θα δώσω προσοχή μόνο σ’ αυτά τα πράγματα, αλλά δεν θα προσπαθήσω να κατανοήσω τίποτε άλλο ή να το σκεφτώ καθόλου. Όποιους κανόνες κι αν θέσπισε ο Θεός όταν δημιούργησε τα πάντα ή ό,τι κι αν κάνει ο Θεός για να μεριμνά γι’ αυτά και για την ανθρωπότητα, δεν έχει καμία σχέση μ’ εμένα». Τι κουβέντες είναι αυτές; Δεν είναι απόλυτα επαίσχυντες; Υπάρχει κανείς ανάμεσά σας που σκέφτεται έτσι; Ξέρω πως η μεγάλη πλειονότητα σκέφτεται έτσι, ακόμη κι αν δεν το λέτε. Αυτό το είδος ανθρώπου που πηγαίνει με το γράμμα του νόμου, μπορεί να χρησιμοποιεί τη δική του υποτιθέμενη πνευματική άποψη στον τρόπο με τον οποίο βλέπει τα πάντα. Θέλει να περιορίσει τον Θεό στη Βίβλο, να περιορίσει τον Θεό βάσει του λόγου που έχει εκφέρει και να περιορίσει τον Θεό μόνο στον γραπτό, επί λέξει λόγο. Δεν επιθυμεί να μάθει περισσότερα για τον Θεό και δεν θέλει να δίνει ο Θεός περισσότερη προσοχή στο να κάνει άλλα πράγματα. Αυτός ο τρόπος σκέψης είναι παιδαριώδης και πολύ θρησκευτικός. Μπορούν οι άνθρωποι που έχουν τέτοιες απόψεις να γνωρίσουν τον Θεό; Θα δυσκολεύονταν να γνωρίσουν τον Θεό. Σήμερα, έχω διηγηθεί αυτές τις δύο ιστορίες κι έχω μιλήσει γι’ αυτές τις δύο πτυχές. Δεδομένου ότι μόλις τις ακούσατε και μόλις ήλθατε σε επαφή μαζί τους, μπορεί να νιώθετε πως είναι βαθυστόχαστες ή ακόμα και λίγο ασαφείς και δύσκολο να τις συλλάβετε και να τις κατανοήσετε. Μπορεί να είναι δύσκολο να τις συνδέσετε με τις ενέργειες του Θεού και με τον Θεό τον ίδιο. Ωστόσο, όλες οι ενέργειες του Θεού και όλα όσα έχει κάνει μέσα στα πάντα και μέσα σ’ όλη την ανθρωπότητα, πρέπει να είναι γνωστά με σαφή και ακριβή τρόπο σε κάθε άνθρωπο και σε καθέναν που αναζητά να γνωρίσει τον Θεό. Αυτή η γνώση θα σου δώσει επιβεβαίωση της αληθινής ύπαρξης του Θεού και πίστη σ’ αυτήν. Θα σου δώσει, επίσης, ακριβή γνώση της σοφίας του Θεού, της δύναμής Του και του τρόπου με τον οποίο μεριμνά για τα πάντα. Θα σου επιτρέψει να συλλάβεις ξεκάθαρα την αληθινή ύπαρξη του Θεού και να δεις πως δεν είναι κάτι το πλασματικό και δεν είναι κάποιος μύθος. Αυτό σου επιτρέπει να δεις πως δεν είναι ασαφής, πως δεν είναι μόνο μια θεωρία και πως ο Θεός σίγουρα δεν είναι μόνο πνευματική τροφή, αλλά υπάρχει πραγματικά. Επιπλέον, σου επιτρέπει να Τον γνωρίσεις σαν Θεό με τον τρόπο που πάντα μεριμνούσε για τα πάντα και για την ανθρωπότητα· αυτό το κάνει με τον δικό Του τρόπο και σύμφωνα με τον δικό Του ρυθμό. Επομένως, μπορεί κανείς να πει ότι είναι επειδή ο Θεός δημιούργησε τα πάντα και έδωσε κανόνες σ’ αυτά που, με εντολή Του, το καθένα εκτελεί το καθήκον που του ανατέθηκε, εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του και παίζει τον ρόλο που του απονεμήθηκε. Τα πάντα εκπληρώνουν τον δικό τους ρόλο για την ανθρωπότητα και το κάνουν στον χώρο, στο περιβάλλον στο οποίο ζουν οι άνθρωποι. Αν ο Θεός δεν έκανε πράγματα κατ’ αυτόν τον τρόπο, και το περιβάλλον της ανθρωπότητας δεν ήταν όπως είναι, η πίστη των ανθρώπων στον Θεό ή το γεγονός πως Τον ακολουθούν — τίποτε απ’ αυτά δεν θα ήταν δυνατά· θα ήταν μόνο κούφια λόγια, έτσι δεν είναι;

Ας ρίξουμε άλλη μια ματιά στην ιστορία που μόλις ακούσαμε — το μεγάλο βουνό και το μικρό ρυάκι. Ποια είναι η χρησιμότητα του βουνού; Οι ζωντανοί οργανισμοί ευδοκιμούν στο βουνό, επομένως η καθαυτή ύπαρξη του βουνού έχει αξία. Την ίδια ώρα, το βουνό κλείνει τον δρόμο στο μικρό ρυάκι, διασφαλίζοντας πως δεν θα κυλήσει όπου αυτό θέλει φέρνοντας, έτσι, καταστροφή στους ανθρώπους. Έτσι δεν είναι; Λόγω της ύπαρξης του βουνού, αυτό επιτρέπει στους ζωντανούς οργανισμούς, όπως τα δέντρα και τα χορτάρια και όλα τα άλλα φυτά και τα ζώα στο βουνό, να ευδοκιμήσουν, ορίζοντας, επίσης, πού κυλά το μικρό ρυάκι· το βουνό συγκεντρώνει τα νερά του ρυακιού και τα κατευθύνει, με φυσικό τρόπο, γύρω από τους πρόποδές του, όπου μπορούν να χυθούν στον ποταμό και, εν τέλει, στη θάλασσα. Οι ισχύοντες κανόνες εδώ δεν φτιάχτηκαν από τη φύση, αλλά, αντιθέτως, διευθετήθηκαν ειδικά από τον Θεό κατά τον χρόνο της δημιουργίας. Όσο για το μεγάλο βουνό και τον σφοδρό άνεμο, και το βουνό χρειάζεται τον άνεμο. Το βουνό χρειάζεται το χάδι του ανέμου πάνω στα ζωντανά όντα που ζουν σ’ αυτό και, την ίδια ώρα, το βουνό περιορίζει το πόσο δυνατά θα φυσήξει ο σφοδρός άνεμος, ώστε να μη σαρώσει και ρημάξει. Κατά μία έννοια, αυτός ο κανόνας έχει το καθήκον του μεγάλου βουνού, επομένως, αυτός ο κανόνας σχετικά με το καθήκον του βουνού σχηματίστηκε μόνος του; (Όχι.) Αντιθέτως, φτιάχτηκε από τον Θεό. Το μεγάλο βουνό έχει το δικό του καθήκον και ο σφοδρός άνεμος έχει επίσης το καθήκον του. Τώρα, αναφορικά με το μεγάλο βουνό και το πελώριο κύμα, αν δεν ήταν εκεί το βουνό, το νερό θα έβρισκε μια κατεύθυνση ροής μόνο του; (Όχι.) Και το νερό θα σάρωνε και θα ρήμαζε. Το βουνό έχει τη δική του αξία ως βουνό και η θάλασσα έχει τη δική της αξία ως θάλασσα. Μ’ αυτόν τον τρόπο, υπό αυτές τις συνθήκες κατά τις οποίες είναι ικανά να συνυπάρχουν φυσιολογικά και κατά τις οποίες το ένα δεν ανακατεύεται με το άλλο, περιορίζουν επίσης το ένα το άλλο· το μεγάλο βουνό περιορίζει τη θάλασσα ώστε να μην πλημμυρίσει, κι έτσι προστατεύει τα σπίτια των ανθρώπων, κι αυτό επιτρέπει επίσης στη θάλασσα να φροντίσει τους ζωντανούς οργανισμούς που ζουν μέσα της. Αυτό το τοπίο σχηματίστηκε μόνο του; (Όχι.) Κι αυτό δημιουργήθηκε από τον Θεό. Απ’ αυτές τις εικόνες βλέπουμε πως όταν ο Θεός δημιούργησε το σύμπαν, προκαθόρισε πού θα στεκόταν το βουνό, πού θα κυλούσε το ρυάκι, από ποια κατεύθυνση θα ξεκινούσε να φυσάει ο σφοδρός άνεμος και πού θα κατευθυνόταν, καθώς και πόσο ψηλά θα ήταν τα πελώρια κύματα. Οι προθέσεις και ο σκοπός του Θεού υπάρχουν μέσα σ’ όλα αυτά τα πράγματα, και είναι οι πράξεις Του. Τώρα, μπορείς να δεις πως οι πράξεις του Θεού είναι παρούσες στα πάντα; (Ναι.)

Ποιος είναι ο σκοπός της συζήτησής μας περί αυτών των πραγμάτων; Είναι για να μπορέσουν οι άνθρωποι να ερευνήσουν τους κανόνες πίσω από τη δημιουργία του σύμπαντος από τον Θεό; Είναι για να αναπτύξουν οι άνθρωποι ενδιαφέρον για την αστρονομία και τη γεωγραφία; (Όχι.) Τότε ποιος είναι; Είναι για να κατανοήσουν οι άνθρωποι τις πράξεις του Θεού. Στις ενέργειες του Θεού, οι άνθρωποι μπορούν να επιβεβαιώσουν και να επαληθεύσουν πως ο Θεός είναι η πηγή της ζωής για τα πάντα. Εάν είσαι ικανός να κατανοήσεις αυτό το σημείο, τότε θα είσαι πραγματικά ικανός να επιβεβαιώσεις τη θέση του Θεού στην καρδιά σου και θα είσαι ικανός να επιβεβαιώσεις πως ο Θεός είναι ο μοναδικός Θεός ο ίδιος, ο Δημιουργός των ουρανών και της γης και των πάντων. Επομένως, είναι χρήσιμο για την κατανόησή σου για τον Θεό να γνωρίζεις τους κανόνες των πάντων και να γνωρίζεις τις πράξεις του Θεού; (Ναι.) Πόσο χρήσιμο είναι; Καταρχάς, όταν κατανοήσεις αυτές τις πράξεις του Θεού, θα ενδιαφέρεσαι ακόμη για την αστρονομία και τη γεωγραφία; Θα έχεις ακόμα την καρδιά ενός σκεπτικιστή και θα αμφιβάλλεις πως ο Θεός είναι ο Δημιουργός των πάντων; Θα έχεις ακόμα την καρδιά ενός ερευνητή και θα αμφιβάλλεις πως ο Θεός είναι ο Δημιουργός των πάντων; (Όχι.) Όταν επιβεβαιώσεις πως ο Θεός είναι ο Δημιουργός του σύμπαντος και, επιπλέον, γνωρίσεις τους κανόνες πίσω από την κτίση Του, θα πιστέψεις πραγματικά στην καρδιά σου πως ο Θεός μεριμνά για όλο το σύμπαν; (Ναι.) Το ότι «μεριμνά» λέγεται απλώς για κάθε είδους νόημα ή λέγεται σε μια ειδική περίσταση; Το ότι ο Θεός μεριμνά για το σύμπαν έχει ιδιαίτερα ευρεία σημασία και εφαρμογή. Ο Θεός δεν παρέχει απλώς στους ανθρώπους τις καθημερινές τους ανάγκες σε τροφή και νερό· παρέχει στην ανθρωπότητα καθετί που χρειάζεται, συμπεριλαμβανομένων όλων των πραγμάτων που βλέπουν οι άνθρωποι, καθώς και μη ορατών πραγμάτων. Ο Θεός υποστηρίζει, διαχειρίζεται και κυβερνά το περιβάλλον διαβίωσης που χρειάζεται η ανθρωπότητα. Όποιο περιβάλλον κι αν χρειάζεται η ανθρωπότητα σε όποια εποχή, ο Θεός το έχει προετοιμάσει. Η όποια ατμόσφαιρα ή θερμοκρασία που είναι κατάλληλη για την ανθρώπινη ύπαρξη είναι επίσης υπό τον έλεγχο του Θεού, και κανένας απ’ αυτούς τους κανόνες δεν λαμβάνει χώρα από μόνος του ή με τυχαίο τρόπο· είναι το αποτέλεσμα της διακυβέρνησης και των πράξεων του Θεού. Ο Θεός ο ίδιος είναι η πηγή όλων αυτών των κανόνων και είναι η πηγή της ζωής για τα πάντα. Αυτό είναι αποδεδειγμένο και αδιαμφισβήτητο γεγονός, ανεξάρτητα από το αν το πιστεύεις ή όχι, από το αν μπορείς να το δεις ή όχι και από το αν μπορείς να το κατανοήσεις ή όχι.

Γνωρίζω πως η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων πιστεύουν μόνο όσα είπε και έκανε ο Θεός στη Βίβλο, και πως ο Θεός αποκάλυψε τις πράξεις Του σε ένα μικρό ποσοστό ανθρώπων ώστε να δουν οι άνθρωποι την αξία της ύπαρξής Του, να κατανοήσουν το κύρος Του και να μάθουν πως Αυτός πράγματι υπάρχει. Ωστόσο, για πολλούς ακόμα ανθρώπους, το γεγονός ότι ο Θεός δημιούργησε το σύμπαν και ότι Αυτός διαχειρίζεται και μεριμνά για τα πάντα, φαίνεται ασαφές ή διφορούμενο, και διατηρούν ακόμα και στάση αμφιβολίας. Αυτού του είδους η στάση κάνει τους ανθρώπους να εμμένουν στο να πιστεύουν πως οι νόμοι του φυσικού κόσμου σχηματίστηκαν μόνοι τους, πως οι αλλαγές, οι μετατροπές και τα φαινόμενα του φυσικού κόσμου και οι ίδιοι οι νόμοι που διέπουν τη φύση, δημιουργήθηκαν εξ ιδίας πρωτοβουλίας. Αυτό σημαίνει πως στο μυαλό των ανθρώπων, δεν μπορούν να φανταστούν πώς ο Θεός δημιούργησε και κυβερνά τα πάντα, δεν μπορούν να κατανοήσουν πώς ο Θεός διαχειρίζεται και μεριμνά για τα πάντα. Λόγω των περιορισμών αυτής της λογικής, οι άνθρωποι δεν πιστεύουν στην κτίση του Θεού, στην κυριότητά Του πάνω στα πάντα και στο γεγονός ότι Αυτός είναι ο Προμηθευτής· ακόμα και οι πιστοί περιορίζονται απλώς στην Εποχή του Νόμου, στην Εποχή της Χάριτος και στην Εποχή της Βασιλείας· με άλλα λόγια, οι πράξεις του Θεού και το ότι Αυτός μεριμνά για την ανθρωπότητα, περιορίζονται, με κάποιον τρόπο, μόνο στον εκλεκτό λαό Του. Αυτό είναι κάτι που πραγματικά μισώ να βλέπω και φέρνει τόσο πόνο, γιατί η ανθρωπότητα απολαμβάνει όλα όσα φέρνει ο Θεός, ωστόσο, την ίδια ώρα, αρνείται όλα όσα Αυτός κάνει και όλα όσα της δίνει. Οι άνθρωποι πιστεύουν μόνο πως οι ουρανοί και η γη και τα πάντα διέπονται από τους δικούς τους φυσικούς κανόνες και από τους δικούς τους φυσικούς νόμους, και πως δεν έχουν κάποιον άρχοντα να τα ελέγχει ή κάποιον άρχοντα να μεριμνά γι’ αυτά και να τα φυλά. Ακόμη κι αν πιστεύεις στον Θεό, μπορεί να μην πιστεύεις πως όλα αυτά είναι οι πράξεις Του· αυτό είναι ένα σημείο που παραβλέπεται συχνότερα από κάθε πιστό στον Θεό, από καθέναν που δέχεται τον λόγο του Θεού και από καθέναν που ακολουθεί τον Θεό. Έτσι, μόλις ξεκινήσω να συζητώ κάτι που δεν συνδέεται με τη Βίβλο ή τη λεγόμενη πνευματική ορολογία, μερικοί άνθρωποι βαριούνται ή κουράζονται ή νιώθουν ακόμα και άβολα. Φαίνεται πως έχει αποξενωθεί από τους πνευματικούς ανθρώπους και από τα πνευματικά πράγματα. Αυτό είναι κακό πράγμα. Όσον αφορά τη γνώση των πράξεων του Θεού, παρόλο που δεν αναφέρουμε την αστρονομία, τη γεωγραφία ή τη βιολογία, γνωρίζουμε την κυριότητα του Θεού πάνω στα πάντα, γνωρίζουμε πως Αυτός μεριμνά για τα πάντα και πως Αυτός είναι η πηγή των πάντων. Αυτή είναι μια κρίσιμη αποστολή και κάτι που πρέπει να μελετηθεί· καταλαβαίνεις;

Στις δύο ιστορίες που μόλις αφηγήθηκα, παρόλο που μπορεί να έχουν λίγο ασυνήθιστο περιεχόμενο και μπορεί να τις διηγήθηκα και να σας τις εξέφρασα με μοναδικό τρόπο, παρ’ όλα αυτά, ήθελα να χρησιμοποιήσω σαφή γλώσσα και μια απλή μέθοδο ώστε να μπορέσετε να συλλάβετε και να δεχθείτε κάτι πιο βαρυσήμαντο. Αυτός ήταν ο μόνος στόχος Μου. Μέσα απ’ αυτές τις μικρές ιστορίες και τις σκηνές, ήθελα να δείτε και να πιστέψετε πως ο Θεός είναι ο Άρχοντας των πάντων. Ο στόχος πίσω από την αφήγηση αυτών των ιστοριών είναι να σας επιτρέψω να δείτε και να γνωρίσετε τις απέραντες πράξεις του Θεού μέσα στα καθορισμένα όρια μιας ιστορίας. Όσο για το πότε θα επιτύχετε πλήρως αυτό το αποτέλεσμα μέσα σας, αυτό εξαρτάται από τις δικές σας εμπειρίες και την προσωπική επιδίωξή σας. Αν επιδιώκεις την αλήθεια και αν αναζητάς να γνωρίσεις τον Θεό, τότε αυτά τα πράγματα θα λειτουργήσουν σαν σταθερή και ισχυρή υπενθύμιση για σένα· θα σου επιτρέψουν να έχεις βαθύτερη επίγνωση, διαύγεια στην κατανόησή σου, και σταδιακά θα πλησιάσεις στις πραγματικές πράξεις του Θεού — μια εγγύτητα που δεν θα έχει απόσταση ή λάθος. Ωστόσο, αν δεν αναζητάς να γνωρίσεις τον Θεό, τότε εκείνες οι ιστορίες που άκουσες δεν μπορούν να σε βλάψουν καθόλου. Μπορείτε να τις θεωρείτε απλώς αληθινές ιστορίες.

Κατανοήσατε τίποτα απ’ αυτές τις δύο ιστορίες; Εμπρός, μιλήστε. (Από την αφήγηση αυτών των δύο ιστοριών από τον Θεό, μπορούμε πραγματικά να νιώσουμε πως Αυτός είναι ο Άρχοντας, ο Δημιουργός και ο Διαχειριστής των πάντων. Βλέπουμε τις ενέργειες του Θεού, την παντοδυναμία Του και τη σοφία Του, και απ’ αυτά νιώθουμε ακόμα πιο βαθιά την απέραντη αγάπη που έχει ο Θεός για την ανθρωπότητα. Ό,τι κάνει ο Θεός, το κάνει για την ανθρωπότητα.) Λοιπόν, καταρχάς, αυτές οι δύο ιστορίες διαχωρίζονται από την προηγούμενη συζήτησή μας περί του ενδιαφέροντος του Θεού για την ανθρωπότητα; Υπάρχει μια αναπόφευκτη σύνδεση; (Ναι.) Ποια είναι η σύνδεση; Είναι πως, μέσα σ’ αυτές τις δύο ιστορίες, βλέπουμε τις πράξεις του Θεού και τον τρόπο με τον οποίο Αυτός σχεδιάζει και χειρίζεται τα πάντα για την ανθρωπότητα; Είναι πως ό,τι κάνει ο Θεός και όλες οι σκέψεις Του είναι προσανατολισμένες στην ύπαρξη της ανθρωπότητας; (Ναι.) Δεν είναι πασιφανής η προσεκτική σκέψη και το στοχαστικό ενδιαφέρον του Θεού για την ανθρωπότητα; Η ανθρωπότητα δεν χρειάζεται να κάνει τίποτα. Ο Θεός έχει προετοιμάσει για τους ανθρώπους τον ίδιο τον αέρα που αναπνέουν. Τα λαχανικά και τα φρούτα που τρώνε είναι άμεσα διαθέσιμα. Από τον βορρά έως τον νότο, από την ανατολή έως τη δύση, κάθε περιοχή έχει τους δικούς της φυσικούς πόρους και διαφορετικές καλλιέργειες, και τα φρούτα και τα λαχανικά είναι προϊόν της προετοιμασίας του Θεού. Μιλώντας για το ευρύτερο περιβάλλον, ο Θεός έφτιαξε τα πάντα διασυνδεδεμένα, αμοιβαίως αλληλένδετα και αλληλοεξαρτώμενα. Χρησιμοποίησε αυτή τη μέθοδο κι αυτούς τους κανόνες για να διατηρήσει την επιβίωση και την ύπαρξη των πάντων και, μ’ αυτόν τον τρόπο, η ανθρωπότητα έχει ζήσει ήσυχα και ειρηνικά, κι έχει αυξηθεί και πολλαπλασιαστεί από γενιά σε γενιά μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον διαβίωσης μέχρι σήμερα. Με άλλα λόγια, ο Θεός ισορροπεί το φυσικό περιβάλλον. Αν δεν υπήρχαν η κυριαρχία και ο έλεγχος του Θεού, κανένας άνθρωπος δεν θα μπορούσε να διατηρήσει και να ισορροπήσει το περιβάλλον, ακόμη κι αν είχε δημιουργηθεί από τον Θεό εξαρχής. Αν ο άνθρωπος έφτιαχνε έναν πλαστικό σπόρο και τον φύτευε στο χώμα, θα έβγαζε ποτέ βλαστό; Αν ο άνθρωπος έφτιαχνε ένα πλαστικό δέντρο και το φύτευε στο έδαφος, στο πέρασμα αρκετών εκατοντάδων χρόνων δεν θα έβγαζε ποτέ φύλλα, σωστά; Σε μερικά μέρη δεν υπάρχει αέρας, επομένως οι άνθρωποι δεν μπορούν να ζήσουν εκεί και δεν πρέπει να βγαίνουν εκτός ορίων· αυτό αποβλέπει στην προστασία της ανθρωπότητας, κι αυτά τα πράγματα είναι πολύ μυστηριώδη. Κάθε γωνιά του περιβάλλοντος, τα μήκη και τα πλάτη της γης και κάθε ζωντανός οργανισμός στη γη — και οι εν ζωή, και οι νεκροί — είναι προϊόν της προετοιμασίας του Θεού και πράγματα που σκέφτηκε διεξοδικά: Γιατί είναι απαραίτητο αυτό; Γιατί δεν είναι απαραίτητο εκείνο; Ποιος είναι ο σκοπός του να έχουμε αυτό εδώ και γιατί πρέπει να πάει εκείνο εκεί; Ο Θεός τα είχε ήδη σκεφτεί όλα αυτά διεξοδικά και δεν υπάρχει κανένας λόγος να τα σκέφτονται οι άνθρωποι. Υπάρχουν μερικοί ανόητοι που πάντα σκέφτονται να μετακινήσουν βουνά, αλλά, αντί να το κάνουν αυτό, γιατί δεν μετακινούνται οι ίδιοι στις πεδιάδες; Αν δεν σου αρέσουν τα βουνά, γιατί θα πήγαινες να ζήσεις δίπλα τους; Αυτό δεν είναι ανόητο; Τι θα συμβεί αν μετακινήσεις εκείνο το βουνό; Θα περάσει από μέσα ένας τυφώνας ή θα διέλθει ένα πελώριο κύμα και τα σπίτια των ανθρώπων θα καταστραφούν. Αυτή δεν θα ήταν ανόητη πράξη; Σωστά; Οι άνθρωποι μπορούν μονάχα να καταστρέφουν. Δεν μπορούν ούτε να διατηρήσουν το μόνο μέρος που έχουν για να ζήσουν, κι όμως θέλουν να μεριμνούν για τα πάντα. Αυτό είναι αδύνατον.

Ο Θεός επιτρέπει στον άνθρωπο να διαχειρίζεται τα πάντα και να έχει κυριότητα πάνω τους, όμως ο άνθρωπος κάνει καλή δουλειά; (Όχι.) Με ποιον τρόπο κάνει ο άνθρωπος κακή δουλειά; Η ανθρωπότητα ρέπει προς την καταστροφή· η ανθρωπότητα όχι μόνο είναι ανίκανη να διατηρήσει τα πράγματα όπως τα δημιούργησε ο Θεός, αλλά στην πραγματικότητα τα έχει καταστρέψει. Η ανθρωπότητα έχει μετατρέψει τα βουνά σε χαλάσματα, έχει πνίξει τις θάλασσες με τη γη κι έχει μετατρέψει τις πεδιάδες σε ερήμους όπου κανείς δεν μπορεί να ζήσει. Κι όμως, εκεί στην έρημο, ο άνθρωπος έχει φτιάξει βιομηχανία κι έχει χτίσει πυρηνικές βάσεις, και η καταστροφή βασιλεύει προς πάσα κατεύθυνση. Οι ποταμοί δεν είναι πια ποταμοί, η θάλασσα δεν είναι πια θάλασσα... Όταν η ανθρωπότητα παραβιάσει την ισορροπία και τους κανόνες της φύσης, η μέρα της καταστροφής και του θανάτου της δεν είναι μακριά και είναι αναπόφευκτη. Όταν έλθει η καταστροφή, θα μάθει πόσο πολύτιμη είναι η κτίση του Θεού και πόσο σημαντικά είναι όλα τους για την ανθρωπότητα. Ο άνθρωπος που ζει σ’ ένα περιβάλλον με καλό κλίμα, είναι σαν να βρίσκεται στον παράδεισο. Οι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν αυτήν την ευλογία, αλλά τη στιγμή που θα τα χάσουν όλα θα δουν πόσο σπάνια και πολύτιμα είναι όλα τους. Πώς θα τα έπαιρνε κανείς όλα αυτά πίσω; Τι θα μπορούσαν να κάνουν οι άνθρωποι αν ο Θεός δεν ήταν πρόθυμος να τα δημιουργήσει ξανά; Τι θα μπορούσατε να κάνετε; (Δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα.) Στην πραγματικότητα, υπάρχει κάτι που μπορείτε να κάνετε, είναι πολύ απλό και όταν σας πως τι είναι θα ξέρετε κατευθείαν πως είναι εφικτό. Γιατί έχει βρεθεί ο άνθρωπος στην τρέχουσα περιβαλλοντολογική δύσκολη θέση; Εξαιτίας της απληστίας και της καταστροφής από τον άνθρωπο; Αν ο άνθρωπος βάλει τέλος σ’ αυτήν την καταστροφή, δεν θα διορθωθεί σταδιακά το περιβάλλον διαβίωσης μόνο του; Αν ο Θεός δεν κάνει τίποτα, αν ο Θεός δεν επιθυμεί πια να κάνει τίποτα για την ανθρωπότητα — δηλαδή, δεν επιθυμεί να παρέμβει — η καλύτερη μέθοδος θα ήταν να σταματήσει η ανθρωπότητα αυτήν την καταστροφή και να επαναφέρει τα πράγματα στην αρχική τους κατάσταση. Το να μπει τέλος σ’ όλη αυτήν την καταστροφή, σημαίνει να μπει τέλος στη λεηλασία και το ρήμαγμα όλων των πραγμάτων που έχει δημιουργήσει ο Θεός. Αυτό θα επιτρέψει τη σταδιακή βελτίωση του περιβάλλοντος στο οποίο ζει ο άνθρωπος. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, το αποτέλεσμα θα είναι η περαιτέρω καταστροφή του περιβάλλοντος, η οποία θα γίνεται όλο και πιο σοβαρή. Είναι απλή η μέθοδός Μου; (Ναι, είναι.) Είναι απλή και εφικτή, σωστά; Όντως είναι απλή και είναι εφικτή για κάποιους, όμως είναι εφικτή για τη συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων στη γη; (Δεν είναι.) Για σας, τουλάχιστον, είναι εφικτή; (Ναι.) Από πού πηγάζει το «ναι» σας; Θα μπορούσε να πει κανείς πως περιλαμβάνει την καθιέρωση μιας βάσης κατανόησης για τις πράξεις του Θεού; Θα μπορούσε να πει κανείς πως περιλαμβάνει τη συμμόρφωση με τη διακυβέρνηση και το σχέδιο του Θεού; (Ναι.) Υπάρχει τρόπος να αλλάξει όλο αυτό, αλλά αυτό δεν είναι το θέμα που συζητάμε επί του παρόντος. Ο Θεός είναι υπεύθυνος για κάθε ανθρώπινη ζωή και είναι υπεύθυνος μέχρι τέλους. Ο Θεός μεριμνά για σένα, ακόμα κι αν έχεις αηδιάσει από το περιβάλλον που κατέστρεψε ο Σατανάς ή αν έχεις επηρεαστεί από τη μόλυνση ή αν έχεις δεχθεί κάποιο άλλο πλήγμα, δεν έχει σημασία· ο Θεός μεριμνά για σένα και θα σε αφήσει να συνεχίσεις να ζεις. Έχεις πίστη σ’ αυτό; (Ναι.) Ο Θεός δεν παίρνει την απώλεια της ανθρώπινης ζωής ελαφρά τη καρδία.

Έχετε φτάσει στο σημείο να νιώθετε τη σημασία του να αναγνωρίζετε τον Θεό ως την πηγή της ζωής για τα πάντα; (Μάλιστα.) Τι συναισθήματα έχετε; Μιλήστε κι εγώ θα ακούω. (Στο παρελθόν, δεν είχαμε σκεφτεί ποτέ να συνδέσουμε τα βουνά, τη θάλασσα και τις λίμνες με τις ενέργειες του Θεού. Σήμερα, μέσα από τη συναναστροφή του Θεού, κατανοούμε πλέον πως αυτές ήταν πάντα οι ενέργειες του Θεού και πως απέρρεαν από τη σοφία Του, επομένως, βλέπουμε πως η δημιουργία των πάντων από τον Θεό ήταν προκαθορισμένη εξαρχής και πως όλα τους κατέχουν το αγαθό θέλημα του Θεού. Τα πάντα είναι αλληλένδετα και η ανθρωπότητα είναι ο τελικός επωφελούμενος. Αυτά που ακούσαμε σήμερα φαίνονται ιδιαίτερα πρωτότυπα και καινοτόμα, και έχουμε νιώσει πόσο πραγματικές είναι οι ενέργειες του Θεού. Στην πραγματικότητα και στην καθημερινότητά μας, βλέπουμε αληθινά τα πράγματα όπως είναι όταν ερχόμαστε σε επαφή με ζωντανούς οργανισμούς.) Το βλέπετε αληθινά, έτσι; Η μέριμνα του Θεού για την ανθρωπότητα δεν στερείται στερεής βάσεως· δεν εκφέρει απλώς μερικά λόγια και τέρμα. Ο Θεός κάνει τόσα πολλά· κάνει προς όφελός σου ακόμα και πράγματα που δεν βλέπεις. Ο άνθρωπος ζει σ’ αυτό το περιβάλλον, σ’ αυτό το σύμπαν που δημιούργησε ο Θεός και, μέσα σ’ αυτό, οι άνθρωποι και τα άλλα πράγματα αλληλοεξαρτώνται, όπως ακριβώς το αέριο που αποβάλλουν τα φυτά καθαρίζει τον αέρα και ωφελεί τους ανθρώπους που το εισπνέουν. Ωστόσο, μερικά φυτά είναι δηλητηριώδη για τον άνθρωπο· όμως, δεν υπάρχουν άλλα φυτά που αποτελούν το αντίδοτο στα πρώτα; Αυτό είναι ένα από τα θαύματα της κτίσης του Θεού! Δεν συζητήσαμε αυτό το θέμα σήμερα, αντιθέτως, συζητήσαμε κυρίως την αλληλεξάρτηση του ανθρώπου και των άλλων πραγμάτων, το γεγονός πως ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς άλλα πράγματα. Ποια είναι η σημασία του ότι ο Θεός δημιούργησε τα πάντα; Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς άλλα πράγματα, όπως ακριβώς ο άνθρωπος χρειάζεται αέρα για να ζήσει και όπως αν σε έβαζαν στο κενό, σύντομα θα πέθαινες. Αυτή είναι μια πολύ βασική αρχή για να σου επιτρέψει να δεις πως ο άνθρωπος χρειάζεται άλλα πράγματα. Επομένως, τι είδους στάση πρέπει να διατηρεί ο άνθρωπος προς τα πάντα; (Να τα εκτιμά ιδιαιτέρως.) Να τα εκτιμά ιδιαιτέρως, να τα προστατεύει, να τα χρησιμοποιεί αποτελεσματικά, να μην τα καταστρέφει, να μην τα σπαταλάει και να μην τα αλλάζει από καπρίτσιο, γιατί όλα τα πράγματα προέρχονται από τον Θεό, παρέχονται στην ανθρωπότητα και η ανθρωπότητα πρέπει να τα χειρίζεται με ευσυνειδησία. Σήμερα έχουμε συζητήσει αυτά τα δύο θέματα, κι εσείς μπορείτε να γυρίσετε πίσω και να τα σκεφτείτε διεξοδικά. Την επόμενη φορά θα συζητήσουμε μερικά πράγματα πιο λεπτομερώς. Η συναναστροφή μας θα τελειώσει εδώ για σήμερα. Αντίο! (Αντίο!)

Προηγούμενο:Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ'

Επόμενο:Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Η'

Δείτε επίσης