Το καθήκον Μου ήταν ανέκαθεν η διαχείριση του ανθρώπου. Η κατάκτηση του ανθρώπου είναι ακόμα περισσότερο κάτι που όρισα προ πολλού όταν δημιούργησα τον κόσμο. Οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι θα κατακτήσω πλήρως τον άνθρωπο τις έσχατες ημέρες ή ότι η κατάκτηση των ανυπότακτων της ανθρωπότητας είναι απόδειξη της νίκης Μου επί του Σατανά. Όταν, όμως, ο εχθρός Μου άνοιξε μάχη μαζί Μου, ήδη του είχα πει ότι θα κατακτούσα εκείνους που πήρε αιχμαλώτους ο Σατανάς και μετέτρεψε σε τέκνα του, στους πιστούς σκλάβους του που φρουρούσαν το ενδιαίτημά του. Το αρχικό νόημα του κατακτώ είναι νικώ, υποβάλλω σε ταπείνωση. Στη γλώσσα των Ισραηλιτών, σημαίνει κατατροπώνω, συντρίβω και καθιστώ κάποιον ανίσχυρο για περαιτέρω αντίσταση εναντίον Μου. Σήμερα, όμως, όταν χρησιμοποιείται μεταξύ σας, το νόημά του είναι κατακτώ. Πρέπει να γνωρίζετε ότι πρόθεσή Μου ήταν ανέκαθεν να εξαλείψω ολοσχερώς και να κατατροπώσω τους πονηρούς στο ανθρώπινο γένος, έτσι ώστε να μη Με προδίδουν πλέον και, ακόμη λιγότερο, να έχουν τη δύναμη να διαταράσσουν ή να αναστατώνουν το έργο Μου. Έτσι, σε ό,τι αφορά τον άνθρωπο, αυτή η λέξη κατέληξε να σημαίνει κατάκτηση. Όποιες κι αν είναι οι συνδηλώσεις του όρου, το έργο Μου είναι να νικήσω τους ανθρώπους. Διότι ενώ είναι αλήθεια ότι το ανθρώπινο γένος υπόκειται στη διαχείρισή Μου, για να το πω ακριβέστερα, οι άνθρωποι δεν είναι παρά οι εχθροί Μου. Οι άνθρωποι είναι οι πονηροί που Μου εναντιώνονται και επαναστατούν εναντίον Μου. Οι άνθρωποι δεν είναι παρά τα τέκνα του πονηρού που έχω καταραστεί. Οι άνθρωποι δεν είναι παρά οι απόγονοι του αρχαγγέλου που Με πρόδωσε. Οι άνθρωποι δεν είναι παρά η κληρονομιά του κακού διαβόλου, τον οποίο έχω προ πολλού αποστραφεί και απορρίψει και ο οποίος βρίσκεται σε άμεση έχθρα μαζί Μου. Διότι ο ουρανός πάνω απ’ όλη την ανθρωπότητα είναι θολός και σκοτεινός, χωρίς να δίνει καθόλου την εντύπωση του ανέφελου, και ο ανθρώπινος κόσμος είναι βυθισμένος σε πισσώδες έρεβος, τόσο που όποιος ζει εκεί, δεν μπορεί να δει ούτε το τεντωμένο του χέρι μπροστά στο πρόσωπό του ούτε τον ήλιο όταν σηκώνει το κεφάλι του. Ο δρόμος κάτω από τα πόδια του, λασπωμένος και γεμάτος λακκούβες, ελίσσεται βασανιστικά· όλος ο τόπος είναι γεμάτος πτώματα. Οι σκοτεινές του άκρες είναι γεμάτες με υπολείμματα νεκρών και στις κρύες και σκιερές γωνίες κατοικούν πλήθη δαιμόνων. Σε κάθε βήμα, οι δαίμονες πάνε κι έρχονται σε ορδές ανάμεσα στους ανθρώπους. Τα τέκνα κάθε είδους θηρίου, καλυμμένα με βρομιά, βρίσκονται σε εκ παρατάξεως μάχη, της οποίας ο ήχος εμπνέει τρόμο στην καρδιά. Σε τέτοιους καιρούς, σ’ έναν τέτοιον κόσμο, σ’ έναν τέτοιο «επίγειο παράδεισο», πού να στραφεί κάποιος για να γυρέψει ευτυχία στη ζωή; Πού θα μπορούσε να πάει κανείς για να βρει τον προορισμό της ζωής του; Το ανθρώπινο γένος, που έχει ποδοπατηθεί προ πολλού κάτω από τα πόδια του Σατανά, είναι ένας ερμηνευτής που παίρνει την εικόνα του Σατανά —κάτι παραπάνω από αυτό: το ανθρώπινο γένος είναι η ενσάρκωση του Σατανά και χρησιμεύει ως απόδειξη που αποτελεί κατάθεση «ηχηρής μαρτυρίας» για τον Σατανά. Πώς μπορεί μια τέτοια ανθρώπινη φυλή, ένα τέτοιο πλήθος από έκφυλους αλήτες, τέτοιοι απόγονοι μιας διεφθαρμένης ανθρώπινης οικογένειας, να καταθέσουν μαρτυρία για τον Θεό; Από πού προέρχεται η δόξα Μου; Υπάρχει καμία μαρτυρία για Εμένα άξια λόγου; Διότι ο εχθρός που στέκεται απέναντί Μου και που διέφθειρε το ανθρώπινο γένος έχει ήδη πάρει το ανθρώπινο γένος —το ανθρώπινο γένος που Εγώ δημιούργησα πριν από πολύ καιρό και που ήταν γεμάτο με τη δόξα Μου και το βίωμά Μου— και το έχει λερώσει. Έχει διαρπάξει τη δόξα Μου, και όλο αυτό με το οποίο διαπότισε τον άνθρωπο είναι δηλητήριο καρυκευμένο βαριά με την ασχήμια του Σατανά, και χυμός από τον καρπό του δέντρου της γνώσεως του καλού και του κακού. Στην αρχή, δημιούργησα το ανθρώπινο γένος· δηλαδή, δημιούργησα τον πρόγονο του ανθρώπου, τον Αδάμ. Προικίστηκε με μορφή και εικόνα, ξεχειλίζοντας από ζωτικότητα, ξεχειλίζοντας από ευρωστία, και ήταν, ακόμα περισσότερο, συντροφιά με τη δόξα Μου. Ήταν η ένδοξη ημέρα που δημιούργησα τον άνθρωπο. Μετά από αυτό, δημιουργήθηκε η Εύα από το σώμα του Αδάμ, κι ήταν και αυτή ο πρόγονος του ανθρώπου. Έτσι, οι άνθρωποι που δημιούργησα πλημμύρισαν από την ανάσα Μου και πλημμύρισαν με τη δόξα Μου. Ο Αδάμ «γεννήθηκε» αρχικά από το χέρι Μου και ήταν η αναπαράσταση της εικόνας Μου. Έτσι, το αρχικό νόημα του «Αδάμ» ήταν ένα ον δημιουργημένο από Μένα το οποίο ήταν διαποτισμένο με τη ζωτική Μου ενέργεια, διαποτισμένο με τη δόξα Μου, έχοντας μορφή και εικόνα, έχοντας πνεύμα και πνοή. Ήταν το μόνο δημιουργημένο ον που κατείχε πνεύμα που ήταν ικανό να Με αναπαριστά, και να φέρει την εικόνα Μου και που δέχτηκε την πνοή Μου. Στην αρχή, η Εύα ήταν ο δεύτερος άνθρωπος προικισμένος με πνοή, του οποίου τη δημιουργία είχα ορίσει, έτσι το αρχικό νόημα της «Εύας» ήταν ένα ον δημιουργημένο που θα διαιώνιζε τη δόξα Μου, πλημμυρισμένο από τη ζωτικότητά Μου και, ακόμα περισσότερο, προικισμένο με τη δόξα Μου. Η Εύα προήλθε από τον Αδάμ, έτσι και αυτή έφερε την εικόνα Μου, διότι ήταν ο δεύτερος άνθρωπος που δημιουργήθηκε κατ’ εικόνα Μου. Το αρχικό νόημα της «Εύας» ήταν ένας ζων άνθρωπος, με πνεύμα, σάρκα και οστά. Ήταν η δεύτερη μαρτυρία Μου και η δεύτερη εικόνα Μου ανάμεσα στο ανθρώπινο γένος. Αυτοί ήταν οι πρόγονοι της ανθρωπότητας, οι πολύτιμοι και αγνοί της ανθρωπότητας και, αρχικά ήταν ζωντανά όντα προικισμένα με πνεύματα. Όμως, ο πονηρός ποδοπάτησε και αιχμαλώτισε τα τέκνα των προγόνων της ανθρωπότητας, βυθίζοντας τον ανθρώπινο κόσμο σε απόλυτο σκοτάδι, και κάνοντας τα τέκνα αυτά να μην πιστεύουν πλέον στην ύπαρξή Μου. Ακόμη πιο απαίσιο είναι ότι, ενώ ο πονηρός διέφθειρε τους ανθρώπους και τους ποδοπατούσε τελείως, αντιμαχόταν άγρια τη δόξα Μου, τη μαρτυρία Μου, τη ζωτικότητα με την οποία τους προίκισα, την πνοή της ζωής που τους εμφύσησα, όλη Μου τη δόξα στον κόσμο των ανθρώπων και όλο το αίμα της καρδιάς που ξόδεψα για το ανθρώπινο γένος. Το ανθρώπινο γένος δεν είναι πλέον στο φως, οι άνθρωποι έχουν χάσει όλα όσα τους παραχώρησα, κι έχουν απορρίψει τη δόξα που τους παραχώρησα. Πώς μπορούν αυτοί να αναγνωρίσουν ότι είμαι ο Κύριος όλης της δημιουργίας; Πώς μπορούν να πιστεύουν στην ύπαρξή Μου στους ουρανούς; Πώς μπορούν να ανακαλύψουν τις εκδηλώσεις της δόξας Μου στη γη; Πώς μπορούν αυτοί οι εγγονοί και οι εγγονές να δουν τον Θεό για Τον οποίο οι πρόγονοί τους είχαν φόβο ως τον Κύριο που τους δημιούργησε; Αυτοί οι αξιοθρήνητοι εγγονοί και εγγονές έχουν πραγματικά «παρουσιάσει» με μεγάλη γενναιοδωρία στον πονηρό τη δόξα, την εικόνα και τη μαρτυρία που παραχώρησα στον Αδάμ και στην Εύα, καθώς και τη ζωή που παραχώρησα στο ανθρώπινο γένος και στην οποία βασίζονται για την ύπαρξή τους· και δεν τους νοιάζει καθόλου η παρουσία του πονηρού και του δίνουν όλη Μου τη δόξα. Αυτή ακριβώς δεν είναι η πηγή του όρου «έκφυλου αλήτη»; Πώς μπορεί ένα τέτοιο ανθρώπινο γένος, τέτοιοι φαύλοι δαίμονες, τέτοια κινούμενα πτώματα, τέτοιοι σατανάδες, τέτοιοι εχθροί Μου να κατέχονται από τη δόξα Μου; Θα ανακτήσω τη δόξα Μου, θα ανακτήσω τη μαρτυρία Μου ανάμεσα στους ανθρώπους, κι όλα όσα αρχικά ανήκαν σ’ Εμένα και τα παραχώρησα στο ανθρώπινο γένος πριν από πολύ καιρό —θα κατακτήσω πλήρως το ανθρώπινο γένος. Ωστόσο, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι οι άνθρωποι που δημιούργησα ήταν αγνοί άνθρωποι που έφεραν την εικόνα Μου και τη δόξα Μου. Δεν ανήκαν στον Σατανά, ούτε συντρίβονταν από το πόδι του, αλλά ήταν καθαρά μια δική Μου εκδήλωση, απαλλαγμένοι και από το παραμικρό ίχνος του δηλητηρίου του Σατανά. Κι έτσι, γνωστοποιώ στην ανθρωπότητα το εξής: Θέλω μόνο τους αγνούς που δημιουργήθηκαν από το χέρι Μου, και που αγαπιούνται από Εμένα και δεν ανήκουν σε καμία άλλη οντότητα, και θα αντλήσω απόλαυση από αυτούς και θα τους θεωρήσω ως τη δόξα Μου, όμως εκείνο που θέλω δεν είναι το ανθρώπινο γένος που έχει διαφθαρεί από τον Σατανά, που ανήκει στον Σατανά σήμερα και που δεν είναι πλέον η αρχική Μου δημιουργία. Επειδή σκοπεύω να πάρω πίσω τη δόξα Μου στον ανθρώπινο κόσμο, θα κατακτήσω πλήρως τους επιζώντες του ανθρώπινου γένους, ως απόδειξη της δόξας Μου στην κατατρόπωση του Σατανά. Χρειάζομαι μόνο τη μαρτυρία Μου ως αποκρυστάλλωσή Μου, ως αντικείμενο της απόλαυσής Μου. Αυτή είναι η πρόθεσή Μου.

Υπάρχουν ήδη δεκάδες χιλιάδες χρόνια ιστορίας στην ανάπτυξη της ανθρωπότητας μέχρι σήμερα. Κι όμως, το ανθρώπινο γένος που δημιούργησα στην αρχή έχει βυθιστεί προ πολλού στην εξαχρείωση και το ανθρώπινο γένος δεν είναι πλέον το ανθρώπινο γένος που επιθυμώ· έτσι, στα μάτια Μου, οι άνθρωποι έχουν πάψει προ πολλού να είναι γνωστοί ως ανθρώπινο γένος. Είναι, αντίθετα, οι έκφυλοι αλήτες του ανθρώπινου γένους που έχει πιάσει αιχμάλωτους ο Σατανάς, οι σάπιοι ζωντανοί νεκροί που κατοικούνται από τον Σατανά και τους οποίους ενδύεται ο Σατανάς. Οι άνθρωποι δεν έχουν καμία απολύτως εμπιστοσύνη στην ύπαρξή Μου ούτε καλωσορίζουν τον ερχομό Μου. Το ανθρώπινο γένος μόνο απρόθυμα αντιμετωπίζει τις απαιτήσεις Μου με τρόπο επιπόλαιο, συναινώντας προσωρινά σ’ αυτές, και δεν συμμερίζεται ειλικρινά τις χαρές και τις θλίψεις Μου. Επειδή οι άνθρωποι Με βλέπουν ως ανεξιχνίαστο, Μου χαρίζουν απρόθυμα χαμόγελα, αποκαλύπτοντας μια συμπεριφορά κατά την οποία καλοπιάνει κανείς κάποιον που έχει εξουσία, διότι οι άνθρωποι επί του παρόντος δεν έχουν καμία γνώση του έργου Μου, πόσο μάλλον των προθέσεών Μου. Θα είμαι ειλικρινής μαζί σας: Όταν θα έλθει η ημέρα, ο πόνος οποιουδήποτε Με λατρεύει θα είναι πολύ πιο υποφερτός από τον δικό σας. Ο βαθμός της πίστης σας σ’ Εμένα, στην πραγματικότητα, δεν υπερβαίνει εκείνη του Ιώβ —ακόμη και η πίστη των Ιουδαίων Φαρισαίων ξεπερνά τη δική σας— κι έτσι, αν κατέλθει η ημέρα της φωτιάς, οι μέρες σας θα είναι χειρότερες από την επίπληξη που έλαβαν οι Φαρισαίοι από τον Ιησού, από τα βάσανα που υπέστησαν οι 250 ηγέτες που εναντιώθηκαν στον Μωυσή και από το κάψιμο της φωτιάς στο οποίο υποβλήθηκαν τα Σόδομα κατά την καταστροφή τους. Όταν ο Μωυσής χτύπησε τον βράχο και ανάβλυσε το νερό που παραχώρησε ο Ιεχωβά, αυτό έγινε λόγω της πίστης του. Όταν ο Δαβίδ έπαιξε άρπα και λύρα για να δοξάσει Εμένα, τον Ιεχωβά —με την καρδιά του γεμάτη χαρά— αυτό έγινε λόγω της πίστης του. Όταν ο Ιώβ έχασε τα ζώα του που γέμιζαν τα βουνά, καθώς και ανείπωτες ποσότητες πλούτου, και το κορμί του γέμισε με οδυνηρές πληγές, αυτό έγινε λόγω της πίστης του. Όταν μπόρεσε να ακούσει τη δική Μου φωνή, του Ιεχωβά, και να δει τη δική Μου δόξα, του Ιεχωβά, αυτό έγινε λόγω της πίστης του. Το γεγονός ότι ο Πέτρος μπόρεσε να ακολουθήσει τον Ιησού Χριστό οφειλόταν στην πίστη του. Το γεγονός ότι μπόρεσε να καρφωθεί στον σταυρό για χάρη Μου και να καταθέσει ένδοξη μαρτυρία οφειλόταν, επίσης, στην πίστη του. Όταν ο Ιωάννης είδε την ένδοξη εικόνα του Υιού του ανθρώπου, αυτό έγινε λόγω της πίστης του. Όταν είδε το όραμα των εσχάτων ημερών, αυτό έγινε ακόμη περισσότερο λόγω της πίστης του. Ο λόγος για τον οποίο τα λεγόμενα πλήθη των εθνών των Εθνικών έχουν λάβει την αποκάλυψή Μου και έχουν φτάσει στο σημείο να μάθουν ότι έχω επιστρέψει στη σάρκα για να επιτελέσω το έργο Μου ανάμεσα στους ανθρώπους, είναι επίσης λόγω της πίστης τους. Όλοι εκείνοι που έχουν χτυπηθεί από τα σκληρά λόγια Μου, κι όμως έχουν παρηγορηθεί από αυτό και έχουν σωθεί, δεν το έχουν καταφέρει λόγω της πίστης τους; Εκείνοι που πιστεύουν σ’ Εμένα, αλλά οι οποίοι, παρόλα αυτά, πλήττονται από τη δυστυχία, δεν έχουν επίσης απορριφθεί από τον κόσμο; Εκείνοι που ζουν έξω από τον λόγο Μου, κι αποφεύφουν την οδύνη της δοκιμασίας, δεν παρασύρονται όλοι μέσα στον κόσμο; Είναι όπως τα φθινοπωρινά φύλλα που στροβιλίζονται εδώ κι εκεί, μην έχοντας τόπο να αναπαυθούν και, ακόμη λιγότερο, χωρίς την παρηγοριά των δικών Μου λόγων. Παρόλο που το παίδεμα και το ραφινάρισμά Μου δεν τους ακολουθούν, δεν είναι ζητιάνοι που περιφέρονται από μέρος σε μέρος, περιπλανώμενοι στους δρόμους έξω από τη βασιλεία των ουρανών; Είναι ο κόσμος, πραγματικά, τόπος της ανάπαυσής σου; Μπορείς, πραγματικά, αποφεύγοντας το παίδεμά Μου, να πετύχεις και το ελάχιστο χαμόγελο ικανοποίησης από τον κόσμο; Μπορείς, αλήθεια, να χρησιμοποιήσεις τη φευγαλέα σου απόλαυση για να καλύψεις την κενότητα στην καρδιά σου —την κενότητα που δεν μπορεί να μείνει κρυφή; Ίσως να μπορείς να εξαπατήσεις τους πάντες στην οικογένειά σου, αλλά δεν μπορείς ποτέ να εξαπατήσεις Εμένα. Επειδή η πίστη σου είναι πολύ πενιχρή, εξακολουθείς, μέχρι σήμερα, να μην μπορείς να βρεις τη χαρά της ζωής. Αυτή είναι η προτροπή Μου προς εσένα: Αντί να περάσεις όλη σου τη ζωή στη μετριότητα για χάρη της σάρκας, υπομένοντας όλα τα βάσανα που μετά βίας μπορεί να αντέξει ένας άνθρωπος, θα ήταν προτιμότερο να περάσεις τη μισή σου ζωή δαπανώντας ειλικρινά τον εαυτό σου για Εμένα. Ποιον σκοπό υπηρετεί το να θεωρείς τον εαυτό σου τόσο πολύτιμο και να ξεφεύγεις από το παίδεμά Μου; Ποιον σκοπό υπηρετεί το να κρύβεσαι από το στιγμιαίο Μου παίδεμα μόνο για να δρέψεις μια αιωνιότητα ταπείνωσης, μια αιωνιότητα παιδέματος; Δεν επιβάλλω τις απαιτήσεις Μου στον άνθρωπο. Αν κάποιος είναι αληθινά πρόθυμος να υποταχθεί σε όλες τις ρυθμίσεις Μου, δεν θα του φερθώ άσχημα. Όμως, απαιτώ όλοι οι άνθρωποι να πιστεύουν σ’ Εμένα, όπως ο Ιώβ πίστευε σ’ Εμένα, τον Ιεχωβά. Αν η πίστη σας είναι ανώτερη από του Θωμά, τότε η πίστη σας θα κερδίσει την έγκρισή Μου, η αφοσίωσή σας θα Με ευαρεστήσει, και οπωσδήποτε θα βρείτε τη δόξα Μου στις ημέρες σας. Ωστόσο, οι άνθρωποι που πιστεύουν στον κόσμο και πιστεύουν στον πονηρό διάβολο έχουν σκληρύνει στην καρδιά, όπως ακριβώς οι μάζες στην πόλη των Σοδόμων, με κόκκους άμμου που παρασέρνει ο άνεμος στα μάτια τους και προσφορές από τον κακό διάβολο στο στόμα τους, των οποίων ο συσκοτισμένος νους διακατέχεται προ πολλού από τον πονηρό που έχει σφετεριστεί τον κόσμο. Οι σκέψεις τους έχουν εξ ολοκλήρου σχεδόν αιχμαλωτιστεί από τον κακό διάβολο των αρχαίων ημερών. Και η πίστη του ανθρώπινου γένους έχει εξανεμιστεί και δεν είναι ούτε καν σε θέση ν’ αντιληφθούν το έργο Μου. Το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι μια άτονη προσπάθεια να αντιμετωπίσουν επιπόλαια το έργο Μου ή να το αναλύσουν πρόχειρα, επειδή έχουν προ πολλού κυριευθεί από το δηλητήριο του σατανά.

Κατακτώ το ανθρώπινο γένος επειδή οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν από Εμένα κι έχουν, επιπλέον, απολαύσει όλα τα πλουσιοπάροχα αγαθά της δημιουργίας Μου. Αλλά οι άνθρωποι Με αρνήθηκαν επίσης· απουσιάζω από τις καρδιές τους και Με βλέπουν σαν βάρος στην ύπαρξή τους, και μάλιστα Με απορρίπτουν αφότου Με έχουν αντικρύσει πραγματικά, και βασανίζουν το μυαλό τους σκεπτόμενοι κάθε δυνατό τρόπο για να Με καταβάλουν. Οι άνθρωποι δεν Με αφήνουν να τους φερθώ σοβαρά ή να τους θέσω αυστηρές απαιτήσεις, ούτε Μου επιτρέπουν να κρίνω ή να παιδέψω τη φαυλότητά τους. Κάθε άλλο παρά πρωτόγνωρο το βρίσκουν· το έχουν σιχαθεί. Κι έτσι το έργο Μου είναι να πάρω το ανθρώπινο γένος που Με τρώει, Με πίνει και Με απολαμβάνει αλλά δεν Με γνωρίζει, και να τους νικήσω, κάνοντάς τους να ρίξουν τα όπλα τους και να τραπούν σε φυγή ντροπιασμένοι. Έπειτα, παίρνοντας τους αγγέλους Μου, παίρνοντας τη δόξα Μου, θα επιστρέψω στο ενδιαίτημά Μου. Οι πράξεις των ανθρώπων έχουν από καιρό ραγίσει την καρδιά Μου και θρυμματίσει το έργο Μου, γι’ αυτό και σκοπεύω να ανακτήσω τη δόξα που ο πονηρός έχει αφαιρέσει πριν μακάρια αποχωρήσω, επιτρέποντας στο ανθρώπινο γένος να συνεχίσει να ζει τη ζωή του, να συνεχίσει «να ζει και να εργάζεται με ειρήνη και ικανοποίηση», να συνεχίσει «να καλλιεργεί τους αγρούς του» και δεν θα παρέμβω άλλο στις ζωές τους. Αλλά τώρα σκοπεύω πλήρως να ανακτήσω τη δόξα Μου από τα χέρια του πονηρού και να πάρω πίσω όλη τη δόξα που κληροδότησα στον άνθρωπο κατά τη δημιουργία του κόσμου. Ποτέ ξανά δεν θα την παραχωρήσω στο ανθρώπινο γένος πάνω στη γη. Διότι οι άνθρωποι όχι μόνο απέτυχαν να διατηρήσουν τη δόξα Μου, αλλά μάλιστα την αντάλλαξαν με την εικόνα του Σατανά. Οι άνθρωποι δεν θεωρούν πολύτιμο τον ερχομό Μου, ούτε εκτιμούν την ημέρα της δόξας Μου. Δεν αποδέχονται με χαρά το παίδεμά Μου, πόσο μάλλον είναι πρόθυμοι να Μου επιστρέψουν τη δόξα Μου και ν’ αποδιώξουν το δηλητήριο του πονηρού. Η ανθρωπότητα εξακολουθεί να Με εξαπατά με τον ίδιο τρόπο, κι οι άνθρωποι φορούν λαμπερά χαμόγελα και πρόσχαρα πρόσωπα με τον ίδιο τρόπο. Αγνοούν τα βάθη του ζόφου που θα κυριεύσει το ανθρώπινο γένος όταν η δόξα Μου τους εγκαταλείψει. Αγνοούν, ιδίως, ότι όταν έρθει η ημέρα Μου σε όλο το ανθρώπινο γένος, θα είναι ακόμη σκληρότερη γι’ αυτούς απ’ ό,τι ήταν για τους ανθρώπους στον καιρό του Νώε, διότι δεν ξέρουν πόσο σκοτεινό έγινε το Ισραήλ όταν η δόξα Μου αποσύρθηκε απ’ αυτό, γιατί ο άνθρωπος την αυγή ξεχνά πόσο δύσκολο ήταν να περάσει τη θεοσκότεινη νύχτα. Όταν ο ήλιος κρυφτεί και πάλι και το σκοτάδι κυριεύσει τον άνθρωπο, θα αρχίσει πάλι να κλαίει και να τρίζει τα δόντια του στη σκοτεινιά. Έχετε ξεχάσει, όταν η δόξα Μου αποσύρθηκε από το Ισραήλ, πόσο δύσκολο ήταν για τους Ισραηλίτες να αντέξουν εκείνες τις ημέρες της οδύνης; Τώρα είναι η στιγμή που βλέπετε τη δόξα Μου, κι είναι επίσης η στιγμή που μοιράζεστε την ημέρα της δόξας Μου. Ο άνθρωπος θα κλαίει μέσα στη σκοτεινιά όταν η δόξα Μου εγκαταλείψει τη ρυπαρή γη. Τώρα είναι η ημέρα της δόξας, κατά την οποία επιτελώ το έργο Μου, και είναι η ημέρα που απαλλάσσω το ανθρώπινο γένος από την οδύνη, γιατί δεν θα μοιραστώ τους καιρούς των μαρτυρίων και των βασάνων μαζί τους. Μόνο θα κατακτήσω απόλυτα το ανθρώπινο γένος και θα νικήσω ολοκληρωτικά τους πονηρούς μέσα στο ανθρώπινο γένος.